انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

94 1083 100 1

قرون وسطی

/qorunevostA/

برابر پارسی: سده های میانی

معنی قرون وسطی در لغت نامه دهخدا

قرون وسطی. [ ق ُ ن ِ وُ طا ] (اِخ ) فاصله ٔ میان سقوط روم به سال 395 م. تا فتح استانبول به دست محمد ثانی ملقب به فاتح به سال 1453 م. را در اصطلاح قرون وسطی گویند. (یادداشت مؤلف ). در دائرةالمعارف بریتانیکا آمده است : اصطلاح قرون وسطی کاملاً جدید است و آن از طرف نویسندگانی که درباره ٔ این دوره کار میکردند جعل شده و مبین اختلافی است که آنان بین قرون بعد از سقوط دنیای قدیم با عهد خود احساس میکردند، چه نسبت به ایشان جهان یونان قدیم و روم نزدیکتر و قابل فهم تر از اروپایی بود که تحت انقیاد سیستم مذهبی اداره میشد. لازم نیست که گفته شود مردان و زنانی که در ظرف هزار سال یا قبل از دوره ٔ «تجدیدنظر» زندگی میکردند توجه داشتند که در عهد قرون وسطی زندگی میکنند ولی تعداد کمی بودند و در میان آنها پترارک از همه مشهورتر است که احساس میکردند به دوره ٔ ظلمت و تاریکی افتاده اند و این دوره از افول امپراطوری روم شروع میشود و ممکن است تا وقتی که «روم بخواهد خود را بشناسد» ادامه یابد. به نظر نمی آید دوره ٔ قرون وسطی به وسیله ٔ مردم خود احساس شده باشد یعنی مردمی که در قرون وسطی زندگی میکردند خود را قرون وسطائی شناخته باشندبه هرحال این اصطلاح از مجعولات متخصصین است و اجمالاً قرون وسطی شناس به کسی اطلاق میشود که در تاریخ دوره ٔ قرون وسطی کار میکند، در مقابل دانشمند دوره ٔ جدید که سروکارش با قرن جدید است. اشخاصی که نخست این اصطلاح را به کار بردند قصدشان تعبیری از معنی آزادی بود وضمناً مفهوم تاریخی قرون وسطی به یک سلسله دوران کاملاً مشخصی اطلاق میشد که در چهارچوب زمان قرار داشت. البته آنها از این دوران نقش قرن مشخصی را نشان نمیدادند ولی طرحی از تاریخ میریختند که زمانش از باغ عدن شروع میشد و تا برگشت ثانوی مسیح ختم میگشت. این طرح هزار سال یعنی از قرن پنجم تا قرن پانزدهم م. را معین میکرد و به نام قرون وسطی نشان میداد. امروز اطلاعات ما راجع به قرون وسطی کاملاً فرق کرده ، زیرا بینش ما به نسبت تمدن ماقبل قرون وسطی که با آن در تماس بود بیشتر شده است. (از دائرةالمعارف بریتانیکا).

معنی قرون وسطی به فارسی

قرون وسطی
فاصله میان سقوط روم بسال ۳۹۵ میلادی تا فتح استانبول بدست محمد ثانی ملقب به فاتح بسال ۱۴۵۳ میلادی را در اصطلاح قرون وسطی گویند .
[Medieval period, Middle Ages] [باستان شناسی] فاصلۀ زمانی میان سال های 500 تا 1500 میلادی در اروپا
[medieval archaeology] [باستان شناسی] شاخه ای از باستان شناسی دوران تاریخی که به مطالعۀ اروپا از آغاز قرون وسطی تا رنسانس، حدود سال های 500 تا 1500 م.، می پردازد
درباره ادواری بحث میکند که مابین تاریخ قدیم و تاریخ جدید قرار دارد .

قرون وسطی در دانشنامه اسلامی

قرون وسطی
تاریخ قرون وسطی در تاریخ غرب از جایگاه مهمی برخوردار است و تقریبا طولانی ترین دوره در تاریخ غرب تاکنون است. ویژگی اصلی این دوره آمیختگی دین و تقدم ایمان بر فهم است. ما در این مقاله به جایگاه آن نزد تفکر دینی این دوره می پردازیم. اینکه در واقع آیا تفکر مسیحی فلسفه است یا نه، نگریستن به تفکر مسیحی ظاهر شده است. در واقع در این مقاله برآنیم تا خواننده را با یکی از مسایلی که در کل تاریخ قرون وسطی وجود داشته است، آشنا کنیم و تاثیر ایمان بر فهم و اندیشه را در برخی از متفکرین تا حدی مطرح سازیم. «ایان باربور» بحث درباره علم و دین در قرون وسطی (middle Ages) را به عنوان مدخل و مقدمه ای بر مباحث علم و دین در قرن هفدهم قرار داده است؛ قبل از آن که به تلخیص مطالب وی در این خصوص و تحقیق درباره آنها بپردازیم، برای روشن شدن دوره قرون وسطی و دوران قبل و بعد از آن، بحث تاریخی کوتاهی را لازم می دانیم: از دوره پس از قرون وسطی، به عنوان رنسانس (Renaissance) یا نوزائی علمی یاد می شود، و دوره قبل از آن را عصر ظلمت و تاریکی (Dark Ages) می نامند، و پیش از این دوره، قرون اولیه مسیحیت واقع شده است، و قبل از آن عصر، دوران مربوط به روم و یونان قدیم است.
اصطلاح قرون وسطی در زبان فارسی ترجمه اصطلاح های اروپایی آن است این دوره تاریخی به زبان انگلیسی the middle ages نامیده می شود. مورخان این دوره تاریخی را چون بین دو دوره یونانی – رومی و دوره جدید قرار می گیرد، قرون وسطی می نامند. معمولا شروع این دوره با قرن پنجم میلادی و پایان آن با ظهور رنسانس و دوره جدید در قرن شانزدهم میلادی است. البته در تاریخ شروع این دوره اختلاف نظر وجود دارد و برخی شروع آن را تا قرن اول و یا دوم میلادی به عقب می برند تا بتوانند هماهنگی لازم و تاثیرات عملکرد فلاسفه یونان و دوره آباء کلیسا را بر فلاسفه قرون وسطی منعکس کنند. اصطلاح قرون وسطی (سده های میانه) تا دوره های اخیر به سراسر دوره طولانی هزار ساله بین سقوط تمدن باستانی و ظهور نوزایی ایتالیایی گفته می شد. اما احیای توجه به تاریخ، هنر و دین در سده های سیزدهم و چهاردهم میلادی، به شناخت روشنی از این واقعیت انجامیده است که در آن زمان، تمدن تازه ای پدید آمده بود، و اکنون این تمایل روزافزون وجود دارد که نام میانه را به چهارصد سال میان سده های تاریک و نوزایی (Renaissance) محدود کنند.
دامپی یر، تاریخ علم، ترجمه عبدالحسین آذرنگ، ص۸۳.
دوره قرون وسطی که یک دوره تفکر در تاریخ غرب است خود به بخش های گوناگون تقسیم می شود.بخش اول: قرن اول تا پنجم میلادی، این دوره به دوره آباء معروف است و در این دوره حجیت با کلیسا است.بخش دوم: از قرن پنجم تا پایان قرن یازدهم، شکل گیری فلسفه قرون وسطی و سقوط امپراطوری روم.بخش سوم: قرن دوازدهم، این دوره معروف است به بهار فئودالیته، آشنایی اروپاییان با متون روم قدیم و شکوفایی مدارس مربوط به این دوره است.بخش چهارم: قرن سیزدهم، ایجاد دانشگاه ها و فلسفه مدرسی و نظام بزرگ فلسفی رویدادهای این دوره است.بخش پنجم: قرون چهاردهم و پانزدهم؛ این دوره معروف است به خزان فئودالیته. انتقاد به فلسفه مدرسی و گرایش های انسان گرایی مربوط به این دوره است.بخش ششم: اواخر قرن پانزدهم و قرن شانزدهم؛ نمودار شدن رنسانس مشخصه این دوره است.
ایلخانی، محمد، تاریخ فلسفه در قرون وسطی و رنسانس، تهران، سمت، ۱۳۸۲، چاپ اول، ص۱-۵.
بطور کلی مطالعات و نوشته های بسیاری در مغرب زمین و تا حدی ایران، در مورد قرون وسطی صورت گرفته است که هر محقق و نویسنده ای از یک یا چند نظر به این دوره نگاه کرده و یافته های خود را در اختیار دیگران گذاشته است. برخی کتب صرفا به جنبه های تاریخی، برخی کتب روح حاکم بر این دوره و برخی تفاسیر متعدد از این دوره و ... را به ما نشان می دهد. که با مطالعه آنها به یافته های جدید در مورد رابطه ایمان و فهم و همچنین عوامل مؤثر در این رابطه دست می یابیم. حال ما انواع رابطه بین ایمان و فهم را مطرح می کنیم و سپس به تقدم ایمان بر فهم که به نوعی این رابطه بر اکثر متفکران بزرگ این دوره حاکم است می پردازیم. البته باید خاطر نشان کرد که بیان انواع رابطه برای ایمان و فهم و نگرش موشکافانه بر هر کدام از روابط مربوط به یک بخش خاص (طبق طبقه بندی تاریخی این دوره) نیست و ممکن است یک نوع رابطه بین ایمان و فهم در سراسر قرون وسطی حاکم باشد. در واقع بر کل تاریخ قرون وسطی دین مسیحیت حاکم است و هر متفکری در این فضا اندیشیده است به نحوی که برخی معتقدند فلسفه در این دوره شکل گرفته و برخی معتقدند که هیچ فلسفه ای در این دوره شکل نگرفته است. به این مسئله هم در بحث انتقادات وارده بر رابطه تنگاتنگ ایمان و فهم در قرون وسطی می پردازیم.
← انواع رابطه ایمان و فهم
...
قرون وسطی
فاصله ی زمانی قرن پنجم میلادی تا حدود قرن چهاردهم و پانزدهم میلادی در اروپا را (سده های میانه) می نامند. بین مورخان در تعیین زمان آغاز عهد قرون وسطی به لحاظ تقویمی اختلاف است اما اغلب مورخان، سال 476 میلادی و ویرانی شهر روم باستان بدست بربرها و اقوام ژرمن ساکن اروپای مرکزی را پایان عصر باستان و آغاز قرون وسطی فرض می کنند.
در خصوص تعیین تاریخ پایان قرون وسطی نیز اختلاف های بسیاری وجود دارد اما غالباً مورخان قرن پانزدهم و یا دهه های آخر قرن چهاردهم میلادی را زمان پایان سده های میانه می دانند. بسیاری از مورخان سال فتح قسطنطنیه توسط سلطان محمد فاتح یعنی 1453 میلادی را پایان قرون وسطی می دانند.
سده های میانه دوره ای از تاریخ غرب است که در آن میراث یونانی – رومی با مسیحیت مسخ شده ی کاتولیک پیوند خورد و زمانی در حدود هزار سال بر فرهنگ اروپا حکومت کرد. در قرون وسطی تفکر دینی اصیل و حقیقی وجود نداشت، بلکه صورت مسخ شده ای از تعالیم حضرت عیسی علیه السلام که رنگ و بوی یونانی – رومی و شرک آلود گرفته بود، در قالب کلیسای کاتولیک رهبری فکری را بر عهده داشت و پاره ای جنایات و مظالم و قشری اندیشی ها را نیز مرتکب گردید که برخاسته از هویت ممسوخ مسیحیتِ آلوده به شرک یونانی – رومی داشت و برخلاف مورخان غرض ورز اومانیست آن جنایات را نمی توان و نباید به پای دین نوشت. زیرا تفکر قرون وسطای مسیحی بنا به دلایلی که گفتیم اصلاً دینی نبوده است.
بشر اروپایی در قرون وسطی بیش از بشر مدرن، متوجه زهد و معنویت و آخرت بود و برخلاف انسان بورژوا یکسره در فکر سودجویی و سوداگری و انباشت سرمایه نبود. در قرون وسطای غرب، کلیسا، شاهزادگان و اشراف و پادشاه سه محور قدرت بودند که با یکدیگر وحدت و در عین حال تضادها و کشمکش های بسیار داشتند. به ویژه در سده های پایانی قرون وسطی، تضادها و کشمکش میان پادشاهان و پاپ ها بسیار شدت گرفته بود. در سده های میانه، نظام اقتصادی، مبتنی بر فئودالیسم و سرواژ بوده است و دهقانان فقیر رنج بسیاری می کشیده اند.
مورخان مدرنیست از رنسانس به بعد تلاش کرده اند تا چهره ای یکسره تاریک، خشن، پر مظلمه و سیاه از قرون وسطی ارایه دهند؛ گویی که در این دوران هیچ بحث و تحقیق ارزشمند فلسفی و کلامی صورت نگرفته و چراغ معرفت و تفکر، یکسره خاموش بوده است.
این ضدیت مدرنیست ها با قرون وسطی به دلیل همان توجه مسخ شده و ظاهری تفکر قرون وسطایی به معانی متعالی و مذهبی بوده است و ریشه در دشمنی بیمارگونه ی اومانیست ها و ماتریالیست های مدرن با مذهب و حتی ظواهر یونانی زده و ممسوخ تفکر قرون وسطایی دارد.
اما حقیقت این است که در قرون وسطی متفکران بزرگ و متکلمان ژرف اندیشی نظیر (سنت اگوستین) و (سنت آبلار) و (قدیس اکهارت) ظهور کرده اند. دوره ی آغازین تاریخ قرون وسطی، بیشتر تحت تأثیر میراث مسیحیت ممسوخ بود، اما هر چه به پایان قرون وسطی نزدیک می شویم و به ویژه از حدود قرن سیزدهم میلادی به بعد، میراث عقل گرایی یونانی بر توجهات اشراقیِ متأثر از مسیحیت غلبه می کند و همین امر زمینه های زوال تفکر سده های میانه و ظهور عقل گرایی خود بنیاد در قرون چهارده و پانزدهم را فراهم می کند.
اگر (سنت اگوستین) را نماینده ی دوره ی اول تفکر قرون وسطایی بدانیم، (سنت اکوئیناس) و (ویلیام اوکامی) را می توان نمایندگان تفکر واپسین قرون وسطای مسیحی دانست. تفکر و فرهنگ قرون وسطی به ظاهر صورت دینی داشته، اما در واقع تنها صورتی ظاهرگرایانه و یونانی زده و مسخ شده به نام مسیحیت حاکم بود که ماهیتاً با تفکر و فرهنگ دینی اصیل که ذاتاً توحیدی و شهودی است تفاوت داشته است.
قرون وسطی، نام دوره ای است که برای تقسیم بندی تاریخ و تاریخ فلسفه استفاده می شود. پنج قرن ابتدای قرون وسطی، (از قرن پنجم تا دهم)، «قرون تاریک» نامیده می شود. با آغاز قرن یازدهم، به یک معنا طلیعه انقلابی تدریجی در زمینه تحقیق در الهیات آشکار شد. که در این دوره کوشیدند بین الهیات و فلسفه آشتی برقرار سازند. و این نهضت به «اسکولاستیسم» معروف شد.
پنج قرن ابتدای قرون وسطی، (از قرن پنجم تا دهم)، «قرون تاریک» نامیده می شود. نویسنده ای مسیحی وضعیت الهیات را در این دوره چنین توصیف می کند: برای کلیسای غرب، نخستین نیمه قرون وسطی، یعنی تا سال ۱۰۰۰ م، به درستی قرون تاریک نامیده می شود. در پایان قرن چهارم، نیه غربی امپراطوری روم زیر امواج هجوم بربرها قرار گرفت و در سال ۴۱۰ م، آنچه تصور ناپذیر می نمود، به وقوع پیوست و شهر رم به تصرف اقوام بربرها در آمد. در سال ۴۷۶ آخرین امپراطور امپراطوری غرب، به دست یک پادشاه گوت از تخت به زیر کشیده شد و بدین سان، موجودیت امپراطوری غربی عملا پایان یافت. غرب سالیان سال در معرض حمله های ملل و اقوام گوناگون قرار داشت. از اسپانیا، مسلمانان در حال پیشروی بودند. از شمال، اسکاندیناوی ها در حال سرازیر شدن به سوی جنوب بودند. و در نقاط گوناگون نیز اقوام مختلف بربر، اروپا را عرصه تاخت و تاز خود کردند. این دوران، دوران آشوب و هرج و مرج بود که تمدن غرب را در آستانه نابودی قرار داده بود.میراث گذشته در معرض نابود شدن قرار داشت. برای مثال، تمام اطلاعاتی که از فلسفه در دست بود، عمدتا به آثار بوئتیوس محدود می شد. کلیساها و خصوصا دیرها، هرچند به شکل محدود، تنها امکان فراگیری و حفظ دانش را به وجود آورده بودند و اوین دیرها اغلب، جزایر ثبات در اقیانوس هرج و مرح آن زمان بودند. در زمان پیروی ها و موفقیت های شارلمانی، که در سال ۸۰۰ تاجگذاری کرد، دوران کوتاه آرامش حکم فرما شد. وی امپراطوری متحد و با ثباتی به وجود آورد که در آن مجددا فرصت شکوفایی تمدن و کسب دانش به دست آمد. در این دوران که عصر رنسانس کارولنژی نامیده می شود، برای مدت زمانی کوتاه کسب علم و دانش رونق گرفت. در این دوران بود که یکی از متفکرین اصیل قرون تاریک یعنی فیلسوف و عالم الهی جان اسکوتوس اریجنا آثارش را پدید آورد.اما این دوران، مدت زمانی طولانی نپایید و یورش وایکینگ ها باعث اضمحلال و نابودی این امپراطوری و دستاوردهایش شد. در این دوران الهیات عمدتا به دیرها و صومعه ها محدود می شد؛ بنابراین، «الهیات صومعه ای» خوانده می شد. این الهیات در فضایی مشحون از تعهد و سرسپردگی و در محیط هایی که زندگی در آنها برای مثال بر اساس قوانین بندیکت شکل گرفته بود، به وجود آمده بود. هدف این الهیات نه جستجوی حقیقت برای نفس آن، بلکه رشد روحانی و عبادت بود و رویکردی مبتنی بر مراقبه و پرستش داشت. در این الهیات، عالم الهی نه یک مشاهده گر بی طرف که از موضوع مطالعه خود به دور ایستاده، بلکه فردی بود که به شکلی عمیق و متعهدانه در موضوع مشاهده خود غرق شده بود.
تلاش برای آشتی الهیات و فلسفه
تلاش های عالمان الهیات کاتولیک برای آشتی الهیات و فلسفه در قرون وسطی: با آغاز قرن یازدهم، به یک معنا طلیعه انقلابی تدریجی در زمینه تحقیق در الهیات آشکار شد. در این دوره، عقل و فلسفه در مطالعات الهیاتی به تدریج جایگاهی پیدا کرد و کسانی خود را وقف این کار کردند، و کوشیدند بین الهیات و فلسفه آشتی برقرار سازند. این نهضت به «اسکولاستیسم» معروف شد: قرن یازدهم، دوران جنبش های نوین بود. در صومعه های تجدید حیات به وقوع پیوست، «اصلاحاتی زدود و در زمینه فراگیری و دانش اندوزی نیز گشایشی صورت گرفت. برای عالمان الهی در این دوران، موضوع رابطه بین ایمان (الهیات) و عقل (فلسفه) مطرح بود. یکی از نویسندگان معاصر می نویسد: «تلاش برای هماهنگ کردن عقل و ایمان، نیروی محرکه اصلی تفکر مسیحی در قرون وسطی بود.»
پیدایش الهیات اسکولاستیسم
تاثیر فلسفه باعث شد تا رویکرد جدیدی نسبت به الهیات به وجود آید که الهیات مدرسی یا اسکولاستیسم نام گرفت. دیگر الهیات، فقط در صومعه ها بررسی نمی شد و دانشگاه ها و دیگر مراکز غیردینی هم شروع به بررسی الهیات کردند. هدف از این بررسی ها، دستیابی به شناخت عقلانی عینی بود. رویکردی که در این بررسی ها در پیش گرفته می شد شامل طرح سوال، استدلال منطقی، باریک بینی و بحث و گفتگو بود. در این دوران برای عالمان الهی، تربیت شدن به عنوان یک فیلسوف مهم تر از تربیت شدن به عنوان یک فرد روحانی بود. الهیات به دانشی مستقل و عینی تبدیل شده بود. این رویکرد، به شیوه ای غالب در الهیات تبدیل شد ولی در عین حال، رویکرد قبلی صومعه ای را حذف نکرد، بلکه اهمیت آن را کاهش داد.
← روش مکتب اسکولاستیک
...
قرون وسطی، نام دوره ای است که برای تقسیم بندی تاریخ و تاریخ فلسفه استفاده می شود. معمولاً قرون وسطی را از پایان امپراتوری روم در قرن پنجم میلادی تا سقوط قسطنطنیه و پایان امپراتوری روم شرقی در ۱۴۵۳در نظر می گیرند. تاریخ قرون وسطی در تاریخ غرب از جایگاه مهمی برخوردار است و تقریبا طولانی ترین دوره در تاریخ غرب تاکنون است. ویژگی اصلی این دوره آمیختگی دین و تقدم ایمان بر فهم است.
بطور کلی مطالعات و نوشته های بسیاری در مغرب زمین و تا حدی ایران، در مورد قرون وسطی صورت گرفته است که هر محقق و نویسنده ای از یک یا چند نظر به این دوره نگاه کرده و یافته های خود را در اختیار دیگران گذاشته است. برخی کتب صرفا به جنبه های تاریخی، برخی کتب روح حاکم بر این دوره و برخی تفاسیر متعدد از این دوره و غیره را به ما نشان می دهد. که با مطالعه آنها به یافته های جدید در مورد رابطه ایمان و فهم و همچنین عوامل مؤثر در این رابطه دست می یابیم. حال ما انواع رابطه بین ایمان و فهم را مطرح می کنیم و سپس به تقدم ایمان بر فهم که به نوعی این رابطه بر اکثر متفکران بزرگ این دوره حاکم است می پردازیم. البته باید خاطرنشان کرد که بیان انواع رابطه برای ایمان و فهم و نگرش موشکافانه بر هر کدام از روابط مربوط به یک بخش خاص (طبق طبقه بندی تاریخی این دوره) نیست و ممکن است یک نوع رابطه بین ایمان و فهم در سراسر قرون وسطی حاکم باشد. در واقع بر کل تاریخ قرون وسطی دین مسیحیت حاکم است و هر متفکری در این فضا اندیشیده است به نحوی که برخی معتقدند فلسفه در این دوره شکل گرفته و برخی معتقدند که هیچ فلسفه ای در این دوره شکل نگرفته است. به این مسئله هم در بحث انتقادات وارده بر رابطه تنگاتنگ ایمان و فهم در قرون وسطی می پردازیم.
انواع رابطه ایمان و فهم
انواع رابطه ایمان و فهم بدین شرح است:
← برتری ایمان
پولس و پیروان عیسی معتقدند که مؤمن به عیسی مسیح به طریق اولی صاحب حکمت است، بدین معنی که ایمان لااقل از لحاظ نجات، ما را واقعا و کاملا از حکمت بی نیاز می دارد. پولس معتقد است که کسی که دین دارد، علم، هنر و فلسفه را نیز به حقیقت معانی آنها داراست. اما هیچ کدام از علم، هنر و فلسفه نمی توانند کسی را که دین ندارد، به نحو شایسته تسلی دهنده و بهره ور سازند.
ژیلسون، اتین، روح فلسفه قرون وسطی، ترجمه ع داوودی، تهران، انتشارات علمی وفرهنگی، ۱۳۶۶، چاپ اول، ص۳۴.
...
قرون وسطی، نام دوره ای است که برای تقسیم بندی تاریخ و تاریخ فلسفه استفاده می شود. معمولاً قرون وسطی را از پایان امپراتوری روم در قرن پنجم میلادی تا سقوط قسطنطنیه و پایان امپراتوری روم شرقی در ۱۴۵۳در نظر می گیرند. علم و دین از دوره پس از قرون وسطی، به عنوان رنسانس یا نوزائی علمی یاد می شود، و دوره قبل از آن را عصر ظلمت و تاریکی می نامند، و پیش از این دوره، قرون اولیه مسیحیت واقع شده است، و قبل از آن عصر، دوران مربوط به روم و یونان قدیم است.
«ایان باربور» بحث درباره علم و دین در قرون وسطی (middle Ages) را به عنوان مدخل و مقدمه ای بر مباحث علم و دین در قرن هفدهم قرار داده است؛ چنان که پس از توصیف قرن هفدهم به عنوان قرن تولد علم جدید و قرنی که تحولات سریعی در جهان بینی بشر پدید آمد، گفته است: «برای آنکه پیچ و خم های این راه طی شده را به تفصیل بشناسیم، بعضی مفروضات و مقبولات فکری و علمی قرون وسطی را که در قرن هفدهم به معارضه خوانده شده، اجمالا بررسی می کنیم.»
باربور، ایان، علم و دین، ترجمه بهاء الدین خرمشاهی، ص۱۸.
بسیاری از عوامل تشکیل دهنده تمدن، هزاران سال پیش از ظهور تمدن یونانی در مصر و بین النهرین وجود داشت و از آن مناطق به سرزمین های همسایه نیز رسیده بود. ولی هنوز عناصر خاصی لازم بود تا تمدن پدید آید. سرانجام یونانیان این کمبود را بر طرف کردند. پیشرفت های یونانیان در هنر و ادب بر همه کس معلوم است، اما آنچه این قوم در زمینه فکر محض آوردند، از توفیق های هنری و ادبی آنها نیز کم نظیرتر است. ریاضیات و علم و فلسفه را یونانیان پدید آوردند؛ حساب و قدری هندسه در میان مصریان و بابلیان وجود داشت، ولی بیشتر به شکل قواعد تجربی که از شمارش انگشتان به دست می آید؛ روش استنتاج از مقدمات کلی را یونانیان ابداع کردند.
راسل، تاریخ فلسفه غرب، ترجمه: نجف دریابندری، ج۱، ص۲۸-۲۷.
دوران عظمت آتن از زمان دو جنگ یونان و ایران (۴۹۰ و ۴۸۰ قبل از میلاد) آغاز می شود. پیش از این زمان، ایونیا (IOnia) و شهرهای یونانی نشین جنوب ایتالیا و جزیره سیسیل، پرورنده مردان بزرگ بودند. پیروزی آتن بر داریوش در ماراتون (۴۹۰) و پیروزی نیروی دریایی متحد یونانیان بر خشایارشاه (۴۸۰) پسر و جانشین داریوش، آتن را که رهبر جنگ با ایرانیان بود، صاحب حیثیت و آبروی بسیار ساخت.در زمینه فلسفه، آتن فقط دو نام بزرگ به سلسله فلاسفه افزود و این دو عبارتند از: سقراط و افلاطون. مردم آتن چنان به فلسفه علاقه داشتند که با شوق و ذوق به سخنان معلمانی که از شهرهای دیگر به آتن می آمدند، گوش فرا می دادند. جوانانی که آرزوی آموختن فن جدل و مناظره در سر داشتند، به دنبال معلمان فلسفه و سوفسطائیان می گشتند. حکومت آتن را رهبری خردمند به نام «پریکلس» اداره می کرد. وی از طریق انتخابات آزاد به حکومت رسید و تا سال ۴۳۰ قبل از میلاد که سقوط کرد، در حدود سی سال حکومت نمود. کارهایی که در زمان پریکلس در آتن صورت گرفت، شاید شگفت انگیزترین حوادث تاریخ باشد. تا آن زمان، آتن نسبت به بسیاری دیگر از شهرهای یونان عقب افتاده بود؛ نه در هنر و نه در ادبیات هیچ مرد بزرگی به وجود نیاورده بود. اما ناگهان به سائقه پیروزی و توانگری و احتیاج به ترمیم و تعمیر و تجدید بنا، گروه معماران و پیکرتراشان و نمایشنامه نویسان آتن، که تاکنون جهان بهتر از آن به خود ندیده است، آثاری پدید آوردند که زمان های بعد را تا عصر جدید تحت تاثیر قرار داد.اما تعادل نیروهایی که این عصر طلایی را پدید آورده بودند، تعادلی ناپایدار بود؛ این تعادل هم از درون و هم از بیرون تهدید می شد. از درون به وسیله دموکراسی، و از بیرون به وسیله شهر اسپارت. از یک طرف، اشراف و رهبران توده مردم سهم بیشتری در قدرت سیاسی را خواهان شدند، و از سوی دیگر، اختلافات سیاسی میان آتن و اسپارت بالا گرفت، و سرانجام این اختلاف منجر به جنگ این دو شهر گردید (۴۳۱-۴۰۴ قبل از میلاد) و آتن به کلی شکست خورد.اما با وجود سقوط سیاسی، حیثیت آتن بر جای خود باقی ماند، و این شهر برای مدتی در حدود یک هزار سال، مرکز فلسفه شد. اسکندریه از لحاظ ریاضیات و علوم از آتن پیش افتاد، ولی وجود افلاطون و ارسطو آتن را از حیث فلسفه برتر ساخت. آکادمی ای که افلاطون در آن درس می داد، بیش از همه مکاتب دیگر عمر کرد و تا دو قرن پس از آنکه امپراطوری روم به کیش مسیحی درآمد، این مکتب به عنوان یک جزیره کفر با سماجت به زندگی خود ادامه داد. سرانجام در سال ۵۲۹ پس از میلاد، ژوستینین از روی تعصب دینی آکادمی را بست و قرون سیاه بر اروپا سایه افکند.
راسل، تاریخ فلسفه غرب، ترجمه: نجف دریابندری، ج۱، ص۶۲، فصل هفتم.
...

قرون وسطی در دانشنامه ویکی پدیا

قرون وسطی
قرون وسطی (سده های میانی یا قرون میانی) به دوره ای از تاریخ اروپا از قرن پنجم تا قرن پانزدهم میلادی را گویند. این دوران با سقوط امپراتوری روم غربی آغاز گشت و با آغاز دوران رنسانس و عصر کاوش ها پایان یافت. قرون وسطی دوره میانی در تقسیم بندی فرهنگی تاریخ غرب است: عصر باستان، قرون وسطی و دوران مدرن. خود دوران قرون وسطی نیز به سه عصر قرون وسطای آغازین، قرون وسطای میانی و قرون وسطای متأخر تقسیم بندی می شود.
Albrow, Martin (1997). The Global Age: State and Society Beyond Modernity. Stanford, CA: Stanford University Press. ISBN 0-8047-2870-4.
Backman, Clifford R. (2003). The Worlds of Medieval Europe. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-512169-8.
Barber, Malcolm (1992). The Two Cities: Medieval Europe 1050–1320. London: Routledge. ISBN 0-415-09682-0.
Barber, Richard (1978). Edward, Prince of Wales and Aquitaine: A Biography of the Black Prince. New York: Scribner. ISBN 0-684-15864-7.
Barlow, Frank (1988). The Feudal Kingdom of England 1042–1216 (Fourth ed.). New York: Longman. ISBN 0-582-49504-0.
Bauer, Susan Wise (2010). The History of the Medieval World: From the Conversion of Constantine to the First Crusade. New York: W. W. Norton. ISBN 978-0-393-05975-5.
Benton, Janetta Rebold (2002). Art of the Middle Ages. World of Art. London: Thames & Hudson. ISBN 0-500-20350-4.
British Library Staff (8 January 2008). "Incunabula Short Title Catalogue". British Library. Retrieved 8 April 2012.
Brown, Peter (1989). The World of Late Antiquity AD 150–750. Library of World Civilization. New York: W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-95803-5.
Brown, Thomas (1998). "The Transformation of the Roman Mediterranean, 400–900". In Holmes, George. The Oxford Illustrated History of Medieval Europe. Oxford, UK: Oxford University Press. pp. 1–62. ISBN 0-19-285220-5.
Bruni, Leonardo (2001). Hankins, James, ed. History of the Florentine People. 1. Cambridge, MA: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-00506-8.
Colish, Marcia L. (1997). Medieval Foundations of the Western Intellectual Tradition 400–1400. New Haven, CT: Yale University Press. ISBN 0-300-07852-8.
Collins, Roger (1999). Early Medieval Europe: 300–1000 (Second ed.). New York: St. Martin's Press. ISBN 0-312-21886-9.
Coredon, Christopher (2007). A Dictionary of Medieval Terms & Phrases (Reprint ed.). Woodbridge, UK: D. S. Brewer. ISBN 978-1-84384-138-8.
Cosman, Madeleine Pelner (2007). Medieval Wordbook: More the 4,000 Terms and Expressions from Medieval Culture. New York: Barnes & Noble. ISBN 978-0-7607-8725-0.
Crampton, R. J. (2005). A Concise History of Bulgaria. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 0-521-61637-9.
Cunliffe, Barry (2008). Europe Between the Oceans: Themes and Variations 9000 BC-AD 1000. New Haven, CT: Yale University Press. ISBN 978-0-300-11923-7.
Curta, Florin (2006). Southeastern Europe in the Middle Ages 500–1250. Cambridge Medieval Textbooks. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 0-521-89452-2.
Davies, Norman (1996). Europe: A History. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 0-19-520912-5.
Denley, Peter (1998). "The Mediterranean in the Age of the Renaissance, 1200–1500". In Holmes, George. The Oxford Illustrated History of Medieval Europe. Oxford, UK: Oxford University Press. pp. 235–296. ISBN 0-19-285220-5.
Dodwell, C. R. (1993). The Pictorial Arts of the West: 800–1200. Pellican History of Art. New Haven, CT: Yale University Press. ISBN 0-300-06493-4.
Eastwood, Bruce (2007). Ordering the Heavens: Roman Astronomy and Cosmology in the Carolingian Renaissance. History of Science and Medicine Library. Boston, MA: Brill. ISBN 978-90-04-16186-3.
Epstein, Steven A. (2009). An Economic and Social History of Later Medieval Europe, 1000–1500. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-70653-7.
Flexner, Stuart Berg (ed.). The Random House Dictionary of the English Language: Unabridged (Second ed.). New York: Random House. ISBN 0-394-50050-4.
Gainty, Denis; Ward, Walter D. (2009). Sources of World Societies: Volume 2: Since 1500. Boston, MA: Bedford/St. Martin's. ISBN 0-312-68858-X.
Geary, Patrick J. (1988). Before France and Germany: The Creation and Transformation of the Merovingian World. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 0-19-504458-4.
Gies, Joseph; Gies, Frances (1973). Life in a Medieval City. New York: Thomas Y. Crowell. ISBN 0-8152-0345-4.
Grant, Edward (2001). God and Reason in the Middle Ages. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-80279-6.
Grant, E. (1994). Planets, Stars, & Orbs: The Medieval Cosmos, 1200–1687. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-43344-0.
Grierson, Philip (1989). "Coinage and currency". In Loyn, H. R. The Middle Ages: A Concise Encyclopedia. London: Thames and Hudson. pp. 97–98. ISBN 0-500-27645-5.
Griffiths, Antony (1996). Prints and Printmaking. London: British Museum Press. ISBN 0-7141-2608-X.
Hallam, Elizabeth M.; Everard, Judith (2001). Capetian France 987–1328 (Second ed.). New York: Longman. ISBN 0-582-40428-2.
Hamilton, Bernard (2003). Religion in the Medieval West (Second ed.). London: Arnold. ISBN 0-340-80839-X.
Heather, Peter (2006). The Fall of the Roman Empire: A New History of Rome and the Barbarians. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-532541-6.
Helle, Knut; Kouri, E. I.; Olesen, Jens E., eds. (2003). Cambridge History of Scandinavia Part 1. New York: Cambridge University Press. ISBN 0-521-47299-7.
Henderson, George (1977). Early Medieval (Revised ed.). New York: Penguin. OCLC 641757789.
Holmes, George, ed. (1988). The Oxford History of Medieval Europe. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 0-19-285272-8.
Ilardi, Vincent (2007). Renaissance Vision from Spectacles to Telescopes. Philadelphia: American Philosophical Society. ISBN 978-0-87169-259-7.
James, Edward (2009). Europe's Barbarians: AD 200–600. The Medieval World. Harlow, UK: Pearson Longman. ISBN 978-0-582-77296-0.
Jordan, William C. (2003). Europe in the High Middle Ages. Penguin History of Europe. New York: Viking. ISBN 978-0-670-03202-0.
Kamen, Henry (2005). Spain 1469–1714 (Third ed.). New York: Pearson/Longman. ISBN 0-582-78464-6.
Kaufmann, J. E.; Kaufmann, H. W. (2001). The Medieval Fortress: Castles, Forts and Walled Cities of the Middle Ages (2004 ed.). Cambridge, MA: Da Capo Press. ISBN 0-306-81358-0.
Keen, Maurice (1988) . The Pelican History of Medieval Europe. London: Penguin Books. ISBN 0-14-021085-7.
Kitzinger, Ernst (1955). Early Medieval Art at the British Museum (Second ed.). London: British Museum. OCLC 510455.
Knox, E. L. "History of the Idea of the Renaissance". Europe in the Late Middle Ages. Boise State University. Archived from the original on 3 February 2012. Retrieved 25 December 2012.
Lasko, Peter (1972). Ars Sacra, 800–1200. Penguin History of Art (now Yale). New York: Penguin. ISBN 0-14-056036-X.
Lawrence, C.H (2001). Medieval Monasticism: Forms of Religious Life in Western Europe in the Middle Ages (Third ed.). Harlow, UK: Longman. ISBN 0-582-40427-4.
Lightbown, Ronald W. (1978). Secular Goldsmiths' Work in Medieval France: A History. Reports of the Research Committee of the Society of Antiquaries of London. London: Thames and Hudson. ISBN 0-500-99027-1.
Lindberg, David C.; Numbers, Ronald L. (1986). "Beyond War and Peace: A Reappraisal of the Encounter between Christianity and Science". Church History. 55 (3): 338–354. doi:10.2307/3166822. JSTOR 3166822.
Lindberg, David C. (2003). "The Medieval Church Encounters the Classical Tradition: Saint Augustine, Roger Bacon, and the Handmaiden Metaphor". In Lindberg, David C.; Numbers, Ronald L. When Science & Christianity Meet. Chicago, IL: University of Chicago Press. ISBN 0-226-48214-6.
Lock, Peter (2006). Routledge Companion to the Crusades. New York: Routledge. ISBN 0-415-39312-4.
Loyn, H. R. (1989). "Avignon". In Loyn, H. R. The Middle Ages: A Concise Encyclopedia. London: Thames and Hudson. p. 45. ISBN 0-500-27645-5.
Loyn, H. R. (1989). "Eleanor of Aquitaine". In Loyn, H. R. The Middle Ages: A Concise Encyclopedia. London: Thames and Hudson. p. 122. ISBN 0-500-27645-5.
Loyn, H. R. (1989). "Famine". In Loyn, H. R. The Middle Ages: A Concise Encyclopedia. London: Thames and Hudson. pp. 127–128. ISBN 0-500-27645-5.
Loyn, H. R. (1989). "Great Schism". In Loyn, H. R. The Middle Ages: A Concise Encyclopedia. London: Thames and Hudson. p. 153. ISBN 0-500-27645-5.
Loyn, H. R. (1989). "Hundred Years' War". In Loyn, H. R. The Middle Ages: A Concise Encyclopedia. London: Thames and Hudson. p. 176. ISBN 0-500-27645-5.
Loyn, H. R. (1989). "Jews". In Loyn, H. R. The Middle Ages: A Concise Encyclopedia. London: Thames and Hudson. pp. 190–192. ISBN 0-500-27645-5.
Loyn, H. R. (1989). "Knights of the Temple (Templars)". In Loyn, H. R. The Middle Ages: A Concise Encyclopedia. London: Thames and Hudson. pp. 201–202. ISBN 0-500-27645-5.
Loyn, H. R. (1989). "Language and dialect". In Loyn, H. R. The Middle Ages: A Concise Encyclopedia. London: Thames and Hudson. p. 204. ISBN 0-500-27645-5.
Loyn, H. R. (1989). "Scholasticism". In Loyn, H. R. The Middle Ages: A Concise Encyclopedia. London: Thames and Hudson. pp. 293–294. ISBN 0-500-27645-5.
Martin, Janet (1993). Medieval Russia 980-1584. Cambridge Medieval Textbooks. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 0-521-36832-4.
"Mediaeval". The Compact Edition of the Oxford English Dictionary: Complete Text Arranged Micrographically: Volume I A-0. Glasgow: Oxford University Press. 1971. p. M290. LCCN 72177361. OCLC 490339790.
"Middle Ages". Dictionary.com. 2004. Retrieved 7 April 2012.
Miglio, Massimo (2006). "Curial Humanism seen through the Prism of the Papal Library". In Mazzocco, Angelo. Interpretations of Renaissance Humanism. Brill's Studies in Intellectual History. Leiden: Brill. pp. 97–112. ISBN 978-90-04-15244-1.
Mommsen, Theodore E. (April 1942). "Petrarch's Conception of the 'Dark Ages'". Speculum. 17 (2): 226–242. doi:10.2307/2856364. JSTOR 2856364.
Morris, Rosemary (1998). "Northern Europe invades the Mediterranean, 900–1200". In Holmes, George. The Oxford Illustrated History of Medieval Europe. Oxford, UK: Oxford University Press. pp. 175–234. ISBN 0-19-285220-5.
Murray, Alexander (2004). "Should the Middle Ages Be Abolished?". Essays in Medieval Studies. 21: 1–22. doi:10.1353/ems.2005.0010.
Nees, Lawrence (2002). Early Medieval Art. Oxford History of Art. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-284243-5.
Nicolle, David (1999). Medieval Warfare Source Book: Warfare In Western Christendom. London: Brockhampton Press. ISBN 1-86019-889-9.
Numbers, Ronald (11 May 2006). "Myths and Truths in Science and Religion: A historical perspective" (PDF). Lecture archive. The Faraday Institute for Science and Religion. Retrieved 25 January 2013.
Payne, Robert (2000). The Dream and the Tomb: A History of the Crusades (First paperback ed.). New York: Cooper Square Press. ISBN 0-8154-1086-7.
Peters, Ted (2005). "Science and Religion". In Jones, Lindsay. Encyclopedia of Religion. 12 (Second ed.). Detroit, MI: MacMillan Reference. p. 8182. ISBN 978-0-02-865980-0.
Power, Daniel (2006). The Central Middle Ages: Europe 950–1320. The Short Oxford History of Europe. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-925312-8.
Reilly, Bernard F. (1993). The Medieval Spains. Cambridge Medieval Textbooks. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 0-521-39741-3.
Riley-Smith, Jonathan (1989). "Crusades". In Loyn, H. R. The Middle Ages: A Concise Encyclopedia. London: Thames and Hudson. pp. 106–107. ISBN 0-500-27645-5.
Rosenwein, Barbara H. (1982). Rhinoceros Bound: Cluny in the Tenth Century. Philadelphia, PA: University of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-7830-5.
Russell, Jeffey Burton (1991). Inventing the Flat Earth-Columbus and Modern Historians. Westport, CT: Praeger. ISBN 0-275-95904-X.
Saul, Nigel (2000). A Companion to Medieval England 1066–1485. Stroud, UK: Tempus. ISBN 0-7524-2969-8.
Schove, D. Justin (1989). "Plague". In Loyn, H. R. The Middle Ages: A Concise Encyclopedia. London: Thames and Hudson. pp. 267–269. ISBN 0-500-27645-5.
Singman, Jeffrey L. (1999). Daily Life in Medieval Europe. Daily Life Through History. Westport, CT: Greenwood Press. ISBN 0-313-30273-1.
Stalley, Roger (1999). Early Medieval Architecture. Oxford History of Art. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-284223-7.
Tansey, Richard G.; Gardner, Helen Louise; De la Croix, Horst (1986). Gardner's Art Through the Ages (Eighth ed.). San Diego, CA: Harcourt Brace Jovanovich. ISBN 0-15-503763-3.
Thomson, John A. F. (1998). The Western Church in the Middle Ages. London: Arnold. ISBN 0-340-60118-3.
Vale, Malcolm (1998). "The Civilization of Courts and Cities in the North, 1200–1500". In Holmes, George. The Oxford Illustrated History of Medieval Europe. Oxford, UK: Oxford University Press. pp. 297–351. ISBN 0-19-285220-5.
Watts, John (2009). The Making of Polities: Europe, 1300–1500. Cambridge Medieval Textbooks. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-79664-4.
Whitton, David (1998). "The Society of Northern Europe in the High Middle Ages, 900–1200". In Holmes, George. The Oxford Illustrated History of Medieval Europe. Oxford, UK: Oxford University Press. pp. 115–174. ISBN 0-19-285220-5.
Wickham, Chris (2009). The Inheritance of Rome: Illuminating the Dark Ages 400–1000. New York: Penguin Books. ISBN 978-0-14-311742-1.
کاهش جمعیت، پراکندگی جمعیت شهرها، تهاجمات گسترده، و جابه جایی های مردم، که در دوران باستان متأخر آغاز شده بود در قرون وسطی آغازین ادامه یافت. جنبش های بزرگ در دورهٔ مهاجرت ها، از جمله تیره های مختلف ژرمن ها , پادشاهی های تازه ای را بر روی باقی مانده های امپراتوری روم غربی بنا کردند. در قرن هفتم میلادی شمال آفریقا و خاورمیانه—که جزئی از امپراتوری بیزانس بودند—به زیر سلطهٔ خلافت اموی و امپراتوری اسلامی درآمدند. اگرچه با به وجود آمدن تغییرات اساسی در ساختارهای سیاسی و جامعه، میراث دوران باستان متاخر به طور کلی نابود نشد. امپراتوری بیزانس که ادامه دهندهٔ راه امپراتوری روم بود، توانست در شرق مدیترانه به حیاتش ادامه دهد و یک قدرت بزرگ باقی بماند. نظام نامهٔ قانونی امپراتوری، به نام بدنه قانون مدنی یا «نظام نامهٔ ژوستینین» در ایتالیای شمالی و در سال ۱۰۷۰ دوباره کشف شد و در دوران قرون وسطی مورد تحسین قرار گرفت. در غرب، بیشتر پادشاهی ها نهادهای باقی مانده از دوران امپراتوری روم را با یکدیگر ترکیب و حفظ نمودند. صومعه ها و راهب ها به مسیحی سازی کافران اروپایی بدون توقف ادامه دادند. فرانک ها توانستند تحت حکومت دودمان کارولنژی ها امپراتوری کوتاه مدت کارولنژی را در قرن هشتم و اوایل قرن نهم میلادی برپا کنند. این امپراتوری بیشتر مساحت اروپای غربی را به زیر سلطه خود درآورد ولی کمی بعدتر بخاطر فشار جنگ های داخلی و یورش های مهاجمان خارجی همانند: وایکینگ ها از شمال، مجارها از شرق، و سارازن ها از جنوب، از پای درآمد و نابود شد.
در طول قرون وسطی متاخر، که پس از سال ۱۰۰۰ میلادی آغاز شد، جمعیت اروپا به سرعت رو به افزایش نهاد توسعهٔ اختراعات در زمینه های تکنولوژی و کشاورزی اجازهٔ رشد تجارت و دوران گرمایشی قرون وسطی که باعث تغییرات آب وهوایی گردیده بود باعث افزایش میزان بازده برداشت محصولات گردیده بود. ارباب منشی، روستائیان را در روستاها سازماندهی می نمود تا دارایی ها و خدمات کارشان را به اشراف ارائه دهند و فئودالیسم، ساختاری سیاسی بود که بوسیلهٔ آن شوالیه ها و اشراف دون پایه، خدمات نظامی شان را در مقابل حقی از زمین ها به سرورانشان ارائه می دادند؛ این دو روشی بود که جامعهٔ دوران قرون وسطای متأخر را سازماندهی می کرد. جنگ های صلیبی، که برای نخستین بار در سال ۱۰۹۵ آغاز شد، اقدامی نظامی بود که به وسیلهٔ اروپایی های مسیحی غربی برای بازپس گیری سرزمین مقدس از مسلمانان به اجرا درآمد. پادشاهان که سران دولت-ملت های تازه بودند باعث کاهش آمار جرم و جنایت و خشونت گردیدند اما از سوی دیگر نیز ایدهٔ متحد ساختن تمام جهان مسیحیت با چالش جدی مواجه ساختند. زندگانی عقلانی که توسط فلسفه مدرسی پشتیبانی می شد، نوعی از فلسفه بود که به پیوند دادن دین و عقل بوسیلهٔ پیدایش دانشگاه ها تأکید بسیار داشت. خداشناسی توماس آکویناس، نقاشی های جوتو دی بوندونه، شعرهای دانته آلیگیری و جفری چاسر، سفرهای مارکو پلو، و معماری گوتیک کلیساهای جامع همانند کلیسای جامع شارتر در میان دستاوردهای برجستهٔ اواخر این دوره و دوره قرون وسطای متأخر بوده اند.
دوران قرون وسطای متأخر همراه با فجایع بزرگ و مشکلات فراوانی شناخته می شود از جمله قحطی، طاعون و جنگ که باعث کاهش جمعیت قارهٔ اروپا گردیدند؛ میان سال های ۱۳۴۷ و ۱۳۵۰، مرگ سیاه باعث کشته شدن یک سوم کل جمعیت قارهٔ اروپا در آن زمان گردید. ستیزها، بدعت کاری ها و جدایش غرب در کلیسای کاتولیک همزمان با مناقشات میان ایالتی، نزاع های مدنی و شورش دهقانان سراسر پادشاهی های گوناگون را درنوردیدند. با آغاز توسعهٔ فناوری و فرهنگی جامعهٔ اروپایی دوران قرون وسطای متأخر به پایان رسید و اروپا به دوران مدرن نخستین وارد شد.
عکس قرون وسطی
اسپانیا در قرون وسطی (انگلیسی: Spain in the Middle Ages)، به دوره ای از تاریخ اسپانیا اطلاق می شود که از قرن ۷ تا ۱۵ میلادی ادامه یافت. از قرن ۸ میلادی تا اوایل قرن ۱۰ میلادی، بخش اعظمی از سرزمین اسپانیا (اندلس) تحت حاکمیت دولت و امارت های اسلامی بود و به واسطه سیاست های حکام مسلمانان، اسپانیا به شکوفایی در قرون وسطی رسید؛ قرطبه، مرکز علم و دانش شد، کشاورزی و صنایع وابسته به آن رونق گرفت و اسپانیا به دلیل داشتن چرم، فولاد، پشم و کاغذ عالی، در اروپای قرون وسطی مشهور شد. اما این روند رو به رشد دوام نیافت و همراه با ضعف دولت های اسلامی در قرن ۱۱، شماری از پادشاهی های کوچک مسیحی همچون لئون، کاستیل، ناوار، آراگون و بارشلونه (بارسلون) شکل گرفت.
اختلافات درونی دول اسلامی در اسپانیا و حمایت فرانسه از پادشاهی های کوچک برای بازپس گیری کامل اسپانیا، منتج به آغاز جنگی معروف به بازپس گیری اندلس (reconquista) شد که علاوه صبغه سیاسی، رنگ و بوی مذهبی نیز به خود گیرد. با آغاز جنگ، فتوحات مسیحیان به واسطه عدم اتحاد پادشاهی های سرعت کندی داشت اما طی قرن ۱۲، اتحادیه بین پادشاهی ها برای بیرون کردن مسلمانان شکل گرفت؛ با این حال، بازپس گیری ادامه یافت تا پادشاهی پرتغال بعد از فتح لیسبون طی قرن ۱۲ شکل گرفت. سرانجام پس از ۵ قرن نبرد میان مسیحیان و مسلمانان در اسپانیا، با تسخیر گرانادا در سال ۱۴۹۲، مسیحیان موفق به بیرون راندن مسلمانان از شبه جزیره ایبری شدند.
اقتصاد انگلستان در قرون وسطی (انگلیسی: Economy of England in the Middle Ages) عنوان دوره ای است در تاریخ انگلستان که از تهاجم نُرمَن ها در سال ۱۰۶۶ آغاز و تا زمان مرگ هِنری هفتم به سال ۱۵۰۹ ادامه می یابد. نهادهای بنیان گذاری شده توسط نُرمَن ها، از جمله برزگری فلاکت بار یا همان رعیت داری، تحت لوای یک سیستم زمین باز و شکوفا، باعث تثبیت شهرها و تعاملات تجاری بین المللی گردید. در طول پنج قرن بعدی، اقتصاد در ابتدا رشد کرده و پس از آن گرفتار دوره ای کاستی و بحران حاد می گردد. در نتیجه این بحران، آغاز تغییرات سیاسی و اقتصادی دور از انتظار نبود. با وجود نابسامانی اقتصادی در شهر و بهره وری اقتصادی، از جمله تغییر در میان دارندگان ثروت و محل این منابع، خروجی اقتصادی شهرها و معادن توسعه یافته باعث سخت شدن بازدهی این پروسه در طول دوران گردید. در پایان همین دوره، انگلستان یک دولت بسیار ضعیف بود. پس از معرفی استاندارهای جدید، بازبینی و چیرگی اقتصادی بر مبنای اجاره و کنترل همزمان مزارع توسط طبقه مرفه آغاز گردید و یک جامعه پر رونق از تُجار انگلیسیِ بومی و شرکت های بزرگ پدیدار گردید.
در سده های دوازدهم تا سیزدهم میلادی، اقتصاد انگلستان شاهد جهش چشمگیری بود. عمده این توسعه و جهش اقتصادی به انفجار ناگهانی جمعیت در میان سال های ۱۰۸۶ تا ۱۳۰۰ میلادی باز می گردد. در سال ۱۰۸۶ که مصادف با تدوین کتاب روز رستاخیز بود، برآورد جمعیت بالغ بر ۱/۵ میلیون نفر می گردید. پس از آن و تا سال ۱۳۰۰ میلادی جمعیت بین ۴ تا ۵ میلیون نفر افزایش پیدا کرد. انگلستان بر همان اصول اقتصاد فلاحتی باقی ماند. برپا نگه داشتن چرخهٔ زمین داران و ملاکان بزرگ در کنار برزگران و رعیت ها در قانون انگلستان گنجانده شد. بیشتر زمین ها که اغلب آنها جزو جنگل های سلطنتی بودند در جهت فراهم نمودن مایحتاج ضروری و گسترش رمه داری برای تولید پشم در جهت صادرات به اروپا مورد بهره برداری قرار گرفتند. بالغ بر صدها شهر جدید، طبق برنامه ریزی های از پیش تعین شده، در سراسر انگلستان، به حمایت و تشکیل صنف های مختلف و بازارهای محلی ‏(en)‏ و دیگر موسسات اقتصادی قرون وسطی پرداختند. نوادگانی از سرمایه داران یهودی که ابتدا به وسیلهٔ ویلیام فاتح وارد انگلستان شده بودند، نقش بسیار مهمی در اقتصاد رو به رشد و همینطور فرامین مذهبی جدید سیستری و آگوستین ها ‏(en)‏ ایفا نمودند که این موارد باعث شد تا تبدیل به تاثیرگذارانِ عمدهٔ تجارتِ پشم ‏(en)‏ در شمال گردند. معدن کاوی در انگلستان افزایش یافت و جنبش سریع و ترقی نقره در سده ۱۲ میلادی باعث بسط یافتنِ پول رایج و تقویت آن گردید.
انگلستان در قرون وسطی (انگلیسی: England in the Middle Ages) عنوان دوره ای است در تاریخ انگلستان که از اواخر قرن پنجم میلادی آغاز و تا اوایل سال ۱۴۸۵ ادامه می یابد. هنگامی که انگلستان از فروپاشی امپراتوری روم پدید آمد، اقتصاد بسیار فقیری داشت و اغلب شهرها به حال خود رها گردیده بودند. با گذشت چند قرن و مهاجرت آلمان ها، هویت و فرهنگ جدیدی پدیدار گشت. این هویت جدید باعث شد تا حاکمان محلی در جهت توسعه پادشاهی به قدرت و رقابت بپردازند. در همان زمان فرهنگی غنی تحت لوای آنگلوساکسون شکوفا گردید، فرهنگی که باعث به وجود آمدن اشعار حماسی همچون بیوولف و کشف پیچیدگی های فلزکاری گردید. آنگلوساکسون ها در قرن هفتم به مسیحیت گرویدند و شبکه ای از صومعه و کلیسا در سراسر انگلستان ساخته شد.
در قرن هشتم تا نهم میلادی، انگلستان مواجه با حملات شدید وایکینگ ها گردید. این حملات مُنجر به جنگ هایی گردید که برای چند دهه به طول انجامید. ایجاد وسکس یا همان پادشاهی ساکسون غربی به عنوان یک پادشاهی قدرتمند در همین برهه از زمان به همراه ترویج و رشد هویت انگلیسی، با وجود بحران های مکرر از جانشینی و تشنج دانمارکی های ژرمنی که یک قبیله ژرمنی شمالیِ ساکن جنوب اسکاندیناوی بودند سرآغازی بود بر ورود انگلستان به سده یازدهم، از ۱۰۶۰ میلادی انگلستان کشوری قدرتمند بود. دولتی قدرتمند، با یک ارتش قوی و اقتصادی موفق.
تهاجم نُرمَن ها به انگلستان در ۱۰۶۶ مُنجر به شکست و جایگزینی نُخبگان آنگلوساکسون با نُرمَن ها و اشراف فرانسه گردید که مشارکت حامیان خودشان را نیز در پی داشت. ویلیام فاتح و جانشینان وی بر سیستم دولتی موجود اشراف کامل داشتند. سرکوب شورش های محلی و کنترل جمعیت از طریق ایجاد یک شبکه از قلعه های نظامی میسر گردید. حاکمان جدید، یک رویکرد فئودالی انگلیسی را حاکم نمودند. هر چند عمل برده داری ریشه کن گردید با این حال به جای آن یک پیکره گسترده و تشکیلاتی از کارگران غیر آزاد به نام رعیت داری پدید آمد و معرفی گردید. موقعیت زنان قرون وسطی در جامعه، با توجه به قوانین مربوط به زمین و لردنشین قابل تغییر بود. جمعیت انگلستان در طول قرون ۱۲ تا ۱۳ میلادی تقریباً ۲ برابر گردید.
توسعه و گسترش شهرها زمینه ساز افزایش جمعیت در شهرها و شهرستان ها گردید که به دنبال آن گسترش تجارت را به همراه داشت. در کنار این موارد موج جدیدی از صومعه ها تأسیس گردید و راهبان بسیاری شروع به فعالیت نمودند. این در حالی بود که اصلاحات کلیسا که به نام گِریگوریان رِفورم شُهره بود، باعث دامن زدن تنش ها میان پادشاهان پی درپی و اسقف های اعظم گردید. با وجود توسعه حکومت انگلستان و نظام حقوقی، منازعه میان انگلیسی ها و نخبگان نُرمَن زمینه ساز جنگ های متعدد داخلی گردید که حاصل آن از دست رفتن نُرماندی بود.
ایتالیا در قرون وسطی (انگلیسی: Italy in the Middle Ages)، به دوره از تاریخ ایتالیا اطلاق می شود که پس فروپاشی امپراتوری روم تا رنسانس ایتالیا ادامه یافت. طی این دوره ایتالیا ابتدا درگیر اقوام ژرمن، سپس دوره پادشاهی شارلمانی و در ادامه امپراتوری مقدس روم و تشکیل دولت شهرهای مستقلی همچون ونیز، پیزا، جنوا و میلان و … شد و پس از بازگشت میراث کلاسیک به اروپا و ایتالیا، رنسانس ایتالیایی آغاز شد.
خودکشی پیش از قرون وسطی رواج داشته است. مردم در طول تاریخ دلایل و روش های گوناگونی برای ارتکاب خودکشی داشته اند. از آنجا که گرفتن جان خود از نظر علم اخلاق بسیار بحث برانگیز است، دیدگاه های متفاوتی نیز در این زمینه ارائه شده است. با آنکه ممکن است بسیاری از این دیدگاه ها نوین به نظر آیند، اما منشاء و نحوه شکل گیری آن ها نهفته در تاریخ است.
برپایه فرهنگ انگلیسی آکسفورد واژه انگلیسی خودکشی (Suicide) نخستین بار در سال ۱۶۵۱ ثبت شده است. با این حال از آنجا که این عمل تقبیح می شده، بیش تر فرهنگ ها نامی از واژه آن نمی آوردند. به جای آن از ترکیب هایی چون “کشتن خود self-murder”، “قتل نفس self-killing” و “سلاخی خود self-slaughter” به جای واژه مستقیم خودکشی استفاده می کرده اند. در واقع با این کار به گونه ای نشان می دادند که خودکشی عملی چون قتل عمد است. از همین رو بسیاری در آن دورا برای بقای روح فرد خودکشی اظهار نگارنی می کردند. این موضوع سبب شد که مسئله خودکشی در ادیان گوناگون مورد توجه قرار گیرد.
در نهایت بسیاری پزشکان و دانشمندان خودکشی را در زمره بیماری ها قلمداد کردند؛ با این تفسیر که تنها، فردی که دیوانه باشد خود را می کشد. این کار منافعی نیز در برداشت؛ چراکه دیگر خودکشی تقبیح نمی شد و مردم با بازماندگان فرد خودکش همدردی می کردند. «در دوران مردن خودکشی جرم زدایی شد. اکنون دیگر جسد فرد خودکش در گورستان مردم عادی دفن شده و اموالش به خانواده اش به ارث خواهد رسید و همچنین در صورت ناموفق بودن خودکشی، فرد دیگر اعدام نمی شود».
با این حال باید اشاره کرد که این پیشرفت ها، مضراتی نیز در پی داشت. آل آلوارز در کتابش به نام «خدای وحشی» می نویسد: «Despite all خودکشی حتی برای دانشمندان و جامعه شناسان هم به اندازه روحانیون مسیحی قباحت دارد». هرچه بیش تر خودکشی به مثابه یک مرض پذیرفته می شد، بیش تر باعث می شد که مردم از نظر فلسفی و دینی بدان ننگرند.
دانشنامه تمدن اسلامی در قرون وسطی (به انگلیسی: Medieval Islamic civilization: an encyclopedia) دانشنامه ای است پیرامون تمدن اسلامی در دوران قرون وسطی. این دانشنامه به ویراستاری و سرپرستی یوسف ولید مرعی و جری باکاراک و با مشارکت تعدادی از محققین و اساتید تالیف و توسط انتشارات روتلج در سال ۲۰۰۶ منتشر شده است.
بر روی جلد این دانشنامه تصویری از یک نسخه شاهنامه که متضمن مینیاتور و اشعاری از فردوسی درباره پادشاهی کیخسرو است دیده می شود.
رنسانس های قرون وسطی (انگلیسی: Medieval renaissances) آغاز دورهٔ افول قرون وسطای اروپا و دوران پس از آن مصادف با شکل گیری رنسانس های فرهنگی قابل توجهی بود که به ویژه در اروپای غربی به وقوع پیوست. این رنسانس هایِ فرهنگی به طور کلی در سه مرحله اتفاق افتاد که عبارت هستند از رنسانس کارولنژیان که در سده هشتم تا نهم میلادی شکل گرفت، رنسانس اتونیان که در سده دهم به تعالی رسید و در نهایت رنسانس سده دوازدهم.
زنان در قرون وسطی دارای چندین نقش گوناگون اجتماعی بودند. زنان در این دوره که قرن پنجم تا پانزدهم میلادی را در تاریخ اروپا به خود اختصاص می دهد نقش هایی مانند همسر، مادر، دهقان، صنعت گر، راهبه و همچنین نقش های مهم رهبری مانند رئیسه صومعه یا ملکه سلطنتی را عهده دار بودند. مفهوم زن از جهات مختلف و توسط نیروهای گوناگون در سده های میانه دگرگون شد.کشیدن پرتره ای از خود.   جمع آوری تخم مرغ.   تهیه پنیر.   بازی کردن شطرنج با یک مرد.   چیدن میوه ها همراه یک مرد.   دو زن در حین خوردن ناهار.   دادن کلاه خودی با قویی بربالای آن به شوالیه ای که زانو زده است.   ملکه همراه با چهار ندیمه دختر که مشغول نواختن ساز هستند.   هیلدگارد بینگنیدریافت الهام الهی.   کریستین دو پیزانسخنرانی برای گروهی از مردان.   تزیین چوبی صندلی های کلیسا تصویری تخیلی از دوئل با نیزه دو زن برهنه که هر یک سوار بر مردی هستند.   فلتونیا بتیتا بروبا آموزش دادن تاریخ جهان از ابتدای خلقت توسط Cento Vergilianus de laudibus Christi.   زنان با عنوان جنگاوران در حال کمک به دفاع در مقابل حمله به شهر.   شکار: یک زن (در میانه تصویر) در حال شکار باتیر و کمان و زنی دیگر(در سمت چپ تصویر)با استفاده از چوب سعی دارد تا شکار را به سمت شکارچی بیاورد.   یک زن قرون وسطایی در حال آموزش دادن هندسه.   یک پزشک زن در حال معاینهٔ بیمار در قرون وسطی که لباسی مطابق با مد روز را پوشیده است.
کلیسای کاتولیک که در این دوران به عنوان یکی از بزرگترین واحدهای قدرت که با انتخاب آموزش لاتین، حفاظت از هنر نوشتن و قدرت متمرکز که توسط شبکه اسقف ها اداره می شد به عنوان تأثیرگذارترین نیروی فرهنگی به شمار می آید. به طور تاریخی در کلیسای کاتولیک و دیگر کلیساهای باستان نقش اسقف و دیگر نقش های مشابه مانند مقام کشیش تنها به مردان محدود می شد. شورای نخست اورانژ (سال۴۴۱ میلادی) انتصاب زنان را به عنوان دیکون ممنوع کرد که این قانون در شورای ایپاوان (سال ۵۱۷ میلادی) و شورای دوم اورلئان (سال ۵۳۳ میلادی) تمدید شد. با تأسیس رهبانیت مسحیت نقش های دیگری در کلیسا برای زنان قابل دسترس شد. از قرن پنج میلادی به بعد صومعه های مسیحی فرصتهایی را برای برخی از زنان به وجود آوردند تا با یادگیری سواد و تحصیل از راه ازدواج و نگهداری فرزندان بگریزند ونقش دینی فعالتری را بازی کنند. رئیسه صومعه زنان می توانست با در اختیار داشتن مقدار قابل ملاحظه ای از زمین، قدرت و حکمرانی بر صومعه هایی که متشکل از زنان و مردان می شد به چهره مهمی در حوضه حقوق خود تبدیل شود. اشخاصی مانند هیلدای ویتبای در مقیاس ملی و بین المللی افراد با نفوذی شدند.
ریسندگی یکی از صنایع دستی سنتی زنان در این زمان بود، که در ابتدا با استفاده از دوک و دشکی انجام می شد. چرخ نخ ریسی در قرون وسطی ثانویه اختراع شد. در اکثر سدهٔ میانه تا زمان معرفی آبجوهایی که توسط رازک تهیه می شد. مرحله دم کردن تهیهٔ آبجو بیشتر مواقع توسط زنان انجام می پذیرفت؛ و این گونه ای شغلی بود که قابلیت انجام دادن در خانه را نیز داشت. علاوه بر آن از زنانی که ازدواج کرده بودند انتظار می رفت که در کسب و کار نیز به شوهرانشان کمک کنند. چنین مشارکتی با این واقعیت تسهیل شد که کارهای زیادی را در خانه یا در نزدیکی انجام می دادند. با این حال شواهدی وجود دارد که نشان می دهد قرون وسطی ثانویه زنان به کاری غیر از شغل همسرشان نیز مشغول بوده اند. مامایی نیز به طور غیررسمی انجام می پذیرفت و رفته رفته در اواخر سده میانه به یک شغل تخصصی تغییر یافته است. زنان اغلب جان خود را در هنگام زایمان از دست می دادند. هر چند اگر از سال های زایمان جان سالم به در می بردند می توانستند به اندازه مردان و حتی تا ۷۰ سالگی زندگی کنند. امید به زندگی برای زنان در قرون وسطی ثانویه به دلیل بهبود در تغذیه افزایش یافت. به مانند مردان دهقان زندگی برای زنان دهقان نیز سخت بود. زنان در این طبقه از جامعه دارای حقوق برابری جنسیتی قابل توجهی بودند. اما اغلب اوقات این به معنی فقر مشترک بود. تا زمان بهبود تغذیه زنان امید به زندگی برای آن ها در بدو تولد به طور قابل توجهی کمتر از مردان دهقان بود سنی حدود ۲۵ سال. به پیامد آن در برخی مکان ها چهار مرد برای هر سه زن وجود داشت.
الینور د آکیتن (۱۲۰۴–۱۱۲۲) یکی از ثروتمندترین و پرقدرتترین زنان در اروپای غربی در دوران قرون وسطی ثانویه بود. او حامی مالی چهره های ادبی شاخصی همچون وس، بنوا دو سنت-مور و کرتین دو تروا بود. وی در سن پانزده سالگی جانشین پدرش شد. زنان صنعت گر در این دوره حقوقی برابر با مردان داشتند و سازماندهی شده در این صنف بودند.
این نوشتار به رخدادهای قرون وسطی می پردازد.
رخدادهای میان پایان قرون وسطی در ۱۴۹۲ و آغاز قرن شانزدهم
سیمز قرون وسطی (به انگلیسی: The Sims Medieval) یک بازی ویدئویی است که برپایهٔ سیمز۳ و توسط الکترونیک آرتس برای سیستم عامل های ویندوز مایکروسافت، اواس ده و آی اواس ساخته شده است. این بازی در ۲۲ مارس ۲۰۱۱ منتشر شد. بازی در قرون وسطی اتفاق می افتد و بازیکن برای ساخت یک امپراطوری وارد جریانات بازی می شود.



چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

نقل قول های قرون وسطی

در تاریخ اروپا قرون وسطیٰ (همچنین: سده های میانه، دوران میانی/وسطیٰ) از سدهٔ پنجم م. تا پانزدهم به طول انجامید؛ با براندازی امپراتوری روم غربی آغاز شد و در رنسانس و دورهٔ کاوش (عصر اکتشافات) فرورفت.
• «ویژگی اصلی قرون وسطی از دید سیاسی، به هم آمیختگی حقوق خصوصی و عمومی است. از نتیجه های این به هم آمیختگی آن بود که مالک یا مُتصرِّف یک زمین خود را دارای حقِّ حاکمیت نسبت به کسانی که ساکن آن زمین بودند، می دانست؛ دیگر ویژگی های این دوران، به وجودآمدن یک واسطه به نام کومونه بود که میان حکمران (پادشاه یا امپراتور) و فرد قرار می گرفت. ویژگی دیگر که کاملاً صفت قرون وسطایی داشت، یکسان انگاشتن دولت با میراث خصوصی یک خانواده با تمام نتایجی که بر این اصل مترتب است، بود.» -> گائتانو موسکا

ارتباط محتوایی با قرون وسطی

معنی قرون وسطی به انگلیسی

mediaeval (صفت)
قرون وسطی ، قرون وسطایی
medieval (صفت)
قرون وسطی ، قرون وسطایی ، مربوط به قرون وسطی

معنی کلمه قرون وسطی به عربی

قرون وسطی
من القرون الوسطي
سفينة

قرون وسطی را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

آرش ٠٩:٤٨ - ١٣٩٦/٠١/١٥
قرون وسطی یا سده های میانه، نام یکی از چهار دوره ای است که برای تقسیم بندی تاریخ اروپا استفاده می شود. این چهار دوره عبارت بودند از دوران کلاسیک باستان، قرون وسطی، عصر نوزائی (رنسانس) و دوران جدید یا مدرن که از ۱۶۰۰ میلادی شروع می شود. معمولاً قرون وسطی را از پایان امپراتوری روم در قرن پنجم میلادی تا سقوط قسطنطنیه توسط دولت عثمانی و پایان امپراتوری رم شرقی (یا بیزانس) در ۱۴۵۳در نظر می گیرند.
اهمیت قرون وسطی در تاریخ اروپا
قرون وسطی در تاریخ اروپای غربی یکی از مهم ترین مراحل تاریخی است که از ۴۰۰ میلادی تا ۱۴۰۰ میلادی را در بر می گیرد. در بعضی از موارد از قرون تیره یا Dark age یاد می شود که از ویژگی های آن تاریک اندیشی، اختناق و حاکمیت اولیاء و اصحاب دین در مناصب مختلف است. در این دوران دین به عنوان یک مکتب کلی بر تمام جامعه سیطره انداخته و هیچ حرکتی خارج از این مساله قابل تبیین نیست. دین نوعی اقتدار همه گیر دارد و حوزه سیاست، اقتصاد، جامعه و فرهنگ و افراد را تحت نظارت و کنترل دقیق خود دارد.
تقسیم بندی برهه های زمانی در قرون وسطی [ویرایش]
به طور معمول در تاریخ مغرب زمین قرون وسطی را به سه دوره اساسی تقسیم می کنند.
۱. قرون وسطی اولیه یا ماتقدم (سه قرن اول از ۳۵۰ م تا قرن ششم یعنی ۵۵۰ میلادی)
۲. قرون وسطی ثانویه یا میانه (از قرن ۶-۷ م تا ۱۲ و ۱۳ میلادی)
۳. قرون وسطی متاخر یا عالی (از قرن ۱۴ تا ۱۶)
قرون وسطی اولیه
در قرون وسطی اولیه که بعد از فروپاشی امپراتوری روم و یونان و یا تغییر کیش این نظام ها به مسیحیت آرام آرام شاهد تحول در ساختار اجتماعی و اقتصادی هستیم. عمده ترین تحول در زیر بنای اقتصادی این جوامع صورت می گیرد؛ یعنی نظام تولیدی مبتنی بر برده داری جای خود را به نظام تولید مبتنی بر ارباب و رعیتی یا فئودالیته می سپارد. در نظام فئودالیته همانند نظام برده داری دو طبقه اجتماعی اصلی در ارتباط با مناسبات تولید نقش تعیین کننده دارند.
۱. طبقه فئودال یا زمین داران، صاحبان املاک و اراضی، کشتزارها، مزارع، چمنزارها، مرغزارها، شکارگاه ها و حتی بیابان ها و کوه ها که در قالب قلعه ها، ده ها و قصبه های اربابی به عنوان اراضی تحت مالکیت این اشخاص محسوب می شوند.
۲. طبقه عظیم و گسترده دهقانان و کشاورزان و همراه با طبقات میانی و واسط دیگر.
در این دوران یک نوع تمایز بین نظام فئودالیته به عنوان نظام سیاسی با نظام کلیسا به عنوان نظام فکری- فرهنگی به چشم می خورد. کلیسا و دولت در موازات هم حرکت می کنند. گه گاه تضادها و همکاری هایی بین آنها دیده می شود. نظام فئودالیته برای تداوم خود نیازمند نوعی عقاید رسمی است تا بتواند به کمک آن ایدئولوژی به توجیه اعمال و رفتار خود پرداخته و اقدامات خود را مشروع سازد. بنابراین در این دوران ارباب دولت، مقامات و اولیاء سیاست متوجه کمک گرفتن از اصحاب کلیسا و روحانیون می شوند. یعنی نیاز دارند که پایه های فقهی و شرعی این ساختمان فراهم شود. کلیسا نظام سیاسی فئودالیته را تقدیس کرده، پس توده ها سر تعظیم فرود می آورند.
قرون وسطی ثانویه
در قرون وسطی ثانویه این مرزبندی (تفکیک دین و سیاست) از میان برداشته می شود. تا پیش از این، این دو طبقه جداگانه بودند و با هم کاری نداشتند. اما با ورود به قرون وسطی میانه کلیسا داعیه سیطره یافتن بر عالم سیاسی را در سر می پروراند. به عبارتی دیگر بین دین و سیاست نوعی وحدت ایجاد می شود. پاپ ها هستند که پادشاهان را تعیین می کنند و بر آنها نظارت کامل دارند.
قرون وسطی پایانی
مراحل پایانی قرون وسطی متأخر همراه با ظهور و برآمدن جنبش های اجتماعی و سیاسی مختلف همراه است. زمینه ها برای پیدایش نهضت های فکری و علمی و در نهایت سر بر آوردن دو سده ۱۴ و ۱۵ میلادی که از آن تحت عنوان دوران نوزایی یاد می شود فراهم شد. در این دوران دستگاه و نظام فلسفی کلیسا که از قرن ۱۱ شروع شده بود و همچنان تا قرن ۱۷ هم ادامه پیدا کرد، یعنی نظام موسوم به اسکولاستیسم که به آیین مدرسی موسوم است، مبنای اصلی توجیه و دفاع از حاکمیت و دستگاه دین و دولت محسوب می شد. این آیین مبتنی بر آموزه های مسیحیت، همراه با گرایش های فلسفی افلاطونی، فیثاغورث، آراء رواقیون و نقطه نظرات فلوطین یا نحله نو افلاطونی و دیدگاه های سن آگوستین است.
منبع
تاریخ قرون وسطی - یوگنی آلکسی یویچ کاسمینسکی، محمدباقر مومنی - ترجمه صادق انصاری - نشر فردوس - ۱۳۸۶ - تهران.
|

ali ١٩:٣٧ - ١٣٩٧/٠٧/٢٧
dark ages
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• قرون رنسانس   • شکنجه های قرون وسطی   • قرون وسطی در ایران   • نام جنگاور قرون وسطی   • ویژگی های قرون وسطی   • قرون وسطی به انگلیسی   • قرون وسطی چه قرنی است   • قرون وسطی چه زمانی است   • معنی قرون وسطی   • مفهوم قرون وسطی   • تعریف قرون وسطی   • معرفی قرون وسطی   • قرون وسطی چیست   • قرون وسطی یعنی چی   • قرون وسطی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی قرون وسطی
کلمه : قرون وسطی
اشتباه تایپی : rv,k ,sxd
آوا : qorunevostA
نقش : اسم
عکس قرون وسطی : در گوگل


آیا معنی قرون وسطی مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 94% )