انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

95 1044 100 1

قزوین

/qazvin/

برابر پارسی: کاسپین، کاسپیان

معنی قزوین در لغت نامه دهخدا

قزوین. [ ق َزْ ] (اِخ ) (دریای...) دریای خزر. رجوع به خزر (دریای...) شود.

قزوین. [ ق َزْ ] (اِخ ) از شهرهای مشهور ایران است و تا ری بیست وهفت فرسنگ و تا ابهر دوازده فرسنگ فاصله دارد. این شهر دراقلیم چهارم قرار دارد. طول آن 75 درجه و عرض آن 37درجه است. ابن فقیه گوید: نخستین بنیادگذار این شهر شاپور ذوالاکتاف بود که ابهر را نیز پی افکند. قلعه ٔ قزوین به فارسی کژین خوانده میشد و میان آن و دیلم کوهی است که شاهان آن سرزمین پادگانی از اسواران در آنجا مستقر کرده بودند که در هنگام جنگ دیلمیان را دفع کنند و شهر را از راهزنان نگه دارند. عثمان بن عفان «برأبن عازب » را به سال 24 هَ. ق. به حکومت ری برگزید. وی نخست به ابهر وارد شد و آنجا را گشود و سپس به قزوین کوچ کرد. مردم آن خواستار صلح و سازش شدند و او شرایطی را که مردم ابهر پذیرفته بودند به آنان پیشنهاد کرد. همه ٔ آن شرایط را بجز جزیه پذیرفتند، زیرا آنان از جزیه گریزان بودند ولی او گفت گریزی نیست ، و چون چنین دیدند اسلام آوردند و به جای خود ماندند و سرزمین آنان عشریةبده گردید، آنگاه براء پانصد تن از مسلمانان را بر آنان گماشت که در میان آنان طلیحةبن خویلد اسدی و میسره ٔعائدی و گروهی از بنی تغلب بودند و زمینهائی را به آنان واگذاشت که کسی را بر آنها حقی نبود. آنان زمینها را آباد کردند و چاههائی درآوردند و آبها به جریان انداختند و سکنه ٔ آن سرزمین خوانده شدند و کار آنان در آنجا چون کار اساوره در بصره بود، که با هرکه میخواستند میتوانستند باشند. گروهی از آنان به کوفه رفتند و با زهرةبن حویه هم سوگند شدند و آنان را حمراء دیلم خوانند و بیشتر آنان در جای خود اقامت گزیدند. یکی از مردانی که همراه براء به قزوین آمده ، گوید:
قد یعلم الدیلم اذ تجارب
لما اتی فی جیشه ابن عازب
بأن ظن المشرکین کاذب
فکم قطعنا فی دجی الغیاهب
من جبل و غر و من سیاسب
گویند: چون سعیدبن عاصی بن امیة پس از ولیدبن عقبه به حکومت کوفه منصوب شد با دیلمیان جنگید و آنان را شکست داد و به قزوین وارد شد و آنجا را شهر کرد و پادگان نظامی کوفیان برای دفع دیلمیان گردانید و موسی هادی چون به ری رفت به قزوین وارد شد و فرمان داد شهری در برابر آن بسازند وآن به شهر موسی مشهور شد، و زمینی به نام رستم آباد خرید و برای مصالح آن شهر وقف کرد و عمرو رومی حکومت آن را داشت و سپس فرزندش محمدبن عمرو و مبارک ترکی در آن دژی بنیاد کرد که آن را مبارکیه خوانند و در آن گروهی از موالی او بودند. محمدبن هارون اصفهانی گوید: هارون الرشید به آهنگ خراسان از همدان گذشت ، مردم قزوین راه را بر وی گرفتند و مشکلات خود را بیان داشتند و خواستار شدند که در عشریه ای که از غلات میدهند تخفیفی داده شود. هارون الرشید به قزوین درآمد و مسجد جامع آن را بنا نهاد و نام خود بر لوح سنگی بر در آن نصب کرد و برای آن دکان ها و مستغلات خرید و آنها را برای مصالح شهر و تعمیر قبه و باروی شهر وقف کرد. گوید: وی یکی از روزها بر گنبدی که بر فراز دروازه ٔ شهر بود بالا میرفت. آن قبه بسیار مرتفع بود و بر بازارها اشراف داشت. در این هنگام شیپورها به صدا درآمد، او به مردم مینگریست که دکانهای خود را می بندند و شمشیرها و زره ها و همه ٔ سلاح های خود برمیگیرند و با پرچم های خود بیرون میروند. دلش به حال آنان سوخت و گفت اینان مردمی سلحشورند و باید برای ایشان کار کرد و در این باره با نزدیکان خود به مشورت پرداخت و از هر یک سخنی و عقیده ای شنید و آنگاه گفت بهترین و شایسته ترین کار برای آنان این است که آنان را از خراج معاف داریم و فقط وظیفه ٔ قصبه را بر آنان مقرر کنیم ، و آن وظیفه در سال ده هزار درهم بود. محدثان در فضائل قزوین اخباری نقل کنند که نزد حافظان نکته سنج حدیث درست نیست ، مثلاً از پیغمبر صلی اﷲ علیه و سلم روایت کنند که گفت : مَثَل قزوین در روی زمین مَثَل بهشت عدن است در جنان. حجاج بن یوسف ثقفی فرزند خود محمد را به جنگ دیلمیان فرستاد. وی به قزوین وارد شد و در آن مسجدی بنا نهاد و نام خود را بر آن نوشت ، و آن مسجد بردر خانه ٔ بنی جنید قرار داشت و آن را مسجد ثور میخواندند. و آن همواره بود تا هارون الرشید مسجد جامع را ساخت. گروه بسیاری از مشاهیر و محدثان به قزوین منسوبند. (معجم البلدان ). زکریابن محمد قزوینی در آثارالبلاد آرد: قزوین شهر بزرگ و آبادی است در فضائی از زمین پهناور و بلند دارای خاکی نیکو و باغهای بسیار بادرختان فراوان و گیاهان خوب که مانند آن در دیگر شهرها نیست. این شهر مرکب از دو شهر است در میان یکدیگر، شهر کوچک که شهرستان نامیده میشود دارای بارو و دروازه هائی است که شهر بزرگ آن را فروگرفته و آن نیز بارو و دروازه هائی دارد. موستانها و باغستانها از هرطرف به شهر بزرگ احاطه دارد و مزارع نیز به باغستانها محیط است. آنجا را دو وادی است که یکی را دره ٔ دیزج و دیگری را ازنزک گویند. از بناهای تاریخی آن مسجد شایگان و مسجد شهرستانک و مسجد دهک و مسجد باب المشبک چسبیده به بارو است و آنها جایگاههایی هستند که اَبدال به آنجاها میروند، و از جاهای شگفت آمیز آن مقصوره ٔ جامع است که آن را امیر زاهد خمارتاش غلام عمادالدوله صاحب قزوین بنیاد کرده است. گنبد بیمانند آن درغایت ارتفاع و خربزه ای شکل است و ساختمان زیبا و بلند آن نه در شهرهای اسلام مانند دارد و نه در شهرهای کفار. گورستان باب المشبک قزوین مزار بسیاری از دانشمندان و شهداء و صلحاء و پارسایان است. (از آثارالبلاد).
شهر قزوین در دامنه ٔ سلسله ٔ جبال البرز سر راه شوسه ٔ تهران - رشت - آذربایجان - کردستان واقع و فاصله ٔآن نسبت به شهرهای مجاور به شرح زیر است : قزوین به تهران 140 هزار گز، به رشت 187 هزار گز، به زنجان 174 هزار گز و به همدان 229 هزار گز. موقع طبیعی آن دشت و هوای آن سردسیری معتدل است. حمداﷲ مستوفی درباره ٔ نام و بانی قزوین در ص 830 تاریخ گزیده چنین نوشته است : یکی از اکاسر قدیم لشکری به جانب دیلمان فرستاده بود، در صحرای قزوین صف کشیدند، سپهدار لشکر به موضع زمین قزوین در صف لشکری خود خللی دید، با یکی از اتباع خود گفت آن کش (کژ) وین ، یعنی بدان کج نگر و لشکر راست کن. نام کش وین یا کژوین بر آن موضع افتاد، چون آنجا شهر گردید کش وین خواندند. عرب معرب کردند قزوین گفتند... نویسنده ٔ همان تاریخ در صص 830 - 832 بانی شهر قزوین را شاهپوربن اردشیر بابکان میداند. شهر قزوین در این تاریخ مطابق صورت اداره ٔ آمار دارای 76542 تن جمعیت میباشد (38990 اناث و 37552 ذکور)، ولی درنتیجه ٔ فقر اقتصادی گروهی از آنان برای تأمین معاش به تهران رفته اند و به طور یقین بیش از 50هزار الی 55هزار جمعیت ندارد. توزیع کوپن در سال 1326 هَ.ش. رقم فوق را تأیید مینماید. در شهر قزوین دو خیابان قدیمی و چند خیابان جدیدالاحداث وجود دارد. خیابان سپه از آثار صفویه و عرض آن 40 متر و شمال - جنوبی است. خیابان اسفالته ٔ شرقی - غربی آن در خط سیر جاده ٔ تهران - رشت و چند خیابان از آن منشعب میگردد. باغ چهل ستون از آثار صفویه که فعلاً فرمانداری است مقابل سبزه میدان و در مرکز شهر قرار گرفته است. بازار قزوین نیز مثل سایر شهرهای قدیمی کشور اولاً سرپوشیده است ، ثانیاً هر صنفی در یک قسمت بازار و جنب یکدیگر واقع هستند. در حدود 2400 باب مغازه و دکاکین مختلفه و 36 کاروانسرای معتبر، 54 آب انبار عمومی ، 44 مسجد، 36 حمام ، 12 مدرسه ٔ قدیمه ، 6 تکیه ، 4 یخچال و 11 امامزاده دارد. آب قزوین : یکی از معایب بزرگ شهر قزوین کم آبی شهر است ، وجود 54 آب انبار قدیمی که هر یک 3 الی 6 ماه آب محله را تأمین مینماید و غالباً خانه های معتبر دارای آب انبار خصوصی است ، میرساند که از زمانهای قدیم این شهر به کم آبی دچار بوده است. هفت رشته قنات به نام حاتم بک ، خاتونک ، طیفوری ، خیابان ، آخوند، خمارتاش ، جدید سلطانی که عموماً مادرچاه آنها در شمال شهر است وجود دارد. آب آنها بسیار کم است و کفاف نمیدهد. قنوات خمارتاش ، خاتم بک ، طیفوری خیلی کهنه است و تاریخ احداث آنها خیلی قدیمی است ، مخصوصاً خمارتاش بیش از هزار سال قدمت دارد.
باغات قزوین : باغستانهای مهم انگور، بادام ، قیسی ، پسته و غیره اطراف شهر قزوین را فرا گرفته ، از هر سمت که بخواهند از شهر خارج شوند در حدود 2 الی 5 کیلومتر بایستی از میان باغات عبور نمایند. مساحت باغات در حدود 3000 هکتار و سطح آن عموماً انگور و اشجار آن بادام ، زردآلو و پسته میباشد. اشجار متفرقه خیلی کم دیده میشود. نگهداری باغها به عهده ٔ باغبان است و سرپرست چند باغبان یک دهخدا است که به اصطلاح محل دخو نامیده میشود. در قزوین کارخانجات چندی است از قبیل کارخانه ٔ پارچه بافی و قالی بافی و آرد و غیره. یک بیمارستان به نام امینی 36 تختخوابی دارد و بیمارستان 50تختخوابی نزدیک به اتمام است. پزشک دیپلمه ٔ آزاد و مستخدم 7 نفر، پزشک مجاز 4 نفر، دندان ساز 5 نفر، داروساز 5 تن میباشد. شهر قزوین تلفنی با شهرهای تهران ، رشت ، زنجان ، همدان و با سایر نقاط کشور با تلگراف مربوط است. همه روزه پست حرکت مینماید.
آثار قدیمه ٔ شهر قزوین از این قرار است : 1- مسجد جامع. در کتاب مرآت البلدان ناصری مسجد جامع قزوین را به شرح زیر توصیف نموده است : این جامع به امام شافعی منسوب بوده ، صحن بزرگ آن را چند نفر ساخته اند، هر محلی به اسم بانی آن موسوم است. صحن کوچک که به طرف شرقی و مشهور است از ابنیه ٔ هارون الرشید است. صحن کوچک به طرف قبله از بناهای خمارتاش عمادی است که در سنه ٔ 500 هَ. ق. شروع به بنای آن گردیده و در 509 تمام شده است. 2- سر درب عالی قاپو (شهربانی فعلی )، واقع در انتهای شمالی خیابان سپه از بناهای دوره ٔ سلاطین صفویه است. 3- عمارت چهل ستون (فرمانداری فعلی )، از بناهای دوره ٔ صفویه است. 4-شاهزاده حسین ، تاریخ بنا 967 هَ. ق. در زمان شاه طهماسب صفوی ساخته شده و از بناهای زینب بگم خواهر شاه عباس است. در زمان ناصرالدین شاه تعمیر اساسی شده و ایوان جلو آن را حاجی محمدباقر امینی تعمیر نموده است.5- مدرسه ٔ حیدریه ، از بناهای صفویه است که فعلاً محل دبستان فردوسی میباشد. 6- مقبره ٔ حمداﷲ مستوفی معروف به گنبد دراز.
باغات قزوین فاقد دیوار و حصار بوده حدود آنها فقط خاکی به ارتفاع 75 الی 150 سانتیمتر است. اوائل بهار موقع شکوفه ٔ گل باغات اطراف شهر منظره ٔ زیبائی دارد، این منظره مخصوصاً از نقطه ٔ مرتفع شهر بسیار جالب توجه است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1).

معنی قزوین به فارسی

قزوین
۱ - شهرستان قزوین جزو استان قزوین و مرکب است از ناحیه ای کوهستانی و یک دشت هموار و مرتفع که در سر راههای مهم شمال ایران قرار گرفته و موقع ارتباطی مهمی دارد زیرا راه گیلان را به تهران و مغرب ایران و راه آذربایجان را به تهران و مغرب ایران و همچنین همدان و قسمتهای غربی را بپایتخت متصل میسازد . بخشهای قزوین شامل حومه ضیائ آباد معلم کلایه آوه و طارم سفلی است . قسمت شمالی شهرستان ناحیه ای است کوهستانی و بهترین قصبه آن فشندک در قله مشهور الموت در شمال طالقان واقع است . در قسمت جنوبی شهرستان قزوین بین قزوین و ساوه دشت وسیعی قرار گرفته و یک رشته کوه موسوم به خرقان در میان آن کشیده شده . محصول قزوین انگور و شراب است . صنعت نجاری قزوین نیز شهرت دارد . ۲ - شهر قزوین مرکز شهرستان است که در دامنه سلسله جبال البرز و در سرراه شوسه تهران - رشت آذربایجان و همدان قرار گرفته و تا تهران ۱۴٠ کیلومتر فاصله دارد . دشت و سردسیر معتدل است و موقع تجاری مهمی دارد . جمعیت آن بالغ بر ۱۳۹۲۵۸ تن است . آب آن از ۵۴ آب انبار قدیمی و ۷ رشته قنات تامین میشود و مع هذا کفاف شهر را نمیدهد . در این شهر کارخانه های پارچه بافی قالی بافی آرد و غیره وجود دارد . این شهر در اوایل عهد صفویه تا اواسط سلطنت شاه عباس بزرگ پایتخت ایران بود و آثار تاریخی آن عبارتند از : مسجد جامع ( صحن کوچک آن از دوره هارون الرشید است ) سردرب عالی قاپو ( شهربانی کنونی ) از بناهای عهد صفویه عمارت چهل ستون ( موزه فعلی ) از عهد صفویه شاه زاده حسین ( تاریخ بنا ۹۶۷ ه. زمان شاه طهماسب صفوی ) مدرسه حیدریه ( از بناهای صفویه ) و مقبره حمد الله مستوفی .
دریای خزر
این جامع بامام شافعی منسوب است و صحن بزرگ آنرا چند تن ساخته اند که هر قسمت آن بنام بانی موسوم است صحن کوچک جانب مشرق از بنا های هارون الرشید است و صحن کوچک طرف قبله ساخته خمار تاش عمادی ( از ممالیک عماد الدوله ) است که در سنه پانصد شروع به بنای آن کرده و در ۵٠۹ تمام کرده است بعدها فخر الدین دولتشاه گیالان آنرا تجدید عمارت کرده و ملک مظفر الدین الب ارسلان نقش باز دار در ۵۴۸ بر عمارات مسجد افزوده . کتیبه هایی حاوی شرح بعض موقوفات خمار تاش بن عبد الله العمادی و دو لوح مشعر بر محو برخی سوم مذموم و بدعتها در مسجد وجود دارد .
نام بنایی به قزوین که در اطراف آن باغ بسیار بزرگی بود طول آن از خیابان واقع در شمال سبزه میدان کنونی تا حیات نادری و عرض آن نیز از جلو ادار. پست و تلگراف تا دیوار غربی شعب. بانک ملی امتداد داشت ولی قسمت زیادی از باغ مزبور در خیابانها افتاد و بخش بزرگی هم بنام (( سبزه میدان )) بگردش گاه عمومی اختصاص یافت .
دریای خزر . دریای کاسپین
گلی است که آنرا زنان آبستن خورند . یا گل بطانه و گرد سنگی است که نقاشان آنرا در بنا و نقاشی بکار برند و از نوع سنگ سیلیسی است .

قزوین در دانشنامه اسلامی

قزوین
قزوین، شهری در حوزه مرکزی ایران. این شهر در دوره اسلام به جهت هم مرزی با شمال ایران و محل حضور دیلمیان، مهم و مورد توجه دستگاه خلافت اموی و عباسی بوده و مسلمانان، قزوین را مرز مبارزه با دیلمیان می دانستند. گروهی از اسماعیلیان به رهبری حسن صباح در منطقه رودبار در قلعه الموت ساکن بودند و این شهر تا قبل از صفویه، شهر سنی مذهب و گروه های شیعه اسماعیلی و غیره به عنوان گروه محدودی در آن شهر بوده اند. شاه طهماسب صفوی وقتی تبریز را برای پایتختی، امن ندید، آن را به قزوین منتقل و در این دوره، قزوین پیشرفت سریعی یافت. این شهر، شخصیت های دینی، مدارس علمیه و کتابخانه های فعال و پررونقی داشته که نویسندگانی همچون سمعانی، مستوفی و دیگرانی به نام و محل آنها اشاره کرده اند.
قزوین در حوزه مرکزی ایران. این شهر از سمت شمال به گیلان و مازندران، از غرب به زنجان و همدان، از جنوب به اراک و از سمت شرق به تهران محدود می باشد.این شهر در ۱۵۳ کیلومتری پایتخت قرار گرفته است.
مستوفی درباره نام قزوین می گوید: در جنگ بین ساسانی ها با دیلمیان، زمانی لشکر ساسانی ها به اینجا رسید، فرمانده لشکر دید لشکر کمی بهم ریخته است و به زیردست خود گفت «کش وین» یعنی لشکر را منظم کن. این نام بر آن منطقه ماند و بعدها عرب ها آن را معرب کردند به قزوین.
استان قزوین از استان های شمال غربی ایران است که مرکز آن شهر قزوین است. منطقه قزوین در سال ۱۳۷۵ از استان تهران جدا شد و به همراه تاکستان از استان زنجان تشکیل استان تازه ای به نام استان قزوین را داد. مساحت این استان حدود ۱۵،۸۲۰ کیلومتر مربع است. این استان دارای دو ناحیه کوهستانی و دشتی می باشد. منطقه کوهستانی آن در شمال استان قرار دارد و دهستانهای الموت, رودبار و قسمتی از کوهپایه اقبال پشگلدره را در بر می گیرد. در همین ناحیه, بخشی از رشته کوه البرز از بخش شمال غربی و از استان گیلان به طرف جنوب غربی در داخل استان قزوین کشیده شده است. سیالان و الموت دو قله از قله های معروف کوهستان های بخش غربی البرز می باشند.
آب و هوای شهر قزوین بخاطر هم جواری با رشته کوه های البرز از ناحیه شمال در تابستان خنک و در زمستان سرد است. میزان بارش شهر قزوین سالانه ۳۰۲ میلی متر در سال است. آب و هوای قزوین در منطقه کوهستانی شمال آن در زمستان ها سرد و پر برف و در تابستان ها معتدل است.

جمعیت
براساس نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ کشور، استان قزوین ۱۱۴۳۲۰۰ نفر جمعیت دارد.

اقوام
این استان به لحاظ اجتماعی ترکیب قومی متنوعی دارد که شامل اقوام فارس، ترک، تات، و غیره است. این استان اصلی ترین منطقه تات نشین ایران است و بیشتر تات ها در شهرستان تاکستان زندگی می کنند.

منبع
...
«التدوین فی اخبار قزوین»، اثرعبدالکریم بن محمد رافعی قزوینی و تحقیق شیخ عزیزالله عطاردی، از کامل ترین و بهترین کتاب های تاریخ رجالی و محلی ایران که به زبانی عربی می باشد.
مولف نام های دیگری نیز برای کتاب خود انتخاب نموده است که در ابتدای کتاب به آنها اشاره کرده است، برخی از این نام ها «کتاب التدوین فی ذکر أهل العلم بقزوین» یا «التدوین فی علماء قزوین» می توان اشاره کرد.
هدف مولف از تالیف «التدوین» نگارش کتابی تاریخی محلی کامل برای قزوین بوده، تا مشتمل بر اخبار قزوین و ساکنان، ذکر رجال و دانشمندان «شهرستان قزوین» باشد.
و در این امر از منابع کتبی یا شفاهی فراوانی سود جسته است که اکثر آنها را کتاب ها و اخبار اهل سنت تشکیل می دهد. زیرا او خود سنی شافعی مذهب بوده است.
روش مولف در فهرست بندی نام رجال بر اساس دو عاملی اصلی ترتیب الفبایی نام اشخاص و ترتیب الفبایی نام پدر می باشد. استثنایی که در این مورد وجود دارد تنها مربوط به رجالی با نام های محمد است که رافعی به خاطر احترام به نام مبارک سول گرامی اسلام، این اسامی را در فصل اول قرار داده و همین افراد را بر اساس ترتیب الفبایی را با عنان «المحمدون حرف الالف فی آبائهم» آغاز و تا «حرف الیاء فی الاباء» پیش رفته است.
یکی از زیارتگاههای شهر قزوین بقعه امامزاده آمنه خاتون یا امینه خاتون می باشد. اهالی از او به عنوان دختر امام جعفرصادق علیه السلام یاد می کنند ولی در برخی منابع او را دختر امام موسی کاظم علیه السلام معرفی کرده اند. مدرکی مکتوب از صاحب مدفن در بنا وجود ندارد.
این بنا متعلق به دوره صفویه در میان گورستان محله پنبه ریسه شهر قزوین واقع شده است. شکل ظاهری آن به «صورت مخروطی و قسمت پایین ساختمان از سنگهای صاف و روسازی آن از کاشیهای رنگارنگ می باشد... در ورودی آن رو به جنوب است و داخل حرم در یک قسمت صندوق کوچک است... در این مقبره چاه عمیقی است که گویا متجاوز از چهل متر گودی آن است سابقاً مردم برای حوائج خود عریضه به نام حضرت صاحب الزمان می نوشتند و به آن چاه می انداختند».
دکتر پرویز ورجاوند معماری این بنا را چنین توضیح داده است:
نقشه هسته اصلی حرم هشت ضلعی است و در بدنه هر ضلع طاقنمایی با قوس کلیلی (یک نوع قوس کم خیز ایرانی بدون تیزِی) اجرا شده است. پوشش بقعه به یاری کاربندیهای میان قوسها انجام گرفته و ستاره ای هشت پر را عرضه می کند. محرابی با تزئینات مقرنس در آن وجود دارد...
هیچ گونه تزئینی به جز یک پنجره مشبک گچی زیبا در درون بقعه اجرا نشده است. در نمای خارج، بقعه به صورت یک برج استوانه ای شکل که گنبدی بر فراز آن است دیده می شود. نمای شمالی بنا روشنگر آن است که بعد از ساختن هسته مرکزی یعنی برج استوانه ای شکل در دو جانب آن دو واحد دیگر بنا کرده اند.
بنای جانب راست یا شرقی رواق مستطیل شکل است که سقف آن به کمک قوسهای آجری پوشیده شده است و بخشی از بدنه استوانه ای بقعه در آن دیده می شود. رواق مزبور از افزوده های دوران قاجار است که از آن با ورودی کم ارتفاعی به بقعه راه می یابند اطراف آن را با قطعه سنگهایی نظیر نمای استوانه ای خود بقعه پوشش کرده اند.
در جانب غرب نیز در چند دهه پیش شبستان مستطیل شکلی ساخته اند که همچنان قسمتی از دیوار بدنه استوانه ای شکل بقعه در آن دیده می شود. در نمای بخش مرکزی در زیر گنبد در دو ردیف نخست با آجرهای لعابدار و در بالای آن به بلندی 80 سانتی متر با کاشی هفت رنگ و نگاره های گیاهی، بدنه یا گردنی گنبد تزئین شده است... در صحن چند قبر قدیمی هنوز برجای مانده است... که دو سنگ قبر با تاریخهای 1140 و 1183 هـ.ق شناسایی شده است.
"برگی از تاریخ قزوین"، تألیف حسین مدرسی طباطبایی است که در آن تاریخچه آستان مقدسه شاهزاده حسین و دودمان سادات مرعشی قزوین را بررسی کرده است. در این تألیف گرانقدر، مؤلف پس از ذکر تاریخچه بنای آستانه مبارکه شاهزاده حسین قزوین، یک صد و پنجاه سند مربوط به آن آستانه را با متن آنها و عکس اسناد آورده است. در میان 150 سند تاریخی، بیش از سی سند قباله بیع، وقف، صلح، اجاره... معرفی شده و متن و عکس آن چاپ شده است و یکی از امهات کتاب در زمینه قباله شناسی است.
در ابتدای کتاب، مقدمه ای مفیدی در رابطه با تاریخچه آستانه شاهزاده حسین ذکر شده است. پس از آن مطالب کتاب در سه بخش تدوین شده است که به ترتیب عبارت است از: 1- تاریخ مزار 2- مجموعه بنا 3- اسناد: 150 سند و قباله تاریخی که بیش از 30 سند، قباله بیع، وقف، صلح، اجاره و... است. در ادامه دو بخش دیگر دیده می شود: 1- ضمیمه که در آن سه سند دیگر ذکر شده است. 2- عکس هایی از آستانه شاهزاده حسین و کاشی کاری ها و کتیبه های صحن ها و نیز عکس تمامی اسناد آورده شده است.
مطالبی که در مقدمه و متن کتاب آمده است، به ترتیب به شرح زیر است:
مقدمه: آستانه حضرت شاهزاده حسین در شهر قزوین از کهن ترین و با شکوه ترین مزارات موجود در ایران است. این مکان مقدس از توجه و اعتقاد کامل مردم آن دیار برخوردار است. قدیمی ترین مأخذی که نام این مزار در آن ذکر شده است، کتاب "تاریخ قزوین و فضائل ها" تألیف خلیل بن عبدالله بن احمد قزوینی است. اگر چه این کتاب اکنون در دست ما نیست، لیکن بیشتر مطالب آن در کتاب "التدوین" با ذکر مأخذ نقل شده است. پس از آن عالم جلیل شیعی عبدالجلیل رازی در کتاب شریف "النقض" ضمن سخن از اماکن زیارتی شیعیان آن عهد می نویسد:«اهل قزوین سنی و شیعه به زیارت ابوعبدالله بن الرضا روند». پس از آن رافعی قزوینی در کتاب مشهور "التدوین فی ذکر اخبار قزوین" و حمدالله مستوفی در "نزهة القلوب" از این آستان سخن رفته است. در مآخذ دوره صفوی از قبیل سراج الانساب احمد بن محمد بن عبدالرحمن کیای گیلانی و رساله اسدیه محمد قاسم مختاری عبیدلی سبزواری و تذکره هفت اقلیم و... در مآخذ دوره قاجاریه از قبیل حدائق السیاحه حاجی زین العابدین شیروانی و جنة النعیم حاجی ملاباقر واعظ کجوری و مرآت البلدان حاجی ملاهاشم خراسانی و منابع دیگری درباره این آستان مطالبی آمده است. شاهزاده حسین جز در سه منبع که فرزند امام موسی کاظم علیه السلام دانسته شده، در باقی مصادر قدیم تر وی را فرزند امام رضا علیه السلام دانسته اند؛ چنانکه امروز نیز به همین گونه مشهور است.
1- درباره بنای پیشین این مزار و تطورات آن تا آغاز دوره صفوی آگاهی دقیق در دست نیست. به اجمال می دانیم که در قرن های هشتم و نهم بنای آستانه منحصر به بقعه روی مدفن امام زاده نبوده و مرافق و ملحقاتی داشته است. در طول قرن نهم رقباتی نیز بر موقوفات آستانه افزوده شده بود. در قرن دهم پس از آن که صفویان به حکومت رسیدند، این آستانه نیز مانند همه مزارات منسوب به دودمان پیامبر اکرم(ص) در سراسر ایران اهمیت و رونق بسیار یافت. تولیت آستانه در این دوره نیز مقامی بزرگ بود. از نیمه دوم قرن دهم تا اوائل قرن یازدهم که قزوین پایتخت رسمی و محل دائمی اقامت پادشاهان صفوی بود، اجساد پادشاهان و شاهزادگان و رجال بزرگ در مزار شاهزاده حسین دفن یا به امانت سپرده می شد. از متن اسناد دوره قاجار آمده است که در اوائل فرمانروایی فتحعلی شاه گنبد مزار دچار ریختگی و خرابی شده و نیازمند مرمت اساسی بود. در نیم قرن اخیر نیز تعمیرات مکرری از بنای مزار و گنبد و صحن و مرافق آستانه انجام گرفته است که آن چه تا بیست سال پیش صورت یافته، در کتاب مینودر به اجمال یاد شده است.
۴. حجه الاسلام و المسلمین، حاج شیخ علی اصغر شکرنابی قزوینی، مشهور به «وحدتی». این عالم ربانی از اعاظم علما و دانشمندان عصر خویش در علوم خفیّه بود. وی در سال ۱۲۹۵ ق در روستای شکرناب قزوین متولد شد، و پس از کسب مقدمات و علوم متداول از پدر بزرگوارش و استادان آن زمان، عازم عتبات عالیات شد، و در کاظمین از محضر پرفیض آیة الله شیخ محمد حسین همدانی کاظمینی (م: ۱۳۶۱ ق) استفاده نموده و بر اثر رؤیایی که در کاظمین دیده بود، به جستجوی استاد و راهنمای خود به شهرهای مختلف مسافرت نمود، تا این که در قزوین با مرحوم آیة الله العظمی سید موسی زرآبادی آشنا گردید، و در زمره شاگردان آن بزرگوار قرار گرفت و تا آخر عمر استاد ملازم ایشان بود. از این عالم ربانی کتب و وسایلی در علوم مختلف مانند جفر و رمل و صنعت و اسماء الله باقی مانده است که تمام آنها را از استاد خود آیة الله آقا موسی زرآبادی آموخته بود. سرانجام این عالم بزرگوار در سال ۱۳۵۷ ق، مصادف با ۱۳۱۶ هـ. ش وفات نمود و بنابر وصیت خودش در جوار تربت استاد بزرگوارش مرحوم زرآبادی در صحن امام زاده حسین ـ علیه السلام ـ ـ قزوین ـ به خاک سپرده شد.
 ۱. ↑ . زهد مجسم، ص ۵۷. منبعسایت اندیشه قم    



قزوین در دانشنامه ویکی پدیا

قزوین
قَزوین ( تلفظ راهنما·اطلاعات) یکی از قدیمی ترین شهرهای ایران که در قسمت مرکزی این کشور واقع شده و در گذشته برای مدتی پایتخت ایران نیز بوده است. شهر قزوین، مرکز استان قزوین، در بلندای ۱٬۲۷۸ متری از سطح دریا واقع شده است. تاریخچه شهر قزوین به دوران ساسانیان باز می گردد زمانی که به دستور شاپور پادشاه ساسانی رونق یافت. قزوین شاه راه اقتصادی جاده ابریشم، سال ها محل گذر تجار و بازرگانانی بود که کالاهای خود را از شرق به غرب می بردند. قزوین در زمان حکومت صفوی ۵۷ سال پایتخت ایران بوده و به همین دلیل دارای اماکن و موزه های تاریخی بسیاری است. قزوین پایتخت بزرگ خوشنویسی ایران است و از جمله خوشنویسان معروف خط پارسی می توان به میرعماد قزوینی اشاره کرد. قزوین از نظر تعداد اثر تاریخی رتبه نخست در ایران و سوم در جهان را دارد، که از این آثار کهن و باستانی گوناگون می توان کاروان سرای سعدالسلطنه، مسجد جامع قزوین، میمون قلعه، حمام قجر، آب انبار سردار، پیغمبریه، کاخ چهل ستون، امامزاده حسین، خیابان سپه (اولین خیابان ایران) نام برد.
تحولات شهر قزوین پس از پایتختی
قزوین به دلیل قرار گرفتن در مسیر ارتباطی شرق به غرب و جنوب به شمال کشور، نزدیکی به تهران و کرج، دارا بودن چندین شهرک صنعتی و نیز امکانات مناسب آموزشی و علمی از جمله چندین دانشگاه دولتی و غیر دولتی از جمله دانشگاه بین المللی امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین و دانشگاه آزاد اسلامی - باراجین از موقیت مناسبی در ایران برخوردار است.
قزوین به علت دارا بودن ۲ هزار و ۵۰۰ هکتار باغستان کهن در اطراف شهر و وجود بوستان ۱٬۴۰۰ هکتاری باراجین در سال ۱۳۹۲ از سوی معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست کشور به عنوان شهر پاک ایران انتخاب شد.
قزوین شهری فارسی زبان است. زبان مادری اکثر اهالی اصیل شهر قزوین فارسی همراه با لهجه خاص قزوینی است. زبان های تاتی، گیلکی و آذری نیز در قزوین تکلم می شود. علی رغم حضور تات ها، گیلک ها و آذری ها در شهر قزوین، اغلب آن ها بومی خود شهر قزوین نمی باشند، و از اقصی نقاط ایران و استان قزوین به شهر قزوین آمده اند. کردها و لرها از دیگر اقوام شهر قزوین هستند.
عکس قزوین
قزوین به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
استان قزوین استانی از استان های ایران
قزوین شهری از شهرهای ایران و مرکز استانی به همین نام
شهرستان قزوین یکی از شهرستانهای استان قزوین
«بحر قزوین» نام عربی دریای خزر
قزوین اوبه (به لاتین: Qəzvinoba) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ماساللی واقع شده است. قزوین اوبه ۱٬۰۷۰ نفر جمعیت دارد.
فهرست شهرهای جمهوری آذربایجان
آب انبار مسجد جامع قزوین مربوط به دوره صفویه است و در قزوین، ضلع غربی خیابان شهدا واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳۷۷/۰۵/۱۱ با شمارهٔ ثبت ۲۰۸۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
آب انبار مسجد جامع یکی از آب انبارهای قدیمی و بزرگ قزوین است که در اواخر سدهٔ یازدهم هجری توسط علی خان نامی از امرای لشکری دوران شاه سلیمان صفوی ساخته شده است. این آب انبار در خیابان سپه، قدیمی ترین خیابان ایران، در جلوخان مسجد جامع کبیر سر کوچه واقع شده است و دارای کتیبه ای است از سنگ مرمر و به خط نستعلیق که تاریخ ۱۰۹۳ ه‍.ق روی آن ذکر شده است. در تعمیرات بعدی بنا، سنگ های کتیبه آن پس و پیش کار گذاشته شده و برخی از سنگ های آن شکسته و از میان رفته است. یکی از دو گوشوار طرفین سردر آب انبار از بین رفته و از تزیینات متعارف نیز نشانی نیست. راه شیرآب انبار سی و هفت پله سنگی داشته و دیواره های آب انبار به قطر ۴۰/۲ متر از جنس شفته آهک می باشد. مخزن آن گنجایش ۱۸۰۰ متر مکعب آب را دارد.
آیین، روستایی از توابع بخش رودبار الموت شرقی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۴ خانوار) بوده است.
مختصات: ۳۶°۱۶′۰۹″شمالی ۵۰°۰۰′۱۰″شرقی / ۳۶٫۲۶۹۳°شمالی ۵۰٫۰۰۲۹°شرقی / 36.2693; 50.0029
آتشکده زیرین مسجد جامع قزوین
بقعه پیر
تپه وشته ۲
تپه بهرام آباد ۱
تپه خرسران کوه
تپه صفرین ۱
تپه عمویوردو ۴
تپه فانفین ۱
تپه فانفین ۲
تپه کور کلان
تپه کوله
تپه کته پشته
تپه کش رز
تپه گل شیره
تپه منصور باغ ۱
قلعه دختر قزوین
قلعه لمبسر
قلعهٔ شیرکوه
قلعهٔ سمیران
محوطه اربدیان
میمون قلعه
استان قزوین یکی از ۳۱ استان ایران است و در بخش شمال غربی این کشور واقع شده است. این استان با دارا بودن تنها ۱ درصد از مساحت کشور نزدیک به ۸درصد در اقتصاد و تولیدات ایران نقش دارد. مساحت این استان حدود ۱۵٬۸۲۰ کیلومتر مربع است و با استان های مازندران، گیلان، همدان، زنجان، مرکزی و البرز همسایه است. این استان از استان های لرزه خیز ایران است. جمعیت استان قزوین بر پایه آمار سال ۱۳۹۵ برابر ۱/۳ میلیون نفر است که از این شمار ۶۰۰٬۰۰۰ نفر ساکن شهرستان قزوین هستند. این استان از استان های تاریخی ایران بوده و آثار باستانی زیادی را در خود جای داده است به طوری که ۱۱ درصد از آثار تاریخی ملی ثبت شده کشور در استان قزوین قرار دارد و از این نظر رتبه نخست را در ایران دارد. منطقه تاریخی رودبار الموت و شهرستان رودبار که تا سال ۱۳۷۳ با عنوان رودبار و الموت معروف بود، در قزوین واقع است. استان قزوین یکی از مناطق عمده تولید فندق، پسته، زغال اخته (درخت)، انگور و کشمش در ایران است.
۱۲۰۱۵۶۵ نفر (۱۳۹۰)
نوشته های باستانی یونان قزوین را با نام «راژیا» معرفی می کند و پس از آن در نوشته های اروپایی این شهر با نام شهر باستانی «آرساس» یا «آرساسیا» شناخته می شده است. اشکانیان قزوین را به نام مؤسس آن «اردپا» می خواندند؛ و ساسانیان نام این شهر را «کشوین» (یعنی سرزمینی که نباید از آن غافل شد) نهاده بودند. در برخی متون نام این شهر «قسوین» (یعنی شهری که مردمی پر صلابت و استوار دارد) ذکر شده است. به هر روی مورخان و باستان شناسان عصر حاضر قزوین را عربی شده «کاسپین» می دانند؛ و بر این باورند که قوم کاسپی ها که در سواحل دریای کاسپین می زیستند به مرور کوچ کردند و شهر قزوین را بنا نهادند. و به همین دلیل است که در متون کهن عثمانی و عربی نام دریای خزر «بحرالقزوین» ذکر شده است.
مختصات: ۳۶°۱۵′۲۳″شمالی ۵۰°۰۰′۱۶″شرقی / ۳۶٫۲۵۶۳۶۰۳°شمالی ۵۰٫۰۰۴۵۳°شرقی / 36.2563603; 50.00453
خط راه آهن تهران-تبریز
ایستگاه راه آهن قزوین مربوط به دوره پهلوی است و در قزوین،جنوبی ترین قسمت خیابان راه آهن واقع شده.
اولین خط راه آهن در ۱۸ اسفندماه ۱۳۱۸ به قزوین رسید و ایستگاه راه آهن قزوین در بیست و هفتم همان ماه مورد بهره برداری قرار گرفت. اکنون نیز با توجه به قرار گرفتن قزوین در شاهراه مبادلاتی کشور این استان در مسیر راه آهن تهران به شمال غرب کشور قرار گرفته است و در شهرهای قزوین، تاکستان و آبیک دارای ایستگاه راه آهن می باشد. همچنین راه آهن قزوین-رشت-بندرانزلی -آستارا نیز در دست احداث است که این خط آهن ایران را به کشورهای نواحی قفقاز و روسیه متصل می گرداند.
این ایستگاه از ایستگاه های مسافربری و تشکیلاتی بوده و در مساحتی بالغ بر ۱۵۵۶ متر مربع در جنوب شهر قزوین و در انتهای خیابان سپه واقع شده است.
مختصات: ۳۶°۱۵′۵۷″شمالی ۴۹°۵۹′۵۹″شرقی / ۳۶٫۲۶۵۶۹۹۹°شمالی ۴۹٫۹۹۹۷۷۷۱°شرقی / 36.2656999; 49.9997771
کتاب سیر تاریخی بنای شهر قزوین و بناهای آن از محمد دبیرسیاقی
مجموعه بازار قزوین با معماری جالب و قدیمی خود، یکی از مکان های دیدنی شهر قزوین است. سابقه بازار در قزوین به یک هزار سال می رسد و با گذشت زمان این بازار تا دوره صفوی رشد می کند و در این دوره با انتخاب قزوین به عنوان پایتخت ایران و پس از آن با احداث طرح های قابل توجهی در دورهٔ قاجار مانند کاروان سرای سعدالسلطنه در همجواری بازار به علت قرار گرفتن شهر قزوین در محور ارتباطی پایتخت به غرب و شمال ایران ارزش فوق العاده ای به آن داده می شود. اما مجموعه بازار کنونی به دوره صفویه نسبت داده می شود و قسمت اعظم بناهای کنونی آن در دوران قاجار ساخته شده است. به نقل از خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران، «معماری بازار قزوین در زمان صفوی شکل گرفته و معماری بازارهای اصفهان، شیراز نیز به همان دوره برمی گردد، این بازار در طول ۹ قرن یک جابجایی از جنوب به شمال داشته بطوری که در این جابجایی مسجد جامع کاملاً از بافت بازار جدا شده است و هم اکنون ارتباطی بین بازار و مسجد جامع مشاهده نمی شود.»
در دوره صفویه محیط بازارها وسعت یافته اند و هر بازار به صنفی خاص تعلق داشته است. در گذر هر کدام از این بازارها، مسجد، حمام، سراها، تیمچه ها و قیصریه های وجود دارد که از این میان، تیمچه ها مرکز تجارت و قیصریه محل صنعتگران بوده است. بازار قیصریه قزوین با تاقهای آجری و ارتفاع بسیار زیاد، بخش هایی از بازار قزوین است که دارای چهار دروازه بوده و هنوز آثار آن به جای مانده است. درب شمالی به تیمچهٔ سرباز، درب جنوبی به تیمچهٔ سر پوشیده، درب شرقی به سرای وزیر و درب غربی به چهارسوق کوچکی متصل می شود.
مهم ترین فضاهای بازار قزوین عبارت اند از: مسجدالنبی (مسجد شاه)، کاروان سرای سعدالسلطنه، کاروان سرای وزیر، سرای حاج رضا، سرای رضوی (سرای شاه)، تیمچه های روباز و سرپوشیده از جمله درویش مهدی، حاج محمد تقی و راستهٔ قیصریه.
باشگاه بسکتبال فولاد هفت الماس قزوین نام یکی از باشگاه های حرفه ای بسکتبال در ایران می باشد که در لیگ برتر بسکتبال ایران حضور دارد. این تیم در شهر قزوین می باشد و وابسته به شرکت صنایع هفت الماس است.
این تیم قبلاً با نام تکماش شناخته می شد ولی در آبان ۱۳۹۲ توسط شرکت صنایع هفت الماس خریداری شد و نام آن به هفت الماس تغییر یافت.
تیم فوتبال نیرو محرکه قزوین از تیم های آماتور فوتبال ایران است که در شهر قزوین فعالیت می کند.
این تیم تحت حمایت کارخانه موتور سیکلت سازی نیرو محرکه از کارخانجات شهرک صنعتی البرز قزوین قرار دارد.
این تیم به عنوان تیم اول شهر قزوین ( بعد از پیکان تیم انتقال یافته به این شهر ) می باشد.
این تیم در لیگ دسته دوم حضور دارد. حسن رودباریان دروازه مشهور فوتبال ایران در تیم بازی می کرد.
باشگاه فلامینگو که تنها در رشته ورزشی فوتسال فعالیت داشت توانست در سال ۱۳۸۶ به لیگ برتر فوتسال ایران راه بیابد. این باشگاه سال دوم با فروختن امتیاز خود به شرکت پوشینه بافت در لیگ برتر حضور یافت.
با شگاه فلامینگو در دوره اول حضور خود در آخرین روز پس از پیروزی مقابل تیم راه ساری توانست خود را در لیگ برتر نگه دارد.
با شگاه فلامینگو بدلیل عدم توانایی در پرداخت هزینه ها یکسال پس از حضور خود در لیگ برتر امتیاز با شگاه را به پوشینه بافت فروخته و نام باشگاه از این پس به پوشینه بافت تغییر نمود.
باشگاه والیبال آبگینه قزوین باشگاه والیبال ریشه دار ایرانی است. این تیم قهرمان لیگ دسته یک والیبال ایران در سال ۱۳۷۲ شد.
لیگ والیبال ایران:
قهرمانی: لیگ دسته یک والیبال ایران در سال ۱۳۷۲
سومی: اولین دوره لیگ برتر در سال ۱۳۷۶
این تیم به عنوان نماینده قزوین در دومین دوره لیگ والیبال ایران (جام پاسارگارد) در سال ۱۳۵۵ شرکت کرد و به عنوان پنجم کشور دست یافت.
باغستان های سنتی قزوین به مجموعه باغ هایی گفته می شود، که نیمه جنوبی شهر قزوین را دربر گرفته است. این باغات بیش از ۲۵۰۰ هکتار وسعت دارند و در گذشته گرداگرد شهر را فرا گرفته بودند.
۵۰۰ هکتار از باغستان های سنتی قزوین در حال نابودی
حفظ باغ های سنتی قزوین ، نیازمند توجه بیشتر
باغستان های سنتی قزوین به عنوان میرات فرهنگی باید حفظ شود
باغستان های سنتی قزوین به ثبت جهانی می رسد
آبیاری زمستانه باغستان های سنتی قزوین
باغستان سنتی مهمترین سرمایه طبیعی شهر است
باغستان سنتی قزوین ثبت جهانی می شود
باغستان سنتی در منطقه ولیستان قزوین احیا می شود
برداشت بادام از باغستان های سنتی قزوین آغاز شد
انتقال ۸ میلیون متر مکعب از پساب قدیم آباد به باغستان سنتی شهر قزوین
اتمام نیمی از عملیات عمرانی باغستان های سنتی قزوین
6 میلیارد ریال اعتبار برای احیای باغستان سنتی قزوین هزینه می شود
باغستانهای سنتی قزوین درآمدزا می شود
احیاء شبکه آبیاری، باغستان سنتی قزوین را نجات می دهد
آب مورد نیاز باغستان سنتی شهر قزوین تأمین شد.
برداشت پسته از باغستان های سنتی قزوین انجام شد
باغستان های سنتی قزوین شناسنامه دار می شوند
باغستانهای سنتی قزوین درآمدزا می شود (منبع : مهر نیوز)
آغاز برداشت بادام ارگانیک از باغستانهای سنتی قزوین
برداشت بادام از باغستان های سنتی قزوین آغاز شد
مراسم روز زمین پاک در باغستان های سنتی قزوین برگزار می شود
توزیع ۳۵۰دستگاه اداوات خاکورز و علف زن در باغستان های سنتی
سرانه فضای سبز قزوین ۱۵ متر مربع است
کاهش قطع غیرقانونی درختان در باغستان های سنتی شهر قزوین
باغستان های سنتی قزوین آماده آبیاری می شوند
ورود فاضلاب خانگی به باغ های سنتی قزوین
منابع آبی برای مقابله با خطر کم آبی در باغستان قزوین مدیریت می شود
استفاده از پساب شهری برای آبیاری باغستان های سنتی
باغ پارک در باغستان سنتی قزوین ایجاد می شود
گشت زنی در باغستان های سنتی قزوین به صورت سه شیفت صورت می گیرد
انگشت نگاری ژنتیکی درختان باغستان سنتی قزوین
حفظ و نگهداری باغات سنتی قزوین ضرورتی انکار ناپذیر است
راه اندازی موزه کشاورزی در قزوین
شهرداری قزوین با شعار متحد شهری به سمت توسعه پایدار حرکت می کند
40 مخزن آب در باغستان های قزوین نصب و آبگیری شد
اولین صندوق محیط زیست کشور در شهرداری قزوین تأسیس شد
با همکاری دانشگاه تربیت مدرس تهران صورت می گیرد؛انگشت نگاری تنوع ژنتیکی باغستان سنتی قزوین
بررسی طرح مطالعاتی ساماندهی و احیاء باغستان سنتی در قزوین
پنجاه به در قزوین
باغستان قزوین؛ پایان نیم قرن بی مهری
انتخاب قزوین به عنوان شهر پاک در کشور
مطرح کردن قزوین به عنوان یک باغ شهر درست نیست
قزوینی ها به پنجاه بدر رفتند
باغستان های سنتی بیش از یکهزار سال قدمت دارند. به طوری که ناصر خسرو در سفرنامه خود، شهر قزوین را این گونه توصیف می کند: .mw-parser-output blockquote.templatequote{margin-top:0}.mw-parser-output blockquote.templatequote div.templatequotecite{line-height:1em;text-align:right;padding-right:2em;margin-top:0}.mw-parser-output blockquote.templatequote div.templatequotecite cite{font-size:85%}
باغستان بسیار داشت؛ بی دیوار و خار و هیچ مانعی از دخول در باغات نبود.
علت اطلاق کلمه «سنتی» به این باغستان ها، این است که این باغات به روش سنتی یعنی غرق آبی، آبیاری می شوند. در گذشته این باغات به وسیله آب ۵ رودخانه به نام های ارنزک، دیزج، وشته، دلی چای و زویار آبیاری می شد. هر کدام از این رودخانه ها بخشی از باغستان سنتی را سیراب می کرد؛ ولی اکنون به علت توسعه شهر و برداشت آب این رودخانه ها، توسط روستاهای بالا دست، باغستان های سنتی قزوین با مشکل کم آبی رو به روست. شهرداری قزوین به همین دلیل در سال اقدام به ایجاد سازمان باغستان ها نمود تا با رسیدگی، مشکلات این باغ ها را حل کند.



چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

نقل قول های قزوین

قزوین از شهرهای ایران در غرب استان تهران، مرکز استان و شهرستان قزوین.
• «قزوین یکی از مهمترین مراکز فرهنگی کشور به شمار می رود و این ویژگی که چهار تن از پیامبران خداوند متعال در یک نقطه کنار هم دفن شده باشند از خصوصیات بارز این شهر بوده و عنایت خاص خداوند به شمار می رود.» -> مرتضی ادیب یزدی

ارتباط محتوایی با قزوین

قزوین را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

Sina ١٩:٢٤ - ١٣٩٦/٠١/٢٩
Qazvin
|

واژگا ١٢:٠٧ - ١٣٩٧/٠٣/٢٣
قزوین یا گزوین= کاسپین
کا سپی ن
کا= گاو
سپی= سپید =سفید
ن=وجود داشتن
گاو سفید وجود دارد
|

شهریار آریابد ١٥:٥٨ - ١٣٩٧/٠٧/٢٨
قزوین : تازی شده ( معرب) " کاسپیان " است ، کاسی نام ویس(قوم ) ایرانی و از نخستین باشندگان کرانه های دریایی آپاختری (شمالی ) ایران باستان است که خود به دو بخش " کاسی " های کوهستان نشین و رزم آور و بخش دشت نشین های " کاسپی " نامور شدند امروزه نام شهرهای " کاشان (کاسان ) ، کاشمر (کاسمان ) ، کاشغر (کاسگر)از گروه نخست گرفته شده که در سراسر ایران پراکنده شدند و تمدن های نخستین مانند سیلک کاشان را پی ریزی نمودند و نام دریایی اپاختری و شهر قزوین " کاسپیان " از نام گروه کاسپی ها گرفته شده و به معنی سرزمین کاسی های دشت نشین است که در لاتین" کاسپین" گردیده .
|

يوسف ١٤:٠٦ - ١٣٩٨/٠١/٠٧
كاشغري دركتاب معروف ديوان لغات الترك كه حدود هزار سال پيش نوشته شده ميگويد

كلمه قزوين ازتركيب قاز برگرفته ازاسم قاز دختر افراسياب اويني به معني بازي تشكيل شده است
خلاصه قزوين به معني

محل بازي قاز دختر افراسياب
|

يوسف ١٣:٢٦ - ١٣٩٨/٠١/٠٨
كاشغري دركتاب معروف ديوان لغات الترك كه حدود هزار سال پيش نوشته شده ميگويد

كلمه قزوين ازتركيب قاز برگرفته ازاسم قاز دختر افراسياب اويني به معني بازي تشكيل شده است
خلاصه
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

Reyhaneh > get to know
جواد طایفی > Eurious
sina > tip over
Mah > Tug of love
محسن نجات حسینی > نظرات
مسعو ذهنیان > انگوری
عباس کاظمی > compresores
reza > providence

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• گردشگری قزوین   • نقشه شهر قزوین   • دیدنی های قزوین   • شهرهای قزوین   • استان قزوین   • قزوین خبر   • جمعیت شهر قزوین   • قزوین بورس   • معنی قزوین   • مفهوم قزوین   • تعریف قزوین   • معرفی قزوین   • قزوین چیست   • قزوین یعنی چی   • قزوین یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی قزوین
کلمه : قزوین
اشتباه تایپی : rc,dk
آوا : qazvin
نقش : اسم خاص مکان
عکس قزوین : در گوگل


آیا معنی قزوین مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 95% )