انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

94 1090 100 1

قسطنطنیه

/qostantaniyye/

معنی قسطنطنیه در لغت نامه دهخدا

قسطنطنیه. [ ق ُ طَ طَ نی ی َ ](اِخ ) استانبول. رجوع به استانبول و قسطنطین شود.

معنی قسطنطنیه به فارسی

قسطنطنیه
استانبول

قسطنطنیه در دانشنامه اسلامی

فتح قسطنطنیه پایتخت روم شرقی">امپراتوری روم شرقی، به وسیله سلطان محمد دوم عثمانی، یکی از وقایع مهم تاریخ مسلمانان و بلکه یکی از حوادث بسیار برجسته در تاریخ جهان است.
یکی از وقایع مهم تاریخ مسلمانان و بلکه یکی از حوادث بسیار برجسته در تاریخ جهان، فتح قسطنطنیه پایتخت امپراتوری روم شرقی به وسیله سلطان محمد دوم عثمانی است. این واقعه مهم تاریخی نه فقط به تنهایی در برگیرنده ی موضوعات متعدد و قابل تاملی است، بلکه آثار و پی آمدهای فراوان آن نیز در عرصه های اقتصاد و سیاست جهان نیز عبرت آموز است. آنچه در این مقاله بنظر شما می رسد، پژوهشی است درباره نحوه حمله ترکان عثمانی به این شهر و همچنین اوضاع داخل شهر و مراحل سقوط آن با ذکر بعضی از مهم ترین آثار این واقعه می باشد. با توجه به ضرورت اختصار مطالب در این تحقیق، سعی شده که مهم ترین و جالب ترین نکات و حوادث این رویداد مهم بیان گردد و از ذکر جزئیات خودداری شود.
مناطق مورد نظر رهبران مسلمان
اولین مناطقی که در آغاز فتوحات اسلامی مورد نظر فرماندهان نظام اسلام و رهبران مسلمان بود، عبارتند از: ایران، شام و مصر و شمال آفریقا. توجه آنان به سرزمین های زیر سلطه دولت روم، احتمالا به دلیل اقداماتی نظامی بود که پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله وسلّم) در زمان حیات خود برای تسخیر مناطق شمالی عربستان انجام داده بودند. مسلمانان اولیه، پس از رحلت نبی گرامی (صلی الله علیه و آله وسلّم) در طی چند سال، مهم ترین بخش های ایران و شام و مصر را فتح کردند، و سپس به طرف آسیای صغیر رفته و شهرهای جنوبی روم شرقی را نیز تصرف نمودند، و هنوز ربع قرنی بیش نگذشته بود که به تنگه بسفر و پشت دروازه های کنستانتینوپول رسیدند.
تاریخچه قسطنطنیه
شهر کنستانتینوپول که عرب ها آنرا قسطنطنیه می نامیدند و بعدها نام استانبول (اسلامبول) بر آن نهاده شد، در قرن هفتم پیش از میلاد ـ یعنی ۶۶۰ ق. م ـ به وسیله یونانی ها ساخته شد، در ابتدا بیزانسیوم (بیزانتیوم) نام داشت. این شهر ساحلی که شکلی مثلثی دارد، در کنار تنگه بسفر و دریای مرمره واقع و فقط ضلع غربی آن به خشکی متصل است. در زمان هخامنشیان برای مدتی در تصرف ایرانیان بود و بین یونان و اسپارت نیز دست بدست می شد تا آنکه بالاخره رومی ها آن را در ۱۹۶ م. در اختیار گرفتند. در سال ۳۳۰ م. هنگامی که کنستانتین کبیر پایتخت حکومتی خود را از شهر رم به بیزانتیوم منتقل نمود، نام این شهر نیز به «کنستانتینوپول» یعنی شهر کنستانتین تغییر یافت. این شهر از ابتدای ساخت آن تا قرن پانزدهم میلادی، بارها تعمیر و بر زیبایی و ثروت آن افزوده شد و استحکامات آن نیز تقویت شد. اما تسخیر کنستانتینوپول یا قسطنطنیه، از نخستین سال های فتوحات مسلمین جزو برنامه های نظامی و آرزوهای خلفا و سلاطین مسلمان به شمار می آمده است. زیرا این شهر و دولت روم شرقی یا بیزانس در زمان ظهور اسلام، پایگاه و پشتوانه اصلی مسیحیان در شرق اروپا بود. روشن است که با فتح این شهر، دنیای مسیحیت، شکست سختی متحمل می شد و تصرف دیگر سرزمین های مسیحی نشین، با سهولت بیشتری انجام می شد و مسلمانان در موقعیت بهتری قرار می گرفتند.
← اولین حملات مسلمانان
...

قسطنطنیه در دانشنامه ویکی پدیا

قسطنطنیه
قُسْطَنْطَنیّه (عربی شدهٔ کُنستانتینوپول، به معنای شهر کنستانتین)، نام پیشین شهر استانبول است که به افتخار قیصر روم، کنستانتین یکم نام گذاری شده بود. این شهر سال ها پایتخت امپراتوری روم شرقی بود. این شهر پس از سرنگونی رومی ها و روی کار آمدن مسلمانان عثمانی، اسلامبول (به معنای شهر اسلام) خوانده شد که با گذشت زمان به استانبول تغییر نام پیدا کرد.
تاریخ ترکیه
قلعه روملی حصار
۶ مترکیلومربع (۲٫۳ مایل مربع) enclosed within Constantinian Walls
بنیانگذار این شهر کنستانتین یکم (۲۷۴–۳۳۷ میلادی)، نخستین امپراتور روم است که مسیحیت را پذیرفت و آن را دین رسمی کشور روم اعلام کرد و کلیسا را با حکومت پیوند داد. وی پس از اینکه بر دشمنانش پیروز شد، در سال ۳۳۰ پایتخت خود را به دهکده بیزانتیوم (قسطنطنیه) که در حاشیه تنگه بسفر قرار دارد انتقال داد و آن را گسترش داد؛ ساختمان های زیادی در آن ساخت و آن را پایتخت اصلی خود اعلام کرد.
حاکمان امپراتوری روم شرقی همیشه بر این مطلب تأکید داشتند که دولت بیزانس (دولت روم شرقی) دولتی شرقی است. قسطنطنیه تا سال ۱۴۵۳ پایتخت امپراتور روم شرقی محسوب می شود. در این سال این دولت از سپاهیان دولت عثمانی به فرماندهی سلطان محمد فاتح شکست خوردند و قسطنطنیه تصرف شد و بدین ترتیب عمر امپراتوری هزار ساله روم شرقی پایان یافت. شهر قسطنطنیه پس از تصرف توسط نیروهای عثمانی (اسلامبول) یعنی شهر اسلام خوانده شد.
عکس قسطنطنیه
اولین شورای قسطنطنیه (زبان یونانی: Πρώτη σύνοδος της Κωνσταντινουπόλεως، لاتین: Concilium Constantinopolitanum Primum)، که در سال ۳۸۱ میلادی و در زمان امپراتور روم، تئودئوس یکم در قسطنطنیه برگزار شد.
در سال ۳۷۹ تئودوسیوس که از اهالی روم غربی بود امپراتور روم شرقی شد. او از طرفداران سرسخت اعتقادنامهٔ نیقیه بود و تصمیم گرفت یکبار برای همیشه مسئلهٔ آریانیسم را حل کند. به همین منظور دستور تشکیل شورایی را داد که از مه تا ژوئیه ۳۸۱ در قسطنطنیه تشکیل شد. این بیشتر شورایی بود متشکل از پدران کاپادوکیایی. گریگور نازیانروسی و گریگور نوسایی هر دو در شورا حضور داشتند. گریگور نازیانزیوس رهبر و هادیِ شورا بود، اگرچه در نهایت این شورا باعث شد تا او از مقام اسقفی کناره گیری کند. بدعت هایی که پدران کاپادوکیایی با آنها مبارزه کرده بودند، در این شورا نیز رد شدند و تعلیم آنان برتری یافت. اما به یقین نمی توان گفت که آنچه امروزه به عنوان «اعتقادنامهٔ نیقیهٔ» می شناسیم، در واقع محصول این شورا بوده باشد. همان گونه که در مورد اعتقادنامهٔ صادره از سوی «شورای نیقیه» نیز صادق بود، به نظر می رسد که این اعتقادنامه نیز اعتقادنامهٔ محلی کلیسای شرق باشد که جدلیاتی نیز بر آن افزوده اند:
ما ایمان داریم به یک خدا، پدر قادر مطلق، خالق آسمان و زمین و همهٔ چیزهای دیدنی و نادیدنی؛ و ایمان داریم به یک خداوند عیسای مسیح، پسر یگانهٔ خدا، مولودِ ازلیِ پدر، نور از نور، خدای حقیقی از خدای حقیقی، مولود و نه مخلوق، و هم ذاتِ پدر (Homoousios). اوست خالق موجودات. به خاطر ما آدمیان و برای نجات مان از آسمان نزول کرد و به وسیلهٔ روح القدس از مریم باکره جسم یافت و انسان شد. در دوران حکمرانی پنطیوس پیلاطس به خاطر ما مصلوب شد، رنج کشید و دفن گردید. در روز سوم، بر حسب کتب مقدس، از مردگان قیام، و به آسمان ها صعود کرد. حال بر دست راست پدر جلوس فرموده و مجدداً با جلال ظهور خواهد کرد تا زندگان و مردگان را داوری کند؛ و ملکوتش بی زوال است؛ و ایمان داریم به روح القدس، خداوند و بخشندهٔ حیات، صادر شده از پدر؛ که باید او را به همراه پدر و پسر، بپرستیم و تجلیل کنیم؛ او توسط انبیا سخن گفته است؛ و ایمان داریم به کلیسایِ جامع که کلیسای رسولان است. برای آمرزش گناهان به یک تعمید معترفیم. ما منتظر قیامت مردگانیم و حیاتی که در جهان آینده خواهد آمد. آمین.
در قسطنطنیه سه بدعت محکوم شد:
بارتولومیو یکم قسطنطنیه (یونانی: Πατριάρχης Βαρθολομαῖος Αʹ؛ زادهٔ ۲۹ فوریهٔ ۱۹۴۰) اسقف اعظم قسطنطنیه از سال ۱۹۹۱ تاکنون است.
کوه آتوس
کلیسای ارتدکس شرقی
استقلال کلیسای ارتدکس اوکراین
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه سوفی شده است.
دیوارهای قسطنطنیه یا دیوارهای کُنستانتینوپول (به انگلیسی: Walls of Constantinople) یک رشته از دیوارهای پدافندی دورتادور شهر قسطنطنیه یا کُنستانتینوپول (استانبول کنونی در ترکیه) هستند که از آغاز بنیاد نهادنش به عنوان پایتخت تازه امپراتوری روم به دستور کنستانتین بزرگ (کنستانتین یکم) از این شهر پاسداری و نگاهبانی می کردند.
ایاصوفیا
روملی حصار
محاصره آوارها، با پشتیبانی اسلاوها و ایرانیان ساسانی، محاصره نخست ودوم اعراب، شورش توماس اسلاو، جنگ صلیبی چهارم، محاصره دوم و پایانی عثمانیان
با افزوده های بی شمار و بازنگری های فراوان در درازنای تاریخ، این دیوارها واپسین سامانه باروهای بزرگ در دوران کهن بودند و نیز یکی از پیچیده ترین و فنی ترین سامانه های که تا آن زمان خودش ساخته شده بود.
دیوارها که در آغاز به دستور کنستانتین کبیر ساخته شده بودند، از همه سو شهر را دربرگرفته بودند و از آن در برابر یورش های زمینی و دریایی پاسداری می کردند. در سده پنجم میلادی، هنگامی که شهر آغاز به گسترش نمود، دیوارهای دو ردیفهٔ تئودوسیوس ساخته شدند. با اینکه دیگر بخش ها به اندازه این دیوارها ماهرانه طراحی نشده بودند، زمانی که نفرات کافی از آنها محافظت می کردند، برای هر محاصره کننده قرون وسطایی تقریباً نفوذناپذیر می شدند. دیوارهای قسطنطنیه در زمان محاصره آوارها (مردم شمال شرقی قفقاز)، اعراب، روس های کیف و بلغارها از شهر قسطنطنیه و امپراتوری بیزانس محافظت کردند. تنها ظهور توپ های جنگی باروتی باروها را تضعیف کرده و باعث محاصره و فروپاشی نهایی قسطنطنیه در ماه می ۱۴۵۳ و افتادن آن به دست عثمانیها شد.
سرنگونی قسطنطنیه (به فنلاندی: Johannes Angelos) نام رمانی است که توسط میکا والتاری، نویسندهٔ اهل فنلاند نوشته شده است.
فهرست پرفروش ترین کتاب های تاریخ
صد رمان برتر به انتخاب کتابخانه مدرن
سقوط قسطنطنیه(به انگلیسی: Fall of Constantinople به یونانی: Ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως, Halōsis tēs Kōnstantinoupoleōs به ترکی İstanbul'un Fethi Conquest of Istanbul به عربی: فتح القسطنطینیة) به سقوط شهر قسطنطنیه توسط ترکان مسلمان عثمانی به دست محمد دوم در روز ۲۹ مه سال۱۴۵۳ بود که منجر به سقوط امپراتوری روم شرقی شد. فرماندهی سپاه عثمانی با سلطان محمد فاتح و امپراتور کنستانتین یازدهم پالایولوگوس فرمانده سپاه امپراتوری روم شرقی بود. محاصره از جمعه ۶ آوریل ۱۴۵۳ تا سه شنبه ۲۹ مه همان سال (طبق گاه شماری یولیانی) به طول انجامید.
سقوط قسطنطنیه، پایان امپراتوری بیزانس را بعد از ۱۱۰۰ سال رقم زد و ضربهٔ بزرگی برای جامعه مسیحیت بود. بعد از پیروزی، سلطان محمد فاتح قسطنطنیه را پایتخت جدید امپراتوری عثمانی قرار داد. چندین روشنفکر و دانشمند یونانی و غیر یونانی این شهر را قبل و بعد از محاصره به مقصد ایتالیا ترک کردند. این دانشمندان که کتابهای زیادی از دوران باستان با خود داشتند، به ایتالیا مهاجرت کردند و ضمن اشاعه کتب باستان، علوم و ادبیات یونان باستان را با خود به آن سرزمین منتقل ساختند و همچنین با تکمیل صنعت چاپ در سال ۱۴۵۷ میلادی کمک بزرگی به انتشار این آثار صورت گرفت و در نتیجه نهضت ادبی بزرگی در دنیای آن زمان ایجاد شد که به نهضت انسان گرایی معروف است. استدلال شده است که این واقعه به رشد رنسانس کمک کرد. برخی سقوط استانبول را نقطه عطفی در پایان قرون وسطی و آغاز رنسانس می دانند.
سومین شورای قسطنطنیه (انگلیسی: Third Council of Constantinople)، شورایی که در سال ۶۸۰ تا ۶۸۱ در قسطنطنیه برگزار شد. پاپ مارتین، شورایی در روم تشکیل داد که این شورا در نهایت، اعلام داشت عیسی مسیح صاحب دو اراده بود. پس از آن، مخالفت روم با نگرش یک ارادگی همراه با مدارا و مماشات بود، تا زمان پاپ آگاتو که وی امپراتور روم را ترغیب کرد تا موجبات تشکیل شورای دیگری را در قسطنطنیه فراهم سازد.
مونوفیزیت ها از نتیجه شورای قسطنطنیه در سال ۵۵۳ خشنود نشدند. تلاش های دیگری به عمل آمد تا رضایت آنان بیشتر جلب شود. سرگیوس؟، اسقف قسطنطنیه، راه حلی پیشنهاد کرد که آن را از سوروس انطاکیه ای به عاریت گرفته بود که مونوفیزیتی میانه رو بود. بر طبق این راه حل، مسیح دارای یک انرژی (الهی - انسانی بود که توسط آن، هم اعمال الاهی و هم اعمال انسانی را به جا می آورد. بر اساس این راه حل، قسطنطنیه مجدداً با مصر متحد می گشت؛ اما در این مورد، اعتراضاتی از سوی اسقف اورشلیم مطرح گشت. پس از آن، سرگیوس راه حل دیگری پیشنهاد کرد که طبق آن عیسی مسیح دارای یک اراده بود. پاپ هونوریوس در سال ۶۳۸ با این راه حل موافقت کرد و در سال ۶۳۸ وی و سرگیوس یک بیانیه ایمان منتشر کردند. این بیانیه به مباحث مربوط به یک انرژی یا دو انرژی در وجود مسیح پایان داد و در مقابل، اعلان کرد که «عیسی مسیح صاحب یک اراده» بود. این موضوع در بیانیه چنان صریح مطرح شد که حتی نستوریوس نیز جرئت نکرد بگوید عیسی مسیح صاحب دو اراده بود. اما پس از چند سال، پاپ دیگری به نام یوحنای چهارم، این دیدگاه را که عیسی مسیح صاحب یک اراده بود، محکوم کرد این نگرش یک ارادگی خوانده می شود). ماکسیموس معترف نیز با این نگرش مخالفت کرد. در سال ۶۴۹ پاپ مارتین، شورایی در روم تشکیل داد که این شورا در نهایت، اعلام داشت عیسی مسیح صاحب دو اراده بود. پس از آن، مخالفت روم با نگرش یک ارادگی همراه با مدارا و مماشات بود، تا زمان پاپ آگاتو (۶۸۱ تا ۶۷۸) که وی امپراتور روم را ترغیب کرد تا موجبات تشکیل شورای دیگری را در قسطنطنیه فراهم سازد.
این شورا در سالهای ۶۸۰ تا ۶۸۱ در شهر قسطنطنیه تشکیل شد که ششمین شورای جهانی کلیسایی محسوب می شود. پاپ آگاتو نامه ای به شورا نوشت و در پی آن بود که نامه اش همان نقش و اهمیت رسالة توم پاپ لئو را داشته باشد. نامه وی در شورا خوانده شد و حاضران آن را تأیید کردند. آگاتو در نامه خود ادعا کرده بود که کلیسای روم «هرگز از طریق سنت رسولان منحرف نشده است». این ادعای پاپ آگاتو با مخالفت روبه رو شد. کلیسای روم باید حکم شورا در مورد بدعتکار بودن پاپ هونوریوس را می پذیرفت. «اعتقاد ما این است که هونوریوس یکی از پاپ های کلیسای روم در گذشته، باید از کلیسای مقدس خدا منفصل انگاشته شده و ملعون باشد.» این مسئله بار دیگر ثابت می کند که اگر شما بخواهید خطاناپذیر باشید، دیگر نمی توانید به آنچه می گویید دقت و توجه داشته باشید.
شورا همچنین تعریف ایمان را نیز تدوین کرد. در بیانیه تعریف ایمان گفته می شود که شورا، پنج شورای مقدس و جهانی را به شکل کامل تأیید می کند و بر تصمیم های آنها صحه می گذارد. در این بیانیه، پس از نقل کامل بیانیه شورای کلسدون چنین گفته می شود:
در سال ۳۷۹ تئودوسیوس۱ که از اهالی روم غربی بود امپراتور روم شرقی شد. او از طرفداران سرسخت اعتقادنامهٔ نیقیه بود و تصمیم گرفت یکبار برای همیشه مسئلهٔ آریانیسم را حل کند. به همین منظور دستور تشکیل شورایی را داد که از مه تا ژوئیه ۳۸۱ در قسطنطنیه تشکیل شد. این بیشتر شورایی بود متشکل از پدران کاپادوکیایی. گریگور نازیانروسی و گریگور نوسایی هر دو در شورا حضور داشتند. گریگور نازیانزیوس رهبر و هادیِ شورا بود، اگرچه در نهایت این شورا باعث شد تا او از مقام اسقفی کناره گیری کند. بدعت هایی که پدران کاپادوکیایی با آنها مبارزه کرده بودند، در این شورا نیز رد شدند و تعلیم آنان برتری یافت. اما به یقین نمی توان گفت که آنچه امروزه به عنوان «اعتقادنامهٔ نیقیهٔ» می شناسیم، در واقع محصول این شورا بوده باشد. همان گونه که در مورد اعتقادنامهٔ صادره از سوی «شورای نیقیه» نیز صادق بود، به نظر می رسد که این اعتقادنامه نیز اعتقادنامهٔ محلی کلیسای شرق باشد که جدلیاتی نیز بر آن افزوده اند:
ما ایمان داریم به یک خدا، پدر قادر مطلق، خالق آسمان و زمین و همهٔ چیزهای دیدنی و نادیدنی. و ایمان داریم به یک خداوند عیسای مسیح، پسر یگانهٔ خدا، مولودِ ازلیِ پدر، نور از نور، خدای حقیقی از خدای حقیقی، مولود و نه مخلوق، و هم ذاتِ پدر (Homoousios). اوست خالق موجودات. به خاطر ما آدمیان و برای نجات مان از آسمان نزول کرد و به وسیلهٔ روح القدس از مریم باکره۲ جسم یافت و انسان شد. در دوران حکمرانی پنطیوس پیلاطس۳ به خاطر ما مصلوب شد، رنج کشید و دفن گردید. در روز سوم، بر حسب کتب مقدس، از مردگان قیام، و به آسمان ها صعود کرد. حال بر دست راست پدر جلوس فرموده و مجدداً با جلال ظهور خواهد کرد تا زندگان و مردگان را داوری کند؛ و ملکوتش بی زوال است.
و ایمان داریم به روح القدس، خداوند و بخشندهٔ حیات، صادر شده از پدر. که باید او را به همراه پدر و پسر، بپرستیم و تجلیل کنیم؛ او توسط انبیا سخن گفته است. و ایمان داریم به کلیسایِ جامع که کلیسای رسولان است. برای آمرزش گناهان به یک تعمید معترفیم. ما منتظر قیامت مردگانیم و حیاتی که در جهان آینده خواهد آمد. آمین.
در قسطنطنیه سه بدعت محکوم شد: ۱) آریانیسم - این اعتقادنامه سه عبارت از چهار عبارت اعتقادنامهٔ صادرهٔ شورایِ نیقیه را در خود داشت. یک سال بعد از شورای قسطنطنیه، گردهمایی دیگری از اسقفان در قسطنطنیه تشکیل شد که طی آن مکتوبی به رُم فرستادند. آنها اصول ایمان شورای قسطنطنیه (۳۸۱) را بدین شکل خلاصه کردند: «ایمان به خدای یگانه، و به قدرت و ذات و جوهر واحد پدر، پسر و روح القدس که در شأن و منزلت هم سانند و در جلال، از ازل یکسان، و سه اقنوم یا شخص کامل اند.» این خلاصه ای دقیق و صحیح از آموزهٔ کاپادوکیایی در مورد تثلیث بود. ۲) ماکدونیانیسم۴ - سی وشش تن از اسقفان حاضر در شورا از پیروان ماکدونیوس بودند. آنها به الوهیت پسر ایمان داشتند اما روح القدس را مخلوق می دانستند. شورا تلاش کرد تا نظر آنها را به پذیرش حقیقت جلب کند و با مدارا با آنها برخورد کرد. اعتقادنامه بر الوهیت روح القدس تأکید داشت اما به شکلی ضمنی. در این اعتقادنامه به عبارات کتاب مقدس استناد شده بود، به استثنای آن قسمت که گفته می شد روح القدس باید همراه پدر و پسر پرستیده و تجلیل شود. بدین سان در این اعتقادنامه روح القدس را صریحاً «خدا» نخواندند اما به رغم این رویهٔ مسامحت جویانهٔ شورا، اسقفان پیرو ماکدونیوس در اعتراض به اعتقادنامه، شورا را ترک کردند.
۳) آپولیناریانیسم - آپولیناریس که روح انسانی عیسی را انکار می کرد، در سال ۳۷۷ در رُم محکوم شد. همچنین در شورای قسطنطنیه نیز محکوم شد.
شورای قسطنطنیه به عنوان دومین شورای جهانی و بین الکلیسایی شناخته شد. اعتقادنامهٔ صادره از سوی این شورا اگرچه در آن زمان موافق رأی پیروان ماکدونیوس نبود، اما پذیرفته ترین و رایج ترین اعتقادنامهٔ جهان مسیحیت شد. و اعتقادنامه ای است که چه در غرب و چه در شرق به شکل وسیع رایج بوده است، هر چند کلیسای شرق و غرب در یک مورد مهم با هم اختلاف نظر داشته اند.
کلیسای شرق بر این باور بوده و هست که روح القدس از پدر و توسط پسر صادر می شود. اما در کلیسای غرب این باور ریشه گرفت که روح القدس از پدر و از پسر صادر می شود (این تفاوت کوچک کلامی نمایانگر دو برخورد متفاوت نسبت به آموزهٔ تثلیث است). در غرب چنین باب شد که واژگان «و از پسر» نیز به اعتقادنامه افزوده شود (در لاتین Filioque). کلیسای روم که همواره در این مورد محتاط و محافظه کار بود بالاخره در قرن یازدهم واژهٔ Filioque را به اعتقادنامه افزود. این اقدام، جدایی بین کلیسای روم و قسطنطنیه را که در سال ۱۰۵۴ واقع شد، تسریع کرد.
شورای قسطنطنیه در سومین بیانیهٔ رسمی کلیسایی خود، مطلبی طرح کرد که سرچشمهٔ منازعاتِ بسیارِ آینده شد: «اسقف قسطنطنیه باید در کنار اسقف رُم مورد ارج و احترام قرار گیرد زیرا قسطنطنیه رُم جدید است.» در رُم بر این بیانیهٔ رسمی ابرو در هم کشیدند زیرا به طور ضمنی اشاره داشت که برتری رُم به خاطر اهمیتش به عنوان پایتختی دنیوی و حکومتی است. در این زمان اسقفان رُم ادعایی مطرح ساختند مبنی بر اینکه چون وارثان پطرس۵ رسول اند، پس از جایگاه ویژه ای برخوردارند. این بیانیه در اسکندریه مایهٔ نارضایتی بیشتری شد چون کلیسای اسکندریه از دیرباز خود را دومین حوزهٔ مهم اسقفی پس از رُم می انگاشت. اسقفان بلندپرواز و بانفوذ اسکندریه، هر فرصتی را برای تحقیر اسقفان قسطنطنیه که به جز اقتدار تئوریک شان چندان نفوذی نداشتند، مغتنم می شمردند. و این در مناقشهٔ یوحنای زرین دهان۶ حملهٔ سیریل اسکندرانی۷ به نستوریوس۸ و مناقشهٔ پس از شورای کلسدون۹ در سال ۴۵۱، مشهود است.
شورای قسطنطنیه تأیید کرد که عیسای مسیح خدای کامل (در تقابل با دیدگاه آریوس) و نیز انسان کامل (در تقابل با دیدگاه آپولیناریس) است. اما او چگونه می توانست هم زمان هم کاملاً خدا و هم کاملاً انسان باشد؟ به این سؤال دو پاسخ نادرست دادند. نستوریوس از مکتب انطاکیه، عیسای مسیح را به دو جزء کلمه، که نمایانگر طبیعت الهی او بود و شخص عیسی، که نمایانگر طبیعت انسانی او بود، تقسیم کرد. سیریل به مخالفت با او برخاست و در سال ۴۳۱ دیدگاه او را در شورای افسس۱۰ محکوم کردند. از سوی دیگر، ائوتوخس۱۱ از مکتب اسکندریه، در پی این بود که با محو کردنِ انسانیت عیسای مسیح در الوهیتش، یگانگی شخصیت او را تشریح کند. لئو۱۲ با او به مخالفت برخاست و این دیدگاه نیز در سال ۴۵۱ در شورای کلسدون محکوم شد. آیا نباید باور کنیم که شخصیت عیسای مسیح یک سرّ است و سرّ نیز باید باقی بماند؟ آیا هیچ تقصیری متوجه پدران اولیهٔ کلیسا نبود که می کوشیدند ادراک ناپذیر را درک کنند و به ساحتی نفوذناپذیر نفوذ یابند؟ خیر. زیرا هدف شان این نبود که تجسم را تشریح کنند یا سرّ آن را بگشایند بلکه در پی این بودند که آن را تعریف کنند. از آنجا که این چهار بدعت مهم تهدیدی جدی علیه بنیان های اصلی آموزهٔ تجسم بودند، کلیسا ناچار بود تک تک این بدعت ها را به وضوح و با دقت پاسخ بدهد. هدف کلیسا دفاع از این آموزه بود نه برچیدن اسرار آن. اگر در آن زمان یکی از بدعت ها به عنوان تفکر غالب بر راست دینی مسیحی پیروز می شد، تصویری نادرست و تحریف شده از شخصیت عیسای مسیح به دست ما می رسید.
قتل عام ۱۸۲۱ قسطنطنیه (عربی: مجزرة القسطنطينية ۱۸۲۱‎) کشتاری است که توسط مقامات عثمانی علیه جامعه یونانی در شهرستان قسطنطنیه (استانبول) و به تلافی از وقوع جنگ استقلال یونان (۱۸۲۱–۱۸۳۰) انجام گرفته است. هنگامی که خبر قیام یونان به پایتخت عثمانی رسید، در قسطنطنیه اعدام های دسته جمعی و قتل عام از نوع حملات، تخریب کلیساها، و غارت اموال اهالی صورت گرفت. < علاوه بر این صدها تن از تجار یونانی را در شهر کشتند. این قتل عام ها زمانی که سلطان محمود دوم عثمانی دستور حلق آویز کردن پاتریک گریگوریوس از یک خاندان بزرگ در بین ساکنان قسطنطنیه را به اتهام اینکه در انجام مسئولیت در قبال کنترل مسیحیان اهمال داشته است داد به اوج رسید.
وقایع بعد که در قسطنطنیه اتفاق افتاد یکی از دلایل قتل عام هایی بود که علیه جوامع ترک در مناطقی که قیام درآن ها اوج گرفته بود انجام گردید. قتل عام توسط مقامات عثمانی انجام شد. در حالی که مقامات ادعا کردند که تنها واکنشی سیاسی نسبت به شروع انقلاب یونان داشته اند، درحالیکه هیچ ارتباطی بین قربانیان این اعمال و انقلاب وجود نداشت وهیچ تحقیقات جدی توسط طرف عثمانی برای اثبات وجود هر نوع مداخله یا اعدام توسط مردم صورت نگرفت.
در ۲۱ مه ۱۸۲۱، روزنامه فرانسوی لو کونستی تیوسیونل (Le Constitutionnel) گزارش داد که مقامات عثمانی رسماً تصمیم به «کشتار همه افراد مسیحی در امپراتوری عثمانی» گرفته است. این روزنامه نوشت که حکومت عثمانی قصد دارد اقدام به «پاک کردن مسیحیت از روی زمین» نماید.
محاصره کنستانتینوپول در سال ۶۲۶ میلادی، توسط آوارها، با حمایت اسلاوها و ایرانیان ساسانی درگرفت و با پیروزی استراتژیک دولت بیزانس خاتمه یافت. شکست خوردن این محاصره، مانع از فروپاشی امپراتوری بیزانس شد و به همراه دیگر پیروزی هایی که امپراتور هراکلیوس در سال قبلش و همین طور در سال ۶۲۷ بدست آورد، بیزانسی ها را قادر ساخت تا مجدداً قلمروهای خود را بدست آورند و در نتیجهٔ آن، یک معاهدهٔ صلح بین ایران و روم امضا شد که به جنگ های ویرانگرانهٔ ۷۰۰ ساله بین ایران و روم پایان داد و مرزها به حالت سال ۵۹۰ میلادی بازگشتند.
http://en.wikipedia.org/wiki/Siege_of_Constantinople_(626)
مختصات: ۴۱°۰۰′۲۳″ شمالی ۲۸°۵۸′۳۳″ شرقی / ۴۱٫۰۰۶۳۹°شمالی ۲۸٫۹۷۵۸۳°شرقی / 41.00639; 28.97583
هیپودروم قسطنطنیه (یونانی: Ἱππόδρομος τῆς Κωνσταντινουπόλεως) یک میدان روباز بود که مرکز ورزش و فعالیت های اجتماعی شهر قسطنطنیه، پایتخت امپراتوری روم شرقی به شمار می رفت. امروزی این هیپودروم بخشی از میدان سلطان احمد شهر استانبول در ترکیه است و تنها بخش هایی از سازهٔ اولیه باقی مانده است.
نام هیپودروم از کلمات یونانی هیپوس (ἵππος، اسب) و دروموس (δρόμος، میدان) مشتق شده است. به همین دلیل گاهی در ترکی به آن آت میدانی (میدان اسب) گفته می شود. مسابقات اسب دوانی و ارابه رانی در عصر هلنیستی، دوران روم باستان، و بیزانتین مسابقات اسب دوانی و ارابه رانی تفریح محبوب یونانی ها بودند و هیپودروم ها از ویژگی های مشترک شهرهای یونانی به شمار می رفتند.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

قسطنطنیه در دانشنامه آزاد پارسی

قُسطَنطَنیه (Constantinople)
بخشی از دیوارهای دور شهر
بخشی از دیوارهای دور شهر
شهری باستانی که یونانیان در حدود ۶۶۰پ م با نام بیزانتیوم بنیاد نهادند و قسطنطین اول (کنستانتین کبیر) در۳۳۰م آن را تجدیدبنا کرد و پایتخت بیزانس یا امپراتوری روم شرقی قرار داد. قسطنطنیه (استانبول کنونی) دژ تسخیرناپذیر امپراتوری بیزانس، بود، تا آن که درپی تقریباً دو ماه محاصره، در ۲۹ مه ۱۴۵۳م، به تصرف ترک ها درآمد. نام آن را به اسلامبول (شهر اسلام) تغییر دادند و از آن پس پایتخت امپراتوری عثمانی قرار گرفت. باروهای احداث شده به دست امپراتوران روم و روم شرقی بیش از هزار سال شهر را دربرابر هر گونه تهاجمی حفظ می کردند. از استحکامات اولیۀ شهر، پیش از آن که قسطنطین برای حفاظت از پایتختش اقدام به ایجاد استحکاماتی کند، اطلاعی دردست نیست؛ این استحکامات به شکل قوسی خارجی از پلِ آتاتورک تا بیمارستان استانبولِ امروز امتداد داشت، ولی اثری از آن ها باقی نمانده است. امپراتور تئودوسیوس دوم (سلطنت ۴۰۸ـ۴۵۰م) باروی جدیدی به طول شش کیلومتر در فاصلۀ۱.۳کیلومتری غرب استحکامات قسطنطین ساخت. این باروهای جدید، که وی در طول دوران حکومتش بر کیفیت و ابعادشان افزود، پایگاه دفاعی قسطنطنیه بودند. این استحکامات از دو باروی داخلی و خارجی و نیز خندقی عمیق در جلو تشکیل شده بود. باروها شیب دار بودند تا امکان هدایت آتش توپخانه از هر دو وجود داشته باشد. باروی داخلی با ۹۶ برج تقویت شده بود و هشت دروازۀ اصلی و چندین درِ مخفی داشت. در امتداد ساحل نیز باروهایی احداث شده بود که کاملاً شهر را محصور می کردند. در حدود ۵۱۰م بارویی به نام «باروی بزرگ» ساخته شد که از سمت غرب ۶۵ کیلومتر امتداد داشت، اما چون دفاع از آن بعد از ۴۵ کیلومتر غیرممکن بود در قرن ۷م به حال خود رها شد. نیز← استانبول

قسطنطنیه را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

علی ٠١:٠٠ - ١٣٩٥/٠٧/١٦
این واژه معرب واژه ى رومى(بیزانس) کُنستانتینوپول Constantinople است شایسته ایرانیان نیست که واژگان یونانى - رومى یا هندى را معرب و از غربال تازیان بیان کنند اگر واژه ى یونانى باید در پارسى به کار رود شایسته است به شیوه و منش ایرانیان و زبان پارسى باشد
و نه تازى! ایرانیان در بیان پ ژ گ چ ناتوان نیستند و این واج ها برعکس تازیان جزو گوشت و خون زبان شکرریزشان هست، ایرانیان ت را به ط و ک را به ق مبدل نمى کنند، و بیشتر این نام ها و واژگان پیش از ورود تازیان نیز در ایران شناخته شده بوده و به کار مى رفته است ،
بنابراین درست است که بگوییم و بنویسیم : کُنستانتینوپول Constantinople پیساگوراس Pisagoras(نه فیثاغورثx) ----------- اِکلیدِس Eklides (نه اقلیدسx) سُکرات Sokrat (نه سقراطx) اَرَستو Arastu (نه ارسطوx) آرتیمیس Artimis (نه ارطاماسیاx) اَنگلیون اِنگیل Engil-Angelion
(انجیلx) اُرگانونOrganon (نه ارغنونx) اتلس Atlas (نه اطلسx) اَپیون Apion (نه افیونx) اَکاکیا Akakia (نه اقاقیاx) اِکْلیم Eklim (نه اقلیمx) اُکیانوس Ocianus (نه اقیانوسx) پَتلموشPatalmush (پهلوى) یا پتلمیوس Patlamius (نه بطلمیوسx) کِیسَر Keysar (پهلوى: این
واژه پارسى ست) نه قیصرx فِرون Feron (نه فرعونx) آندیوک Andivak (پهلوى) یا اَنتاکیاAntakia (نام شهرى باستانى در روم شرقى) (نه انطاکیهx)
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• املای قسطنطنیه   • قسطنطنیه الجزایر الجزایر   • قسطنطنیه مشهد   • قسطنطنیه امروزی   • قسطنطنیه چیست   • قسطنطنیه یا قسطنطنیه   • سکه قسطنطنیه   • روم شرقی کجاست   • معنی قسطنطنیه   • مفهوم قسطنطنیه   • تعریف قسطنطنیه   • معرفی قسطنطنیه   • قسطنطنیه یعنی چی   • قسطنطنیه یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی قسطنطنیه
کلمه : قسطنطنیه
اشتباه تایپی : rsxkxkdi
آوا : qostantaniyye
نقش : اسم خاص مکان
عکس قسطنطنیه : در گوگل


آیا معنی قسطنطنیه مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 94% )