انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 882 100 1

معنی قهوه خانه به فارسی

قهوه خانه
( اسم ) ۱ - جایی که قهوه و چای دم کنند و فروشند : بر در قهوه خانه مردی چند راهداری و رهنوردی چند . ۲ - اداره ای که در عهد قاجارکه در آن چای و قهوه آماده می کردند : قهوه - خانه مبارکه ( دربار ناصر الدین شاه ) یا قهوه خانه قنبب . جایی که در آن رعایت مقررات نمی شود .

معنی قهوه خانه در فرهنگ معین

قهوه خانه
( ~ .) [ ع - فا. ] (اِ.) محلی برای نشستن ، گفتگو کردن و نوشیدن چای و غذاهای ساده ، چایخانه .

معنی قهوه خانه در فرهنگ فارسی عمید

قهوه خانه
جایی که در آن قهوه و چای دم کرده برای فروش آماده می شود.

قهوه خانه در دانشنامه ویکی پدیا

قهوه خانه
قهوه خانه، کافه یا کافی شاپ به مکان های مشابهی گفته می شود که در آنها نوشیدنی و وعده های سبک سرو می شود. قهوه خانه در گذشته نخست محلی بوده است برای نوشیدن چای و خوردن ناهار و شام که بعدها اموری نظیر اطلاع رسانی، نشر افکار و اخبار اجتماعی-اقتصادی و حتی سیاسی و نیز سرگرمی هایی چون مدیحه سرایی، نقالی، شاهنامه خوانی، غزل خوانی، سخنوری و مشاعره نیز در آن جایگاهی پیدا کردند و این مکان به عنوان نهاد با اهمیتی از جهت فرهنگی معرفی شد.
قهوه خانه امیری مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان گرمسار، بخش ایوانکی، شمال غرب شهر ایوانکی، ۱۰۰ متری شمال غرب پل اصلی جاده تهران، مشهد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۶۰۸۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قهوه خانه تنبل، عنوان قهوه خانه ای از قهوه خانه های تهران قدیم است که در چهارراه سوسکی واقع بوده است. این قهوه خانه در کنار قهوه خانه های دیگری همچون: قهوه خانه قنبر، قهوه خانه عرش، قهوه خانه باغ اناری، قهوه خانه سرگذر، و... معروفترین و معتبرترین قهوه خانه های تهران در عهد قاجار بودند.
ناصر نجمی در کتاب طهران عهد ناصری نوشته است که قهوه خانه تنبل، مرکز تجمع باباشمل ها و کلاه نمدی ها و لوطی های شهر تهران بود.
قهوه خانه حاج رجب مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان گرمسار، بخش ایوانکی، میان خیابان شهید بهشتی شهر ایوانکی و جاده تهران، مشهد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۶۰۷۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قهوه خانه حاج علی درویش یکی از قهوه خانه های معروف تهران است که در بازار بزرگ کنار مسجد حاج عبدالله واقع شده و بیش از صد سال قدمت دارد.
قهوه خانه حاجی کریمی، روستایی از توابع بخش خلیفان شهرستان مهاباد در استان آذربایجان غربی ایران است.
مختصات: ۳۸°۰۴′۵۴″ شمالی ۴۶°۱۷′۳۵″ شرقی / ۳۸.۰۸۱۷۹۶° شمالی ۴۶.۲۹۳۱۷۷° شرقی / 38.081796; 46.293177 قهوه خانه خران (به ترکی آذربایجانی: اِشَّک لَر قهوه سی) معروف به قهوه خانه حاج عباسعلی، قهوه خانه ای در سرای ایکی قاپی لی در راسته بازار تبریز بود که طنزگویان و بذله گویان تبریز در آن جمع شده و انواع طنز، جوک، بذله و شوخی ها را با موضوعات اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و فلسفی در میان مشتریان قهوه خانه مطرح می کردند. این قهوه خانه نخست به نام دَبَه ْلر قهوه سی (Dabah lar) (قهوه خانه بی خیالان یا لوده ها) شهرت داشت؛ ولی بعدها که نشریه طنز توفیق سوژه حزب خران را درست کرد، این قهوه خانه هم به نام اشک لر قهوه سی مشهور شد.
در سال ۱۳۵۵ کارت مخصوصی همراه با آرم مخصوص و عکس صاحب کارت، برای هر یک از اعضای قهوه خانه چاپ شد. «ماشاالله رزمی»، در مقاله ای که در آن به قهوه خانه های تبریز پرداخته، دربارهٔ این قهوه خانه چنین نوشته است: «این قهوه خانه، جای هر کسی نبود و رفتن به آنجا مستلزم آن بود که تحمل هر توهین و حتی تحقیری را داشته باشد.» این قهوه خانه تا چند سال پس از انقلاب ۱۳۵۷ دایر بود که در نهایت از ادامه فعالیت آن جلوگیری به عمل آمد. با این حال، بعدها در گوشه و کنار شهر، قهوه خانه هایی به این نام شکل گرفته و بعد از مدتی از بین رفت.
قهوه خانه سورات (به فرانسوی: Le Café de Surate) نام یک کتاب ادبی است که توسط برناردن دوسن پیر، نویسندهٔ اهل فرانسه نوشته شده است.
قهوه خانه عاشیقلار یا عاشیقلار قهوه خانه سی به قهوه خانه هایی گفته میشود که عاشیقها در آنجا داستانهای عاشیقی را اجرا می کنند.
اجرا در قهوه خانه همواره بعنوان یکی از ویژگی های موسیقی عاشیقی در نظر گرفته شده است.الگو:نیازمند تائید منبع البته قهوه خانه هایی که به اجرای عاشیقی اختصاص داشته، و در نتیجه به بنام قهوه خانه عاشیقلار شناخته شوند، کم هستند. برای مثال، در تبریز عاشیقلار قهوه سی مشخصا به قهوه خانه حسین تیرانداز در مقابل باغ گلستان اطلاق میشد. این قهوه خانه در آغاز پاتوق پهلوان ها و شعبده بازانی بود که در گجیل قاپوسی نمایش میدادند. تماشا گران بعد از اتمام نمایش به قهوه خانه رفته و در ضمن صرف چای به اجرای عاشیقها گوش میدادند. فعالین چپ در دهه پنجاه پای عاشیق عبدالعلی نوری و عاشیق حسن اسکندری را به این قهوه خانه باز کرده و آنجا را به محفل روشنفکری تبریز تبدیل کردند. قهوه خانه که سابقاً اغلب محل مراجعۀ روستاییان بود به تدریج پر از دانشجویان و جوانان می شد. حتی برخی از مسافرینی که به تبریز می آمدند (اعم از فارس یا ترک) سراغ قهوه خانۀ عاشیقها را می گرفتند. قهوه خانه همیشه مملو از جمعیت بود. صاحب قهوه خانه، کنار در ورودی روی یخچال ویترینی می نشست و به هر کسی که وارد قهوه خانه می شد یک نوشابۀ اجباری (به عنوان ورودیه) باز میکرد و به دستش می داد. عاشیقها یکی پس از دیگری ساز بدست می گرفتند و در میان جمعیت جوان حاضر در قهوه خانه می گشتند و آوازهای مورد تقاضای آنان را می خواندند.
قهوه خانه عرش، نام یکی از معروفترین قهوه خانه های تهران در عهد قاجاریه است، که در خیابان چراغ برق این شهر قرار داشت.
جماعت معتاد های بدسابقه از صبح تا شب در آنجا جمع می شدند و به تریاک کشی می پرداختند.
در تهران قدیم، برخی از قهوه خانه های شهر، مرکز اجتماع و به اصطلاح پاتوق اشرار و افراد بدنام و ناراحت بودند و محل فسق و فجور آنها به شمار می آمدند. یکی از شاخصترین و معروفترین این قهوه خانه ها، قهوه خانه عرش بود که پاتوق و محل تجمع افراد معتاد و الکلی محسوب می شد. به نظر می آید که وجه تسمیۀ این قهوه خانه از سفر خیالی افراد معتاد و الکلی پس از مستی و نشئگی به عرش، گرفته شده باشد و این قهوه خانه بدلیل سیر دادن مشتریان خود در عرش، بدین نام نامیده می شد.
از اواخر شب به بعد، بساط عرق خوری در این قهوه خانه پخن می شد و جماعت عرق خور تا پاسی از شب، به خوردن عرق و عربده کشی می پرداختند.
محل این قهوه خانه در خیابان چراغ برق قرارداشت و مرکز شبانه روزی معتاد ها و و عرق خورهای تهران به شمار می آمد. به این کیفیت که:
از نیمه های شب به بعد، نوبت در قهوه خانۀ عرش به شیره ای ها می رسید. به این ترتیب که از نیمه شب، تسکچه های خاص شیره ایها گسترده میشد و نگاری ها و چراغهای شیره، همراه با ساقی هایی که جام ها و پیاله های عرق بدست داشتند، به میان می آمدند و این وضعیت تا صبح روز بعد و آغاز روزی دیگر ادامه داشت.
قهوه خانه قنبر، عنوان یکی از قهوه خانه های بسیار معروف و قدیمی تهران است، که در خیابان ناصریه تهران واقع بود. قهوه خانه قنبر از فرط شهرت، به متل ها و ضرب المثل های ایرانی راه پیدا کرده و به طور معمول به محلی که به صورت پاتوق افراد زیادی درآمده و افراد در آن به تفریح و گپ زدن مشغول باشند، قهوه خانه قنبر گفته میشود.
قهوه خانه قنبر (فیلم) فیلمی به کارگردانی منوچهر صادق پور و نویسندگی منوچهر کی مرام ساختهٔ سال ۱۳۴۸ است.
قهوه خانهٔ میر روستای کوچکی از توابع بخش رویدر شهرستان خمیر استان هرمزگان ایران است. در یک کیلومتری مشرق تقی خان در بین راه بندرعباس - بستک واقع شده است.
ترکش قهوه خانه، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.

چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با قهوه خانه

قهوه خانه در جدول کلمات

قهوه خانه
کافه
قهوه خانه فرنگی
کافه
بازی قدیم قهوه خانه ای
ترنا

معنی قهوه خانه به انگلیسی

coffee shop (اسم)
رستوران ، قهوه خانه
coffee house (اسم)
قهوه خانه
teahouse (اسم)
قهوه خانه ، چای خانه
teashop (اسم)
رستوران ، قهوه خانه

قهوه خانه را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Google Plus Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران درباره معنی قهوه خانه

ستایش ٢٣:٥٦ - ١٣٩٥/١١/١١
نخستین قهوه خانه ها در ایران در دورة صفویان، و به احتمال زیاد در زمان سلطنت شاه تهماسب (930-984ق )، در شهر قزوین پدید آمد و بعد در زمان شاه عباس اول (996-1038 ق) در شهر اصفهان توسعه یافت. قهوه خانه در آغاز، همان گونه که از نامش پیداست، جای قهوه نوشی بود. با آمدن چای به ایران و کشت این گیاه در بعضی از مناطق شمالی ی ایران و ذائقه پذیر شدن طعم چای دم کرده میان مردم، کم کم چای جای قهوه را در قهوه خانه ها گرفت. از نیمة دوم قرن سیزدهم هجری چای نوشی در قهوه خانه ها معمول شد، لیکن نام قهوه خانه همچنان بر آنها باقی ماند.
دورة پادشاهی ناصرالدین شاه (1264- 1314 ق) زمینه برای گسترش قهوه خانه در شهرهای بزرگ، از جمله شهر تهران، فراهم گردید. قهوه خانه ها ابتدا در بازارها و در محله ها و در کنار مجموعه ای از واحدهای صنفی مهم، مانند نانوائی، قصابی، بقالی، سبزی فروشی، حمام و ...، که باهم بازارچه ای را در هر محله شهر شکل می دادند، پدید آمد. پس از گذشت زمانی که جامعه پذیر گشت، در هر خیابان و محله شهر و در محلهای تجمع پیشه ها، کارگاههای صنعتی، کارخانه ها، مسافرخانه ها، و بعدها در اطراف گاراژهای مسافربری و در مدخل شهرها و پیرامون دروازه ها و منزلگاههای میان شهری، قهوه خانه هائی در جنب یکدیگر، یا با فاصله های دور و نزدیک، ساخته شد.
قهوه خانه در طول تاریخ حیات چهارصدساله خود وظیفه و نقشهای گوناگونی مطابق با اوضاع اجتماعی و اقتصادی زمان داشته است. در آغاز کار محل گرد آمدن مردم خوش گذران از قشرهای مرفه جامعه و ادیبان و شاعران و رجال درباری و کشوری و لشکری بود. همزمان با ریشه گرفتن قهوه خانه در بن جامعه و میان تودة مردم و توسعه یافتن آن در همة شهرها، مردم از هر طبقه و گروه، به خصوص اهل کار و صنعت و پیشه، به آن روی آوردند. رفته رفته بعضی از قهوه خانه ها به صنف و گروه خاصی از مردم اختصاص یافت و میعادگاه یا پاتوغ (= پاتوق) قشرهای مختلفی از کارپیشگان و صنعتگران و هنرمندان گشت. در این زمان قهوه خانه به صورت یک واحد صنفی فعال در جامعة شهری درآمده بود و همچون یک نهاد با وظیفه و کارکرد اجتماعی- فرهنگی ویژه و مشخصی فعالیت می کرد.
در قدیم مردم ایران به دو اصل مهم پرورشی: یکی پرورش تن و دیگری پرورش جان و روان بسیار اهمیت می دادند. نیرومندی تن و روان و به کار گرفتن رفتار و اخلاق پهلوانی در عرصه ی زندگی مادی و معنوی نزد تودة مردم کوچه و بازار ارج و منزلت والائی داشت.
در جامعة سنتی قدیم، زورخانه نهادی مقدس برای پروردن تن و اندام و نیرومند کردن اندیشه و اخلاق بود. پس از جا افتادن قهوه خانه در میان مردم، زورخانه و قهوه خانه دو نهاد پیوسته و نزدیک به هم را در راه تقویت روحیه ملی و مذهبی مردم در جامعه شکل دادند. فضای زورخانه و قهوه خانه هر دو از هوای عطرآگین و نیروبخش خصلتهای پهلوانی و سلحشوری و رفتار و اخلاق جوانمردی و ایثارگری آکنده بود. در و دیوار ساختمان زورخانه و قهوه خانه با نقش و نگارهائی از پیکرة پهلوانان اساطیری و حماسی و ملی و مذهبی و صورت شاهان افسانه ای و تاریخی و پهلوانان و جوانمردان جامعه پوشیده بود. سردم نشین زورخانه مرشدی بود که پیمانه های شعرش را از چشمة فیاض شاهنامه و مهر شاه مردان امیر مؤمنان پر می کرد و به پهلوانان می نوشانید. نقال قهوه خانه نیز مرشدی بود که حلقه نشینان شتاق پای سردم را با آب زلال همین سرچشمه های زایا، یعنی داستانهای حماسی ملی و دینی، شستشو می داد. زورخانه کاران و قهوه خانه نشینان چشم وگوششان پیوسته با شکل و شمایل پهلوانان تاریخ قومی و دینی و وصف بیان دلاوریها و مردانگیهای حماسه سازان در تماس بود و هر چه می دیدند و می شنیدند قصة قهرمانیها و رادمردیها بود و بس.
زورخانه کاران و قهوه خانه روها (بعد از این که قهوه خانه به مرور نهادی همگانی و مردمی شد) همه اهل پیشه بودند و به تودة مردم کوچه و بازار تعلق داشتند. پیشه ورانی بودند از جمع بزاز، حلاج، دباغ، نداف، کفاش، نقاش، کلاهدوز، سلاخ، کله پز، نانوا، ماست بند، مسگر،رزاز، نجار، آهنگر، قفل ساز، خیاط، صحاف، قناد، طواف، خراط و ... این مردان در گود زورخانه تن را با «میل» و «کباده» و «سنگ» و «تخته شنا» و روان را با آداب و اخلاق جوانمردی ورز می دادند، و در عرصه ی قهوه خانه اندیشه را با شعر و قصه و داستان و بازگوئی و تکرار داستان نبردهای رستم دستان با پهلوانانی چون اسفندیار و سهراب، و جنگهای امیر مؤمنان با اهریمنان دین و مذهب می پروردند.
بعضی از قهوه خانه ها را قهوه چیانی می گرداندند که از پهلوانان و ورزشکاران باستانی کار زورخانه، و از دسته لوطیان جوانمرد و فتیان ایثارگر یا از پا افتادگان زورخانه به شمار می رفتند. شماری از نقالان و شاهنامه خوانان و سخنوران و غزل خوانان قهوه خانه ها وابسته به سلسله های فقر و درویشی و شماری از آنان از پهلوانان گود زورخانه و بیشترشان اهل پیشه و کسب بودند. از این روست که می بینیم زورخانه و قهوه خانه در جامعه سنتی ایران همسو با هم در راه آموزش مبانی اخلاق پهلوانی و خصلتهای جوانمردی به مردم گام
می سپرده اند.
قهوه خانه در جامعه ایران، تحول و دگرگونی بزرگی در شکل گردهمائیهای مردم و شیوة گذراندن اوقات فراغت و نوع سرگرمیهای آنان فراهم آورد. مردم از هر قشر و گروه هر روز پس از دست کشیدن از کار روزانه، و در ایام و اوقات بیکاری در قهوه خانه ها جمع می شدند و ساعتها به گفتگو باهم و تبادل نظر دربارة کارهای اجتماعی و اقتصادی و سیاسی می پرداختند. اهل حرف و صنعتگران و کارورزان بعضی از قهوه خانه ها را پاتوغ صنفی خود کرده بودند و در تجمعهایشان مسائل صنفی و شغلی را در میان می گذاشتند و به کاریابی و کار راه اندازی می پرداختند. مردم بسیاری از گرفتاریهای خانوادگی و محلی و مسائل مادی خود را در نشستهای دوستانه ای که در قهوه خانه ها ترتیب می دادند مطرح و گره گشائی می کردند. در مجالس شبانة قهوه خانه، به خصوص شبهای ماه رمضان که ...
|

خدیجه علمداری ١٥:٣٥ - ١٣٩٧/٠٥/١٠
تریا
|

شهریار آریابد ١١:١١ - ١٣٩٨/٠١/٢١
در پارسی " بنکخانه " در نسک : فرهنگ برابرهای پارسی واژگان بیگانه از ابوالقاسم پرتو.
قهوه ساز = بنک ساز
قهوه چی = بنکور
|

پیشنهاد شما درباره معنی قهوه خانه



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• نام دیگر قهوه خانه   • قهوه خانه صمد ممد   • قهوه خانه در جدول   • تاریخچه قهوه خانه در ایران   • قهوه خانه های تهران   • قهوه خانه به انگلیسی   • معنی قهوه خانه   • تاریخچه قهوه در ایران   • مفهوم قهوه خانه   • تعریف قهوه خانه   • معرفی قهوه خانه   • قهوه خانه چیست   • قهوه خانه یعنی چی   • قهوه خانه یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی قهوه خانه
کلمه : قهوه خانه
اشتباه تایپی : ri,i ohki
آوا : qahvexAne
نقش : اسم
عکس قهوه خانه : در گوگل


آیا معنی قهوه خانه مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )