انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 1091 100 1

قوم لوط

قوم لوط در دانشنامه اسلامی

قوم لوط
لوط(ع) رسولی بود از ناحیه خدای تعالی بسوی اهالی سرزمین"مؤتفکات"که عبارت بودند از شهر"سدوم"از نواحی فلسطین و شهرهای اطراف آن(و بطوری که گفته شده چهار شهر بوده: ۱ - سدوم ۲ - عموره ۳ - صوغر ۴ -صبوییم) مأموریت یافت تا قوم خویش رابه سوی پاکی و تقوا دعوت کند و با مفاسد و زشتی ها به مبارزه برخیزد. وی با دلسوزی و محبت دعوت خویش را شروع کرد،لوط سی سال تبلیغ کرداما به جای ایمان آوردن،ایشان را تهدید به بیرون راندن از آن دیار کردند. لوط به خدا پناه آورد و سرانجام عذاب الهی زندگانی آنها را در هم کوبید و دگرگون ساخت.
از کارهای زشت قوم لوط گلوله پرانی با کمان، و هسته انداختن به یکدیگر (و حتی در بعضی موارد شرط بندی می کردند که هسته به هر کسی خورد با او عمل زشت انجام دهند) و آدامس جویدن در معابر عمومی (برای جذب افراد به خاطر شهوترانی).هم چنین لباسهای فاخر بلند می پوشیدند (که امروز رقّاصه های دنیا در جهان غرب می پوشند) و دکمه های کت و پیراهنشان را می گشودند و قلم از بیان بعضی از زشتکاریهای آنها شرم دارد، از جمله از کارهای آنها این بود که راهها را برای زشتکاری می بستند و آشکارا در معرض دید مردم، منکرات را انجام می دادند و تفسیر آیه ۲۹ عنکبوت:«وَ تَأْتُونَ فِی نادِیکُمُ الْمُنْکَرَ؛ آمده: با یکدیگر در ملأ عام کارهای رکیک و زشت انجام می دادند. و در بعضی از تفاسیر، کلمه «منکر» به هسته انداختن آنها تفسیر شده که آن هم به خاطر هوسهایشان بود. از آیات قرآن از جمله از آیه ۲۸ سوره عنکبوت استفاده می شود، که زشتکاری قوم لوط به گونه ای زننده بود که در میان هیچ قوم و ملتی سابقه نداشت. چنان که لوط به آنها گفت:«إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الْفاحِشَهَ ما سَبَقَکُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِینَ؛ شما کار بسیار زشتی انجام می دهید که احدی از مردم جهان، قبل از شما آنها را انجام نداده است.»به این ترتیب آنها چون بنیانگذار این فساد بودند، بار گناه کسانی را که در آینده از آنها پیروی می کنند نیز به دوش خواهند کشید، بی آنکه از گناه آنان چیزی کم شود.از زشتکاری قوم لوط این که: کف دست بر پشت یکدیگر می زدند، دشنامهای رکیک و زننده به همدیگر می گفتند، بازیهای بچه گانه داشتند،قمار بازی می کردند، با انواع آلات موسیقی سر و کار داشتند، سنگ پرانی و متلک گفتن از کارهای معمول آنها بود، و در حضور جمع، خود را برهنه می کردند و...حضرت لوط هر چه آنها را نصیحت کرد، در دل آن آلودگان و منحرفان اثر ننموده، پاسخ آنها به حضرت لوط این بود که: «اِئْتِنا بِعَذابِ اللَّهِ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ؛ اگر راستی می گویی عذاب خدا را برای ما بیاور لجاجت و هوسبازی آنها تا این حد بود، و سرانجام حضرت لوط با قلبی آکنده از اندوه گفت: «پروردگارا مرا بر این قوم مفسد، پیروز گردان».
عامل اصلی لواط در قوم لوط
یکی از عوامل اصلی آلودگی آنها به گناه زشت لواط این بود که آنها مردم بخیلی بودند و چون شهرهای آنها بر سر راه کاروانهای شام قرار داشت، آنها با انجام این عمل، نسبت به بعضی از عابرین و مهمانانشان، می خواستند آنها را از شهرهای خود دور سازند، ولی کم کم این عمل زشت در میان خودشان نیز رایج گردید. آری وفور نعمت شامات که فرسخ در فرسخ پر از درختهای میوه دار بود و آن چنان درختها در میان هم رفته بودند که شعاع آفتاب به زمین نمی رسید، به جای این که آنها را شاکر خدا کند و به راه خداوند روند، این چنین غرق در آلودگی شده بودند تا آن جا که کسی جرأت نداشت که از شهرهایشان عبور کند، چرا که اموال او را غارت می کردند، و او را به آلودگی جنسی می کشاندند.فحشا در بین مردان و زنان شایع شده بود، مردان به مردان اکتفا کرده و با آنان لواط می کردند و زنان با زنان مساحقه می نمودند.حضرت لوط تا آن حد، مظلوم و تنها بود که حتی نزدیکترین فرد نسبت به او که می بایست راز دار و حافظ اسرار و همکاری صدیق و صمیمی برای او باشد، و او را در هدفش کمک کند، نه تنها او را یاری نمی کرد بلکه به مخالفت با او اقدام می کرد و با نشانه هایی چون روشن کردن آتش و یا سوت زدن به مخالفان یاری می نمود.
موضعگیری زشت و مغرورانه قوم لوط
لوط سالهادر میان قوم خود همچون کوه ایستاد و در برابر آنها قیام کرد، و مکرّر و هر روز آنها را با نصیحت و پند و استدلال و ترساندن از عذاب خدا، به سوی حق راهنمایی می نمود و حجّت را بر آنها تمام می کرد. لوط(ع)هم چون استادش ابراهیم(ع) مردی سخی و بزرگوار و مهمان نواز بود، هر کس بر او وارد می شد با کمال احترام از او پذیرایی می کرد.ولی قوم او، وقتی که مسافران و واردین غریب را می دیدند، سنگ به سوی آنها انداخته، و هر کس که سنگش به کسی اصابت می کرد، اموالش را می گرفت و با او عمل زشت انجام می داد و سه درهم به عنوان غرامت می پرداخت، و قاضی آنها به دادن این سه درهم به مسافر مظلوم، قضاوت می کرد. و به طور کلی آنها غرق درانحرافات و آلودگیها بودند، در مجالس عمومی با ساز و آواز و رقص و عریان، در هم مخلوط می شدند (همچون مواردی که هم اکنون در کشورهای غربی وجود دارد) و زشتکاری و کثافتکاری را به جایی رساندند که پیامبر اسلام ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمود: «زمین گریه کرد تا حدی که اشکش به آسمان رسید و آسمان گریه کرد تا حدّی که اشکش به عرش رسید، آن گاه خداوند به آسمان فرمان داد که آنها را سنگباران کند.
ماجرای قوم لوط در قرآن
...
قوم لوط
قوم لُوط مردمانی ساکن در سرزمین مُؤتَفِکات در فلسطین که به سبب انجام گناهان کبیره از جمله لِواط عذاب شدند. پیامبر قوم آنان لوط نام داشت. قوم لوط به دست جبرئیل، میکائیل و اِسرافیل عذاب شدند. فرشتگان به صورت مردان زیبای ناشناس میهمان منزل لوط شدند. مردان قوم پس از باخبر شدن از حضور مردان جوان در منزل لوط، از وی خواستند با میهمانانش رابطه جنسی برقرار کنند. قوم لوط پس از رد درخواستشان از سوی لوط(ع)، به منزل وی هجوم بردند. تلاش آنان برای ورود به منزل لوط ناکام ماند. آنان به هنگام ورود به منزل لوط به دست فرشتگان نابینا شدند.
قوم لوط، یک روز پس از حضور فرشتگان در منزل لوط، عذاب شدند. عذاب آنان با استفاده از بارش سنگ های آسمانی و زیر و رو شدن سرزمین آنان به وقوع پیوست. لوط(ع) و دو دخترش پیش از وقوع عذاب، به توصیه فرشتگان، شبانه از سرزمین مؤتکفات خارج گشتند.
در قرآن و تورات و منابع تاریخی چهره ای منفی از قوم لوط گزارش شده است. آنان مرتکب گناهانی نظیر لواط، راهزنی، آزار و اذیت مسافران می شدند. قرآن اولین قومی که مرتکب لواط شدند را قوم لوط معرفی کرده است.
قوم لوط
لوط نام معروف لوط پیامبر علیه السلام است به معنی وابستگی به دل و جان. منظور از قوم لوط، قبائلی است که در زمان او در شهری به نام «سلام» زندگی می کردند، در قرآن به این شهر و سه شهر اطرافش «مؤتکفات» گفته شده است، مؤتکفات به معنی شهرهای زیرو رو شده می باشد که عبارتند از: «عموره» «صوغر» و «صبوییم».
از شنیع ترین اعمال این قوم، لواط بوده و به گفته قرآن اولین قومی بودند که این عمل زشت بینشان شایع گشت: «مَا سَبَقَکُم بِها مِن اَحَدٍ مِنَ العَالَمین»؛ هیچ یک از جهانیان، پیش از شما آن را انجام نداده بوده است.
البته در روایات و تواریخ اسلامی، اعمال زشت و ننگین دیگری به موازات انحراف جنسی از آنان نقل شده است و تنها خانه ای که اهلش مسلمان بودند، خانه حضرت لوط بود البته به استثناء زنش: «فَمَا وَجَدنا فِیهَا غَیرَ بَیتٍ مِنَ المِسلِمِین»؛ جز یک خانواده باایمان در تمام آنها، نیافتیم.
این آیه نشان می دهد که فحشاء فقط بین مردان نبود بلکه بین زنان نیز شیوع داشته است و مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا می نمودند.
خداوند حضرت لوط علیه السلام را برای هدایت این قوم گمراه فرستاد: «اِذ قَالَ لَهُم اَخُوهُم لُوط اَلا تَتََّقُونَ اِنّی لَکُم رَسُولٌ اَمینٌ»؛ هنگامی که برادرشان لوط به آنها گفت: آیا تقوا پیشه نمی کنید من برای شما پیامبری امین هستم.
ولی آنان نه تنها حاضر به شنیدن کلام حق نشدند بلکه تهدید کردند که او را از آنجا بیرون می کنند: «قَالُوا لَئِن لَم تَنتَهِ یَا لُوطُ لَتَکُونَنََّ مِنَ المُخرِجِینَ»؛ گفتند: ای لوط اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود.
این قوم سرانجام به دلیل سرکشی و گناه و انکار رسالت حضرت لوط علیه السلام دچار عذاب الهی شدند و قرآن برای ایشان سه مرحله عذاب ذکر کرده است:
در زمان لوط هم آواره کردن مخالفان رایج بوده است.
آواره کردن مخالفان، شیوه رایج میان قوم لوط بوده است.قالوا لـئن لم تنته یــلوط لتکونن من المخرجین. (تعبیر «من المخرجین» به جای «لنخرجنک» می رساند که پیش از لوط، دیگرانی نیز تبعید و از شهر اخراج شده بودند.)
شعراء/سوره۲۶، آیه۱۶۷.    
 ۱. ↑ شعراء/سوره۲۶، آیه۱۶۷.    
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱، ص۴۰۸، برگرفته از مقاله« آوارگی قوم لوط»    
...
براساس یک سنت الهی، هرگاه در جامعه ای فساد و گناه رواج یابد و خدا بخواهد به آن جامعه بلا نازل کند، این بلا فقط بر اهل فساد و ستمگران نازل نخواهد شد؛ بلکه دامن کسانی را نیز خواهد گرفت که به وظیفه تبلیغی و اصلاحی خود عمل نکرده اند و ستمگران را با سکوت خود تشویق نموده اند.
آن گونه که از تعالیم اسلامی برمی آید، عذاب های عمومی ویژه افراد گناه کار نیست. منتها افراد بی گناه دچار عذاب قیامت نخواهند شد. قرآن کریم در این باره هشدار داده و می فرماید: «وَاتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصیبَنَّ الَّذینَ ظَلَمُوا مِنْکُمْ خَاصَّة»؛ «و از فتنه ای پروا کنید که (چون درگیرد) تنها به کسانی از شما که ستم کردند، نمی رسد (بلکه دامن گیر همه می شود)».
وظیفه مؤمنان در برابر گناهان
هرگاه در جامعه ای فساد و گناه شایع شود، وظیفه مؤمنان است که در مقابل فساد بایستند و از آن جلوگیری کنند. مؤمنان باید بدانند که خوب بودن و گناه نکردن آن ها کافی نیست؛ بلکه باید علاوه بر اصلاح نفس نفس خویش، در فکر دیگران هم باشند و در اصلاح جامعه ای که در آن زندگی می کنند بکوشند و این همان وظیفه امر به معروف و نهی از منکر است که دو واجب دینی است.
عذاب عمومی براساس سنت الهی
طبق یک سنت الهی، هرگاه در جامعه ای فساد و گناه رواج یابد و خدا بخواهد به آن جامعه بلا نازل کند، این بلا فقط بر اهل فساد و ستمگران نازل نخواهد شد؛ بلکه دامن کسانی را نیز خواهد گرفت که به وظیفه تبلیغی و اصلاحی خود عمل نکرده اند و ستمگران را با سکوت خود تشویق نموده اند. این آیه از همین سنت الهی خبر می دهد و خطاب به مؤمنین می فرماید: از عذابی بترسید که فقط سراغ ستمگران از شما نخواهد آمد؛ یعنی این عذاب عمومی خواهد بود و مؤمنان را هم دربر خواهد گرفت.
حدیثی از پیامبر
...
قوم لوط، قوم حضرت لوط علیه السلام بودند که به خاطر کار زشت لواط دچار عذاب الهی شدند.
ویرانه هایی از قوم لوط تا عصر شعیب علیه السّلام باقی بود.و یقوم لایجرمنکم شقاقی ان یصیبکم مثل ما اصاب قوم نوح... و ما قوم لوط منکم ببعید. (دو احتمال در دور نبودن قوم لوط از مردم مدین وجود دارد: یکی این که زمان آن ها از مردم مدین دور نبوده، و دیگر این که شهر آن ها از مدین دور نبوده است. بنابر احتمال دوم مقصود از یادآوری این نکته که شهر قوم لوط دور نیست، بقایای آن است و نه خود شهر؛ چرا که شهر آن قوم، بی شک بر اثر عذاب آسمانی ویران شده بود.)
بقایای قوم لوط
ویرانه هایی از قوم لوط تا عصر پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم باقی بود.و جاء اهل المدینة یستبشرون ؛ فجعلنا علیها سافلها ؛ و انها لبسبیل مقیم ؛ فانتقمنا منهم و انهما لبامام مبین. (تعبیرهای «لبسبیل مقیم» و «لبامام مبین» دلالت می کنند بر این که مخروبه های شهر ویران شده قوم لوط در دسترس مردم مناطق مکه بود.) و قال الذین کفروا لولا نزل علیه القرءان جملة وحدة... ؛ و لقد اتوا علی القریة التی امطرت مطر السوء افلم یکونوا یرونها.... (ضمیر فاعلی «اتوا» کافرانند که در آیات پیشین از آن ها سخن گفته شده است.) و کم اهلکنا من قریة بطرت معیشتها فتلک مسکنهم لم تسکن من بعدهم الا قلیلا.... («تلک» به دیار قوم ثمود و عاد و لوط اشاره دارد که مردم جزیره العرب با آن ها آشنا بوده اند.). .. قالوا انا مهلکوا اهل هذه القریة... ؛ انا منزلون علی اهل هذه القریة رجزا من السماء... ؛ و لقد ترکنا منها ءایة بینة... وان لوطا لمن المرسلین ؛ اذ نجینـه واهله اجمعین ؛ ثم دمرنا الاخرین ؛ و انکم لتمرون علیهم مصبحین. قالوا انا ارسلنا الی قوم مجرمین ؛ لنرسل علیهم حجارة من طین ؛ و ترکنا فیها ءایة...

قوم لوط را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی قوم لوط   • مفهوم قوم لوط   • تعریف قوم لوط   • معرفی قوم لوط   • قوم لوط چیست   • قوم لوط یعنی چی   • قوم لوط یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی قوم لوط
کلمه : قوم لوط
اشتباه تایپی : r,l g,x
عکس قوم لوط : در گوگل


آیا معنی قوم لوط مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )