انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

98 896 100 1

معنی اسم مالک

اسم: مالک
نوع: پسرانه
ریشه اسم: عربی
معنی: (تلفظ: mālek) (عربی) آن که صاحب مِلک یا املاکی است، آن که دارنده و صاحب اختیار چیزی یا کسی باشد، از نام ها و صفات خداوند، (در ادیان) ملک الموت گیرنده ی جان، (در اعلام) نام یکی از یاران امیرالمؤمنین علی (ع) مشهور به مالکِ اشتر - ارباب، آن که دارنده و صاحب اختیار چیزی یا کسی باشد، نام فرشته ای که نگهبان دوزخ است، از نامهای خداوند

معنی مالک در لغت نامه دهخدا

مالک. [ ل ِ ] (ع ص ) خداوند. (ترجمان القرآن ) (منتهی الارب ) (آنندراج ). کسی که دارای چیزی باشد و بتواند در آن تصرف کند. خداوند و صاحب و متصرف و دارنده. (ناظم الاطباء). خداوند. رب. دارا. دارنده. ج ، مالکین. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ج ، مُلاّک ، مُلَّک. (منتهی الارب ) (آنندراج ) : هربنده ای از بندگان که در بندگی من است... در وقت گویایی من به این قسم یا مالک آن خواهم شد بعد از این همه آزادند در راه خدا. (تاریخ بیهقی چ فیاض ص 315).
تویی مملوک و هم مالک تویی مفضول و هم فاضل
تویی معمول و هم عادل تویی بهرام و هم کیوان.
ناصرخسرو (دیوان ص 362).
با بخیلی مجوی ره که نبود
هیچ دین دار مالک دینار.
سنائی.
مالک دین نشد کسی که نشد
از سر جود مالک دینار.
سنائی (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
چگونه بسلامت تواندبود کسی که مالک نفس خود نتواند بود. (کلیله و دمنه ).
در جهان مالک جهان سخن
مادح حضرت مبارک تست.
خاقانی.
مالک ملک جلال الدین کاندر تیغش
آتش و آب به هم بی ضرر آمیخته اند.
خاقانی.
و او را... مالک مرکبات سفلی کرد. (سندبادنامه ص 2).
ازبهر خدا که مالکان جور
چندین نکنندبر ممالیک.
سعدی.
چه کند مالک مختار که فرمان ندهد
چه کند بنده که سر بر خط فرمان ننهد.
سعدی.
خدای تعالی مرامالک این مملکت گردانیده. (گلستان ).
بس مالکان باغ که دوران روزگار
کرده ست خاکشان گل دیوارهای باغ.
سعدی.
مالکترین کسی بر علم عمل کننده ٔ علم است. (منسوب به هوشنگ ، از تاریخ گزیده ).
- مالک تحریر ؛ کسی که مالک و متصرف بنده است و حق آزاد کردن او را دارد :
رسم است که مالکان تحریر
آزاد کنند بنده ٔ پیر.
(گلستان ).
- مالک رقبه ؛ (اصطلاح فقهی ) کسی که مالک عین غیر منقولی است. در فقه وغیر آن گاهی این اصطلاح در مقابل کسی بکار می رود که حق انتفاع در آن دارد و یا حق دیگری در آن دارا باشدمانند حق وثیقه در رهن و بیع شرط. (ترمینولوژی حقوق تألیف جعفری لنگرودی ).
|| صاحب ده و قریه و زمین زراعتی. بندار. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). || پادشاه. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). حاکم و پادشاه. (ناظم الاطباء).
- مالک الملک ؛ پادشاه پادشاهان. (مهذب الاسماء) :
بوالمظفر ظل حق چون آفتاب
مالک الملک جهان در شرق و غرب.
خاقانی.
مالک الملک سخن خاقانیم کز گنج نطق
دخل صد خاقان بود یک نکته ٔ غرای من.
خاقانی.
منم در سخن مالک الملک معنی
ملک سر این نکته نیکو شناسد.
خاقانی.
از چنین عالمی تو بیخبری
مالک الملک عالم دگری.
نظامی.
- مالک یوم الدین ؛ (قرآن 4/1) پادشاه روز جزا. (ناظم الاطباء). صاحب روز جزا. خدای تعالی. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی. نامی از صفات الهی. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). نام خدای تعالی. (آنندراج ).

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) نام فرشته ای که موکل دوزخ است و بعضی گویند که دربان دوزخ است. (غیاث ). خازن دوزخ. (آنندراج ). نام فرشته ای که دوزخ در حکم اوست. نام فرشته ای که دوزخ بانی کند. نام ملکی کاردار دوزخ. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) :
با حسابم خوش ، ار فذلکم اوست
من غلام سقر چو مالکم اوست.
سنائی (یادداشت ایضاً).
وزانکه گفتم کوه خُشَک مرا ملک است
به خشک چوبی ، مالک کشیده بردارم.
سوزنی (یادداشت ایضاً).

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) نام سوداگری که یوسف علیه السلام را از اخوان او خریده بود. (غیاث ) (آنندراج ).

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن ابی کرب بن تبعالاقرن از ملوک بنی حمیر است و 35 سال در یمن سلطنت کرد. (از حبیب السیر چ خیام ج 1 ص 264).

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن اسماعیل نهدی کوفی. رجوع به ابوغسان مالک... شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن انس بن مالک الاصبحی الحمیری مکنی به ابی عبداﷲ (93-179هَ. ق.) امام مدینه و پیشوای مذهب مالکی یکی از چهار مذهب اهل سنت و جماعت است. مردی متدین بود و از امرا و سلاطین دوری می جست. وی به درخواست منصور عباسی کتاب «الموطاء» را تألیف کرد. تألیفات دیگر او عبارت است از رساله ٔ «الوعظ» کتاب «المسائل » کتاب «النجوم » و «تفسیر غریب القرآن ». و نیز او را رساله ای است به رشید که ابوبکربن عبدالعزیز از اخلاف عمربن الخطاب خلیفه از او روایت کرده است. وی بعکس ابوحنیفه به احادیث و سنن رسول و صحابه و استناد بدانها رغبت وافر داشت. ولادت و وفات وی در مدینه اتفاق افتاد. (از اعلام زرکلی و تاریخ گزیده و منابع دیگر) :
شافعی بینم و در دست هر انگشتی از او
مالک و احمد و نعمان به خراسان یابم.
خاقانی.
و رجوع به وفیات الاعیان به اهتمام محمد محیی الدین عبدالحمید چ مصر ص 284 و تاریخ گزیده ص 302 و 756 و معجم المطبوعات ج 2 ص 1609 و کشف الظنون ج 2 ص 1907 و 1908 و اعلام زرکلی شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن تیهان الانصاری. رجوع به ابوالهیثم مالک... شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن ذی حمامةتابعی است. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به ابوشرحبیل مالک... و رجوع به الاصابه ج 3 ص 344 شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ )ابن ربیعة السلولی. رجوع به ابومریم مالک... شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن ربیعةبن البدن بن عامر الخزرجی الساعدی مکنی به ابواسید (متوفی به سال 60 هَ.ق.) صحابی است. از وی در صحیحین 28 حدیث نقل شده است. در تاریخ وفات او اختلاف کرده اند و گویند از همه ٔ کسانی که در غزوه ٔ بدر شرکت داشتند دیرتر وفات یافته است. (از اعلام زرکلی ج 3 ص 826).

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن سعیر. رجوع به ابومحمد مالک... شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ )ابن سلیمان النهشلی. رجوع به ابوغسان مالک... شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن طوق بن عتاب تغلبی (متوفی به سال 259 هَ. ق.) از امرا و اشراف و بخشندگان بود. به امر متوکل به حکومت دمشق منصوب شد و به مساعدت رشید شهر «رحبة» را در کنار فرات بنا کرد که به رحبه ٔ مالک معروف است. وی از فصحا بود و اشعاری نیز دارد. (از اعلام زرکلی ج 3 ص 828). صاحب رحبه ٔ فرات است و به روزگار هارون الرشید می زیست. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) :
تاج را طوقدار و مملوکند
مالک طوق و مالک دینار.
خاقانی (دیوان چ سجادی ص 204).
و رجوع به معجم البلدان ذیل رحبة مالک و فوات الوفیات ج 2 ص 142 شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن عامر. رجوع به ابوعطیه ٔ وادعی شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن عباده. رجوع به ابوموسی غافقی شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن عبدالواحد المسعمی. و رجوع به ابوغسان مالک... شود.

مالک. [ ل ِ] (اِخ ) ابن عمیره. رجوع به ابوصفوان مالک... شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن عوف بن سعدبن یربوع النصری از هوازن ، صحابی و از مردم طائف است. در غزوه ٔ حنین رئیس مشرکان بود و سپس اسلام آورد. در جنگ قادسیه شرکت داشت و دمشق را فتح کرد. در میان قوم خود شاعری بلند پایه بود. در حدود سال 20 هَ. ق. درگذشت. (از اعلام زرکلی ج 3 ص 829). و رجوع به اعلام زرکلی و الاصابة ج 3 ص 352 شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن قیس. رجوع به ابوصرمه شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن نضربن کنانه از مضر و جد جاهلی است. وی جد دهم حضرت رسول (ص ) است. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به تاریخ گزیده ص 107 و 108 و انساب سمعانی ص 6 شود.

مالک. [ ل ِ ] (اِخ ) ابن نویرةبن حمزةبن شداد... تمیمی یربوعی مکنی به ابی حنظله و ملقب به الجفول صحابی است. در عهد جاهلیت از اشراف و شاعران و از بزرگان قوم خود بود سپس اسلام آورد و حضرت رسول وی را به سرپرستی صدقات قوم خود تعیین کرد و چون خبر رحلت پیغمبر را دریافت ، صدقات را در اختیار گرفت و میان قوم خویش قسمت کرد و چون سجاح ادعای نبوت کرد به وی پیوست و مرتد شد. خالدبن ولید او را در بطاح دستگیر کرد و به امر وی کشته شد. و رجوع به الاصابه طبع کلکته ج 6 ص 36 و فوات الوفیات ج 2 ص 143 و اعلام زرکلی ج 3 ص 830 شود.

مألک. [ م َءْ ل ُ ] (ع اِ) (از «ال ک ») پیغام. مَألُکَه. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). و رجوع به ماده ٔ بعد شود.

معنی مالک به فارسی

مالک
فرشته موکل بر دوزخ و دربان جهنم .
صاحب، خداوند، کسی که صاحب چیزی باشدوبتوانددر آن تصرف کند، ملاک جمع
( صفت ) کسی که چیزی را دارا باشد و تواند در آن تصرف کند خداوند دارا صاحب جمع : مالکین : خطی طلب که توی مالک ممالک قرب کجا بری دم مردن قبال. املاک ? ( وحشی . چا . امیر کبیر.۲۲۶ )
پیغام
[owner] [مدیریت-مدیریت پروژه] شخصی که از حق انحصاری استفاده از یک دارایی یا واگذاری آن برخوردار است
[ گویش مازنی ] /maalek/ انگل - صاحب ملک – ملاک
[managing owner] [حمل ونقل دریایی] یکی از شریک های کشتی که از طرف دیگر شرکا تمامی اختیارات به او تفویض شده است و تمامی امور کشتی از قبیل تحویل کالا و دریافت اجاره و انتخاب نماینده را انجام می دهد
دهی از دهستان دو آب شهرستان شهرکرد
از اصحاب خاص امیر المومنین علی علیه السلام ( مقت. ۳۷ ه. ) فرزند حارث بن عبد یغوث . در جنگ یرموک شرکت کرد . و چشم او از دست رفت . در جنگ جمل و صفین با علی علیه السلام بود و شجاعتها نشان داد . علی ( ع ) او را بحکومت مصر گماشت در راه رفتن مصر به توطئه معاویه بن ابی سفیان مسموم شد .
( اسم ) بوتیمار غمخورک .
مرغی از مرغابی آبی
مالک رقاب : از راه بر ولطف تویی مالک القلوب وز روی امر و نهی تویی مالک الرقاب . ( رشید وطواط )
مالک رقاب
خداوند امتها صاحب اختیار امتان : خداوند عالم سلطان عادل اعظم ..... ولی النعم مالک رقاب الامم .
ابن عبدالله بن سنان بن سرح الخثعمی
خداوند دلها
خداوند دلها
نامی از نامهای خدا
[disponent owner] [حمل ونقل دریایی] فرد حقیقی یا حقوقی که خود مالک کشتی نیست و آن را از مالک اصلی اجارۀ زمانی کرده و به فرد سومی اجاره داده است
نام فرشته موکل دوزخ
موالی بنی سامه بن لوی القرشی از مشاهیر بصره
مالک رقبه ها خداوند گردنان مهتر افراد : جمله بدین داروی بر در عنقاشدند کوست خلیف. طیور داور مالک رقاب . ( خاقانی . سج. ۴۳ )
حالت و صفت مالک رقاب
مالک دوزخ
دارا شدن و به تصرف در آوردن و ضبط کردن
[shipowner] [حمل ونقل دریایی] شخصی حقیقی یا حقوقی که صاحب کشتی یا دارای سهمی از آن است و تمامی مقررات و الزامات قانونی کشور صاحب پرچم را میپذیرد
خداوند روز جزا خدای تعالی توضیح ( ماحوذ از آیه ۳ سوره ۱ فاتحه الکتاب ) و آن در رکعات اول و دوم نمازجزو سوره فاتحه خوانده شود .
سلطان یمن از بنی حمیر

معنی مالک در فرهنگ معین

مالک
(لِ) [ ع . ] (ص .) ۱ - صاحب ، دارنده . ۲ - حاکم ، پادشاه . ۳ - نگهبان دوزخ .
(لِ کُ لْ حَ) [ ع . ] (اِ.) بوتیمار.
( ~. رِ) [ ع . مالک الرقاب ] (ص مر.) مهتر، سرور.

معنی مالک در فرهنگ فارسی عمید

مالک
۱. کسی که صاحب چیزی باشد و می تواند در آن تصرف کند.
۲. کسی که دارای زمین کشاورزی، کارگر و رعیت بسیار است، ارباب.
۳. از نام های خداوند.
۴. [قدیمی] نگهبان جهنم، مالک دوزخ.
۵. [قدیمی] عزرائیل، ملک الموت.
بوتیمار، غم خورک.
۱. مالک رقاب، صاحب و مالک گردن ها.
۲. [مجاز] بزرگ و صاحب اختیار مردم.
مالک قلوب، خداوند دل ها.
کسی که دارای آب و زمین مختصری است و خود در آن کشت وکار می کند.

مالک در دانشنامه اسلامی

مالک
معنی مَالِکَ: صاحب - مالك
معنی مَا لَکَ: تو را چه شده - برای تو چه اتفاقی افتاده - نيست براي تو
معنی لَا يَمْلِکُ: مالک نیست
معنی مَا أَمْلِکُ: مالک نمي شوم
معنی مَا يَمْلِکُونَ: مالک نیستند
معنی تَمْلِکُونَ: مالک شويد
معنی لَا تَمْلِکُ: مالک نيست (اختيار ندارد)
معنی لَا تَمْلِکُونَ: مالک نیستید
معنی لَا يَمْلِکُونَ: مالک نیستند
معنی مَّمْلُوک: آن که دیگری مالک و صاحب اختیار اوست
معنی لَا أَمْلِکُ: ندارم - مالك نيستم
معنی رَبُّ: پروردگار - پرورش دهنده - مالکِ مدبر
ریشه کلمه:
ملک‌ (۲۰۶ بار)
مالک بن حارث، معروف به اشتر متوفای ۳۹ق. از یاران ویژه امیر مؤمنان (ع) و از رؤسای نیرومند عراق و امیران لشکر امیر مؤمنان (ع) که در سیاست مردی دوراندیش و در جنگ فرماندهی توانمند بود. او در جنگهایی از جمله جمل و صفین شرکت داشت و سرانجام از طرف امام علی (ع) به استانداری مصر منصوب شد ولی قبل از رسیدن به مصر به شهادت رسید. عهدنامه معروف مالک اشتر، پیمان نامه ای است که امام علی (ع) خطاب بدو هنگام فرستادنش به مصر نگاشت.
نسب مالک اشتر طبق گفته ابن ابی الحدید چنین است: مالک بن حارث بن عبد یغوث بن مسلمة بن ربیعة بن خزیمة بن سعد بن مالک ابن نخع بن عمرو بن علة بن خالد بن مالک بن أدد. ابراهیم فرزند مالک از یاران مختار ثقفی در انتقام از کشندگان امام حسین(ع) بود.
از یمن تا کوفه
تاریخ و مکان ولادت مالک اشتر، نامشخص است اما شکی نیست که وی در سرزمین یمن بزرگ شده است و سپس در سال ۱۱ یا ۱۲ق. (۶۳۲ یا ۶۳۳م.) از آنجا مهاجرت کرده است. وی از امیران و از دلیران بزرگ و رئیس قومش بود و جاهلیت را درک کرد. در کوفه ساکن شد و از پشت او نسلی در کوفه زیستند. او در جنگ یرموک شرکت کرد، و در این جنگ بود که چشم خود را از دست داد. در همه جا با علی (ع) بود. و در جنگ جمل، محمد بن طلحه را کشت. همه تذکره نویسان او را ستوده اند. او را اشعاری است که در منابع ثبت شده است.
تدفین ابوذر
ابن ابی الحدید، سنی معتزلی، حدیثی را از ابوذر غفاری از پیامبر (ص) نقل می کند و این حدیث را شهادت قطعی از پیامبر (ص) بر مؤمن بودن مالک اشتر می داند. مقصود وی حدیثی است که بیانگر این است که گروهی ازمؤمنین بر جنازه ابوذر حاضر می شوند و از آنجا که مالک اشتر در میان گروهی بود که بر جنازه ابوذر در تبعیدگاه ربذه حاضر شدند و به غسل و کفن و دفن ابوذر پرداختند، پس ابن ابی الحدید نتیجه می گیرد که مالک اشتر، طبق آنچه پیامبر (ص) فرموده است مؤمن است.
تبعید به شام و حمص
...
مالک بن حارث(متوفی ۳۹ ق) معروف به مالک اشتر نخعی از یاران ویژه و از فرماندهان لشکر امام علی(ع) در عراق. او در دوران حاکمیت عثمان در مراسم دفن ابوذر شرکت کرد و به دلیل اعتراض به والی کوفه به حُمص تبعید شد. پس از بازگشت از حمص، مردم او را والی کوفه کردند. مالک در ماجرای شورش علیه عثمان، جزو محاصره کنندگان خانه او بود. هواداران معاویه او را به مشارکت در قتل عثمان متهم می کردند.
پس از کشته شدن عثمان، مالک اشتر یکی از مؤثرترین افراد در دعوت مردم به بیعت با امام علی(ع) بود و در دوران خلافت آن امام، در جنگ های جمل و صفین شرکت کرد.امام علی(ع) او را به استانداری مصر منصوب و او را شمشیری از شمشیرهای خدا معرفی کرد و عهدنامه معروف مالک اشتر را به او نوشت. مالک قبل از رسیدن به مصر به شهادت رسید. فرزند او ابراهیم بن مالک اشتر از خون خواهان امام حسین و از یاران مختار ثقفی بود.
نسب مالک طبق گفته ابن ابی الحدید چنین است: مالک بن حارث بن عبد یغوث بن مسلمة بن ربیعة بن خزیمة بن سعد بن مالک ابن نخع بن عمرو بن علة بن خالد بن مالک بن أدد.
مالک بن حارث عبد یغوث نخعی، معروف به مالک اشتر، از فرماندهان نظامی و بزرگ و از دلاوران شجاع و یاران و اصحاب خاص امیرالمؤمنین علی علیه السلام است.
به اتفاق سیره نویسان، مالک اشتر در عصر جاهلیت متولد گشت ولی روز تولد وی معلوم نیست زیرا واضح است که در زمان جاهلیت به موضوع تاریخ نویسی و نگارش واقعه اهتمام نداشتند و این موضوع به خوبی روشن نیست که آیا مالک اشتر، پیش از بعثت پیامبر متولد شده یا بعد از بعثت آن حضرت دیده به جهان گشوده است. مثلا در کتاب تهذیب التهذیب در شرح حال مالک اشتر نوشته شده “ادرک الجاهلیه” و در کتاب اصاله نوشته شده “لم ادرک و کان رئیس قومه” یعنی او اول زمان بعثت پیامبر را درک کرده و در خاندان خود رئیس بوده است و بیش از این توضیح نداده اند. بنابراین مالک اشتر پس از تولد در زادگاه خود در میان قوم خود نشو و نما کرد و پس از رشد و بلوغ در زمان رسول اکرم صلی الله مسلمان شد و در زمان خلافت ابوبکر به شام آمد و در جنگ قادسیه به عراق آمد و بالاخره وقتی که به کوفه آمد، در همانجا با قوم خود ساکن شد و آنجا را وطن خویش قرار داد.
به اتفاق واقعه نگاران نام اصلی وی مالک است ولی در سلسله نسب او اختلاف کرده اند. بیشتر مورخان و ترجمه نویسان معتبر، سلسله نسب او را به این ترتیب یادآور شده اند: مالک بن حارث بن عبدیغوش ابن مسلمه بن ربیعه بن خذیمه بن سعد بن مالک بن نخعی. اینکه معروف است وی از خاندان نخعی برخاست. از این رو نسب او به مردی به نام نخع منتهی می شود. نام اصلی نخع، جسر بود. او از قوم خود دور شد و عرب به کسی که از قوم خود دور می شود، می گویند “انتخع من قومه” به این حساب وی را نخع خواندند. این دودمان به نام، که در یمن از شریف ترین قبایل به شمار می آمدند، به خاندان نخعی و مذحج معروف بودند و تاریخ درخشان این طایفه در اسلام بسیار مورد توجه است و اصالت این خانواده و برومندی و برازندگی این دودمان به حدی است که رسول خدا (ص) فرمودند: اکثر القبائل فی الجنه مذحج (نخع.) مالک اشتر نیز در یکی از اشعار رجزی خود به نسبت خویشاوندی خویش افتخار می کند و می گوید: من از دودمان ربیعه و مضر نیستم بلکه من از خاندان شریف و برجسته مذحج هستم. خاندان بزرگ نخع قبل از اسلام یعنی در زمان جاهلیت در قریه بزرگ و معروفی آنروز یمن به نام بیشه و برخی از آنها در قریه دیگری به نام دشینه سکونت داشتند. بیشه در آنروز قریه ای آباد و پر درخت بود و بخصوص درخت های خرما زیاد داشت و افرادی با شخصیت از آنجا به پا خاستند. این خانواده اصیل عرب، پس از اسلام به کوفه آمده و در آنجا ساکن شدند. رفته رفته طوایفی عظیم به نام بنومالک و بنو ابراهیم و ... در کربلا و نجف اشرف و سایر بلاد مسکن گزیدند و هم اکنون در عراق خانواده های شریفی چون خاندان آل کاشف الغطاء و ال شیخ راضی و غیره به مالک اشتر منتسب هستند.
در مورد همسر مالک تا جایی که بنده تحقیق کردم، چیزی را نیافتم و در مورد فرزندان وی که او دو فرزند داشت؛ اسحق یکی از فرزندان برومند و رشید مالک است. او همانند پدرش مردی با اخلاص و رشید و مجاهد بود و در کربلا از یاران امام حسین (ع) به شمار می رفت و پس از آنکه حبیب بن مظاهر به میدان رفت و شهید شد، صدای مبارک امام حسین (ع) بلند شد “من یبرزالی هولاء الملعونین” کیس که به جنگ آن مرد ملعون رود؟ اسحق ندای امام را لبیک گفت و آماده جنگ شد. هنگامی که به طرف میدان رفت، شجاعت عجیبی از خود نشان داد و پس از مجاهدت و جانبازی های عاشقانه، شهید شد. پسر دیگر او ابراهیم بود که به درستیجای پای پدر گذاشت و در تمام جهات به خصوص در شجاعت و دلیری نمونه کاملی از پدرش بود. وقتی که به حد رشد رسید، در جنگ صفین با اینکه نورس بود، دوش به دوش پدر می جنگید. او در قیام مختار نقش بسزایی داشت و ابن زیاد به دست او کشته شد و مختار با کمک ابراهیم بر دشمنان پیروز گشت. ابراهیم دو فرزند داشت یکی به نام نعمان و دیگری خولان که هر یک از آنها نیز مردانی با شخصیت و با ایمان بودند. ابراهیم در سال 72 هجری، هنگامی که با سپاه عبدالملک می جنگید کشته شد و بنابر نقلی جسد مبارک وی را نزد عبدالملک آوردند. غلام او هیزمی تهیه کرد و آن را آتش زد.
کنیه مالک اشتر ابو ابراهیم بود و اما القاب او بسیار است، ولی دو لقب آن بزرگوار مشهود و معروف می باشد و خود او نیز در اشعاری که به عنوان رجز در میدان های نبرد گفته است، گاهی از این دو لقب اسم می برد؛ یکی اشتر و دیگری کبش العراق. اینکه او را به کنیه ابوابراهیم خواندند زیرا فرزند برومند او ابراهیم اسم داشت از این رو او را ابوابراهیم (پدر ابراهیم) گفتند، اما علت اینکه به او اشتر گفتند این بود که در یکی از جنگ ها بر اثر ضرباتی که از ناحیه دشمن به او رسید، پلک های چشم او شکافته شد و کسی که چشم های او اینگونه صدمه ببیند، به زبان عربی گفته می شود “شتر عینه” از این رو به او اشتر گفتند. اما علت اینکه به او کبش العراق می گفتند، از این رو بود که کبش عبارت است از قوچ شاخدار که معمولا “گله” گوسفند دنباله روی قوچ هستند و او جلودار آنهاست. این لقب برای مالک، کنایه و اشاره به آن است که وی جلودار و سپهسالار لشکریان علی (ع) در عراق بوده است و او پس از نشان دادن دلاوری و شجاعت عجیب در نبرد صفین به این لقب نایل شد. بنابراین مالک اشتر از خاندان بزرگ و معروف یمن که در سراسر حجاز و جزیره العرب به نام بودند، به نام قوم مذحج و خاندان نخع برخاست و پس از آنکه با گروهی از افراد طایفه اش به نبرد با رومیان رفتند، سرانجام کوفه را به عنوان مسکن انتخاب نمودند. مالک با آن ظرفیت و لیاقت و کمال و پاکی ای که داشت، رئیس و سرپرست طایفه خود گردید و این دودمان اصیل در کوفه و عراق نیز مشهور و معروف به خوبی و شجاعت بود.
۱ـ پیامبر گرامی اسلام (ص) مالک اشتر را مومن می خواند. در حضور پیامبر (ص) از مالک اشتر نام برده شد. پیامبر فرمود: انه المومن حقا. پیامبر در جای دیگر در جریان دفن کردن ابوذر در ربذه فرمود: افراد صالح و مومنی در آن سرزمین می آیند که ابوذر را دفن کنند که بعد از سالیان و هنگام وفات ابوذر، دخترش در آن بیابان مالک اشتر و تعدادی از همراهان را می بیند که مالک اشتر بر ابوذر نماز خواند و او را دفن کردند.
۲ـ ابی ابی الحدید در شرح نهج البلاغه می نویسد: زنده باد مادری که همچون اشتری فرزندی بزاد. اگر کسی سوگند یاد کند که در تمامی عرب و عجم، خداوندی مردی به دلاوری اشتر جز استادش علی بن ابی طالب(ع) نیافریده است، گمان ندارم در سوگندش گنهکار باشد. چه گویم درباره کسی که زندگی اش اهل شام را منهزم ساخت و مرگش اهل عراق را درهم شکست.
مالک اسمی از اسامی حضرت حق است، به جهت یکتا بودنش در تصرف در عالم امکان، (تنها کسی که می تواند در عالم امکان تصرف کند) هر چه که بخواهد انجام می دهد: (لا یسئل عما یفعل و هم یسئلون)؛ از آن چه انجام می دهد، پرسیده نمی شود و ایشان پرسیده می شوند.
ترجمه شرح الاسماء الحسنی از علّامه سیدحسین همدانی دورودآبادی
مالک بن انس در سال ۹۳ هجری در مدینه به دنیا آمد و در سال ۱۷۹ هجری در همین شهر چشم از جهان فرو بست . او در مدینه از حضور اساتید و مشایخ حدیثی ناموری که جزء بزرگان تابعان بودند، همچون: ربیعه الرأی، ابن شهاب زهری، زید بن اسلم، یحیی بن سعید انصاری و.... بهره جست در این میان ابوبکر بن یزید معروف به ابن هرمز ( م ۱۴۸ ) بیشترین تأثیر در تربیت علمی او داشته است. . او هم چنین مدتی از محضر امام صادق علیه السلام بهره گرفت و پیوسته آن حضرت را به کثرت عبادت می ستود . مالک یکی از ائمه چهارگانه فقه اهل سنت و بنیان گذار فقه مالکی است. تکیه بر سنت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و تا حدود زیادی پرهیز از رأی و قیاس از ویژگی های فقه اوست .
مالک فقه را نزد امام جعفر بن محمد الصادق(علیهما السلام)، ربیعة بن ابی عبدالله، معروف به «ربیعة الرأی» (م۱۳۶) که از تابعین بود، آموخت و از نافع (غلام عبدالله بن عمر) و زهری حدیث شنید.
شاگردان
از مشهورترین شاگردان وی، شافعی (م ۲۰۴); عبدالرحمن بن قاسم (م ۱۹۱); اسد بن فرات(م۲۱۳) و عبدالله بن وهب (م ۱۹۷) است. مذهب او در شمال آفریقا، قطر، بحرین و کویت طرفدار دارد.
آثار
وی دارای کتاب معروفی به نام موطأ مالک است که کتابی حدیثی و فقهی است.
مالک بن انس، در سال 93 یا 95ق، در مدینه به دنیا آمد و جز برای حج، سفر نکرد و در همان جا (مدینه) در سال 179ق درگذشت.
بیشتر تحصیلات مالک، نزد ابن هرمز بود که در قرآن و سنن تبحر داشت و در سال 117ق، درگذشت. مالک به مدت سیزده سال از وی فقه آموخت. نام «ابن هرمز» عبدالرحمن است که از موالی هاشمیین بود و از ابوسعید خدری و ابوهریره حدیث نقل کرده است و جمعی مثل ابوالزناد و زهری از او روایت کرده اند.
پس از مرگ ابن هرمز، مالک به ربیعة بن عبدالرحمن معروف به «ربیعة الرأی» روی آورد و فقه اهل رأی را نزد وی آموخت.
مالک از محدثان زیادی، مانند نافع مولای عمر و زهری و یحیی بن سعید انصاری و ابوالزناد، عبدالله بن ذکوان، فقه و حدیث آموخت. از او نقل شده که می گفت: «لقد أدرکت سبعین ممن یقولون: قال رسول الله».
مالک بسیار به محضر حضرت صادق(ع) مشرف می شد. از او نقل شده که می گفت: آن جناب را جز در سه حالت ندیدم: یا به نماز اشتغال داشت و یا به قرائت قرآن و یا در حال روزه بود و می گفت: وقتی که در محضرش سخن از رسول خدا(ص) می رفت، رنگ مبارکش کبود و زرد می شد.
مالک پس از توشه گرفتن از علم دانشمندان زمانش شروع به تدریس کرد و در آغاز، در مسجد درس می گفت و چون به بیماری سلس البول مبتلا شد، به منزل منتقل گردید و تا آخر عمر از تدریس بازنایستاد.
مالک بن انس ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • مالک بن انس (امام اهل سنت)، از تابعین و از شاگردان امام صادق (علیه السلام) و یکی از ائمه چهارگانه اهل سنت• مالک بن انس کاهلی، از یاران و اصحاب امام حسین (علیه السلام) و یکی از شهدای کربلا
...
مالک بن انس در سال ۹۳ هجری در مدینه به دنیا آمد و در سال ۱۷۹ هجری در همین شهر چشم از جهان فرو بست
مالک فقه را نزد امام جعفر بن محمد الصادق(علیهما السلام)، ربیعة بن ابی عبدالله، معروف به «ربیعة الرأی» (م۱۳۶) که از تابعین بود، آموخت و از نافع (غلام عبدالله بن عمر) و زهری حدیث شنید.
شاگردان
از مشهورترین شاگردان وی، شافعی (م ۲۰۴); عبدالرحمن بن قاسم (م ۱۹۱); اسد بن فرات(م۲۱۳) و عبدالله بن وهب (م ۱۹۷) است. مذهب او در شمال آفریقا، قطر، بحرین و کویت طرفدار دارد.
آثار
وی دارای کتاب معروفی به نام موطأ مالک است که کتابی حدیثی و فقهی است.
مالک بن انس کاهلی را یکی از شهدای کربلا می دانند.
صاحب کتاب مناقب و برخی دیگر وی را جزو شهدای کربلا قلمداد نموده اند که بعد از قرة بن ابی قره، مالک بن انس کاهلی به میدان رفت و چنین رجز می خواند:آلُ علی شیعَةُالرَّحمنِ • وَ آلُ حَربٍ شیعَةُالشَّیطانِ آل علی پیروان رحمان و آل حرب (ابی سفیان) پیروان شیطان اند. رجز فوق را به «انس بن حارث کاهلی» نیز نسبت داده اند. (ابن اعثم رجزی متفاوت و مفصل تر ذکر کرده است. )(مرحوم حاج شیخ عباس قمی می فرماید: به احتمال قوی، این مالک بن انس کاهلی همان انس بن حارث کاهلی صحابی است. انس بن حارث شنیده بود که پیامبر فرموده است. این فرزندم (یعنی حسین) در زمینی که به آن کربلا گفته می شود کشته می گردد؛ پس هر کسی شاهد آن واقعه باشد او را یاری کند. لذا انس به سوی کربلا رفت و با حسین به شهادت رسید. ) به روایت مرحوم صدوق، بعد از بریر بن خضیر، مالک بن انس کاهلی به میدان رفت و چنین رجز خواند: قد علمت کاهلها ودودان•• • والخندفیُون وقیس عیلانبان قومی قصم الاقران•• • یا قوم کونوا کاسود الجانآل علی شیعة الرحمن•• • و آل حرب شیعة الشیطان «بنی کاهلی و بنی دودان و قرشیان و بنی قیس عیلان می دانند قوم و طایفهٔ من کمرشکن هماوردهایشان اند. ای طایفه من، مثل شیران در مخفیگاه باشید. آل علی پیروان رحمان اند و آل ابوسفیان پیروان شیطان اند».
شهادت مالک
وی پس از کشتن چهارده یا هجده تن به درجه رفیع شهادت نایل آمد.
برخی مالک بن حارث را از شهدای کربلا می دانند.
در منابع کهن و معتبر نامی از وی به عنوان شهید کربلا برده نشده است. تنها نویسنده «اسرارالشهادة» او را جزو شهیدان کربلا دانسته می گوید: او و برادرش شریف بن حارث روز عاشورا، با چشم گریان نزد امام حسین علیه السلام آمدند. امام علیه السلام از سبب گریه آنان پرسید.گفتند: گریه ما برای تنهایی و بی کسی تو است؛ چرا که دشمن شما را محاصره کرده است، و توان دفع آنها را نداریم. امام علیه السلام در حقشان دعا کرد -و اجازه میدان داد-.
مالک بن حارث ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • مالک بن حارث، مالک بن حارث مشهور به مالک اشتر از یاران ویژه امیر مؤمنان (علیه السّلام) و از رؤسای نیرومند عراق و امیران لشکر امیر مؤمنان (علیه السّلام)• مالک بن حارث (از شهدای کربلا)، بنابر نقل برخی از یاران امام حسین (علیه السلام) و از شهدای کربلا
...
برخی مالک بن حارث را از شهدای کربلا می دانند.
در منابع کهن و معتبر نامی از وی به عنوان شهید کربلا برده نشده است. تنها نویسنده «اسرارالشهادة» او را جزو شهیدان کربلا دانسته می گوید: او و برادرش شریف بن حارث روز عاشورا، با چشم گریان نزد امام حسین علیه السلام آمدند. امام علیه السلام از سبب گریه آنان پرسید.گفتند: گریه ما برای تنهایی و بی کسی تو است؛ چرا که دشمن شما را محاصره کرده است، و توان دفع آنها را نداریم. امام علیه السلام در حقشان دعا کرد -و اجازه میدان داد-.
شهادت مالک
مالک و برادرش بر آن قوم تاختند و پس از جنگی سخت، سرانجام به فیض شهادت نایل شدند.نقل کرده اند که -پس از شهادت - دست های آنان را بریده یافتند.
آلِ ابی سِبُره، از خاندان های شیعی کوفه که در سده های ۱ و ۲ق/۷ و ۸م بودند. جد اعلای این خاندان، ابوسَبُرَه یزید بن مالک بن عبدالله بن ذؤیب الجعفی الکوفی است.
ابوسَبُرَه یزید بن مالک بن عبدالله بن ذؤیب الجعفی الکوفی جد اعلای خاندان آلِ ابی سِبُره، می باشد. وی با ۲ پسرش، سبره و عزیز به دیدار رسول اکرم (صلی الله علیه و آله وسلّم) نایل آمد. پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) عزیز را عبدالرحمن نام نهاد. به نقل برخی مورخان، عبدالرحمن در جنگ کربلا از سوی عمر بن سعد، فرماندهی سربازان ۲ قبیله مذحج و اسد را برعهده داشته است.
ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۶۰، بیروت، دارصادر، ۱۳۹۹.    
 ۱. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۶۰، بیروت، دارصادر، ۱۳۹۹.    
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل ابی سبره»، ج۱، ص۳۵۵.    
...
در برخی از منابع از اسید بن مالک به عنوان یکی از قاتلین عبدالله بن مسلم بن عقیل یاد شده است.
او همچنین روز عاشورا به همراه تنی چند از سپاهیان عمر بن سعد به غارت کاروان امام حسین (علیه السّلام) دست زد و حله ها و کالای ورس و یک شتر را از کاروان امام (علیه السّلام) به غارت برد.
اسب تاختن بر بدن امام
پس از شهادت امام حسین (علیه السّلام)، اسید به همراه گروهی دیگر به درخواست عمر بن سعد پاسخ گفتند و داوطلبانه بدن مطهر امام (علیه السّلام) را لگدکوب اسبانشان کردند. آنان پس از بازگشت به کوفه نزد ابن زیاد رفتند و از نقش خود در تاختن بر بدن امام (علیه السّلام) گزارش دادند. در این ملاقات اسید بن مالک در توصیف عمل خود و همکارانش این شعر را قرائت کرد:نحن رضضنا الصدر بعد الظهر • بکل یعبوب شدید الاسرابن زیاد گفت: «شما کیستید؟» اسید گفت: «ما افرادی بودیم که اسب هایمان را بر بدن حسین (علیه السّلام) تاختیم و استخوان های سینه و پشت او را در هم شکستیم.» ابن زیاد توجه چندانی به آنان نکرد و دستور داد تا جوایز کمی به آنها داده شد.
عاقبت اسید
پس از قیام مختار در کوفه، به دستور او دستها و پاهای اسید و سواران دیگر را با میخ های آهنین بر زمین دوختند و بر آنان اسب تاختند تا اینکه همگی آنان به هلاکت رسیدند.
البهجة المرضیة علی ألفیة ابن مالک یا «النهجة المرضیة»، تألیف جلال الدین عبدالرحمن سیوطی، ادیب و دانشمند بزرگ قرن نهم هجری (متوفای 911ق)، یکی از مشهورترین شرح های مزجی بر اشعار الفیه ابن مالک (671 - 600ق) است. این کتاب معمولا یکی از کتاب هایی است که در پایه دوم حوزه تدریس می شود. به طور کلی این شرح از قدیم تاکنون علی رغم وجود کتاب های جدیدی که در زمینه ادبیات عرب توسط علما و ادبای عرب و غیر عرب نگاشته شده، هنوز هم به عنوان مهم ترین کتاب درسی در حوزه شمرده می شود.
کتاب حاضر از بدو نگارش، مورد توجه خاص دانشمندان، زبان دانان و دانش پژوهان ادب عربی واقع شده و در حوزه های علمی مورد تدریس و تدرس و استفاده بوده است. به دلیل اینکه مطالب کتاب، علمی و گاه مشکلات عبارتی داشته، از طرف ادیبان و نحویان، تاکنون بیش از صد شرح و حاشیه بر آن نگاشته شده است.
کتاب حاضر با تحقیق و پاورقی مصطفی حسینی دشتی منتشر شده است. بیشتر پاورقی های کتاب، گاه به توضیح عبارات دشوار کتاب مربوط می شود، گاه به رد دیدگاه شارح یا ماتن و حتی گاه به طعن و کنایه به او .
مطالعه کتاب البهجة المرضیة علی ألفیة ابن مالک در پایگاه کتابخانه دیجیتال نور
از شخصیت های نامی دوران صدر اسلام که هم افتخار مصاحبت رسول الله (صلی الله علیه و آله وسلّم) را داشته و هم تا دوران اموی در قید حیات بوده است، شخصیتی نامی به نام انس بن مالک است.
نام کامل او انس بن مالک بن نضر بن ضمضم بن زید بن حرام بن جندب بن عامر بن غنم بن عدی بن نجار بن ثعلبة بن عمرو بن خزرج بن حارثة انصاری است که از قبیله خزرجیان مدینه و از طایفه بنی نجار می باشد. در واقع او هم از ناحیه پدر و هم از ناحیه مادر منسوب به طایفه بنی نجار است. مادر او ام سلیم دختر ملحان است و در مورد کنیه او آمده است که کنیه او اباحمزه می باشد که به اسم عمویش نامیده شده است. کنیه ابا حمزه را رسول الله (صلی الله علیه و آله وسلّم) به او داده است و علاوه بر آن پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) به او لقب ذوالاذنین را نیز داده است. تاریخ تولد او بین مورخین اختلاف است؛ اما با آن چه در ادامه به آن اشاره می شود، وی متولد سال ده قبل از هجرت معادل ششصد و دوازده میلادی است. او دارای فرزندان و اموال فروان بود و نام یکی از همسرانش جمیله بود، جمیله کسی بود که بعد از جنگ اسلام و ایران، به عنوان برده جمیله معرفی شد.
خادم رسول الله
وی از جمله صحابی پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) به شمار می رود. او می گوید: وقتی که رسول الله (صلی الله علیه و آله وسلّم) به مدینه آمد مادرم (و به قولی شوهر مادرش ابوطلحه) مرا که هشت سال سن داشتم به خدمت آن حضرت برد و گفت: یا رسول الله (صلی الله علیه و آله وسلّم) ! مردان و زنان انصار هر کدام هدیه ای برای شما آوردند. من پسرم را آورده ام که در خدمت شما باشد. از آن پس من به مدت ده سال به پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) خدمت کردم. انس را به همین دلیل خادم رسول الله (صلی الله علیه و آله وسلّم) لقب دادند. وی به این خدمتگزاری افتخار می کرد.
حضور در جنگهای پیامبر
وی در بیشتر جنگ های پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) حضور داشت و حتی برخی همچون الجزری قائلند وی در جنگ بدر نیز بوده است، البته در منابع تاریخی کسی به غیر از الجزری به آن اشاره نکرده است. به روایت دیگری منقول از انس ، مربوط به غزوات نخستین مسلمانان - که ممکن است دال ّ بر حضور او در آن جنگ ها تلقی شود - باید با کمال دقت و احتیاط نگریست ، مانند سخن گفتن او درباره جنگ احد؛ اما با این وصف، او در غزوات حدیبیه، فتح مکه، حنین و خیبر حضور داشت و در رکاب پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) جنگید. البته می توان حضور او را در جنگ بدر این طور توجیه کرد که وی به دلیل سن کم جنگجو نبوده، لیکن همراه با سپاهیان و در خدمت رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) بوده است. پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) برای انس دعا کرد و لذا او دارای مال و فرزند فراوان و طول عمر شد و علتش دعای پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) در حقش بود.
راوی بزرگ حدیث
...
از شخصیت های نامی دوران صدر اسلام که هم افتخار مصاحبت رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم را داشته و هم تا دوران اموی در قید حیات بوده است، شخصیتی نامی به نام انس بن مالک است. نام کامل او انس بن مالک بن نضر بن ضمضم بن زید بن حرام بن جندب بن عامر بن غنم بن عدی بن نجار بن ثعلبة بن عمرو بن خزرج بن حارثة أنصاری است که از قبیله خزرجیان مدینه و از طایفه بنی نجار می باشد. در واقع او هم از ناحیه پدر و هم از ناحیه مادر منسوب به طایفه بنی نجار است.
مادر او ام سلیم دختر ملحان است و در مورد کنیه او آمده است که کنیه او اباحمزه می باشد که به اسم عمویش نامیده شده است. کنیه اباحمزه را رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم به او داده است و علاوه بر آن پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به او لقب ذوالاذنین را نیز داده است. تاریخ تولد او بین مورخین اختلاف است؛ اما با آنچه در ادامه به آن اشاره می شود، وی متولد سال ده قبل از هجرت معادل ششصد و دوازده میلادی است. او دارای فرزندان و اموال فراوان بود و نام یکی از همسرانش جمیله بود، جمیله کسی بود که بعد از جنگ اسلام و ایران به عنوان برده جمیله معرفی شد. وی از جمله صحابی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به شمار می رود.
او می گوید: وقتی که رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم به مدینه آمد مادرم مرا که هشت سال سن داشتم به خدمت آن حضرت برد و گفت: یا رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم! مردان و زنان انصار هر کدام هدیه ای برای شما آوردند. من پسرم را آورده ام که در خدمت شما باشد. از آن پس من به مدت ده سال به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم خدمت کردم. انس را به همین دلیل خادم رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم لقب دادند. وی به این خدمتگزاری افتخار می کرد.
وی در بیشتر جنگ های پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم حضور داشت و حتی برخی همچون الجزری قائلند وی در جنگ بدر نیز بوده است، البته در منابع تاریخی کسی به غیر از الجزری به آن اشاره نکرده است. اما با این وصف او در غزوات حدیبیه، فتح مکه، حنین و خیبر حضور داشت و در رکاب پیامبر جنگید. البته می توان حضور او را در جنگ بدر این طور توجیه کرد که وی به دلیل سن کم جنگجو نبوده، لیکن همراه با سپاهیان و در خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله بوده است. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم برای انس دعا کرد ولذا او دارای مال و فرزند فراوان و طول عمر شد و علتش دعای پیامبر در حقش بود.
او یکی از بزرگترین روات حدیث از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه علیه السلام است و حدود دو هزار و دویست و هشتاد و شش روایت نقل کرده است و بعد از ابوهریره و عبدالله بن عمر در کثرت روایت جایگاه سوم را دارا است. وی به جز از پیامبر از امام علی علیه السلام، عمر، ابوبکر، عثمان، معاذ بن جبل، ابی طلحه، عباده بن صامت، ام سلیم، ام حرام، اسید بن حضیر، ابوذر، ابن مسعود و... روایت نقل کرده است. و حدود دویست نفر از او روایت نقل کرده اند.
اشخاصی همچون ابن سیرین، شعبی، مکحول، قتاده و... در بین عالمان و راویان وی صحیح السند دانسته شده است. وی از جمله راویانی بود که خصوصیات و شمایل پیامبر را نقل کرده است. درباره خصوصیات فردی او آمده است که مبتلا به بیماری برص بود و هنگام غذاخوردن لقمه های بزرگ می گرفت.
وی در میان مردم بصره دارای جایگاه بالایی بود، چرا که وقتی مردم بصره افتخارات شهرشان را بیان می کردند به حضور انس بن مالک در این شهر می بالیدند.
أوضح المسالک إلی ألفیة ابن مالک، اثر عبدالله بن یوسف بن هشام انصاری، کتابی است در شرح و توصیف ابیات هزارگانه (الفیه) ابن مالک که در نیمه اول قرن هشتم هجری، نوشته شده است.
مطالب در چهار جلد به چاپ رسیده و در هریک به طور جامع، ابیات هزارگانه ابن مالک (الفیه) شرح و توصیف شده است. بدین ترتیب، کتاب، شرحی است در باب صرف و نحو عربی که با توضیحات متعدد نگارنده در پاورقی، تدوین شده است.
همان گونه که از نام کتاب پیداست، مؤلف در این اثر، به شرح مباحثی پرداخته که در الفیه ابن مالک به ایجاز و ابهام آمده است؛ ازاین رو مباحث و سرفصل های کتاب، با الفیه یکی است؛ جز اینکه به قصد سهولت کار متعلمین و دانش پژوهان، به شواهد و مثال های بیشتری متوسل شده و متن خود ابیات، ذکر نگردیده و فقط توضیحات مربوط به مباحث، آورده شده است.
این کتاب بارها به چاپ رسیده است، از جمله: کلکته (1832 و 1837م)، قاهره (1304، 1312 و 1316ق)، بیروت (1399ق / 1979م) و نیز قاهره (1967م) به کوشش و شرح محمد محیی الدین عبدالحمید با نام «عدّة السالک الی تحقیق اوضح المسالک».
شرح های متعدد و بسیاری بر این کتاب نوشته شده است که برخی از آن ها، عبارتند از:
بَدْرُالدّین ِ بْن ِ مالِک ، ابوعبدالله محمد بن محمد بن عبدالله بن مالک ، مشهور به ابن ناظم و ابن مصنف (ح ۶۴۰ - ۶۸۶ق /۱۲۴۲- ۱۲۸۷م )، ادیب ، نحوی و لغوی عرب بود.
بدرالدین که فرزند ابن مالک (ه م ) نحوی و لغوی مشهور است ، در دمشق زاده شد، نزد پدر به تحصیل پرداخت ، همه دانش های پدر را کسب کرد و در زبان عربی استاد شد، چنانکه او را شیخ العربیه نامیدند. افزون بر آن ، وی در دیگر دانش های ادبی روزگار خود نیز توانا شد و گفته اند که در معانی و بیان ، عروض و بدیع صاحب نظر و پیشوای زمان خود بود.
تبحر در فقه و اصول
بدرالدین از منطق و همچنین فقه و اصول نیز آگاهی داشت و تقریباً همه نویسندگان شرح حال وی هوش ، ذکاوت و خوش فهمی او را ستوده اند.
سرودن شعر
وی شعر را نیک می فهمید و گاه در شرح نکات چند بیت رساله ای می نگاشت با این حال ، از توان نظم پردازی پدرش ، بهره ای نداشت ؛ چندان که در پاسخ دوستی که نامه ای منظوم برایش فرستاده بود، از سرودن حتی یک بیت عاجز ماند و از همسایه یاری خواست .
شخصیت ابن مالک
...
بَراء بن مالک، از صحابه و سلحشوران صدر اسلام است.
نسب کامل وی به صورت «براء بن مالک بن النّضر بن ضَمْضَم بن زید بن حرام بن جُنْدَب بن عامر بن غَنْم بن عَدّی بن النجّار» ذکر شده است.
او برادر اَنَس بن مالک (متوفی ۹۳) صحابی و خادم رسول اکرم صلّی اللّه علیه وآله وسلّم است.
در بعضی منابع آن دو را برادر تنی و نام مادرشان را «اُمّ سُلَیم بنت مِلْحان» ذکر کرده اند.
ولی دیگران نام مادر وی را «السَّحماء» و او را برادر ناتنی انس شمرده اند.

شرکت براء در غزوات پیامبر
براء بن مالک در غزوات اُحُد و خَندَق و به قولی در تمام غزوات جز غزوه بَدر شرکت داشت.

براء جزو صحابی شجری
وی از جمله صحابه ای بود که در سال ششم هجرت در بیعت شجره (بیعت رضوان) با پیامبر پیمان بست یعنی صحابی شجری بود.

شرکت براء در جنگ های بعد از پیامبر
...
«ترجمه شرح ابن عقیل بر الفیه ابن مالک»، اثر دکتر سید حمید طبیبیان، ترجمه تحت اللفظی شرح ابن عقیل بر الفیه ابن مالک می باشد که در سال 1377ش نوشته شده است.
کتاب شرح ابن عقیل بر الفیه ابن مالک، به گونه ای ساده و رسا نگارش یافته و به عقیده اغلب نحویان، بهترین شرح بر الفیه ابن مالک به شمار می رود. این کتاب، چاپ های مختلفی دارد که مترجم، چاپی را که به وسیله شیخ محمد محی الدین عبدالحمید صورت گرفته، برگزیده است.
شیخ محمد محی الدین عبدالحمید، شرح دیگری بر ابیات الفیه و بر همین شرح ابن عقیل در هامش کتاب افزون ساخته که در آن، به ترکیب ابیات الفیه و همچنین به توضیح و تفسیر نکاتی پرداخته است که ابن عقیل، به وجه ایجاز و اختصار، بدان ها اشاره نموده و یا از ایراد آن ها، صرف نظر کرده است. شیخ محمد محی الدین، شرح خود را «منحة الجلیل بتحقیق شرح ابن عقیل» نام نهاده است.
اثر حاضر، ترجمه ای از همین کتاب است که به نظر مترجم، منقح ترین چاپ و گزیده ترین شرح موجود می باشد، زیرا شواهد شعری و نصوصی که شیخ عبدالحمید بر شواهد ابن عقیل افزوده و از سوی دیگر، شواهد ابن عقیل را به وجهی محققانه، پژوهش و بررسی نموده است، مزیت این شرح را بر شروح دیگر، چندین برابر گردانیده است.
انگیزه برگردان شرح ابن عقیل به زبان فارسی، اهتمامی است که فارسی زبانان از سال ها پیش نسبت به این کتاب داشته اند و آن را در حوزه های علمیه و دانشگاه ها تدریس کرده اند و امروزه نیز همچنان این کتاب بر ارزش خود باقی است و یکی از کتاب های درسی حوزوی و دانشگاهی به شمار می آید و در دوره های کارشناسی و کارشناسی ارشد و تحقیقات عالی، تدریس می شود و از مواد درسی امتحان ورودی دوره های کارشناسی ارشد و تحقیقات عالی است که مترجم، پس از چندین سال تجربه تدریس، به منظور تسهیل کار دانشجویان، اقدام به برگردان این کتاب به فارسی نموده است.
ترکیب، ترجمه و تلخیص مطالب الفیه ابن مالک، اثر علی آل بویه، متن الفیه ابن مالک همراه با ترجمه فارسی، ترکیب ابیات و تلخیص مطالب آن می باشد که در سال 1419ق، تدوین گردیده است.
از جمله معتبرترین و کهن ترین متون ادبیات عرب، متنی است موسوم به الفیه ابن مالک که وی امهات و اصول ادبیات عرب را در نحو و اندکی در علم صرف، در قالب هزار بیت شعر، به زبان عربی با وزنی شایسته، به نظم درآورده است.
این اثر، به نوبه خود از جهات متعدد دارای امتیازات مخصوص به خود است، به طوری که توانسته است در طول سالیان مدید، منشأ خدمات ارزنده ای از این جهت به حوزه های علوم اسلامی باشد. کتاب حاضر نیز متن الفیه به همراه ترجمه ای تقریبا روان به همراه ترکیب مختصر و نیز دسته بندی مطالب و قواعد ارائه شده در هر فصل از آن، می باشد.
از آنجایی که به اعتقاد مترجم، الفیه ابن مالک، بهترین و نافع ترین کتب منظومه در علم نحو بوده و شاهد این مدعا، آن است که تعلیم و تعلم آن در بسیاری از مدارس حوزه های علمیه و دانشگاه ها، متداول بوده و بر همین اساس، شروح زیادی بر آن نوشته شده است، وی نیز به انگیزه ارائه خدمتی به ادبیات عرب و برداشتن قدمی در این راه، اقدام به ترجمه و ارائه اثر حاضر، نموده است.
در پایان هر فصل، چکیده ای از مطالب آن که در برخی موارد، به صورت نموداری است، عرضه شده است.
تیسیر و تکمیل شرح ابن عقیل علی الفیة ابن مالک کاری است که توسط محمد علی سلطانی در 5 جلد انجام گرفته است. در واقع این اثر، تکمله ای است بر کتاب شرح ابن عقیل که بر الفیه ابن مالک نوشته شده است.
در ابتدای کتاب به شرح حال مولف، یعنی ابن مالک پرداخته شده و در ادامه، شرح حال ابن عقیل ذکر شده است.
محقق در پاورقی کتاب، توضیحات و تکمله هایی را بر عبارات شارح الفیة، که ابن عقیل باشد، آورده و با ذکر شماره ای که ارجاعِ آن به متن ابن عقیل داده شده، به تکمیل و شرح آن عبارات پرداخته است.
اقداماتی که وی درباره کتاب انجام داده، به اعتبار آن افزوده و آن را به صورت درسی قابل ارائه کرده است. وی در پایان هر بخش از کتاب، سوالات و تمیرین هایی را برای طلاب طرح نموده است.
وی علاوه بر این که بر مطالب ابن عقیل، تکمله ای افزوده و مطالب را توضیح داده، بر اشعار ابن مالک نیز در موارد ضرورت، شرح و توضیحاتی داده است. مثلا به تجزیه و ترکیب ابیات ابن مالک پرداخته تا فهم معنای آن واضح تر گردد. مثلا در مواردی که ابن عقیل شروع به تقسیم بندی تنوین نموده، محقق در پاورقی، به توضیح تنوین پرداخته و بیان می کند که تنوین، نون ساکنه زائدی است و ملحق به آخر اسماء می شود. علاوه بر این، حتی در بعضی از موارد، شاهد مثال هایی آورده که ممکن است ابن عقیل از آن غفلت ورزیده باشد. وی در برخی موارد، شاهد مثال ها و اشعاری که توسط ابن عقیل ذکر شده است را به شاعر آن ها ارجاع داده و نام شعر و قصیده را ذکر می کند. همچنین به اعراب جملات و اشعار پرداخته و آن ها را در صورت لزوم معنا می کند.


مالک در دانشنامه ویکی پدیا

مالک
مالک، نام خداوند
مالک، نام فرشته دربان دوزخ
مالک اشتر
مالک دیلمی
مالک بن انس
شارل مالک
آرامگاه مالک
آرامگاه علی مالک
نضال مالک حسن
مالکی
مالِک خازِنِ جهنم یکی از فرشته های نگهبان و دربان دوزخ است، که در قرآن و احادیث شیعه و سنی به آن اشاره شده است. فرشته های موکل بر جهنم نوزده تن اند، که آن ها را زبانیة می نامند.
«مالک» (انگلیسی: Maalik (1972 film)) یک فیلم است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
مالک آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مالک آباد (طبس)
مالک آباد (کوهرنگ)
مالک آباد (طبس)، روستایی از توابع بخش دستگردان شهرستان طبس در استان خراسان جنوبی ایران است.
مختصات: ۳۳°۰۲′ شمالی ۵۰°۰۹′ شرقی / ۳۳.۰۳۳° شمالی ۵۰.۱۵۰° شرقی / 33.033; 50.150
مالک آباد (میش مالکان)روستایی است در استان چهارمحال و بختیاری میانه و درکوهپایه های زاگرس و تابع دو آب صمصامی در دامنه منطقه حفاظت شده قیصری واز گردنه چری،صمصامی و بازفت و استان خوزستان، دارای بیش از یکصد و بیست هکتار اراضی کشاورزی و باغات گردو،بادام،تاکستان، سپیدار و چشمه ساران فراوان با آب معدنی گوارا ،مردم این روستا بختیاری و به گویش بختیاری گندلی باو (مشتق زبان پهلوی )سخن میگویند،ساکنان کنونی متشکل از تیره سبزعلیوند طایفه گندلی بختیاری بوده و در قدیم این روستا گذرگاه کوچ عشایر و ایلات بوده ودر بالای تپه در بخش جنوبی روستا مشرف به رودخانه کوفی آثاری از قلعه ای قدیمی وجود داردوبنام قلعه بزون معروف است و عصر بنایش رابه دوران هخامنشی نسبت میدهند،در امتداد آن تا زیر روستای دره بید غارهایی روبه مشرق و طلوع خورشید وجود دارد که آثار نقشهای حیوانات و شکار و انسانهای ماقبل تاریخ درآن مشهود است، درپشت تپه کناری ورودی مابین روستای دره بید فسیل هایی از صدف و موجودات دریایی مربوط به دوره سنگواره به آسانی مشاهده میشود، بخشی از راهداری گذرگاه تنگ کوفی بوده در قدیم و برتمام زوایای عبوری جنوبی مشرف است، سازه های روستا تشکیل از دوبخش روستای جدید و دهگه قدیم که ساکنان آن درسال ۱۳۵۸خورشیدی به دلیل رانشی بودن مکان قدیمی به قسمت بالای روستا معروف به گود میش مالکان نام قدیمی این محل نقل مکان کردند،قدمت دهگه قدیمی برابر اشیا به دست آمده و سنگ آسیاب آبی قدیمی و مکان نسب آن و گزارش سازمان میراث فرهنگی به عصر مفرغ برمیگردد، در اسناد قدیمی روستا سندی وجود دارد بنام قباله چهارگانه نگارش آن را به دوره افشاریه نسبت میدهند، در بخش شمالی روستا چشمه بنام چشمه (خانعلی) وجود دارد برابر گزارش ساکنان قدیمی روستا این چشمه بیش از هفتصد سال قدمت شرب دارد(آن چیز که سینه به سینه از اجداد بیاد دارند) درکنار چشمه تلی از خاک وجود دارد که آثاری از کوزه شکسته های دوران سفال ایرانی درآن براحتی دیده میشود،بیشتر اراضی کشاورزی و باغات مالک آباد توسط چشمه ای بنام اولاغ مرده که از اراضی بالادست سرچشمه میگیرد مشروب است و بوسیله کانالهای آبیاری بتونی با همیاری اهالی روستا احداث وبه اراضی و باغات هدایت گردیده است،
محلات روستا: ۱-از بخش شمالی چشمه و باغ خانه زراعی آخانعلی طاهری اراضی آبی کانالهای بتونی تا گردوی گپه زیر روستای رزگه، ۲-باغات بالا اولادان طاهر و باقر خانه زراعی فتاعی، ۳-باغات اراضی مش حسینعلی و ملا اسماعیل خان و ملا علیشاه ۴-بخش میانی گود اراضی و باغات اولادان آقاجان و میرزاجان،مش آقا رحیم، کلای برایم، آ حیدر کریمی، ۵- دره اولاد رحمون، ۶-دهگه قدیم اراضی الحاقی ۷-اراضی الحاقی به رودخانه کوفی، ۸-پاچه گلسور اراضی پا ره ، ۹-روستای مالک آباد کنونی، ۱۰-اراضی شهرک جدید، تپه چهار کر، ۱۱-چال هرمو ۱۲-دره گردوا و چشمه ریزه، ۱۳-گود و چشمه میش مالکان، ۱۴-فسقیلستان اراضی الحاقی به گود، ۱۵-بکال مدری اراضی الحاقی بالادست دیم، ۱۶-برده گوری
حجه الاسلام مالک اژدر شریفی رئیس کل سابق دادگستری آذربایجان شرقی و رئیس کنونی شعبه ۴۳ دیوان عالی کشور می باشد. در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۴ حجه الاسلام مالک اژدر شریفی پس از ۸ سال ریاست بر دادگستری استان آذربایجان شرقی، جای خود را به حجت الاسلام مظفری که پیش از این رئیس کل دادگستری استان مرکزی بود، داد و خود به ریاست شعبه ۴۳ دیوان عالی کشور منصوب گردید.
مالِک اَشتَر (نام کامل: مالک بن حارث نخعی) از جنگاوران و یکی از مخالفان عثمان و از حامیان علی بود و ملقب به الاشتر بود. وی بر اثر ضربهٔ شمشیری در جنگ یرموک در سال ۱۵ هجری/۶۳۶ میلادی از ناحیه چشم آسیب دید و از این رو وی را «اشتر» می گفتند.
سال تولد او به درستی مشخص نیست ولی بیشتر مورخان مالک را حدود ده سال بزرگ تر از علی و ۲۰ سال کوچکتر از محمد می دانند. مالک از طایفه بنی نخع بود که شاخه ای از قبیله مذحج در یمن محسوب می شوند و در یمن نیز به دنیا آمد.
مالک الجزیری (انگلیسی: Malek Jaziri؛ زادهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۸۴(1984-01-20)) یک تنیس باز اهل تونس است.
مالک بن انس بن مالک بن انس بن الحارث بن غَیمان بن خُثیل بن عمرو بن الحارث الأصبحی مشهور به مالک ابن انس (۹۳ – ۱۷۹ ه.ق) دومین امام از ائمهٔ اهل سنت و از شاگردان جعفر بن محمد بود. مادرش العالیة بنت شریک بن عبدالرحمان بن شریک اسدی و یکی از فضلای عصر خود بود.
ابوحنیفه نعمان بن ثابت
وی در سال ۹۳ هجری قمری در واحه ای به نام «ذُو المَروَه» (در شمال مدینه) که در حدود ۳۲ فرسخ از مدینه فاصله دارد، متولد شد. به ترتیب زیر وی دومین امام از أئمة اهل سنت است:
مالک ابن انس
پیروان مالک ابن انس به مالکی مشهورند.
محمد ادریس شافعی
احمد ابن حنبل
ابوالهیثم بن تَیِّهان یکی از صحابیون محمد است و از یاران علی بود.
مالک بن عامر اشعری از خاندان اشعری و از نامداران صدر اسلام بود و در پیکار مسلمانان با ایرانیان شرکت کرد و نخستین کسی است که در فتح مداین با اسب از فرات گذشت. او از فرماندهان و مشاوران لشکر سعد بن ابی وقاص بود که خلیفه دوم، اورا برای فتح ایران فرستاده بود. او یکی از سرداران سپاهیان اعراب بود که پس از شکست سپاه ایران به دستور سعد بن ابی وقاص به سوی نواحی مرکزی ایران که بعدها عراق عجم خوانده شد حرکت کرد و نواحی گبرش (تفرش) و آتشدان (آشتیان) امروزی را تصرف کرد و مردم آن نواحی که زرتشتی بودند را مجبور به قبول اسلام نمود. و تمام معابد زرتشتیان را به عنوان مظاهر شرک تخریب نمود. در زمان هارون الرشید (۱۷۰–۱۹۳) سلمة بن سلمه همدانی رستاق تفرش و مزارع آن را به مهاجران عرب اشعری واگذار کرد.
مالک بن نبی (عربی: مالك بن نبي‎؛ ۱ ژانویهٔ ۱۹۰۵(1905-01-01) – ۳۱ اکتبر ۱۹۷۳(1973-10-31)) فیلسوف سیاسی، نویسنده، مدرس، سخنران، ایدئولوگ اهل الجزایر بود و از برجسته ترین متفکرین عربی- اسلامی در قرن بیستم است.
مالک بن نویره از سران قبیله بنی تمیم بود که در زمان محمد اسلام آورد اما پس از او با ابوبکر بیعت نکرد و صدقات جمع شده را برای او نفرستاد. ابوبکر او را به ارتداد به علت نپرداختن زکات متهم کرد و خالد بن ولید را به سوی او فرستاد. خالد مالک را ابتدا اسیر کرد و سپس کشت و همسرش را به زنی گرفت. به قولی مقصود خالد گرم کردن اسیران بوده اما به کشتن آنها تعبیر و اجرا شده است.
مالک بنجلول (به سوئدی: Malik Bendjelloul) (۱۴ سپتامبر ۱۹۷۷ — ۱۳ مه ۲۰۱۴) کارگردان سوئدی بود. او بیشتر برای مستند «در جستجوی شوگرمن» شناخته می شود که برایش جایزه اسکار و بفتای بهترین مستند سال ۲۰۱۳ را به همراه داشت. در ۱۳ مه ۲۰۱۴ جسد او در استکهلم پیدا شد.
مالک حسینی (متولد ۱۳۴۷ در نجف آباد) پژوهشگر حوزه فلسفه و مترجم آثار فلسفی ست. یکی از کتاب های او تحت عنوان «ویتگنشتاین و حکمت» به عنوان کتاب فصل فلسفه معرفی شد. او اکنون عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات است و از سال ۱۳۷۷ با بنیاد دائرةالمعارف اسلامی همکاری دارد.
مالک دوزخ فیلمی به کارگردانی و نویسندگی امیر شروان محصول سال ۱۳۴۸ است.
مالک دوهان الحسن (عربی: مالک دوهان الحسن‎؛ زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۱۹(1919-07-01)- حله – عراق) از وکلا و سیاستمداران عراق می باشد.
مولانا مالک دیلمی (۹۲۴-۹۶۹ ه‍.ق/۱۵۱۸-۱۵۶۲ م) از کاتبان و خوشنویسان اهل فیلواگوش قزوین در قرن دهم هجری است. او از خوشنویسان و نستعلیق نویسان زبردست به شمار می آید که خطوط جلی و خفی (درشت و ریز) را با مهارت و به درستی می نوشت.
مالک زیدی (انگلیسی: Malik Zidi؛ زادهٔ ۱۴ فوریهٔ ۱۹۷۵(1975-02-14)) یک هنرپیشه اهل فرانسه است.
از فیلم ها یا برنامه های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می توان به شورش و مولن بزرگ اشاره کرد.
مالک سیدیبه (انگلیسی: Malick Sidibé؛ زاده ۱۹۳۵ یا ۱۹۳۶ – درگذشته ۱۴ آوریل ۲۰۱۶(۲۰۱۶-04-۱۴)) یک عکاس اهل مالی بود. او برای عکس های سیاه و سفید خود از فرهنگ عامه باماکو در دهه ۱۹۶۰ شهرت یافت. سیدیبه در طول دوران فعالیت حرفه ای خود، معروفیت جهانی کسب کرد و به همراه سیدو کیتا به عنوان معروف ترین عکاسان مالی مطرح شدند.
سیدیبه برنده جایزه شیر طلایی یک عمر فعالیت هنری از دوسالانه ونیز در سال ۲۰۰۷ بود.
آدم مالک (انگلیسی: Adam Malik Batubara) ; (۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۱۷(1917-07-22) – ۵ سپتامبر ۱۹۸۴(1984-09-05)) دیپلمات ارشد، وزیر امور خارجه و یکی از پیشگامان روزنامه نگاری اهل اندونزی بود.
بقعه براء بن مالک مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شوشتر، خیابان شریعتی غربی، خیابان براءبن مالک واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ آبان ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه علی مالک مربوط به دوره قاجار است و در دزفول، بافت قدیم شهر، کوچه علی مالک واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۱۰۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه مالک آرمگاهی مربوط به دوران حکومت ایلخانان در شهر سنقر از توابع استان کرمانشاه است. این آرامگاه هشت ضلعی دو قسمت دارد. فوقانی که از آجر ساخته شده و سردابه که از سنگهای تراش خورده ساخته شده. یقیناً این آرامگاه متعلق به دوران تیموریان است چرا که چند سال اخیر ۸ تابوت مربوط به دوران تیموریان کشف شد تقریباً سال ۱۳۷۹ فردی پس از مطالعه کتاب دیرین راجع به بقعه مالک متوجه می شود که در سر آرامگاه زنجیری به وزن ۸ کیلو آویزان است اما در آن سال ها به دلیل روشن کردن آتش در آرمگاه زنجیر طلا کاملاً سیاه شده بود کسی متوجه آن نشده بود. فرد زنجیره راخارج کرده و می برد هم اکنون هم کسی از ان فرد ناشناس خبری ندارد. این مکان هم اکنون دارای یک در ورودی به طبقه فوقانی می باشد و راهی به طبقه زیرین یا سردابه در آن رویت نشده است.
ارت مالک (انگلیسی: Art Malik؛ زادهٔ ۱۳ نوامبر ۱۹۵۲(1952-11-13)) یک هنرپیشه اهل پاکستان است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
اَنَس بن مالک (وفات ۹۳ ه.ق) از صحابهٔ محمد، پیامبر اسلام، و از انصار و قبیلهٔ خزرج بود. پس از هجرت محمد به مدینه، مادرش یا در نقلی، شوهر مادرش او را برای خدمت به پیامبر، نزد او برد. وی تا درگذشت محمد نزد او بود. پس از درگذشت پیامبر، از سوی ابوبکر مأمور به رفتن به بحرین برای گرفتن صدقات شد. پس از ابوبکر با عمر بیعت کرد. در جنگ شوشتر از فرماندهان سپاه مسلمانان بود و هرمزان را به مدینه برد. در جریان شورش بر ضد عثمان، مردم را به یاری عثمان فراخواند. در زمان خلافت علی بن ابی طالب، ظاهراً موضعی بی طرفانه گرفته بوده است. در مجلس عبیدالله بن زیاد پس از نبرد کربلا حضور داشت. در زمان خلافت عبدالله بن زبیر، امام جماعت بصره بود. حجاج بن یوسف برای خوارکردن او به خاطر همراهی با عبدالله بن زبیر، مختار و ابن اشعث بر او مهر زد. در زمان مرگ بیش از صد سال سن داشت. او از کسانی است که بیشترین احادیث را از پیامبر نقل کرده اند و به نقلی، پس از ابوهریره و عبدالله بن عمر با ۲۲۸۶ روایت در جایگاه سوم است. به گفتهٔ برخی، او احادیث کمی را مستقیماً از پیامبر نقل کرده و بقیه روایاتش باواسطه از دیگر صحابه بوده است. ابوحنیفه او را عادل نمی داند. در منابع شیعهٔ امامی، او را از منحرفان از علی بن ابی طالب می دانند و دلیل آن را گذشته از سکوتش در دوران خلافت علی بن ابی طالب، روایت مناشده بیان کرده اند که او حدیثی دربارهٔ فضایل علی بن ابی طالب را به بهانهٔ پیری و فراموشی کتمان کرد و علی بن ابی طالب نیز به همین دلیل او را نفرین کرد.
انور مالک با نام واقعی نوار عبدالمالک (به عربی: أنور مالک)؛ (زاده ۱۸ ژوئیه ۱۹۷۲ در شهر الشریعه در ایالت تبسه الجزایر) می باشد. وی سابقاً افسر ارتش بود و اکنون نویسنده و روزنامه نگار است. انور مالک هم اکنون رئیس دیدبان بین المللی برای مستند کردن و پیگیری جنایت های ایران می باشد. وی در سمت دبیر کل سازمان «هیومان رستارت»(Human Restart Organisation) در اتحادیه اروپا می باشد.
بابا مالک (انگلیسی: Baba Malick؛ زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۸۳(1983-09-03)) یک بازیکن فوتبال اهل قطر است.
از باشگاه هایی که در آن بازی کرده است می توان به باشگاه ورزشی ام صلال، و باشگاه ورزشی لخویا، باشگاه ورزشی ام صلال، و تیم ملی فوتبال قطر اشاره کرد.
وی همچنین در تیم های ملی فوتبال قطر ۲۹ دسامبر ۲۰۰۹ بازی کرده است.
تپه گوشه محمد مالک مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان خمین، بخش مرکزی، دهستان رستاق، روستای گوشه محمد مالک واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۰ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۳۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رضا مالک (انگلیسی: Redha Malek؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۳۱ – درگذشته ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۷) یک سیاست مدار اهل الجزایر بود.
زین جواد مالیک (۱۲ ژانویه ۱۹۹۳) معروف به زین مالیک یا زین، خواننده و ترانه سرای بریتانیایی و عضو سابق گروه وان دایرکشن است. او در مدت حضور در این گروه همراه با سایر اعضای آن یعنی هری استایلز، نایل هوران، لیام پین و لوییس تاملینسون چهار آلبوم همه شب بیدار، مرا به خانه ببر، خاطرات نیمه شب و چهار را منتشر کردند. در مارس ۲۰۱۵ او جداییش از وان دایرکشن را اعلام کرد. زین در ۲۵ مارس ۲۰۱۶ آلبوم خود با نام ذهن من را انتشار داد. این آلبوم و تک آهنگ پیشرو آن پیلوتاک در برخی کشورها از جمله ایالات متحده و بریتانیا در صدر جدول های فروش هفتگی قرار گرفتند.
شارل حبیب مالک (به عربی: شارل حبیب مالک) (زاده ۱۹۰۶ در لبنان - درگذشته ۲۸ دسامبر ۱۹۸۷ در بیروت) فلسفه دان و دیپلمات لبنانی بود.
مختصات: ۰۸°۲۳′۲۸″ شمالی ۰۸۲°۲۶′۰۶″ غربی / ۸٫۳۹۱۱۱°شمالی ۸۲٫۴۳۵۰۰°غربی / 8.39111; -82.43500
فرودگاه بین المللی انریکه ملک (به انگلیسی: Enrique Malek International Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا DAV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۱۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور پاناما قرار دارد و در ارتفاع ۲۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
محمد اسد مالک (زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۴۱(۱۹۴۱-01-۰۱)) بازیکن هاکی روی چمن اهل پاکستان است.
کلات مالک، روستایی از توابع بخش چاه دادخدا شهرستان قلعه گنج در استان کرمان ایران است.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

مالک در جدول کلمات

مالک
دارنده
مالک بودن
تملک
مالک شدن
شرا
مالک گردانیدن
تملیک
مالک وصاحب
ذا,ذو
به فرموده امام صادق)ع( کسی که مالک ••• خود نباشد | مالک خرد خود نیست
خشم
ملکی که از تعلق مالک بیرون آمده
مصادره شده

معنی مالک به انگلیسی

have (اسم)
مالک
lord (اسم)
ارباب ، سید ، خداوند ، مالک ، خدیو ، لرد ، صاحب ، شاهزاده
landowner (اسم)
ملاک ، مالک ، صاحب ملک
landlord (اسم)
ملاک ، مالک ، موجر ، صاحبخانه
possessor (اسم)
دارا ، مالک ، متصرف
owner (اسم)
خواجه ، مالک ، دارنده
proprietor (اسم)
مالک ، متصرف ، صاحب حق طبق کتاب
landed proprietor (اسم)
مالک
proprietress (اسم)
مالک

معنی کلمه مالک به عربی

مالک
صاحب الملک , له , لورد , مالک , ملاک
له
تابع
رث
غائب
تابع

مالک را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Google Plus Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران درباره معنی مالک

امیر حیاتی ٠٠:٤٦ - ١٣٩٦/١١/٠٢
ذا
|

Man ١٢:٤٩ - ١٣٩٧/٠٧/٢٩
ارباب
|

شهریار آریابد ١٢:١٠ - ١٣٩٨/٠١/٢٧
در پارسی " داشتار " در نسک : فرهنگ برابرهای پارسی واژگان بیگانه از ابوالقاسم پرتو .
|

اشکان ٠٧:٥١ - ١٣٩٨/٠٢/٢٥
این واژه و همه واژه های همخانواده آن ریشه ایرانی دارند چون :
ریشه واژه مال به معنای گنجینه در لغتنامه سکایی-ختنی در لغت malysaka* به معنای خزانه دار سلطنتی royal treasurer ثبت شده است.



*پیرس:

Dictionary of Khotan Saka by Harold Walter Bailey
|

اشکان ٠٧:٥٢ - ١٣٩٨/٠٢/٢٥
زبان عربی آمیخته ای از زبان های ایرانی و عبری و سریانی و حبشی و رومی و یونانی است و یک زبان جعلی است که ساخته ایرانی ها و ... در روزگار نخستین اسلام است
|

پیشنهاد شما درباره معنی مالک



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• مالک اشتر دانشگاه   • مرگ مالک اشتر   • زندگی نامه مالک اشتر   • معنی مالک   • ابراهیم بن مالک اشتر   • شیوه مبارزه مالک اشتر   • مالک در جدول   • شرایط ورود به دانشگاه مالک اشتر   • مفهوم مالک   • تعریف مالک   • معرفی مالک   • مالک چیست   • مالک یعنی چی   • مالک یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی مالک
کلمه : مالک
اشتباه تایپی : lhg;
آوا : mAlek
نقش : اسم
عکس مالک : در گوگل


آیا معنی مالک مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 98% )