انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 1093 100 1

مثنوی

/masnavi/

مترادف مثنوی: دو دو، مربوطبه مثنی، شعر و منظومه ای هم وزن که هر بیت ومصراع آن به یک قافیه باشد

برابر پارسی: دوبندی، دوپاره، دوتایی، جفته، دولختی

معنی مثنوی در لغت نامه دهخدا

مثنوی. [ م َ ن َ وی ی / ی ] (ع ص نسبی ) منسوب است به مثنی که اسمی است معدول از اثنین اثنین که ترجمه ٔ آن به فارسی دودو باشد. (غیاث ) (از آنندراج ). || (اِ) شعری که در هر بیت آن دو قافیه علی حده باشد لهذا ابیات مختلف القوافی را مثنوی نام کرده اند. (از غیاث ) (از آنندراج ). نزد شعرا ابیاتی است متفق در وزن که هر یکی از آن ، دو قافیه دارد و هر بیتی بر قافیه ٔخاص علی حده است و آن را مزدَوَج نیز نامند و از استقراء معلوم شده است که در بحرهای طولانی مثنوی نگویندچنانکه بحر رجز تام و رمل تام و هزج تام و امثال آن. (از کشاف اصطلاحات الفنون ). شعری که هر دو مصراع آن با یکدیگر هم قافیه و سایر اشعار که باز به همان وزن باشند هر دو مصراع قافیه دیگر دارند مانند شاهنامه ٔفردوسی ، گرشاسب نامه ٔ اسدی ، ویس و رامین فخرالدین اسعد گرگانی ، خمسه ٔ نظامی و مثنوی مولوی. و چون مثنوی مطلق گویند مراد مثنوی مولانا جلال الدین محمد بلخی است. مزدوجه. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) :
شعر درازتر ز «قفانبک » پیش او
کوته شود چو قافیه ٔ شعر مثنوی.
فرخی.
وحدت اندر وحدت است این مثنوی
از سمک رو تا سماک معنوی.
مولوی.

معنی مثنوی به فارسی

مثنوی
کتابی است منظوم و مثنوی سروده مولانا جلال الدین رومی . محتویات مثنوی حکایات مسلسل منظومس است که مولانا با بیان آنها نتایج دینی و عرفانی گرفته و حقایق معنوی را بزبان ساده و از راه تمثیل بیان مینماید و بسیاری از آیات قر آن و اخبار و احادیث را بسبک عرفان شرح میکند. کتاب مثنوی گو اینکه اولین مثنوی در تصوف نبود و پیش از او گویندگانی عارف مانند: سنائی و عطار در بسط عقاید صوفیانه مثنوی هایی سروده اند ولی مولانا در شعر تصوف پرچمی بلند و کاخی استوار افراشته و در رسائی مقصود و لطافت معنی و باریکی اندیشه گوی سبقت ربوده است . مثنوی در ۲۶ هزار بیت و در ۶ کتاب ببحر [ رمل ] سروده شده . تاریخ آغاز آن بدرستی معلوم نیست اما در سال ۶۶٠ ه. پایان یافته است .
۱ - ( صفت ) منسوب به مثنی دو دو . ۲ - ( اسم ) شعری که هم. ابیات آن بیک وزن و دو مصراع هر بیتش در قافیه مشترک باشند مانند شاهنام. فردوسی گرشاسب نام. اسدی ویس ورامین گرگانی مثنوی مولوی . توضیح این نوع شعر را در عربی مزدوج گویند . ۳ - منظومه ای که بشیو. مثنوی . سروده شده جمع : مثنویات .
[ گویش مازنی ] /macnevi/ قطعه ای سازی مربوط به کمانچه، که برگرفته از موسیقی سنتی ایران استدر ادبیات فارسی یکی از قالب های معروف شعر استدر موسیقی مازندرانی این قطعه از دستگاه بیات ترک الهام یافته و یا برخی از ویژگی ها و حالات موسیقی بومی مازندران در آمیخته استبه قطعه ای سازی گفته می شود که از موسیقی سنتی ایران اخذ شده و توسط کمانچه نواخته می شود
(صفت) ۱ - کسی که منظومه ای مثنوی را با لحن خوش بخواند . ۲ - آنکه مثنوی مولوی را با آهنگ خوش بخواند .
عمل و شغل مثنوی خوان .
( صفت ) آنکه مثنوی بسراید : مولانا عبدالصمد ... مثنوی گوی بود .
سرودن منظوم. مثنوی .

معنی مثنوی در فرهنگ معین

مثنوی
(مَ نَ) [ ع . ] (اِ.) مزدوج ، دو دو، شعر متحدالوزنی که هر یک از ابیات آن دارای قافیة مخصوص به خود باشد.

معنی مثنوی در فرهنگ فارسی عمید

مثنوی
۱. شعری که هر دو مصراع آن قافیه داشته باشد و قافیۀ مصراع دوم آن نظیر قافیۀ مصراع اول باشد.
۲. منظومه ای که در این قالب سروده شده باشد: مثنوی معنوی.
کسی که مثنوی مولوی را با آهنگ خوش بخواند.

مثنوی در دانشنامه اسلامی

مثنوی
مثنوی، قالبی از شعر فارسی است که دارای ابیات زیادی بوده و برای سرودن داستان ها و مطالب طولانی کاربرد دارد. در این قالب هر بیت دارای قافیه ای جداگانه است و به همین دلیل به آن مثنوی (دو تا دو تا) گفته می شود. از بزرگ ترین سروده های ادبیات پارسی که در قالب مثنوی سروده شده اند، شاه نامه فردوسی است.
مثنوی منسوب به مثنی (دوتا دوتا)، و در لغت به معنای دوتایی است؛ زیرا در این گونه شعر هر بیت دو قافیه مستقل می آید؛ یعنی هر دو مصراع، قافیه دارد و قافیه آن با بیت بعدی فرق می کند؛ بدین صورت: : ------------------- آ --------------------- آ------------------- ب --------------------- ب------------------- ج ---------------------- ج از آن جهت که تعداد ابیات مثنوی نامحدود است و شاعر از نظر رعایت قافیه نیز در محدودیت قوالب دیگر شعری نبوده و هر بیت قافیه ای جداگانه دارد، بهترین قالب شعری برای داستان سرایی است؛ از این رو مثنوی، هم قالب حماسه و هم داستان های غنایی؛ همچنین قالبی مناسب برای ادبیات تعلیمی منظوم می باشد. صوفیه نیز برای ارائه آموزه های عرفانی خود از آن استفاده می کردند.
مزدوج
مثنوی را مزدوج نیز می خوانند؛ زیرا هر بیت مستلزم دو قافیه است و در یک بیت قافیه زوج و دوتاست.
شعرهای عاشقانه
در این قالب شعری، شعرهای عاشقانه و غزل وار همچون نامه ها نیز سروده شده است.
مثنوی در زبان عربی
...
مثنوی. (ع ص نسبی) منسوب است به مثنی که اسمی است معدول از اثنین اثنین که ترجمه آن به فارسی دودو باشد. (غیاث ) || (اِ) شعری که در هر بیت آن دو قافیه علی حده باشد لهذا ابیات مختلف القوافی را مثنوی نام کرده اند.(از غیاث) نزد شعرا ابیاتی است متفق در وزن که هر یکی از آن، دو قافیه دارد و هر بیتی بر قافیه خاص علی حده است و آن را مزدَوَج نیز نامند و از استقراء معلوم شده است که در بحرهای طولانی مثنوی نگویند چنانکه بحر رجز تام و رمل تام و هزج تام و امثال آن.
شعری که هر دو مصراع آن با یکدیگر هم قافیه و سایر اشعار که باز به همان وزن باشند هر دو مصراع قافیه دیگر دارند مانند شاهنامه فردوسی، گرشاسب نامه اسدی، ویس و رامین فخرالدین اسعد گرگانی، خمسه نظامی و مثنوی مولوی و چون مثنوی مطلق گویند مراد مثنوی مولانا جلال الدین محمد بلخی است. مزدوجه
واژه ی مثنوی از کلمه ی "مثنی" به معنی دوتائی گرفته شده است زیرا در هر بیت دو قافیه آمده است که با قافیه بیت بعد فرق می کند.
سرودن مثنوی از قرن سوم و چهارم هجری آغاز شده است که از بهترین مثنوی ها می توان به شاهنامه فردوسی، حدیقه سنایی، خمسه نظامی و مثنوی مولوی اشاره کرد.
قدیمی ترین مثنوی سروده شده - که اکنون به جز چند بیت چیزی از آن در دست نیست - مربوط به رودکی است که متن کلیله و دمنه را در قالب مثنوی به نظم درآورده بود.
خصوصیات مثنوی باعث شده است که داستان ها اغلب در قالب مثنوی سروده شوند. علاوه بر داستان سرایی، برای هر موضوعی که طولانی باشد هم از مثنوی استفاده می شود. مثلاً در ادبیات آموزشی مثل آموزه های صوفیان هم از قالب مثنوی بهره می برده اند.
مثنوی گنجینه ی اسرار سروده ی میرزا نورالله عمّان سامانی شاعر و عارف قرن سیزدهم هجری قمری است .
گنجینه ی اسرار با دیباچه ی عرفانی آغاز شده است .
عمّان سامانی بعد از دیباچه , عرفان عاشورایی را در قالب مثنوی بیان کرده است .
و شهادت امام حسین (ع) را با بیان عرفانی نگارش کرده است .
این مثنوی با زبان ساده و مفاهیم کلّی عرفان اسلامی نگارش شده است .
مثنوی گنجینه ی اسرار با موضوعیت عشق امام حسین (ع) درباره ی شهادت نگارش شده است .
این مثنوی عرفانی با ابیات زیر آغاز شده است :
کیست این پنهان مرا در جان و تن
مثنوی معنوی تالیف جلال الدین محمد مولوی شاعر و عارف نامی قرن هفتم هجری قمری است .
مثنوی معنوی در شش دفتر نگارش شده است .
مولوی این کتاب را , با استفاده از حکایات و تفسیر های دینی نگارش کرده است .
مولوی در این کتاب , از مفاهیم قرآن استفاده کرده است .
مثنوی معنوی کتاب حجیم است .
کتاب مثنوی معنوی آهنگ عرفانی دارد .
مثنوی معنوی از منابع عرفان اسلامی است .
شروح عرفانی نیز بر مثنوی معنوی نگارش شده است .
مثنوی معنوی، اثر مولانا محمد جلال الدین محمد بلخی، شاعر و عارف پارسی گوست. این کتاب از 26000 بیت و شش دفتر تشکیل شده است و یکی از برترین کتاب های ادبیات عرفانی کهن فارسی و حکمت ایرانی پس از اسلام است. این کتاب در قالب شعری مثنوی سروده شده است که در واقع عنوان کتاب نیز می باشد، اگرچه قبل از مولوی، شاعران دیگر؛ مانند سنائی و عطّار هم از قالب شعری مثنوی استفاده کرده بودند؛ ولی مثنوی مولوی از سطح ادبی بالاتر برخوردار است. در این کتاب 424 داستان پی در پی به شیوه تمثیل داستان سختی های انسان در راه رسیدن به خدا را بیان می کند. این کتاب به درخواست شاگرد مولوی، حسام الدین حسن چلبی، در سال های 662 تا 672ق نوشته شده است. مثنوی در میان قالب های شعر فارسی، جزء قالب های سهل و آسان شعری شمرده می شود. به همین لحاظ نیز شعرایی چون نورالدین عبدالرحمن جامی، عطّار نیشابوری، و ده ها شاعر دیگر، طبع خود را در قالب مثنوی آزموده اند و غالباً در انشاء شعر موفق بوده اند، لذا حجم بالای مثنوی معنوی ظاهراً نباید موجب تعجّب و تحت تأثیر قرار دادن خواننده باشد، لیکن آنچه مثنوی را از سایر مثنوی ها جدا می کند. روانی آن در عین خلاقیّت و نوآوری ادبی و معنی دقیق الفاظ و تعبیرات جدید آن است. انتقال معنی از مطلبی به مطلبی و از حکایتی به مضمونی دیگر و در عین حال پیوستگی و ناگسسته بودن مطالب از بدیعیّات است.
برای شناخت مثنوی، نخست باید به جهان بینی خاص مولانا توجّه داشت. جهان بینی مولوی، یک جهان بینی عرفانی است و اساس و محور این جهان بینی، وحدت وجود و وحدت تجلّی است. در این رهیافت تمام هستی یکجا به عنوان جلوه ای از ذات کمال الصّفات حق تعالی است و راز این تجلّی عشق است. یکی دیگر از بنیان های معرفتی جهان بینی مولانا، بازگشت اشیاء به حق است، اشیاء از همان مبدایی که به وجود آمده اند، به همان مبداء بازمی گردند. چنانچه مولانا در ابیاتی به زیبایی این مساله را ترسیم می کند:
نگاه خاص به انسان و جایگاه ویژه او در جهان بینی عرفانی مساله مهّم دیگری است که در شیوه و روش مولوی در میان حقایق انسانی موثّر بوده است، گرچه از دیدگاه عرفا هر موجودی مظهر اسمی از اسمای الهی اند؛ ولی انسان در این جهان بینی عالم کبیر است و جهان عالم صغیر. غربت انسانی از دیگر مسائل مهمّ در جهان بینی عرفانی است، این که انسان در این جهان یک موجود غریب و تنهاست.یک موجودی است که با اشیا، نامتجانس است؛ یعنی احساس عدم تجانس می کند، با هر اشیای دیگر. نمونه اعلای این نگاه در ابیات آغازین مثنوی در بیان فراغ نی آمده است.در جهان بینی مولانا، جریان قوانین در جهان هستی به استمرار حفاظت خداوندی از آنهاست.
در روش و متد عرفانی مولانا، چیزی از جهان و انسان حذف نمی شود و همگی در سیر عرفان مثبت به کار می روند و همه معلوماتی که از شناخت انسان و جهان به دست می آورد. در استخدام یک معرفت عالی درباره دریافت آهنگ ارغنون هستی که خود موجی از آن قرار خواهد گرفت، درمی آورد. مساله دیگر در روش عرفانی مولانا، شور عرفانی است. او شور عرفانی را حالت زودگذری که در وجد و هیجان به وجود می آید، محسوب نمی کند، بلکه این شورگرایی را محکوم کرده، آن را حال پرستی می داند و نه خداپرستی. عرفان مولانا حرکت و تحوّل جهان و انسان را با ذوق ادبی محض، بلکه مستند به ریشه های اساسی نظم عینی جهان و موجودیّت انسان، مطرح می نماید.
به راحتی می توان ادّعا کرد که قرآن بر تمامی مثنوی سایه افکنده است. گذشته از این که روح قرآن حاکم بر این کتاب است، الفاظ قرآنی نیز در این کتاب موج می زند. طبق شمارش کتاب «آیات مثنوی» نوشته آقای محمود درگاهی، بیش از 1200 آیه، مورد استفاده مولوی قرار گرفته است. البته در مواردی فقط یک کلمه در مصراعی درج شده و گاهی دو و گاه سه و گاهی تمام یک مصراع عیناً یا با اندک اختلافی، که با وزن عروضی مثنوی هماهنگ شود، از آیه نقل شده است. برای نمونه به موارد ذیل توجّه شود:
«بشنو از نی» که مشتمل بر مطالبی دینی، علمی، اخلاقی، عرفانی تاریخی، ادبی و اجتماعی است، شرح و تحقیقی در باره حکایات مطرح شده در مثنوی معنوی می باشد و توسط سید حسین حق شناس، در سال 1387ش، به زبان فارسی نوشته شده است.
در این اثر، سعی شده است تا اشاراتی که مولوی در اشعار مثنوی به صورت حکایت آورده است، با استفاده از آیات و روایات، شرح داده شود.
هدف نویسنده، آن است که حقایق نهفته در داستان های مثنوی را از جنبه هایی عرفانی، عقیدتی، فلسفی، کلامی، اجتماعی و اخلاقی تبیین نماید تا خوانندگان با مراجعه به اشعار، مراد مولوی را از ذکر برخی حکایات بیشتر درک نمایند. وی پس از ذکر اشعار، استنتاج خود را از اصطلاحات، تمثیل ها و کنایات موجود در اشعار ذکر کرده است.
بر مثنوی شناسان مدقق پوشیده نیست که هریک از حکایات مثنوی، دارای نکات ارزنده فراوان و مطالب روشنگرانه بسیار است که شارح، جهت رعایت اختصار در تقریر، تنها به شرح و تفسیر یک نکته از آن نکات اکتفا کرده است.
سعی شارح، بر آن بوده تا در مقام استشهاد به آیات و روایات، به حداقل آیات و روایت اکتفا نموده و از تقریر همه آیات و روایات مورد استشهاد، که بر حجم کتاب می افزوده است، خودداری نماید.



مثنوی در دانشنامه ویکی پدیا

مثنوی
مثنوی قالبی از شعر است که دارای ابیات زیادی بوده و برای سرودن داستان ها و مطالب طولانی کاربرد دارد. در این قالب هر بیت دارای قافیه ای جداگانه است و به همین دلیل به آن مثنوی (دو تا دو تا) گفته می شود. شعر در قالب مثنوی به زبانهای فارسی، اردو، کردی، ترکی و عربی سروده می شود. معمولاً از بزرگترین سروده های ادبیات پارسی که در قالب مثنوی سروده شده اند، شاهنامه ی فردوسی می باشد. کلیله و دمنه رودکی و آفرین نامه ابوشکور بلخی نیز از اولین نمونه های مثنوی است. از جمله دیگر سرایندگانی که از این قالب استفاده کرده اند می توان از مولانا جلال الدین بلخی نام برد که مطالب عرفانی خود را در قالب مثنوی سروده است. نظامی، سعدی، عطار و جامی نیز از دیگر شاعران بزرگ این قالب اند. این قالب شعری خاص زبان فارسی است.
بحر طویل
غزل
قصیده
دوبیتی
رباعی
هر دو مصرعِ یک بیت در قالب مثنوی هم قافیه هستند، و هر مصرع معمولاً از ۱۱ هجا و بعضاً از ۱۰ هجا تشکیل شده است. تعداد ابیات مثنوی می تواند متنوع باشد ولی نمونه های معروف این قالب شعری بین ۲۰۰۰ تا ۵۰۰۰ بیت هستند. تحقیقات نوین نشان می دهد که این قالب شعری از یک قالب شعر فارسی نشئت گرفته است نه از قالب عربی مثنوی.
شعر در قالب مثنوی در اوزان متنوعی در زبان فارسی سروده شده است که از متداول ترین آنها می توان به «فعولن، فعولن، فعولن، فعول»، «مفاعیلن، مفاعیلن، مفاعیل» و «فاعلاتن، مفاعلن، فعلن» اشاره کرد. ذیلاً اوزان مثنوی شعرای نامدار مثنوی سرا بررسی شده است.
مثنویهای شرفنامه و اقبالنامه بر وزن «فعولن، فعولن، فعول»، مخزن الاسرار بر وزن «مفتعلن، مفتعلن، مفتعل»، خسرو و شیرین بر وزن «مفاعیلن، مفاعیلن، مفاعیل»، هفت پیکر بر وزن «فاعلاتن، مفاعلن، فعلن» و لیلی و مجنون بر وزن «مفعولُ مفاعلن مفاعیل» سروده شده است.
مثنوی قالب شعری است که اشاره به کتابهای زیر نیز دارد:
مثنوی (قالب شعر)، قالب شعر
مثنوی معنوی، کتاب شعری از مولانا
آفرین نامه، اولین کتاب مثنوی از ابوشکور بلخی
مثنوی طریق التحقیق، کتاب شعری از سنایی غزنوی
مثنوی گلشن راز، کتاب شعری از شیخ محمود شبستری
حدیقةالحقیقه، کتاب شعری از سنایی غزنوی
مهر و مشتری، کتاب شعری از محمد عصار تبریزی
مثنوی، مشهور به مثنوی معنوی (یا مثنوی مولوی)، نام کتاب شعری از مولانا جلال الدین محمد بلخی شاعر و صوفی ایرانی است.
رینولد نیکلسون (در یک جلد)
محمّدعلی موحّد (در دو جلد)
این کتاب از ۲۶٬۰۰۰ بیت و ۶ دفتر تشکیل شده و یکی از برترین کتاب های ادبیات عرفانی کهن فارسی و حکمت پارسی پس از اسلام است. این کتاب در قالب شعری مثنوی سروده شده است؛ که در واقع عنوان کتاب نیز می باشد. اگر چه قبل از مولوی، شاعران دیگری مانند سنائی و عطار هم از قالب شعری مثنوی استفاده کرده بودند ولی مثنوی مولوی از سطح ادبی بالاتر برخوردار است. در این کتاب ۴۲۴ داستان پی درپی به شیوهٔ تمثیل داستان سختی های انسان در راه رسیدن به خدا را بیان می کند. هجده بیت نخست دفتر اول مثنوی معنوی به نی نامه شهرت دارد و چکیده ای از مفهوم ۶ دفتر است. این کتاب به درخواست شاگرد مولوی، حسام الدین حسن چلبی، در سالهای ۶۶۲ تا ۶۷۲ هجری/۱۲۶۰ میلادی تألیف شد. عنوان کتاب، مثنوی، در واقع نوعی از ساختار شعری است که در این کتاب استفاده می شود.
مولوی در این کتاب مجموعه ای از اندیشه های فرهنگ ایرانی-دینی را گرد آورده است.
این کتاب به انتخاب نشریه گاردین جزو ۱۰۰ کتاب برتر تاریخ بشریت برگزیده شده.
مثنوی موسی و شبان نام آلبوم موسیقی است با آواز شهرام ناظری، نوازندگی جلال ذوالفنون و بهزاد فروهری، دکلمه از محمد هومن و آهنگساز جلال ذوالفنون که در سال ۱۳۵۸ برای نخستین بار توسط شرکت سهامی الکترونیک منتشر شده است.
هنرمندان:
شهرام ناظری: آواز
جلال ذوالفنون: سه تار
بهزاد فروهری: نی
محمد هومن: دکلمه
این آلبوم مرور آوازی است بر مثنوی «موسی و شبان» از سروده های مولانا که به عنوان اولین تلاش جدی شهرام ناظری بر روی اشعار مولانا نیز شناخته می شود.
در اجرای آلبوم «مثنوی موسی و شبان» با امکانات محدودی که وجود داشته و به خاطر تنوع و یکنواخت نشدن ملودی ها موارد زیر اجرا شده است:
نکتهٔ مهم در اشعار «مولوی» ، انتقال عمدهٔ اشعار وی به صورت شفاهی است. به عبارتی اشعار «مولوی»، به صورت بداهه قرائت و توسط شاگردان وی نگاشته می شد. تنها نی نامهٔ «مثنوی» است که توسط خود «مولانا» نگاشته شده است و بقیهٔ مثنوی معنوی محصول گفتار و گفتگوهای وی است. آن چنان که از تذکره ها بر می آید، اصلاً مولوی به صحت صوری کلام خود توجهی نداشت، ضمن این که هیچ گاه به بازخوانی و بازنویسی کلام خود نمی پرداخت.
احادیث و قصص مثنویعنوان دو کتابی است به نام های «احادیث مثنوی» و «مآخذ قصص و تمثیلات مثنوی» که توسط بدیع الزمان فروزانفر نوشته شده و توسط حسین داودی به صورت مجموعه و در یک جلد با ترجمه متون عربی در سال ۱۳۷۶ در انتشارات امیر کبیر چاپ شده است.
«احادیث و قصص مثنوی: (تلفیقی از دو کتاب "احادیث مثنوی" و مآخذ قصص و تمثیلات مثنوی")». کتابخانه دانشگاه صنعتی شریف.
تنظیم کننده و مترجم این اثر در مقدمه کتاب می نویسد:
این مجموعه شامل احادیث، قصص و تمثیلاتی است که صریحاً یا به اشاره در مثنوی شریف آمده است. این آمیختگی شگرفت عرفان با معارف اسلام و تبلور یافتنش در قالب مثنوی موجب شده است که هم اندیشه های بلند مولوی به خلود و جاودانگی رسد و هم به تبع آن زبان و ادب فارسی بیش از پیش غنای فرهنگی یابد.
چاپ اول کتاب در سال ۱۳۷۶ خورشیدی در قطع وزیری متوسط با شمارگان ۳۰۰۰ نسخه در انتشارات امیرکبیر انجام شده است. کتاب دارای ۷۵۵ صفحه و با سه مقدمه که یکی از مترجم و دو مقدمه از نویسنده هر دو کتاب است شروع می شود. قسمت متن شامل احادیث و قصص دفترهای ششگانه مثنوی است و در انتها فهرست کاملی شامل فهرست های تفضیلی و موضوعی و الفبایی دارد، همچنین فهرست های تکمیلی شامل اشخاص و مکان ها و کتاب ها نیز وجود دارد.
در مثنوی معنوی، قصه ها نقشی فوق العاده در بیان و تقریر مفاهیم بر عهده دارند. به خدمت واداشتن قصه برای موعظه، تعلیم، و انتقال ایده های والای عرفانی و معنوی از سابقه و اشتغال ذهنی مولانا به بلاغت منبری نشأت گرفته است.
مثنوی معنوی
آن کری را گفت افزون مایه ای
چینیان گفتند: ما نقاش تر
از همان آغاز، قصهٔ پرغصهٔ نی است که با زبان بی زبانی از جدایی ها ناله و شکایت سر می کند:
لب لباب مثنوی کتابی ست از حسین واعظ کاشفی که برگرفته از مثنوی معنوی مولاناست.
عین اول: در بیان جوامع اطوار شریعت است در شش نهر
عین ثانی: در بیان دقایق اسرار طریقت است در شش نهر
عین ثالث: در بیان لوامع انوار حقیقت است در سه نهر
کمال الدین حسین بن علی بیهقی معروف به واعظ کاشفی (متولد ۸۴۰ ه‍ ق در سبزوار) از دانشمندان و نویسندگان و سرایندگان نیمه دوم سده نهم ایران بود. کاشفی دانشمند بسیار پرکاری بود و کتاب های بسیاری در فنون مختلف اخلاق و تاریخ و تفسیر و حدیث و سلوک و تصوف و نجوم و ریاضیات و فقه به زبان تازی و پارسی نوشت و در نظم و نثر زبان فارسی زبردست بوده و در شعر فارسی کاشفی تخلص می کرده است.مثنوی هرچند که شرحها، منتخبات و خلاصه های زیادی در گذر قرنها دیده است،* ولی آنچه که مولانا ملا حسین واعظ در سده نهم انجام داده بدیع و بی بدیل است. و به همین دلیل از آن روزگار تا کنون همچنان مورد اهتمام مثنوی دوستان بوده و همواره در کنار مثنوی قرار داشته است.
لب لباب مثنوی گزیده گزیده مثنوی حضرت مولانای بلخی است که ملاحسین کاشفی در طی دو فرایند گزیده نویسی آن را فراهم آورده است. در این فرایند او مثنوی را به نزدیک به پانصد موضوع تقسیم کرده و شعرهای مربوط به هر موضوع را زیر آن قرار داده است.
این کتاب خلاصه مثنوی مولوی است. بنا بر قول نویسنده مشتمل بر سه عین به شرح زیر است:


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با مثنوی

مثنوی در جدول کلمات

مثنوی اهلی شیرازی در طریقت عارفان و صوفیان
شمع و پروانه
مثنوی اوحدی مراغه ای
جام جم
مثنوی عاشقانه ا ز سلمان ساوجی
فراقنامه
مثنوی عاشقانه عیوقی
ورقه و گلشاه
مثنوی عبید زاکانی
موش و گربه
از مثنوی های امیر خسرو دهلوی
قران السعدین
از مثنوی های اهلی شیرازی که 520 بیت دارد و موضوع آن عشق پاک « جم » به دختر پسر عم خود « گل » است
سحر حلال
از مثنوی های سلمان ساوجی
جمشید و خورشید
پنجمین مثنوی از کتاب هفت اورنگ جامی
یوسف و زلیخا
سراینده مثنوی غریب نامه
عاشق پاشا

مثنوی را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• مثنوی مولانا   • مثنوی چیست با مثال   • داستانهای مثنوی   • شعر مثنوی   • تعداد ابیات مثنوی   • شعر مثنوی کوتاه   • مثنوی معنوی pdf   • معنی مثنوی   • مفهوم مثنوی   • تعریف مثنوی   • معرفی مثنوی   • مثنوی یعنی چی   • مثنوی یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی مثنوی
کلمه : مثنوی
اشتباه تایپی : lek,d
آوا : masnavi
نقش : اسم
عکس مثنوی : در گوگل


آیا معنی مثنوی مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )