انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

99 985 100 1

محبت

/mohebbat/

مترادف محبت: انس، تولا، حب، خاطرخواهی، دلدادگی، دوستی، شفقت، صمیمیت، عشق، عطوفت، علاقه، مصادقت، مودت، مهر، مهربانی، ود، وداد، هواخواهی

متضاد محبت: عداوت

برابر پارسی: مهر، مهربانی، مهرورزی، دوستی، سومیتا

معنی محبت در لغت نامه دهخدا

محبت.[ م َ ح َب ْ ب َ ] (از ع ، اِمص ) محبة. دوست داشتن. (جرجانی ). صاحب غیاث اللغات و به تبع او صاحب آنندراج آرد که کلمه بفتح میم صحیح است و آنچه به ضم مشهور است غلط است چه مصدر میمی از ثلاثی مجرد به ضم اول مستعمل نشده است. (از غیاث ) (از آنندراج ). || مهر. ودّ. وداد. دوستداری. دوستی. مودت و عشق. (ناظم الاطباء). حب : با آنچه ملک عادل انوشیروان کسری بن قباد را سعادت ذات... و محبت علم... حاصل است می بینم که کارهای زمانه میل به ادبار دارد. (کلیله و دمنه ). شربتهای تلخ که آن روز تجرع افتد واجب کند که محبت دنیا را بر دلها سرد کند. (کلیله و دمنه ).
محبت نمی زاید اکنون طبایع
کز این چار زن مردزائی نبینم.
خاقانی (دیوان ص 311).
در محبت جان ما خاقانیا
در بر دل رایگان میخواندش.
خاقانی.
لاجرم دلها در هوای او قدم محبت میزنند. (سندبادنامه ص 10).
از محبت نار، نوری میشود
وز محبت دیو، حوری میشود.
مولوی.
جز عنایت کی گشاید چشم را
جز محبت کی نشاند خشم را.
مولوی.
کافّه ٔ انام از خواص و عوام به محبت او گرائیده اند. (گلستان ).
- محبت باختن ؛ عشق باختن. به دوستی و عشق پرداختن.دوستی ورزیدن :
صنعت مکن که هرکه محبت نه راست باخت
عشقش به روی دل در محنت فراز کرد.
حافظ.
- امثال :
آنجاکه رشک نیست محبت چه میکند.
حلوا به کسی ده که محبت نچشیده .
سعدی.
محبت در چشم است .
محبت دو سر دارد.
محبت محبت آورد.
|| (اصطلاح فلسفه ) عبارت است از ابتهاج به شیئی یا از شیئی موافق اعم از آنکه عقلی باشد یا حسی و حقیقی باشد یا ظنی. || (اصطلاح تصوف ) عبارت است از غلیان دل در مقام اشتیاق به لقاء محبوب. امام ابوالقاسم قشیری گوید محبت محو محب است بصفاته و اثبات محبوب است بذاته ، که تمام صفات خود را در طلب محبوب نفی کند. رودباری محبت را موافقت داند و هجویری گوید محبت حق نسبت به بنده ارادت خیر بود و رحمت و محبت اسمی است از اسامی ارادت و بالجمله محبت خدا آن است که بنده را از معاصی برهاند و مقامات و احوال عالیه وی را کرامت فرماید. محبت بر چند وجه است : یکی به معنی ارادت به محبوب که بی سکون نفس و میل و هوا حاصل نمی شودو یکی بواسطه ٔ میل و هوا و انس حاصل میشود که مخصوص مخلوقات است نسبت به یکدیگر؛ و دیگر به معنی احسان باشد و تخصیص بنده که او را به درجه ٔ کمال رساند و دیگر به معنی ثناء جمیل است بر بنده. جنید گوید محبت میل قلب است و محبت صفتی است که میان مخلوقات و میان بنده و حق تعالی می باشد. محبتی که میان مخلوقات است اول درجه ٔ آن موافقت طبع است که عاقبت به عشق شدید منتهی می شود و محبت حق به بنده خیر است و محبت بنده بر حق طاعت است و هر چند محبت زیادت گردد طاعت زیادت شود و از این جهت بعضی گویند محبت موافقت است در طاعت.(از فرهنگ مصطلحات عرفا تألیف سید جعفر سجادی ). میل روح است به مشاهده ٔ جمال ذات و آن دو قسم است عام و خاص. محبت عام ، به سبب ممازجت به اعراض. شرابی است حامل صفا و کدورت و لطافت و کثافت : محبت خاص به جهت تنزه از مخالطت اغراض همه صفا و لطافت در لطافت و خفت در خفت است. (از نفائس الفنون علم تصوف ).

محبة. [ م ُ ح ِب ْ ب َ ] (ع ص ) مؤنث محب. رجوع به محب شود.

محبة. [ م َ ح َب ْ ب َ ] (ع مص ) دوست داشتن. (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ). دوستی. (منتهی الارب ): القرض مقراض المحبة؛ وام دو کارد برنده ٔ دوستی است. (یادداشت مرحوم دهخدا).

محبة. [ م ُ ح َب ْ ب َ ] (اِخ ) از نامهای مدینه ٔ منوره. (از منتهی الارب ).

محبة. [ م َ ح ِب ْ ب َ ] (ع اِمص ) حب. محبت. (یادداشت مرحوم دهخدا).

معنی محبت به فارسی

محبت
۱ - ( مصدر ) دوست داشتن . ۲ - ( اسم ) دوستی دوستداری : جز عنایت کی گشاید چشم را ? جز محبت کی نشاند خشم را ? ( مثنوی ) توضیح ۲ عبارتست از ابتهاج بشئ یا از شئ موافق اعم از آنکه عقلی باشد یا حسی حقیقی باشد یا ظنی. عبارتست از غلیان دل در مقام اشتیاق بلقائ محبوب. ابوالقاسم قشیری گوید . محبت محومحب است بصفاته و اثبات محبوب است بذاته که تمام صفات خود را در طلب محبوب نفی کند . رود باری گوید : محبت عبارت از موافقت است . هجویری گوید : محبت حق نسبت به بنده ارادت خیر بود و رحمت و محبت الهی است از اسامی ارادت و بالجمله محبت خدا آنست که بنده را از معاصی برهاند و مقامات و احوال عالیه ویرا کرامت فرماید . محبت بر چند وجه است : یکی بمعنی ارادت به محبوب که بی سکون نفس و میل و هوسی و انس حاصل میشود که مخصوص مخلوقات است نسبت بیکدیگر و دیگر معنی احسان باشد و تخصیص بنده که ورا بدرج. کمال رساند و دیگر بمعنی ثنائ جمیل است بر بنده ... جنید گوید : محبت میل قلب است و محبت صفتی است که میان مخلوقات و میان بنده و حق تعالی میباشد . محبتی که میان مخلوقاتست اول درج. آن موافقت طبع است که عاقبت بعشق شدید منتهی میشود و محبت حق ببنده خیر است و محبت بنده بر حق طاعت است و هر چند محبت زیادت گردد طاعت زیادت شود و ازین جهت بعضی گویند محبت موافقت است در طاعت .
توام با محبت : با لبخندی محبت آمیز گفت ...
که دوستی و مهر ورزی پیشه دارد
دوست داشتن
یکی از رسائل خواجه عبدالله انصاری که به نثر موزون است .

معنی محبت در فرهنگ معین

محبت
(مَ حَ بَّ) [ ع . محبة ] (مص م .) مهربانی ، لطف .

معنی محبت در فرهنگ فارسی عمید

محبت
۱. دوستی.
۲. میل طبع به سوی چیز لذت بخش.

محبت در دانشنامه اسلامی

محبت
عشق و محبت، گاهی صادق و حقیقی است و گاهی کاذب و بی‏معنا. یکی از معیارهای اخلاقی حیات‏بخش مکتب اسلام «عشق و محبت‏» است.
قرآن کریم در مورد محبت می‏فرماید:
«و من الناس من یتخذ من دون الله اندادا یحبونهم کحب الله و الذین آمنوا اشد حبا لله...».
«بعضی از مردم معبودهایی غیر از خداوند برای خود انتخاب می‏کنند و آن‏ها را همچون خدا دوست دارند، اما آنهایی که ایمان دارند، محبت‏شان به خدا شدیدتر است...».

مورد محبت مؤمنان و بت پرستان
مؤمنان به خدا دل بسته‏اند و دوستان او هستند ولی مشرکان و کافران دوستان بت ها هستند، اما محبت مؤمنان به خدا از محبت‏بت پرستان بیشتر است؛ چون هیچ زیبایی به اندازه خدا جمیل نیست و هیچ معرفتی به اندازه معرفت او کمال نیست و هیچ انسانی به اندازه مؤمن عارف نیست، از این‏رو هیچ انسانی به اندازه مؤمن، عاشق و محب نیست.
مؤمنان مردمی اندیشمند و دانا هستند و هرگز ذات پاک او را که منبع همه کمالات است، رها نمی‏کند.
هر میل و محبتی در برابر عشق به خدا در نظر مؤمنان بی‏ارزش و ناچیز است. اصولا آنها غیر او را شایسته عشق و محبت نمی‏بینند؛ زیرا عشق حقیقی همیشه متوجه نوعی از کمال است. انسان مؤمن هرگز عاشق عدم و کمبودها نمی‏شود، بلکه همواره دنبال هستی و کمال می‏رود و به همین‏دلیل آن کسی که هستی و کمالش از همه برتر است، از همه کس به عشق‏ورزیدن و محبت‏سزاوارتر است.
همان‏طور که آیه فوق می‏گوید: عشق و علاقه افراد با ایمان نسبت‏به خدا از عشق و علاقه بت‏پرستان به معبودهای پنداریشان ریشه‏دارتر و عمیق‏تر است.
چرا چنین نباشد؟ آیا کسی که واقعیتی را دریافته و به آن عشق و محبت می‏ورزد با کسی که گرفتار خرافه و تخیل است می‏تواند یکسان باشد؟ .

← علت واقعی بودن محبت مؤمنان
در دایره خلقت، محبت‏به پنج درجه تقسیم می‏شود:
الف) محبت نزولی: مانند محبت والدین نسبت‏به فرزند.
ب) محبت صعودی: مانند محبت فرزند نسبت‏به والدین.
ج) محبت عرضی: مانند محبت‏بین زن و شوهر و خواهر و برادر.
د) محبت خیالی: مانند محبت‏بین مردم.
ه) محبت فطری:مانند محبت‏بین خدا و بنده.

انواع محبت
...
حب و دوست داشتن به معنای تعلق وجودی و جذب خاص شعوری میان علتی که انسان را به کمال می رساند و معلول تکامل یافته، می باشد. حب از جمله مباحثی است که در آیات و روایات ذکر شده و دارای مباحثی است که ذیلا بر آن پرداخته خواهد شد.
حب و دوست داشتن عبارتست از تعلق وجودی و جذب خاص شعوری میان علتی که انسان را به کمال می رساند و معلول تکامل یافته، حال فرق نمی کند که این علت، غذایی باشد که انسان می خورد یا مالی باشد که در آن تصرف می کند یا اعتباری که از آن استفاده می نماید و یا معلم و آموزگاری که از وی دانش می آموزد.
طباطبایی، سیدمحمدحسین، المیزان فی تفسیر القران، ج۱، ص۴۱۱ - ۴۱۰، موسسه اسماعیلیان، ۱۳۷۱.    
در قرآن کریم کلمه حب و فعل و مشتقات آن هشتاد و سه بار به کار رفته است که در برخی از آنها حب ممدوح و در برخی دیگر حب مذموم مراد است. خداوند حب ممدوح را به معنای محبت نسبت به وجود مقدس خویش بر شمرده است: «بگو اگر خدا را دوست می دارید، از من پیروی کنید تا خدا (نیز) شما را دوست بدارد و گناهانتان را ببخشد و خدا آمرزنده و مهربان است؛
آل عمران/سوره۳، آیه۳۱.    
روایات متعددی در باب محبت (هم محبت بنده به خدا و هم محبت خدا به بنده و هم محبت بندگان به یکدیگر) وجود دارد. ما در اینجا به برخی از آنها اشاره می کنیم.۱. امام علی (علیه السّلام) می فرمایند: بنده تنها متوجه پروردگار خویش است. و هیچ گاه عبادت خدا را پایان نمی دهد و شوق و علاقه خود را از انجام اوامر الهی و اطاعت پروردگار سست نمی کند. آنچه که آنان را شیفته اطاعت خدا کرده، بذر محبت است که در دل می پرورانند.
دشتی، محمد، نهج البلاغه، قم، موسسه فرهنگی تحقیقاتی امیرالمونین، پاییز۱۳۸۱، خطبه۹۱.
...
عشق و محبت، گاهی صادق و حقیقی است و گاهی کاذب و بی‏معنا. یکی از معیارهای اخلاقی حیات‏بخش مکتب اسلام «عشق و محبت‏» است.
قرآن کریم در مورد محبت می‏فرماید:
«و من الناس من یتخذ من دون الله اندادا یحبونهم کحب الله و الذین آمنوا اشد حبا لله...».
«بعضی از مردم معبودهایی غیر از خداوند برای خود انتخاب می‏کنند و آن‏ها را همچون خدا دوست دارند، اما آنهایی که ایمان دارند، محبت‏شان به خدا شدیدتر است...».
بقره/سوره۲، آیه۱۶۵.    
مؤمنان به خدا دل بسته‏اند و دوستان او هستند ولی مشرکان و کافران دوستان بت ها هستند، اما محبت مؤمنان به خدا از محبت‏بت پرستان بیشتر است؛ چون هیچ زیبایی به اندازه خدا جمیل نیست و هیچ معرفتی به اندازه معرفت او کمال نیست و هیچ انسانی به اندازه مؤمن عارف نیست، از این‏رو هیچ انسانی به اندازه مؤمن، عاشق و محب نیست.
مؤمنان مردمی اندیشمند و دانا هستند و هرگز ذات پاک او را که منبع همه کمالات است، رها نمی‏کند.
هر میل و محبتی در برابر عشق به خدا در نظر مؤمنان بی‏ارزش و ناچیز است. اصولا آنها غیر او را شایسته عشق و محبت نمی‏بینند؛ زیرا عشق حقیقی همیشه متوجه نوعی از کمال است. انسان مؤمن هرگز عاشق عدم و کمبودها نمی‏شود، بلکه همواره دنبال هستی و کمال می‏رود و به همین‏دلیل آن کسی که هستی و کمالش از همه برتر است، از همه کس به عشق‏ورزیدن و محبت‏سزاوارتر است.
همان‏طور که آیه فوق می‏گوید: عشق و علاقه افراد با ایمان نسبت‏به خدا از عشق و علاقه بت‏پرستان به معبودهای پنداریشان ریشه‏دارتر و عمیق‏تر است.
چرا چنین نباشد؟ آیا کسی که واقعیتی را دریافته و به آن عشق و محبت می‏ورزد با کسی که گرفتار خرافه و تخیل است می‏تواند یکسان باشد؟ .
تفسیرنمونه، ج ۱، ص ۵۶۵.    
در دایره خلقت، محبت‏به پنج درجه تقسیم می‏شود:
الف) محبت نزولی: مانند محبت والدین نسبت‏به فرزند.
ب) محبت صعودی: مانند محبت فرزند نسبت‏به والدین.
ج) محبت عرضی: مانند محبت‏بین زن و شوهر و خواهر و برادر.
د) محبت خیالی: مانند محبت‏بین مردم.
ه) محبت فطری:مانند محبت‏بین خدا و بنده.

انواع محبت
...
خداوند، دوستی و مودت خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله را در قرآن، اجر رسالت آن حضرت قرار داده و واجب ساخته است: «قل لااسئلکم علیه اجرا الا المودة فی القربی ».؛ بگو من برای رسالت خود از شما مزدی نمی خواهم مگر محبت اهل بیتم.
وجوب محبت اهل البیت علیهم السلام اعتقاد مشترک شیعه و اهل سنت است. امام شافعی در این مورد می گوید:
                      
                      
ای خاندان پیامبر خدا! حب شما فریضه ای است خدایی که خداوند در قرآن آورده است، برای افتخار بزرگ شما همین بس که هر کس (در نماز) بر شما صلوات و درود نفرستد، نمازش درست نیست و نماز ندارد. محبت خاندان رسول، مرز حرکت در خط صحیح دین است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرموده است که مردم را دوستدار اهل بیت بار آورید و بر مبنای این محبت، تربیت کنید: «ادبوا اولادکم علی حبی و حب اهل بیتی والقرآن ؛ فرزندانتان را با محبت من و محبت خاندان من و محبت قرآن تربیت و تادیب کنید».
امام صادق علیه السلام نیز فرموده است: «رحم الله عبدا حببنا الی الناس ولم یبغضنا الیهم ؛ خدا رحمت کند کسی را که ما را محبوب مردم سازد و ما را در نظر مردم مبغوض و منفور نسازد».
قرآن کریم «اهل بیت علیهم السلام» را به عنوان شایسته ترین الگوها برا انسانها معرفی نموده است. تا انسانها با پیروی از آنان به سر منزل مقصود برسند. معصومان علیهم السلام مجرای ولایت خداوند متعال در عالم هستند و در احادیث از آنان با عنوان باب الله یاد شده است. در موضعی است که از آن وارد خانه می شوند و اگر کسی بخواهد وارد خانه معرفت و بندگی خدا بشود باید صرفاً از این در وارد شود.
اگر کسی بخواهد به هدف بندگی و معرفت خداوند برسد باید از دری که خود خدا قرار داده وارد شود وگرنه به هدف خود نمی رسد. در حدیث آمده است «ولو لانحن ما عُبدالله». زیرا راه بندگی خدا را ائمه به خلایق یاد داده اند حتی ملائکه نیز درس توحید و تنزیه را از اهل بیت علیهم السلام آموخته اند.
پس محبت اهل بیت علیهم السلام راهی است برای رسیدن به محبت خداوند. امام صادق علیه السلام فرمود: «من عرف حقّنا و أحبّنا فقد أحبّ فقد احبّ الله تبارک و تعالی»؛ هر کس حق ما را شناخته و ما را دوست بدارد در حقیقت خداوند تبارک و تعالی را دوست داشته است.
در نتیجه انسان باید محبت به اهل بیت علیهم السلام را حفظ کند زیرا خداوند انسان های کامل و نمونه های اعلای انسانیت را پرورانده و به انسانها معرفی کرده است و دستور داده به آن نمونه های اعلای انسانیت مودّت بورزید و وقتی مودت و محبت به صحنه آمد به طور طبیعی تبعیت از آن ها به صحنه می آید. زیرا وقتی مودت و محبت به محبوبی متعالی در میان آمد تبعیت از آن محبوب عین ادامه ی مودّت است.
خداوند دستور داده است انسان نسبت به اهل بیت علیهم السلام مودت بورزند. «قُلْ لاأَسْئَلُکُمْ عَلَیهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی».
مودت به معنای محبت تثبیت شده در قلب است و مودت با نزدیکان پیامبر صلی الله علیه و آله بازگشت به مسأله ولایت و قبول رهبری ائمه معصومین دارد و اجرای این دستور در واقع تداوم خط رهبری پیامبر و ادامه مساله ولایت الهی است. پذیرش ولایت ائمه علیهم السلام و دوست داشتن آنها باعث نجات و رستگاری خواهد شد. زیرا انسان همواره با کسی است که او را دوست دارد و به ویژه کسانی که دوستی آنها در جانشان رخنه کرده و تثبیت شده. آدمی در قیامت نیز با کسانی محشور می شود که دوستشان دارد بنابراین پذیرش این ولایت منجر به سعادت آدمی در دنیا و آخرت خواهد شد. قربی، عترت رسول خدا صلی الله علیه و آله و ائمه علیهم السلام هستند و بنابراین مودتی که اجر رسالت فرض شده چیزی ماورای خود رسالت دینی و بقا و دوام آن نیست زیرا پذیرش ولایت عترت جزء، مهمی از این رسالت است از همین رو آیه و تفسیر آن منافاتی با آیاتی که طلب اجر رسالت، از مردم را نفی می کنند، منافات ندارد.
در آیه 82 سوره طه آمده است: «وَ إِنِّی لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدی ».
آیات قبل از این آیه به گوساله پرست شدن قوم حضرت موسی علیه السلام اشاره دارد. علامه طباطبایی ذیل این آیه می نویسد: بنی اسرائیل با این که به خدای سبحان ایمان داشتند و رسالت موسی و هارون علیه السلام را تصدیق کرده بودند ولی درباره ولایت آن دو بزرگوار یا متوقف بوده اند و از آن دو تبعیت کامل نداشتند. بدان جهت بوده که قید "ثُمَّ اهْتَدی " را بر ایمان به خدا و عمل صالح اضافه کرده است.
یکی از این مسیرهای معنوی محبت نمودن و تکریم سادات (که همان فرزندان اهل بیت (علیهم السّلام) می باشند) است و خدا درباره آنان سفارش مؤکد کرده و دوستی آنان را مزد رسالت قرار داده و پیامبر مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله وسلّم) تضمین شفاعت و اجر بهشت را به احسان کنندگان در حق سادات را بشارت داده اند.
قال الله تبارک و تعالی: قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی. در امور مختلف، برخی از مسیرها هستند که نسبت به سایر مسیرها، حالت میان بر دارند و چه بسا سرعت و یقین به وصول را بیشتر می نمایند. این گونه مسیرها در تمام امور تجاری، تحصیلی، سیاسی، اخلاقی، معنوی و... یافت می شود که مهم در این مساله، تنبه و زیرکی است و الا چه بسیار توفیقاتی برای انسان ظهور یابد اما در پرده غفلت، بی اثر و بلا استفاده قرار گیرد. یکی از این مسیرهای معنوی محبت نمودن و تکریم سادات (که همان فرزندان اهل بیت (علیهم السّلام) می باشند) است.این محبت و مودت به سادات، به قدری اهمیت دارد که علامه حلی (رحمة الله علیه) در پایان کتاب قواعد، به پسرش وصیتنامه ای دارد که در بخشی از آن چنین می نویسد:بر تو باد به نیکی با اولاد پیامبر و پیوند با آنان. خدا درباره آنان سفارش مؤکد کرده و دوستی آنان را مزد رسالت قرار داده است. «قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی»
مودت سادات و شفاعت پیامبر
پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله وسلّم) در این زمینه فرموده است : «انی شافع یوم القیامه لاربعه اصناف، ولو جائوا بذنوب اهل الدنیا: رجل نصر ذریتی و (رجل) بذل ماله لذریتی عند المضیق و رجل احب ذریتی باللسان والقلب و رجل سعی فی حوائج ذریتی اذا طردوا او شردوا». چهار دسته را روز قیامت شفاعت کنم، هر چند با گناه اهل دنیا به صحرای محشر حاضر شوند: آنکه اولاد مرا یاری کند. آنکه از اموالش به اولاد تنگدستم کمک کند. کسی که با زبان و قلب، آنان را دوست بدارد و آنکه تلاش کند در انجام حوائج و نیازهای افرادی از ذریه ام که تبعید شده و یا رانده شده اند.امام صادق (علیه السّلام) فرمود: «اذا کان یوم القیامه نادی مناد: ایها الخلائق انصتوا فان محمدا یکلمکم فینصت الخلائق فیقوم النبی صلی الله علیه و آله وسلّم فیقول : یامعشر الخلائق: من کانت له عندی ید او منه او معروف فلیقم حتی اکافیه، فیقولون بابائنا و امهاتنا و ای ید و ای منه و ای معروف لنا بل الید و المنه و المعروف لله و لرسوله علی جمیع الخلائق فیقول : بلی من آوی احدا من اهل بیتی او برهم او کساهم من عری او اشبع جائعهم فلیقم حتی اکافیه، فیقوم اناس قد فعلوا ذلک فیاتی النداء من عندالله : یا محمد! یا حبیبی! قد جعلت مکافاتهم الیک فاسکنهم من الجنه حیث شئت فیسکنهم فی الوسیله حیث لایحجبون عن محمد صلی الله علیه و آله وسلّم واهل بیته صلوات الله علیهم اجمعین».
مودت اجر رسالت
آری پیامبر مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله وسلّم) با آن تلاش ها، زحمات و رنج های طاقت فرسا و وصف ناشدنی، در امر تبلیغ دین و نجات مردمان جاهلی از ظلمت ها به پاکی ها و سعادت های دنیوی و اخروی، هنگامی که تنها اجر و مزد این رسالت عظیم شان را فقط و فقط مودت و محبت ذی القربی بیان می فرمایند، در اینجا ما دیگر نمی توانیم در اهمیت و ارزش این محبت سخن بگوییم.نکته مهم این است که مفسران قرآن، اهل بیت (علیهم السّلام) را مصداق اتم و اکمل ذی القربی دانسته اند، در حالی که مرتبه بعد از آنها، فرزندانشان یعنی سادات بنی الزهرا (سلام الله علیهم) می باشند.
اشاره قرآن به مودت ذی القربی
...
آیه محبت به آیه ۵۴ مائده، درباره بشارت به آمدن قومی محب و محبوب خداوند اطلاق می شود.
به آیه ۵۴ سوره مائده «آیه محبت» می گویند: (یا ایها الذین آمنوا من یرتد منکم عن دینه فسوف یاتی الله بقوم یحبهم و یحبونه اذلة علی المؤمنین اعزة علی الکافرین یجاهدون فی سبیل الله و لا یخافون لومة لائم ذلک فضل الله یؤتیه من یشاء و الله واسع علیم)؛ «ای کسانی که ایمان آورده اید هر کس از شما از آئین خود باز گردد (به خدا زیانی نمی رساند) خداوند در آینده جمعیتی را می آورد، که آنها را دوست دارد و آنها (نیز) او را دوست دارند، در برابر مؤمنان متواضع و در برابر کافران نیرومندند، آنها در راه خدا جهاد میکنند و از سرزنش کنندگان هراسی ندارند. این فضل خدا است که بهر کس بخواهد (و شایسته ببیند) می دهد و (فضل) خدا وسیع و خداوند داناست».
مائده/سوره۵، آیه۵۴.    
درباره اینکه آیه فوق اشاره به چه اشخاصی می کند و منظور از این یاوران اسلام کیانند که خدا آنها را به این صفات ستوده است؟ در روایات اسلامی و سخنان مفسران بحث بسیار دیده می شود. در روایات زیادی که از طرق شیعه و اهل تسنن وارد شده می خوانیم که این آیه در مورد علی علیه السّلام در فتح خیبر ، یا مبارزه با ناکثین و قاسطین و مارقین (آتش افروزان جنگ جمل ، و سپاه معاویه ، و خوارج ) نازل شده است و لذا می بینیم که پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم بعد از عدم توانایی عده ای از فرماندهان لشگر اسلام برای فتح خیبر، یک شب در مرکز سپاه اسلام رو به آنها کرد و فرمود: «لاعطین الرایة غدا رجلا، یحب الله و رسوله و یحبه الله و رسوله، کرارا غیر فرار، لا یرجع حتی یفتح الله علی یده : به خدا سوگند پرچم را فردا به دست کسی می سپارم که خدا و پیامبر را دوست دارد و خدا و پیامبر نیز او را دوست دارند، پی در پی به دشمن حمله می کند و هیچگاه از برابر آنها نمی گریزد و از این میدان باز نخواهد گشت، مگر اینکه خدا به دست او پیروزی را نصیب مسلمانان می کند».
کلام پیامبر درباره آیه مذکور
در روایت دیگری می خوانیم هنگامی که از پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم در باره این آیه سؤال کردند دست خود را بر شانه سلمان زد و فرمود: «این و یاران او و هموطنان او هستند». و به این ترتیب از اسلام آوردن ایرانیان و کوشش ها و تلاش های پرثمر آنان برای پیشرفت اسلام در زمینه های مختلف، پیشگویی کرد. سپس فرمود: «لو کان الدین معلقا بالثریا لتناوله رجال من ابناء الفارس: اگر دین (و در روایت دیگری اگر علم) به ستاره ثریا بسته باشد و در آسمانها قرار گیرد، مردانی از فارس آن را در اختیار خواهند گرفت».
روایات دیگر در تفسیر آیه محبت
...
آیه 54 سوره مائده/5 را «آیه محبت» نامیده اند. در این آیه، خطاب به مؤمنان می فرماید: هر کس از شما از دین خود برگردد، خداوند در آینده گروهی را می آورد که آن ها را دوست دارد و آن ها نیز او را دوست دارند:
«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ مَن یَرْتَدَّ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَسَوْفَ یَأْتِی اللّهُ بِقَوْمٍ یُحِبُّهُمْ وَیُحِبُّونَهُ...»
به نقل ثعلبی، این آیه درباره امام علی علیه السلام نازل شده است.
نفی ربوبیت غیر خدا و اثبات ربوبیت خدا از راه محبت را برهان محبت گویند.
برهان محبت با این عنوان در کتب فلسفی و کلامی نیامده؛ ولی از براهین برگرفته از قرآن کریم در داستان حضرت ابراهیم است. آن حضرت در برابر مشرکان قوم خود به محاجّه برخاست و از طریق این برهان به نفی ربوبیت غیر خدا و اثبات توحید ربوبی پرداخت: «فَلَمّا جَنَّ عَلَیهِ الَّیلُ رَءا کَوکَبًا قالَ هذا رَبّی فَلَمّا اَفَلَ قالَ لا اُحِبُّ الاَفِلین». برهان مذکور از آیات ۷۵ - ۷۹ انعام ، استفاده می شود؛ ولی بیش تر بر آیه ۷۶ انطباق دارد.شز
تقریر برهان محبت
حضرت ابراهیم (علیه السلام) با حد وسط قرار دادن محبت در قیاسی منطقی در قالب شکل دوم فرمود: ربّ باید محبوب باشد و غروب کننده محبوب نیست، پس ربّ غروب کننده نیست.
← مقدمات برهان
این برهان نه تنها ربوبیت اجرام آسمانی را باطل می کند، بلکه برهانی برای ابطال هر نوع شرک و بت پرستی است، زیرا معیار ارائه شده در این برهان یعنی «تعلق نگرفتن محبت به آفل» در همه جسمانیات جاری است، بلکه ربوبیت ارباب انواع و موجودات نوریّه ای که برخی بت پرستان آنان را از ماده ، طبیعت ، جسمانیت و حرکت برتر و منزه می دانند، نیز با این برهان باطل می شود، زیرا آنان تصریح می کنند که این انواع با همه شرافت وجود و صفا و نورانیت، مقهور خدا بوده، در برابر نور او مستهلک اند، به همین سبب اگر در برابر آنان حبّی ابراز شود، این حب متعلق به مدبر آنهاست؛ نه خود آنها. قرار داشتن آیه «وکَذلِکَ نُری اِبرهیمَ مَلَکوتَ السَّموتِ و...» در بین آیات متضمن حجت، خود دلیل روشنی است، بر این که حجت مزبور از مشهودات ملکوتی ابراهیم، که ملاک یقین به خدا و آیات اوست گرفته شده است.
محبوب نبودن حادث
...
این صفحه مدخلی از دائرة المعارف قرآن کریم است
نفی ربوبیت غیر خدا و اثبات ربوبیت خدا از راه محبت.
برهان محبت با این عنوان در کتب فلسفی و کلامی نیامده؛ ولی از براهین برگرفته از قرآن کریم در داستان حضرت ابراهیم علیه السلام است. آن حضرت در برابر مشرکان قوم خود به محاجّه برخاست و از طریق این برهان به نفی ربوبیت غیرخدا و اثبات توحید ربوبی پرداخت: «فَلَمّا جَنَّ عَلَیهِ الَّیلُ رَءا کَوکَبـًا قالَ هذا رَبّی فَلَمّا اَفَلَ قالَ لااُحِبُّ الاَفِلین». برهان مذکور از آیات 75-79 سوره انعام/6 استفاده می شود؛ ولی بیشتر بر آیه 76 انطباق دارد.
حضرت ابراهیم علیه السلام با حد وسط قرار دادن محبت در قیاسی منطقی در قالب شکل دوم فرمود: ربّ باید محبوب باشد و غروب کننده محبوب نیست، پس ربّ غروب کننده نیست. این برهان بر دو مقدمه استوار است:
مقدمات یاد شده نیازمند توضیح بیشتری است؛ انسان ذات خویش را دوست دارد. از این رو آنچه را که در بقای ذات او و کمالش مؤثر است دوست می دارد، پس اگر انسان دریافت که موجودی ورای خودش وجود دارد که ممدّ حیات اوست بلکه حیاتش وابسته به حیات آن موجود برتر است و هر چیزی که به او می رسد از ناحیه اوست فطرتاً و طبیعتاً به سوی او می گراید و طالب او می شود و هر چه معرفتش به او بیشتر شود محبتش نیز به او افزون تر خواهد شد.
بنابراین، ممکن نیست انسان چیزی را، ربّ و مدبر خود بداند؛ ولی محبوب وی نباشد و نیز ممکن نیست چیزی را که انسان در حد پرستش و به صورت مستقل دوست ندارد ربّ خود بداند در نتیجه اجرام آسمانی بر اثر این که همواره در دسترس انسان نیستند و از حال پرستنده خود بی خبر می مانند نمی توانند به این اندازه محبوب وی باشند، پس اجرام مزبور نمی توانند رب انسان باشند.
این برهان نه تنها ربوبیت اجرام آسمانی را باطل می کند بلکه برهانی برای ابطال هر نوع شرک و بت پرستی است زیرا معیار ارائه شده در این برهان یعنی «تعلق نگرفتن محبت به آفل» در همه جسمانیات جاری است بلکه ربوبیت ارباب انواع و موجودات نوریّه ای که برخی بت پرستان آنان را از ماده، طبیعت، جسمانیت و حرکت برتر و منزه می دانند نیز با این برهان باطل می شود زیرا آنان تصریح می کنند که این انواع با همه شرافت وجود و صفا و نورانیت، مقهور خدا بوده در برابر نور او مستهلک اند، به همین سبب اگر در برابر آنان حبّی ابراز شود، این حب متعلق به مدبر آنهاست؛ نه خود آنها.
قرار داشتن آیه «وکَذلِکَ نُری اِبرهیمَ مَلَکوتَ السَّموتِ و...» (سوره انعام/6 ، 75) در بین آیات متضمن حجت، خود دلیل روشنی است، بر این که حجت مزبور از مشهودات ملکوتی ابراهیم که ملاک یقین به خدا و آیات اوست گرفته شده است؛ اما آنچه از امام رضا علیه السلام در تفسیر جمله «لا اُحِبُّ الاَفِلین» وارد شده که حضرت ابراهیم علیه السلام گفت: آفل را دوست ندارم، زیرا افول از صفات حادث است نه از صفات قدیم بدین معنا نیست که پایه استدلال افول حادث است بلکه پایه استدلال همان عدم حب است و در بیان معیار عدم حب فرموده: افول از صفات حادث است و حادث سزاوار آن نیست که متعلق حب انسان قرار گیرد.
بین ابن ابی غانم قزوینی با جماعتی از شیعیان در مورد جانشینی امام حسن عسکری (علیه السّلام) اختلاف شد؛ لذا نامه ای به امام زمان (علیه السّلام) نوشتند و این موضوع را برای حضرت بازگو کردند. حضرت (علیه السّلام) در جواب نامه، به خطّ خود، به مسائلی مثل اثبات محبت با عمل و ملاک شیعه واقعی را مرقوم فرمودند.
قال مولانا الامام المهدی (عجّل الله فرجه الشریف): «اِجْعَلُوا قَصْدَکُمْ اِلَیْنا بِالْمَوَدَّةِ عَلَی السُّنَّةِ الْواضِحَةِ، فَقَدْ نَصَحْتُ لَکُمْ، وَاللّهُ شاهِدٌ عَلَیَّ وَعَلَیْکُمْ» هدف و قصد خویش را نسبت به محبّت و دوستی ما (اهل بیت عصمت و طهارت) بر مبنای عمل به سنّت و اجرای احکام الهی قرار دهید؛ پس همانا که موعظه ها و سفارش های لازم را نمودم، و خداوند متعال نسبت به همه ی ما و شما گواه است.
← اختلاف در جانشینی امام عسکری
توقیع حسن عاقبت• توقیع حکم وقف• توقیع پیروزی حق بر باطل• توقیع عاقبت به خیری•توقیع کیفیت درخواست حاجت• توقیع هدف بعثت• توقیع لازمه محبت اهل بیت• توقیع توحید و نفی غلو• توقیع نهی از تکلف• توقیع آزاردهندگان امام زمان• توقیع حکم منکرین امام زمان• توقیع نهی از شک• توقیع نهی از تشکیک• توقیع الگوی امام زمان• توقیع حرمت اموال مردم
«کتیبه های محبت» با نام کامل «کتیبه های محبت: فضیلت های اهل بیت علیهم السلام از زبان اهل سنت»، اثر حسین اسحاقی، رشحه ای از دریای کرامت و فضائل اهل بیت(ع) از زبان عالمان و راویان اهل سنت است که با فضاسازی و نقل به مضمون مناسب در قالب داستان، ارائه شده است
این اثر پس از مقدمه ای با نام «سپیده سخن»، به تعداد معصومین از چهارده بخش تشکیل شده است و در هر بخش نیز دو داستان ذکر گردیده است.
در بخش اول، مؤلف، بعد از ذکر مختصری از زندگی پیامبر(ص) و ویژگی های اخلاقی آن حضرت، به دو داستان از زندگی آن حضرت اشاره می کند.
داستان اول به نام ضیافت، حاوی برخی از وقایع غدیر خم و روایت ثقلین است.
داستان دوم با نام پیامبر رحمت و عطوفت، درباره بت پرستی قبیله طی و چگونگی مسلمان شدن عدی بن حاتم می باشد.
بخش دوم کتاب، درباره امام علی(ع) است. مؤلف بعد از نگاهی اجمالی به پنج دوره از زندگانی آن حضرت (قبل از بعثت، بعثت تا هجرت، هجرت تا وفات پیامبر، دوران خانه نشینی حضرت و دوران خلافت ایشان) دو داستان از زندگی آن حضرت را ذکر می کند. داستان اول، درباره روایت نبوی منزلت و دومی درباره جنگ خندق و داستان معروف آن است.


محبت در دانشنامه ویکی پدیا

محبت
محبت (محبه) کلمه ای ست قرآنی، و از جملهٔ نزدیک ترین واژه هایی که در مقولهٔ عشق در آن جا یافت می شود. در ادب و فرهنگ فارسی، جلوه ها و نمودهای عالی از توصیف، تحریک، و تشویق به داشتن محبت نسبت به دیگران فراوان یافت می شود. از جمله:
لاهوری، ابوالحسن عبدالرّحمن ختمی. شرح عرفانی غزل های حافظ، با تصحیح و تعلیقات بهاءالدّین خرّمشاهی، کورش منصوری، و حسین مطیعی امین، در ۴ مجلّد، تهران: نشر قطره، ۱۳۷۴
خرّمشاهی، بهاءالدّین. حافظ نامه، شرح الفاظ، اعلام، مفاهیم کلیدی و ابیات دشوار حافظ، بخش اوّل، انتشارات علمی و فرهنگی، تهران، ۱۳۷۳
خرّمشاهی، بهاءالدّین. حافظ نامه، شرح الفاظ، اعلام، مفاهیم کلیدی و ابیات دشوار حافظ، بخش دوّم، انتشارات علمی و فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹. شابک ‎۹۶۴-۴۴۵-۱۷۴-۰
جعفری، علامه محمدتقی. وحدت عالی انسانی، گردآوری و تنظیم: محمدرضا جوادی، دفتر نشر فرهنگ اسلامی (در تکاپوی معرفت ۶)، ۱۳۷۸. شابک ‎۹۶۴-۴۳۰-۶۸۶-۴
مولوی گوید:
امروزه نیز برای جلب محبت، توسل به اوراد و سحر و جادو رواج دارد.
محبت ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
محبت به معنای مهربانی و لطف
محمدجواد محبت، شاعر اهل کرمانشاه
«حبت (بلغاری: Обич) فیلم بلغارستانی به کارگردانی لودمیل استایکوف است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
۸ دسامبر ۱۹۷۲ (۱۹۷۲-12-۰۸)
«محبت» (انگلیسی: Mohabbat) فیلمی هندی است که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد. بازیگران این فیلم آنیل کاپور و ویجایتا پاندیت هستند.
۱۴ ژوئن ۱۹۸۵ (۱۹۸۵-06-۱۴) (India)
محبت (به هندی: Mohabbat) فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی ریما راکش نات است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکشای کانا، مادهوری دیکشیت، سانجای کاپور، فاروغ شیخ، مقبول فدا حسین ایفای نقش کرده اند.
۱۹ سپتامبر ۱۹۹۷ (۱۹۹۷-09-۱۹)
«حبت (بلغاری: Обич) فیلم بلغارستانی به کارگردانی لودمیل استایکوف است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
محبت آباد ، روستایی از توابع بخش نصرت آباد شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان نصرت آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
سید محبت شاه کاشانی (زاده: ۱۳۳۳ ولسوالی درواز بالا، ولایت بدخشان) یک سیاست مدار اهل افغانستان است. وی نمایندهٔ مردم بدخشان در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان بود.
فرماندار/ولسوال ولسوالی درواز بالا.
سید محبت شاه کاشانی متولد ۱۳۳۳ از ولسوالی درواز بالا (مایمَی) ولایت بدخشان است. وی تحصیلات خود را در مقطع دیپلم به اتمام رسانده است.
محبت نامه معروف به محبت نامه الهی اشاره به کتابی متعلق به حروفیان دارد، که توسط فضل الله نعیمی استرآبادی در قرن هشتم هجری نوشته شده و در آن بخش هایی از قرآن به صورت تفسیر به زبان طبری آورده شده است.
محبت ها(به هندی:मोहब्बतें، محبتین(Mohabbatein)):نام فیلم موزیکال درام عاشقانه به کارگردانی آدیتیا چوپرا ساخت سال ۲۰۰۰ است. این دومین فیلم آدیتیا چوپرا پس از دلشکستهٔ شجاع عروس را می برد است که در هند و انگلستان فیلمبرداری شده بود. این فیلم آمیتاب باچان و شاهرخ خان را در نقش های اصلی به همراه ۶ بازیگر تازه وارد دارد. آیشواریا رای فقط در فلاش بک ها درنقش عشق گذشتهٔ خان حضوردارد. موسیقی فیلم را جاتین لالیت و متن شعرها را آناند بخشی تنظیم کرده اند. محبت ها، اولین فیلمی است که خان و باچان در کنار هم حضور می یابند.
آمیتاب باچان درنقش نارایان شانکر
شاهرخ خان در نقش راج آریان ملهوترا
آیشواریا رای درنقش مگ ها شانکر
اودای چوپرا درنقش ویکرام (ویکی) اوبروی
جیمی شرگیل در نقش کاران چودری
جوگال هانسراج درنقش سمیر شرما
کیم شارما درنقش سانجانا
پریتی جانگیانی در نقش کیرن
شامیتا شتی در نقش ایشیکا دانراجگیر
این فیلم هم از نظر انتقادی وهم تجاری موفق بود و تبدیل به دومین فیلم پرفروش سال شد و لقب پرفروش گرفت. همچنین جوایزی از جمله جایزه فیلم فیر برای بهترین بازیگر مرد از دید منتقدین (شاهرخ خان) وبهترین بازیگر نقش مکمل مرد (آمیتاب باچان) گرفت.
نارایان شانکر (آمیتاب باچان) مدیر سختگیر دانشگاه معتبر تمام پسرانهٔ گورکول است که بر سنت نظم وانضباط تأکید دارد. او ۲۵ سال دانشگاه را اداره کرده است و دانش آموزان را از عاشق شدن منع کرده و هرکه را هم که عاشق شده، اخراج کرده است. داستان حول محور سه دانشجو به نام های سمیر (جوگال هانسراج)، ویکی (اودای چوپرا) و کاران (جیمی شرگیل) می چرخد که همهٔشان عاشق می شوند. سمیر به سانجانا (کیم شارما) که دوست دوران کودکی اش است، ویکی به ایشیکا (شامیتا شتی) که یکی از دانشجویان دانشگاه تمام دخترانهٔ نزدیک گورکول است و کاران به کیرن (پریتی جانگیانی) دختری که در ایستگاه قطار می بیند علاقه مند می شوند. ا ما به دلیل ترس از مدیر، پیگیر علاقه شان نمی شوند.
راج آریان (شاهرخ خان) به عنوان یک معلم موسیقی (ویولن) وارد گورکل می شود و وضع موجود را تغییر می دهد. تغییراتی که نارایان شانکر آن ها را ناپسند می دانسته. راج عمیقاً به عشق معتقد است و هنگامیکه داستان آن سه نفر را متوجه می شود، آن ها را تشویق می کند که به دنبال دلشان بروند. اما هر سهٔ آن ها کار را خرابتر می کنند. سمیر، متوجه می شود که سانجانا دوست پسر دارد. ویکی هنگامیکه می خواهد به ایشیکا اظهار عشق کند فقط او را از خودش می راند و کاران می فهمد که کیرن یک زن بیوه است. راج به پسرها می گوید که دلسرد نشوند و سپس از عشق مردهٔ خودش، مگ ها (آیشواریا رای) برای آن ها می گوید که با وجود مرگش همچنان او را دوست دارد و به پسرها می گوید که پای عشقشان بایستند.
افسانه محبت داستانی برای نوجوانان، نوشتهٔ صمد بهرنگی است. این داستان در زمستان سال ۱۳۴۶ انتشار یافت.
این کتاب توسط احسان الله آریَنزَی در مجموعه ای سه داستانه با نام «دَ مَیَنی افسانه» به زبان پشتو ترجمه شده است.
همچنین این کتاب در سال ۲۰۰۲ با نام «ئه فسانهٔ خۆشه ویستی» به زبان کردی (سورانی) ترجمه شده است.
دشمن محبت (به هندی: Mohabbat Ke Dushman) فیلمی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی پراکاش مهرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون راج کومار، سانجی دات، هما مالینی، فرح، پونام دیلون، آمریش پوری، پران، اوم پراکاش، سورش اوبروی ایفای نقش کرده اند.
۲۰ مه ۱۹۸۸ (۱۹۸۸-05-۲۰) (هند)
راه دیگری برای محبت (به هندی: Yeh Raaste Hain Pyaar Ke) یا این راه عشق است فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی دیپاک شیوداسانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون مادهوری دیکشیت، اجی دیوگن، پریتی زینتا، سانی دیول ایفای نقش کرده اند.
۱۰ اوت ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-08-۱۰)
زمزمه محبت فیلمی به کارگردانی و نویسندگی امیر شروان محصول سال ۱۳۴۴ است.
رحیم روشنیان
محمدعلی کشاورز
فخری خوروش
امیر شروان
علی میری
غلامحسین بهمنیار
سارا
پرخیده
فرهاد محبت (زاده ۱۳۱۶ در مشهد، درگذشته ۱۳۸۱ در تهران) بازیگر ایرانی سینما، تلویزیون و تئاتر بود. او در سال ۱۳۳۷ با پیوستن به گروه تئاتر کاوه و بازی در نمایش پرادون ساخته ابوالقاسم ملکوتی فعالیت هنری خود را آغاز نمود. پس از آن در نمایش های آهنگ ناتمام و کشتی اسپرانزا به ایفای نقش پرداخت که بطور زنده از تلویزیون پخش گردید. نخستین تجربه سینمایی او فیلمی به نام در انتهای ظلمت و نخستین تجربه تلویزیونی او مجموعه گذر عمر به کارگردانی عزت الله مقبلی می باشد. او در سال ۱۳۸۱ و در سن ۶۵ سالگی به دلیل ایست قلبی درگذشت.
مثلث آبی (۱۳۷۸)
حماسه قهرمانان (۱۳۷۶)
ابراهیم (۱۳۷۵)
راز مینا (۱۳۷۵)
بازی های پنهان (۱۳۷۴)
آقای شانس (۱۳۷۳)
افسانه دو خواهر (۱۳۷۳)
پدرسالار (۱۳۷۲)
پناهنده (۱۳۷۲)
تابع قانون (۱۳۷۱)
امید (۱۳۷۰)
آتش پنهان (۱۳۶۹)
تحفه ها (۱۳۶۶)
محکومین (۱۳۶۶)
عیاران و طراران (۱۳۶۴)
تفنگدار (۱۳۶۲)
دادشاه (۱۳۶۲)
میرزا کوچک خان (۱۳۶۲)
انفجار (۱۳۵۹)
مسافر شب (۱۳۵۹)
آب (۱۳۵۳)
حریص (۱۳۵۲)
خاطرخواه (۱۳۵۱)
مطرب (۱۳۵۱)
ستاره فروزان (۱۳۴۸)
شیطون بلا (۱۳۴۴)
من مادرم (۱۳۴۴)
در انتهای ظلمت (۱۳۴۱)
کودکی و تحصیلات را در کرمانشاه گذراند و سپس به عنوان معلم در روستاهای قصر شیرین به خدمت مشغول شد. شعرهای او از سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۴ در مجلات توفیق، خوشه، روشنفکر، دریچه، تهران مصور و هفته نامه مشیر چاپ می شد. از سال ۶۲ به گروه مؤلفین کتاب های درسی پیوست و آثاری از او در کتاب های دوم، سوم، چهارم و پنجم ابتدایی درج شد. محبت همچنین در زمینه نقد شعر و قصه نویسی فعال است. او از آغاز فعالیت خود تا به امروز با کانون شعرا و نویسندگان امور تربیتی اداره کل آموزش و پرورش کرمانشاه و انجمن های ادبی رشید یاسمی، شعر جوان و ادیبان ایران همکاری داشته است. وی یکی از چهار شاعری است که جایزه شعر فروغ به او اختصاص یافته است. وی از شاعران توانا و چهره های ماندگار و نام آشنای کرمانشاه و کشور است وی دارای دیپلم از دانشسرای مقدماتی است و پس از طی مراحل تحصیل به استخدام آموزش و پرورش درآمد.
از خیمه های عاشورا
آن سوی چهره زرد خورشید
موج عطرهای بهشتی (سروده هایی برای مجمد)
خانهٔ هل اتی (شعرهای علوی)
آه… ای بانوی طوبی سایه آه… (فاطمیات)
گریهٔ دل ناصبوران (شعرهای عاشورایی)
گلوی سبز آواز (مجموعه شعرهایی برای حضرت امام (ره))
خاطرات سبز (مجموعه شعر نوجوانان)
از مرزهای فریاد (دفتر سروده های انقلابی)
گزیده ادبیات معاصر (مجموعه شعر)
قلب را فرصت حضور دهید (مجموعه شعر)
آخرین کتاب در دست انتشار «اشک لطف می کند» نام دارد.
رگبار کلمات
کوچه باغ آسمان
با بال این پرنده سفر کن
تعدادی از آثار وی به شرح زیر هستند:
یکی از همفکران محمد جواد محبت، جلال آل احمد بود. این دودر قصر شیرین باهم آشنا شدند.
یداللّه عاطفی شاعر توانا و نامور کرمانشاهی دربارهٔ شعر او چنین می نویسد .mw-parser-output blockquote.templatequote{margin-top:0}.mw-parser-output blockquote.templatequote div.templatequotecite{line-height:1em;text-align:right;padding-right:2em;margin-top:0}.mw-parser-output blockquote.templatequote div.templatequotecite cite{font-size:85%}
نقیب الله محبت (زاده ۱۳۴۰ ولسوالی مهترلام - ولایت لغمان) سیاستمدار افغانستانی و نماینده مردم ولایت لغمان در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون مبارزه با موادمخدر، مسکرات و فساد اخلاقی می باشد.
قوماندان حزب اسلامی در زون شرق.
قوماندان امنیه لغمان.
رهبر موسسه مین روبی ATC (۱۳۷۱-۱۳۸۰).
قوماندان فرقه ۱۰۰ لغمان (۱۳۸۲).
عضو لویه جرگه قانون اساسی.
نقیب الله محبت زاده ۱۳۴۰ از ولسوالی مهترلام ولایت لغمان است. وی تحصیلات متوسطه خود را در لیسه/دبیرستان روشان ولایت لغمان به پایان برده و در دانشگاه نظامی حزب اسلامی تعلیمات نظامی را آموزش دیده است.
دیگر فعالیت های وی:

چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

محبت در دانشنامه آزاد پارسی

رجوع شود به:عشق

نقل قول های محبت

محبت ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد.

محبت در جدول کلمات

محبت
مهر
محبت رشتی
گب
محبت و دوستی
ولا
محبت و رفاقت
دوستی
محبت و علاقه
ود
محبت و لطف
مهربانی
زمزمه محبت استاد
درس
زمزمه محبت معلم
درس
عملی که نشان از ابراز محبت دارد
بوسه

معنی محبت به انگلیسی

friendship (اسم)
اشنایی ، محبت ، مودت ، رفاقت ، خصوصیات ، دوستی ، تولی ، مراوده
affection (اسم)
تاثیر ، خوی ، مهربانی ، عاطفه ، محبت ، ابتلاء ، مهر ، برخورد ، عدم تنافر ، عطف ، علاقه
kindness (اسم)
مهربانی ، محبت ، خوش قلبی ، خدمت ، مروت ، خوبی ، لطف ، مرحمت
tenderness (اسم)
مهربانی ، محبت ، عطوفت
love (اسم)
مهربانی ، محبت ، مهر ، عشق ، معشوقه ، خاطرخواهی
kindliness (اسم)
مهربانی ، محبت ، خوبی

معنی کلمه محبت به عربی

محبت
هب , وهج
عرض
قاس

محبت را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران درباره معنی محبت

یسنا ٠٣:٥١ - ١٣٩٥/٠٥/٢٤
1ـ بدون انتظار، پدید آمدن احساسی برای کمک به دیگری. 2ـ به عنوان یک برنامه ی زندگی، فکر را از روی خود برداشتن و متوجه دیگری کردن و نیاز وگرفتاری وی را بر خود ترجیح دادن 3ـ اندیشیدن و کمک کردن به دیگری بدون شرط، چشمداشت پس گرفتن و یا انتظار پیدا شدن احساس خوب پس از انجام کار.
|

setare ١٧:٢٩ - ١٣٩٧/٠٤/١٩
با محبت خار ها گل می شود
|

ابوالفضل عسکری ١٦:٢١ - ١٣٩٧/١٢/١٩
مهر بانی
|

فهیمه ٢٣:٥٨ - ١٣٩٨/٠٣/٢٥
زندگی بامحبت کردن زیباولذت بخش می شود
محبت به معنی مانوس وهمخوشدن خیرخواهی ویاری کردن ودلسوزی ورحم وشفقت داشتن وراهنمایی درست کردن وصداقت واحترام وبرطرف کردن مشکلات وگرفتاریهاوضعفهای محبوبش است. محبت بدون احترام گذاشتن معنی ندارد وفایده ای هم نداردمحبت بایدبا احترام باشدزیراتنهادلسوزی ومحبت کردن کافی نیست.احساس عشق وعلاقه ودوست داشتن ومحبت بااحترام گذاشتن به فردموردنظردرحضوروغیاب اوست که محبت حقیقی وراستین رانشان می دهد اینکه به کسی اجازه بی احترامی وغیبت وآزار رساندن به فردموردعلاقه اش راندهدوهمیشه برایش ارزش واحترام قایل شود.
اگربه کسی محبت کنیم ولی به اوبی احترامی کنیم مثلا جواب سلامش راندهیم یابه اوبی محلی کنیم وتحقیروبی ارزشش کنیم محبتمان ازدلش می رودوباعث رنجیدگی خاطروناراحتیش میشویم ودیگربه مااعتمادومحبتی نخواهدداشت چون ازخودمان دلشکسته ودلسردوناامیدش کرده ایم وبامامانوس نخواهدشد.
|

فهیمه ٠٠:١٠ - ١٣٩٨/٠٣/٢٦
ای خاندان پیامبر خدا! حب شما فریضه ای است خدایی که خداوند در قرآن آورده است، برای افتخار بزرگ شما همین بس که هر کس (در نماز) بر شما صلوات و درود نفرستد، نمازش درست نیست و نماز ندارد. محبت خاندان رسول، مرز حرکت در خط صحیح دین است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرموده است که مردم را دوستدار اهل بیت بار آورید و بر مبنای این محبت، تربیت کنید: �ادبوا اولادکم علی حبی و حب اهل بیتی والقرآن ؛ فرزندانتان را با محبت من و محبت خاندان من و محبت قرآن تربیت و تادیب کنید�.
امام صادق علیه السلام نیز فرموده است: �رحم الله عبدا حببنا الی الناس ولم یبغضنا الیهم ؛ خدا رحمت کند کسی را که ما را محبوب مردم سازد و ما را در نظر مردم مبغوض و منفور نسازد�.
|

پیشنهاد شما درباره معنی محبت



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

فرزین > desolvation
شهرام > برگزیده از هر چیز
مبینا > degree
Z.SHAFIE.TKD. > funfair
be to che > Boss
امینم > ibric
امینم > cezve
داریوش زندی > مهرنجان

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• متن محبت   • محبت چیست   • محبت شعر   • معنی محبت   • محبت یعنی چه   • سایت محبت   • محبت به دیگران   • تعریف محبت   • مفهوم محبت   • معرفی محبت   • محبت یعنی چی  

توضیحات دیگر

معنی محبت
کلمه : محبت
اشتباه تایپی : lpfj
آوا : mohebbat
نقش : اسم
عکس محبت : در گوگل


آیا معنی محبت مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 99% )