انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 1015 100 1

محمد بن عبدالوهاب

محمد بن عبدالوهاب در دانشنامه اسلامی

محمد بن عبدالوهاب بن سلیمان بن علی بن محمد بن احمد بن راشد التمیمی در سال ۱۱۱۵ هجری {۱۷۰۳م} در شهر "عیینه " از شهرهای "نجد " تولد یافت.
میرزا محمدتقی خان سپهر نویسنده «ناسخ التواریخ» در مجلد مربوط به قاجاریه در شرح حال محمد بن عبدالوهاب چنین گفته است: «وی از عرب بادیه بود و به بصره سفر کرد و در نزد یکی از علمای آن شهر که نامش "شیخ محمد مجموعی" بود، علم دین آموخت.
سپهر، محمد تقی، ناسخ التواریخ، (تاریخ قاجاریه)، به اهتمام جمشید کیان فر، تهران_ اساطیر، ۱۳۷۷، ج۱، ص۴۵۸.
شیخ محمد از شهر عینیه رانده شد و در سال ۱۱۰۶ به درعیه از نواحی معروف نجد رهسپار گردید.امیر درعیه که محمد بن سعود (جد آل سعود) نام داشت، مقدم او را گرامی شمرد و سخنان وی را به مصلحت مقام خود دانست و به شیخ محمد وعده مساعدت و یاری در اشاعه عقایدش داد. شیخ محمد درعیه را موطن خویش قرار داد و به مردم آن سامان، تفسیر قرآن بیاموخت و با اصول مذهب خود آشنا ساخت. چون عده ای به مذهب وی گرویدند، آنان را علیه مردم نجد فرمان جهاد داد و ایشان به یاری محمد بن سعود بر نجد و قبایل ساکن در آن حدود غلبه کردند و شهر ریاض را فتح کردند و از آن به بعد آل سعود آنجا را پایتخت خود قرار دادند.شیخ محمد اداره امور مردم را به عهده عبدالعزیز پسر محمد بن سعود واگذار کرد و خود به عبادت و تدریس پرداخت، تا در سال ۱۲۰۶هجری (۱۷۹۲م) رخت از جهان بربست.»
محمد جواد، مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، موسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی، ۱۳۶۸، ص۴۵۸.    
در دوران تحصیل در مدینه، گهگاه مطالبی بر زبانش جاری می شد که از عقایدی خاص حکایت داشت، چندان که اساتید وی نسبت به آینده اش نگران شده و می گفتند: اگر این فرد به تبلیغ بپردازد گروهی را گمراه خواهد کرد.بزودی از او کجی و انحراف و بدعت سرزد که مردم نادان را به گمراهی کشید و با رهبران دینی به مخالفت برخاست و به تکفیر مومنان پرداخت و پنداشت که زیارت قبر پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) و توسل به او و به پیامبران دیگر و اولیاء و صالحان و توسل کردن به ایشان را شرک می پنداشت..
دحلان، سید احمد زینی، الفتنه الوهابیه، همتی، همایون، نشر مشعر، ص۲۴.
...
محمد بن عبدالوهاب ممکن است اسم برای اشخاص ذیل باشد: • محمد بن عبدالوهاب ثقفی، محدّث، فقیه شافعی، متکلم و عارف قرن سوم و چهارم• محمد بن عبدالوهاب جبائی، متکلم مشهور معتزلی قرن سوم
...
محمد بن عبدالوهاب بن سلیمان بن علی التمیمی، از آل مشرَّف، از شاخه های آل وهبه از قبیله بزرگ تمیم به شمار می رود و جد نهم وی مشرف است. وی از عالمان مذهب حنبلی، مؤسس مکتبی خاص در اصول عقاید اسلامی است که این مکتب به لحاظ نسبت یافتن به او، «وهابی» نام گرفته است. نسل او، متولیان رهبری دینی عربستان سعودی می باشند.
محمد بن عبدالوهاب بن سلیمان بن علی از آل مشرَّف، از شاخه های آل وهبه از قبیله بزرگ تمیم به شمار می رود و جد نهم وی مشرف است.
عثمان بن عبدالله بن بشر، عنوان المجد فی تاریخ النجد، ج۱، ص۱۳۳.
او به تحصیل دانش های سنتی اهل سنت پرداخت و بخشی از تحصیل علم را در بصره گذراند. اما به تدریج تحت تأثیر کتاب ها و اندیشه های ابن تیمیه قرار گرفت و اندک اندک با برخی عقاید دیگر مسلمانان به مخالفت برخاست که اعتراض مردم و اخراجش از بصره را در پی داشت.
ابوطامی، الشیخ محمد بن عبدالوهاب عقیدته السلفیه، ج۱، ص۲۲.
وی پنج فرزند به نام های حسین، ابراهیم، علی، عبدالله و حسن
ابوطامی، الشیخ محمد بن عبدالوهاب عقیدته السلفیه، ج۱، ص۴۱.
...
ثقفی، محمد بن عبدالوَهّاب، محدّث، فقیه شافعی، متکلم و عارف قرن سوم و چهارم است.
کنیه اش ابوعلی و به قبیله ثقیف منسوب است.
نسبش با شش واسطه به حَجّاج بن یوسف می رسد، ازاین رو حجاجی نیز خوانده شده و چون مقیم نیشابور بوده، او را ثقفی نیشابوری نیز نامیده اند.
به وی لقب شیخ خراسان نیز داده اند.
 پدرش، عبدالوهّاب بن عبدالرحمان، به همراه عبداللّه بن طاهر (از والیان عهد مأمون عباسی ) از بصره به خراسان رفت و از طرف او والی قُهِستان/ قوهستان گردید.
ثقفی در ۲۴۴ در آن جا به دنیا آمد و بعدها مقیم نیشابور شد.

فعالیت علمی
ثقفی در بغداد از محمدبن جَهم سِمَّری و احمدبن حَیّان بن مُلاعِب، در ری از موسی بن نصر رازی، و در نیشابور از محمدبن عبدالوَهّاب فَرّاء حدیث شنید.
ابوبکر محمدبن اسحاق صِبغی، ابوالولید حسان بن محمد فقیه، ابوعلی نیشابوری و محمدبن محمدحجاجی از جمله کسانی اند که از وی حدیث نقل کرده اند.
ابواحمدمحمدبن محمد حاکم نیشابوری (متوفی ۳۷۸) نیز در مجلس وعظ او شرکت می کرده و از او حدیث نقل کرده و در شرح حال او سخن بسیار گفته است.
 ثقفی فقه را نزد ابوعبداللّه محمدبن نصر مَروزی (متوفی ۲۹۴) و ابن خُزَیمه آموخت و خود نیز به تدریس فقه پرداخت.
ابوالولید حسان بن محمد قرشی (متوفی ۳۴۹)، فقیه شافعی، از شاگردان وی بود.
ثقفی سرآمد دیگر فقیهان خراسان گشت و گفته اند که ابن خزیمه ، با این که استاد او بود، برای خود و دیگر فقیهان خراسان اِفتا را جایز نمی دانست و پاسخ استفتائات را به او واگذاشته بود.
همچنین گفته اند که ثقفی کتابی با نظر به الجامع الصغیر محمدبن حسن شیبانی نوشته بوده است.
 
نظرات ثقفی در مورد مسائل کلامی
ثقفی در مسائل متعدد، به ویژه در مسائل کلامی ، با ابن خزیمه مخالف بود، از جمله در مسئله ایمان و توفیق و خذلان .
وی برخی مسائل کلامی را بر خلاف عقاید رایج مردم بیان می کرد و همین امر باعث شد تا پایان عمر خانه نشین و متحمل سختیهای فراوان شود.

← گرویدن به تصوف
...
جُبّائی، ابوعلی محمد بن عبدالوهاب، متکلم مشهور معتزلی قرن سوم بود.
وی در ۲۳۵ در جُبّاء، شهری در ساحل شمالی رودخانه تُستَر (شاخابه ای از رود کارون) در خوزستان، به دنیا آمد.
محمد بن عبدالوهاب بن سلیمان بن علی بن محمد بن احمد بن راشد التمیمی در سال ۱۱۱۵ هجری {۱۷۰۳م} در شهر "عیینه " از شهرهای "نجد " تولد یافت.
میرزا محمدتقی خان سپهر نویسنده «ناسخ التواریخ» در مجلد مربوط به قاجاریه در شرح حال محمد بن عبدالوهاب چنین گفته است: «وی از عرب بادیه بود و به بصره سفر کرد و در نزد یکی از علمای آن شهر که نامش "شیخ محمد مجموعی" بود، علم دین آموخت.
سپهر، محمد تقی، ناسخ التواریخ، (تاریخ قاجاریه)، به اهتمام جمشید کیان فر، تهران_ اساطیر، ۱۳۷۷، ج۱، ص۴۵۸.
شیخ محمد از شهر عینیه رانده شد و در سال ۱۱۰۶ به درعیه از نواحی معروف نجد رهسپار گردید.امیر درعیه که محمد بن سعود (جد آل سعود) نام داشت، مقدم او را گرامی شمرد و سخنان وی را به مصلحت مقام خود دانست و به شیخ محمد وعده مساعدت و یاری در اشاعه عقایدش داد. شیخ محمد درعیه را موطن خویش قرار داد و به مردم آن سامان، تفسیر قرآن بیاموخت و با اصول مذهب خود آشنا ساخت. چون عده ای به مذهب وی گرویدند، آنان را علیه مردم نجد فرمان جهاد داد و ایشان به یاری محمد بن سعود بر نجد و قبایل ساکن در آن حدود غلبه کردند و شهر ریاض را فتح کردند و از آن به بعد آل سعود آنجا را پایتخت خود قرار دادند.شیخ محمد اداره امور مردم را به عهده عبدالعزیز پسر محمد بن سعود واگذار کرد و خود به عبادت و تدریس پرداخت، تا در سال ۱۲۰۶هجری (۱۷۹۲م) رخت از جهان بربست.»
محمد جواد، مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، موسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی، ۱۳۶۸، ص۴۵۸.    
در دوران تحصیل در مدینه، گهگاه مطالبی بر زبانش جاری می شد که از عقایدی خاص حکایت داشت، چندان که اساتید وی نسبت به آینده اش نگران شده و می گفتند: اگر این فرد به تبلیغ بپردازد گروهی را گمراه خواهد کرد.بزودی از او کجی و انحراف و بدعت سرزد که مردم نادان را به گمراهی کشید و با رهبران دینی به مخالفت برخاست و به تکفیر مومنان پرداخت و پنداشت که زیارت قبر پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) و توسل به او و به پیامبران دیگر و اولیاء و صالحان و توسل کردن به ایشان را شرک می پنداشت..
دحلان، سید احمد زینی، الفتنه الوهابیه، همتی، همایون، نشر مشعر، ص۲۴.
...
جُبّایی، ابوعلی محمد بن عبدالوهاب بن سلام، (235 - شعبان 303ق / 849 - فوریه 916م)، یکی از بزرگ ترین نظریه پردازان معتزله است که گروهی از معتزلیان متأخر با عنوان «جبائیه» به پیروی از وی شناخته می شدند.
برخلاف شهرت فراگیر ابوعلی، دانسته ها درباره زندگی او اندک و پراکنده است. ابوعلی خود در 235ق، در جباء، شهرکی در خوزستان واقع در کرانه شمالی رود شوشتر متولد شد. وی در آغاز جوانی - به تخمین در اواسط دهه 250ق - برای تحصیل به بصره رفت و به حلقه درس ابویعقوب یوسف بن عبدالله شحام درآمد. این تخمین بر پایه حکایاتی است که حاکی از نخستین مناظرات او ظاهراً در بصره است و اینکه در این زمان او را «پسرکی از جباء» می خوانده اند.
پرورش جبایی در خوزستان به وی تربیتی ایرانی داده بود. ابوالحسن اشعری در نقدی بر تأویلات قرآنی ابوعلی، تصریح دارد که زبان اصلی وی عربی نبود و به کنایه یادآور می شود که او در فهم قرآن، زبان اهل روستایش جباء را مبنا قرار داده است. گفتنی است که ابن طاووس نیز گاه درک او از زبان عربی را نقد کرده است.
شحام مهم ترین استاد او در کلام معتزلی است و به عنوان واسطه ای در انتقال تعالیم ابوالهذیل علاف به وی ایفای نقش کرده است. ابن شهرآشوب، ابوجعفر اسکافی (د 240ق)، متکلم معتزلی بغداد را نیز از استادان او شمرده است که از نظر زمانی پذیرفتنی نیست. فارغ از کلام، تبحر ابوعلی در حیطه های ادبیات عرب حکایت از آن دارد که تعلیمی استوار در این باره داشته، هرچند گزارش روشنی درباره استادان ادب او به دست نیامده است.
قراین نشان می دهد که ابوعلی در حدود سال 257ق / 871م، بصره را به قصد بغداد ترک کرد و تا حدود سال 274ق / 887م، هنوز آنجا بوده است. برخی حکایات نشان از ملاقات هایی میان ابوعلی جبایی در دوره اقامتش در بغداد با ابن راوندی - متکلم منشعب از معتزله - دارد، اما گوئین - شاید با توجه به عبارات رکیک موجود در این روایت، مانند اعتراف ابن راوندی به معارضه ای با قرآن - اصرار دارد که این حکایات برساخته است. دوره اقامت ابوعلی جبایی در بغداد، فرصتی مناسب بود تا بغدادیان با آموزه های مکتب معتزلی بصره نیز آشنا شوند و این آغازی بود برای اینکه مرزهای جغرافیایی میان دو مکتب بصره و بغداد فروریزد و نام بصری و بغدادی برای این دو مکتب، صرفاً ناظر به تمایز دو سنت معتزلی باشد.
ربع سوم سده 3ق، دوره اوج گرفتن استادی ابوعلی بود، اما دیگر بصره اهمیت خود را در عرصه فرهنگ از دست داده بود. شهر بصره که از فتنه های مکرر در اواسط سده 3ق رنج می برد، در فاصله سال های 255 - 270ق، تحت سلطه زنگیان بود و در جریان استیلای آنان بر منطقه، به ویرانه ای مبدل شد. به همین سبب بود که ابوعلی، زمانی که برای به دست گرفتن پیشوایی مکتب بصری معتزله پس از استادش شحام راهی جنوب شد، ترجیح داد به موطن خود، خوزستان بازگردد و مرکزیت محافل بصری را در آنجا استوار سازد. در همین راستاست که وی در اوایل ربع چهارم - به تخمین در 276ق - از بغداد راهی خوزستان شد و در عسکر مکرم، در نزدیکی اهواز اقامت گزید. از آن پس، در همان جا به تعلیم پرداخت و جز در مسافرت هایی کوتاه، از آن شهر دوری نگزید. از جمله سفرها، باید به حضور وی در سوق الأهواز (محل کنونی اهواز) یاد کرد که در جریان آن، ملاقات ها و مناظره هایی با حارث بن علی وراق، متکلم معتزلی خراسان داشته است. از ظاهر عبارت ابن ندیم برمی آید، سفرهایی کوتاه به بصره و بغداد - که به آنها اشاره کرده و در خلال آنها مناظراتی داشته است - مربوط به همین دوره اقامت وی در عسکر مکرم بوده باشد. ظاهراً ازدواج ابوعلی نیز در همین زمان انتقال به خوزستان صورت گرفته است؛ زیرا می دانیم که ابوهاشم، فرزند وی در 277ق، تولد یافته است.
کشف الارتیاب فی أتباع محمد بن عبدالوهاب اثر سید محسن امین حسینى عاملى بن عبدالکریم می باشد. فرقه سازى از ابزار مهم دشمنان اسلام علیه وحدت اسلامى است و در هر زمان این ابزار تأثیر خود را در اختلاف بین مسلمانان نهاده است.
در قرن دوازدهم هجرى نیز این ابزار کارگر افتاد و فرقه اى به نام وهابیت، شکاف عظیمى را در صفوف متحد مسلمانان ایجاد کرد، که اثرات سیاسى، فرهنگى و اجتماعى آن تا به الآن، خود نمایان است.
کتاب حاضر نظر به تاریخ و تطور این فرقه و بانیان سیاسى، فکرى آن دارد. پیرامون تاریخ و چگونگى بوجود آمدن وهابیت، جنگ ها و اعمال و رفتار آنها از ابتداى ظهور، پیرامون عقاید و آرا و تفکرات و ایراداتى است که به مسلمان هاى غیر خود بخصوص شیعه وارد کرده اند. مصنف ضمن بیان این امور نقد و رد مفصلى بر هر قسمت نگاشته است.
با توجه به شخصیت فعال مصنف، در ابعاد علمى، فرهنگى و اجتماعى با آغاز تألیف کتاب بزرگ «أعیان الشیعة» مباحثى را به رد اتهاماتى که علیه شیعه مطرح شده بود اختصاص داد، اما قبل از چاپ جلد اول کتاب أعیان الشیعة، وضع جدیدى در این عرصه پدید آمد و آن تسلط وهابیون نجد بر حرمین شریفین بود.
وهابیون نجد پس از تسلط بر حجاز و حرمین شریفین، اقدام به تخریب ضریح و بارگاه قبور ائمه علیهم السلام و أبوین پیامبر صلى اللّه علیه وآله و سلم و اجداد و اعمام و اصحاب ایشان و قبور أمهات المؤمنین و حضرت حواء أم البشر و قبور علما و صلحا و مکان هاى زیارتى دیگر و تبدیل این امکنۀ مقدسه به محل هاى نامناسب، کردند.
به همراه این اقدام عملى، علماى آنها حربۀ تکفیر را بدست گرفته علیه مسلمانان دیگر على الخصوص شیعه بکار گرفتند. بسیارى از اعتقادات و اعمال عبادى و دینى آنها را حمل بر مشرک و کفر نمودند، در چنین فضایى مرحوم آیت اللّه سید محسن امین عاملى در جهت بیان خواستگاه فکرى و رد شبهات آنها، اقدام به تألیف این اثر نمود.

محمد بن عبدالوهاب در دانشنامه ویکی پدیا

محمد بن عبدالوهاب


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

محمد بن عبدالوهاب در دانشنامه آزاد پارسی

رجوع شود به:عبدالوهاب، محمد (۱۹۰۲ـ۱۹۹۱)

ارتباط محتوایی با محمد بن عبدالوهاب

محمد بن عبدالوهاب را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی محمد بن عبدالوهاب   • مفهوم محمد بن عبدالوهاب   • تعریف محمد بن عبدالوهاب   • معرفی محمد بن عبدالوهاب   • محمد بن عبدالوهاب چیست   • محمد بن عبدالوهاب یعنی چی   • محمد بن عبدالوهاب یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی محمد بن عبدالوهاب
کلمه : محمد بن عبدالوهاب
اشتباه تایپی : lpln fk ufnhg,ihf
عکس محمد بن عبدالوهاب : در گوگل


آیا معنی محمد بن عبدالوهاب مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )