انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 954 100 1

مدینه

/madine/

مترادف مدینه: بلد، شهر، ولایت

برابر پارسی: شهر

معنی اسم مدینه

اسم: مدینه
نوع: دخترانه
ریشه اسم: عربی
معنی: شهر، نام شهری در عربستان که پایگاه حکومت حضرت محمد (ص) بود

معنی مدینه در لغت نامه دهخدا

مدینة. [ م َ ن َ ] (ع اِ) شهر. (غیاث اللغات ) (آنندراج ) (منتهی الارب ). شهرستان. (دستور اللغة) (منتهی الارب ). شهر بزرگ. (دستور الاخوان ). شارستان. (مهذب الاسماء). ج ، مداین ، مدائن ، مُدُن :
نگه کن تا کجا بودی و اینجا
که آوردت در این بی در مدینه.
ناصرخسرو.
در بود مر مدینه علم رسول را
زیرا جز او نبود سزای امانتش.
ناصرخسرو.
آمدن صاحب اجل به سرایش
بر همه اصحاب کوی و قصر و مدینه.
سوزنی.
در مدینه ٔ قدس مریم یافتم
در حظیره انس حوا دیده ام.
خاقانی.
سعدی به عشقبازی خوبان علم نشد
تنها در این مدینه که در هر مدینه ای.
سعدی.
|| پرستار. (مهذب الاسماء). داه. (منتهی الارب ). تأنیث مَدین. رجوع به مدین شود. || قلعه. رجوع به معنی اول شود. || شهر مبنی بر معظم زمین. (منتهی الارب ). رجوع به معنی اول شود.

مدینة. [ م َ ن َ ] (اِخ ) شهری است [ به عربستان ] خوش ومردم بسیار و روضه مقدس پیغمبر (ص ) با بسیار صحابه آنجاست و از نواحی وی سنگ فسان خیزد که به همه ٔ جهان ببرند. (حدود العالم ). از شهرهای مهم عربستان سعودی است. این شهر پس از مهاجرت پیغامبر اسلام از مکه بدانجا، موقعیت خاصی پیدا کرد و نامش از یثرب به مدینة النبی تبدیل یافت مرقد حضرت رسول در این شهر است و مطاف و زیارتگاه مسلمانان جهان است. شهر مدینه 50 هزار تن جمعیت دارد. فاصله ٔ آن تا بحر احمر 175 کیلومترو با جده 425 کیلومتر است. مدینه در واحه ای قرار گرفته که آب آن نسبةً فراوان است. بدین جهت میوه و غلات فراوان در آنجا کاشته میشود. در عصر پیغمبر و ابوبکر و عمر و عثمان و آغاز خلافت امیرالمؤمنین علی (ع ) پیش از آنکه آن حضرت کوفه را مقر حکومت سازد، مرکز خلافت اسلامی بود. در حکومت امویان حکام مدینه از جانب خلیفه تعیین می شدند و در عصر عباسی نیز تا سال 248 هَ. ق. که محمد بن عبداﷲ طاهر از جانب المستعین به حکومت آن شهر تعیین شده بود جزء متصرفات عباسیان بشمار می آمد از سال 250 تا سال 923 که حکومت عثمانی آن شهر را تصرف کرد علویان از خانواده ٔ بنوالاَحیضِر و بنومهنا حکومت آنجا را بدست گرفتند. در سال 1219 وهابیان آن را تصرف کردند لکن محمد علی والی مصر به سال 1227 آن شهر را از ایشان پس گرفت. در سال 1335 هَ. ق. نیروهای شریف مکه بر آنجا دست یافتند و در سال 1343 هَ. ق. (1924 م.) ابن سعود آن را تصرف کرد و جزو دولت عربستان سعودی گردید. نام های دیگر مدینه عبارت است از: مدینةالسماء. مدینه ٔ مشرفه. مدینةالرسول. مدینةالنبی. مدینه ٔ منوره. مدینه ٔ طیبه. مدینه ٔ مکرمه. حرم الرسول. دارالهجرة. قریةالانصار. اثرب. یثرب. یندد. تید. نیدد. نیدر. موفیه. بحیرة. طیبة. مسکینه. طابة. محبة. محبوبه. مجببة. حبیبه. مرحومه :
فرخ و فرخنده و مبارک چونانک
آمدن مصطفی بر اهل مدینه.
سوزنی.

معنی مدینه به فارسی

مدینه
یکی از شهرهای عمده کشور عربستان سعودی و دومین شهر اسلامی از جهت عظمت و تقدس واقع در شمال شرقی مکه درناحیه حجازمیباشد نام اصلی این شهر ( یثرب ) بوده ولی پس از هجرت رسول اکرم ( ص ) از مکه باین شهر بنام مدینه النبی و یا مدینه طیبه و یا بالاختصار مدینه خوانده شده است . این شهر بیش از ۱۹۸٠٠٠ نفر جمعیت دارد و مدفن حضرت رسول اکرم و عده ای از اهل بیت رسول و سه تن از خلفای اول اسلام ( ابوبکر عمر عثمان) در این شهر است و پس از رحلت رسول اکرم تا سال ۳۵ هجری مرکز خلافت بوده است مدینه منوره.۲ - بطور عام بمعنی مطلق شهر است .
شهر، مدن و مدائن جمع
( اسم ) شهر بلد : چون مهد خواهر بمدین. تبریز رسید شهر را آیین و کله بستند و نثارهای فراوان ریختند . جمع: مداین ( مدائن ) . یا مدین. فاضله. مدینهای که ساکنان آن کوشش کنندکه سعادت حقیقی را بدست آورند .ادار. چنین مدینهای بدست حکیمان و فاضلان باشد .
نام شهری است به اسپانیا
مدینه فاضله
شهری است به فلسطین
از نامهای بخارا
نام دیگر شهر بلنسیه است
نام شهری به اسپانیا
لقب شهر آتن است
شهر بزرگی از بهترین شهرهای افریقیه
مدینه
شهری در اندلس
نام دیگر بغداد است
نام دیگر بعلبک
نام بخارا
لقب شهر سیستان
انطاکیه
در قزوین است
نام دیگر طلیلطه
بغداد
شهری در اندلس ( اسپانیا ) که قدما معتقد بودند بناهایش از سنگ بهت ( حجر الباهت ) ساخته شده بطوریکه هر کس به آن نظر میکرده از خنده و قهقهه خودداری نمیتوانسته بنماید تا میمرده است .

معنی مدینه در فرهنگ معین

مدینه
(مَ نِ) [ ع . مدینة ] (اِ.) شهر. ج . مدن ، مداین . ، ~ی فاضله آرمان شهر.

معنی مدینه در فرهنگ فارسی عمید

مدینه
شهر.
* مدینهٴ فاضله: شهری خیالی که مردم آن جهت به دست آوردن سعادت حقیقی کوشش کنند و ادارۀ چنین مدینه ای در دست فاضلان و حکیمان باشد.

مدینه در دانشنامه اسلامی

مدینه
مدینه یکی از شهرهای اصلی کشور عربستان هست.
مدینه (مدینة النبی) یکی از شهرهای اصلی کشور عربستان سعودی، در شمال شرقی مکه در ناحیه حجاز است و تا مکه ۴۵۰ کیلومتر فاصله دارد.
اسامی دیگر مدینه
نام اصلی این شهر «یثرب» بود ولی پس از هجرت رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم از مکه به این شهر، «مدینة النبی» یا «مدینه طیبه» یا صرفا «مدینه» خوانده شد.غیر از این چند نام، برخی مورخین برای این شهر، نزدیک به صد نام ذکر کرده اند.
مهمترین نکته در جغرافیای داخلی مدینه
مهمترین نکته در جغرافیای داخلی مدینه این است که شهر در میان دو رشته حره(منطقه سنگلاخی که سنگ هایی شبیه به سنگ های آتشفشان و داغ شده دارد.)واقع شده که یکی در شرق با نام حرّه واقم و دیگری در غرب با نام حرّه وبره است.در جنوب یثرب، حرّه جنوبی قرار دارد که به آن حره شَوْران نیز می گویند. این حره نیز بخش جنوب را از حره شرقی تا غربی پوشانده و آنها را به یکدیگر متصل کرده است.
معنای حره
...
مدینه
مدینه یا مَدینَةُ النَّبی، به معنای شهر پیامبر، دومین شهر مهم مذهبی مسلمانان که در عربستان واقع است. هجرت پیامبر اکرم(ص) به این شهر، مبدأ تاریخ مسلمانان گشت. مسجد و مرقد پیامبر اکرم(ص)، قبرستان بقیع، مدفن چهار امام شیعه و بسیاری از بزرگان اسلام و نیز مکان های مقدس دیگری در آن جای گرفته است. با هجرت پیامبر اسلام(ص) به این شهر، نام آن از یثرب به مدینة النبی تغییر کرد و تا سال ۳۶ق پایتخت نخستین حکومت اسلامی بود. جنگ های مسلمانان با مشرکان، نبرد پیامبر با یهودیان مدینه، شورش علیه خلیفه سوم مسلمانان و کشته شدن او، واقعه حره، قیام نفس زکیه و قیام شهید فخ از حوادث بسیار مهم در تاریخ این شهر به شمار می روند. اکثر امامان شیعه در مدینه ساکن بوده اند.
سفر به مدینه و زیارت مکان های مقدس آن و نمازگزاردن در مسجد النبی جزء جدانشدنی سفر مسلمانانی است که عازم حج یا عمره هستند.
مدینه (نام پیش از هجرت : یثرب) از شهرهای اصلی کشور عربستان است و در ۴۵۰ کیلومتری شمال شرقی مکه در ناحیه حجاز قرار دارد.
مدینه
کلید واژه: مدینه، مدینة النبی، هجرت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، تاریخ مدینه، مکان های مدینه، حکومت اسلامی
مدینه، هجرتگاه پیامبر صلی الله علیه و آله مرکز تأسیس حکومت اسلامی و نام آورترین شهرهای اسلامی پس از مکه معظمه است. که قبر مطهر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم اسلام و عده ای از اهل بیت علیهم السلام و یاران او در آن قرار دارد. در قبرستان بقیع نیز چهار تن از امامان (امام حسن مجتبی، امام سجاد، امام باقر، امام صادق علیهم السلام) و بنابر روایتی، حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام مدفون اند. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم مکه را حرم خدا و مدینه را حرم رسول الله شمرده اند.
مدینه به معنی شهر. و مدون به معنی اقامت است «مَدَنَ بِالْمَکانِ و مُدوناً: اَقامَ» ظاهرا شهر را از آن مدینه گویند که مردم در آن اقامت دارند اما تمدن که به معنی خروج از جهل و دخول به راه انسانیت و ترقی است ظاهرا از معانی مستحدثه است. بعضی مدینه را از «دان» دانسته و میم آن را زاید گرفته اند. در نهج البلاغه، خطبه: 180 آمده «اَیْنَ الَّذینَ... مَدَّنُوا الْمَداِئنَ» کجایند آن ها که شهرها بنا کردند.
مدینه یکی از شهرهای اصلی کشور عربستان سعودی می باشد که در شمال شرقی مکه در ناحیه حجاز است و تا مکه 450 کیلومتر فاصله دارد. مدینه منوره در 39 سی و نه درجه و 50 پنجاه دقیقه طول شرقی و 24 بیست و چهار درجه و 32 سی و دو دقیقه عرض شمالی است . ارتفاع این شهر از سطح دریا بین 597 تا 639 متر است. این شهر در شوره زار و سنگستان واقع است و بقدر نصف مکه آبادانی دارد.
مهمترین نکته در جغرافیای داخلی مدینه این است که شهر در میان دو رشته حره منطقه سنگلاخی که سنگ هایی شبیه به سنگ های آتشفشان و داغ شده دارد واقع شده که یکی در شرق با نام «حرّه واقم» و دیگری در غرب با نام «حرّه وبره» است.
در جنوب یثرب، حرّه جنوبی قرار دارد که به آن «حره شَوْران» نیز می گویند. این حره نیز بخش جنوب را از حره شرقی تا غربی پوشانده و آنها را به یکدیگر متصل کرده است.
حره به طور معمول به سنگ های سیاهی اطلاق می شود که به صورتی خشن سطح زمین را پوشانده و پستی و بلندی تپه ای دارد و به صورت کوه نیست. در فاصله های دورتری از مدینه حره های دیگری نیز وجود دارد.
مدینه
معنی مَدِينَةِ: شهر- مدینه ( در آیه شریفه 8 سوره مبارکه منافقون : "يَقُولُونَ لَئِن رَّجَعْنَا إِلَی ﭐلْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ ﭐلْأَعَزُّ مِنْهَا ﭐلْأَذَلَّ ..." )
معنی يَثْرِبَ: نام قديم شهر مدينه (کلمه يثرب نام قديمي مدينه طيبه است ، قبل از ظهور اسلام اين شهر را يثرب ميخواندند ، بعد از آنکه رسول خدا (صلياللهعليهوآلهوسلّم) به اين شهر هجرت کردند نامش را مدينة الرسول نهادند ، و سپس کلمه رسول را از آن حذف کرده و به مدينه مشهور ...
معنی مَدَائِنِ: شهرها (جمع مدينة)
معنی إِمَامٍ: پيشوا-راه اصلي(در جمله"إِنَّهُمَا لَبِإِمَامٍ مُّبِينٍ "يعني منزلگاه قوم لوط و قوم ايکه ، هر دو بر سر بزرگ راهي قرار داشت . مقصود از اين راه ، آن راهي است که مدينه را به شام وصل ميکند)
معنی أَيْکَةِ: کلمه ايکه به معناي درخت به هم پيچيده است ، و جمع آن ايک است ، و به طوري که گفته شده قوم ايکه در سرزميني پر درخت چون جنگل زندگي ميکردهاند که درختهايش سر به هم داده بود . اين مردم طايفه اي از قوم حضرت شعيب (عليهالسلام) بودند چون در جمله" انهما لبامام...
معنی يَسْتَفْتِحُونَ: طلب و آرزوي پيروزي مي کنند (عبارت "کَانُواْ مِن قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَی ﭐلَّذِينَ کَفَرُواْ " يعني : به خودشان مژده پيروزی بر كافران میدادند . قبل از بعثت ، کفار عرب متعرض يهود ميشدند ، و ايشان را آزار ميکردند ، و يهود در مقابل ، آرزوي رسيدن بعث...
تکرار در قرآن: ۴(بار)
دومین اثر بزرگ معماری که در عصر دولت امویان اندلس بنا شده، مدینةالزهراء است که عبدالرحمن سوم و حَکَم دوم در سالهای 324 - 350 ق آن را بنا نهادند.
شهر الزهراء، پایتخت حاکمان اندلس بود. بعد از سقوط اندلس، الزهراء رو به ویرانی نهاد. در سال 1910 م، باستان شناسان توانستند قسمتی از شهر را از دل خاک بیرون بیاورند. بناهای داخل شهر در سه ردیف پلکانی شکل و با اختلاف سطح، پشت سر هم قرار گرفته است.
ردیف اول به قصرهای خلیفه، ردیف دوم به منزل درباریان و نگهبانان اختصاص داشت. در ردیف سوم تاکنون بقایای یک سالن بزرگ کشف شده است.
در ضلع شرقی حصار شهر، مسجدی است که مانند مسجد قرطبه از پنج ستون عمود بر دیوار قبله تشکیل شده است. عناصر معماری و تزیینی در مسجد الزهراء با مسجد قرطبه یکی است؛ با این تفاوت که معماری اسلامی در مسجد الزهراء به اوج خود رسیده و کنده کاری های آن به جای گچ، روی سنگ انجام شده که پدیده جدیدی در هنر معماری است. گوناگونی سبک ها و نوآوری معماری مانند تعدد طبقات طاق ها و مشبک و متقاطع بودن آنها و گنبدهای چند ضلعی از ابتکارات معماری این مسجد است.
مَدینةُ مَعاجز الأئمة الاثنی عَشَر وَ دَلائلُ الحُجَج عَلی البَشَر مشهور به مدینه المعاجز کتابی است اثر عالم شیعی، سید هاشم بحرانی که درباره معجزات ائمه اثنی عشر شیعه و به زبان عربی نگارش یافته است.
سید هاشم توبَلانی بحرانی مشهور به علامه بحرانی از فقها، محدثین و مفسرین شیعه در قرن یازدهم و اوایل قرن دوازدهم هجری قمری و اهل بحرین است. او مرجعیت دینی و اجتماعی اهالی بحرین را بر عهده داشت. کتاب تفسیری البرهان فی تفسیر القرآن از اوست. شیخ حر عاملی صاحب کتاب وسائل الشیعه شاگرد اوست. بحرانی در 1107 یا 1109ق وفات یافت و پیکرش در توبَلی ، در گورستان مشهور ماتینی به خاک سپرده شد.
نویسنده کتاب را به دوازده باب تقسیم کرده و هر بابی را به بیان معجزات یکی از امامان معصوم علیهم السلام اختصاص داده و مجموعاً بالغ بر دو هزار و شصت و شش معجزه از معجزات باهره ایشان را نقل کرده است. ذیل برخی از معجزات، روایات متعددی هم از مصادر و منابع معتبر فریقین که برخی از آنها تاکنون به چاپ نرسیده است، نقل می کند.
نویسنده در آغاز کتاب از بیش از صد کتاب که در موضوع امامت تا زمان وی نوشته شده، نام می برد و به آثاری چون: کتاب الامامة الکبیر، ابراهیم بن محمد بن سعید ابن هلال بن عاصم بن سعد بن مسعود ثقفی، کتاب الاستشفاء فی الامامة، اسماعیل بن علی بن اسحاق بن ابی سهل بن نوبخت، کتاب امامة علی علیه السلام، ابن خالویه، کتاب الامامة، ابومحمد حکم بن هشام بن حکم، کتاب الامامة الکبیر، فضل بن شاذان و... اشاره می کند.
این کتاب از فخیمترین آثاری است که درباره معجزات ائمه اطهار علیهم السلام نگاشته شده است و از این ویژگی مهم برخوردار است که در اکثر موارد به نقل معجزاتی می پردازد که راویان شیعی و سنی در آن اتفاق نظر دارند و برخی رویات احادیث این کتاب از رویات صحاح اهل سنت هستند.
علیرغم این ویژگی در برخی موارد روایات تکراری به چشم می خورد مثلا حدیثی را که در مورد معجزات حضرت امیرالمومنین علیه السلام نقل می کند به عینه در مورد معجزات حسنین علیهماالسلام نیز روایت می کند.
علاوه بر این در مواردی چند احادیثی نقل می کند که با مقام عصمت ائمه معصومین علیهم السلام ناسازگار است. همچنین در پاره ای موارد حدیثی را ذکر می کند که هیچ اثری از آن در آثاری که تا زمان وی نگاشته شده موجود نمی باشد.
علامه بحرانی در سوم جمادی الاول سال 1090 هـ.ق از نگارش این اثر فراغت یافته است. استنساخ این اثر در سال 1290 هـ.ق به قلم علی بن عباس قزوینی صورت گرفته و نخستین بار قبل از سال 1300 هـ.ق و بار دوم در سال 1300 هـ.ق به چاپ رسیده است.
«مدینة معاجز الائمة اثنی عشر و دلائل الحجج علی البشر»، تالیف سید هاشم بحرانی ، کتابی است درباره معجزات ائمه دوازده گانه شیعه که به زبان عربی نگارش یافته است.
کتاب حاضر دارای دوازده باب، در هشت جلد، به عدد امامان دوازده گانه شیعه علیه السّلام ، است که ذیل هر باب مولف به نقل معجزات یکی از ائمه علیه السّلام پرداخته است.
گزارش محتوا
مولف در هر باب، جداگانه به بیان معجزات امامان معصوم علیه السّلام پرداخته و درباره معجزات ایشان حدود دو هزار و شصت و شش معجزه را ذکر می کند و در ذیل برخی معجزات به نقل روایات متعددی از منابع و مصادر معتبر مورد قبول فریقین می پردازد. علامه بحرانی در آغاز کتاب به حدود صد اثر که درباره موضوع امامت تا زمان وی نگارش یافته اشاره می کند. از ویژگی های کتاب این است که در اثبات معجزات ائمه معصومین علیه السّلام به روایاتی استناد می کند که مورد پذیرش اهل سنت و شیعیان است و برخی از روات احادیث وی از جمله روات صحاح سته اهل سنت هستند. ولی با وجود این به جهت تکرار روایات در برخی موارد به نقص و کاستی دچار است، مثلا در بیان معجزات علی علیه السّلام ، به نقل روایتی می پردازد که همان روایت را بعینه به هنگام یاد کرد معجزات امام حسن علیه السّلام و امام حسین علیه السّلام نیز ذکر می کند و ثانیا در برخی موارد به نقل روایاتی می پردازد که با عصمت ائمه علیه السّلام ناسازگار است.
نسخه شناسی
علامه بحرانی در سوم جمادی الاولی سال ۱۰۹۰ ق، از نگارش این اثر فراغت یافته است. استنساخ این اثر در سال ۱۲۹۰ ق به قلم علی بن عباس قزوینی صورت گرفته و نخستین بار قبل از سال ۱۳۰۰ ق و بار دوم در سال ۱۳۰۰ ق به چاپ رسیده است. نسخه خطی این کتاب در کتابخانه آل عصفور بوشهر و نیز اداره اوقاف مرکزی ایران نگهداری می شود که متاسفانه نسخه ای است، ناقص و تاکنون نسخه ای کامل از این کتاب که شامل تمام معجزات ائمه معصومین علیه السّلام باشد، به دست نیامده است. نسخه حاضر در برنامه در قطع وزیری با جلد گالینگور در هشت جلد (ج اول ۵۵۹ صفحه، ج دوم ۴۹۲ صفحه، ج سوم ۵۶۱ صفحه، ج چهارم ۴۴۳ صفحه، ج پنجم ۴۷۳ صفحه، ج ششم ۴۶۳ صفحه، ج هفتم ۶۸۱ صفحه و ج هشتم ۳۹۹ صفحه) برای بار در سال توسط موسسه المعارف الاسلامیه، منتشر شده است.
«مدینة معاجز الائمة اثنی عشر و دلائل الحجج علی البشر»، تالیف سید هاشم بحرانی ، کتابی است درباره معجزات ائمه دوازده گانه شیعه که به زبان عربی نگارش یافته است.
کتاب حاضر دارای دوازده باب، در هشت جلد، به عدد امامان دوازده گانه شیعه علیه السّلام ، است که ذیل هر باب مولف به نقل معجزات یکی از ائمه علیه السّلام پرداخته است.
گزارش محتوا
مولف در هر باب، جداگانه به بیان معجزات امامان معصوم علیه السّلام پرداخته و درباره معجزات ایشان حدود دو هزار و شصت و شش معجزه را ذکر می کند و در ذیل برخی معجزات به نقل روایات متعددی از منابع و مصادر معتبر مورد قبول فریقین می پردازد. علامه بحرانی در آغاز کتاب به حدود صد اثر که درباره موضوع امامت تا زمان وی نگارش یافته اشاره می کند. از ویژگی های کتاب این است که در اثبات معجزات ائمه معصومین علیه السّلام به روایاتی استناد می کند که مورد پذیرش اهل سنت و شیعیان است و برخی از روات احادیث وی از جمله روات صحاح سته اهل سنت هستند. ولی با وجود این به جهت تکرار روایات در برخی موارد به نقص و کاستی دچار است، مثلا در بیان معجزات علی علیه السّلام ، به نقل روایتی می پردازد که همان روایت را بعینه به هنگام یاد کرد معجزات امام حسن علیه السّلام و امام حسین علیه السّلام نیز ذکر می کند و ثانیا در برخی موارد به نقل روایاتی می پردازد که با عصمت ائمه علیه السّلام ناسازگار است.
نسخه شناسی
علامه بحرانی در سوم جمادی الاولی سال ۱۰۹۰ ق، از نگارش این اثر فراغت یافته است. استنساخ این اثر در سال ۱۲۹۰ ق به قلم علی بن عباس قزوینی صورت گرفته و نخستین بار قبل از سال ۱۳۰۰ ق و بار دوم در سال ۱۳۰۰ ق به چاپ رسیده است. نسخه خطی این کتاب در کتابخانه آل عصفور بوشهر و نیز اداره اوقاف مرکزی ایران نگهداری می شود که متاسفانه نسخه ای است، ناقص و تاکنون نسخه ای کامل از این کتاب که شامل تمام معجزات ائمه معصومین علیه السّلام باشد، به دست نیامده است. نسخه حاضر در برنامه در قطع وزیری با جلد گالینگور در هشت جلد (ج اول ۵۵۹ صفحه، ج دوم ۴۹۲ صفحه، ج سوم ۵۶۱ صفحه، ج چهارم ۴۴۳ صفحه، ج پنجم ۴۷۳ صفحه، ج ششم ۴۶۳ صفحه، ج هفتم ۶۸۱ صفحه و ج هشتم ۳۹۹ صفحه) برای بار در سال توسط موسسه المعارف الاسلامیه، منتشر شده است.
مدینه پس از رحلت پیامبر تا سال ۳۶ هجری مرکز خلافت بود.
پس از رحلت پیامبر، شهر مدینه به صورت مرکز خلافت درآمد. این مرکزیت تا سال نخست خلافت امام علی(علیه السلام) یعنی سال ۳۶ هجری ادامه داشت.

خارج شدن مدینه از مرکزیت خلافت
پس از آن که امام علی علیه السلام از مدینه عازم کوفه شد، مدینه، از مرکزیت خارج گردید و اداره آن در عهده امیرانی درآمد که از سوی عراق و سپس شام و نقاط دیگر بر دنیای اسلام حکومت می کردند. این زمان، افزون بر انصار، شمار زیادی از مهاجران مسلمان و دیگر مسلمانان مکه به ویژه تعداد زیادی از طایفه قریش در مدینه سکونت داشتند واین شهر توسعه بسیار یافت.

نخستین امیران مدینه
نخستین امیران مدینه در دوره خلافت امام علی(علیه السلام)، ابوالحسن مازنی انصاری، سهل بن حُنَیف و تمّام بن عباس بن عبدالمطلب و ابوایوب انصاری و قُثَم بن عباس بودند. پس از آن در روزگار معاویه، مدتی مروان بن حکم و سپس سعید بن عاص، عمرو بن سعید بن عاص و ولید بن عُتْبة بن ابو سفیان امارت بر این شهر را عهده دار شدند. این زمان مردم مدینه، نه جانبدار علویان و نه امویان، بلکه در اندیشه حمایت از خط میانی قریش؛ یعنی تفکر بوبکری و عمری بودند و به کسانی مانند عبدالله بن زبیر تمایل داشتند.

واقعه حره
...
مدینه در دوره عباسیان شاهد حوادث گوناگونی بود.
عباسیان در شهر کوفه قدرت را به دست گرفتند و در دوره منصور، بغداد را ساختند و خلافت را به آنجا انتقال دادند. نخستین امیر آنان در مدینه، از خاندان عباسی یحیی بن جعفربن تمام بن عباس بود که از سوی سفّاح منصوب شد. پس از وی، داود بن علی بن عبدالله و سپس موسی بن داودبن علی به همین ترتیب این شهر مهم، همانند سایر شهرهای بزرگ در اختیار عباس زادگان بود، گرچه به ندرت افراد غیر عباسی، برای مدتی کوتاه به امارت این شهر می رسیدند.

شورش نفس زکیه
شهر مدینه در سال ۱۴۵ با یک شورش علوی بسیار پرنفوذ مواجه شد. محمد بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی(علیه السلام) با لقب نفس زکیّه و به عنوان مهدی در این شهر سر به شورش برداشت و آن را تصرف کرد. وی اندکی بیش از دو ماه و نیم بر شهر مسلط بود.

سرکوب شورش به وسیله عباسیان
سپاه عباسی از راه رسید و فرماندهی سپاه را عیسی ابن موسی عباسی عهده دار بود. این سپاه توانست شورش را به شدت سرکوب کند.
قبر نفس زکیه تا قرنها مشخص بود و در دوره وهابی ها آثار آن که در ابتدای شارع سلطانه بود، از میان رفت. به رغم این شهرت، بر اساس آنچه در تاریخ طبری و پس از آن در مآخذ دیگری مانند تاریخ ابن العماد حنبلی آمده، قبر نفس زکیه در بقیع بوده است.
پس از آن حکومت این شهر به جعفر بن سلیمان عباسی رسید که تا سال ۱۴۹ دوام داشت. شگفت آن که پس از وی حسن بن زید بن حسن بن علی(علیه السلام) از طرف منصور بر این شهر حکمران شد. وی از معدود علویانی است که جانبدار عباسیان بود و سالها بر مدینه و نقاط دیگر از سوی عباسیان حکومت کرد. این شهر گاه در اختیار برخی از نوادگان خلیفه دوم نیز قرار می گرفت.

قیام حسین بن علی بن حسن بن حسن بن علی
...
از قرن چهارم تا ششم امارت مدینه در دست علویان بود.
از سال ۳۰۰ هجری به بعد، شمار علویانی که به طور عادی به امارت مدینه و مکه می رسیدند، رو به فزونی گذاشت.
سلیمان بن محمد، جعفر بن محمد، قاسم بن محمد، محمد بن عبیدالله بن طاهر، مسلم بن احمد، قاسم بن عبیدالله، از علوی و جعفری ـ از نسل عبدالله بن جعفر و احیانا عقیل ـ پشت سر هم بر مدینه حکومت کردند.
در ادامه، باز هم از برخی امرای ترک به عنوان حاکم مدینه یاد شده؛ اما یکی در میان و یا حتی بیشتر، این علویان بودند که بر این شهر حکمرانی می کردند.

تاریخچه حکومت علویان در مدینه
از اخباری که درباره امرای این دوره مدینه و پس از آن در اختیار داریم، می توانیم دریابیم که تقریباً دولت علویان مدینه، از اوایل قرن چهارم آغاز شده و همچنان استمرار یافته است؛ به طوری که از سال ۳۸۱ به بعد، از هیچ غیر علوی به عنوان حاکم مدینه یاد نمی شود.
گفتنی است که به احتمال زیاد، به دلیل روابط حسنه میان علویان مدینه و دولت شیعی آل بویه، عضد الدوله برای نخستین بار دیواری در اطراف شهر مدینه کشیده است که البته بعدها تخریب شد و امیران دیگر آن را بازسازی کردند.
از فرد دیگری که در کشیدن دیوار مدینه یاد شده، جمال الدین ابومنصور اصفهانی است که کارهای خیر او در حرمین شریفین، در تمامی آثار تاریخی قرن ششم به بعد، منعکس شده است.
در این دوره، که قدرت فاطمیان در مصر رو به فزونی بود، علویان مستقل مدینه، گاه خود را به عباسیان و گاه به فاطمیان منسوب می کردند و در این میان، می کوشیدند تا قدرت مستقل خویش را در حجاز استوار کنند. بسیاری از علویان، بر حرمین و در مواردی بر مدینه یا مکه حکومت می کردند. قدرت و نفوذ علویان به صورتی کاملا استوار تا پایان دولت فاطمیان ادامه داشت.
در این اواخر، به تدریج امارت مدینه در اختیار خاندان خاصی قرار گرفت که نسل آنان به امام حسین(علیه السلام) منتهی می شد و امارت حسنی ها در مدینه پایان یافت.

انحلال قدرت علویان
از زمانی که صلاح الدین ایوبی (۵۴۶ ـ ۵۸۹) فاطمیان را برانداخت و موضع ضد علوی و شیعی گرفت، قدرت علویان مدینه و طبعا نفوذ تشیع در این شهر رو به انحلال رفت. با این حال روشن بود که به این سادگی امکان قطع سلطه علویان در مدینه نبود.
به ویژه که علویان به سرعت توانستند با صلاح الدین ارتباط برقرار کنند. با این حال، گاه عباسیان یا ایوبیان، به اجبار امیرانی را بر حرمین تحمیل می کردند.

تحول مهم دوره علویان
...
دولت سعودی دوم به رهبری ملک عبدالعزیز به سال ۱۳۴۴ بر شهر مدینه تسلط یافت.
آخرین شریف قدرتمند حجاز، شریف حسین است که پس از وی، دولت سعودی دوم بر شهر مدینه تسلط یافت.
نخستین امیر سعودی این شهر ناصر بن سعود فرهان بود. از آن زمان به بعد، امیران مختلفی از خاندان سعودی بر این شهر مقدس حکمرانی کرده اند.

توسعه مدینه در دوره سعودی
شهر مدینه در دوره سعودی، توسعه زیادی یافته و از توجه خاص برخوردار بوده است.

مشکل توسعه مدینه
مشکل عمده این توسعه، نابودی شکل تاریخی ـ طبیعی شهر است که نه تنها بسیاری از اماکن متبرک در توسعه از میان رفته، بلکه برخی از اماکن تاریخی و نیز کوه های مهم از بیخ و بن، محو شده است.

منبع
...
مدینه شناسی (ویرایش جدید)، تألیف محمدباقر نجفی، از جمله آثار ارزشمند در شناخت آثار و اماکن شهر مدینه است. این کتاب همان گونه که نویسنده در مقدمه اشاره کرده در پنج جلد نگارش شده و هر جلد به قسمتی از مباحث کلی مدینه شناسی اختصاص یافته، اما در برنامه تنها دو جلد آن ارائه شده است.
جلد اول، مشتمل بر دو مقدمه از ناشر و نویسنده و چهار بخش (کتاب) و جلد دوم مشتمل بر یک مقدمه و یک کتاب است. مطالب هر بخش (کتاب) در ضمن فصول متعددی نگارش شده است.
فصلنامه «میقات حج» در سال 1379 گفتگوی صمیمانه ای با نویسنده درباره تألیفاتش انجام داده که در شماره 33 منتشر شده است. ناشر به جای نوشتن پیشگفتار، پرسش و پاسخ حاضر را که حاوی مطالب جامعی است درباره کتاب مدینه شناسی و شرح حال مؤلف، آورده است
در کتاب اول، 21 مسجد مدینه معرفی شده است. مساجد قبا، جمعه، النبی(ص)، قبلتین، مصلی، اجابه، شجره، ابوذر و مسجد علی(ع) از جمله مساجد مورد بحث است؛ به عنوان نمونه درباره مسجد النبی(ص) ابتدا گزارش کلی از تاریخ بنای مسجد از آغاز تا وفات حضرت محمد(ص) و سپس توسعه و تعمیرات آن ذکر شده است. سپس آثار و جایگاه های تاریخی - معنوی مسجد النبی(ص) بررسی شده است. اطلاعاتی که نویسنده از مشاهدات خود می دهد قابل توجه است: «مؤلف در سال 1398ق، ملاحظه کرد که تمامی ساختمان ها و ابنیه موجود بین شارع الساحه و شارع العینیه را در غرب مسجد النبی تا شارع المناخه تخریب کرده اند و زمین آن جهت نمازگزاران، مسطح و مسقف شده است. طبق گفته ناظران آگاه مدینه، قرار است از جانب شمال مسجد، ساختمان های بین میدان باب المجیدی و شارع الساحه از یک سو و شارع السحیمی، تخریب و مسطح شود. همچنین از جانب شرق، بناهای موجود در بین شارع عبدالعزیز و شارع السنبلیه در شمال شرقی مسجد، مشمول این توسعه و طرح قرار گیرد»
در کتاب دوم، هشت خانه تاریخی مدینه ذکر شده که از آن جمله است خانه های ابوایوب، کعب بن اشرف، عثمان بن عفان و امام جعفر صادق(ع). خانه امام جعفر صادق(ع) در مجاورت سمت جنوبی خانه ابوایوب انصاری جای داشته و قرن ها مورد توجه زائران مدنی بوده است. هم اکنون (1398ق) و با توجه به نقشه ها و ماکت مسجدِ مزبور در کتابخانه سید جعفر فقیه و مصطفی عطار، این خانه جنوباً متصل به خانه ابوایوب انصاری و غرباً به کوچه ای که حد فاصل کتابخانه عارف حکمت می باشد، قرار دارد و بزرگان مدینه را بر آن مکان توجهی است
آیات مکی درباره اهل مدینه به آیاتی با ملاک های مکی، خطاب به مردم مدینه اطلاق می شود.
جلال الدین سیوطی و دیگران، به نقل از حسن بن محمد بن حبیب نیسابوری (صاحب کتاب التنبیه علی فضل علوم القرآن) در دسته بندی آیات ، از تقسیم آیات قرآن به "آیات مکی درباره اهل مدینه" و "آیات مدنی درباره اهل مکه" نام برده اند.مراد از "آیات مکی درباره اهل مدینه"، آیاتی است که به لحاظ معیار مشهور (ملاک زمان و مکان ) مکی به شمار آمده ولی مخاطب آن اهل مدینه اند و درباره آنان سخن می گویند؛ و به عکس، "آیات مدنی درباره اهل مکه" آیاتی است که طبق معیار مشهور، مدنی است؛ یعنی پس از هجرت و در شهر مدینه نازل شده اند؛ ولی درباره مردم مکه سخن می گویند.
چند نمونه از آیات مدنی درباره اهل مکه
برای قسم دوم این مثال ها را ذکر کرده اند:
← آیه اول سوره ممتحنه
 ۱. ↑ ممتحنه/سوره۶۰، آیه۱.    
...
اجماع اهل مدینه، اتفاق نظر اهل مدینه بر حکمی دینی است.
اجماع اهل مدینه، به معنای اتفاق اهل مدینه در حکمی از احکام دینی می باشد.
اعتبار
عده ای از اصولیون همانند « مالک بن اصبحی » و پیروان او معتقدند فقط اتفاق اهل مدینه معتبر بوده و در امر استنباط احکام شرعی به کار می آید.
دلیل اعتبار
دلیل این نظریه، به عقیده آنان، آگاه تر بودن مردم مدینه به احکام اسلامی است، زیرا مدینه محل نزول وحی ، دارالهجره ، مرکز حدیث ، شهر صحابه و انصار و مجمع فقها بوده است.در ابراز این عقیده، آنها به حدیثی از رسول خدا (صلی الله علیه وآله) استدلال کرده اند که فرمود: «بدانید که مدینه چون کوره آهنگری است که ناخالصی ها را می زداید و خالص ها را عرضه می دارد و مردم را پاکیزه می سازد».در کتاب « الذریعه » آمده است:«حکی عن مالک أنه کان یجعل اجماع اهل المدینة حجة.. . والذی نقوله أنه إن کان امام الزمان الذی قد دلت الادلة علی عصمته مقیما فی المدینة فاجماع أهلها حجة لهذا العلة، لا لشیء یرجع الیها لانه لو انتقل عنها الی غیرها، زال هذا الحکم فلا تأثیر للمدینة؛از مالک بن اصبحی حکایت شده که اجماع اهل مدینه را حجت می داند، اما از دیدگاه من ( سید مرتضی ) اگر امام زمان (علیه السلام) که معصوم از خطا است مقیم در شهر مدینه باشد از این جهت که او داخل در مجمعین است اجماع اهل مدینه حجت است، اما اگر امام زمان (علیه السلام) از شهر بیرون رفت اجماع آنان بدون وجود آن حضرت حجیت ندارد».
اخبار مدینه، ترجمه فارسی «خلاصة الوفاء بأخبار دار المصطفی»، اثر علامه نورالدین سمهودی (844-911ق) در تاریخ مدینه است که با تصحیح و تعلیقات سید کمال حاج سیدجوادی، عرضه شده است.
کتاب با دو مقدمه از مصحح و مترجم آغاز و مطالب در هشت فصل، تنظیم شده است.
سمهودی برای تألیف کتاب خویش، عموم منابع و مآخذ مکتوب که تا آن زمان نگاشته شده بوده را در اختیار داشته و از آنها بهره جسته است. برخی از این مآخذ متأسفانه یا در گذر زمان از بین رفته و یا تاکنون اطلاعی از آنها نداریم، مانند کتاب ابن زباله، ابن النجار، مدائنی و... .
در مقدمه مصحح، ضمن شرح مختصری از احوال نویسنده و تألیفات وی، نگاهی به مطالب مندرج در کتاب گردیده است .
در مقدمه مترجم، به عناوین فصول کتاب، اشاره شده است .
حضور اسرای کربلا در شام و اقدامات تبلیغی آنها در شهر دمشق، سبب شد یزید از حضور آنها در این منطقه احساس نگرانی کند.
در منابع آمده است اهل بیت (علیه السّلام) حدود هفت روز در دمشق به عزاداری پرداختند، در روز هشتم یزید آنها را فراخواند و پیشنهاد ماندن در دمشق را به آنان مطرح کرد؛ اما اهل بیت (علیه السّلام) خواستار مراجعت به مدینه بودند. (و ندبوه علی ما نقل سبعة ایام- فلما کان الیوم الثامن دعاهن یزید- و عرض علیهن المقام فابین- و ارادوا الرجوع الی المدینة.)
مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۴۵، ص۱۹۶.    
وقتی کاروان آماده سفر شد، یزید نعمان بن بشیر را به ریاست گروهی مامور بازگرداندن آن ها به مدینه کرد نعمان بن بشیر و همراهانش موظف شدند با اسرا برخورد شایسته ای داشته باشند و احترام آن ها رعایت کرده و هنگام استراحت از کاروان آن ها فاصله بگیرند.
شیخ مفید، الارشاد، ج۲، ص۱۲۲، ترجمه سید هاشم رسولی محلاتی، تهران دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۷۸.    
برخی معتقدند این که یزید عده ای را به عنوان همراه و محافظ اسرای کربلا می فرستد در واقع علاوه بر محافظت از آن ها سیطره بر اوضاع است، چرا که یزید از تاثیر اهل بیت در شهرها و نشر حقایق به سایر شهرها می ترسید. یزید هراس داشت که در شهرهای واقع در مسیر اسرا علیه او شورش هایی برپا شود.
امینی، محمد امین، الرکب الحسینی، ج۶، ص۲۷۳.    
...
با ورود رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) به شهر مدینه که مردمانش خود اسلام را پذیرفته بودند و حضرت را به شهرشان دعوت کرده بودند و این بهترین فرصت برای نهادینه کردن اسلام و رشد آئین حق بود. از نمونه ی اقدامات پیامبر در مدینه می توان به: بنای مسجدالنبی، عهد نامه میان اوس و خزرج، پیمان برادری، و همچنین اخراج منافقان از مدینه اشاره کرد.
فشار ها و کج رفتاری های مشرکان مکه فزونی یافته بود و کار را به جائی رسانیده بودند که تصمیم بر قتل شبانه ی رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) گرفتند. پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) توسط وحی از توطئه خبر دار شدند. مکه دیگر جای ماندن نبود، علی بن ابیطالب (علیه السّلام) در شبی که قرار بود پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) کشته شود، در بستر ایشان آرمیدند و مهم ترین هجرت تاریخ آغاز شد. مقصد این هجرت شهر یثرب (مدینه) بود. مسلمانان مدینه که از حرکت پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) به سوی شهرشان آگاه شده بودند، منتظر بودند تا مقدم پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) را گرامی بدارند. پس از چند روز انتظار سرانجام خورشید عالم تاب اسلام در روز دوشنبه دوازدهم ربیع الاول محله ی «قبا» (که یکی ازمحله های مدینه به شمار می آید) را به قدوم خود متبرک نمودند. پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) تا روز جمعه در قبا بودند.
ساخت مسجد قبا
پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) در مدت کوتاهی که در قبا حضور داشتند دستور ساختن مسجد قبا را صادر فرمودند، و این اولین مسجدی بود که در اسلام بنا می گردید.
ورود پیامبر به شهر مدینه
رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) روز جمعه از قبا حرکت کردند و در وادی «رانونا» که در محله ی «بنی سالم بن عوف» واقع بود، نماز جمعه خواندند و این نخستین نماز جمعه ی پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) در مدینه بود. بزرگان قبائل مدینه هر کدام از پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) تقاضا داشتند که حضرتش در منزل ایشان وارد شود؛ اما پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) می فرمودند: «راه شتر را باز بگذارید، او مامور است.» سرانجام شتر پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) در محله ی «بنی مالک بن نجار» زانو به زمین زد و آن نقطه قلب طپنده ی اسلام گشت. از آنجا که هنگام زانو زدن شتر، ابو ایوب انصاری زاد و توشه ی حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلّم) را به خانه خود برده بود، حضرتش در منزل وی سکنی گزیدند.
اقدامات اولیه در مدینه
...
امرای مدینه به حاکمان مدینه در دوره اسلامی از آغاز تاکنون اطلاق می شود.امرا جمع امیر از ماده (ا ـ م ـ ر) به معنای والی، صاحب فرمان، فرمانده و پادشاه است.
مدینه دومین شهر مهم در اسلام از لحاظ مذهبی و فرهنگی و در برهه ای از لحاظ سیاسی بوده است. این شهر از هنگام زندگانی پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله وسلّم تا سال ۳۵ق. مرکز حکومت اسلام و پس از رحلت آن بزرگوار، به سبب در بر گرفتن حرم شریف ایشان که تمام مسلمانان زیارت آن را بر خود لازم می دانند و نیز به دلیل سکونت اهل بیت : و صحابه بزرگ پیامبر در آن، از جایگاهی ویژه برخوردار بوده است. خلفای اموی و عباسی همواره یکی از وابستگان خود را به امارت آن منصوب می کردند. امیران مدینه بسته به توانایی ها و ویژگی های خود، گاه عهده دار نقش های بزرگی در مسائل سیاسی ـ اجتماعی جهان اسلام و نیز توسعه مسجد النبی شده اند.از آغاز اسلام تاکنون حدود ۵۰۰ امیر بر این شهر حکومت کرده اند که امارتشان یا با فرمان رسمی قدرت مسلط بر حجاز (امارت استکفایی) یا در ضمن ماموریت نظامی برای مدتی کوتاه (امارت خاصه) یا با شورش بر ضد دولت مرکزی در شهر مدینه (امارت استیلایی) بوده است. می توان کنار این سه گونه امارت، گونه هایی دیگر از امارت را مانند استنابه ای و افتخاری برشمرد. در امارت استنابه ای یا وکالتی، امیری که در در مدینه قدرت داشت و امور امارت را به انجام می رساند، وکیل و جانشین فردی با نفوذ در دربار خلیفه بود که با توجه به جایگاه و شان خود حکم امارت مدینه را داشت. شاید بتوان جانشینان پیامبر اسلام به هنگام ترک مدینه که اختیاراتی محدود درباره امیران دیگر دوره ها داشتند را با تسامح، امیران استنابه ای نامید. این گونه امارت در مدینه منوره تا دوره سعودی ادامه یافت. امارت افتخاری در برخی زمان ها مرسوم شد که سلطان فردی از نزدیکان خود را به صورت افتخاری و تشریفاتی در هنگامی که به حج می رفت، امیر مدینه می کرد و فرمانش برای تمام والیان مطاع بود. این فرد مسؤولیت و وظایف ثابت امیر واقعی را نداشت. از جمله این افراد، اشناس و ایتاخ از کارگزاران قدرتمند خلافت عباسی بودند که به هنگام سفر حجشان از سوی خلفای عباسی به امارت تمام مناطقی که در مسیر حج قرار داشت، منصوب شدند. پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله وسلّم در حکمی برای یکی از کار گزاران خود، مسؤولیت فرماندهی نظامی، بیان شریعت و تعلیم دین، قضاوت و اجرای احکام و حدود و فصل خصومت ها و امامت جمعه و جماعت را به عنوان وظایف امیران و حاکمان یاد کرده است. بر پایه گزارشی، ایشان اطاعت از امیرانی را که تعیین کرده بود، به منزله اطاعت از خود و نافرمانی از آنان را نافرمانی از خود دانست و برای امیران و کار گزاران خود افزون بر مبلغی برای رفع نیازهای عمومی مانند مسکن و ازدواج و مرکب سواری در صورت نیاز، حقوق و درآمدی مشخص را تعیین کرد.
وظایف امیران مسلمان
در دوره های پسین، ابوالحسن ماوردی (۳۶۴-۴۵۰ق.) و ابویعلی فراء (۳۸۰-۴۵۸ق.) وظایف امیران مسلمان را چنین برشمرده اند: فرماندهی نیروهای نظامی و لشکری، اجرای احکام شرعی حدود و قضاوت، گردآوری و توزیع خراج و صدقات و وا گذاری مناصب سیاسی و نظامی و اجتماعی، دفاع و نگاهبانی از مرزها و شریعت و حفظ حقوق مردم، امامت جمعه و جماعت، تجهیز و گسیل کاروان های حاجیان که این امور را مستقیما یا با نصب یک مسؤول برای هر کدام انجام می داد.
اقسام امیران مدینه در طول چهارده سده
امیران مدینه در طول چهارده سده را می توان با توجه به قدرت های سیاسی حاکم بر جهان اسلام و مدینه و نیز ویژگی های زمانی و خاندانی، این گونه تقسیم بندی کرد:دوران پیامبر و خلفای سه گانه (۱-۳۶ق.) ، دوران خلافت امام علی علیه السّلام (۳۶-۴۰ق.) ، دوران خلافت امویان (۴۰-۱۳۲ق.) ، دوران خلافت زبیریان (۶۴-۷۳ق.) ، دوران خلافت عباسیان (۱۳۲-۳۶۳ق.) ، امارت اشراف علوی بر مدینه که پس از انحطاط خلافت عباسی به یکی از خاندان های قدرتمند منطقه ای و در نهایت دولت اشراف در حجاز وابسته بودند، امارت امیران سعودی بر مدینه (۱۳۴۴ق. تاکنون).
سیر تحول امارت در مدینه
...
با قرآن در مکه و مدینه، با نام کامل «درس نامه با قرآن در مکه و مدینه»، به کوشش اکبر دهقان و تدوین حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت، از سوی مؤسسه فرهنگی - هنری مشعر منتشر شده است.
این اثر در دو فصل، آیات مربوط به حج و مکه معظمه و آیات مربوط به مدینه منوره و مسائل تاریخی مانند برخی از جنگ های بدر، احد، احزاب، تبوک و برخی از آیاتی که مربوط به پیامبر اکرم(ص) است و در مجموع به 200 آیه می رسد و با هدف آشنایی بیشتر روحانیون با معارف قرآن کریم و مأنوس شدن هرچه بهتر زائران بیت الله الحرام با معارف و اسرار قرآن، گردآوری شده است.
ارائه متن آیه شریفه و ترجمه آن، سپس ارائه معنای واژه های مشکل و آن گاه تفسیر آیه شریفه، شیوه تحقیق در این اثر است. در پایان نیز نکته های مختلف ادبی، اخلاقی، تربیتی، اجتماعی و عرفانی از منابع و مصادر مختلف تفاسیر شیعه و اهل سنت همچون التبیان، مجمع البیان، نور الثقلین، صافی، المیزان، نمونه، راهنما، نور، کشاف، مفاتیح الغیب، روح المعانی و فی ظلال القرآن بیان می شود.
کعبه، مرکز امنیت، تقاضای ابراهیم برای ساکنان مکه، پنج تقاضای مهم در تجدید بنای کعبه، تغییر قبله، توجه به سمت مسجدالحرام در نماز، تشریع طواف میان صفا و مروه، عدم مقاتله با مشرکان در نزد مسجدالحرام، دستورالعمل پیرامون اعمال حج، زاد و توشه معنوی سفر حج، فعالیت اقتصادی در موسم حج و یاد خدا در سفر حج، عناوین بخشی از پنجاه و یک آیه ای است که تفسیر و نکته های آن در فصل اول بیان شده است.
همچنین، به حضور پیامبر اکرم(ص) رسیدن، عدم نزول عذاب با وجود پیامبر اکرم(ص)، استغفار پیامبر اکرم(ص) برای مردم، اخلاق پیامبر اکرم(ص)، مسجد ضرار، داستان جنگ احد، مرگ، سرنوشت همگان، اتحاد، شرط تحقق وعده الهی، نرم خویی پیامبر و نعمت پیامبر، منت الهی از جمله عناوین بیست آیه مربوط به مدینه منوره است که تفسیر و نکته های آن در فصل دوم مطرح می شود.
مؤلف در ذیل آیه شریفه 67 سوره مائده که آن را با عنوان «ابلاغ پیام ولایت» یاد کرده است، بعد از بیان چند نکته و نیز توضیح پیرامون داستان غدیر، ویژگی های غدیر را برمی شمرد و می گوید بر طبق برخی از روایات، ویژگی های فراوانی برای این روز بیان شده، از جمله روز آسایش مؤمنان، روز طعام دادن، روز روزه گرفتن، روز صلوات زیاد فرستادن، روز مهرورزیدن، روز بخشش و انعام دادن، روز لبخند زدن در چهره مؤمنان، روز ریزش گناهان، روز راندن شیطان، روز عبادت، روز غفران الهی، روز زینت، روز رضایت، روز نبأ عظیم، روز اجابت دعا، روز پذیرفته شدن توبه حضرت آدم، روز نجات ابراهیم از آتش، روزی که سلیمان، موسی و عیسی جانشین خود را معرفی و تعیین کردند.
با کاروان حسینی از مدینه تا مدینه، ترجمه کتاب «مع الرکب الحسینی من المدینة إلی المدینة»، اثر جمعی از پژوهشگران و نویسندگان معاصر به نام های علی الشاوی، شیخ نجم الدین طبسی، شیخ محمدجواد طبسی، شیخ عزت‏ اللَّه مولایی، شیخ محمدجعفر طبسی و شیخ محمدامین ‏پور امینی است که توسط عبدالحسین بینش به فارسی برگردانده شده است.
مع الرکب الحسینی من المدینة إلی المدینة
پیامبر اکرم در سخنان بی شماری مدینه را تمجید کرده و مردم آن را بسیار ستوده است.
پیامبر در ربیع الاول سال ۶۲۲ میلادی وارد شهر یثرب شد.

تغییر نام یثرب
با وارد شدن آن حضرت به یثرب، نام این شهر به مدینة النبی(صلی الله علیه وآله) تبدیل شد.

مدینه، حرم پیامبر
رسول الله(صلی الله علیه وآله) در همان آغاز، مدینه را چون مکه حرم دانست. بر این اساس، مکه حرم خدا و مدینه حرم رسول الله(صلی الله علیه وآله) است. این بهترین شرافتی بود که مدینه می توانست به آن دست یابد.
گذشت که محدوده شمال و جنوب حرم، کوه عیر و ثور و محدوده شرقی وغربی آن، حرّه شرقی و حرّه غربی است. در روایتی از رسول خدا(صلی الله علیه وآله) نقل شده است که فرمود: اَللّهُمَّ اِنَّ اِبْراهیم حَرَّم مَکَّةَ فَجَعَلَها حَرَماً وَ إنّی حرّمت المدینة ما بَیْن مأْزمَیْها، أن لایهراق فیها دم و لایحمل فیها سلاح لقتال
خداوندا! ابراهیم مکه را حرم قرار داد و من مدینه را که حد فاصل دو کوه عیر و ثور است؛ آن گونه که خونی در آن ریخته نشود و سلاح برای جنگ در آن حمل نگردد.

تمجید پیامبر از مدینه
...
کلیدواژه: مسجد النبی، رسول خدا صلی الله علیه و آله، وقایع پس از هجرت پیامبر، بناء مسجد مدینه، مساجد، عمار، عثمان
تأسیس مسجد، باید یکی از نخستین اقدامات رسول خدا(ص) در مدینه شناخته شود. «مسجد» که پیش از آن نیز در قبا تأسیس شده بود با ساده ترین امکانات سرپا شده و بعدها نقش مهمی را در فرهنگ و تمدن اسلامی ایفا کرد.
رسول خدا (ص) زمین مسجد را که مربدی بود، از آن دو یتیم خزرجی به نام های سهل و سهیل پسران عمرو، به ده دینار خرید. روایت دیگر بر آن است که دو یتیم تحت سرپرستی اسعد بن زراره یا کسی دیگر، زمین را بدون دریافت قیمت، برای ساخت مسجد در اختیار پیامبر اکرم (ص) قرار دادند.مرْبد زمینی است که حیوانات اهلی را در آن نگاه می دارند.
کار ساخت مسجد شروع شد و از منطقه حرّه سنگ می آوردند. رسول خدا (ص) در ساختن مسجد و آوردن سنگ با مسلمانان همکاری می کرد.کار باعث تشویق و جدّیت یاران بود. چنان که یکی از ایشان گفت: لئن قعدنا و النّبی یعمل لذاک منّا العمل المضلّل اگر ما بنشینیم در حالی که رسول خدا کار می کند؛ کار ما بسی گمراهانه خواهد بود. مسلمانان به هنگام ساختن مسجد سرود می خواندند؛ مثل: اللهم انّ الاجر اجر الآخره فارحم الانصار و المهاجره خدایا؛ همانا پاداش حقیقی، پاداش آخرت است، خدایا؛ انصار و مهاجرین را رحمت کن. مساحت مسجد را صد ذراع در صد ذراع یا چیزی در همین حدود گرفتند. مطابق یک روایت دیگر، هفتاد در شصت ذراع انتخاب شد. ما احتمال می دهیم که هر دو درست باشد. بدین ترتیب که ابتدا شصت در هفتاد بود، ولی در ساخت دوم، توسعه دادند و صد در صد ذراع شد. پیامبر (ص) و اصحاب، خانه های خود را در اطراف مسجد ساختند و از هر کدام یک در به داخل مسجد باز می شد. چنان که بیاید، به فرمان الهی همه درها بسته شد، مگر در خانه علی (ع).
مسلمانان توان لازم برای ساختن مسجد را داشتند و هیچ گونه نیازی به مشارکت پیغمبر اکرم (ص) نبود، امّا آن حضرت ترجیح داد، در عملیات ساختمانی مسجد شرکت نماید. همین حضور روحیه حماسی مسلمانان را برانگیخت و آنان با جدیّت و نشاط کار می کردند. سرودشان این بود:
لئن قعدنا و النبی یعمل لذاک منّا العمل المضلّل
از سوی دیگر مشارکت پیامبر (ص) به کار ارزش خاصی داد و بدین ترتیب خط کلی شخصیت رهبری در اسلام را معرفی کرد. این اقدام حضرت گویای این مطلب است که احساس مسئولیت رهبری در قبال کار خصوصا زمانی که در ارتباط با اهداف بلند و مصالح عالی اسلام و مسلمین است؛ باید فراتر از امر و نهی باشد. از سوی دیگر رسول خدا (ص) می خواست انسان فروتن و دوستدار مردم باشد، دل های آنان را به دست آورد و همچون یکی از آنان باشد. بنابراین نه بر آنان برتری داشته باشد و نه در کارهای جمعی آنان غایب. در حقیقت این یکی درس عملی برای معاصران صاحب نفوذ حضرت و تأدیب و تربیت کسانی بود که پس از او به خلافت و حکومت خواهند رسید.
در برخی از متون تاریخی آمده که زنان نیز در ساختن مسجد مشارکت فعّال داشتند. آنان شبانه سنگ می آوردند و مردها روز. در این باره دو نکته را مورد توجّه قرار می دهیم؛


مدینه در دانشنامه ویکی پدیا

مدینه
مدینه یا مدینةالنبی، (به عربی: المدینة المنورة)، نام شهری است در کشور پادشاهی عربستان سعودی واقع در شبه جزیره عربستان. این شهر در شمال ریاض و در میانه نجد قرار گرفته و آب وهوایی خشک و بیابانی با تابستان های داغ و زمستان های سرد دارد. این شهر پیش از هجرت پیامبر اسلام به آن، یثرب نام داشت، که با ورود پیامبر، آن را مدینة النبی (یعنی: شهر پیامبر) نامیدند.
شهری مدینه در ناحیه تاریخی حجاز در کشور عربستان سعودی، این شهر پس از هجرت پیامبر اسلام، به مدینةالنبی(شهر پیامبر) معروف شد، در اولین شب ربیع الاول سال ۱۴ بعثت، «محمد» به «یثرب» مهاجرت نمود و سرآغاز تاریخ مسلمانان(تاریخ هجری)، از همان سال می باشد.
مسجدالنبی، مسجد قباء و مسجد ذوقبلتین در این شهر قرار دارند. مدینه امروزه از شهرهای مقدس مسلمانان به شمار می آید. مقبره پیامبر اسلام در این شهر و در داخل خانه پیامبر در کنار مسجد النبی قرار دارد و از مهمترین زیارت گاه های مسلمانان است. برای نخستین بار تصاویری از داخل محل مرقد پیامبر منتشر شده است که این مرقد را بسیار ساده و با روپوشی از پارچه سبز نشان می دهد که بر روی آن کلمات "لااله الا الله" و "محمد رسول الله" نوشته شده است
فاصله مدینه تا مکه حدود ۴۲۰ کیلومتر است.
مدینه نامی عربیست که در اسامی زیر بکار رفته است:
مدینه (شادگان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شادگان در استان خوزستان ایران است.
مدینه نام مجموعه تلویزیونی به کارگردانی سیروس مقدم و به تهیه کنندگی زینب تقوایی که در ایام ماه رمضان سال ۹۳ از شبکه شبکه یک سیما پخش شد. داستان این فیلم درباره زنی به نام مدینه است که هم قهرمان است و هم ضد قهرمان و دچار فراز و نشیب هایی می شود.
مدینه(عربی: المدينة القديمة‎) بخشی متمایز از شهر در تعدادی از شهرهای شمال آفریقا و مالتا است. مدینه ها به طور معمول محصور، با تعداد زیادی خیابان های باریک و هزارتومانند هستند.
مدینه البعث (به عربی: مدینة البعث) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان قنیطره واقع شده است. مدینه البعث ۱٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
مدینه الحق (به عربی: مدینة الحق) یک منطقهٔ مسکونی در عمان است که در طاقه واقع شده است.
مَدینَةُالرِّضا ؛ نام آیینی و یادمانی است برای نیشابور که به واقعه تاریخی حضور امام هشتم شیعیان در سال ۲۰۰ هجری قمری در این شهر و رویدادهای مرتبط با آن، اشاره می نماید. در دوران معاصر، پیشینه حضور علی بن موسی الرضا در نیشابور، مورد توجه ویژه قرار گرفته و این نام، در یادکرد و معرفی این پیشینه و نیز جایگاه این شهر در تاریخ و مذهب تشیع، در منابع اطلاع رسانی و گزارش های خبری، مورد استفاده قرار می گیرد. در این راستا، در روز دهم تیرماه به عنوان سالروز ورود امام رضا به نیشابور و خراسان، آیین ویژه ای برگزار می شود. دهم تیرماه، بر پایه مصوبه ۶۳ شورای فرهنگ عمومی استان خراسان رضوی، با عنوان روز ملی خراسان نامگذاری شده است.
مدینه الطب (مدینة الطب) یکی از بزرگترین موسسه های بهداشتی در پایتخت عراق به حساب می آید.
مدینه ایر (به انگلیسی: Madina Air) یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۲۰۰۹ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی مدینه ایر در طرابلس، لیبی واقع شده است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین المللی طرابلس قرار دارد.
مدینه بیت بالا، روستایی از توابع بخش تلنگ شهرستان قصرقند در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
مختصات: ۲۵°۷′۵۸″ شمالی ۵۵°۱۱′۵″ شرقی / ۲۵.۱۳۲۷۸° شمالی ۵۵.۱۸۴۷۲° شرقی / 25.13278; 55.18472
مدینه جمیرا (در فارسی به معنی شهر زیبا) با مساحت بیش از ۴۰ هکتار، بزرگ ترین تفریحگاه مجلل در دبی، امارات متحده عربی است. طراحی این تفریحگاه با الهام از شهرهای سنتی مناطق عرب نشین بوده است. مالک مدینه جمیرا، شرکت جمیرا است که مالکیت تنها هتل ۷ ستارهٔ جهان را نیز داراست. این تفریحگاه دارای دو هتل بوتیک به نام های «القصر» و «مینا السلام» است که بیش از ۴۰ رستوران لوکس و کلاس جهانی دارد. همچنین یک بازار به نام «سوق مدینه جمیرا» نیز در مدینه جمیرا قرار دارد. به گفتهٔ بسیاری، از لوکس ترین استراحت گاه های جهان است.
شهر مدینه حمد (به عربی: مدینة حمد) در شمالیه در کشور بحرین واقع شده است. جمعیت این شهر ۶۵٫۴۶۶ نفر است.
مدینه زاید (به عربی: مدینة زاید) یک شهر در امارات متحده عربی است که در ابوظبی (امارت) واقع شده است. مدینه زاید ۲۹٬۰۹۵ نفر جمعیت دارد.
مدینه قشلاقی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گرمادوز بخش خداآفرین شهرستان کلیبر واقع شده است.
مدینه مادی شهرکی در جنوب غربی مصر در فیوم در دوران فرمانروایی آمنمهات سوم و آمنمهات چهارم (۱۸۵۳ تا ۱۷۹۷ پ. م.) بوده است. معبدی برای خدای مارشکل رننوتت در این شهر وجود داشته. این منطقه در دوره هلنی بازسازی و دوباره آباد شد.
مدینة ناصر نام شهر و شهرستانی در استان بنی سویف مصر است.
مدینة نصر که به دو بخش مدینة نصر - شرق و مدینة نصر - غرب تقسیم می شود، نام شهر و شهرستانی در استان قاهره مصر است.
مدینه هرقلیون (به عربی: مدینة هرقلیون) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در اسکندریه واقع شده است.
استان مدینه (به عربی: المدینة المنورة) استانی در عربستان سعودی در غرب کشور، در کناره دریای سرخ است. مساحت این استان ۱۵۱،۹۹۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱،۷۷۷،۹۷۳ (سرشماری ۲۰۱۰) است که با تقسیم به هفت امارت به گونه زیر است:
مرکز این استان شهر مدینه است.
تپه مدینه مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان میانه، بخش کندوان، دهستان تیرچای، ۱ کیلومتری شرق روستای کزرج واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۲۵۸۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جواهر مدینه (به انگلیسی: The Jewel of Medina) نام رمانی تاریخی نوشته شری جونز نویسنده آمریکایی است که چاپ آن برای سال ۲۰۰۸ توسط انتشارات رندوم هاوس برنامه ریزی شده بود، ولی در نهایت چاپ آن لغو شد. این رمان داستانی ساختگی از زندگی عایشه یکی از زنان محمد است که به گفته نویسنده آن را با هدف تکریم نقش همسران محمد پیامبر دین اسلام در شکل گیری این دین، نوشته است.
تصمیم به تعلیق انتشار این کتاب پس از هشدار پروفسور دنیس اسپیلبرگ استاد دانشگاه تگزاس آمریکا صورت گرفت. که در مورد احتمال خشمگین شدن مسلمانان اخطار داده بود. ناشر کتاب می گوید در تصمیم خود به لغو چاپ کتاب امنیت نویسنده، کارمندان شرکت انتشاراتی، فروشندگان کتاب و دیگر افراد و ارگان های دخیل در چاپ و نشر کتاب را در نظر داشته است و نویسنده حق دارد اثر خود را در جای دیگر منتشر کند.
دانشگاه اسلامی مدینه منوره (به عربی: الجامعة الإسلامیة بالمدینة المنورة) در ۲۵ ربیع الاول ۱۳۸۱ هجری قمری توسط دولت سعودی در شهر مدینه منوره تأسیس شد.
دورگ مدینه، روستایی از توابع بخش رستم شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است.
شهرک مدینه (به انگلیسی: Madina Town) یک شهر در پاکستان است که در پنجاب واقع شده است.
این مقاله به بیان زندگی محمد پیامبر اسلام در مدینه می پردازد.
میثاق مدینه (به عربی: صحیفة المدینة) توسط محمد در سال ۶۲۲ میلادی نوشته شد. این بیانیه به صورت رسمی روابط بین محمد و قبیل و خاندان های مهم یثریب (که بعدها مدینه نامیده شد)، که شامل مسلمین، یهودیان و بت پرستان می شد را مشخص می کرد. هدف اصلی این سند پایان دادن به جنگ های خونریزی بود که بین اوس و خزرج و قبایل متحد با آنها در جریان بود. جهت انجام این کار، این سند با مشخص کردن حقوق و وظایف بین مسلمین، یهودیان و بت پرستان، آنها به صورت یک امت واحد تعریف می کرد.
تاریخ دقیق مکتوب شدن موضوعی جدال آمیز بین محققین است هرچند عموماً نظر بر این است که زمان اندکی پس از هجرت مکتوب شده است. این قانون اساسی به صورت عملی اولین حکومت اسلامی را بنا نهاد. این سند مسائلی مانند امنیت جامعه، آزادی های مذهبی، نقش مدینه به عنوانه حرم (ممنوع شدن خشونت)، امنیت زنان، روابط بین قبیله ای درون مدینه، سیستم مالیات جهت حمایت از جامعه در هنگام درگیری ها، شرایط برای تشکیل اتحادهای سیاسی با خارج، فرایندی برای اعطا حمایت از اشخاص، سیستم قضایی برای رفع اختلافات، و موضوع پرداخت خون بها را تحت پوشش قرار میداد.
کانون موسیقی مدینه یکی از کانون های معتبر موسیقی حجاز پس از کانون موسیقی مکه به شمار می آید. هنرمندان معروفی از قبیل سائب خاثر، طویس، معبد (موسیقی دان)، جمیله و یونس دبیر و غیره در این کانون فعالیت داشته اند. خوانندگان و نوازندگان مدینه که برخی از ایشان در آغاز دوران عباسی به عراق آمده اند و آهنگسازی برای ترانه های عربی بر پایه آوازهای ایرانی کرده اند، بسیارند.

چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

نقل قول های مدینه

یثرب، مدینه یا مدینةالنبی، (به عربی: المدینة المنورة)، نام شهری است در ناحیه حجاز، در کشوری که امروزه عربستان سعودی نامیده می شود.پیش از هجرت محمد از مکه به این شهر،نام این شهر یثرب بوده است.مدت ها پس از ورود محمد پیامبر اسلام به این شهر ،نام این شهر به مدینةالنبی عوض شد.
• « هرگز پیامبر در بازگشت از هیچ سفرى، بر مدینه مُشرِف نشد، مگر آن که فرمود: اى پاک! اى سرور شهرها!.» ابن عمر
• «رسول خدا صلّى الله علیه و آله با دست خویش به مدینه اشاره کرد و فرمود: آن، حرمى ایمن است.» سهل بن حنیف
• «خداى متعال، مرا فرمان داد که مدینه را طیبه (پاک) بنامم.» -> محمد بن عبدالله
• «هر پیامبرى را، حرمى است و حرم من، مدینه است.» -> محمد بن عبدالله
• «تنها به سوى سه مسجد مسافرت مى شود: مسجد کعبه، مسجد من و مسجد ایلیا (در شهر بیت المقدس).» -> محمد بن عبدالله
• «مدینه، گنبد اسلام و خانه ایمان و سرزمین هجرت و جایگاه حلال و حرام است.» -> محمد بن عبدالله
• خورشید و ماه را به زمینی فروختند/ای کاش خاک تیره یثرب فدک نداشت امید مهدی نژاد
• اشاره به قضاوت خلیفه مسلمانان،ابوبکر صدیق درباره زمین فدک
• سکه که در یثرب و بطحا زدند//نوبت آخر به بخارا زدند. عبد الرحمان جامی
• نه مصطفی به سفر رفت جانب یثرب // بیافت سلطنت و گشت شاه صد کشور شمس تبریزی
• شدوتُ کطیرٍ مهیض الجناحِإلى یثربٍحیثُ الرسولُهنا وهناک حسن آل حمادة/27 صفر 1432هـ
• ماذا دهى لیلکِ یا یثربُ/فارقهُ العلمُ أمِ الکوکبُ العمری
• وَإِذْ قَالَت طَّآئِفَةٌ مّنْهُمْ یأَهْلَ.یَثْرِبَ لاَ مُقَامَ لَکُمْ فَارْجِعُواْ (الأحزاب: 13)

ارتباط محتوایی با مدینه

مدینه در جدول کلمات

مدینه فاضله سعدی
بوستان
آخرین سوره ای که در مدینه نازل شده است و 7 آیه دارد
ناس
این مسجد در وادی عقیق در غرب مدینه واقع است
عروه
مبدا تاریخ مسلمانان که زمان رفتن حضرت محمد(ص) از مکه به مدینه می باشد
هجرت
مسجدی در مدینه با نام دیگر بنی دینار
هوا
نبردی که میان سپاه مسلمانان مدینه به رهبری حضرت محمد (ص) و سپاه مکه به سرکردگی ابوسفیان درگرفت
غزوه احد

مدینه را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Google Plus Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران درباره معنی مدینه

یاسمین ١١:١٩ - ١٣٩٥/١٢/٢٣
این واژه از بنیاد پارسى و پهلوى ست. واژه ى مدینة را تازیان (اربان) از واژه مَدینا/مُدینا/مَدینک Madina/Modina/Madinak در پهلوى به معناى شهر ، شهرستان برداشته و معرب ساخته اند و سپس مدینة ، مدائن ، مدنیة ، مدنىّ ، تمدن ، متمدن و ... را ساخته اند!!!!
|

آرسام آرامیس ٢٢:٥٢ - ١٣٩٧/٠١/١٠
مدینه (madina) مادنه در زبان سانسکریته به معنای شهر ماد
در آنجا آثار سنگی مادی زیادی از تمدن ایران قدیم موجود می باشد
|

مدینه ١٢:٥٠ - ١٣٩٧/٠٢/٢٨
یک نام مبارک که رسول خدا به زبان آورده افتخار دارم که نام شهر پیامبر من اسم من است
|

پیشنهاد شما درباره معنی مدینه



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• سریال مدینه   • مدینه در سریال مدینه   • اسم مدینه   • گنبد حضرت محمد   • مدینه مناطق دیدنی   • دانشکدهٔ فنی مدینه   • مدینه مجموعه تلویزیونی   • مسجد النبی   • معنی مدینه   • مفهوم مدینه   • تعریف مدینه   • معرفی مدینه   • مدینه چیست   • مدینه یعنی چی   • مدینه یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی مدینه
کلمه : مدینه
اشتباه تایپی : lndki
آوا : madine
نقش : اسم خاص مکان
عکس مدینه : در گوگل


آیا معنی مدینه مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )