انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 1046 100 1

مذهب

/mazhab/

مترادف مذهب: آیین، دین، روش، سنت، شرع، شریعت، طریقه، طریقت، کیش، مسلک، مشرب، نحله | زراندود، مطلا

متضاد مذهب: مفضض

برابر پارسی: کیش، روش، آیین، دین، راه

معنی مذهب در لغت نامه دهخدا

مذهب. [ م َ هََ ] (ع اِ) در اصطلاح علم کلام اسلامی ، طریقه ای خاص در فهم مسائل اعتقادی ، خاصه امامت که منشاء اختلاف در آن توجیه مقدمات منطقی و یا تفسیر ظاهر کتاب خداست ، مانند مذهب شیعه ٔ امامی ، اشعری ، معتزلی و ماتریدی و در اصطلاح فقهی روش خاص در استنباط احکام کلی فرعی از ظاهر کتاب و سنت مانند فقه مذهب شیعه ، حنفی ، مالکی ، حنبلی و غیره : در این که گفتم ، معما و تأویل نیست به هیچ مذهب از مذاهب. (تاریخ بیهقی ص 318). سلطان محمود (رض ) گفت مذهب راست از آن امام بوحنیفه رحمه اﷲ قبایان دارند. (تاریخ بیهقی ص 205) مذهب ایشان آن است که نماز نگزارند و روزه ندارند و غسل جنابت نکنند. (تاریخ بخارا ص 88، از فرهنگ فارسی معین ). هر طایفه ای که دیدم در ترجیح دین و تفضیل مذهب خویش سخنی میگفتند. (کلیله و دمنه ).
من برون آیم به برهانها ز مذهبهای بد
پاکتر ز آن کز دم آتش برون آید ذهب.
ناصرخسرو.
خلقی ازین شد به سوی مذهب مالک
قومی از آن شد به سوی مذهب نعمان.
ناصرخسرو.
نگه کن که چون مذهب ناصبی
پر از باد و دود است و پر میغ و غم.
ناصرخسرو.
در بیان این سه کم جنبان لبت
از ذهاب و از ذهب وز مذهبت.
مولوی.
|| روش. طریقه. طریقت. شیوه. مسیر. راه و رسم. پیشه :
علم و عمل مذهب من است و تو می
علم نجوئی که گاوبی عملی.
ناصرخسرو.
تو گوئی که چون و چرا را نگویم
همین است نزدیک من مذهب خر.
ناصرخسرو.
یک دوست بسنده کن که یک دل داری
گر مذهب عاشقان عاقل داری.اهمال را در مذهب حمیت رخصت نمی بینم. (کلیله و دمنه ).
عشق آمد و جام جام درداد
ز آن می که خلاف مذهب آمد.
خاقانی.
عشقی که دل اینچنین نورزد
در مذهب عشق جو نیرزد.
نظامی.
ستم در مذهب دولت روا نیست
که دولت با ستمکار آشنا نیست.
نظامی.
مذهب عاشق ز مذهبها جداست
عاشقان را مذهب و ملت خداست.
مولوی.
با هر کسی به مذهب خود باید اتفاق
شرط است یا موافقت جمع یا فراق.
سعدی.
عاقل متفکر بود و مصلحت اندیش
در مذهب عشق آی از این جمله برستی.
سعدی.
در مذهب ما باده حلال است و لیکن
بی روی تو ای سرو گلندام حرام است.
حافظ.
|| هریک از شعب دینی. (یادداشت مؤلف ). شعبه ای ازدین. (فرهنگ فارسی معین ): مذهب شیعه ، مذهب شافعی ، مذهب مالکی و غیره.
روز که شب دشمنیش مذهب است
هم به تمنای چنان یک شب است.
نظامی.
بهر چنین خشکسال مذهب خاقانی است
از پی کشت رضا چشم به نم داشتن.
خاقانی.
مهر بریدن ز دوست مذهب ما نیست
لیک چنین هم طریق و رسم ترابود.
خاقانی.
- مذهب جعفری ؛ رجوع به جعفری شود.
- مذهب شیعه ؛ رجوع به شیعه شود.
|| امت. (ترجمان علامه ٔ جرجانی ). رجوع به معانی قبلی شود. || مسیر. راه. طریق. محل ذهاب :
هر کبوتر می پرد در مذهبی
وین کبوتر جانب بی جانبی.
مولوی.
ماه عرصه ٔ آسمان را هر شبی
می برد اندر مسیر ومذهبی.
مولوی.
|| مکتب. نحله. مسلک فلسفی یا سیاسی :
فلسفی فلسی و یونان همه یونی ارزد
نفی این مذهب یونان به خراسان یابم.
خاقانی.
|| اصل. || وضوگاه. (از منتهی الارب ). متوضا. آبخانه. (مهذب الاسماء) (فرهنگ خطی ). محل حاجت که پیش از نماز به آنجا می روند. (ناظم الاطباء). خلاء. (متن اللغة). || قانون. انتظام و ترتیب. (ناظم الاطباء). || (مص ) ذهاب. ذهوب. (متن اللغة). رجوع به ذهاب شود :
حاش للّه که مرا نیست بدین ره مذهب
جز که هزلی است که رفته ست میان شعرا.
مسعودسعد.

مذهب. [ م ُ هََ ] (اِخ ) کعبه.(منتهی الارب ) (اقرب الموارد). اسم است کعبه را. (از متن اللغة). || وسواس. وسوسه. (یادداشت مرحوم دهخدا از معجم الادباء). گویند: به مذهب ؛ یعنی وسواسی دارد در ریختن آب و کثرت استعمال آب هنگام وضوساختن. (از اقرب الموارد) (از متن اللغة) (از منتهی الارب ). و مُذهِب شیطان این وسوسة است. (از متن اللغة). || دیو وضو که بر اسراف آب انگیزد، قال ابوطاهر: و کسر هاء الصواب. (از منتهی الارب ). رجوع به معنی قبلی و مُذهِب شود. || (ص ) کمیت مذهب ؛ اسبی که بیشتر زردی زند تا سرخی ، خلاف مدمی که بیشتر به سرخی زند از زردی. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و هی المذهبة. (از متن اللغة). || زراندود از دوال و جز آن. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).مطلی. طلاکرده شده. مُذَهَّب. ذهیب. (از متن اللغة).

مذهب. [ م ُ هَِ ] (ع ص ) برنده. دورگرداننده. (ناظم الاطباء). زائل کننده. نعت فاعلی است از اذهاب ، به معنی ازالة. رجوع به اذهاب شود. || زراندودکننده. (ناظم الاطباء). رجوع به مُذَهِّب شود. || (اِخ ) شیطانی که شخص را وادار به وسواس در وضو و زیاد ریختن آب می کند. رجوع به مُذهَب شود.

مذهب. [ م ُ ذَهَْ هََ ] (ع ص ) زراندودکرده شده. (غیاث اللغات ). مطلی. زرداندود. زرین. به زرکرده. مزوق.مزخرف. ذهیب. زرنگار. (یادداشت مؤلف ) :
سپید است دستار لیکن مذهب
سیاهست جبه ولی رنگ بسته.
خاقانی.
سلطان... ابوالعلاء را با جامه و استری با زین مذهب با ساخت و افسار زر از بارگیران خاص بداد. (سلجوقنامه ٔ ظهیری چ خاور ص 20، از فرهنگ فارسی معین ). || تذهیب شده. کتاب و نوشته ای که سرفصل های آن یا حواشی صفحاتش با آب طلا و شنگرف و رنگهای دیگر تزیین شده باشد :
ابر چنان مطرد سیاه و بر او برق
همچو مذهب یکی کتاب مطرد.
منوچهری.
|| ساخته شده با تارهای زر. (ناظم الاطباء). رجوع به معنی اول شود.

مذهب. [ م ُ ذَهَْ هَِ ] (ع ص ) زراندودکننده. (غیاث اللغات ) (ناظم الاطباء). که به طلا انداید چیزی را. که طلاکاری و تذهیب کند. || که حواشی و سرفصل های کتب را باآب طلا و رنگهای دیگر تزیین کند و بیاراید. نعت فاعلی است از تذهیب. رجوع به تذهیب شود. || زردوزی کننده. (ناظم الاطباء). رجوع به معانی قبلی شود.

معنی مذهب به فارسی

مذهب
راه وروش، طریقه، مذاهب جمع، طلاکاری شده، زرکوبی شده، زراندود
( اسم ) طلا کاری شده زراندود : سلطان ... ابوالعلائ را با جامه و استری بازین مذهب با ساخت و افسار زر از بارگیران خاص بداد . توضیح ساخت درمتن چاپی ساجب چاپ شده .
طلا کاری کننده
لقب رئیس تذهیب کاران
شیعه
عقیده تعدادی از فلاسفه که حقیقت و واقعیت را فقط در وجود خدا میجویند.
عمل مذهب
بر حسب عقیده امامیه علاوه بر توحید و نبوت و معاد که از اصول دین اسلام بشمار میروند به دو اصل دیگر نیز باید اعتقاد داشت که عبارتند از عدل و امامت .
( صفت ) بد کیش بد دین ملحد .
کنایه از حنفی - شافعی - مالکی - حنبلی .
مراغد چهار مذهب اسلام است نزد اهل سنت: حنفی شافعی مالکی حنبلی .
بغدادی فرزند استاد قوام الدین بغدادی در فن مذهبی بی نظیر بود
کسی که مذهب و آئین خارجی دارد طرفداران مذهب خوارج پیروان آئین خارجیان .
هفت امامی
( صفت ) کسی که پیرو طریقه شافعی است .
( صفت ) آن که طبیعت پرستد طبیعی .
یعنی معتزلی زیرا گویند چون خداوند حکیم قبیح بر او که بنده را مجبور کند بر عمل قبیح یا حسن پس او را بدان عمل عقوبت یا ثواب دهد برخلاف اشعریه که گویند از روی عقل بر خداوند چیزی واجب نیست نه صلاح و نه اصلح و خداوند فعال مایشائ است اگر همه بندگان خود را به بهشت برد خود همه را بدوزخ فرستد حیف و جوری نکرده است
از مذهبی به مذهب دیگر رفتن تغییر مذهب.
خوش کیش . مقابل بد مذهب
(صفت ) آنکه دین ومذهبی ندارد
(صفت) دو یا چند کس که دارای یک مذهب باشند ( نسبت بهم ) هم کیش .

معنی مذهب در فرهنگ معین

مذهب
(مَ هَ) [ ع . ] (اِ.) ۱ - دین ، آیین . ۲ - راه ، روش . ج . مذاهب .
(مُ ذَ هَّ) [ ع . ] (اِمف .) زر اندود شده .

معنی مذهب در فرهنگ فارسی عمید

مذهب
زراندود، طلاکاری شده، زرکوبی شده.
۱. راه وروش، طریقه.
۲. هریک از فرقه ها و گرایشات دینی با مجموعه ای از آیین ها و آموزه ها.
دوتن که دارای یک مذهب باشند، هم کیش.

مذهب در دانشنامه اسلامی

مذهب
«مذهب» به معنای راه و روش است و در مفهوم دینی، به مسیر اعتقادی افراد، مذهب گفته می شود. در این تعریف، می توان مذهب را در ارتباط با اصل دین هم به کار برد، به عنوان نمونه، پیامبر (صلی الله علیه وآله)، بنیان گذار مذهب اسلام بوده است، اما اکنون در مورد اصل اسلام از واژه «دین» و یا «آیین» استفاده می شود.
مذهب در گذشته به مکتبهای فکری درون یک دین (مانند مذاهب چهارگانه یا پنجگانه فقه اسلامی ) اطلاق می شد.در مغرب زمین ، واژه ((Religion)) به معنای مکتبهای درون یک دین و به معنای خود دین به کار می رود و حدود نیم قرن است که متجددان کشور ما تحت تاءثیر این موضوع ، کلمه مذهب را به هر دو معنا استعمال می کنند.
مذهب در زبان عربی و فارسی
این اصطلاح در زبان عربی و فارسی به دو مفهوم بکار رفته است. الف : مفهوم خاص که عبارتست از شاخه ای مخصوص از دین مانند مذاهب شیعه و تسنن نسبت به دین اسلام . ب : مفهوم عام و کلی که با مفهوم دین مترداف و همسان است. چنانکه گفته می شود مذاهب اسلام و مذهب زرتشت که مقصود دین اسلام و دین زرتشت می باشد.
نظر شهید مطهری
استاد مطهری می گوید: اسلام به حکم اینکه مذهب است و به حکم اینکه دین خاتم است بیش از هر مذهب آسمانی دیگر برای بر پاداشتن عدالت اجتماعی آمده است چنانچه در آیه ۲۵ سوره حدید به این مسئله اشاره می کند و هدف اسلام نجات محرومان و مستضعفان و نبرد و ستیز با ستم پیشیگان است.
منبع
...
اباضیه، یکی از فرقه های معتدل خوارج و پیروان عبداللّه بن اباض مقاعسی تمیمی (متوفی۸۶هـ)می باشد.
اباضیه تنها فرقه باقی مانده از فرقه های خوارج است که در حال حاضر پیروانی در کشورهای عمان، زنگبار و شمال آفریقا، الجزایر، لیبی و تونس دارد، چنان که مذهب رسمی کشور عمان، اباضی است.
دراسات عن الاباضیه، نامی عمرو خلیفه، ج۱، ص۳۳، تحقیق: محمد صالح ناصر،، دارالمغرب الاسلامی، بیروت، ۲۰۰۱م.
اباضیه به فتح و کسر همزه خوانده شده است و به ضم همزه (أُباض) قریه واقع در یمامه، سرزمینی در عربستان امروزی است
کتاب المواعظ والاعتبار بذکر الخطط والآثار، مقریزی تقی الدین ابوالعباس احمد بن علی، ج۲، ص۳۵۵، المعروف بالخطط المقریزیّة، مکتبة الثقافة الدینیة، قاهره، ۱۹۸۷.
اندکی پس از مرگ یزید بن معاویه، بنابر عواملی در پیکره خوارج انشعاباتی پدید آمد و گروهی پیرامون عبداللّه بن اباض از ذریّه مرة بن عبید مقاعسی تمیمی گرد آمدند که ابتدا قاعدین خوانده و بعدها به اباضیه مشهور شدند
تاریخ طبری، طبری محمد بن جریر، ج۴، ص۴۳۸، انتشارات اعلمی، بیروت.
...
بیرونی ، ابوریحان ، محمد بن احمد ، دانشمند برجسته ایرانی در نیمه دوم قرن چهارم و اوایل قرن پنجم بود. او نویسنده ای جامع الاطراف و صاحب آثار پرشماری در ریاضیات ، نجوم ، داروشناسی ، کانیشناسی ، جغرافیا و هندشناسی بوده است .
درباره این که بیرونی به کدامیک از مذاهب اسلامی عقیده داشته است ابهام وجود دارد. در آثارالباقیة عن القرون الخالیة که به نخستین دوران فعالیت علمی او بازمی گردد، بسیاری از عبارت ها حاکی از گرایش عمیق او به تشیع است. گذشته از عبارت های دعایی معمول، که پی درپی درباره حضرت علی علیه السّلام و خاندان پیامبر به کار برده است، این دلبستگی او بخصوص هنگام ذکر تفصیلیِ واقعه و مراسم عاشورا و غدیرخم و واقعه مباهله آشکار می شود.
تباین با اعتقادات شیعه
بیرونی در جای دیگر از خداوند بخصوص برای شیعیان زیدی طلب حفاظت می کند، و ضمن اشاره به چگونگی شهادت زید بن علی ، او را باعنوان «امام» نام می برد (وَقَدْ قُتِلَ الامامُ زید بن علی...) با این حال، در جدولی که برای ذکر حوادث تاریخ اسلام ، به ترتیب زمانی از ابتدای هجرت تا روزگار خودش، تنظیم کرده، از زمان رحلت حضرت محمد صلی اللّه علیه وآله به بعد را با سه دوره « خلافت »، « امارت » و « امامت » مشخص می نماید و خلفای اسلام را به ترتیب ابوبکر ، عمر ، عثمان ، علی علیه السّلام و حسن علیه السّلام ذکر می کند، از بنی امیه با عنوان «ملوک» و از عباسیان با عنوان «ائمه» نام می برد. این عنوان ها با پافشاری شیعه بر این که خلافت/ امامت منحصراً به علی علیه السّلام و فرزندانش تعلق داشته تباین دارد.
تبیین مواضع شیعی و سنی
ظاهراً بیرونی مثل چند تن دیگر از علمای قرن چهارم، دلبستگی شدید به علی علیه السّلام و اهل بیت پیامبر را با پذیرفتن سه خلیفه اول و نیز تا حدی پذیرش عباسیان درآمیخته است؛ این شیوه نزد برخی از معتزله آن روزگار مثل صاحب بن عباد نیز آشکار بود. در کارهای بعدی بیرونی که پس از مهاجرت اجباری او به غزنه (در ۴۰۸) نوشته شده اند، دلبستگی او به تشیع نامحسوس تر است و این امر باتوجه به پایبندی شدید سلاطین غزنوی به تسنن عجیب نیست. برای مثال، ذکر عناوین کامل اسلامی در آثارالباقیه را می توان با صورت خلاصه آن ها در قانون مسعودی مقایسه کرد. با وجود این، بیرونی همچنان از خاندان پیامبر با احترام زیاد سخن می گوید و مواضع شیعی و سنی را در کنار هم عرضه می کند. مثلاً در بحثی درباره اوقات نماز ، نظریات عمر و امام جعفر صادق علیه السّلام را به دنبال هم می آورد. همچنین از معتزله در برابر تحریف دروغ آمیز عقایدشان دفاع می کند. او در عبارت غریبی از کتاب الجماهر فی الجواهر به مناسبت معرفی سنگ «خُماهن» (حجَرالدم) اشاره می کند که شیعیان گونه سفیدرنگ این سنگ را برای تمایز از مخالفانشان (نوا صِبُهُم) در نگین انگشتری خود به کار می برند و مخالفانشان از گونه سیاه رنگ این سنگ استفاده می کنند. بیرونی می افزاید که «من یک انگشتری با دو نگین از هردو رنگ برای فریفتن هر دو گروه (و اجتناب از منسوب شدن به هریک از دو گروه) داشتم». این عبارت بی شک نشانه بی رغبتی او نسبت به درگیری های فرقه ای است؛ اما این احتمال هم وجود دارد که بیرونی خواسته باشد به بی اعتنا بودن به گرایش های فرقه ای تظاهر کند تا انتقادهای موجود نسبت به آثار دوره جوانی خود را که بیانگر احساسات شیعی او بوده است خنثی کند.
مذهب الإمامیة، بحث فی النشأة و أصول العقیدة و التشریع، اثر نویسنده و عالم معاصر عبدالهادی فضلی، در موضوع معرفی مذهب شیعه و عقاید آنها به زبان عربی است.
کتاب، خالی از فصول و باب بندی است. ساختار و چیدمان کتاب به گونه ای است که مؤلف بعد از تعریف شیعه، از منشأ و حجیت آن بحث کرده، سپس درباره عقاید شیعه و منابع تشریع مطالبی گفته است و در پایان دیدگاه شیعه را در مورد فرق و مذاهب اسلامی بیان کرده است.
نویسنده، در تعریف مذهب امامیه گفته است: مذهب امامیه، یکی از مذاهب کلامی و فقهی اسلامی است که مبانی فکری و عقیدتی او از ائمه گرفته شده است
جعفریه، امامیه اثناعشریه و شیعه از دیگر نام های امامیه می باشد آنها در تمام جهان سکنی گزیده اند؛ به گونه ای که نصف مسلمانان آسیا و یک سوم مسلمانان جهان (تا زمان نگارش کتاب) را آنان تشکیل می دهند
نویسنده، معتقد است که هر دو مذهب تشیع و تسنن در زمان پیامبر(ص) متولد شدند و بعد از مدتی رشد و نمو نموده و به دو مکتب فکری تبدیل شده، سپس با توجه به مسائل سیاسی به دو طائفه و گروه مجزا تبدیل شدند
مؤلف در ذیل عنوان «نشأته»، از اجتهاد و نقش آن در پیدایش مذاهب مختلف اسلامی و جولانگاه اولیه و ثانویه آن سخن گفته است و برای مقصود خود توضیحاتی از اتفاقات زمان پیامبر(ص) و هنگام وفات او و بعد از وفاتش ارائه نموده است. به اعتقاد وی اهل سنت برای خود اجتهاد نموده و در مواردی مسیر خود را از آن چیزی که پیامبر به آنها دستور داده جدا نمودند؛ درحالی که به عقیده شیعه در موارد مزبور، اجتهاد جای ندارد، بلکه به دلیل اینکه دلیل (قول پیامبر) وجود دارد، اجتهاد در برابر نص و باطل است
اِمامیّه ، عنوان یکی از مذاهب اسلامی که نقشی اساسی در شکل گیری فرهنگ و تمدن اسلامی ایفا کرده است .
شیعه امامیه که به اختصار در زبان عام ، شیعه و در زبان فقها، امامیه هم خوانده می شود، امروزه مذهبی با ویژگی های مشخص است که بدان مذهب جعفری ، یا اثناعشری نیز اطلاق می گردد.در تداول کنونی میان اصطلاحات یاد شده ، عموماً تفاوتی ملحوظ نمی گردد و با آن ها همچون الفاظی مترادف برخورد می شود.در این میان ، شیعه در کاربردی مطلق نزد امامیه ، به شیعه امامیه راجع می گردد و در کاربردی وسیع تر شامل زیدیه و اسماعیلیه نیز می شود.
پیشینه
با دور شدن از سده حاضر و روی آوردن به نگرشی تاریخی ، هر یک از این اصطلاحات معنایی ویژه می یابند و رابطه های عموم و خصوص میان آن ها، بسته به دوره های تاریخی متفاوت می شوند.اصطلاح امامیه نیز به نحوی اجتناب ناپذیر درگذر تاریخ دگرگونی می پذیرد و از همین رو، باید در برهه های مختلف تاریخی ، اصطلاحی تعریف شده باشد.دست کم از اوایل سده ۲ق /۸م ، این گروه مذهبی از سوی مخالفان با عنوان نکوهش آمیز «رافضه »، خوانده شده است و جالب آن است که گاه عالمان امامیه در صدد بوده اند تا تفسیری ستایش آمیز از این عنوان ارائه کنند. در بازگشت به تعبیر شیعه ، باید گفت که در زبان عربی سده نخست هجری ، شیعه در کاربرد مطلق به معنی گروهی از مردم و در صورت اضافه به معنی یاران و پیروان بوده است .آنچه منشأ پدید آمدن اصطلاح شیعه گردیده ، کاربرد ترکیبی «شیعه علی » (ع ) در جریان های تاریخی - مذهبی سده نخست هجری بوده است ؛ اما ظاهراً شکل مختصر شده این اصطلاح در همان سده نیز تداول داشته است . بدون وارد شدن در تفصیل مباحث کلامی ، اجمالاً این نکته از دانسته های تاریخی است که گروهی از مسلمانان از صدر اسلام ، در باب امامت مسلمین پس از پیامبر (ص )، حقی ویژه را برای امام علی (ع ) قائل بوده اند و همین گروه با عنوان شیعه علی (ع ) شناخته می شدند؛ چنانکه در گزارش های مربوط به جنگ صفین عنوان «شیعه » برای گروهی از خواص اصحاب امام علی (ع ) به کار رفته ، و در گزارش جریان صلح امام حسن (ع ) در ۴۱ق ، یکی از شروط صلح ، آزار نرساندن معاویه به احدی از «شیعه علی » (ع ) بوده است .
وجه تمایز بین گروهای شیعی
در طول سده ۱ق ، به روزگاری پیش از دوره امامت امامان باقر و صادق (ع ) که هنوز تعالیم امامیه به صورت مبسوط به شیعیان عرضه نگشته بود، به طور طبیعی نباید به جست و جوی گروهی خاص از عالمان شیعه ، دست کم با عنوان مشخص امامیه پرداخت .آنچه در این سده به عنوان وجه تمایزی مهم میان گروه های شیعی می توان پیگیری کرد، دیدگاه آنان درباره منصوص بودن و مفترض الطاعه بودن امام بوده است .در حقیقت از سده ۲ق /۸م به بعد که در محافل شیعی نوعی تقابل میان امامیان و گروه های غیر امامی (روشن ترین نمونه آن اکثریت زیدیه ) وضع و کاربرد اصطلاح امامیه را ضروری ساخته است ، گزینش این عنوان برای این جماعت از شیعه و انتساب آنان به « امام »، از آن رو بوده است که بر خلاف اکثریت زیدیه ، این گروه ثبوت امامت را به «نص جلی » و با تعیین فرد فرد امامان به امر الهی دانسته اند.در کنار این ویژگی ، باید به برخی خصوصیات دیگر از جمله مفترض الطاعه بودن و معصوم بودن امام ، و نیز خالی نبودن زمین در هیچ زمانی از امام به عنوان باورهای اساسی این گروه یاد کرد.
← تاریخ افتراق
...
اجتهاد در مذهب به استنباط حکم شرع طبق روش اجتهادی امام مذهب اطلاق می شود.
اجتهاد در مذهب، اجتهادی است که اهل سنت آن را پذیرفته اند. در این نوع اجتهاد، فقیهی که یکی از مذاهب چهارگانه اهل سنت را پذیرفته است، طبق اصولی که از جانب امام آن مذهب ترسیم شده است، دست به اجتهاد می زند و امکان دارد که در حکمی، با امام مذهب خود نیز مخالفت نماید.« ابوزهره » به چنین فقیهی « مجتهد منتسب » می گوید، زیرا به یکی از مذاهب، منتسب بوده و اصول آن را رعایت می کند.
«اخلاق و مذهب» اثر فارسی علامه محمد تقی جعفری، پیرامون بررسی رابطه میان اخلاق و مذهب است.
کتاب با مقدمه نویسنده در اشاره به مباحث آغاز و مطالب در چهار فصل، ارائه شده است.
این کتاب شامل مباحثی نظیر پیدایش و روش اخلاق در گذشته، نظام (سیستم)های اخلاق باستانی، بررسی اخلاق در زمان معاصر، تعریف اخلاق و... می باشد، که به بررسی روابط اصلی و تبعی اخلاق و مذهب در طول قرون و اعصار پرداخته و دینی بودن پدیده اخلاق و اخلاقی بودن مسائل دینی را به صورتی روشن شرح داده است.
در فصل اول، پیدایش اخلاق در گذشته بررسی شده است. به باور نویسنده، ایده های اخلاقی، یکی از آن پدیده هایی است که از آغاز تمدن های رسمی در تاریخ انسان ها نمودار گشته و وضع روانی افراد مقید به آن ایده ها را کاملاً نشان می دهد. وی معتقد است که این قضیه، یک امر تجربه شده ای است که احتیاج زیادی به توضیح ندارد. این فعالیت روانی، دوشادوش فعالیت عقلانی، یکی از وسایل تفسیر روش امم و اقوام گذشته می باشد و اگر ما تنها فعالیت های عقلانی آن ها را در نظر بگیریم و روش های غیر عقلانی، خواه عواطف و خواه اخلاقی را منظور نکنیم، شناخت ما درباره اقوام گذشته، کاملاً ناقص خواهد بود و اگر در جهت آرمان های امروزی خودمان می خواهیم آن ها را تعبیر کنیم، بایستی تاریخی بسازیم که نمونه عصر خودمان و ایده هایی را که در این عصر رایج است، نشان بدهیم.
برای اثبات این که آن ایده ها، کاشف از یک واقعیت ثابت روانی و اجتماعی می باشد و گذشت دوران ها، تغییرات اساسی در آن ها به وجود نمی آورد، وی روش اخلاقی بعضی از اقوام و ملل قدیم از جمله دوران باستانی مصر، هند، ایران، روم، یونان و چین باستان و نیز ایده قوم یهود در اخلاق را مورد بررسی قرار داده است.



مذهب در دانشنامه ویکی پدیا

مذهب
مذهب در اصطلاح علم کلام اسلامی، طریقه ای خاص در فهم مسائل اعتقادی، خاصه امامت که منشأ اختلاف در آن توجیه مقدمات منطقی یا تفسیر ظاهر کتاب الهی است، مانند مذهب شیعهٔ دوازه امامی، اشعری، معتزله و ماتریدی و در اصطلاح فقهی روش خاص در استنباط احکام کلی فرعی از ظاهر کتاب و سنت مانند فقه مذهب شیعه، حنفی، مالکی، حنبلی و غیره است.
مذهب در گذشته به مکتب های فکری درون یک دین (مانند مذاهب چندگانه فقه اسلامی) اطلاق می شد. در مغرب زمین، واژه Religion به معنای مکتب های درون یک دین و به معنای خود دین به کار می رود. حدود نیم قرن است که در ایران تحت تأثیر این موضوع، کلمه مذهب را به هر دو معنا استعمال می کنند. این اصطلاح در زبان عربی و فارسی به دو مفهوم بکار رفته است.
بر این اساس مذهب را می توان هر یک از شاخه های دینی هم معنی کرد.
در ادبیات فارسی در بسیاری از منابع مذهب به معنی روش و پیشه، راه ورسم و طریقت فکری نیز به کار رفته است.
مذهب (انگلیسی: Religion) فیلمی هندی در سبک درام است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به پانکاج کاپور اشاره کرد.
۸ ژوئن ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-06-۰۸)
مذهب سُنّی یکی از مذاهب دین اسلام است. اهل سنت و جماعت معتقدند که محمد، پیامبر اسلام، پس از خود جانشینی تعیین ننموده است. باوجود این، احادیث پیامبر همچون حدیث منزلت و حدیث ثقلین و وقوع غدیر خم را رد نمی کنند، ولی مناسبت آن ها را در مورد تعیین جانشینی علی بن ابی طالب تأیید نمی نمایند و معتقدند باید مسلمانان با تشکیل شورا یکی از افراد جامعه را به عنوان خلیفهٔ خود برگزینند ، هر چند که برای تعیین خلفای بعدی، این اصل زیر پا گذاشته شد و اجماع صورت نگرفت. از این رو پس از درگذشت محمد و قبل از تدفین وی، نخست با تشکیل شورا در سقیفه بنی ساعده، با اینکه همهٔ مسلمانان یا نمایندگان همهٔ مسلمانان در شورا شرکت نداشتند (از جمله عباس عموی پیغمبر و علی بن ابیطالب داماد ایشان)، طبق سنت شورا و بیعت، ابوبکر را که از صحابه (یاران) و نزدیکان محمد بود برای خلافت بعد از محمد بر جامعه مسلمانان انتخاب کردند.
از مذاهب اسلاماهل سنت
مذاهب فقهی
حنفی · مالکی · شافعی · حنبلی
مذهب تشیع در هلند یک اقلیت دینی مسلمان در میان جامه مسلمانان هلند و شیعیان دوازده امامی اکثریت گروه مسلمانان شیعه را تشکیل می دهند. بیشتر مسلمانان شیعه دوازده امامی پناهندگان سیاسی هستند. افراد از کشورهایی که به عنوان شیعه وارد هلند شده اند، از اقوام شیعه کشورهای عراق، ایران و افغانستان می باشند. علاوه بر این یک گروه کوچک از پاکستان، لبنان، و کارگران مهمان از ترکیه از شیعیان دوازده امامی هستند. اکثریت آنها در دهه ۱۹۹۰ به عنوان پناهندگان سیاسی به هلند آمدند. تعداد شیعیان دوازده امامی که دارای ملیت هلندی هستند، در ژانویه ۲۰۰۵ میلادی، ۱۰۸،۷۲۸ نفر بود. برخی از شیعیان تبعه عراق، ایران و افغانستان ملیت هلندی ندارند و گاه نیز از سایر فرقه های شیعیان هستند. این گروه به دلیل ناامنی های سیاسی منطقه خاورمیانه نظیر انقلاب ۱۳۵۷ ایران و جنگ ایران و عراق به هلند کوچ کرده اند.
http://www.alrisala95.com/home/
http://www.isan.nl/
از ۱۰۸،۷۲۸ نفر شیعه سرشماری شده در سال ۲۰۰۵ میلادی عراقی (۴۳٬۵۲۳)، افغانی (۳۶٬۶۸۳) و ایرانی (۲۸٬۵۲۲) بودند. بر طبق این منابع نیمی از مسلمانان اهل عراق، افغانستان و اکثریت ایرانیانی که در هلند زندگی می کنند، شیعه دوازده امامی هستند.
جامعه ایرانیان هلند تعدادی از سازمان های محلی مختلف، از جمله "مرکز جوانان ایران" را بنیان گذاری کرده اند که توسط گروهی از جوانان ایرانی در هلند تأسیس و اداره می شود.انجمن علمی ایران در هلند (ایسان) توسط دانشجویان ایرانی دانشگاه صنعتی دلفت در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد، هدف اصلی این انجمن ترویج ارتباط بین ایرانیان هلند بود.
مذهب در انگلستان قرون وسطی (انگلیسی: Religion in Medieval England) دین و مذهب در انگلستان قرون وسطی شامل تمامی اشکال مختلف سازمان مذهبی می گردید، ممارست و اعتقاد مذهبی در انگلستان، بین پایان اقتدار روم در قرن پنجم و ظهور خاندان تودور در اواخر قرن پانزدهم رابطه تنگاتنگی دارد، فروپاشی اقتدار روم، زمینه ساز پایان مذهب رسمی اما صوری مسیحیت در بخش شرقی آنچه که اکنون انگلستان نامیده می گردید شد، همان زمانی که آنگلوساکسون ها کنترل بخش اعظمی از جزیره را در اختیار گرفتند، جهش به سمت مسیحیت تنها در اواخر قرون ششم و هفتم مجدداً آغاز گردید، پاپ گریگوری یکم، یک گروه از مبلغان مذهبی را به تدریج به درون قلمرو پادشاهی انگلوساکسون فرستاد که تغییر مذهب مردمان این ولایات را سبب گردید، راهبان اسکاتلندی-ایرلندی در شمال انگلستان مشغول فعالیت بودند و این روند تا پایان قرن هفتم تا حدود بسیار زیادی موفقیت آمیز می نمود، اما یک آرایهٔ گیج کننده و متفاوت از شیوه های محلی و مراسم سنتی باقی مانده بود، حمله وایکینگ ها که از قرون هشتم و نهم آغاز گردید، زمینه ساز ورود مجدد الحاد به مناطق شمال شرقی انگلستان گردید که به نوبه خود موج دیگری از این تغییر کیش را به همراه داشت
چندیدن مذهب مانند پروتستان و کلیسای کاتولیک رومی در ایالت های کشور ایالات فدرال میکرونزی فعال هستند. ریشه بیشتر گروه های پروتستان به مبلغان کنگره گرایان آمریکایی باز می گردد. در آبخوست کُسرائه تعداد پیروان پروتستان نزدیک به ۷,۸۰۰ نفر (٪۹۵ جمعیت کُسرائه) است. از جمعیت ۳۵,۰۰۰ نفری پُناپه نیمی از آن پروتستان و نیمی دیگر کاتولیک هستند. در ایالت های چوئوک و یَپ ٪۶۰ جمعیت، کاتولیک و ٪۴۰ دیگر پروتستان هستند. گروه های مذهبی که پیروان کمی دارند باپتیست، انجمن های خدا، سپاه رستگاری، کلیسای ادونتیست های روز هفتم، شاهدان یهوه، کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان (مورمون)، و بهائیت هستند. ٪۰/۷ جمعیت پوناپی پیرو آیین بودایی هستند. حضور و خدمات مذهبی، زیاد است. کلیساها توسط گروه های خود، پشتیبانی می شوند و نقش مهمی در جامعه دارند. با وجود اینکه بیشتر مردم مخالف حضور اسلام در آن کشور هستند، مسلمانان احمدیه در ژوئیه ۲۰۱۵ ثبت شدند.
بیشتر مهاجران، کاتولیک های فیلیپین هستند که به کلیساهای کاتولیک محلی پیوسته اند. مذهب ایگلسیا نی کریستو مسیحی فیلیپین نیز یک کلیسا در پُناپه دارد. در دهه ۱۸۹۰ (میلادی) در آبخوست پُناپه اختلاف بین مذهب ها و تغییر رهبران مذهبی به جدایش گروه های مذهبی و پیدایش خط جداکننده فیزیکی میان آنها انجامید که تا امروز نیز وجود دارد. بیشتر پروتستان ها در نیمه باختری آبخوست زندگی می کنند. درحالیکه کاتولیک ها در نیمه خاوری زندگی می کنند. مبلغان مذهبی ادیان بسیاری، دین خود را آزادانه تبلیغ می کنند. قانون اساسی ایالات فدرال میکرونزی آزادی ادیان را تضمین می کند و دولت ایالات فدرال میکرونزی در عمل به این اصل وفادار است. در سال ۲۰۰۷ حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا هیچ گزارشی بر سوء استفاده یا تبعیض بر پایه دین دریافت نکرد.
مذهب در برلین (۲۰۱۶)
دین در آلمان
اسلام در آلمان
بیش از ۶۰ درصد از ساکنان برلین خود را به طور رسمی بدون وابستگی مذهبی یا بی دین ثبت کرده اند. بر اساس آمار سال ۲۰۱۰ نزدیک به ۳۰ درصد جمعیت برلین را مسیحیان (۱۸.۷درصد پروتستان و ۹.۱درصد کاتولیک و ۲.۷درصد دیگر شاخه های مسیحیت) تشکیل می دهند. نزدیک به ۸.۱درصد مسلمانان و همچنین نزدیک به یک درصد یهیودی و یک درصد به دیگر ادیان باور دارند.
مذهب یکی از موارد مورد استفاده (سبک ها) در مجموعه انیمیشن آمریکایی سیمپسون ها است.بیشتر طنز مجموعه شوخی با جنبه های مسیحیت و مذهب ها به عنوان موضوع اصلی است و در قسمت هایی چون «بارت روحش را می فروشد» و «دوباره تنها - ناچرا دیدلی» می تواند به عنوان داشتن سبک معنوی عنوان شود. این سبک هم اعتقادات مختلف را ستوده و هم آن را به انتقاد گرفته است. همچنین می تواند به عنوان کمک کننده ای برای شناخت کتاب مقدس برای بینندگان بی دین جوان باشد.
«بارت صفر می گیرد» (فصل دو، ۱۹۹۰)؛ مسیحیت
«جنگ هومر و لیسا برای فرمان هشتم» (فصل دو، ۱۹۹۱)؛ مسیحیت
«مثل پدر ، مثل دلقک» (فصل سه، ۱۹۹۱)؛ یهودیت
«هومر بی دین» (فصل چهار، ۱۹۹۲)؛ مسیحیت و ایمان
«خانه درختی وحشت چهار» (فصل پنج، ۱۹۹۳)؛ روح و شیطان
«بارت روحش را می فروشد» (فصل هفت، ۱۹۹۵)؛ مسیحیت و خروج روح
«در حاشیه ما اعتماد داریم» (فصل هشت، ۱۹۹۷)؛ مسیحیت
«خانم و آقای ناهاساپیماپتلیون» (فصل نه، ۱۹۹۷)؛ هندوئیسم
«لیسای شکاک» (فصل نه، ۱۹۹۷)؛ ایمان، باور به فرشتگان و روز رستاخیز
«لذت مذهب» (فصل نه، ۱۹۹۸)؛ ایمان و فرقه
«داستان های انجیل سیمپسون ها» (فصل ده، ۱۹۹۹)؛ یهودیت و مسیحیت
«تغییر ایمان» (فصل یازده، ۲۰۰۰)؛ ایمان شفابخش
«خانه درختی وحشت چهارده» (فصل دوزاده، ۲۰۰۰)؛ مسیحیت، عرش و دوزخ
«به سرزمین دعا خواهم رفت» (فصل دوازده، ۲۰۰۱)؛ مسیحیت
«او کم ایمان» (فصل سیزده، ۲۰۰۱)؛ بودائیسم
«هر چیزی دعا کن» (فصل چهارده، ۲۰۰۳)؛ مسیحیت
«امروز من یک دلقکم» (فصل پانزده، ۲۰۰۳)؛ یهودیت
«پاس بلند ند و هومر» (فصل شانزده، ۲۰۰۵)؛ مسیحیت
«ممنون خدا، روز رستاخیز رسیده» (فصل شانزده، ۲۰۰۵)؛ مسیحیت و روز رستاخیز
«پدر ، پسر و مهمان مقدس» (فصل شانزده، ۲۰۰۵)؛ کاتولیسیزم
«داستان های کریسمس سیمپسون ها» (فصل هفده، ۲۰۰۵)؛ مسیحیت
«لباس میمون» (فصل هفده، ۲۰۰۶)؛ خلقت علیه سیر تکاملی
«خانه درختی وحشت نوزدهم» (فصل نوزده، ۲۰۰۷)؛ مسیحیت، هفت گناه کبیره
«مای پاد و بوم استیک ها» (فصل بیست، ۲۰۰۸)؛ اسلام
«مگی گم شده» (فصل بیست، ۲۰۰۹)؛ کاتولیسم
«جاروسوارها و کلاه به سرها» (فصل بیست و یک، ۲۰۰۹)؛ ویکا
«بهترین داستان دوه شده» (فصل بیست و یک، ۲۰۱۰)؛ یهودیت، مسیحیت، و اسلام
«یک درخت در اسپرینگفیلد رشد می کند» (فصل بیست و چهار، ۲۰۱۲)؛ ایمان
«تجارت نوشیدنی» (فصل بیست و پنج، ۲۰۱۳)؛ مسیحیت و ایمان
«دلقک افسرده» (فصل بیست و شش، ۲۰۱۴)؛ یهودیت و زندگی آخرت
دین در هند با تنوع باورها و شیوه های مختلف مذهبی مشخص می شود. هند یک دولت سکولار است که دین رسمی ندارد. شبه قاره هند محل تولد چهار گروه از ادیان بزرگ جهان یعنی هندوئیسم، آیین بودایی، جین و سیک است. در طول تاریخ هند، دین بخش مهمی از فرهنگ کشور بوده است. تنوع مذهبی و تحمل بالای دینی، هر دو در کشور توسط قانون پشتیبانی می شود.
اسلام در هند
پارسیان هند
شمال غربی هند مرکز یکی از قدیمی ترین تمدن های جهان یعنی تمدن دره سند است. امروزه هند خانه بیش از ۹۰٪ از جمعیت هندوی جهان می باشد. بسیاری از زیارتگاه ها و معابد هندو در هندوستان واقع است و همچنین محل تولد بیشتر مقدسین هندوستان می باشد. الله آباد میزبان بزرگترین زیارتگاه مذهبی در جهان کوم میلا است جایی که هندوها از سراسر جهان با یکدیگر برای شستشوی مقدس در سه رود مقدس گنگ و جمنا و ساراسواتی گرد هم می آیند. دیاسپورای هند در غرب بسیاری از جنبه های فلسفه هندو را از جمله یوگا، مدیتیشن، آیورودا، طالع بینی، کارما و تناسخ را تبلیغ می کند و گسترش می دهد. تأثیر ادیان هند در سراسر جهان قابل توجه است. چندین سازمان بر اساس تعالیم هندی، مانند انجمن بین المللی آگاهی کریشنا، برهما کوماری، آناند مارگا و دیگران، اعتقادات و شیوه های روحانی هندی را گسترش داده اند.
طبق سرشماری سال ۲۰۱۱، ۷۹٫۸ درصد از جمعیت هند را هندوئیسم تشکیل می دهند و ۱۴٫۲ در صد از مردم به اسلام گرایش پیدا کرده اند، در حالی که ۶٪ باقی مانده به ادیان دیگر نظیر مسیحیت، سیکیسم، بودیسم، جینیسم و مذاهب مختلف بومی دیگر عقیده دارند. مسیحیت سومین دین از لحاظ جمعیتی در هند می باشد. هند همچنین بزرگترین جمعیت زرتشتیان را دارد و با اینکه از ادیان بومی هند نیستند، مزدیسنا و یهودیت پیشینه تاریخی در این کشور دارند. بسیاری از ادیان دیگر جهان هم با معنویت هندی ارتباط دارند مانند دین بهایی که بودا و کریشنا را به عنوان نشانه های خداوند متعال شناخته است.
تاریخ گیلاننبو
دیلمیان مردمی ساکن دیلم، مناطق مرتفع گیلان و غرب مازندران بودند. (مشتمل بر شهرستان های امروزی تنکابن (مناطق دوهزار و سه هزار)، رامسر، کلاردشت در مازندران و شهرستان های رودسر (منطقهٔ اشکور)، املش، سیاهکل (منطقهٔ دیلمان)، لاهیجان آستانه، لنگرود گیلان) این مردم که پیش از اسلام، تقیدات مذهبی خاصی نداشتند، پذیرای علویان شدند، به مذهب زیدیه گرایش یافتند و به طرفداری از آن برخاستند.
مطالب زیادی در خصوص مذهب دیلمیان در این دوره موجود نیست. تعداد کمی مسیحی و زرتشتی در بینشان بوده اند ولی غالباً پاگان بوده اند که عملاً چیزی دربارهٔ آن طریقت پگان دیلمیان نمی دانیم. بنا بر گفتهٔ بیرونی در آثارالباقیه آن ها از قانون تعیین شده توسط افریدون افسانه ای پیروی می کردند که به مردها فرمان داده بود سرور خانواده شان باشند و آنان را کَذخُذا می خواند. این به طرز معماواری توسط خالد الناصر الاطروش منسوخ شد و نتیجتاً آن ها به شرایطی که مردم در عصر ضحاک بیورسپ ظالم می زیستند بازگشتند، زمانی که در خانه هایشان شیاطین سکنیٰ داشتند و مردم در برابرشان بی دفاع بودند. جدا از کذخذاها که نقش رئیس خانواده را داشتند، دیلمیان حکمرانانی که از القابی چون وردان شاه، وهریز به وجودشان پی می بریم و حتی شاهانی (مانند موتا) داشتند. نقش این آخری در قرون نهم و دهم پس از میلاد و در ارتباط با همکاری آن ها با علویان فهمیده می شود.
امام زیدی «ناصرالحق» این قاعدهٔ فریدون را از بین برد و بین پیروانش قانون اسلام را اعمال کرد.
روز جهانی مذهب مراسمی است که هر ساله در سومین یکشنبه ماه ژانویه با تشکیل کنفرانس های مختلف در برخی از کشورها با حضور مردمی از ادیان گوناگون برگزار می شود.
روز جهانی مذهب اولین بار در سال ۱۹۵۰ میلادی توسط جامعه بهائیان آمریکا جشن گرفته و به رسمیت شناخته شد و هدف از آن جلب توجه ملت و دنیا به یگانگی و وحدت اساس تمام ادیان بود؛ هدفی که بیانگر تنها قدرت فعال دیانت و مذهب در راه وحدت بشر و دینا می باشد.
در روز ۳۱ ژانویه ۲۰۰۷ جمهوری کنگو دومین کشوری شد که به مناسبت روز جهانی مذهب (روزی که مراسم بزرگداشت سالگرد آن در تعداد زیادی از شهرهای دنیا به اجرا گذاشته می شود) یک تمبر مخصوص به چاپ رسانید.
آن تمبر در روز ۲۰ ژانویه ۲۰۰۷ در روز جهانی مذهب در حالی که در مراسم آن ۲۵۰ نماینده از ۸ گروه مذهبی حضور داشتند ارائه شد.
فهرست کشورها بر پایه مذهب (انگلیسی: Religions by کشور) مشتمل بر میزان رواج مذهب های گوناگون در کشورهای مختلف جهان است.
دین
ایمان
حاکمیت دینی
جغرافیای آیین بودا
فهرست کشورها بر پایه جمعیت مسلمان
فهرست جمعیت های دینی
اهمیت دین بر پایه کشور
بی دینی بر پایه کشور
دین رسمی
کارل مارکس، متفکر آلمانی قرن نوزدهمی، بنیان گذار و نظریه پرداز اصلی مارکسیسم، نگرشی پیچیده و ضد و نقیض نسبت به دین داشت. وی در وهلهٔ اول دین را «افیون توده ها» و «روحِ شرایط بی روح» می دانست که برای طبقهٔ حاکم مفید است زیرا هزار سال بود که به طبقهٔ کارگر امیدهای دروغین می داد. در عین حال، مارکس دین را به عنوان نمودی از اعتراض طبقهٔ کارگر نسبت به وضعیت اقتصادی نامناسب و ازخودبیگانگی شان، در نظر می گرفت. در تعبیر مارکسیست-لنینیستی از نظریهٔ مارکسیستی، که بخشی عمده از آن توسط گرجستانی انقلابی و رهبر شوروی جوزف استالین، توسعه یافته است، به دین، به صورت مانعی که پیشرفت بشری را کند می کند نگریسته می شود. به همین دلیل، تعدادی از حکومت های مارکسیست-لنینیست قرن بیستمی، از جمله شوروی پس از ولادیمیر لنین و جمهوری خلق چین تحت رهبری مائو تسه تونگ، بی خدایی حکومتی را در دستور کار قرار دادند.
دیدگاه های کارل مارکس به مذهب، موضوع تفسیرهای بسیاری بوده اند. او در بخشی مشهور از «نقد فلسفه حق هگل» می نویسد:
رنج مذهبی، در آن و عین حال، تجلی رنج حقیقی و اعتراضی به رنج حقیقی است. دین آهِ مخلوق مظلوم، قلب دنیایی سنگ دل، و روح شرایط بی روح است. افیون توده هاست.
نابودی دین، که بانی خرسندی دروغین توده هاست، خواسته ای در راستای خرسندی حقیقی آن هاست. دعوت آنان به دست کشیدن از توهمات دربارهٔ وضعیت خود، همانا فراخوانی برای رهایی از وضعیتی است که وهم لازمهٔ آن است. بدین ترتیب نقد دین، در نطفهٔ آن، نقد اشک های دروغینیست که دین هالهٔ مقدس آن است.
محمود مُذَهِّب نگارگر، مذهب و خوشنویس نیمه آغازین سده دهم هجری (۱۶ میلادی) است. شهرت او خاصه با بنیانگذاری و آفرینش مهمترین آثار مکتب بخارا به اوج رسید. او از شاگردان کمال الدین بهزاد نگارگر مشهور ایرانی بود و در هرات و تحت حمایت میر علیشیر نوایی کار می کرد. بعدها عبیدخان ازبک، او و بسیاری از هنرمندان نگارگر آن دوره را به بخارا فرستاد. در بخارا او تحت تأثیر هنر ساده مردم بخارا کارهای خود را ساده تر کرد و سبکی ساده تر را در پیش گرفت. او از هنرمندان مصورساز، تذهیب گر و خطاط هم بود. بهارستان جامی (۹۸۵ هجری قمری/۱۵۲۸ میلادی) و بوستان سعدی (۹۶۳ هجری قمری/۱۵۵۱میلادی) از آثار او هستند.
تک چهره نوایی
تک چهره بهزاد
سه نازنین چینی
دختری در حال رقصیدن
مجلس طرب
پاکباز، روئین. دایره المعارف تاریخ هنر. نشر فرهنگ معاصر. چاپ ششم. ۱۳۸۶
مسلمان بدون مذهب اصطلاحیست در اشاره به مسلمانی که به هیچ یک از مذاهب اسلامی تعلق نداشته باشد. مجادلات فرقه ای تاریخی طولانی و پیچیده در اسلام است که حاکمان سیاسی از آنها بهره برداری کرده و بر آن دامن زده اند. اما مفهوم " یگانگی مسلمانان " همچنان ایده آلی مهم باقی مانده و در دوران مدرن روشنفکران علیه بخش بندی فرقه ای صحبت کرده اند. چهره های برجسته که حاضر نشده اند خود را وابسته به یکی از فرقه های اسلامی بشناسانند افراد مانند جمال الدین افغانی، اقبال لاهوری، محمدعلی جناح، محمد علی کلی و …
یاری هروی مُذَهّب، نقاش، خوشنویس و شاعر سده دهم هجری است.
دو قطعه از مرقع مالک دیلمی، که اشعاری از خود اوست، به قلم سه دانگ و نیم دو دانگ عالی و خوش، با رقم: «المحرره یاری المذهب...» و «لمحرره... مشقه یاری»
یک قطعه از مرقع امیر غیب بیگ، به قلم نیم دو دانگ خوش رنگه محرر، با رقم: «لمحرره یاری المذهب»
تذهیب و طلاکاری نسخهٔ «خمسه» امیر علیشیر نوایی، با رقم: «خمسه میر علیشیر نوایی به خط قبلة الکتاب مولانا سلطانعلی المشهدی و به مذهبی مولانا یاری...».
وی پس از آموختن فنون نقاشی به صورت ابتدایی، به سفارش امیر علیشیر نوایی تحت تعلیم تذهیب کاران بزرگ هرات قرار گرفت و به زودی در نقاشی مهارت یافت. می گویند مهر سلطان حسین بایقرا را با قلم مو تقلید کرده بود و بدین سبب به مرگ محکوم شد، اما به وساطت امیر علیشیر نوایی از قتل نجات یافت. با وجود آنکه در تذکره ها او را جزو تذهیب کاران آورده اند او علاوه بر تذهیب، خط نستعلیق را عالی می نوشت و گاهی در میان مرقع ها قطعاتی به خط او دیده می شود که مهارتش را در نستعلیق نشان می دهد. شعر نیز می گفت.
او به مولانا یاری نیز شهرت داشت. این هنرمند تا اوائل سلطنت شاه اسماعیل صفوی می زیست.
او هم عصر با یاری هروی کاتب و یاری شیرازی می زیست که تشابه اسمی و تشابه تخصص نباید موجب اشتباه در یکی دانستن آنها شود.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

مذهب در دانشنامه آزاد پارسی

به معنی راه و روش و مشرب و مکتب. اصطلاحی در ادیان به معنای شاخه ها و گرایش های سازمان یافتۀ درون دینی که در مسائل کلامی یا فقهی با دیگر شاخه ها تفاوت دارند. بزرگ ترین مذاهب در اسلام دو مذهب شیعه و سنی اند که هریک شاخه های فرعی کوچک تری نیز دارند. اختلاف اصلی این دو در معنای خاصی است که شیعیان از امامت در نظر دارند و اهل سنت آن را نمی پذیرند. شیعیان با اختلافاتی که در تعیین امام میانشان پیش آمد به مذاهب بزرگ اثنی عشریه، اسماعیلیه و زیدیه تقسیم شدند. مذاهب مهم کلامی مسلمانان معتزله، اشاعره، و ماتُریدیه هستند. مذاهب مهم فقهی نیز با انتساب به پیشوایانشان جعفری، مالکی، حنفی، حنبلی و شافعی هستند که همه جز مذهب جعفری سنی اند. در علوم اسلامی علمی که به توصیف و بیان عقاید مذاهب و مکاتب بشری می پردازد علم ملل و نحل نام دارد. گاهی مکتب های فلسفی را نیز به مذهب تعبیر می کنند مانند مذهب اصالت تجربه.

ارتباط محتوایی با مذهب

مذهب در جدول کلمات

مذهب
دین
مذهب فلسفی چین
تایو
مذهب و شریعت
دین
مذهب و طریقه
مسلک
بانی مذهب بودا
گوتامابودا
بانی مذهب پروتستان
لوتر
قومی از هندوان دارای مذهب وشــنو
سیک
هر مذهب و آیینی که قائل به دو ا صل و مبدأ باشد
دوالیسم
هر مذهب و آیینی که قائل به دو اصل و مبدآ باشد
دوالیسم
هم مذهب و مسلک
هم کیش

معنی مذهب به انگلیسی

sect (اسم)
فرقه ، قسمت ، دسته ، بخش ، مذهب ، حزب ، دسته مذهبی ، مکتب فلسفی
faith (اسم)
پیمان ، اعتماد ، دین ، اعتقاد ، باور ، عقیده ، ایمان ، کیش ، مذهب
religion (اسم)
دین ، کیش ، مذهب ، ایین
denomination (اسم)
پول ، مذهب ، نام گذاری ، تسمیه ، لقب یا عنوان ، واحد جنس
illuminator (اسم)
مذهب
gilder (اسم)
مذهب
gilded (صفت)
مذهب ، طلاکاری شده ، مطلا
illuminated (صفت)
مذهب ، روشن شده ، اشراقی

معنی کلمه مذهب به عربی

مذهب
دين , طائفة
بوذية
البوذية
طبيعية

مذهب را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

Reyhaneh > get to know
جواد طایفی > Eurious
sina > tip over
Mah > Tug of love
محسن نجات حسینی > نظرات
مسعو ذهنیان > انگوری
عباس کاظمی > compresores
reza > providence

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• مذهب در جدول   • مذهب اسلام   • معنی مذهب   • نام دیگر مذهب   • انواع مذهب   • مذهب ایرانی   • مذهب چیست   • تعریف مذهب   • مفهوم مذهب   • معرفی مذهب   • مذهب یعنی چی   • مذهب یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی مذهب
کلمه : مذهب
اشتباه تایپی : lbif
آوا : mazhab
نقش : اسم
عکس مذهب : در گوگل


آیا معنی مذهب مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )