انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

94 1095 100 1

مراغه

/marAqe/

معنی مراغه در لغت نامه دهخدا

مراغة. [ م َ غ َ ] (ع اِمص ) عمل به خاک غلطیدن. (لسان العرب از حواشی چهارمقاله ). غلطیدن عموماً و غلطیدن اسب و خر خصوصاً. (از برهان قاطع). در عربی به معنی غلطیدن جانور است خواه طائر باشد خواه چارپا، در این صورت اسم ظرف است از روغ به معنی غلطیدن حیوان. (غیاث اللغات از قاموس و صراح و منتخب ): مارغه بالتراب ؛ الزقه به ، والاسم المراغة. (متن اللغة). خرغلط. خرغلت. (یادداشت مؤلف ). رجوع به مراغه شود. || (اِ) جای غلطیدن ستور. (منتهی الارب ) (دستورالاخوان ). موضعی که در آن دواب به خاک غلطند. (از لسان العرب ). موضع تمرغ دواب. (متن اللغة). مراغ. متمرغ دابه.(اقرب الموارد). جای خرغلط زدن. || (ص ) خرماده که منع نکند گشن را. (منتهی الارب ). ماده خری که نره خر را از خود منع و رد نکند. (از متن اللغة). || هو مراغة مال ؛ ازاؤه. (متن اللغة) (اقرب الموارد). نیکو تیمارکننده ٔ شتران است. (منتهی الارب ).

مراغة. [ م َرْ را غ َ ] (ع ص )غلطنده. (ناظم الاطباء). متمرغ. (متن اللغة). خرغلت زننده. چارپائی که بر خاک غلطد و خود را در خاک مالد.

مراغة. [ م َ غ َ] (اِخ ) لقبی است که فرزدق یا اخطل شاعر به مادر جریر شاعر داده اند به قصد سب و توهین ، و جریر را ابن مراغة خوانده اند به معنی کسی که مادرش چون خر ماده ای تن به هر نره خری درداده است. رجوع به تاج ص 133 شود.

مراغه. [ م َ غ َ / غ ِ ] (از ع ، اِمص ) غلتیدن. (لغت فرس اسدی ) (جهانگیری ). غلتیدن بود به پهنا. (نسخه ای از لغت فرس ) (اوبهی ). غلطیدن عموماً و غلطیدن اسب و خر خصوصاً. (برهان قاطع). خرغلت زدن. خرغلط زدن. به خاک غلطیدن و خود را به خاک مالیدن و غلط زدن ستور. رجوع به مراغة شود : دانست که وقتی نیک است و امیر به هیچ حال جانب وی راکه دی خلعت وزارت داده امروز به حصیری بندهد و چون خاک یافت مراغه ای دانست کرد. (تاریخ بیهقی ص 158).
در ره عمری به یک مراغه چه جوئی
ای خر دیوانه در شتاب و دوانه.
ناصرخسرو.
صعلوک هر چند حیله کرد تا فرجه کند و بر طرفی زند ممکن نگشت با خود اندیشید که اگر از تک اندرمانم باری مراغه ای بکنم اگر از صامت نصیب نمی شود از ناطق چیزی به چنگ آرم. (سندبادنامه ص 219).

مراغه. [ م َ غ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کوهپایه ٔ بخش نوبران شهرستان ساوه. در 12هزارگزی شمال نوبران ، در منطقه ٔ کوهستانی سردسیری واقع و دارای 1336 تن سکنه است. آبش از رودخانه ٔ آسکین تأمین می شود. محصولش غلات ، بن شن ، عسل ، لبنیات ، بادام ، گردو. انگور و سیب آن به خوبی معروف است. شغل مردمش زراعت و گله داری است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1).

مراغه. [ م َ غ ِ ] (اِخ ) مراغه شهری است بزرگ و خرم و با نعمت و آبهای روان و باغهای خرم یکی باره داشت محکم ، پسر بوساج ویران کرد. (حدود العالم ص 158).مراغه از اقلیم چهارم است طولش از جزایر خالده است قب 4 و 6 عرض از خط استوا لزک شهری بزرگ است و در ماقبل دارالملک آذربایجان بود هوایش معتدل است به عفونت مایل جهت آنکه کوه سهند شمالش را مانع است و باغستان بسیار دارد و آبش از رود صاغ است که از سهند برمی خیزد و در بحیره ٔ چیچست ریزد. حاصلش غله و پنبه و انگور و میوه باشد. ولایتش 6 ناحیت است سراجون و نیاجون و درجرود و گاودول و هشترود و بهستان و انگوران و لاوران مردمش سفیدچهره و بیشتر بر مذهب حنفی میباشند وزبانشان پهلوی معرب است. بر ظاهر مراغه حکیم خواجه نصیرالدین طوسی به فرمان هولاکوخان رصدی بسته است و اکنون خراب است. (نزهةالقلوب ص 87). گویند سابقاً ایرانیان آن را «افرازه رود» میگفتند در قرن چهارم هجری قمری ابن حوقل آن را شهری به اندازه ٔ شهر اردبیل شمرده که در آن زمان مهمترین شهر آذربایجان بوده است و هم او گوید در سوابق ایام مراغه مدت زمانی کرسی آن ایالت و مرکز بیت المال و ادارات دولتی بوده که پیش از آنجا به اردبیل منتقل شده است. مراغه شهری خرم بود؛ دارای باروئی که پشت آن باغستانی سرسبز قرار داشت. وخربزه ای مخصوص و معطر که درونش سرخ رنگ و برونش سبزرنگ و بغایت شیرین بود و آنجا به عمل می آمد. مقدسی ازقلعه و استحکامات و حومه ٔ آباد و بزرگ آن شهر سخن گفته است. یاقوت گوید استحکامات آنجا در زمان هارون الرشید ساخته و در زمان مأمون ترمیم شده است. قزوینی قلعه ای را اسم برده به نام «ویکن دز» در سه فرسخی مراغه که از هر طرف آن رودخانه ای جریان داشته و در داخل قلعه باغی معروف به عمیدآباد با استخر آبی برای آبیاری وجود داشته است در یک فرسخی آن قلعه قریه ٔ جندق واقع بود و در آن چشمه ٔ آب گرمی بود که مطالب عجیبی درباره ٔ آن نقل شده است. (سرزمین های خلافت شرقی ص 176). نام یکی از شهرستانهای استان آذربایجان است. خلاصه ٔمشخصات آن به شرح زیر می باشد. حدود از شمال به شهرستان تبریز، از جنوب به شهرستان سقز از مشرق به شهرستان میانه و از غرب به دریاچه ٔ ارومیه و شهرستان مهاباد. هوای شهرستان نسبت به پستی و بلندی متغیر است بدین معنی که هوای قسمت های جلگه و کنار دریاچه گرمسیر و قسمتهای کوهستانی معتدل است. قراء واقعه در کوهستان دارای آب و هوای سالم است. آب این شهرستان به وسیله ٔ رودخانه ها و قنوات و چشمه سارها تأمین می گردد. اسامی رودخانه ها به شرح زیر است : 1- رودخانه ٔ صوفی چای.2- رودخانه ٔ زرینه رود. (جغتو). 3- سیمینه رود (تاتائی ). 4- رودخانه ٔ مرق. 5- رودخانه ٔ لیلان. 6- رودخانه ٔآیدوغموش. 7- رودخانه ٔ قرانقو. 8- رودخانه ٔ قلعه.
آب رودخانه های مزبور به مصرف آبیاری قراء دهستانها و بخش های شهرستان مراغه می رسد، محصولات عمده ٔ این شهرستان عبارتنداز غلات ، کشمش سبز، حبوبات ، بزرک ، چغندر، پنبه ، میوه جات سردرختی. صنایع دستی زنان محلی فرش جاجیم و گلیم و جوراب بافی است ، کوههای عمده ٔ شهرستان مراغه به شرح زیر است. 1- کوه مندیل بسر در جنوب شرقی مراغه به ارتفاع 2169 متر. 2- کوه آق داغ در شمال شرقی مراغه به ارتفاع 3550 متر. 3- کوه سرگونی در جنوب شرقی قره آغاج به ارتفاع 2620 متر. 4- کوه قوزلچه در شمال غربی مراغه در دهستان دیزجرود به ارتفاع 2615 متر.
راه آهن مراغه از منطقه ٔ این شهرستان عبور می نماید. راههای شوسه ٔ شهرستان مراغه به شرح زیر است : 1- شوسه ٔ مراغه به میاندوآب. 2- میاندوآب به شاهین دژ. 3- میاندوآب به مهاباد و بوکان. 4- مراغه به میانه. 5- مراغه به عجب شیر و بناب. یک راه ارابه رو نیز شاهین دژ به تکاب دارد مابقی راههای این منطقه مالرو است. شهرستان مراغه از 7 بخش به نام مرکزی ، قره آغاج ، میاندوآب ، عجب شیر، بناب ، شاهین دژ، تکاب تشکیل شده و جمع قراء و قصبات آن در حدود 1036 و جمعیت آن در حدود 313152 تن است.معادنی که در این شهرستان وجود دارد و عبارت از معدن ذغال سنگ و سنگ مرمر است. معدن ذغال سنگ در قریه ٔ امیربیک در 6هزارمتری مراغه و معدن سنگ مرمر در قریه ٔ داش کسن در 50هزارگزی جنوب مراغه از دهستان قره لر بخش میاندوآب که مرمرهای معروف دارد، این مرمرها به واسطه ٔ آبهای چند چشمه رسوب نموده ابتدا بسیار نرم و به تدریج سخت میشود و رگه های الوان نیز در زمینه ٔ سفیدآن دیده میشود و بهترین سنگهای مرمر است. در بعضی قراء نیز چشمه های آب گرم معدنی و یا شور وجود دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4). یکی از شهرستانهای قدیمی استان آذربایجان است ، این شهر در 760هزارگزی شمال غربی تهران واقع و مختصات جغرافیایی آن به شرح زیر است : طول 46 درجه 16 دقیقه و عرض 37 درجه 24 دقیقه. اختلاف ساعت با تهران 21 دقیقه و 30 ثانیه ؛ یعنی 12ظهر مراغه ساعت 12 و 21 دقیقه و 30 ثانیه ٔ تهران است. بناهای قابل ملاحظه و تاریخی شهر به شرح زیر است : رصدخانه به امر هلاکوخان و به دستور خواجه نصیرالدین طوسی ساخته شده طول این رصدخانه در حدود 356 متر و عرض آن 136 متر است. محوطه ٔ درونی آن شبیه به غار و به شکل مربع مستطیل و در دو طرف آن دو سکو به ارتفاع یک متر بنا شده و از دو طرف آن راه دالان مانند دارد که دالان سمت چپ در حدود 9 متر و انتهای آن یک اطاق تاریک است و طول دالان سمت راست 40 متر در انتهای آنهم نیز یک اطاق کوچک دارد که در اطاق مزبور دو طاقچه ویک بخاری جلب نظر می نماید و این رصدخانه در 4هزارگزی غربی مراغه روی یک تپه بنا شده است. 2- مقبره ٔ جعفریه که در عهد سلطان بهادر خان ساخته شده است. 3- پل سنگی که در زمان هلاکوخان در غرب شهر روی رودخانه ٔ صوفی چای ساخته شده است.4- مطابق تحقیقات مسیو دمرکان در 4هزارگزی شمال غربی مراغه وجود دارد که استخوان حیوانات عظیم الجثه ٔ زیاد از آن محل پیدا شده بوده و از این رو معلوم میشود که سابقاً در آن محل جنگلهایی وجود داشته و حیوانات مزبور در آن زندگی میکرده اند. البته تاریخ آنها قبل از آتش فشانی های کوه سهند و سبلان بوده است. 5- چهار برج نیز از آثار تاریخی در شهر مراغه به شرح زیر وجود دارد. و اولی در قسمت شمال غربی شهر به نام غفاریه که مشهور به دبستان خواجه نصیراست. دومی در جنوب شرقی شهر به نام گنبدقرمز که در سال 542 هَ. ق. بنا شده است. دو برج دیگر نیز در وسط شهر نام مقبره ٔ مادر هلاکو و دیگری قبر خود هلاکوخان است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4).

مراغه. [ م َ غ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ایل تیمور بخش شهرستان مهاباد، در 29/5هزارگزی جنوب غربی مهاباد و 13هزارگزی غربی راه مهاباد به سردشت درمنطقه ٔ کوهستانی معتدلی واقع و دارای 114 تن سکنه است. آبش از رودخانه ٔ مهاباد. محصولش غلات ، چغندر، توتون و حبوبات. شغل مردمش زراعت و گله داری و صنایع دستی جاجیم بافی است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4).

مراغه. [ م َ غ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میان آباد بخش اسفراین شهرستان بجنورد. در 12هزارگزی شمال غربی میان آباد و یکهزارگزی غرب راه بجنورد به اسفراین در جلگه معتدل واقع و دارای 184 تن سکنه است. آبش از قنات تأمین می شود. محصولش غلات ، بن شن ، پنبه. شغل مردمش زراعت مالداری و قالی بافی است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).

معنی مراغه به فارسی

مراغه
دهی جزئ دهستان کوهپایه بخش نوبران شهرستان ساوه . دارای ۱۳۳۶ تن سکنه . محصول : غلات بنشن عسل لبنیات بادام گردو انگور سیب . صنایع دستی : جاجیم بافی .
۱- ( مصدر ) بخاک غلتیدن : ( خواجه احمدبن حسن ) این را سخت خواهان بود که بهانه می جست بر حصیری تا وی را بمالد که دانست وقت نیک است و امیر بهیچ حال جانب وی را که دی خلعت وزارت داده امروز به حصیری بندهد وچون خاک یافت مراغه دانست کرد . توضیح بمعنی در خاک غلتیدن در عربی فقط باب تفعیل ( تمریغ ) و تفعل ( تمرغ ) استعمال میشود و مراغه فقط اسم مکان یعنی محل غلتیدن آمده . ۲- ( اسم ) موضعی که چارپایان در آنجا بخاک غلتند .
دهی از شهرستان بجنورد
دهی از دهستان ایل تیمور بخش حومه شهرستان مهاباد. دارای ۱۱۴ تن سکنه . محصول : غلات چغندر توتون حبوبات صنایع دستی : جاجیم بافی .
خر غلط ززدن
( صفت ) غلتنده ( در خاک ) : تابزیر زمان. کهن است نفس در آرزو مراغه زن است . ( حدیقه )
شهرمراغه مرکز شهرستان مراغه واز شهرهای قدیمی آذربایجان است . این شهر در ۷۶٠ کیلومتری شمال غربی تهرانواقع است و با تهران ۲۱ دقیقه و ۳٠ ثانیه اختلاف ساعت دارد. جمعیت شهر مراغه بموجب سرشماری آبان ماه ۱۳۴۵ بالغ بر ۵۴۱٠۶ تن میباشد که از این عده ۲۹۶۹۴ نفر مرد و ۲۴۴۱۲ نفر زن است . سکنه شهر عموما مسلمان و شیعه اند و چندین خانوار مسیحی و کلیمی نیز در آن سکونت دارند. در مغرب این شهر به فاصله ۴ کیلومتر ساختمان رصدخانه ای که در زمان هلاکوخان مغول و بدستور خواجه نصیرالدین طوسی ساخته شده قرار دارد و بنام زیج ایلخانی مشهور است . راه آهن آذربایجان ( تهران به تبریز ) از این شهر میگذرد. شهر مراغه در دوره مغول مدتی پایتخت هلاکوخان بوده است .
یکی از شهرستانهای آذربایجان غربی که از شمال محدود است به شهرستان تبریز و از جنوب به شهرستان سقز و از مشرق به شهرستان میانه و از مغرب بدریاچهرضائیه و شهرستان مهاباد. هوای این شهرستان نسبت به پستی و بلندی متغیراست بدینمعنی که هوای قسمت های جلگه و کنار دریاچه گرمسیر و قسمت های کوهستانی معتدل است . آب این شهرستان بوسیله رودخانه ها و قنوات و چشمه سارها تامین میشود. برخی از رودخانه های این شهرستان عبارتند از: رودخانه صوفی چای رودخانه زرینه رود سیمینه رودرودخانه لیلان و غیره . دین ساکنان این شهرستان اسلام ( شیعه و اهل تسنن و در برخیاز قرائ علی اللهی ) میباشند.صنایع دستی اهالی این شهرستان فرش و جاجیم و گلیم و جوراب بافی است راه آهن آذربایجان از منطقه این شهرستان عبور میکند . شهرهای تابع این شهرستان عبارتند از : شهر مراغهشهر بناب شهر عجب شیرشهر ملک کندی در شش کیلومتری شهر مراغه در قریه امیر بیگ معدن ذغال سنگ وجود دارد که استخراج میشود ودر برخی از قرائ این شهرستان مراغه بموجب سرشماری آبان ماه ۱۳۵۵ شمسی بالغ بر ۳٠۹/۷۲۹ نفر است که از این تعداد ۱۶۵۲۱۶ نفر مرد و ۱۴۴۵۱۳ نفر زن میباشد .
غلطنده
( مصدر) بخاک غلتیدن . یا بی خاک مراغه کردن . مثلی است به معنی بی بهانه منظور خود را انجام دادن تا چه رسد به اینکه بهانهای در دست باشد : یکی شب کفار بر ایشان شبیخون کردند و به انواع خرابی حاصل آمد . ایشان خود بی خاک مراغه کردندی ...
[ گویش مازنی ] /chaaghe meraaghe/ خوش و بش – احوالپرسی

معنی مراغه در فرهنگ معین

مراغه
(مَ غَ یا غ ) [ ع . مراغة ] (اِ.) جای غلتیدن ستوران .
( ~. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) به خاک غلتیدن .

معنی مراغه در فرهنگ فارسی عمید

مراغه
غلتیدن (روی خاک).
* مراغه کردن: [قدیمی] = مراغه: چون مراغه کند کسی بر خاک / چون بُوَد خاک از او چه دارد باک (عنصری: لغت فرس۱: مراغه).

مراغه در دانشنامه اسلامی

مراغه ای یا مراغی ممکن است اسم برای اشخاص ذیل باشد: • اوحدی مراغه ای، فرزند حسین اصفهانی ، از سخنوران و عارفان سده ۸ق • زین العابدین مراغه ای ، از نویسندگان قرن چهاردهم هجری قمری• محمد ساعد مراغه ای، مشهور به ساعد الوزاره، از رجال سیاسی دوره پهلوی• میرعبدالفتاح بن علی حسینی مراغی، فقیه و اصولی امامی قرن سیزدهم• احمد مصطفی مراغی، متولد مراغه مصر، از علمای اهل سنت در قرن چهاردهم هجری قمری
...
«زین العابدین مراغه ای»، نویسنده و روشنفکر، در 1255ق در مراغه متولد شد.
او فرزند مشهدی علی، بازرگان زاده ثروتمندی از مردم آذربایجان و از کسانی بود که خیلی زود به اردوی آزادی خواهان و طرفداران اصلاحات پیوست. پدران او از اکراد ساوجبلاغ (مهاباد کنونی) و از خان های آن سامان بودند و طریقه تسنن و مذهب شافعی داشتند، اما بعدها به کیش تشیع گرویدند و در مراغه مشغول کسب و کار و تجارت شدند.
زین العابدین در هشت سالگی به دبستان رفت و هشت سال راه مکتب پیمود و مختصر سوادی اندوخت. در شانزده سالگی به حجره پدر درآمد و در بیست سالگی به اردبیل رفت و از آن هنگام در اردبیل و مراغه به قول خود «بنای اعیانی گذاشت و اسب و نوکر و تفنگدار فراهم آورد و از ادای مالیات هم گردن پیچید و زدن راهدار و فحاشی به میزان آقاسی و کدخدا و فراش را یکی از افتخارات خود قرار داد».
پس از مدتی پریشانی از هر جهت روی آورد و زندگانی در ایران برای او سخت دشوار شد و ناچار با برادر دیگر خود ترک یار و دیار گفته با اندک مایه ای که داشت، مانند بسیاری از تجار ورشکسته آن زمان عازم قفقاز شد و در شهر تفلیس، پایتخت گرجستان، که در آن اوان کسی از ایرانیان در آن جا نبود، رحل اقامت افکند و در مدت سه چهار سال، چند هزار منات از بقالی فراهم آورد.
کمکم عده ای از ایرانیان کارگر به تفلیس روی آوردند و میرزا اسدالله ناظم الدوله، ژنرال کنسول ایران در تفلیس، او را به ویس کنسولی (نایب قنسولی) شهر کتائیس معین کرد. او خود در این باره می گوید: «... آن وقت ما هم کنسول و هم رئیس قوم و ملت و هم تاجر شدیم و رعایت هم وطنان را که تماماً مفلس و فقیر بودند، از جمله فرایض شمرده بنا گذاشتیم هم تذکره و هم مایحتاج ایشان را، از خوراک و پوشاک، دادن. در مدت قلیلی دفتر پرشد: علی خوئی صدمنات، حسینقلی تبریزی هفتاد منات، فلان سلمانی پنجاه مناب و... هرچه اندوخته چند ساله بود از دستمان بردند. یکی گریخت، دیگری را گرفتند، آن یکی قمار باخت و آن دیگری بیمار شد».
خلاصه باز دست خالی مانده ناچار به کریمه رفت و در آنجا بارگشود. دو برادر گاهی به استانبول رفته خرید جزئی می کردند و در کریمه به بهای بیشتری می فروختند، تا در اندک زمانی باز سرمایه کافی به دست آوردند. در سال 1294ق، جنگ روس و عثمانی درگرفت و برادران به یالتا، شهر ییلاقی امپراتور، رفتند و در آن جا کارشان رونق گرفت و سر و کارشان با امیران، درباریان و اهل دیوان افتاد و زین العابدین به وسیله شاهزاده خانم، زوجه پرنس ورانسوف معروف، به امپراتریس معرفی شد و حرمت و اعتبار برادران به جایی رسید که نامشان را «تاجر درستکار ایرانی» گذاشتند و بالاخره از او خواستند که تبعیت دولت روس را بپذیرد تا امتیازاتی به او بدهند و چون در این باره اصرار ورزیدند و او چند مرتبه در استانبول از کنسولگری اذیت و حقارت دیده بود، قبول تبعیت کرد و پس از ادای سوگند، از تابعان دولت روس شناخته شد.
شهرستان مراغه در جنوب کوه سهند، ۱۲ فرسخی تبریز و جنوب شرقی دریاچه ارومیه قرار دارد. تاریخچه حوزه علمیه مراغه به دو بخش تقسیم می شود که دوره ابتدایی آن که از قرن هفتم شروع می شود، دوره پیدایش آن نیز می باشد و دوره بعدی، که می توان آن را دوره شکوفایی نام نهاد، با پنج قرن فاصله از قرن دوازدهم تا معاصر را شامل می گردد.
دوره پیدایش حوزه علمیه مراغه به قرن هفتم و هشتم تعلق دارد.
← رصدخانه مراغه
این دوره با پنج قرن فاصله از دوره نخست یعنی از قرن سیزدهم تا دوره معاصر را شامل است.«مدرسه علمیه صدر» از مدارس فعال این دوره حوزه علمیه مراغه است که ده ها تن از رجال شیعه در آن آموزش دیده و یا به تربیت طلاب علوم دینی همت گمارده اند.
← علمای دوره
 ۱. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الحقائق الراهنة، ج۳، ص ۲۱.۲. ↑ سلطان زاده، حسین، تاریخ مدارس ایران، ص۲۰۴.
منبع
...

مراغه در دانشنامه ویکی پدیا

مراغه
مراغه دومین شهر بزرگ استان آذربایجان شرقی و مرکز اداری فرمانداری ویژه شهرستان مراغه است. این شهر در کنار رودخانهٔ صوفی چای در دامنهٔ جنوبی کوه سهند و در ۱۳۵ کیلومتری جنوب مرکز استان واقع شده است. در سال ۸۷ خورشیدی طرح ایجاد منطقه ویژه اقتصادی سهند مراغه در این منطقه به تصویب دولت رسید، و در تاریخ ۹۷/۰۳/۱۳ دولت دستور فعال سازی و عملیاتی نمودن این منطقه را صادر کرد.منطقه ویژه اقتصادی سهند مراغه   ایستگاه راه آهن مراغه   رصدخانه مراغه   مسجد شجاع الدوله   گنبد سرخ   نمای از گنبد سرخ   گنبد کبود   گنبد غفاریه   مقبره اوحدی مراغه ای   گنبد غفاریه   صوفی چایی   رصدخانه مراغه   کوه سهند مراغه   گنبد سرخ   سد علویان مراغه   مجسمه آناهیتا در مراغه
۰۴۱
مراغه که به باغ شهر ایران و پایتخت نجوم ایران شهرت دارد جزو ده شهر تاریخی ایران می باشد. سالانه گردشگران خارجی و ایرانی زیادی از مراغه دیدن می کنند. مراغه با فضای سبز و باغ های متعدد در داخل شهر همچنین رودخانه زیبای صوفی چای که از مرکز شهر می گذرد یکی از مهم ترین مراکز توریستی و گردشگری در استان آذربایجان شرقی بحساب می آید، خیابان های مشجر و درختان سر به فلک کشیده زیبایی خاصی به خیابان های مراغه بخشیده است. مراغه همچنین دومین کهن شهر آذربایجان بعد از ارومیه می باشد این شهر از دوران قبل از اسلام آباد بوده است اما قرن های ۱۲ تا ۱۴ میلادی دوران رشد و شکوفایی آن است؛ زمانی که پایتخت سلسله های متعدد محلی از جمله احمدیلیان و اتابکان آذربایجان بوده است و در نهایت مرکز حکومت ایلخانی قرار داده شد. مراغه به لحاظ بافت غنی تاریخی و فرهنگی، با بیش از ۳۰۰ اثر ثبت شده ملی، جزء ۱۰ شهر برتر کشور محسوب می شود. رصد خانه مراغه که در دوران خواجه نصیر بنا شده از جمله آثار تاریخی برجسته مراغه و ایران است که بیش از ۴۰۰۰۰۰جلد کتاب در آن موجود بوده است و بزرگترین دانشمندان اسلامی سراسر جهان اسلام در آن گرد هم آمده بودند.
مراغه با دارا بودن ۲۶ کیلومتر مربع مساحت (سال ۱۳۹۴ خورشیدی) و۱۷۵۶۰۰نفر جمعیت شهری که بدون احتساب بخش ها و روستاهای حومه آن این می باشد (سال ۱۳۹۵ خورشیدی)، دومین شهر بزرگ پس از تبریز و دومین شهر پرجمعیت استان پس از تبریز به شمار می رود.
عکس مراغه
مراغه شهری در آذربایجان شرقی است.
مراغه شهری در مصر است.
مراغه روستایی در بخش نوبران شهرستان ساوه است.
مراغه (اسفراین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اسفراین در استان خراسان شمالی ایران است.
این روستا در دهستان روئین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۲ نفر (۴۹خانوار) بوده است.
مختصات: ۳۵°۱۳′۴۵″ شمالی ۴۹°۴۲′۳۶″ شرقی / ۳۵٫۲۲۹۱۷°شمالی ۴۹٫۷۱۰۰۰°شرقی / 35.22917; 49.71000
مراغه روستایی است از توابع بخش نوبران شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان بیات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۸ نفر (۱۵۷ خانوار) است.
مراغه (فریمان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فریمان در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در دهستان سنگ بست قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵۸ نفر (۱۰۴خانوار) بوده است.
مراغه نام شهر و شهرستانی در استان سوهاج مصر است.
فهرست شهرهای مصر
مراغه یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر مراغه استان آذربایجان غربی قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، اورانیوم است.
فهرست اندیس های استان آذربایجان غربی
ایستگاه راه آهن مراغه یک ایستگاه در شهر مراغه است. این ایستگاه در ۱۴ مهر ماه سال ۱۳۳۵ با ورود اولین قطار به این ایستگاه افتتاح شد.
ایستگاه مراغه که خط راه آهن آذربایجان (تهران-تبریز) و خط راه آهن مراغه-ارومیه متصل است.
بخش مرکزی شهرستان مراغه یکی از بخش های تابعه شهرستان مراغه در استان آذربایجان شرقی در شمال غربی ایران است.
بخش مرکزی شهرستان مراغه
دهستان سراجوی شمالی
دهستان سراجوی غربی
دهستان قره ناز
شهرها: مراغه
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان مراغه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۱۳،۰۷۷ نفر بوده است.در سال ۱۳۹۵ نیز جمعیت این شهرستان به ۳۷۵،۳۸۷نفر را شامل می شده است.
تپه طلایی مراغه مربوط به دوره ساسانیان - سدهٔ ۵ تا ۷ ه.ق است و در شهرستان فریمان، بخش مرکزی، روستای مراغه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۵۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
مراغه در مشرق دریاچه ارومیه، بر دامنه جنوبی کوه سهند قرار گرفته و دارای چشمه های متعدد معدنی است که جنبه های درمانی دارند. از چشمه های معدنی معروف اطراف شهر مراغه می توان به شورسو، گشایش، ایستی بلاغ، قره پالچیق و ساری سو اشاره کرد.
مروارید، یونس. مراغه (افرازه رود). تهران (ویرایش دوم): نشر، ۱۳۷۰.
دانشگاه مراغه
صدرالاسلامی، فخرالدین. دیدنی های مراغه و عجب شیر. تهران: نشر، ۱۳۸۱.
آب این چشمه در ۸ کیلومتری جنوب مراغه همراه با گاز از زمین خارج می شود و درردیف آب های معدنی بیکربناته کلسیک و منیزیم گازدار و آهن دار است. آب چشمه مزه ای گزنده دارد و برای استحمام مورد استفاده قرار می گیرد.
این دره در مسیر غار معروف هامپوئیل و در ۲۰ کیلومتری شهر مراغه واقع است. بازدیدکنندگان از غار کبوتر از طبیعت جذاب این دره نیز بهره می گیرند. چشمه های آب معدنی گشایش در این منطقه واقع اند.
در اطراف شهر مراغه و در مناطق روستائی مانند سایر نقاط آذربایجان آب های گرم و سرد معدنی بسیاری وجود دارد که در فصل تابستان به وسیلهٔ مردم این منطقه و حتی اهالی شهرستان های اطراف مورد استفاده قرار می گیرد. مشهورترین این آب ها به شرح زیر می باشد.
حسین پاشاخان مقدم مراغه دیپلمات دوره قاجار بود.
پاشاخان از خاندان مقدم بود که حاکمان خانات مراغه بودند. او در سال ۱۸۳۹ از طرف محمدشاه قاجار به دنبال کشمکش های ایران و بریتانیا بر سر شهر هرات به فرانسه فرستاد شد. در میانه این کشمکش بریتانیا قضد داشت تا هیئت دیپلماتیک خود را از تهران احضار کند و از جنوب وارد خاک ایران شود و جزیره خارک را متصرف شده و از آنجا به بوشهر حمله کند.
با فرستادن پاشاخان، محمدشاه باردیگر روابط دیپلماتیک ایران و فرانسه را برقرار ساخت. هیئت دیپلماتیک ایران به حضور لوئی فیلیپ رسید و کمک نظامی درخواست کرد. در نتیجه هیئتی از افسران فرانسوی از طرف پادشاه فرانسه فرمان یافتند تا با پاشاخان به ایران روند.
پاشاخان در طول این ماموریت به عنوان سفیر فوق العاده به وین و لندن نیز سفر کرد که در آنجا پالمرستون نخست وزیر بریتانیا از پذیرفتن او خود داری کرد. پاشاخان در سال ۱۸۶۶-۶۷ درگذشت. از او پسری به نام علی خان باقی ماند که در سال ۱۸۸۴ از دنیا رفت.
از القاب حسین پاشاخان، آجودان باشی و نظام الدوله و صاحب اختیار بوده است.
حوزه علمیه مراغه در قدیم یکی از مراکز علم بود و عالمانی همچون خواجه نصیرالدین طوسی، علامه حلی، قطب الدین شیرازی، مجد الدین مراغی و سید رکن الدین استرآبادی در آن بوده اند، مردم مراغه سنی بودند بعد از پایتخت شدن مراغه توسط ایلخانیان در دوره خواجه نصیرالدین طوسی و رفت وآمدهایی که علامه حلی به مراغه داشته، مردم مناطق مراغه، زنجان و تبریز همه به مذهب اهل بیت و تشیع گرایش پیدا کردند و حوزه شیعی در مراغه شکل گرفت. مراغه در گذشته ۲۲ و بلکه طبق بعضی نوشته ها ۲۴ مدرسه علمیه داشته است مدارس علمیه مراغه در دوره قاجار و بقیه هم در دوره پهلوی غصب شده و از بین رفته بود به گونه ای که دوره بعد از انقلاب فقط یک مدرسه کوچک به همت یکی از علما باقی مانده بود که آنهم بعد فوت آن عالم از بین رفت
پس از انتصاب آیت الله محمد تقی پورمحمدی به امامت جمعه مراغه در سال ۱۳۷۷ وی پس از مطالعه و بررسی پیشینه حوزه علمیه این شهر، تأسیس و احیا مدارس علمیه مراغه را در اولویت کاری خود قرار داد و ۱۷ روز پس از ورود به مراغه عملیات عمرانی ساختمان مدرسه حضرت امیرالمؤمنین را شروع کرد و در عرض چند ماه آن را به اتمام رساند و بعد از چند ماه حوزه علمیه مراغه رسماً فعالیت خود را آغاز کرد
این مدرسه به دلیل اینکه در کنار مسجد جامع مراغه واقع شده در قدیم به مدرسه علمیه مسجد جامع شهرت یافته بود و تا سال ۱۳۷۷ مخروبه ای بیش نبود، این مدرسه در سال ۱۳۷۷ به همت آیت الله پورمحمدی احداث شد این مدرسه شامل کتابخانه، بانک نرم افزاری، کتابخانه، شبستان، مسجد و سالن غذا خوری هست و هم اکنون مورد استفاده طلاب سطح یک در مقطع سیکل می باشد
این مدرسه به دلیل اینکه در کنار آستان مقدس امامزاده محمد واقع شده در قدیم به مدرسه علمیه امامزاده شهرت یافته بود عملیات ساختمانی این مدرسه بعد از اتمام مدرسه امیرالمؤمنین شروع شد و در مدت اندکی به پایان رسید این مدرسه هم اکنون در اختیار طلاب سطح عالی و درس خارج حوزه علمیه مراغه می باشد
خانات مراغه (انگلیسی: Maragheh Khanate) به عنوان یکی از خانات آذربایجان ایران، مستقر در شهر مراغه و در آذربایجان واقع شده بود و برای بیش از یک صد سال نیمه مستقل از خاک کشور ایران شناخته می شد.
تبریز | ارومیه | اردبیل | زنجان | خوی | مرند | خلخال | سراب | ماکو | قره داغ | مراغه
خاندان مقدم مراغه یکی از خاندان های معروف ایرانی در دوره قاجار در مراغه، تهران و زنجان.
حسین پاشاخان مقدم مراغه، سفیر ایران در اتریش، فرانسه و انگلیس
جد اعلای آنان، آقاخان مقدم جوانشیر، در زمان شاه عباس دوم مراغه را به اقطاع دریافت کرد. یکی از نوادگان او به نام احمدخان از سرداران فتحعلی شاه بود و از طرف شاه سمت بیگلربیگی و فرمانده افواج مراغه را دریافت کرد و در جنگهای ایران و روسیه شرکت داشت. او به دستور فتحعلی شاه دختر خود را به عقد محمدعلی میرزا دولتشاه درآورد. در دوران قاجاریه، چندتن از اعضای این خاندان به مناسب بالای حکومتی رسیدند، از جمله:
علی خان مقدم مراغه، حاجب الدوله، قاتل امیرکبیر
اعقاب این خانواده، بعدها نامهای خانوادگی اعتمادمقدم، مقدم و مقدم مراغه را برای خود برگزیدند. حسن مقدم از اعقاب این خانواده بود.
محمدحسن خان اعتمادالسلطنه
عبدالعلی خان ادیب الملک، حاکم قم
محمدباقر خان اعتمادالسلطنه
تقی خان احتساب الملک
مختصات: ۳۷°۲۲′۴۵″شمالی ۴۶°۱۶′۳۵″شرقی / ۳۷٫۳۷۹۱۱۸°شمالی ۴۶٫۲۷۶۳۴۷°شرقی / 37.379118; 46.276347
دانشگاه پیام نور
دانشگاه سراسری مراغه به عنوان یک دانشگاه مادر در شهرستان مراغه واقع شده است. این دانشگاه در زمینی به مساحت ۱۱۰ هکتار احداث شده و متشکل از چهار دانشکده کشاورزی، علوم پایه، فنی و مهندسی و علوم انسانی است؛ که دانشکده هنر نیز در این دانشگاه در حال تأسیس است. کتابخانه مرکزی جدید این دانشگاه در حال احداث می باشد .
دانشکده فنی و مهندسی این دانشگاه در سال ۱۳۸۷ تأسیس شده است و هم اکنون رشته های مهندسی عمران، مهندسی مواد و متالورژی، مهندسی شیمی و مهندسی مکانیک در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در این دانشکده دایر می باشند. این دانشکده در حال حاضر دارای ۲۵ عضو هیئت علمی تمام وقت می باشد که درمجموع تعداد ۶۹۵ نفر دانشجو در این دانشکده مشغول به امر آموزش و پژوهش می باشند.
http://www.maragheh.ac.ir/newweb/Munversity.aspx


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

نقل قول های مراغه

مراغه مرکز شهرستان، در استان آذربایجان شرقی، ایران؛ در کنار رودخانهٔ صوفی چای و در دامنهٔ جنوبی کوه سهند جای گرفته است.
• «شهری است بزرگ و مشهور در مملکت آذربایجان . این شهر، بسیار معمور و آباد است و در آنجا، آثار قدیمه از مدارس و خانقاهات بسیار است.»
• «بعضی از اهل مراغه، نقل کرده اند که در آنجا، باغی است موسوم به «قیامت آباد» یک فرسنگ در یک فرسنگ، و چندان میوه در آن باغ بعمل آید که صاحب آن باغ از چیدن همه میوه آن، عاجز باشد. در نزدیک فیامت آباد، چشمه آب گرمی است که اهل مرض را نافع است. آب این چشمه، چون به روی زمین جاری شود سنگ گردد.»
• «در خارج شهر مراغه، غاری است و در میان غار، شبیه خانه ها از سنگ تراشیده شده و در آخر غار، چیزی آویخته اند که به نظر می آید، هر که نزدیک آن رود، هلاک شود. گویند آن، طلسمی است بر سر گنجی.»
• «و در نزدیک مراغه، کوهی است موسوم به «زنجقان» نزدیک به شهر؛ و در آن کوه، چشمه ای است. اگر آرد را باآب آن چشمه خمیر کنند، ریعش زیاد گردد و نانش خوب شود. خبازان مراغه به غیر از آن آب، با آب دیگر خمیر نکنند. این آب نیز پس از جریان، سنگهای بزرگ سخت شود چنانچه مردم در عمارت بکار برند.» در «آثار البلاد و اخبار العباد/اقلیم خامس / مراغه » (نگاشته به سال ۶۷۴ق/ ۱۲۷۵م) -> ابوعبدالله زکریا قزوینی

ارتباط محتوایی با مراغه

مراغه در جدول کلمات

بنای آجری چهارگوشی در مراغه با کتیبه ای به تاریخ 542 قمری
مثنوی اوحدی مراغه ای
جام جم

مراغه را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

امیرعباس ٠٠:٠١ - ١٣٩٥/٠٧/٢٥
مراغه و زبان آذری
طغرل طهماسبی
یکی از مصطلحات و معانی غلط که وارد فرهنگ های لغت نیز شده است، نام «مراغه» می باشد که با کمال تعجّب بزرگانی چون : علّامه دهخدا و دکتر معین نیز این راه را به خطا پیموده اند.
در فرهنگ فارسی معین، ذیل کلمه ی «مراغه» می خوانیم: «به خاک غلتیدن، ... و مراغه فقط اسم مکان یعنی: محلّ غلتیدن آمده»؛ در حالی که کسانی چون دکتر معین تنها به ریشه ی عربی واژه دقیق شده اند و این معنی را در زبان عربی از بابِ تفعیل (تمریغ) و تفعّل (تمرّغ) استخراج نموده اند ... لکن نام شهر مراغه خیلی پیشتر از حمله ی مغول و ورود زبان عربی به ایران استعمال می شده است:
آرای مشهور:
ـ بطلِمیوس (قلوذی) ـ منجّم و جغرافی دان معروف یونانی ـ نام دریاچه ی اورمیه را به سبب نزدیکی اش به شهر مراغه، «مارگیانه» آورده است که هر زبان ناشناسی پی به ریشه ی باستانی نام مراغه می برد. چه، در لغت یونانی ، حرف «غ» مصطلح نبوده و به جای آن از حرف «گ» استفاده می شده است.
ـ واژه ی «راغ» در فارسی به معنی دشت آمده است و این درحالی است که کتب پهلوی، شهر «رغه»ی آذربایجان را بر روی دشتی نمایش می دهند که بر روی کوهپایه ی کوه سهند قرار گرفته است. با توجّه به این نکته، نام مراغه به معنی: رغه ی بزرگ (دشت وسیع) بوده است.
ـ به نوشته ی دیاکونوف قبل از ورود و اسکان مادها در این ناحیه، دولت «مانْنا» در حدود سال ۷۱۵ قبل از میلاد در این سرزمین حکومت داشته اند که به نام ایالت «اوئیشدیش» نامیده می شد. (رجوع شود به : تاریخ ماد، ا.م دیاکونوف، ترجمه ی کریم کشاورز، ص۲۰۲).
ـ با تحقیقات و بررسی های به عمل آمده توسّط احمد کسروی در مورد مراغه، می بینیم که: نام قدیمی مراغه «مراوا» یا «ماراوا» یا «ماداوا» بوده است و از آن جهت می توان آن جا را جایگاه قوم ماد دانست و قدمت شهر مراغه را به دوره ی مادها نسبت داد. در زمان اشکانیان نیز مدّتی پایتخت آذربایجان، در ۲۵ فرسنگی جنوب شرقی دریاچه ی چیچست (اورمیه) شهری به نام «فرسپا» بوده است.
ـ جی ویلسون، مؤلّف کتاب «عادت ها و زندگی ایرانیان»، که با پیشینه ی تاریخی شهر مراغه به خوبی آشنا بوده است، واژه ی مراغه را برداشتی از نام یک اُسقفِ مشهور نَسطوری می داند به نام «ماراغا».
ـ ژاک دومرگان ـ باستان شناس مشهور فرانسوی ـ نام قدیم مراغه را «اِندادهَه رود» آورده است.
ـ مارک آنتوان (آنتونیوس) ـ پسرعمو و سردار قیصر روم که در تقسیم مستملکات، مشرق نصیب وی شد ـ در سال ۳۶ ق.م. هنگام ذکر حوادثی که در زمان پارتی ها در این منطقه رخ داده، از این منطقه به نام «فرائته» یاد می کند.
ـ حمدالله مستوفی در کتاب «نزهة القلوب» (سال۷۴۰ ه‍.ق.) آورده: مراغه از اقلیم چهارم است و تومانش چهار شهر: مراغه ، دهخوارقان ، بسوی و نیلان می باشد. (تومان، اصطلاحی است آذری، که در زمان های بعد از مغول نیز رایج بوده و هم معنی با ولایت یا شهرستان برای مشخّص کردن حدود و ثغور واحدهای جغرافیایی به کار می رفته است).
***
تا پیش از هجوم ترکان و سلجوقیان در اوایل قرن پنجم هجری، مردم مراغه دارای مذهب شافعی بودند، ولی با تسلّط ترکان، مذهبِ حنفی را که با خود از شرق ایران آورده بودند، در این ناحیه ترویج دادند تا اینکه پس از ظهور شاه اسماعیل صفوی، اهالی مراغه نیز تحت تأثیر مذهب شیعه قرار گرفتند.
دکتر حسینقلی کاتبی در «زبان های باستانی آذربایجان»، (ص۱۳ ) آورده: «قوم ماد از نژاد آریایی، همراه اقوام دیگر این نژاد، همچون پارس و پارت، در هزاره ی دوم پیش از میلاد به فلات ایرا ن مهاجرت کردند و منطقه ی شمال غرب آن را برای سکونت اختیار نمودند. این قوم به زبان مادی، از ریشه ی آریایی سخن می گفتند و آن را در نوشتن نیز به کار می بردند.
مورّخان باستانی و پژوهشگران ایرانی معتقد ند که : زبان های اقوام آریایی همگون یا بسیار نزدیک به هم بوده است. «استرابون» (۶۳ ق.م. تا۱۹م.) ـ مورّخ و جغرافی دان یونانی ـ پس از سفر به ایران و تماس با اقوام ایرانی، اظهار عقیده کرده است که مادها و پارس ها زبان یکدیگر را می فهمیدند و زبان های مادی و پارسی و سکایی همسان بودند. «دارمستتر» (۱۸۴۹ تا ۱۸۹۴ م.) ـ ایران شناس فرانسوی ـ که درباره ی مباحث لغات و دستور زبان های ایرانی دو جلد کتاب تألیف کرده و تتبّعاتی هم در زبان اوستا نموده، عقیده دارد که اوستا ـ کتاب دینی زردشت ـ در زمان مادها و به زبان مادی نوشته شده است و زبان کردی ، مشتق از زبان مادی می باشد.
زبان مردم مراغه، همانند مردم آن ، از دیرباز با زبان و نژاد سایر اقوام ایرانی از یک ریشه بوده است.
واژه ها و نام ها یی که از زبان مادی به جا مانده، هم ریشه بودن آن زبان را با سایر زبان های ایرانی و هند و اروپایی ثابت می کند. ابن ندیم (میر: ۳۷۸ ه‍.ق.) در «الفهرست» از قول عبدالله بن مقفّع (روزبه پارسی، مترجم کِلیله و دمنه از پهلوی به عربی)، زبان آذربایجان را فهلویه (پهلوی) دانسته و می گوید: عبدالله بن مقفّع گفت: زبان های ایران عبارت اند از: پهلوی ، دری، فارسی، خوزی و سریانی. زبان پهلوی، منسوب به پهله است و این ، نام پنج ولایت است که عبارت اند از: اصفـهان ، ری، هِمدان، ماه نهاوند و آذربایجان.
نخستین خبر تاریخی که از پیشینه ی زبان پارسی در آذربایجان پس از استیلای تازیان داریم، مطلبی است که در «تاریخ الأمم و الملوک» تألیف ابوجعفر محمّد بن جریر طبری (میر: ۲۳۵ه‍.ق.) داریم و جالب است که محل ّ اتّفاق آن نیز شهر مراغه می باشد. در این کتاب که معروف به تاریخ طبری و ترجمه ی آن موسوم به تاریخ بلعمی است، چنین آمده که: محمّد بن البعیث از رجالِ دوره ی عبّاسی، حکومت شهر مراغه را در زمان معتصم عبّاسی (۲۱۸ ـ ۲۲۷ ه‍.ق.) و پسرش متوکّل (۲۳۲ ـ۲۴۷ ه‍.ق.) داشت. وی در سال ۲۳۵ ه‍.ق. سر به طغیان نهاد و مورد غضب خلیفه قرار گرفت و به زندان افتاد. محمّد مردی شجاع و ادیب بود. آثار شعری فارسی وی زبانزد مردم بوده و جما ...
|

محمدرضا ١٠:٣٨ - ١٣٩٦/٠١/٠٩
شهرستان مراغه در جنوب غربی استان آذربایجان شرقی در مشرق، دریاچه ارومیه بر دامنه کوه سهند قرار گرفته که از شمال به شهرستان تبریز و از شرق به شهرستان هشترود و از مغرب به دریاچه ارومیه و شهرستان بناب و از جنوب به شهرستانهای ملکان و میاندوآب و صائین دژ محدود است. این شهرستان در فاصله 45 درجه و 30 دقیقه تا 46 درجه و 37 دقیقه طول و 36 درجه و 53 دقیقه تا 37 درجه و 38 دقیقه عرض جغرافیایی با 1/4155 کیلومترمربع وسعت در فاصله 135 کیلومتری از طریق جاده آسفالته و 76 کیلومتر بطور مستقیم از مرکز استان واقع است که ارتفاع آن از سطح دریا 77/147 متر می باشد.
پستی و بلندی کوهها و ارتفاعات مهم
وجود ارتفاعات در شهرستان مراغه بافت شهر را به دو ناحیه کوهستانی وجلگه ای تبدیل ساخته به طوری که ارتفاعات از شمال شهر به جنوب و از شرق به غرب کم کم کاسته شده تا به سواحل دریاچه ارومیه و جلکه ملکان می رسد که قسمتی از روستاهای بخش مرکزی و عجب شیر در ناحیه کوهستانی و قسمتی در جلگه شهر وافع اند که از مهم ترین کوه های مراغه، کوه مندیل بسر و سرگونی در جنوب شرقی مراغه به ارتفاع 2620 متر و 2169 متر است. و کوه قوزلوجه ( قزلجه) در قسمت شمال غربی در بخش عجب شیر در ارتفاع 2615 متر و رشته کوه های سهند با ارتفاعات مختلف که بلندترین قلعه آن 3710 متر در شمال مراغه قرار گرفته است که قسمت اعظم آن در سال پوشیده از برف می باشد.
وضعیت آب و هوایی و میزان بارندگی
وجود ارتفاعات بر تغییرات آب و هوای شهرستان تاثیر کرده، آب و هوای شهرستان را معتدل ( متمایل به سردی و نسبتاً نیمه مرطوب ساخته است) به طوری که هوای قسمت های جلگه و کنار دریاچه ارویمه نسبتاً گرمسیر و در قسمت های کوهستانی معتدل می باشد. حداکثر درجه حرارت در این شهرستان در روزهای گرم تابستان 35 درجه سانتیگراد و حداقل آن در روزهای سرد زمستانی ( 20-) درجه سانتیگراد می باشد.
میزان بارندگی: بارش برف در این شهرستان معمولاً از دی ماه شروع و تا اواسط اسفند ماه ادامه دارد که در بعضی از سال ها بارش برف از آذرماه شروع و تا اواسط فروردین ماه مخصوصاً در قسمت های کوهستانی ادامه می یابد که خود بر عوامل آب هوایی منطقه موثر است.
بارش باران های بهاری که در اصطلاح محلی به باران لیسان مشهور است از اواخر فروردین ماه شروع و متوسط سالانه حدود 300 – 1000 میلیمتر می باشد و ایام یخبندان حدود 114 روز در سال است.
وضعیت پوشش گیاهی، جنگل و مرتع
با توجه به جلگه ای و کوهستانی بودن شهرستان قسمت های جلگه ای را کلاً باغات تشکیل داده و بیش از 61/31% از وسعت شهرستان اراضی کشاورزی با پوشش گیاهی است و حدوداً 255000 هکتار از وسعت شهرستان مراتع می باشد. شهرستان مراغه فاقد جنگل بوده لیکن وجود گونه های جنگلی مثل گز به خصوص در بخش عجب شیر بیش از 285 هکتار از مراتع را به صورت بیشه زار پوشش داده و گونه های زالزالک و لیک سرخ در ارتفاعات 2100 به صورت پراکنده ولی با وسعت زیاد مشهود است.
مناطق شهری و روستایی و عشایری و حدود آنها
شهر مراغه از سمت شمال به دهستان سراجوی غربی به روستاهای بخش عجبشیر محدود است و از قسمت جنوب به دهستان قره ناز با روستاهای شهرستان ملکان با یک جاده آسفالته محدود است از سمت شرق به بخش سراجو و شهرستان هشترود محدود است و از قسمت غرب به شهر عجبشیر از طریق جاده مراغه و تبریز محدود است.
وضعیت اشتغال و بیکاری
شهرستان مراغه حدود 5203 نفر بیکار که 3029 نفر در سطح سواد ابتدایی، راهنمایی و متوسطه و 286 نفر در سطح پیش دانشگاهی، عالی و حوزه ای و حدود 96 نفر با سطح سواد غیررسمی و نامشخص و 832 نفر بی سواد بیکاران شهرستان را تشکیل می دهند.
عمده عامل بیکاری عدم وجود کارخانه جات تولیدی و صنعتی بزرگ و کوچک، به لحاظ ضعف مدیریت صنعتی و عدم کاربرد تکنیک های مدیریت تولید مناسب، فقدان موسسات پشتیبانی از صنایع و تولید، عدم اطمینان به بازده سرمایه گذاری با توجه به شرایط بازار و عدم وجود امنیت سرمایه گذاری به لحاظ مشکلات فرهنگی منطقه عامل و عدم وجود فرصت های شغلی می باشد. که حدود 9/1% کل جمعیت شهرستان بی کار بوده که از این رقم 6/2% جمعیت شهری و 0/1% جمعیت روستای بیکار می باشند.
مراکز تاریخی و دیدنی
گنبد سرخ: در قسمت جنوب شهر مراغه جنب قبرستان آقالار به سال 15 شوال 542 هجری بنا شده و با بازسازی جزئی برابر تصویر باقی است. برج مدور ( یا استوانه ای): در قسمت شمال شرقی چهار راه بزرگ خیابان خواجه نصیر پشت ساختمان بانک ملی مرکزی در جنب مدرسه به سال رجب 563 هجری بنا شده است. برج استوانه ای شکل ظاهری ساده دارد سقف بالایی آن فرو ریخته که چندی پیش با سقف چوبی و شیروانی پوشانده و بازسازی شده است.
گنبد کبود: در کنار برج مدور به فاصله حدوداً ده متری برج ده پهلوی منشور شکل زیبایی وجود دارد که مردم محل آن را ( قبر مادر هلاکو) می نامند. برج یا گنبد غفاریه: گنبد غفاریه در قسمت شمال غربی مراغه در کنار رودخانه صافی به شکل مربع آجری در بالای سکوی سنگی و دخمه عمیق استوار است. برج گوی: این برج در محدوده مرکزی شهر واقع بوده که در طول سال های 1316 و 1315 به کلی ویران و منهدم گردیده ( 10 دی 1310 در فهرست آثار تاریخی ثبت شده است.)
رصدخانه: رصدخانه در عهد هلاکو به سال ( 656) هجری در پی فتح بغداد بر اثر تقاضا و یا به تشویق حکیم دانشمند بزرگ ایرانی خواجه نصیرالدین طوی در روی یکی از تپه هایغربی بنا شده است و به مرور زمان در سال 740 محل رصدخانه بر اساس نوشته حمدالله مستوفی به یک ویرانی تبدیل شده بود و آثاری از آن مهد علم نجوم وجود نداشته است و در شرایط فعلی در محل رسدخانه برای حفظ آثار و تبدیل به یک موزه نجوم با نصب ( پلون قدیم) حفظ آثار گردیده است.
7- مسجد ملارستم 8- مسجد معزالدین 9- مسجد جامع 10- مسجد زنجیرلی بازسازی شده به نام مسجد شهدا است 11- مسجد شیخ تاج 12- مسجد آقا محمد تقی 1 ...
|

شهریار آریابد ١٤:٣٥ - ١٣٩٧/٠٩/٢٤
به باور دانشمند فرهیخته شادروان احمد کسروی تبریزی نام این شهر در زبان پارسی و گویش مادی به گونه " ماداوه " یا " مادآباد " به معنای شهر و آبادی ویس ماد می باشد .
|

جحخ ٢٢:٠٧ - ١٣٩٧/١٠/٢٦
خانم ۳.یکماهه در مورد نظر خود را در گروه های سیاسی در این مورد را در گروه های سیاسی در این زمینه وجود دارد و
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• شهرستان مراغه   • مراغه دانشگاه آزاد   • جمعیت مراغه در سال 94   • فاصله مراغه تا تهران   • نقشه مراغه   • فاصله مراغه تا تبریز   • مراغه نیوز   • مراغه سیاسی   • معنی مراغه   • مفهوم مراغه   • تعریف مراغه   • معرفی مراغه   • مراغه چیست   • مراغه یعنی چی   • مراغه یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی مراغه
کلمه : مراغه
اشتباه تایپی : lvhyi
آوا : marAqe
نقش : اسم خاص مکان
عکس مراغه : در گوگل


آیا معنی مراغه مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 94% )