برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
98 1349 100 1

مراقبه

/morAqebe/

معنی مراقبه در لغت نامه دهخدا

مراقبت. [ م ُ ق َ / ق ِ ب َ ] (ازع اِمص ) مراقبة در تمام معانی. رجوع به مراقبة و نیز مراقبه شود. || مواظبت : چون صاحب رای بر این نسق به مراقبت احوال خود پرداخت در همه ٔ اوقات گزاردن کارها در قبضه ٔ تصرف خود تواند داشت. (کلیله و دمنه ). دو طرف در اکرام ایشان مراقبت نمود یکی رعایت حقوق تاش... (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص 75). || حراست. نگهبانی. حفاظت. حفظ : در مراقبت حق به لائمه ٔ خلق و گفت و گوی لشکر التفات ننماید. (المعجم ، از فرهنگ فارسی معین ). || چشم داشت. (غیاث اللغات ) (ناظم الاطباء). رجوع به مراقبة شود. || (در اصطلاح نجوم ) طلوع کردن رقیب کوکبی افقی از مشرق به هنگامی که این کوکب در مغرب غروب کند. (المعجم ، ص 48). || (در اصطلاح عرفا) مراقبت نگاه داشتن دل است از بدی ها؛ برخی گفته اند مراقبت آن است که بدانی که آفریدگار عز اسمه بر هر چیزی توانا و قادر است ؛ و نیز گفته اند: حقیقت مراقبت آن است که خدای را به نحوی پرستش کنی که گوئی او در برابر دیدگان تو حاضر و ناظر است و اگر تو اورا نمی بینی او ترا می بیند. بعضی از اهل اشارت گفته اند که : مراقبت دو گونه است : یکی مراقبت عام است و آن ترس از خدای تعالی است دیگری مراقبت خاص است که امیدواری است به خدا. (از خلاصة السلوک ). و در اسرار الفاتحه آمده که : مراقبت عبارت است از مراعات سر به ملاحظه ٔ حق. ابراهیم خواص گوید: مراقبت خلوص باطن است باخدای تعالی در آشکار و پنهان. دیگری گوید: مراقبت بیرون شدن نفس است از حول و قوه ٔ خود و انتظار لطف و رضای او داشتن و روی بازگردانیدن از غیر او. (از کشاف اصطلاحات فنون ). مراقبة: استدامة علم العبد باطلاع الرب علیه فی جمیع احواله. (تعریفات ) : یکی از صاحبدلان سر به جیب مراقبت فروبرده و در بحر مکاشفت مستغرق گشته. (گلستان سعدی ). || (در اصطلاح عروض ) مراقبت آن است که سقوط یکی از دو حرف با ثبوت دیگری متلازمان باشند؛ یعنی دو حرف نه با هم ساقط شوند و نه باهم ثابت باشند، و این اسم از مراقبت کواکب افقی گرفته اند : و چون حقیقت مراقبت معلوم شد بدان که مراقبت قایم است میان یاء مفاعیلن و نون آن در نوع مسدس از بحر هزج اخرب ، و خاص در این نوع بعد از مفعول یا مفاعیل آید به سقوط نون ، یا مفاعلن آید به سقوط یاء؛ و در مسدس این نوع به هیچ وجه بعد از مفعول مفاعلین سالم نیاید. (از المعجم ص 48).

مراقبة. ...

معنی مراقبه به فارسی

مراقبه
۱- ( مصدر ) مواظبت کردن : ... و در مراقبت حق بلایم. خفق و گفت و گوی لشکر التفات ننماید . ۲ - نگاهبانی کردن .۳- الف - نگاهداشتن قلب است از بدیها . ب - عبارت از یقین بنده است باینکه خداوند در جمیع احوال عالم برقلب و ضمیر ومطلع بررازهای درونی اوست . البته همین که سالک یقین حاصل کرد باینکه خدا همیشه او را می بیند و بر زوایای درون او واقف و مطلع است مراقب خواطر ناپسندی خواهد بود که قلب را از ذکر خداوند باز میدارد . یا مراقب. ( مراقبت ) باطن . امتحان و جدان و باطن خود . ۴ - طلوع کردن رقیب کوکبی افقی از مشرق بهنگامی که این کوکب در مغرب غروب کند . ۵ - ( اسم ) مواظبت . ۶ - نگاهبانی . ۷ - یکی از زحافات بیست و دوگان. اشعار عرب که در اشعار فارسی نیز مستعمل است . آنست که سقوط یکی از دو حرف باثبوت دیگر ی متلازمان باشند یعنی دو حرف نه باهم ساقط شوند و نه با هم ثابت باشند و این ( اسم را ) از مراقبت کواکب افقی گرفتهاند . بدانک مراقبت قایم است میان یائ مفاعیلن و نون آن در نوع مسدس از بحر هزج اخرب و خاص درین نوع بعد از مفعول یا مفاعیل آید بسقوط نون یا مفاعلن آید بسقوط یا و در مسدس این بهیچ و جه بعد از مفعول مفاعیلن سالم نیاید جمع مراقبات .
ترسیدن
[meditation] [پزشکی] حالتی که در آن فرد با نادیده گرفتن محرک های محیطی، خودآگاهانه ذهن را متمرکز می کند و از تنش ها و فشارهای روحی رها می شود متـ . خودآرامی 1

معنی مراقبه در فرهنگ معین

مراقبه
(مُ قِ بِ یا قَ بَ) [ ع . مراقبة ] (مص م .) ۱ - مواظبت کردن . ۲ - نگاهبانی کردن .

مراقبه در دانشنامه اسلامی

مراقبه
مراقبه یکی از مراحل تهذیب و محاسبه نفس است.
مراقبه از واژه ی «رَقَبَ» به معنای حفظ کردن و در نظر گرفتن مراقِب و توجه دادن فکر به سوی اوست و هر کس از کاری به سبب رعایت دیگری دوری جوید گفته می‏شود: فلانی را مراقبت کرد.

پیشینه مراقبه
در متون اخلاق اسلامی، پیشینه مراقبه به «مرابطه» باز می گردد که عبارت است از نگاهبانی و مواظبت عقل از نفس. ‏ در هر حال، مشارطه، پیش نیاز مراقبه و معاقبه و مقامات پس از آن، تکمیل کننده ی محاسبه است.

معنای اصطلاحی مراقبه
سید بحرالعلوم رحمه الله در تعریف مراقبه می فرماید: «مراقبه عبارت است از متوجه و ملتفت خود بودن در جمیع احوال، تا از آنچه بدان عازم شده و عهد کرده تخلف نکند.»

فضیلت مراقبه‏ در قرآن
...
مراقبه
مراقبه مواظبت آدمی بر تمامی اعمال، گفتار و اندیشه های خود برای سرپیچی نکردن از دستورات الهی است. مراقبه، مرحله دوم از مراحل سه گانه سلوک (مشارطه، مراقبه و محاسبه) است. علمای اخلاق با تاکید بسیار بر اهمیت مراقبه و با استناد به برخی آیات و روایات، آن را از ضروریات سلوک می دانند.
مراقبه، مواظبت کردن بنده در انجام اعمال است تا بر خلاف دستورات الهی نباشند. در مراقبه بنده به این امر توجه دارد که خداوند متعال بر ظاهر و باطن اعمال وی و آن چه در قلبش می گذرد، آگاه است. علمای اخلاق بر مراقبه بسیار تأکید داشته و آن را از امور ضروری سلوک می دانند. در اثر مراقبه، حالتی پیش می آید که با معرفت، دل، پیوسته (حضور در محضر) مراقَب (خداوند) را رعایت می کند و به او اشتغال و توجه داشته و به وی بازگشت دارد.
مراقبه
مراقبه از واژه ی «رَقَبَ» به معنای حفظ کردن و در نظر گرفتن مراقِب و توجه دادن فکر به سوی اوست و هر کس از کاری به سبب رعایت دیگری دوری جوید گفته می شود: فلانی را مراقبت کرد.
در متون اخلاق اسلامی، پیشینه ی مراقبه به «مرابطه» بازمی گردد که عبارت است از نگاهبانی و مواظبت عقل از نفس. در هر حال مشارطه، پیش نیاز مراقبه و معاقبه و مقامات پس از آن، تکمیل کننده ی محاسبه است.
سید ...

مراقبه در دانشنامه ویکی پدیا

مراقبه
مراقبه یا درون پویی در اخلاق و عرفان اسلامی بخش مهمی از سیر و سلوک است که پس از توبه و مشارطه و پیش از محاسبه است.شیخ محمد بهاری دربارهٔ لفظ مراقبه می گوید: «مراقبه یعنی کشیک نفس را کشیدن که مبادا اعضا و جوارح را به خلاف وادارد و عمر عزیز را که هر آنی از آن بیش از تمام دنیا و ما فیها قیمت دارد، ضایع بگرداند.»
مراقبه کلمه ای عربی است که از ماده رقبه به معنی گردن و ورودگرفته شده است و برای که «انسان به هنگام نظارت و مواظبت از چیزی گردن می کشد، و اوضاع را زیر نظر می گیرد، این واژه بر معنی نظارت و مواظبت و تحقیق و زیر نظر گرفتن چیزی، اطلاق شده است.»


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

مراقبه در دانشنامه آزاد پارسی

مُراقبه (meditation)
عمل تأمل روحانی که در بسیاری از ادیان۱ و نیز به منزلۀ تمرینی غیر مذهبی بدان مبادرت می کنند. از اعمال اصلی ادیان بودا و هندوست (با نام سانسکریت سَمادی۲) و در جنبش مراقبۀ استعلایی۳ اهمیت محوری دارد. سنت مراقبه در میان پیروان ادیان بزرگ و فرهنگ های معنوی حتی غیرمذهبی شیوع دارد. معرف آن به جهان غرب مهاریشی ماهش یوگی، و مروج آن بیتل ها در اواخر دهۀ ۱۹۶۰ بودند و هم اکنون افراد زیادی به آن مبادرت می کنند.
دین بودا. مراقبه در دین بودا دو نوع اصلی دارد: ویپسّنا۴ برای گشودن چشم دل و سماتهه۵ برای طمأنینۀ خاطر. هدف، تحصیل حکمت و نهایتاً اشراق۶ است. مراقبه اعمالی را دربر می گیرد شامل ترنم سوترا۷ها (متون مقدس)؛ ایجاد سکون و طمأنینۀ خاطر به روش هایی نظیر تمرکز بر تنفس و تجسم در ذهن؛ توجه به همۀ عملکردهای جسمی و ذهنی با استفاده از عبارت پردازی های برون ذهنی مانند «هست» به جای «هستم»؛ تأمل در ناماندگاری از طریق مرگ اندیشی؛ کوآن ذن۸؛ و هنرهای رزمی جودو و کِندو و آیکیدو.
دین هندو. مراقبه در دین هندو هم راه و هم هدف همۀ اعمال یوگاست. شیوه های آن مشتمل است بر تنفس ارادی؛ ذکر منتره۹ و تجسم خدایان و تمرین های ذهن گشا مثلاً برای ایجاد سیدهی ها۱۰ یا نیروهای فوق طبیعی، ایجاد تمرکز راسخ و رسیدن به تأمل فارغ از خودی که به سمادهی موسوم است.
تصوف (تصوف۱۱). مراقبه در میان متصوفه به عنوان وسیله ای برای «نفی خواطر» و تسلط بر خیال و رهایی از پراکندگی ذهن و کسب توفیق در تمرکز و توجه به خدا تلقی و از آن استفاده می شود تا در هر دو حالت فعال و منفعلش پنج مرکز روشنایی درونی، موسوم به لطایف۱۲، را بیدار کند. روش های آن عبارت اند از سماع درویشان۱۳ که حالت چرخ زنی است چنان که سیارات بر گرد زمین می چرخند، و ذکر یا ترنّم یکی از اسماء الحُسنی (نام های نیکوی خدا) که در اعتقاد مسلمانان به ۹۹ اسم بالغ می شود.
دین تائو. مراقبه در دین تائو۱۴ به قصد پی بردن به این که حیات چگونه جلوه گر می شود و جریان می یابد انجام می گیرد. محور آن را تنفس ارادی تشکیل می دهد و بیدارکردن مرکز حسی پشت و میان چشم ها، ایجاد و هدایت گرما در بدن و هنرهای رزمی تای چی چوان، کاراته، کونگ فو را دربر می گیرد.
مسیحیت. مراقبه کنندگان مسیحی معمولاً یا فکر خود را بر روی وجهی از وجود خدا متمرکز ...

ارتباط محتوایی با مراقبه

مراقبه را به اشتراک بگذارید

پیشنهاد کاربران

حبیب
مراقبه یعنی خالی کردن ذهن ازنفسانیت وهوای نفس که بعداز دعا انجام می شود ویک خلصه ای به وجود می اید
نادر
Contemplation
بهمن
هنگامی که به معنای در دست گرفتن نفس و مراقبت از تمایل نفسانی بکار می‌رود می‌توان از واژه “بیدارمانی” بجای مراقبه بهره برد
توحیدی فر
پاکبانی
توحیدی فر
پاک مانی
عبدالله سپاهی
خالی کردن افکار منفی
علی سیریزی
مدیتیشن یا مراقبه به معنای تمرین برای رسیدن به حالتی است که در آن فرد با نادیده گرفتن محرک های پیرامون ، خودآگاهانه و به صورت ارادی ، ذهن خویش را وا می دارد که سکوت کند و نتیجه این سکوت رسیدن به آرامش است.
به عبارت ساده تر یعنی متمرکز کردن ذهن است.
محمد قدیمی
مراقبه معادل پارسی : درون پویی ، خویشتن یابی ، خودآگاهی ، هوشیاریِ معنوی ،مشاهده ی درون ، سلوکِ عشق ...

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• روشهای مراقبه   • آموزش مراقبه   • مراقبه چیست   • مراقبه عرفانی   • مراقبه اسلامی   • مراقبه صوتی   • دانلود موسیقی مراقبه   • فواید مراقبه   • معنی مراقبه   • مفهوم مراقبه   • تعریف مراقبه   • معرفی مراقبه   • مراقبه یعنی چی   • مراقبه یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی مراقبه
کلمه : مراقبه
اشتباه تایپی : lvhrfi
آوا : morAqebe
نقش : اسم
عکس مراقبه : در گوگل

آیا معنی مراقبه مناسب بود ؟           ( امتیاز : 98% )