انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 1064 100 1

مزدیسنا

/mazdaisnA/

معنی مزدیسنا در لغت نامه دهخدا

مزدیسنا. [ م َ دَ ی َ ] (اِخ ) (مرکب از «مزده »، به معنی دانا و در عرف آئین زرتشتی به خدای یگانه اطلاق میگردد + «یسنا» به معنی ستایش ) کلمه ای است اوستائی ، همان زبانی که بخشی از کتاب دینی اوستا بدان بر زبان زرتشت جاری شده است. دین آورده ٔ زرتشت. آئین زرتشت. آئین زرتشتی. (از مزدیسنا و تأثیر آن در ادبیات پارسی تألیف دکتر معین ص 2، 3، 20، 21، 525، 526). در حدود هزار و صدسال پیش از مسیح آیین مزدیسنا پدید آمد. (مزدیسنا تألیف دکتر معین ص 3). دین پیغمبر ایران. زرتشت اسپنتمان موسوم است به مزدیسنا، این کلمه صفت است به معنی پرستنده ٔ مزدا که اسم خدای یگانه است. در اوستا مزدیسن آمده و بسا با صفت «زرتشتی » یکجا استعمال شده است ، یعنی دین آورده ٔ زرتشت ، بسا هم با کلمه ٔ راستی پرست یکجا آمده است. (یشت ها ج 1 ص 28 تألیف پورداود). مزدیسنی. (از حاشیه ٔ برهان ج 4 ذیل مزدیسنا و مزدیسنی ). زرتشتیان این کلمه (مزدیسنا) را بصورت مزدیسنی نیز تلفظ کنند. (از حاشیه ٔ برهان ج 4 چ معین ذیل مزدیسنا و مزدیسنی ). مزدیسنا مقابل «دیویسنا» است که به معنی پرستنده ٔ دیو یا پروردگار باطل است. (یشت ها تألیف پورداود ج 1 ص 28). دین مزدیسنا از یک طرف بواسطه ٔ مربوط بودن بدین برهمنان و از طرف دیگر بواسطه ٔ تماسی که با سایر ادیان داشته در تاریخ مذاهب مقام بسیار مهمی پیدا کرده است. (یشت ها ج 1 ص 1 تألیف پورداود).

معنی مزدیسنا به فارسی

مزدیسنا
دانا

معنی مزدیسنا در فرهنگ معین

مزدیسنا
(مَ دَ یَ) (اِ.) خداپرستی ، مزدا - پرستی ، پیرو دین مزدایی .

معنی مزدیسنا در فرهنگ فارسی عمید

مزدیسنا
زردشتی، مزداپرست.

مزدیسنا در دانشنامه ویکی پدیا

مزدیسنا
مَزدَیَسنا یا دین زرتشتی نام دین پیامبر ایرانی، زرتشت اسپنتمان است. مزدَیَسنا صفتی به معنای پرستنده اهورامزدا است. مزدا همان خدای یگانه است. مزدَیَسنا ضد دیویَسنا است. دیویَسنا هم به معنی پرستنده دیو یا دَئوَ است و ضد آن واژه وی-دَئوَ یا ضد دیو است. مزدَیَسنا پیرامون ۱۲۰۰ تا ۱۰۰۰ پیش از میلاد از سوی پیامبر ایرانی، زرتشت اسپنتمان، پایه گذاری شد.
آیین سدره پوشی: مراسمی مذهبی است که در طی آن شخص نوجوان با بستن کشتی رسماً به دین زرتشتی می گرود.
گاهنبارها: جشن های آیینی که مجموعاً هفت جشن در سال برای خدا و فروزه های هفت گانه ی اوست نیز جزو آداب دینی آنان شمرده می شود که مهم ترین آن ها جشن نوروز است.
نوروز: هم زمان با اعتدال بهاری است و دوره جشن های نوروزی که تا شش روز هم زمان با زادروز زرتشت دنبال می شود.
جشن فروردینگان: جشن و مراسمی است که به بزرگداشت روان درگذشتگان زرتشتی انجام می شود.
جشن خردادگان: در ششمین روز ماه خرداد این جشن به پاسداشت آب و آبادانی برگزار می شود.
جشن تیرگان: در سیزدهمین روز از ماه تیر هرساله جشن تیرگان برگزار می شود. این جشن به امید دور کردن خشک سالی انجام می گیرد.
جشن امردادگان: این جشن در روز هفتم ماه اَمُرداد برگزار می شود.
جشن مهرگان: از جشن های قدیمی ایرانی است که از هر ساله در روز ۱۶ مهر به نام ایزد مهر برگزار می شود. جشن مهرگان اگرچه امروزه محدود به جوامع زرتشتی شده اما درگذشته به خوبی میان مسلمانان ساکن ایران به ویژه سلاطین و طبقه مرفه رایج بوده است.
جشنآبانگان :این جشن برای بزرگداشت اردویسور ناهید پاک نگهبان آب در زمین است و در آن دختران و زنان می رقصند و روی هم آب می پاشند. این جشن را می توان یادگار آناهیتا الههٔ مهر یا همان اردویسور ناهید پاک حساب کرد.
جشن بهمنگان: این جشن، هر ساله در روز ۲ بهمن برگزار می شود.
جشن سده: از جشن های قدیمی است که هر سال در ۱۰ بهمن برگزار می شود. این جشن با برپایی آتش بزرگ همراه است.
جشن اسفندگان: یا اسفندگان در روز ۵ اسفند انجام می شود که جشن بزرگداشت سپندارمَذ و نیز ارج نهادن به مقام زن و گرامی داشت زمین است.
زرتشت به ویرایش و بازبینی کیش کهن آریایی پرداخت و اندک اندک برای خود پیروانی یافت که پس از وی به مزدیسنان یا زرتشتیان شُهره شدند. در ادبیات مزدیسنا نیز مزدیسن با گویش پهلوی، هم معنی دین آورده به زرتشت، راستی پرست و با صفت زرتشتی آمده است. همچنین به زرتشتیان بهدینان نیز می گویند.
عناصر مزدَیَسنا یکتاپرستانه اند و از یکتاپرستی سرچشمه می گیرند. البته در برخی منابع از ایشان به نام دوگانه پرست هم یاد شده که بیشتر در اثر اشتباهی است که در شناخت درست مزدیسنا و بر اساس برداشت هایی از دو کتاب دینکرد و بندهشن انجام شده و مزدیسنان با زروانیان به اشتباه یکی پنداشته شده اند. زیرا باور به دوگانگی آفرینشی در میان زروانیان نیرومند است نه مزدیسنان. کتاب مقدس زرتشتیان گات ها است که (سرودها) سخنان شخص زرتشت بوده است.
دین زرتشتی برپایه یکتاپرستی نسبی است. یعنی زرتشتیان به خدای بزرگی به نام اهورامزدا ایمان دارند و تمامی خیر را ساخته ی او می دانند در حالی که تمامی شر را ساخته اهریمن به عبارتی به وجود دو خدا اعتقاد داشتند . این دوگانگی موجب شد که مسلمانان پس از چیرگی بر ایران، زرتشتیان را دوگانه پرست بنامند.
عکس مزدیسنا
مزدیسنا در جمهوری آذربایجان به هزاره نخست پیش از میلاد یا پیش تر از آن بازمی گردد. این دین، دین غالب و رسمی ایران زمین پیش از اسلام بود. گفته می شود که واژه آذربایجان به معنای نگهداران آتش است که در آن صورت ارتباط مستقیمی با مزدیسنا دارد. امروزه دین، فرهنگ و سنت های زرتشتی در جمهوری آذربایجان بسیار مورد احترام است و همچنین عید نوروز همچنان اصلی ترین عید ایران می باشد. دین زرتشتی تأثیر عمیقی در تاریخ این کشور گذاشته است بطوری که ده ها نشانه از این دین باقی مانده است. نشانه های دین زرتشت هنوز هم در مناطق سوراخانی، خینالیق و یانار داغ یافت می شوند.
مزدیسنان در زمان صفویان عمدتاً یا به پذیرشِ دین اسلام وادار می شدند یا به نقاطِ مهجور و بیابانی همچون یزد و کرمان کوچانده می شدند یا کشته می شدند. آنان در این دوره مجبور به پرداختِ جزیه بودند و قوانین سختگیرانه ای علیه شان وضع شد که تا حدود چند سدهٔ پس از آنان نیز پا بر جا بود. در دوره شاه عباس حدود سه هزار خانواده از ایشان برای مشاغل مختلف به اصفهان آورده شدند و در پایان دوره صفوی شاه سلطان حسین صفوی فرمان به تغییر دین ایشان داد. شماری کشته شدند و شماری تغییر مذهب دادند و عده ای از آنان نیز به بیابانهای یزد و کرمان گریختند.
انجمن زرتشتیان تهران
دوهفته نامه امرداد / تارنگار خبری زرتشتیان ایران
تالار گفتگوی امرداد / نخستین تالار گفتگوی زرتشتیان در ایران
تارنمای فرهنگی یَتااَهُو
سازمان فرهنگی اُشیهَن
کانون زرتشتیان
UNESCO Parsi Zoroastrian Project
International Zoroastrian community
آتَشکَده مجازی برای نیایش آنلاین زرتشتیان
تارنمای دین بهی
در میان کوی های چهارگانه در اصفهان می توان از کوی گبرآباد که جایگاه زندگی گروهی از دین داران کهن ایرانی است، یاد کرد. زرتشتیان از دیرباز در پیشرفت و شهری گریِ (:تمدن) این مرزوبوم پُرکار بوده اند. در آغاز سدهٔ ۱۸ میلادی، شمار زرتشتیان ایران، نزدیک به یک میلیون تن بوده است. آن ها در کنار یهودیان و مسیحیان در همهٔ روزگار صفوی –مگر در بخشی از روزگار شاه عباس اول که سیاست دینی ویژه ای را دنبال می کرد- در آزار و رنج بوده اند. در زمان شاه عباس، شمار بسیاری از زرتشتیان از همه سوی ایران به دهی به نام گبرآباد کوچ داده شدند.
اگرچه جایگاه زندگانی آن ها در زمان شاه عباس دوم به توپ بسته شد. برپایهٔ گزارش های برخی از نمایندگان بازرگانی انگلیس و هلند و پاره ای از گروه های دینی، اقلیت در زمان شاه عباس دوم روزهای ناخوشایندی داشتند. خلیفه سلطان و محمدبیک دو وزیر شاه عباس دوم بر دگراندیشان سخت می گرفتند. خلیفه سلطان در سال ۱۰۵۵ مهی (:قمری) در فرمانی همگانی، کارکردهای اقلیت را کم کرد. برای نمونه، ارمنیان را از خرید و فروش پوست خز در میدان نقش جهان بازداشت. سپس به یهودیان فشار آورد تا مسلمان شوند و نیز دربارهٔ زرتشتیان وهندی های نیز برهمین گونه رفتار کرد. اگرچه این فرمان، پس از چندی به فراموشی سپرده شد و روند زندگی اقلیت ها به روال گذشته برگشت.
در زمان شاه سلطان حسین، روش های فشار و آزار اقلیت ها بیشتر شد و زرتشتیان را مانند دیگر اقلیت هایی که دست از کیش خود برنمی داشتند، به پرداخت مال و بسته شدن خراجی بر شغل هایشان واداشتند، همچنین در کارهای بازرگانی می بایست ۱۰ درصد بهای آمد و رفت کالا را می پرداختند که برای دیگران، تراز آن ۵ درصد بود. آزار زرتشتیان در زمان شاه سلطان حسین تا اندازه ای پیش رفت که شاه، فرمان به مسلمان شدن آن ها داد و نیز دستور داد که به جای آتشکده در کوی گبرآباد، مسجدی بسازند. بدین روی زرتشتیان، آتش سپندینهٔ خود را به کرمان بردند تا آن هنگام که در روند دست اندازی محمود افغان بر کرمان در سال ۱۷۱۹ میلادی و با توجه به سیاست تساهل مذهبی او، از فشار آزار زرتشتیان کاسته شد.
دین مردم نیشابور در دوره امپراتوری ساسانیان مزدیسنا بوده است. با فتح نیشابور توسط مسلمانان (سال ۶۴۴ میلادی) مردم نیشابور مسلمان شدند. در این دوره نیشابور بیشتر با نام ابرشهر شناخته می شده است و یکی از مشهورترین آتشکدههای زرتشتی در نزدیکی ابرشهر با نام آذربرزین مهر وجود داشته است که امروزه خرابه های آن باقی مانده است. پژوهشگران دین زرتشتی بر این باورند که واژهٔ رئونت (به معنای:دارنده جلال و شکوه) در بندهشن اشاره گر بر شهری است که امروزه با نام نیشابور شناخته می شود. بنای باستانی آتشکده آذربرزین مهر که از آتش های مقدس زرتشتی بشمار می رفت را چارتاقی دیو که در همین شهر واقع شده دانسته اند.
کنارنگ
به آفرید
سندباد مجوس
شاهوی
در دوره پس از ورود اسلام زرتشتی ها در نیشابور آزادانه در آتشکده ها حضور می یافتند. در تاریخ نیشابور در این دوره اختلاف مذاهب و دین نتوانسته باعث تفرقه و نزاع بین مردم آنجا شود.
در منابع مطالعاتی مربوط به سیره امام رضا ذکر شده است که در زمان خلافت مأمون عباسی نامه ای از یک زرتشتی از نیشابور دریافت می کند. موضوع این نامه یک استفتاء دینی بوده که مأمون از علی بن موسی دربارهٔ جواب استفتاء این نامه درخواست می کند.
امروزه مزدیسنان ٪۳ جمعیت شهرستان نیشابور را شامل می شوند. اما تعلق آن ها به آیین و فرهنگ مزدیسنا، در سال های پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، بسیار کمرنگ شده است.
سرود مزدیسنا یا خوان اشم وهو از اشعار ابراهیم پورداوود است که در کتاب خرده اوستای نویسنده از انتشارات انجمن زرتشتیان بمبئی آورده شده است. این شعر با مضمون بزرگداشت دین زرتشتی (در متن، کیش باستان) نوشته شده و بر دو سرود معروف اوستا یعنی اشم وهو و یتا اهو با جملات تکرار شونده زیر تأکید می نماید:
غلامحسین مین باشیان موسیقیدان و از نخستین رهبران ارکستر سمفونیک تهران، نخستین بار یک قطعه موسیقی بر روی سرود مزدیسنا نوشت که نت موسیقی آن برای خواننده سولو و پیانو در کتاب خرده اوستای پورداوود مندرج است.
نخستین بار این قطعه با صدای جواد بدیع زاده اجرا شد.
در اوایل دهه ۱۳۶۰ هجری، گروه کر کانون دانشجویان زرتشتی، این قطعه را اجرا و ضبط نمود و در سال ۱۳۶۹ به همراه اوستا خوانی موبد رستم شهزادی در یک کاست با عنوان مزدیسنان منتشر کرد. این اجرا امروزه در آغاز مراسم رسمی زرتشتیان در ایران و سایر نقاط جهان پخش می گردد. همچنین گروه های مختلف کر، اجراهایی از این اثر در سالیان مختلف ارائه نموده اند. از جمله این اجراها می توان به اجرای مشترک زرتشتیان ایرانی و پارسی در مراسم افتتاحیه اجلاس سالیانه انجمن زرتشتیان آمریکای شمالی (فزانا) در سال ۲۰۱۴ میلادی در شهر سیاتل اشاره نمود.
در آیین «زردشت»، همانند دیگر ادیان الهی به دو ظهور پیاپی اشاره شده است. هوشیدر و سوشیانس.
«خورشید مغرب»، ص ۵۳
«دایرة المعارف فارسی»، ج ۱، ص ۱۳۷۳
کتاب گلدسته چمن آئین زردشت صفحه ۷۱
کتاب دینکرد
به اعتقاد برخی مسلمانان ظهور هوشیدر همان ظهور مهدی موعود است.
در کتاب گلدسته چمن آئین زردشت (ص ۷۱) در این مورد چنین آمده:
"پس از غلبه تازیان و پریشانی به دینان خداوند در ایران بزرگی را از نژاد خسروان کیان برانگیزد تا جهان را از خاور تا باختر بیزدان پرستی گرد آورد"
در مزدیسنا و اسطوره های ایرانی جهان هستی به چهار دوره سه هزار ساله تقسیم می شود. در سه هزار سال اول که دوره اصلی است، همه چیز در حال سکون و آرامش و جهان غیر مرئی است. این جهان به دو بخش تقسیم می شود. یک دنیای زیبا و اهورایی و یک دنیای اهریمنی و تاریک. اهورامزدا از وجود اهریمن آگاه است، اما اهریمن که در قعر تاریکی است، از وجود اهورامزدا بی اطلاع است. در سه هزار سال میانه که با خواب اهریمن آغاز می شود، اهورامزدا با استفاده از این فرصت دست به کار ساختن شش پیش نمونه جهان هستی یعنی آسمان، آب، زمین، گیاه، چهارپایان و بالاخره انسان می شود. در این دوره همچنین هفت اَمشاسپَند (هفت جلوه مینوی) زاده می شوند. این فرشتگان مقرب عبارتند از:
سپِنتَه مَینیو یا روح نیکوکار.
زرتشت در آغازِ دورهٔ چهارم به دنیا می آید. در پایانِ هر هزاره نیز یک ناجی خواهد آمد و پس از آن سوشیانت که سومین و آخرین منجی است خواهد آمد و قضاوتِ نهایی را انجام داده و دنیایی جدید خواهد ساخت.
وهُومَنَه (بهمن) یا اندیشه نیک.
اَشَه (اردیبهشت) یا راستی.
خشثرَه وَیریَه (شهریور) حکمرانی خوب.
اَرمَیتی (اسپندارمذ) اخلاص.
هَوروَتات (خرداد) کمال
اَمِرُتات (امرداد) یا بی مرگی.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

مزدیسنا در دانشنامه آزاد پارسی

مَزْدَیَسْنا
مَزْدَیَسْنا
(یا: مَزْدَیَسْنی) به معنای مزداپرست/پرستش گر اهورامزدا. به عنوان صفت، معادلِ صفت زردشتی است و در معنای گسترده به دین زردشتی نیز گفته می شود. در برخی منابع با کلمۀ راستی پرست همراه است. صفتِ مقابلِ آن دیویَسنا به معنی دیوپَرست است.

نقل قول های مزدیسنا

مزدیسنا دینی یکتاپرستانه-نیمه دوگانهٔ باستانی ایران بزرگ است.
• «والاترین مردم کسی می تواند باشد که در پیشرفت مردم و آبادی جهان کوشش بیشتری نماید.» -> زرتشت

ارتباط محتوایی با مزدیسنا

مزدیسنا را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

علی سیریزی ٠٢:٠٥ - ١٣٩٨/٠٤/١٩
مزدَیَسنا صفتی به‌معنای پرستنده اهورامزدا است. مزدا همان خدای یگانه است.
مزدَیَسنا ضد دیویَسنا است. مزدَیَسنا پیرامون ۱۲۰۰ تا ۱۰۰۰ پیش از میلاد از سوی پیامبر ایرانی، زرتشت اسپنتمان، پایه‌گذاری شد.
مزدیسنا نام دین پیامبر ایرانی ، زرتست اسپنتمان است.
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• دین زرتشتی   • سخنان زرتشت   • زرتشتی شدن   • نام کتاب دینی زرتشتی   • زرتشت در قرآن   • زرتشت کیست   • کتاب زرتشت   • اسپانیای عرب   • معنی مزدیسنا   • مفهوم مزدیسنا   • تعریف مزدیسنا   • معرفی مزدیسنا   • مزدیسنا چیست   • مزدیسنا یعنی چی   • مزدیسنا یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی مزدیسنا
کلمه : مزدیسنا
اشتباه تایپی : lcndskh
آوا : mazdaisnA
نقش : اسم
عکس مزدیسنا : در گوگل


آیا معنی مزدیسنا مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )