انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 1040 100 1

مسجد

/masjed/

مترادف مسجد: سجده گاه، عبادتگاه، مسکت، مسگت، مصلا، نمازگاه، نمازخانه

برابر پارسی: مزکت، مَزگِت

معنی مسجد در لغت نامه دهخدا

مسجد. [ م َ ج َ ] (ع اِ) پیشانی. (منتهی الارب ). پیشانی شخص که اثر سجده بر آن بماند. (از اقرب الموارد). در لغت به معنی سجده گاه ، و در اصطلاح علما، موضع سجود را گویند هر جا که باشد. (از کشاف اصطلاحات الفنون ). هر یک از هفت جای مرد که گاه سجده بر زمین رسد. آنجا که بر زمین نشیند در سجود از پیشانی و نوک پا و زانو و کف دست. آنجای که بر زمین رسد از پیشانی گاه سجود. آنجا که بر زمین رسد از اندام آدمی گاه سجده و آن هفت است. ج ، مَساجِد. (اقرب الموارد). رجوع به مساجد و مساجد سبعة شود. || نماز. (منتهی الارب ) (آنندراج ). || مزگت و مَسجِد. (از اقرب الموارد). رجوع به مسجِد شود.

مسجد. [ م َ ج ِ] (ع مص ) سر بر زمین نهادن. (تاج المصادر بیهقی ).

مسجد. [ م َ ج ِ ] (ع اِ) فراء گوید در باب نصر چه اسم و چه مصدر، بروزن مَفعَل است مگر لغاتی چند که با کسر آمده چون مسجد و مطلع و مشرق و... (از منتهی الارب ). محل و موضعی که در آنجا سجده کنند و هر محلی که در آن عبادت کنند، و از آن جمله است اطلاق مسجد بر «جامع». و گویند مسجِد بالکسر.اسم است محل عبادت را. خواه در آنجا سجود بکنند یا نکنند، و هر گاه فعل و عمل آن موردنظر باشد، آن را طبق قیاس ، مسجَد گویند بفتح جیم ، و این عقیده ٔ سیبویه است. (از اقرب الموارد). مکان معین خاص که برای اداء نماز وقف کنند. (کشاف اصطلاحات الفنون ). مزگت و خانه ای که در آن نماز می خوانند. (ناظم الاطباء). مزگت. مزکت. (منتهی الارب ). جای عبادت مسلمانان. خانه ٔ خدا. محل سجود. جای نماز خواندن. نمازگاه. نمازگه. خانه ای که برای گذاشتن نماز سکنه ٔ کوئی یا محلتی یا شهری سازند. بیت اﷲ. خانه ٔ خدا. ج ، مَساجد. (منتهی الارب ).
مساجد اولیه ٔ مسلمین ، عبارت از قطعه زمینی وسیع و تقریباً مربعشکل بود که اطراف آن را چهار دیوار یا خندق احاطه می کرد، و در سمت قبله سقف کوچکی داشت که بر ستونهایی از تنه ٔ نخل و غیره استوار گشته بود، و در این زمان مساجد را مئذنه نبود و این نقشه اساس تمام مساجد اسلامی گشت. اکنون اغلب مساجد دارای قسمتی میانه است به نام صحن که روی آن باز است و گاهی مسقف و اطراف آن چهار رواق دارد که وسیعترین آنها رواق قبله است که محراب نیز در آنجا قرار دارد، و هر مسجدی دارای یک یاچند مئذنه است. از قرن پنجم هجری نظام جدیدی در استفاده از مسجد متداول شد و آن داخل شدن مدارس در آن است و برای تناسب با محیط تدریس مذاهب ، و مسکن دادن به طالبان علم ، در نقشه ٔ مساجد تغییراتی حاصل شد، در این هنگام مسجد از یک صحن روباز تشکیل می شد که اطراف آن را چهار ایوان عمود بر هم احاطه می کرد و در طبقه ٔ دوم این ایوانها اطاقهایی بود برای سکونت طلاب علم و استادان. (از الموسوعة العربیةالمیسرة). نخستین مسجد را حضرت محمد(ص ) در مدینه (یثرب ) در کنار خانه ٔ خود ساخت. زمین آن خوابگاه شتران بود و پیغمبر آن را از صاحبش خرید. سپس خلفا و حاکمان و پادشاهان بر وسعت آن افزودند و در تزیین آن کوشیدند. در زمان امویان (در فاصله ٔ قرن اول و دوم هجری ) با شرکت استادان بیزانس شیوه ٔ معماری یونانی در ساختمان مسجد به کار رفت. سپس مسلمانان شیوه ٔ مزبور را آموختند و تغییراتی در آن دادند و بمرور زمان برخی از کلیساها به مسجد مبدل شد. بدین طریق که جهت بنا را از مشرق بسوی مکه تغییر دادند. از آنجایی که برای بسیاری از مسلمانان رفتن به مسجد بزرگ پنج باردر روز دشوار و دور بود، و در آغاز امر در هر شهر بیش از یک مسجد بزرگ وجود نداشت ، پس از گذشت زمان به موازات مسجد بزرگ هر شهر که مخصوص برگزاری نماز جمعه بود، و مسجد مزبور را هم اصطلاحاً مسجد جمعه یا مسجدجامع می نامیدند، مساجد کوچک کویها حتی در روستاها بوجود آمد که اختصاص به نمازهای پنجگانه داشت. سابقاًدر ایران ، گذشته از مساجد جامع، هر کویی دارای مسجدی بوده که گذشته از محل برگزاری نمازهای پنجگانه ، محل اجتماع ساکنان کوی نیز بوده است. در دوران متأخر در هر شهر بزرگ چند مسجد جامع و صدها مسجد کوچک ، صرف نظر از مصلاهای خانگی که در املاک شخصی بزرگان و توانگران وجود داشته پدید آمد. مساجد جامع در آغاز فقط در شهرها وجود داشتند، ولی بعدها، یعنی از حدود قرن ششم هجری ، در برخی روستاهای بزرگ هم احداث گشتند. هر جا که مسجد جامع نداشت نماز جمعه را (در صورت وجود حداقل چهل نمازگزار) می توانستند در مسجد کوی ، و یا در صورت فقدان آن در هوای آزاد برگزار کنند. صحرانشینان که غالباً فاقد مسجد بودند، نماز جمعه را عادةً در هوای آزاد می گزاردند و البته روی بسوی قبله می کردند. در هر مسجدی اعم از جامع یا مسجد کوی و یا دهکده ، در جدار خلفی آن که همیشه بطرف مکه یا قبله است «محراب » وجود دارد. بعضی مساجد بزرگ چندین محراب دارند. محراب طاقنما گونه ای است و معمولاً به آیات قرآن مزین است. بعد از نیمه ٔ دوم قرن دوم هجری در برابر محراب ، چراغدان گذاشتند، و بعدها شمع و قندیل پدید آمد و مسجد را با قالی مفروش کردند. سمت راست محراب ، منبر قرار دارد و آن کرسی مرتفعی است با چند پله برای استفاده ٔ امام و واعظ و به هنگام نماز جمعه خطبه از بالای آن خوانده می شود. منبر فقط در مسجدهای جامع وجود داشت و مسجدهای کوی فاقد آن بودند و امتیاز اصلی مساجد جامع در برابر مساجد کوی در همین بود.
در شهرهای آسیای میانه و برخی نقاط ایران مساجد خاصی که «عیدگاه » بوده و حیاط وسیعی داشتند بوجود آمد و مردم مسلمان شهردر عیدهای بزرگ یعنی عید فطر و عید قربان در این مساجد گرد می آمدند. به مرور زمان انواع معماری مساجد پدید آمد. در ایران بیشتر دو نوع معماری در ساختمان مساجد معمول است. نوع اول را فاتحان مسلمان با خود به ایران آوردند، و این نوع از لحاظ نقشه و ویژگیهای معماری تقلید از شیوه ٔ معماری اولین مساجد مسلمین بوده است (مثل مسجد امویان در دمشق مربوط به قرن دوم هجری و مسجد بزرگ عمروعاص در فسطاط مصر مربوط به قرن اول هجری و مسجد بزرگ کوفه در عراق مربوط به قرن اول هجری ). این نوع مساجد در آن ممالک و در ایران بطور اعم دارای حیاطی مربع یا مربع مستطیل هستند که در اطراف آن طاقنماهایی زده شده و یا دالانی وجود دارد و حوض و یا فواره ای برای وضو دارد و در عرض واقع شده ، یعنی به پهنا ممتد است نه به درازا. محل نماز بوسیله ٔ طاقهای گشاده که بر ستونها زده اند به حیاط مربوط می شود. قدیمی ترین نمونه های این نوع مساجد در ایران عبارتند از: مسجد خلیفه مهدی در ری نزدیک طهران (پایان قرن دوم هجری ) که فقط پایه اش بر جای مانده است. مسجد تاری خانه در دامغان (قرن سوم هجری )، مسجد جامع نائین (قرن چهارم هجری )، مسجد دماوند (قرن پنجم هجری ) و غیره. در نوع دوم این گونه اماکن (مسجد، مدرسه ، مرقد)سنت معماری ایرانی زمان ساسانیان ملحوظ گشته است. در این نوع مساجد بخش اصلی را شبستان تشکیل می دهد یعنی بخش مقدس مسجد با محراب اصلی و منبر که بالنسبه بنای کوچک مربع و یا هشت گوشی است و ستون ندارد و قبه ای بر آن قرارگرفته. این قبه یا گنبد مخروطی ، مدور و بعدها شلجمی شکل و یا به شکل خربوزه ٔ قاچ قاچ با سردری مستطیل شکل (پیش طاق ) است که در آن ایوان بلندی زیرطاقی مدور یا خدنگی شکل قرار دارد. از این ایوان دری به «حرم » گشوده می شود که به شکل ایوان است ولی از لحاظ ابعاد خیلی کوچکتر است. در طرفین حرم گاه نمازگاههایی قرار دارند که بوسیله ٔ ردیفهای ستون تقسیم شده اند و ستونها در صحنهای باریک مطوقی واقع است. ایوان بزرگ ورودی از طریق حیاطی چهارگوش یا مستطیل به شبستان منتهی می شود. این حیاط حوضی برای وضو دارد و در اطراف آن طاقنماها وجود دارد که غالباً دو طبقه است و چهار ایوان بلند به چشم می خورد هر یکی در مرکز هر ضلع حیاط (یکی از این ایوانها، چنانکه گفته شد، مدخل حرم است ). درقرنهای پنجم و ششم هجری در این نوع مساجد طاقهای خدنگی شکل بیشتر رواج یافت. مساجد جامع تبریز و گلپایگان و قزوین و اردستان و مسجد جمعه ٔ قدیمی اصفهان (قرن نهم هجری ) ومسجد کبود تبریز (قرن نهم هجری ) و مسجد گوهرشاد مشهد (قرن نهم هجری ) و مسجد صفویان اردبیل (قرن دهم هجری ) و مسجد شاه اصفهان (آغاز قرن یازدهم هجری ) و غیره از این نوعند.
نقاشی مذهبی و تصویر ائمه در اسلام مجاز نیست ، تصویرانسان و بطور اعم موجودات زنده را اسلام بت پرستی میداند، بدین سبب تصویری در مساجد دیده نمی شود . در عوض تزیین دیوارها و ایوانها و منبرها و محرابها به حد زیاد معمول است. تزییناتی از روی اشکال مطرز گیاهها و صور هندسی و کوکبی شکل با نوشته های زیبا و پرنقش و نگار عربی آیات قرآن تلفیق می گردد (به خط کوفی ، نسخ ، ثلث و غیره ). این تزیینات به یاری قطعات آجر پخته و کنده کاری بر روی سنگ و یا گچ بری صورت می گرفته. از قرن ششم هجری و بخصوص از قرن هشتم به بعد در ایران و کشورهای نزدیک آن تزیین دیوارها و ایوانها و گنبدها را بوسیله ٔ روپوش کاشی و یا موزائیک چند رنگ کاشی با نوشته های زیبا بعمل می آوردند. محرابها و منبرها نیز بوسیله ٔ تزیینات باشکوه بصورت کنده کاری بر سنگ و چوب و گچ و مرمر مزین می گشتند، یا با کاشی مرقع و یا قطعات براق تزیین می یافتند. محرابهای گچ بری شده در مساجد اصفهان و ابرقو و بسطام و غیره محفوظ مانده است. گچ بری محراب یکی از تالارهای جنبی نماز مسجد جمعه ٔ اصفهان که در سال 710 هَ.ق. از طرف اولجایتوخان مغول هدیه شده شایان توجه خاص است. محراب زیبایی که از لحاظ هنری بسیار عالی است و مربوط به سال 623 هَ. ق. و در کاشان است ، محفوظ مانده است. از زمان قدیم در هر مسجدی مناره ها یا منارهایی برپا می شده و آنها برج گونه هایی هستند که مؤذن از فراز آن اذان می گوید و مؤمنان را به ادای فریضه ٔ دینی می خواند. مناره نخستین بار در زمان امویان در سوریه پدید آمد. در مساجد بزرگ ، مجالس درس برای هریک از فقها و علما، و مدارس یا مجالس درس دائمی در مساجد بزرگ وجود داشته. و این مساجد و مدارس موقوفاتی داشتند که درآمد آنها بالتمام صرف نگهداری مدرسان و دستیاران ایشان و دیگر خدام و همچنین تعمیر و مرمت بناها و غیره می گشته است. (از اسلام در ایران ، از هجرت تا پایان قرن نهم هجری تألیف پطروشفسکی ترجمه ٔ کریم کشاورز صص 96 - 103) :
بوستان چون مسجد و شاخ درختان در رکوع
فاخته چون مؤذن و آواز اوبانگ نماز.
منوچهری.
نه در مسجد دهندم ره که مستی
نه در میخانه کاین خمّار خام است.
احمدجام.
بامدادان سوی مسجد می شدم
پیری از کوی مغان آمد برون.
خاقانی.
در مسجدند و ساخته چون مهد کودکان
هم آبخانه در وی و هم جای خوابشان.
خاقانی.
خفته در مسجد خوداو را خواب کو
مرد غرقه گشته چون خسبد بگو.
مولوی (مثنوی ).
ابلهان تعظیم مسجد می کنند
در جفای اهل دل جد می کنند.
مولوی (مثنوی ).
مسجدی کز حرام برسازی
عاقبت خر در آن کند بازی.
اوحدی.
مسجد المراءة بیتها. (حدیث ).
مسجد زن خانه ٔ زن باشد. (امثال و حکم دهخدا).
- مسجد آدینه ؛ مسجدی که روز جمعه در آن نماز گذارند. (آنندراج ). مسجد جامع. مسجد جمعه : روز آدینه به مسجد آدینه رود تا رسم تهنیت نیز گزارده شود. (تاریخ بیهقی ص 288). مثال ده تا خوانها زنند از درگاه تا در مسجد آدینه. (تاریخ بیهقی ص 291). از دروازه ٔ ری تا در مسجد آدینه بیاراستند. (تاریخ بیهقی ص 375). مردمان که در ولایت وی به مسجد آدینه روند همگی کفشها را بیرون مسجد بگذارند و هیچ کس کفش آن کسان را نبرد. (سفرنامه ٔ ناصرخسرو چ دبیرسیاقی ص 7).
تا نشنوی ز مسجد آدینه بانگ صبح
یا از در سرای اتابک غریو کوس.
سعدی.
بر کنار حوضی ایستاده بودند که در جوار مسجد آدینه ٔ کهنه بود. (انیس الطالبین نسخه ٔ خطی ص 96).
- مسجد جامع ؛ مسجد آدینه. مزگت آدینه. مسجد جمعه. مسجد بزرگی که نماز آدینه در آن می خوانند. و اغلب شهرها دارای مسجد جامعی است که عادةً از آثار تاریخی بشمار می آید. رجوع به مسجد شود : روز آدینه ابراهیم به مسجدجامع آمد و ساخته تر بود. (تاریخ بیهقی ص 564). بر این ترتیب به مسجدجامع آمد [ مسعود ] سخت آهسته. (تاریخ بیهقی ص 292). روز آدینه ٔ دیگر به مسجد جامع آمد بابسیار سوار و پیاده ساخته و کوکبه ٔ بزرگ. (تاریخ بیهقی ص 705). سر و تن بشستم و به مسجد جامع شدم و نمازکردم. (سفرنامه ٔ ناصرخسرو ص 2). مسجد جامع هم از این سنگ سیاه است. (سفرنامه ٔ ناصرخسرو ص 14). به وقت نهضت فرموده بود تا از بهر مسجد جامع به غزنه عرصه ای اختیار کنند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص 420). تا در موکب عالی به سمرقند رفته آنجا بر مسجد جامعی که ساخته خواهد شد کار کنند. (حبیب السیر ج 3 ص 155).
- مسجد جمعه ؛ مسجد آدینه. مسجد جامع. مسجد بزرگی که در آن نماز جمعه می گزارند و عادةً هر شهری یک یا چند مسجد جمعه دارد. رجوع به مسجد شود.
- امثال و تعبیرات مثلی :
برای یک بی نماز در مسجد را نمی بندند.
چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است .
در مسجد است ، نه کندنی است نه سوختنی .
در مسجد باز است حیای سگ کجا رفته .
در مسجد نه کندنی است نه سوزاندنی .
مثل مسجد درگز نه شیعه در آن نماز گزارد نه سنی .
مثل مسجد یا مثل مسجد خدا ؛ تهی. بی اسباب.
مسجد جای خربستن نیست .
مسجد را نساخته کور عصایش را زد.
مسجد گرم و گدا آسوده .
مؤمن مسجدندیده .
هنوز مسجد ساخته نشده کور بر درش نشست . (امثال و حکم دهخدا).
|| در اصطلاح سالکان ، مظهر تجلی جمال را گویند. || آستانه ٔ پیر و مرشد. (کشاف اصطلاحات الفنون ). || دل عارف کامل و مؤمن. (فرهنگ مصطلحات عرفا).

مسجد. [ م َ ج ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان آجرلو بخش مرکزی شهرستان مراغه. واقع در 63هزارگزی جنوب شرقی مراغه و 12هزارگزی شمال خاوری راه شوسه ٔ شاهین دژ به میاندوآب. آب آن از رود آجرلو و راه آن مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4).

مسجد. [ م َ ج ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش ساردوئیه شهرستان جیرفت. واقع در 12هزارگزی شمال ساردوئیه و 7هزارگزی شمال راه مالرو بافت به ساردوئیه. آب آن از چشمه و راه آن مالرو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

معنی مسجد به فارسی

مسجد
جای سجده، محل عبادت، درفارسی مزگت هم گفته شده، مساجد جمع
(اسم) ۱- جای سجده. ۲- محلی که مسلمانان در آن ناز گزارند مزکت : در مسجد و میخانه خیالت اگر آید محراب و کمانچه زدو ابروی تو سازم . ( حافظ ) یا مسجد آدینه . مسجد بزرگی در هر شهر که روزهای جمعه در آن نماز جمعه برگزار شود مسجد جامع : تا نشنوی ز مسجد آدینه بانگ صبح یا از در سرای اتابک غریو کوس ... ( سعدی )
دهی در شهرستان جیرفت
شهری به شام
از بناهای قرن نهم شهر تبریز
مسجدی است در قم که بدستور آیه الله بروجردی در سال ۱۳۷۴ ه.ق .در قم جنب صحن حضرت معصومه ( ع ) بنا گردید .معمار آن حسین لرزاده و کاشی تراش آن حسین برهانی اصفهانی و بنای آن محمدغلامعلی شعر باف است . مساحت مسجد در حدود ۱۱ هزار متر مربع است که چهار هزار متر مربع آن زیر بناست . کتابخانه دستگاه تهویه حجرات خاص طلاب قرائتخانه آبدارخانه کشیک خانه وضوخانه و یکدستگاه چاه عمیق دارد و دارای موقوفاتی است که نیکوکاران وقف آن کرده اند .
مسجد اقصی
پیامبر آن را بنا نهاده و در قر آن نیز آمده
مسجدی است محیط بکعبه . در زمان پیغمبر ( ص ) حصار و بارو نداشت و در زمان عمر وسعت یافت و باروی آنرا ساختند. پس از زمان عمر چندین بار بنای آن تجدید شد بخصوص در عهد سلطان سلیم دوم وسعت بیشتری یافت .این مسجد دارای ابواب متعدد و هفت مناره است و در سالهای اخیر بروسعت آن بسیار افزوده اند .
جایی در منی نزدیک مکه
از بناهای قرن چهارم میلادی استانبول
دهی در شهرستان فومن
قصبه ای است از دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان شیراز استان هفتم در ۶ کیلومتری شمال باختر شیراز جلگه معتدل . ۵۲۹۳ تن جمعیت دارد. محصول : غلات انگور و میوه است باغهای این قصبه تفریحگاه مردم شیراز در تابستان است .
قریه ای در شیراز
مسجد اقصی
دهی در شهرستان فومن
گنبد جنوبی آن از بناهای دوره سلجوقی محتملا ( عهد برکیارق و شاید بامر وی ) است . در سردر غربی سنگ نوشته هائی از عهد شاه عباس باقی مانده است . درب مدخل گنبد متعلق به نیمه قرن ششم است.
[ گویش مازنی ] /masjed jaame saari/ حسن به اسفندیار درباره ی این مسجد نوشته است: مسجد جامع ساری را در خلافت هارون الرشید، یحیی بن یحیی بنیاد نهاد و مازیار بن کارن به اتمام رسانید و آثار و عمارت مازیار بیشتر ظاهر استرضاقلی خان هدایت درباره ی این مسجد نوشته است: نسبت بنای این جامع را به خلفای عباسی خاصه هارون الرشید می دهندسه گنبدان در قدیم آتشکده بوده و عقیده ی بعضی این است که سر سلم و تور و ایرج، پسران فریدون در آنجا مدفون استملگنوف می نویسد: مسجد جامع ساری معبد موبدان گبری بودبنای آن گویند عمر بن علا یا یحیی بن یحیی کرده است(نقل به تلخیص از کتاب: از آستارا تا استاربادج پنجم بخش اول ص۵۵۶ ۵۵۵)
از بناهای قدیمی شهر تبریز
این مسجد و مناره در دامغان واقع است
از مساجد عهد شاه عباس دوم در اصفهان
( مصدر ) بناکردن مسجد مزکت بر آوردن : و کلیسا را محراب گردانیده مسجد سازد.
یکی از مدارس بزرگ و آباد که در آخر قرن گذشته پی ریزی شد و در آغاز این قرن به پایان رسید. مدرسه یی است که اکنون مدرسه مطهری نام گرفته است و در تهران در کنار مجلس شورای ملی واقع است. بانی این مدرسه میرزا حسین خان سپهسالار قزوینی صدر اعظم وقت و رجل سیاسی و تجدد خواه دوره ناصرالدین شاه قاجار است . این مدرسه پس از مدرسه چهار باغ اصفهان بزرگ ترین و با شکوه ترین بنای مذهبی در ایران است . سپهسالار در سال ۱۲۹۶ ه.ق . یعنی دو سال پیش از مرگش پی ریزی و بنیان گذاری این ساختمان عظیم را آغاز کرد و خود تا سال ۱۲۹۷ ه.ق .در ساختمان آن دخالت و نظارت میکرد و چون در سال ۱۲۹۸ ه.ق .در مشهد بدرود حیات گفت برادرش یحیی خان مشیرالدوله در تکمیل و اتمام این بنا همت گماشت ولی روزگار باو نیز مجال نداد که ساختمان را از هر حیث تمام کند و پس از مرگ وی قسمتی از ناتمامیها و تزیینات تدریجا بوسیله نایب التولیه های وقت انجام یافت . همزمان با تاسیس دانشگاه تهران وزارت فرهنگ وقت در سال ۱۳۱۳ ه.ش . آنجا را محل دانشکده معقول و منقول قرار داد ولی بعدا این دانشکده به محل دیگر منتقل شد . این مدرسه شامل مدرسه و مسجد هر دو میباشد و بهر دو اسم نیز شهرت دارد و از بزرگترین مدارس تهران است . طول صحن آن تقریبا ۶۲ و عرض آن ۶۱ متر است . ساختمانش دو طبقه و در هر طبقه حجراتی جهت سکنای طلاب ساخته شده که مجموع آنها قریب شصت حجره است . در چهار طرف اضلاع ساختمان چهار ایوان قرار دارد که ایوان بزرگ اصلی در طرف جنوب واقع شده و منتهی به مقصوره و گنبد عظیم میشود. گنبد و شبستان آن از نظر بزرگی و عظمت کمتر از گنبدهای مساجد بزرگ دوره صفویه نیست ولی از نظر زیبائی و مهندسی بپایه آنها نمیرسد مدرسه ناصریه .
مسجدی بزرگ در تهران

معنی مسجد در فرهنگ معین

مسجد
(مَ جِ) [ ع . ] (اِ.) جای سجده ، محل عبادت . ج . مساجد.

معنی مسجد در فرهنگ فارسی عمید

مسجد
محل عبادت مسلمانان.
* مسجد جامع (آدینه): مسجدی که روزهای جمعه در آن نماز جمعه می خوانند.

مسجد در دانشنامه اسلامی

مسجد
یکی ار مکان های مقدس اسلامی، مسجد است.
مسجد، به معنای محل سجده، برگرفته از سجود به معنای به خاک افتادن و خضوع و کرنش کردن است.
معنای اصطلاحی مسجد
در اصطلاح، مسجد به محلی اطلاق می شود که جایگاه عبادت و خضوع در برابر حق تعالی است.کاربرد واژه مسجد یکی در مورد، چهاردیواری خاصی است که برای عبادت ساخته می شود و دیگر این که بر اساس روایت رسول خدا(صلی الله علیه وآله)مسجد بر سراسر زمین اطلاق می گردد.چرا که همه سطح کره خاکی می تواند سجده گاه انسان مسلمان باشد. این دومین کاربرد که اطلاق عام مسجد است، از اختصاصات امت اسلامی است.
← محل سجده در ادیان
مهمترین نقش مسجد، مرکزیت بخشی به عبادت مسلمانان در زمینی پاک و مطهّر و تعریف شده برای خداوند است.محیطی که انسان ناپاک نباید وارد آن شود و فضا و زمینش بایستی از هر گونه پلیدی مصون باشد. مسجد، علاوه بر مرکزیت عبادی، مرکز جماعت نیز هست.این جماعت، هم برای عبادت است و هم برای یک پارچگی امّت و تمسّک جمعی آنان به حبل الله.
اقسام مساجد
...
مسجد
مَسْجد، مکانی خاص در اسلام برای عبادت خدا که ممکن است ساختمان یا زمین باشد. مسجد قبا نخستین مسجدی است که در اسلام ساخته شد. در شریعت اسلامی، مسجد آداب و احکامی ویژه دارد. از مسجد غالبا برای عبادت جمعی و فعالیتهای دینی گروهی استفاده می شود و مهمترین عبادتی که در آن به جا می آورند، نماز جماعت است. مسجد جز این، کارکردهای اجتماعی، سیاسی، آموزشی و قضایی برای مسلمانان داشته که برخی از این کارکردها تاکنون باقی مانده است. مساجد در ایران، نقش مهمی در پیروزی انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ش ایفا کردند.
«مسجد» در زبان عربی، از ماده «س-ج-د» به معنای نهادن پیشانی بر زمین و به خاک افتادن به نشانه کمال خضوع است و مسجد، اسم مکان و به معنای جایی است که در آنجا سجده می کنند. برخی معتقدند کلمه مسجد از واژه ای غیر عربی «msgď» به معنای محل عبادت گرفته شده است که در متون زبان آرامی مربوط به قرن پنجم پیش از میلاد مسیح وجود دارد. در دوره پیش از اسلام این کلمه برای اشاره به هر مکان و معبدی بوده که در آن خدا را عبادت می کرده اند. برخی معتقدند کلمه «مساجد» در آیه چهلم سوره حج در همین معنا به کار رفته است.
دهخدا با استناد به منابع کهن و ذکر نمونه های بسیار از آنها نوشته است که کلمه عربی مسجد، در اصل، به صورت کلمه «مَزگِت» از زبان آرامی وارد عربی و فارسی شده است. او به نقل از این منابع آورده است که حروف «ز»، «گ» و «ت» در عربی به «س»، «ج» و «د» تغییر کرده و مسجد در عربی یعنی جای سجده کردن. به نقل این منابع، مزگت به معنای نمازخانه، خانۀ خدا، «خانه ای که برای پرستش پروردگار بسازند و هرکس خواست در آن عبادت کند» و نظائر آن می آمده است.
مسجد
مسجد محلی خاص برای عبادت خدا و یکی از مکان های مقدس اسلامی و مکانی برای گردهمایی مسلمانان است. مسجد در اسلام احکامی ویژه به خود دارد. به عنوان نمونه نجس نمودن مسجد حرام است و در صورت نجس شدن باید بلافاصله آن را تطهیر نمود.
مسجد در لغت به معنای محل سجده، برگرفته از سجود به معنای به خاک افتادن و خضوع و کرنش کردن است. در سایر ادیان، تنها در اماکن خاصی در برابر خداوند سجده می کنند و نماز می خوانند؛ اما از منظر اسلام، زمین پاک بوده و سجده گاه و مسجد است چنانچه بر اساس روایت رسول خدا صلی الله علیه و آله مسجد بر سراسر زمین اطلاق می گردد و این از اختصاصات امت اسلامی است.
اما در اصطلاح، مسجد به محلی ویژه ای اطلاق می شود که برای عبادت و خضوع در برابر حق تعالی وقف گردیده است.
در عصر آغازین اسلام، مسجد افزون بر عبادت، مرکزی برای اداره حکومت نیز بود. پس از آن، به عنوان مدرسه نیز مورد استفاده قرار گرفت. بعدها وقتی دارالحکومه و مدرسه ساختند، مسجد به عبادت اختصاص داده شد؛ گرچه گه گاه از آن به عنوان مدرسه یا جای تبلیغ اعتقادات و احکام اسلام نیز استفاده می شده است. در حال حاضر نیز علاوه بر برگزاری نمازهای جماعت و مناسک مربوط به مسجد همچون اعتکاف از مسجد به عنوان محلی برای تبلیغ در بین تمامی مسلمانان و برای برگزاری مراسم های مربوط به شهادت یا ولادت ائمه علیهم السلام در بین شیعه استفاده می شود. همچنین گروه های مذهبی بسیاری در سرتاسر جهان مسجد را پایگاه خود قرار داده اند.
واژه مسجد در ۲۸ جای قرآن بکار رفته و در بیشتر موارد، اشاره به مسجدالحرام است. مسجدالحرام همان محیط اطراف خانه کعبه می باشد که سجده گاه بوده است.
به طور کلی چهار نوع مسجد برای یک مسلمان قابل تصور است:
نخستین خانه ای که برای مردم ساخته شد تا در آن به عبادت خدا بپردازند، بیت الله الحرام بود. بنابراین، باید مسجدالحرام و کعبه را قدیمی ترین محل عبادت دانست. قرآن علاوه بر مسجدالحرام از مسجدالأقصی نیز یاد کرده است. این ها مساجدی است که پیش از اسلام نیز وجود داشت. به علاوه، اهل کتاب نیز مراکز عبادت خاص خود را داشته اند.
مسجد
معنی مَسْجِدِ: مسجد - سجده گاه - محل سجده (کلمه مسجد اسم مکاني است که سجده در آن انجام ميشود ، مانند خانهاي که بخاطر سجده براي خدا ساخته ميشود ، و اگر اعضاء سجده را که عبارتند از پيشاني و دو کف دست و دو سر زانو و نوک شست پاها ، مسجد مينامند براي اين است که اينها ني...
معنی مَسْجِدِ ﭐلْحَرَامِ: نام مسجد پيرامون كعبه
معنی شَطْرَ: بعض - قسمتي (منظور از بعض مسجد الحرام همان کعبه است ، واينکه صريحا نفرمود فول وجهک الکعبة و يا فول وجهک البيت الحرام براي اين بود که مقابل حکم قبله قبلي قرار گيرد چون شطر مسجد اقصي نيز منظور صخره اي معروف در آنجا بود ، نه همه آن مسجد )
معنی شَطْرَهُ: بعض آن - قسمتي از آن (منظور از بعض مسجد الحرام همان کعبه است ، واينکه صريحا نفرمود فول وجهک الکعبة و يا فول وجهک البيت الحرام براي اين بود که مقابل حکم قبله قبلي قرار گيرد چون شطر مسجد اقصي نيز منظور صخره اي معروف در آنجا بود ، نه همه آن مسجد )
معنی مِحْرَابَ: محراب (محراب مسجد را بقول بعضي از اين جهت محراب خواندهاند که آنجا جاي حرب و ستيز نمودن با دشمن و با هواي نفس است و بعض ديگر گفتهاند : بدين جهت محراب خوانده شده که انسان جا دارد که در آنجا حريب يعني بريده از کارهاي دنيا و پراکندگي خاطر باشد . بعضي ديگ...
معنی مَسَاجِدَ: مسجدها - سجده گاه ها- محل سجده ها (کلمه مسجد اسم مکاني است که سجده در آن انجام ميشود ، مانند خانهاي که بخاطر سجده براي خدا ساخته ميشود ، و اگر اعضاء سجده را که عبارتند از پيشاني و دو کف دست و دو سر زانو و نوک شست پاها ، مسجد مينامند براي اين است که ا...
معنی بَکَّةَ: مکه - زمين مکه - مسجدالحرام - محل طواف در مسجد الحرام (مراد از کلمه بکه زمين مکه است ، و اگر آن را بکه خوانده ، براي اين است که مردم در اين سرزمين ازدحام ميکنند ، و چه بسا گفته باشند که بکه همان مکه است . و بکه خواندنش از باب تبديل ميم به با است بعضي...
ریشه کلمه:
سجد (۹۲ بار)
آقابُزُرْگْ، (مسجد و مدرسه)، مسجد و مدرسه ای بزرگ و باشکوه در کاشان ، منسوب به ملامهدی نراقی ملقب به آقابزرگ که به هزینه مردی نیکوکار به نام حاج محمدتقی خانبان و پسرش در نیمه سده ۱۳ق/۱۹م، مقارن با پادشاهی محمّدشاه قاجار (د ۱۲۶۴ق/۱۸۴۸م) ساخته شده است.
این مسجد و مدرسه در محدوده تاریخی و بافت کهن شهر ، مجاور بقعه خواجه تاج الدین و در محله ای به همین نام بنا گردیده و در خیابان آقابزرگ، منشعب از خیابان فاضل تراقی واقع است و از نظر استواری هنو وضع مطلوبی دارد.
پیشینه تاریخی
پیشینه تاریخی، ساختمان این بنا در روزگار پادشاهی محمدشاه قاجار آغاز گردید و در سال های نخستین سلطنت ناصرالدین شاه (۱۲۶۴-۱۳۱۳ق/۱۸۴۸-۱۸۹۵م)، به پایان رسید.کتیبه هایی مورخ ۱۲۶۳، ۱۲۶۴، ۱۲۶۸ق/۱۸۴۷، ۱۸۴۸، ۱۸۵۲م، به ترتیب در صفه شبستان، داخل شبستان زیر گنبد نیز بر اِزاره محراب و سردرِ ورودی مسجد، این سخن را تأیید می کند. به نظر می رسد که این مجموعه بنا ،به رویِ آثار به جای مانده پس از زلزله ۱۱۹۲ق/۱۷۷۸م یا دوره های گذشته ساخته شده باشد، به خصوص شبستان ۴۰ ستون شمالی مسجد که احتمالاً پیش از احداث گنبدخانه بر روی بقایای خانقاه ، مسجد، مقبره و مدرسه خواجه تاج الدین (متعلق به اواسط سده ۹ق/۱۵م) ساخته شده است.
تلفیق شبستان
تلفیق این شبستان با مسجد و مدسه ای که بعداً در کنار آن ایجاد گردید، یکی از زیباترین و بهترین نمونه های ایجاد هماهنگی و اتصال دو بنا در کنار هم است؛ اما ۴۰ ستون غربی گنبدخانه یعنی مهم ترین بنایی که بعدها به قسمت اصلی و گنبد خانه الحاق شد به معماری بنای مقصوره لطمه زده است؛ زیرا معمار بزرگ مسجد بنای گنبدخانه را بدان سان طرح افکنده بود که از چهار سوی به فضای باز راه داشته باشد تا در تابستانِ طاقت فرسای منطقه با جریان یافتن هوا در پیرامون گندخانه تهویه و تبرید به صورت طبیعی انجام گیرد، لیکن در زمان حاج ملامحمدعلی مجتهدنراقی فرزند آقابزرگ (د ۱۲۸۵ق/۱۸۶۸م)، شبستان غربی گنبدخانه بنا گردید و از این سوی ارتباط با فضای خارج مسدود شد.
تغییرات بنا
...
یکی دیگر از مساجد قدیمی مکه، مسجد ابوبکر است.
گفته اند که رسول الله(صلی الله علیه وآله)همراه ابوبکر در شبی که به سمت غار ثور هجرت کرد، از آنجا حرکت خود را آغاز نمودند.

موقعیت جغرافیایی مسجد ابوبکر
این مسجد در منطقه مسفله، در نزدیکی مسجد حمزه قرار دارد.

سابقه زمانی مسجد ابوبکر
مسجد مزبور از قرن سوم به این سو، در مصادر تاریخی یاد شده است.

موقعیت جغرافیایی و مساحت مسجد فعلی
...
آثار مسجد در دو جنبه عبادی و تربیتی بررسی می شود، که جنبه های عبادی آن به عنوان نقش اولیه و بنیادین این جایگاه مقدس، مورد تاکید قرار گرفته است و علاوه بر آثار عبادی با گستره فعالیت ها و مفاهیم حاشیه ای، در امور تربیتی نیز نقش مهمی ایفا می کند.
یکی از ارکان اساسی ادیان الهی و به ویژه اسلام، عبادت است. عبادت؛ یعنی راز و نیاز کردن با خداوند و نجوا گفتن با او. جوهر و جان این نیایش، حضور قلب و توجه به خداست.
خمینی، سید روح الله، چهل حدیث، ح ۲۷، عبادت و حضور قلب.
یکی دیگر از آثار فردی مسجد، آثار تربیتی آن است. مسجد علاوه بر آثار عبادی با گستره فعالیت ها و مفاهیم حاشیه ای، در امور تربیتی نیز نقش مهمی ایفا می کند. آثار تربیتی مسجد را در سه بخش بررسی می کنیم:
← تربیت دینی
 ۱. ↑ خمینی، سید روح الله، چهل حدیث، ح ۲۷، عبادت و حضور قلب.۲. ↑ حج/سوره۲۲، آیه۳۹.    
...
مسجد در اسلام از اهمیت و جایگاه ویژه ای برخوردار است و همواره نقش های مهم و حساسی را در جامعه اسلامی و زندگی مسلمانان ایفا کرده است. در روایات اسلامی از مسجد به عنوان خانه خدا در روی زمین، بازار آخرت و بهترین مکان ها تعبیر شده است.
تطهیر مسجد از نجاست واجب است. هر کس بفهمد که مسجد نجس شده، باید فوراً نجاست آن را برطرف کند. حرم امامان علیهم السلام نیز همین حکم را دارد، منتهی چنانچه نجس ماندن آن بی احترامی باشد. تطهیر آن واجب است؛ بلکه احتیاط واجب آن است که اگر بی احترامی هم نباشد، آن را تطهیر کنند.

احکام استحبابی مسجد
احکام مستحب مسجد عبارتند از: ساختن مسجد تعمیر آن، روشن کردن چراغ مسجد رفت و آمد زیاد، زودتر از همه به مسجد رفتن و دیرتر خارج شدن ، با طهارت وارد شدن، خوشبو کردن خود و لباس پاکیزه پوشیدن، وارسی کردن کفش ها از نجاست در هنگام ورود، وارد شدن به مسجد با پای راست و بیرون آمدن از آن با پای چپ و خواندن دو رکعت نماز تحیّت بعد از ورود به مسجد و در صورتی که نماز واجب یا مستحبی دیگری نیز بخواند، کافی است.

احکام حرام مسجد
کارهای حرام درباره مسجد عبارتند از: زینت کردن مسجد با طلا و تصاویر انسان و حیوانات روح دار، فروش مسجد هر چند خراب شده باشد، فروش لوازم مسجد مگر در صورتی که چاره ای جز آن نباشد، نجس کردن مسجد و دفن میت در مسجد.

احکام مکروه مسجد
...
پادشاهی مسجد، (تلفظِ محلی: بادشاهی مسجد) یا مسجدِعالمگیری، در لاهور قرار دارد.
ظرفیت این مسجد ۰۰۰، ۷۵ تن و مساحتش ۱۴۳ر۸۶۳، ۳۳ مترمربع است و از بزرگ ترین مساجد جهان به شمار می آید.
احداث پادشاهی مسجد
احداث این مسجد در لاهور به فرمان اورنگ زیب عالمگیر (حک: ۱۰۶۸ـ ۱۱۱۸) و با اختصاص سه میلیون (سی لک) روپیه برای آن آغاز شد. در ۱۰۸۴ برادر رضاعی اورنگ زیب، مظفرحسین معروف به فدائی خان کوکه، بنای مسجد را به پایان رسانید (کتیبه فارسی بالای درِ ورودی به خط ثلث و نستعلیق ).
ساختار مسجد
بنای مسجد بر روی صفه ای بلند با یک رشته پلکان، تقلیدی از مسجد جمعه شاهجهان آباد در دهلی است.
← بنای اصلی
...
در هر جا و مکانی ـ به جز اماکنی که قرائت قرآن در آنها سبب توهین به قرآن گردد ـ می توان قرآن تلاوت کرد و از نظر اسلام مانعی ندارد. در میان اماکن دو مکان برای تلاوت قرآن شرافت بیشتری دارد: خانه و مسجد. این مطلب را از روایاتی که در این زمینه وارد شده است می توان فهمید. خصوصا در فضیلت تلاوت قران در منازل تاکید زیادی شده است و برای آن فواید شگفت آوری را ترسیم کرده اند.
پیامبر عظیم الشان اسلام در این زمینه می فرماید:خانه های خود را با تلاوت قرآن نورانی کنید، و آنها را گورستان نسازید، همان گونه که یهود و نصارا چنین کردند (زیرا فقط در معابد نماز خوانده) و خانه های خویش را از عبادت تهی ساختند. هر خانه ای که در آن قرآن زیاد تلاوت شود، خیر و برکت آن افزون می گردد و اهل آن در وسعت قرار می گیرند و آن خانه برای اهل آسمان نورافشانی می کند، آن گونه که ستارگان آسمان برای اهل دنیا نور می دهند. نوروا بیوتکم بتلاوة القرآن و لا تتخذوها قبورا کما فعلت الیهود و النصارا: صلوا فی الکنائس و البیع و عطلوا بیوتهم فان البیت اذا کثر فیه تلاوة القرآن کثر خیره و اتسع اهله و اضاء لاهل السماء کما یضئ نجوم السماء لاهل الدنیا از کلام حضرت چنین استفاده می شود: منازلی که در آنها قرآن خوانده نمی شود مانند گورستان، تاریک و ظلمانی است.کسی که اهل قرآن نیست و با آن انس ندارد دل مرده است و خانة او گورستان است. بنابراین همة مسلمانان این گفتار پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) را آویزة گوش کنند و خانه ها را با ترک تلاوت قرآن تاریک نکنند. بلکه خانه ها را با تلاوت آن روشن بسازند. خود و خانواده، کوچه و محل زندگی را هم نورانی کنند.حضرت می فرماید: این نورانیت به زمین و زمینیان محدود نمی شود بلکه اهل آسمان هم از نورافشانی چنین خانه ای بهره می برند. همان طور که ستاره های آسمان برای ساکنان زمین چشمگیر است، خانه ای که در آن قرآن تلاوت می شود برای اهل آسمانها چشمگیر است و آنها هم از مراکز تلاوت قرآن نور می گیرند.خانه ای که صدای قرآن اهل آن، از کوچک و بزرگ، طنین انداز است، دنیایشان نیز آباد است. خیر و برکت آن زیاد است و رزق و روزی آن خانه فزونی می یابد. شایسته است در خانه هایی که اتاقهای متعدد دارد یک اتاق برای نماز، دعا و قرآن خواندن اختصاص یابد. و خانواده هایی که کمبود جا دارند، مکان مشخصی را برای قرائت قرآن و سایر عبادات در نظر گیرند، زیرا شرافت چنین مکان هایی موجب استجابت دعا خواهد شد.
آثارفضیلت تلاوت در خانه
مسجد خانة خدا در روی زمین است. هیچ خانه ای در کرة خاکی شریف تر و محترم تر از مسجد نیست. خانة خدا محل عبادت و یاد خدا است و قرائت قرآن برترین عبادت الهی است. جا دارد هر یک از ما مسلمانان مقداری از وقت خود را در مساجد به تلاوت قرآن اختصاص دهیم. برای پی بردن به ارزش تلاوت قرآن در مساجد به گزارش قطعه ای از تاریخ و سخنی از آورندة قرآن نظر می اندازیم.شخصی در مسجد شعر می سرود. پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله وسلّم) خطاب به آن شخص فرمود: «انما نصبت المساجد للقرآن». مسجدها را برای قرآن خواندن ساخته اند.این گفتار نشان دهندة اهمیت تلاوت قرآن در مساجد است. از کتابهایی که در مورد سیرة پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) و اصحاب او نگاشته شده است استفاده می شود که مسلمانان علاوه بر تلاوت قرآن در خانه ها در مساجد نیز قرآن تلاوت می کردند و بیشتر اوقات، این تلاوتها به صورت جمعی بوده است.
پیشنهاد
...



مسجد در دانشنامه ویکی پدیا

مسجد
مسجد نیایشگاه و محل گردهمایی مسلمانان است. کعبه طبق آیات قرآن اولین مسجد روی زمین است. مسجد النبی با ورود محمد، پیامبر اسلام به مدینه در عربستان سعودی پایه گذاری شد.
سردر
آستانه
گنبد
بارو
گلدسته
صحن یا میانسرا
حرم
محراب
رواق
بارگاه
چله خانه
حجره
شبستان
کتیبه
ستون
سرستون
طاق
خواجه نشین
آرامگاه
سنگ قبر
پذیرش این مسئله که وجود مساجد گنبدها مناره ها در بافت یک شهر نمی تواند به معنای اسلامی بودن آن شهر باشد این امر را بدیهی می سازد که باید در عناصر و مؤلفه های دیگری که نه تنها کالبد بلکه روح و هویت شهرها را می سازند به دنبال نشانه هایی از زیست مسلمانان و الگوهای یک شهر اسلامی بود.
واژهٔ مسجد در لغت به معنای سجده گاه و پیشانی است. بر طبق یک نظر، واژهٔ مسجد معرب واژهٔ مزگت است که از زبان آرامی وارد عربی و فارسی شده است.
مَزگَت واژه ای ایرانی به معنی مسجد است. منظور از مز در مزکد یا مزگت همان خدا و کد به معنی خانه است. در زبان کُردی به مسجد، مزگت یا مِزگوت گفته می شود و در تمامی کردستان ایران، عراق، ترکیه و سوریه این واژه کاربرد دارد. هنوز برخی از مسجدهای کهن ایران با نام مزگت نامیده می شود مانند «ایسپیه مزگت» (مسجد سپید) در گیلان «دزگامزگت» مازندران و در تمامی مناطق کردنشین مانند مزگت طوبی خانم.
عکس مسجد
مسجد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مسجد (جیرفت)
مسجد (میاندوآب)
مسجد (جیرفت)، روستایی از توابع بخش ساردوئیه شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
این روستا در دهستان ساردوئیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۴خانوار) بوده است.
مسجد (میاندوآب)، روستایی از توابع بخش باروق شهرستان میاندوآب در استان آذربایجان غربی ایران است.
این روستا در دهستان آجرلوی غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۱ نفر (۴۳خانوار) بوده است.
مسجد خانلار (ترکی آذربایجانی: Xanlar məscidi) یک اثر باستانی با اهمیت کشور می باشد، که در بخش شهر قدیمی باکو قرار دارد.
مسجد خانلار (به فارسی خانان) به سفارش براداران «خانلارف» بر اساس طرح معماری به اسم «مشهدی میرزا قفار اسماعیلف» در اواخر قرن ۱۹ میلادی در قرابت خانهٔ آنها بنا شد. این مسجد به شکل مربع، در صف خانه های مسکونی قرار دارد. ورودی ساختمان به سه بخش تقسیم شده است. روی بخش مرکزی با گنبد و بخش های جانبی نیز با قله ها پوشانیده شده است.
نمای داخلی بنا آکنده از نقوش نباتی می باشد. این نیز به تمام چشم انداز داخلی مسجد عظمت و جاه و جلال زیبایی به ارمغان می آورد. مسجد خانلار آخرین ساختمان مذهبی است، که در قلمروی شهر قدیمی باکو ساخته شده است.
ساختمان مسجد در حال حاضر به عنوان خانهٔ مسکونی مورد استفاده است.
مسجد آجری مربوط به دوره قاجار است و در مبارکه، خیابان معتمد، محله اسماعیل ترخان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۶۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
مسجد آجری اراضی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان مبارکه، بخش گرکن جنوبی، دهستان نورآباد، انتهای خیابان شهید خرمی، حواشی روستای اراضی، بین مزارع واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۶۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
مسجد آخوند ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره بدارد:
مسجد آخوند (خمینی شهر)
مسجد آخوند (اراک)
مسجد آخوند (گراش)
مسجد آخوند از اولین مساجد شهر اراک بوده که در محله حصار بنا شده است. بانیان مسجد، اهالی محله حصار به سرپرستی آخوند ملا محمد ابراهیم کبیر بوده اند. وجه تسمیه نام مسجد، برگرفته از نام اولین امام جماعت آن (آخوند ملا ابراهیم سلطان آبادی) می باشد. در طاق مسجد، به دفعات تاریخ بنای این ساختمان، سال ۱۲۵۷ هجری قمری ذکر شده است. بخشی از ساختمان مسجد در زمان تعریض خیابان مولوی شرقی از بین رفت. این مسجد در کنار مسجد ارگ و مسجد حصار قدیمی ترین مساجد شهر اراک محسوب می شوند.
مسجد آخوند مربوط به دوره صفوی است و در خمینی شهر، بخش مرکزی، خیابان ولی عصر، کوچه درب سید واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۲۳ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه تاریخی خلیلی ها واقع در پنج شنبه بازار
مسجد آخوند گراش یکی از قدیمی ترین مسجدهای بجامانده در محله ناساگ (nasag) شهرستان گراش، استان فارس واقع شده است که توسط شیخ عبدالحسین و برادرش شیخ محمد باقر، بنا شده است. این مسجد دارای دو سنگ لوح می باشد یکی مربوط به بنای مسجد که سال ساخت این بنا با توجه به تاریخ ذکرشده درنوشته سال ۱۰۴۵ ه‍.ق) بوده و توسط حاج زینل آخوند و پسرش ابراهیم بنا شده است. سالن این بنا، دارای طاق های تیزه دارای است که بر روی چهارستون حمال در چهار بر آن قرار گرفته است و در چهار ضلع سالن طاق نماهایی در مقابل هر کدام از طاق ها ساخته شده است. شبستان مسجد نیز دارای چهارستون دایره ای شکل با طاق های هلالی در جهت شرقی، غربی و سقفی هلالی شکل است و حیاط آن در جهت شرق بنا ساخته شده است، این بنا شامل:سالن اصلی، حیاط و شبستان است.
مسجد آخوند (گراش) در سال ۱۳۸۴ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
با توجه به صحبت های افراد ساکن در محل و نیز کتیبه ای که بر بالای محراب مسجد موجود است تاریخ این بنا به زمان نادرشاه افشار می رسد.
تاریخ بنای این مسجد با توجه به تاریخ مذکور در سنگ نوشته سال (۱۰۴۵ ه‍.ق) می باشد.
آب انبار مسجد مربوط به دوره قاجار است و در بروجرد، خیابان صفا، کوچه شاهزاده ابوالحسن، گذر مسجد میر واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۳۹۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
آدینه مسجد روستایی در ولایت بلخ افغانستان است.
فهرست شهرهای افغانستان
آق مسجد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آق مسجد (آستارا)، روستایی در آستارا
آق مسجد (رضوان شهر)، روستایی در رضوانشهر
روستای آغچه مسجد (آغجه مسجد) در حدود ۲۰ کیلومتری شهرستان شاهین دژ و حدود ۱۵ کیلومتری شهر کشاورز، در جنوب شرقی استان آذربایجان غربی واقع شده است.
این روستا از شمال به روستاهای قره بلاغ علیا و سفلی، از جنوب به روستاهای حسین آباد و ینگی ارخ، از شرق به روستای صورین و از غرب به روستای احمدآباد محدود شده است. فاصله آن بازرینه رود پنج کیلومتر است.مردم این روستا بیشتر به زبان های کردی چهاردولی وسورانی و آذری تکلم می کنند. مذهب مردم این روستاشیعه دوازده امامی می باشد. پیشهٔ مردم دراین روستا کشاورزی ودامپروری است. از لحاظ تاریخی درگذشته مرکزمنطقه چهاردولی و خان نشین بوده است. تنها بنای تاریخی باقیماندهٔ آن خانه اربابی به نام محلی قه لا می باشد.
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی، بالغ بر ۷۸۸ نفر و تعداد خانوارای این روستا، ۱۹۰ خانوار می باشد.
سنگ پوزولان به وفوردرکوه های این روستا یافت می شود. اماتنهامعدن فعال موجودمعدن سنگ پوزولان در شرق این روستا می باشد.http://www.ime.org.ir/mine/mineEdit.aspx?bzcode=0&mineid=2300105
اسپریت تپه خراب مسجد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کردکوی، بخش مرکزی، روستای خراب مسجد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۳۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
بچه های مسجد یک مجموعه نمایشی محصول سال ۱۳۸۷ به کارگردانی مرضیه منصوری، نویسندگی مرضیه منصوری و تهیه کنندگی احسان صاحب جمعیان می باشد که از شبکه قرآن پخش شد. این مجموعه در ۱۰ قسمت ۲۰ دقیقه ای تهیه می شود. محمد رهبر کارگردان تلویزیونی به عهده دارد.
سیروس اسنقی
سامان غنائمی
بیژن زرین
ارشیا زرین
سیدمحمد حسینی
مژگان غلامی
زهره صفوی
مهدی فقیه
«بچه های مسجد» داستان آدم هایی است از سال ۱۳۵۷ که آزادیخواهی و مبارزه با ظلم را از مسجد محله شان آموخته اند، مسجد برای آنها نه فقط یک مکان مذهبی که پایگاهی است بای فعالیت های انقلابی.
پرستوی مسجد (نام علمی: Cecropis senegalensis) نام یک گونه از سرده پرستوی سکروپ است.
تپه مسجد مربوط به سده های میانه دوران های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ملکان، بخش مرکزی، دهستان گاودول غربی، جنوب غرب روستای یولقونلوی قدیم واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۷۶۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
جمعه مسجد اردبیل مسجدی در شهر اردبیل در شمال غربی ایران است.
به گفته بیوک جامعی (۱۳۷۹)این مسجد مربوط به دوران سلجوقیان است که کنار آتشکده ای قرار گرفته و ساختمان قبلی مسجد مربوط به آتشکده بوده است جمعه مسجد شامل حیاط و ایوان و طاق باشکوهی بوده که در حمله مغولها تخریب شده و فعلاً قسمتی از مسجد سالم است.
این مسجد که در برخی از نسخه ها و کتابها از آن به عنوان مسجد جامع نیز یاد شده، بازمانده مسجد عظیم و گسترده و کم نظیری است که در دوره های مختلف اسلامی به ویژه دوره سلجوقی شکل گرفته و تا اوایل دوره صفوی آباد بوده است. اینکه از چه تاریخی این مسجد بر روی آثار پیش از اسلام ساخته شده اطلاعی در دست نیست اما بررسی هایی که هیئت کاوشگری ایرانی انجام داده است نشان می دهد این مسجد در قرون اولیه اسلامی ساخته شده است. مسجد دوره های سلجوقی و ایلخانی بسیار گسترده تر و عظیم تر و وسیع تر از بنای مکعبی فعلی بوده و بنای سرپای موجود صرفاً گنبدخانه و ایوان مسجد بزرگ را تشکیل می داده است. تک منار استوانه ای شکل آجری آن از یادگارهای زمان سلجوقی است. مرور زمان باعث شده است اجزای بنا تا حدی که امروز دیده می شود ویران شود. همچنین به دلیل تصرفاتی که افراد در حریم و تپه به عمل آورده اند و منازلی که روی دامنه آن احداث شده، به تدریج از وسعت این مسجد کاسته است و مساحت آن را به اندازه کنونی تقلیل داده است.
این مسجد آخرین بار در دوران ایلخانی مورد مرمت قرار گرفته است. کاوشهای باستان شناسی که برای شناخت مختصات تاریخی بنا از سال ۱۳۶۷ توسط سازمان میراث فرهنگی شروع شده، پس از خاکبرداری از لایه های خاک و برچیدن قبرهای متاخر، سرستون های آجری و قسمتی از دیوار شبستان مسجد عتیق را که متعلق به دوره ایلخانی بوده از خاک بیرون آورد که تاریخ روشن مسجد و چگونگی الحاقات و تکامل آن را طی ادوار مختلف تا حدی مشخص نمود و قرار است نتایج این تحقیق توسط هیئت علمی تدوین و مشخص گردد. وجود آجرهای مستعمل در این بنا، تزیینات کاشیکاری و گچبری و نقش مهرها در بندکشی و فواصل آجرها قابل مقایسه با سایر بناهای دوره سلجوقی در آذربایجان است. علت اصلی انهدام و خرابی مسجد، زلزله شدیدی بوده که موجب تخریب این بنا شده است. تعمیرات که در قرن هفتم، قسمت اساسی بنا و گنبد آن صورت گرفته است.
چومه توپچی مسجد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شادگان در استان خوزستان ایران است.
فهرست روستاهای شهرستان شادگان
فهرست روستاهای ایران
این روستا در دهستان حسینی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۷ نفر (۴۱خانوار) بوده است.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

مسجد در دانشنامه آزاد پارسی

ساختمان جدید مسجد قبا، نخستین مسجد در اسلام
ساختمان جدید مسجد قبا، نخستین مسجد در اسلام
مهم ترین فضای دینی و عبادی مسلمانان. مسجد الگوی معماریِ فضای دینی ـ اجتماعی اسلام است، که به جاآوردن عباداتی همچون نماز جماعت، و نیز تعامل و تبادل فرهنگی، اجتماعیِ بین مسلمانان، عملکرد اصلی آن محسوب می شود. مسجد در قرآن کریم، گاه به معنای مصطلح آن، و گاه به معنای مطلقِ محل عبادت به کار رفته است. نخستین مسجد را پیامبر اسلام (ص) در مدینه بنیاد نهاد؛ لیکن غالباً، نخستین مسجد را عبادتگاهِ موقتِ قُبا، در بین راه مهاجرت پیامبر از مکه به مدینه، می دانند. مسجد پیامبر (ص) در مدینه، بنایی است ساده با نقشۀ مستطیل، دیوارهایی با مصالح بنّایی، و سقفی ـ که بعدها افزوده شد ـ از تنۀ درخت و الیاف گیاهی که ارتفاع چندانی نداشت؛ این مسجد در سال ها و قرون بعد به تدریج توسعه یافت. برخی از قدیم ترین مساجد در نقاط مختلف عبارت اند از مسجد الاقصی در فلسطین، مسجد ابن طولون در مصر، مسجد جامع فَهْرَج در ایران، مسجد قیروان در تونس، مسجد عمروعاص در مصر، و مسجد جامع دمشق. طرح مساجد، نخست ساده و کم پیرایه بود، و پلان مستطیل، و حیاط یا صحنی در میان داشت. دورتادور صحن، فضاهای سرپوشیده ای ساخته می شد که شبستانِ اصلی مهم ترینِ آن ها به شمار می رفت و مساحت بیشتری داشت. معمولاً ورودی اصلی مسجد، ورودی شبستان اصلی، و محراب داخل شبستان اصلی، هر سه بر روی یک محور (محور قبله) قرار داشتند. بعدها ساخت مناره ای در کنار ورودی، بر روی همین محور اصلی رواج یافت. در ساخت نخستین مساجد ایران، در چهارطاقی هایِ پیش از اسلام، تغییراتی اعمال گردید؛ مسجد جامع فَهْرَج، و تاری خانۀ دامغان، همان شیوۀ کلی مساجد اولیه را دارند، لیکن در سازۀ آن ها از برخی دستاوردهای معماری قدیم ایران، به ویژه معماری دورۀ ساسانی، استفاده شده است. مساجد ایرانی به تدریج در کیفیت و تناسبات فضا و حجم، تزیینات، و نیز نظام سازه ای و فنی هویت خاص خود را یافتند. ظهور گنبد در مسجد، از احداث گنبدی کوچک بر روی محراب آغاز شد، اما دیری نگذشت که اهمیت بیشتری یافت، و در مقیاس بزرگ تر، و با تفصیل و غنای افزون تر، فضای بزرگ تری از بخش اصلی شبستان، و گاه همۀ آن را فراگرفت. بدین سان، از حدود قرن ۵ق، گنبدخانه به بخش های فضایی مسجد اضافه شد. همچنین استفاده از ایوان، که از ابداعات ایرانیان در دورۀ اشکانی بود، در مساجد فزونی یافت. پس از قرن ۷ق، مساجد دوایوانی ساخته شد، همچون مسجد زوزَن در خراسان و مسجد فَرْیومَد. سپس مساجد چهارایوانی رواج یافت، که شیوه ای شاخص در معماری ایران است؛ مسجد جامع اصفهان، و مسجد امام اصفهان از آن جمله اند. ازجمله ویژگی های مساجد اصیل، به ویژه در ایران، عبارت اند از وحدت کلی مجموعه در عین کثرت عناصر، توجه به مبانی زیباشناسی معنوی با صور انتزاعی و رها از تقلید از عناصر طبیعی و یا وهمی، هماهنگی هنرهای وابسته به معماری با شیرازۀ طرح، انطباق اهداف فنی و سازه ای با کارکردهای زیبا شناسانه و شکلی، پاسخ گویی کامل به نیازهای مرتبط، مردمی بودن، و رابطۀ زنده با زندگی جاری جامعه. تعداد مساجد در ایران، طبق اعلام سازمان اوقاف، در سال ۱۳۸۹ش بیش از ۶۰هزار مسجد است و برای احداث بیش از ۲هزار مسجد نیز برنامه ریزی شده اشت. در فقه اسلامی مسجد احکام خاصی دارد. نجس کردن مسجد و ماندن جنب و حائض در آن حرام است. ازالۀ نجس از مسجد واجب است. خرید و فروشو اقامۀ حدود در آن مکروه است. خواندن دو رکعت نماز تحیت هنگام ورود به مسجد مستحب است. در روایات فراوان، به ساختن مسجد توصیه شده و ثواب فراوان برای آن وعده داده شده است.

نقل قول های مسجد

یک مسجد محلِ عبادت (نیایشگاه) برای پیروان اسلام است.
• «کسی که در راهِ خدا مسجدی می سازد، خداوند خانه ای برایش در بهشت خواهد ساخت.» -> از پیامبر اسلام، محمد بن عبدالله؛ صحیح مسلم، شمارهٔ ۸۲۸
• «صدایت در مسجد بلند نشود و در آن سخن بیهوده نگو. مسجد را محل خرید و فروش قرار ندهید و از گفتن سخن باطل در آن مسجد بپرهیزید.» -> از پیامبر اسلام، محمد بن عبدالله؛ بحارالانوار جلد ۷۷ صفحه ۸۵)
• «بگو پروردگارم به دادگری فرمان داده است و در هر مسجدی روی خود را مستقیم کنید و در حالی که دین خود را برای او خالص گردانیده اید وی را بخوانید همان گونه که شما را پدید آورد برمی گردید .» سورهٔ اعراف، ۲۹
• «آنهایی که مسجدی اختیار کردند که مایه زیان و کفر و پراکندگی میان مؤمنان است و کمینگاهی است برای کسی که قبلاً با خدا و پیامبر او به جنگ برخاسته بود و سخت سوگند یاد می کنند که جز نیکی قصدی نداشتیم ولی خدا گواهی می دهد که آنان قطعاً دروغگو هستند. هرگز در آن جا نایست، چرا که مسجدی که از روز نخستین بر پایه تقوا بنا شده سزاوارتر است که در آن به نماز ایستی و در آن مردانی اند که دوست دارند خود را پاک سازند و خدا کسانی را که خواهان پاکی اند دوست می دارد.»
• سورهٔ توبه، ۱۰۶ - ۱۰۷
• «وَأَنَّ الْمَسَاجِدَ لِلَّـهِ فَلَا تَدْعُوا مَعَ اللَّـهِ أَحَدًا». «مسجدها برای خداست، جز خدا را در آن نخوانید».
• سورهٔ جن، ۱۸
• «مساجدِ خدا را تنها کسانی آباد می کنند که به خدا و روز قیامت ایمان آورده و نماز برپا داشته و زکات داده و جز از خدا نترسیده اند».
• سورهٔ توبه، ۱۹
• «مسجدها را از خرید، فروش، دیوانه، گناه، معرفی گمشده، قضاوت، اجرای حد و سر و صدا دور نگه دارید.» :نصایح صفحه ۲۸۲ -> جعفر صادق
• «تجربیاتِ تلخ به من آموخت که معابد حتماً خانهٔ خدا نیستند. ممکن است حتّی محلِّ استقرارِِ شیطان باشند. این مکان های دعا ارزشی ندارند، مگر اینکه خدواند متولی آن را دوست داشته باشد. معابد، مساجد و کلیساها را باید ساخت.» برگرفته از کتابِ «گزینهٔ گفتارهای گاندی» ترجمه مهشید میرمعزّی، نشر ثالث، سال ۱۳۸۸، ص ۲۱ -> ماهاتما گاندی
• «بدبخت اگر مسجد آدینه بسازد// یا طاق فرود آید، یا قبله کج آید.»
• «برای یک بی نماز، در مسجدو نمی بندند.»
• «چراغی که به خانه رواست، به مسجد حرام است.»
• «در مسجده، نه کندنیست نه سوزوندنی.»
• «مسجد نساخته گدا درش ایستاده.»
• «مسجد جای خوابیدن نیست.»
• «باب مسجد است، نه از جای گشادنی نه آتش گرفتنی.» -> ضرب المثل های خراسانی/نیشابوری

ارتباط محتوایی با مسجد

مسجد در جدول کلمات

مسجد
مزگت
مسجد باستانی مصر
الازهر
مسجد تاریخی اصفهان
ایلچی
این شهر استان آذربایجان شرقی با جاذبههایی چون روستای تاریخی کندوان و مسجد جامع اسکو و جاذبه های طبیعی زیبا | از ویژگیهای تاریخی | طبیعی ارزشمندی برخوردار است |
کدبانو
این مسجد از معرو فترین مسجدهای مسلمانان است
این مسجد در وادی عقیق در غرب مدینه واقع است
عروه
جایگاه مهاجرین در مسجد النبی
صفه
سازنده طاق مسجد جامع اصفهان
یوسف اصفهانی
ستونی در مسجد النبی
ستون حرس ,ستون سریر
شهر مسجد امیر چخماق
یزد

معنی مسجد به انگلیسی

mosque (اسم)
مسجد

معنی کلمه مسجد به عربی

مسجد
مسجد

مسجد را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

هلیا ١١:١٤ - ١٣٩٦/٠٢/١٥
این واژه از اساس پارسى و پهلوى ست و تازیان (اربان) آن را از واژه پهلوى مَزْگِت Mazget (در کردى میزگَت-میزگیت Mizgit-Mizgat) برداشته و معرب نموده و ساخته اند: المسجد ... برخلاف چیزى که غالب مردم فکر میکنند این واژه از ریشه سَجَدَ نیست بلکه کاملاً برعکس
، تازیان (اربان) وقتى این واژه را گرفته و مسجد را ساختند آن را بر وزن مَفعِل تصور کردند و ریشه س.ج.د را از آن بیرون کشیدند و ساخته اند: مسجد ، مساجد، سجدة ، سجود ، سجّاد ، ساجد ، أسجدَ إسجاد ، سواجد ، سَجَدَ یسجدُ و ...!!!!! دیگر همتایان این واژه در پارسى
اینهاست: اَسْپادانا Aspadana (پهلوى: پرستشگاه ، عبادتگاه ، سجده گاه) ، کَرتَکمان Kartakman (پهلوى: پرستشگاه، معبد ، محل سجود) ، پرستشگاه Parasteshgah - پرستشکده Parasteshkadeh ، ستایشگاه Setayeshgah - ستایشکدهSetayeshkadeh ، یَزِشگاه-یسناگاه Yazeshgah - Yasnagah
(پیشنهادى: جاى ستایش ، جاى عبادت، عبادتگاه) ، شیدونگاه Shidungah (پهلوى: شیتون کاس : شیتون/شیدون(شیتونتن: عبادت کردن، پرستش کردن) + گاه: عبادتگاه، معبد ، محل عبادت)
|

رضا فتحی پور ٠٩:٥١ - ١٣٩٦/٠٨/٢٩
ستایشگاه
|

محمدرحیم ریگی ١٠:٣٤ - ١٣٩٨/٠٥/٠٩
مسجد: مسیت (بلوچی)masit
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• اهمیت مسجد   • تعریف مسجد   • معماری مسجد   • مسجد نقاشی   • تحقیق درباره مسجد   • تاریخچه مسجد   • مسجد چیست   • داخل مسجد   • معنی مسجد   • مفهوم مسجد   • معرفی مسجد   • مسجد یعنی چی   • مسجد یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی مسجد
کلمه : مسجد
اشتباه تایپی : ls[n
آوا : masjed
نقش : اسم
عکس مسجد : در گوگل


آیا معنی مسجد مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )