انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

98 1021 100 1

من لایحضره الفقیه

من لایحضره الفقیه در دانشنامه اسلامی

من لایحضره الفقیه
مجموع روایات اهل البیت - علیهم السلام - درباره مسائل فقهی و احکام شرعی در کتاب من لا یحضره الفقیه جمع شده است. مؤلف:شیخ صدوق ابو جعفر محمد بن علی بن حسین بن بابویه قمی (م ۳۸۱ ق).
محمد بن علی بن حسین بن بابویه قمی، مشهور به« شیخ صدوق »، در سال ۳۰۵ هجری قمری، در خاندان علم و تقوی، در شهر قم دیده به جهان گشود.( سالهای ۳۰۶ و ۳۰۷ نیز برای ولادت شیخ ذکر شده است)شیخ طوسی جریان ولادت وی را چنین نقل نموده: علی بن بابویه با دختر عموی خود ازدواج کرده بود; ولی از او فرزندی به دنیا نیامد. او در نامه ای از حضور شیخ ابو القاسم، حسین بن روح تقاضا کرد تا از محضر حضرت بقیة الله عجل الله تعالی فرجه بخواهد برای او دعا کند تا خداوند اولاد صالح و فقیه به او عطا نماید. پس از گذشت مدتی از ناحیۀ آن حضرت این گونه جواب رسید:« تو از این همسرت صاحب فرزند نخواهی شد; ولی به زودی کنیزی دیلمیه نصیب تو می شود که از او دارای دو پسر فقیه خواهی گشت.» شیخ صدوق از بزرگترین شخصیت های جهان اسلام و از برجسته ترین چهره های درخشان علم و فضیلت است. او که نزدیک به عصر ائمه علیهم السلام می زیست، با جمع آوری روایات اهل بیت علیهم السلام و تالیف کتاب های نفیس و با ارزش، خدمات ارزنده و کم نظیری به اسلام و تشیع کرد. شیخ صدوق بیش از بیست سال از دوران پر برکت حیات پدر را درک کرد و در این مدت از محضر پدر و سایر علمای قم کسب علم و حکمت کرد. او در سن ۲۲ یا ۲۳ سالگی بود که پدر بزرگوارش دار فانی را وداع کرد. از آن پس وظیفۀ سنگین نشر احادیث آل محمد صلی الله علیهم اجمعین و هدایت امت به عهدۀ وی قرار گرفت و دوران جدیدی از زندگی او آغاز گردید.
معرفی کتاب
مجموع روایات اهل البیت - علیهم السلام - درباره مسائل فقهی و احکام شرعی در این کتاب جمع شده است. مؤلف، روایات فقهی ای را که از دیدگاه خود صحیح و معتبر می دانسته، جمع آوری نموده است. این کتاب یکی از ارزشمندترین منابع روایی شیعه به شمار می آید و یکی از چهار کتاب معتبر روایی شیعه است و هر مجتهد در اجتهاد و استنباط احکام شرعی باید به روایات آن توجه داشته باشد. این اثر از زمان نگارش مورد توجه و استقبال علمای شیعه قرار گرفته است و پیوسته در مجموعه های بزرگ و کوچک روایی به آن استناد نموده و از آن روایت نقل کرده اند.
انگیزه تالیف کتاب
شیخ صدوق این کتاب را به درخواست یکی از سادات بزرگوار شهر بلخ به نام شریف الدین ابو عبدالله محمد بن حسین، معروف به نعمت، نگاشته است. او از شیخ صدوق درخواست کرده بود که مانند کتابِ طبّی من لایحضره الطبیب، نوشته محمد بن زکریا رازی، او هم کتابی در علم فقه به نگارش درآورد تا مورد استفاده کسانی قرار گیرد که به علما و فقها ی بزرگ دسترسی ندارند و با مراجعه به آن بتوانند از احکام شرعی و وظایف خود آگاه گردند. شیخ نیز دعوت او را اجابت کرده است. شیخ صدوق می فرماید: «من در این کتاب بنا ندارم تا هرچه روایت شده را نقل نمایم؛ بلکه فقط آن روایاتی را نقل می کنم که آنها را صحیح و معتبر می دانم و به آن فتوا می دهم و عقیده دارم».
ویژگی کتاب
...
من لایحضره الفقیه
کتاب «من لایحضره الفقیه» تألیف شیخ صدوق، ابوجعفر محمد بن علی بن حسین بن بابویه قمی (متولد 381 ه.ق)، از چهره های برجسته علمای شیعه در قرن چهارم هجری می باشد. این کتاب یکی از کتب اربعه حدیث شیعه است و موضوع احادیث آن احکام شرعی است
این کتاب که امروزه در 4 جلد به مشتاقان عرضه شده است. مجموعه ای از روایات اهل بیت علیهم السلام درباره مسائل فقهی و احکام شرعی و مسائل مورد نیاز عموم را در خود جمع کرده است.
شیخ صدوق در این کتاب، روایاتی را که از دیدگاه خود صحیح و معتبر بوده جمع آوری نموده است. او در این مورد می گوید: «من در این کتاب فقط روایاتی را نقل می کنم. که آن ها را صحیح و معتبر می دانم و به آن فتوا می دهم و عقیده دارم که میان من و خداوند حجت است».
این کتاب، عظیم ترین و ارزشمندترین اثر شیخ صدوق از میان بیش از 245 کتاب او می باشد و یکی از مهم ترین منابع روایی شیعه و از کتب اربعه محسوب می شود که در طول 9 قرن گذشته محل مراجعه فقها و دانشمندان و سایر مشتاقان معارف اهل بیت علیهم السلام بوده است؛ به طوری که هیچ مجتهد و محققی از رجوع به آن بی نیاز نیست.
«من لایحضره الفقیه»، در عین حال که برای خواص، مجموعه ای فقهی است، نکته های اخلاقی، تربیتی، عقیدتی، تاریخی و درس های زندگی فراوانی در بر دارد که همانند گوهرهایی ناب در این گنجینه معنوی جلوه نمایی می کند، که آشنایی با آن ها، برای عموم مردم؛ به ویژه مبلغان دینی مفید و راهگشاست.
علامه بحرالعلوم بعد از تجلیل فراوان از مقام بلند شیخ صدوق می فرماید: برخی از اصحاب بزرگوار ما احادیث کتاب «من لایحضره الفقیه» را بر سایر کتب اربعه مقدم می دارند و این به علت این است که:
شیخ طوسی در معرفی شیخ صدوق می گوید: «او دانشمندی جلیل القدر و حافظ احادیث بود. از احوال رجال، کاملا آگاه و در عرصه احادیث، نقادی عالی مقام به شمار می آمد. در میان بزرگان قم، از نظر حفظ احادیث و کثرت معلومات، مانند نداشت و در حدود سیصد کتاب نوشته است».
شیخ صدوق، در مورد انگیزه خود از تألیف این کتاب، می گوید: در مسافرتی که به سرزمین بلخ داشتم، با یکی از اولیاء خدا آشنا شدم. رفاقت با او احساس آرامش و شادمانی و فرح و نشاط خاصی را برای من فراهم می نمود. چرا که وی، فردی متعهد، دارای سکینه و وقار و دیندار، عفیف، متقی، و خاشع بود. او روزی به من گفت: «محمد بن زکریای رازی» برای کسانی که در موقع احتیاج به طبیب، طبیب در دسترس ندارند؛ کتابی در علم طب نگاشته است.
من لایحضره الفقیه، از آثار شیخ صدوق (درگذشته 381ق) است که نویسنده در آن، مجموعه ای از احادیث اهل بیت(ع) را درباره حکم شرعی موضوعات گوناگون، بدون ذکر سند در چهار جلد نقل کرده، ولی در بخش پایانی جلد چهارم، مشایخ و سلسله اسناد خود را به صورت مفصل (در بیش از صد صفحه) توضیح داده و حلقه ارتباطی خودش را با رجال و راویان مشخص کرده و در نتیجه می توان گفت که این کتاب، مُرسَل نیست، بلکه مُسنَد است. درباره چاپ و نسخه حاضر چند نکته گفتنی است:
1. نسخه حاضر را استاد سید حسن خرسان، تصحیح کرده و تعلیقاتی سودمند به صورت پاورقی بر آن افزوده است. در این پاورقی ها، افزون بر بیان اختلاف نسخ خطی، در موارد فراوانی نام و نشان آیات مورد استشهاد و یا ارجاع به منابع روایات مذکور در متن آمده است و گاه شرح معنای لغوی است و گاهی بیان شاهد شعری با ذکر بیت مورد اشاره و نام شاعر و منبعی است که آن ابیات در آن آمده و گاه توضیحاتی جغرافیایی و تاریخی است و...
2. ناشر (دارالأضواء بیروت) مقدمه ای برای این چاپ نوشته و نسخ خطی مورد استفاده و چگونگی تصحیح اثر حاضر را معرفی کرده است. در این مقدمه - که در نجف و به قلم شیخ علی آخوندی و بدون ذکر تاریخ نوشته شده - آمده است: «چون خدای متعال مرا موفق کرد تا کتاب استبصار را برای بار دوم به صورت زیبا و همراه با تعلیقات سودمند چاپ کنم و اقبال و رضایت مردم را دیدم، تشویق و شجاع شدم که بار دیگر کتاب من لایحضره الفقیه را چاپ کنم که دومین کتاب در بین کتب اربعه طایفه حقه شیعه است؛ زیرا بعد از کافی و متقدم بر تهذیب و استبصار است...» .
3. زندگی نامه مفصل و عالمانه شیخ صدوق به قلم سید حسن موسوی خرسان، در آغاز اثر حاضر ذکر شده است .
4. مصحح محترم، تصاویری از نسخه خطی کتاب مذکور آورده است .
5. همچنین نویسنده در جلد چهارم بعد از پایان مطالبش، مطلبی تحت عنوان «المشیخة» آورده و مصحح محترم نیز شرح مفصلی بر آن نوشته که به صورت جداگانه در پاورقی ها ذکر شده و در آن، از جمله به توضیح رجالی و زندگی نامه ای اسناد شیخ صدوق پرداخته و نگارش آن را در روز شنبه آغاز ربیع الاول 1379ق، به پایان برده است.
کتاب مَن لایحْضُرُه الفَقیه، ( به معنای کتاب کسی که در محضر فقیه نیست) دومین کتاب از کتب اربعه امامیه؛ اثر شیخ صدوق (د ۳۸۱ ق). این کتاب که مجموعه ای در حدیث است، با هدف گردآوری احادیث صحیح و موثق تألیف شده است تا پاسخگوی نیازهای شرعی کسانی باشد که به فقیه دسترسی ندارند.
کتاب من لایحضره الفقیه، بزرگ ترین و مهم ترین اثر شیخ صدوق به شمار می رود. سبک نگارش آن، سبک رایج در قرون اولیه اسلامی است که فقهای شیعه فقط به روایت و نقل سخنان ائمه(ع) اکتفا می کردند. در این کتاب حدود ۶۰۰۰ حدیث گردآوری شده و بر خلاف کتاب کافی، فقط مشتمل بر روایات فقهی است.
من لایحضر مورد توجه فقهای شیعه بوده و ایشان شرح های متعددی بر این کتاب نوشته اند. مشهورترین شرح آن،کتاب روضة المتقین نوشته مجلسی اول است.
ترجمه من لا یحضره الفقیه به اهتمام آقایان علی اکبر غفاری، محمد جواد غفاری و صدر بلاغی به انجام رسیده است.
این کتاب، اثر فتوایی شیخ صدوق(ره) است.ایشان آن دسته از روایاتی که بدان فتوا داده و به صحت صدورش از معصومین (ع) وثوق و قطع داشته آورده است.
این گفتۀ مترجمان در اول کتاب است: «آرزوی دیرینه ما برای ترجمه یکی دیگر از غنی ترین منابع فقه شیعی به زبان پارسی و قابل استفاده عموم پارسی زبانان، همراه با متن اعراب گذاری شده،جامه عمل پوشید».
برای اینکه ترجمه ای به چنین ویژگیهایی آراسته شود و هدف و مقصود مترجمان متحقق شود آنها باید دارای چه ویژگیها و شرایط و چه مرحله ای را باید طی کنند؟اصل اوّل بهره گیری از اصول و مبانی لازم و مناسب ترجمه است که عبارت است از:آشنایی و تسلّط با زبان متن کتاب و فهم درست متن مبداء، آشنایی و تسلّط کافی بر زبان دیگر (مقصد)، آشنایی با زبان شناسی مقابله ای و امانت داری در ترجمه و اصل دیگر انتخاب صحیح نوع و شیوه ترجمه است.و با عنایت به آنچه از مترجمان آمد بررسی ما محدود به حیث روانی و سلامت جملات و چگونگی ترجمه عبارات و میزان موفقیّت آنها در انتقال معنا به مخاطب که عموم پارسی زبانان هستند و همچنین میزان دقت مترجم در حفظ امانت می شود و اگر به ترجمه موجود در پیش رویمان بنگریم، متوجّه می شویم که برادران غفاری و صدر بلاغی تا حدّ بسیار زیادی در این زمینه موفقیّت کسب کرده اند و اصول فوق را با آنکه مترجمان چندین نفر هستند توانسته اند تا حدّ زیادی رعایت نمایند و روی هم رفته ترجمه ای دقیق و شیوا و روان ارائه کنند با اینکه در برخی موارد کمی مترجمان دچار پیچیدگی معنوی و تقیید لفظی شده اند و خواننده با ترجمه ای یک دست در تمام جاهای مجلدات برخورد نمی کند.
از دیگر ویژگیهای این ترجمه، اشراف و نظارت استاد عالیقدر علی اکبر غفاری بر کلیه مراحل کار و ترجمه است و کلیه مطالبی که تحت عنوان «شرح» یا «توضیح» در ترجمه 6 مجلد کتاب آمده است مربوط به خود ایشان است که ایشان با اخراج احادیث این اثر و تصحیح موارد دشوار حدیثی کمک قابل توجهی به بهره گیری و فهم درست خوانندگان از این اثر نموده است.
حال به برخی دیگر از مزایای این ترجمه بطور خلاصه اشاره می شود:آوردن متن عربی با اعراب گذاری بالای صفحه و ترجمه پائین صفحه که این امر تطبیق را برای خواننده آسان نموده است، برای روایات شماره تسلسل گزاردن، عنوان بندی متن بر اساس فهرست مطالب و درج آن در بالای هر باب تا خواننده از عنوان کلی بحث آگاه شود، آوردن پاورقیهای بسیار مفید و مختصر، در پایان تذکر دو نکته مفید است:اول اینکه مترجمان کتاب بطور تفصیل عبارتند از:جلد اوّل، محمد جواد غفاری جلد دوم محمد جواد غفاری و صدر بلاغی جلد سوم صدر بلاغی جلد چهارم و پنجم علی اکبر غفاری و جلد ششم علی اکبر غفاری و صدر بلاغی و مقدّمه کتاب که شامل مبحث شرح زندگانی شیخ صدوق،جایگاه و شأن ایشان از بیانات علمای و بزرگان اسلام، سفرهای او به کشورها و شهرهای مختلف برای جمع آوری احادیث و در پایان ذکر خاندان شیخ صدوق(ره) توسط محمد جواد غفاری به رشته تحریر درآمده است.
روضة المتقین فی شرح من لایحضره الفقیه تألیف محمد تقی بن مقصود علی اصفهانی مشهور به مجلسی اول پدر علامه مجلسی و از علمای بزرگ شیعه در قرن یازدهم هجری و متوفای سال 1070 هجری قمری.
این کتاب شرحی مزجی به کتاب من لا یحضره الفقیه، نوشته شیخ صدوق ره، از کتب اربعه و از منابع مهم روایی شیعه می باشد. مؤلف در این کتاب با شرح جملات شیخ صدوق و بررسی اسناد روایات و بیان صحیح و غیر صحیح آن بنابر طریق شیخ صدوق و یا شیخ کلینی و بررسی متن روایات و فقه الروایة، اثری ارزشمند را به وجود آورده است. این کتاب از منابع با ارزش فقه روایات نیز می باشد. یعنی بررسی دلالت و معنا و مفهوم روایات اهل بیت پیامبر(ص). مؤلف در این کتاب به نظرات علمای تسنن در عصر ائمه علیهم السلام نیز اشاره دارد.
کتاب روضة المتقین یکی از بهترین کتابهایی است که در شرح کتاب من لا یحضره الفقیه به نگارش درآمده است.
مؤلف در این کتاب با شرح روایات اهل بیت علیهم السلام و بیان حال اسناد روایات، اثری ماندگار و ارزشمند را برای حوزه های علمیه شیعه و علاقه مندان به علوم و معارف اهل بیت پیامبر(ص) بر جای نهاده است.
این کتاب در سیزده جلد می باشد و شرحی مزجی بر کتاب من لا یحضره الفقیه است. ترتیب مباحث آن به ترتیب کتاب من لا یحضره الفقیه می باشد. جلد اول در شرح خطبه من لا یحضر و کتاب الطهارة، جلد دوم کتاب الصلاة، جلد سوم زکات، خمس و صوم و همینطور تا جلد سیزدهم که شامل باب نوادر می باشد.
آقا بزرگ تهرانی مؤلف کتاب ارزشمند الذریعة إلی تصانیف الشیعة ج 11 ص 302 درباره این کتاب می فرماید: «روضة المتقین فی شرح أخبار الأئمة المعصومین للمؤلی محمد تقی بن مقصود علی المجلسی المتوفی 1070 شرح مزج متوسط لمن لا یحضره الفقیه، مع بیان حال أسانیده و الإشارة إلی صحة الحدیث بروایة الشیخ أو بروایة الکلینی لو لم یکن فی روایة الفقیه صحیحا» کتاب روضة المتقین در شرح اخبار ائمه معصومین(ع) نوشته مولی محمد تقی فرزند مقصود علی مجلسی، متوفای سال 1070 هجری قمری، شرحی مزجی و متوسطی به کتاب من لا یحضره الفقیه می باشد.
فقه الحدیث به معنای درک و فهم روایات و پی بردن به رموز نهفته و نیز رفع تعارضات موجود می باشد. روایات بر اثر جعل یا سهل انگاری و یا نقل شفاهی و مفقود شدن قراین حالی و عواملی دیگر به اختلافات و تعارضاتی گرفتار شده اند. این امر علمای اسلامی را بر آن داشته است که به شیوه های گوناگون به حل آن ها اهتمام ورزند. شیخ صدوق از آن جمله است و او در کتاب من لایحضره الفقیه خود از شیوه های مختلف برای رفع تعارضات بهره گرفته است.
محمد بن علی بن حسین بن بابویه قمی (م ۳۸۱ق) معروف به شیخ صدوق از عالمان، فقیهان و محدثان بزرگ و برجسته جهان تشیع است. این عالم بزرگ در ابعاد وسیعی از فرهنگ اسلامی از جمله عقاید، تفسیر، اخلاق، حدیث و... قلم زده است.با تتبع در آثار شیخ و با توجه به ارجاعاتی که در آثارش داشته است، به نظر می رسد، مجموع آثار شیخ بالغ بر دویست اثر باشد؛ اما با کمال تاسف آن چه هم اکنون در اختیار ماست، بخش بسیار اندکی از آنهاست و عمده آثار شیخ در گذر زمان از بین رفته است.یکی از معروف ترین و مهم ترین کتب به جای مانده از شیخ، کتاب من لایحضره الفقیه است که به نظر برخی از عالمان در زمره اهم کتب اربعه به شمار می رود. شیخ این کتاب را در یکی از سفرهایش، بنا به درخواست یکی از عالمان رقم می زند و خود شرح واقعه را این گونه گزارش می کند:زمانی که دست قضا مرا به بلاد غربت سوق داد و سرنوشت چنین بود که به سرزمین بلخ از بخش ایلاق برسم، شریف الدین ابوعبدالله معروف به «نعمت» نیز به آن جا وارد شد و من از مجالست با وی شادمان گشتم و از دوستی و هم صحبتی با او سینه ام گشوده شد و به دوستی و محبتش سرافراز گشتم؛ به جهت ویژگی های اخلاقی او از حیا، شایستگی، وقار و متانت، دیانت و تعهد، خویشتن داری و فروتنی که بر شرافت خود افزوده بود.وی از کتاب محمد بن زکریای رازی که نامش را من لایحضره الطبیب گذارده، یاد کرد و گفت: آن کتاب در موضوع خود جامع و کامل است و از من خواست که کتابی در فقه، حلال و حرام، شرایع و احکام بنویسم؛ به طوری که همه آنچه را که تاکنون در این باره نوشته ام، در بر داشته باشد و آن را من لایحضره الفقیه بنامم تا به وقت نیاز به آن مراجعه کرده و مورد اطمینان و اعتمادش باشد و به آن عمل کند، و با کسانی که آن را مطالعه کرده و از آن نسخه برداشته و به آن عمل نمایند در اجر شریک باشد، در صورتی که وی از بیش تر کتاب هایم که همراه خود داشتم، نسخه برداشته و از من احادیثش را سماع کرده و اجازه نقلش را نیز گرفته بود و بر تمامی آن ها که حدود ۲۴۵ کتاب می شد، اطلاع و آگاهی داشت. اینجانب چون او را شایسته یافتم، پیشنهادش را به این کار پذیرفتم و این کتاب را تالیف نمودم.
صدوق، محمد بن علی بن بابویه، من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۲ - ۳، تحقیق در تعلیق سیدحسن موسوی خراسانی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ط ۱۳۹۰ق.    
این اثر فخیم و گران سنگ همواره مورد توجه عالمان و محدثان بوده است و برخی حتی آن را برتر از کتاب کافی دانسته اند. فقیه جلیل القدر سید بحرالعلوم معتقداست: «کتاب من لایحضره الفقیه یکی از کتب اربعه است که به لحاظ اعتبار ارزش و همچنین معروفیت بسیار شاخص و ممتاز است.»وی در ادامه می افزاید:برخی از بزرگان، احادیث «الفقیه» را بر سایر کتب اربعه ترجیح می دهند، حافظ و ضابط بودن شیخ صدوق و این که اثرش را بعد از کتاب شیخ کلینی رقم زده است، از جمله دلایل ترجیح این اثر به شمار می آید.
بحر العلوم، سیدمحمدمهدی، الفوائد الرجالیه، ج۳، ص۲۹۹ - ۳۰۰، ط ۱، تهران، مکتبة الصادق، ۱۳۶۳ش.    
شیخ صدوق در زمینه جمع و تاویل احادیث متعارض دو دسته از شیوه های سندی و متنی را در کتاب من لایحضره الفقیه به کار گرفته است که اینک به گزارش آن ها پرداخته می شود:
← شیوه های سندی
...
کتابُ مَن لایحْضُرُه الفَقیه، ( به معنای کتاب کسی که در محضر فقیه نیست) دومین کتاب از کتب اربعه امامیه؛ اثر شیخ صدوق (د ۳۸۱ ق). این کتاب که مجموعه ای در حدیث است، با هدف گردآوری احادیث صحیح و موثق تألیف شده است تا پاسخگوی نیازهای شرعی کسانی باشد که به فقیه دسترسی ندارند.
کتاب من لایحضره الفقیه، بزرگ ترین و مهم ترین اثر شیخ صدوق به شمار می رود. سبک نگارش آن، سبک رایج در قرون اولیه اسلامی است که فقهای شیعه فقط به روایت و نقل سخنان ائمه(ع) اکتفا می کردند. در این کتاب حدود ۶۰۰۰ حدیث گردآوری شده و بر خلاف کافی فقط مشتمل بر روایات فقهی است.
من لایحضر مورد توجه فقهای شیعه و بوده و ایشان شرح های متعددی بر آن نوشته اند. مشهورترین شرح آن کتاب روضة المتقین نوشته مجلسی اول است.

من لایحضره الفقیه در دانشنامه ویکی پدیا

من لایحضره الفقیه
کتاب مَن لایَحضُرُه اَلفَقیه، تألیف ابوجعفر محمد بن علی بن بابویه قمی ملقب به شیخ صدوق، کتابی است به عربی شامل ۵۹۶۳ حدیث. این کتاب یکی از کتب اربعه و از معتبرترین کتب شیعه است و در شش جلد تألیف شده است. این اثر از زمان نگارش مورد توجه و استقبال علمای شیعه قرار گرفته است و پیوسته در مجموعه های بزرگ و کوچک روایی به آن استناد نموده و از آن روایت نقل کرده اند.نبو
معنی نام کتاب «(برای) کسی که فقیه نزد او حضور ندارد» است.
شیخ صدوق این کتاب را به درخواست یکی از سادات شهر بلخ به نام شریف الدین ابو عبدالله محمد بن حسین، معروف به نعمت، نگاشته است. او از شیخ صدوق درخواست کرده بود که مانند کتاب طبی من لا یحضره الطبیب، نوشته محمد بن زکریا رازی، او هم کتابی در علم فقه به نگارش درآورد تا مورد استفاده کسانی قرار گیرد که به علما و فقها دسترسی ندارند.
مؤلف کتاب در مورد این کتاب می گوید:
عکس من لایحضره الفقیه


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

من لایحضره الفقیه در دانشنامه آزاد پارسی

مَن لایَحْضُرُهُ الفَقیه
تألیف شیخ صدوق، کتابی به عربی، در حدیث شیعه و یکی از کتب اربعه. مؤلف کتاب را به درخواست شریف ابوعبدالله محمد بن الحسن، معروف به نعمةالله، تألیف کرده تا کسانی که به فقیه دسترسی ندارند با مراجعه به آن، مسائل حلال و حرام را بدانند. احادیث این کتاب از اصول و کتب پیشینیان، همچون حریز بن عبدالله سجستانی، ابوعبدالله برقی، علی بن مهزیار اهوازی و ابن ابی عمیر استخراج و فراهم آمده و در پایان کتاب طرق و اسناد مؤلف به آن کتاب ها به نام مشیخه بیان شده است. این کتاب ۶۶۶ باب و نزدیک به ۶هزار حدیث دارد و بارها در ایران و هند و عراق و بیروت منتشر شده و شرح ها و تعلیقه های بسیار بر آن نوشته شده است.

ارتباط محتوایی با من لایحضره الفقیه

من لایحضره الفقیه را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

غزل > cookpit
s.m > Caterpillar
مرتضی بزرگیان > misjudgment
jim potter > set up camp
Mostafa.Z > بزغاله
.. > slowly
حیدر نیک آیین > انتقادی
علی خراسانی > low income

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی من لایحضره الفقیه   • مفهوم من لایحضره الفقیه   • تعریف من لایحضره الفقیه   • معرفی من لایحضره الفقیه   • من لایحضره الفقیه چیست   • من لایحضره الفقیه یعنی چی   • من لایحضره الفقیه یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی من لایحضره الفقیه
کلمه : من لایحضره الفقیه
اشتباه تایپی : lk ghdpqvi hgtrdi
عکس من لایحضره الفقیه : در گوگل


آیا معنی من لایحضره الفقیه مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 98% )