انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه جستجو در دیکشنری
برای انتخاب دیکشنری، مترجم یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

95 422 100 1

مهدی

/mahdi/

معنی اسم مهدی

اسم: مهدی
نوع: پسرانه
ریشه اسم: عربی
معنی: (تلفظ: mahdi) (عربی) (در قدیم) هدایت شده، (در اعلام) نام قائم منتظَر (ع) در نزد شیعه، مهدی منتظَر (ع )، مکنی ]کنیه ی او[ به ابوالقاسم محمد بن عسکری ملقب به امام زمان، صاحب الزمان، حجت القائم، امام قائم، قائم آل محمد، آخرین امام از امامان دوازده گانه ی شیعه است - هدایت شده، نام امام دوازدهم شیعیان

معنی مهدی در لغت نامه دهخدا

مهدی. [ م َ دی ی ] (ع ص ) هدایت کرده شده. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). هدایت کرده شده. ارشادشده. ج ، مهدیون. (ناظم الاطباء). هدایت شده.

مهدی. [ م ِ دا] (ع اِ) آنچه در آن هدیه آورند چون طبق و جز آن. (از ناظم الاطباء). آنچه هدیه در وی آرند چون طبق و جزآن که با هدیه باشد. (آنندراج ) (از اقرب الموارد). طبق هدیه. (مهذب الاسماء). || (ص ) هدیه آورنده. مذکر و مؤنث در وی یکسان است. (ناظم الاطباء).

مهدی. [ م ُ ] (ع ص ) هدیه کننده. اهداکننده. پیشکش کننده : واجب است که تحف و هدایا مناسب متحف و مهدی باشد. (تجارب السلف ). رجوع به اِهْداء شود.

مهدی. [م ُ دا ] (ع ص ) هدیه فرستاده شده. پیشکش شده. (ناظم الاطباء). هدیه داده شده. هدیه آورده. رجوع به اهداء شود.

مهدی. [ م َ] (اِخ ) به زعم اهل سنت و جماعت ، کسی که در موقع معینی برای تقویت دین ظهور می کند. بسیاری از اهل سنت و جماعت مهدی را در شخص معین منحصر نمی دانند، بلکه معتقدند در هر عصر ممکن است مهدی ظهور کند :
بلقیس بانوان و سلیمان شه اخستان
کز عدل و دین مبشر مهدی زمان اوست.
خاقانی.
مفخر اهل بشر خوانش که دهر
مهدی آخر زمان میخواندش.
خاقانی.
ایام بدعهدی کند امروز ناگه دی کند
کار هدی مهدی کند دجال طغیان پرورد.
خاقانی.
مهدی امت توئی زآنکه به معنی تو را
عزت دین هم وثاق عصمت حق یار غار.
خاقانی.
کجاست صوفی دجال فعل ملحدشکل
بگو بسوز که مهدی دین پناه رسید.
حافظ.
- مهدی خصال ؛ که خصال وی چون خصال مهدی باشد. مهدی صفات :
به تأیید مهدی خصالی که تیغش
روان سوز دجال طغیان نماید.
خاقانی.
- مهدی سیاست ؛ که سیاست او چون سیاست مهدی منتظر باشد. بسیار کافی در کشورداری. عادل :
داور مهدی سیاست مهدی امت پناه
رستم حیدرکفایت حیدر احمدلوا.
خاقانی.
- مهدی شعار ؛ که شعار مهدی دارد. عادل. دادگر :
شاه فریدون لوا، خضر سکندرسپاه
خسرو امت پناه ، اتسز مهدی شعار.
خاقانی.
- مهدی صفت ؛ که صفت مهدی دارد، چون دادگری و ظلم برافکنی و جز آن :
مهدی صفت شهنشه ، امت پناه داور
جان بخش چون ملک شه ، کشورستان چو سنجر.
خاقانی.
- مهدی نسب ؛ که نسب او چون نسب مهدی پاک باشد :
خسرو مهدی نسب مهدی آدم صفت
آدم موسی بنان موسی احمدقدم.
خاقانی.

مهدی. [ م َ ] (اِخ ) یا مهدی منتظر(ع ). محمدبن حسن عسکری ، مکنی به ابوالقاسم و ملقب به امام زمان ، صاحب الزمان ، امام منتظر، حجةالقائم ،امام قائم و قائم آل محمد. آخرین امام از امامان دوازده گانه ٔ شیعه ٔ امامیه است. به سال 255 هَ. ق. / 870 م. در سامرا متولد شد. در پنج سالگی وی ، پدرش امام یازدهم حسن عسکری درگذشت و از آن پس مهدی منتظر از انظار غایب گردید و فقط از راه نواب خود که به ترتیب عبارتند بودند از ابوعمرو عثمان بن سعید اسدی ، ابوجعفر محمدبن عثمان بن سعید، ابوالقاسم حسین بن روح ، و ابوالحسن علی بن محمد سمری با شیعیان ارتباط داشت. در اصطلاح اهل تشیع از زمانی که مهدی از انظار غایب شد تا زمان مرگ نائب چهارم (326 هَ. ق.) غیبت صغری نامیده می شود. با مرگ ابوالحسن علی بن محمد سمری غیبت کبری آغاز می شود. شیعیان در طول مدت غیبت کبری در انتظار ظهور او هستند. در کشور ایران و نیز در منطقه های شیعه نشین جز از ایران شب نیمه ٔ شعبان که شب ولادت مهدی است جشن ها برپا میگردد. و عده ٔ بسیاری در بامداد هر جمعه دعای ندبه را برای نزدیک شدن ظهور امام می خوانند. طبق نوشته ٔ شاردن سیاح فرانسوی ، پادشاهان صفوی در کاخ خود در اصفهان دو اسب با زین افزار مجلل مجهز داشتند تا برای سواری مهدی حاضر باشد. یکی از آن دو اسب را برای مهدی و اسب دیگررا برای نایب او عیسی آماده کرده بودند. و رجوع به اعلام زرکلی ج 3 ص 882، اعیان الشیعه ج 3 قسمت چهارم ص 326به بعد و المهدی تألیف صدر و المهدیة فی الاسلام از سعد محمد حسن چ مصر و بحارالانوار و نیز به مهدویت و احمدبن عبداﷲبن احمدبن اسحاق در همین لغت نامه شود.

مهدی. [ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میان آب (بلوک شعیبه ) بخش مرکزی شهرستان اهواز، واقع در 68هزارگزی شمال شرقی اهواز و در ساحل غربی رودخانه ٔ شطیط. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6).

مهدی. [ م َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان سردارآباد بخش مرکزی شهرستان شوشتر، واقع در 5هزارگزی جنوب غربی شوشتر و 3هزارگزی جنوب راه دزفول به شوشتر. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6).

مهدی. [ م َ ] (اِخ ) ابوعبداﷲ محمدبن عبداﷲ، معروف به ابن تومرت. رجوع به ابن تومرت و رجوع به مهدویت شود.

مهدی. [ م َ ] (اِخ ) ابومحمد عبیداﷲ، ملقب به المهدی. مؤسس دولت فاطمیان مصر است. در نسب وی میان ارباب سیر اختلاف است ، ولی اغلب نسب او را به علی (ع ) می رسانند. وی به سال 296 هَ. ق. در سی وهفت سالگی در شهر سجلماسه در شمال افریقا قیام کرد و تمام آن نواحی را از تصرف خلفای عباسی بیرون آورد و سال بعد بر منابر قیروان و رقاده به نام وی خطبه خوانده شد و مردم به خلافت وی دعوت شدند. در فاصله ٔ سالهای 303 تا 308در نزدیکی قیروان شهری بنا نهاد که به نام وی مهدیه خوانده شد. مهدی عبیداﷲ در 15 ربیعالاول سال 322 در مهدیه درگذشت و پسرش قائم به جای وی نشست. (از ریحانةالادب ج 6 ص 38). و رجوع به کامل التواریخ ابن الاثیر و اعلام زرکلی ج 2 ص 619 و فاطمیان در همین لغت نامه شود.

مهدی. [ م َ ] (اِخ ) شیخ محمد احمدبن سیدعبداﷲ، معروف به مهدی (متمهدی ) (1843-1885 م.). در حدود سال 1880 م. ادعای مهدویت کرد و در سودان علیه مصر و انگلستان قیام نمود و یاران او به زودی در 1885 شهر خرطوم را متصرف شدند و ویران کردند. خود وی در همان سال در ام درمان درگذشت و پیروانش را لرد کیچنر فرمانده قوای مصر و انگلیس در 1898 شکست داد. و رجوع به مهدویت شود.

مهدی. [ م َ ] (اِخ ) محمدبن احمدبن حسن بن قاسم زیدی. از نسل الهادی الی الحق. صاحب یمن و از ائمه ٔ زیدیه بود. بعد از وفات محمدبن اسماعیل با او بیعت کردند (سال 1097 هَ. ق.) و در سال 1127 خلع گردید و سال بعد درگذشت. (از اعلام زرکلی ج 3 ص 859). و رجوع به هادی الی الحق شود.

مهدی. [ م َ ] (اِخ ) محمدبن ادریس بن علی حمودی. از پادشاهان دولت حمودی است در اندلس. در 438 هَ. ق. به حکومت رسید و به سال 450 هَ. ق. درگذشت. (از اعلام زرکلی ج 3 ص 861).

مهدی. [ م َ ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲ القائم بامراﷲبن عبدالرحمن ، ابوعبداﷲ مهدی سعدی. از پادشاهان بزرگ دولت سعدیون در مراکش بود. به سال 946 هَ. ق. با اوبیعت کردند. با پرتقالیها جنگید و آنان را از بلاد سوس بیرون کرد و سرانجام به دست یکی از موالی خود کشته شد (سال 964 هَ. ق.). (از اعلام زرکلی ج 3 ص 933).

مهدی. [ م َ ] (اِخ ) لقب محمد ثانی ، یازدهمین خلیفه ٔ اموی اسپانیا. رجوع به امویان اندلس شود.

مهدی. [ م َ ] (اِخ ) میرزامهدی خان استرآبادی ، فرزند نصیر استرآبادی. منشی نادرشاه افشار بود و وقایع سلطنت این پادشاه را تا سال 1160 هَ. ق. (سال مرگ نادر) نوشت و آن راجهانگشای نادری نام نهاد. دیگر تألیفات او عبارت است از «سنگلاخ » که لغت نامه ای است ترکی به فارسی که درسال 1172 تا 1173 تألیف کرده و دیگر «دُرّه ٔ نادره ». علاوه بر اینها وی به امر نادرشاه کتب عهد عتیق (تورات ) و عهد جدید (اناجیل اربعه ) را با دستیاری عده ای از علمای یهود و نصاری به فارسی ترجمه کرده است.

معنی مهدی به فارسی

مهدی
ابومحمد عبیدالله ملقب به المهدی موسس دولت فاطمیان است . وی در سال ۲۹۶ ه. در سجلماسه از بلاد افریقا قیام کرد و تمام آن ناحیه را از تصرف خلفای عباسی بیرون آورد . در ۲۹۷ ه. به خلافت نشست و خطبه بنام وی خوانده شد . عبیدالله در سال ۳٠۳ ه. به خلافت قیروان شهری بنیان نهاد که به مناسبت انتساب به وی آن را مهدیه خواندند . عبیدالله در ۱۵ ربیع الاول سال ۳۲۲ در مهدیه درگذشت .
هدایت شده، ارشادشده، کسی که خداونداورابسوی حق هدایت نموده
( اسم ) هدیه داده شده هدیه آورده .
ده کوچکی است از دهستان سردار آباد بخش مرکزی شهرستان شوشتر .
مهدی میرزا
میرزا مهدی خان استر آبادی فرزند نصیر استر آبادی منشی نادرشاه افشار بود و وقایع سلطنت این پادشاه را تا سال ۱۱۶٠ ه.ق. که سال مرگ نادر است به رشته تحریر کشید و آن را تاریخ جهانگشای نادری نام نهاد . کتاب سنگلاخ که لغتنامه ای ترکی به فارسی است و در ۱۱۷۲ یا ۱۱۷۳ تالیف شده است و نیز دره نادره از تالیفات اوست .
مهدی آباد
ده دهستان میان آب بخش مرکزی شهرستان شوشتر استان ششم . در ۱٠ کیلومتری جنوب شوشتر . گرمسیر است و ۸٠٠ تن سکنه دارد . شعبه ای از رودخانه کارون آب آن را تامین می سازد. محصولش غلات برنج صیفی و کنجد است.
دهی است از بخش حومه شهرستان اصفهان
مهدی آباد زیرافزار
دهی است از بخش فهرج شهرستان بم
مهدی آباد سردار
دهی است از شهرستان رفسنجان
مهدی آباد مجدالدوله
دهی است از بخش کرج شهرستان تهران .
مهدی آباد واحد
دهی است از شهرستان رفسنجان
مهدی استر آبادی
شاعر است و در سال ۹۲۴ درگذشته
مهدی اصفهانی
از شاعران قرن دوازدهم هجری است
مهدی پهلوان
محمد مهدی شاعر و پهلوان بود و در قرن نهم می زیست و از برخی دانشها و کمالات بهره داشت و در کشتی گیری و پهلوانی سر آمد اقویائ زمان و در موسیقی مشق نموده بود .
مهدی تبریزی
مهدی بیگ شقاقی از ایل اسپرلو بود . مدتی در تبریز در خدمت خداداد خان دنبلی بیگلربیگی آنجا بسر برد و اواخر عمرش را در اصفهان گذراند .
مهدی حلی
ابن داود ابن سلیمان حلی شاعر و ادیب بود . در حله عراق زاده شد و هم در آنجا درگذشت .
مهدی حمال
یکی از مشاهیر پرخواران به زمان ناصرالدین شاه مثل مهدی حمال پرخوار که لقمه های بزرگ گیرد .
مهدی خالصی
حاجی شیخ . . . از علمای شیعه ساکن عراق بود که پس از جنگ بین الملل در ژوئن ۱۹۲۳ دولت عراق او را با عده ای از علما تبعید کرد .
مهدی خان
دهی است از بخش قروه شهرستان سنندج
مهدی خانی
( صفت منسوب به مهدی خان نامی اسم ) نوعی برنج که در رود بار قزوین کاشته میشد اکوله .
مهدی خویی
پسر میرزا نصیر خدمت دیوانی داشته و در فن انشا ماهر بوده و شعر می سروده و در اواخر عمر سلوک عرفانی داشته و منزوی بوده و در حدود ۱۲۶۸ ه. ق . زنده بوده است .
مهدی رازی
سید مهدی فرزند میرزا غیاث عرب نسابه طباطبائی از شاعران قرن یازدهم است . در شیراز تحصیل کرد و سپس به اصفهان رفت .
مهدی رجه
دهی است از بخش بهشهر شهرستان ساری
مهدی سنوسی
محمد بن محمد بن علی سنوسی پیشوای فرقه سنوسیه دوم . بسال ۱۲۶۲ ه. ق . زاده شد بعد از پدرش جانشینی او را بر عهده گرفت .

معنی مهدی در فرهنگ معین

مهدی
(مَ یّ) [ ع . ] (اِمف .) هدایت شده ، ارشاد شده .
(مُ دا) [ ع . ] (اِمف .) هدیه داده شده .

معنی مهدی در فرهنگ فارسی عمید

مهدی
۱. نام قائم مقام منتظر در نزد شیعیان.
۲. (صفت) [قدیمی] کسی که خداوند او را به سوی حق هدایت نموده، هدایت شده، ارشاد شده.

مهدی در دانشنامه اسلامی

مهدی
مهدی به معنای راهنمایی شده به دست خدا، در اصطلاح روایات اسلامی یکی از القاب منجی اسلامی و در باورهای شیعی، لقب امام دوازدهم(ع) شیعیان است که سرانجام ظهور و زمین را از عدل و داد پر می کند. از آنجا که پیامبر(ص) درباره ظهور منجی به نام مهدی از خاندان خود وعده داده بود، مسلمانان از واپسین روزهای پس از رحلت پیامبر، منتظر ظهور مهدی (ع) بودند.
برخی از گروه‎های اسلامی نظیر زیدیان و بنی عباس با انتخاب لقب مهدی برای رهبران قیام خود علیه دستگاه حاکم و با ادعای برپایی عدالت و از بین بردن ظلم، توده‎های معتقد به مهدی موعود را به خود جلب و از آن برای تثبیت حکومت خود استفاده می‎کردند. بر اساس برخی گزارش‎ها لقب مهدی در صدر اسلام از باب بزرگداشت نیز برای بزرگان به کار می رفته است. برخی محققان مدعی‎اند نخستین کسی که مهدی را در کاربرد اعتقادی آن به عنوان منجی به کاربرد ابو اسحاق کعب بن ماته بن حیسوء حمیری (درگذشت۳۴ق) است.
مهدی صفت مفعولی و به معنی شخص راهنمایی شده به دست خدا است.این کلمه از ماده «ه ـ د ـ ی» به معنای هدایت و راهنمایی از روی لطف و خیرخواهی است. گویا معنای «هدایت» در اینجا مقابل ضلالت است و به راهنمایی معنوی اشاره دارد. کلمه مهدی در قرآن نیامده ولی دیگر مشتقات مادی «ه ـ د ـ ی» مکرر در این کتاب آسمانی به کار رفته اند از جمله در دو آیه قرآنی این ماده بر هیئت اسم فاعل و به معنای «هدایت کننده» است به کار رفته است.
مهدی (خلیفه عباسی)
"ابوعبدالله مهدی" بعد از پدرش منصور به قدرت رسید از کار او می توان به وسعت دادن مسجدالحرام، گذاشتن دستگاه برید (اطلاعات) و رونق گرفتن تجارت در بغداد اشاره کرد.
دوران مهدی، ادامه عصر منصور و دوره تحکیم پایه های قدرت عباسیان است. هنوز نیروهای وفادار به عباسیان که به نام شیعه بنی عباس خوانده شدند، مطمئن ترین نیروهای حکومت بودند. همان ها بودند که با شورش و فریاد، عیسی بن موسی را وادار کردند تا به نفع پسر مهدی از ولایت عهدی کناره گیری کند.
مهدی عباسی در سفر حج میان مردم مکه و مدینه بذل و بخشش فراوانی می کرد. این اقدام، نوعی حرکت تبلیغی برای وی بود، کاری که در دوره های مختلف تاریخ، خلفا و امیران نسبت به مردم این دو شهر انجام می دادند. وی بر مساحت مسجدالحرام و مسجدالنبی افزود و در آبادی راه های حج کوشید.
مهدی در یکی از سفرها، تعداد پانصد نفر از نوادگان انصار را به عنوان اعوان و انصار خود از مدینه به بغداد کوچ داده برای آنها امکانات زندگی فراهم کرد. این اقدام، نوعی دلجویی از انصار بود که در دوران امویان مورد ستم بودند و بعدها نیز به دلیل حمایت از شورش نفس زکیه در مدینه، مورد بی مهری منصور واقع شده بودند.
دوران مهدی، در ادامه دوران منصور، دوره استحکام پایه های قدرت عباسیان است که شکوه آن در دوران هارون ظاهر می شود. در تمامی این دوره به جز اندلس که در اختیار امویان بود، سایر سرزمین های اسلامی، تحت سلطه عباسیان قرار داشت.
شورش هایی نیز در زمان او به وجود آمد، شورش یوسف البرم که به منظور امر به معروف و نهی از منکر قیام کرد، شورش مقنع (سپید جامگان) و شورش عبدالسلام یشکری را می توان نام برد.
از آنجا که مهدی عباسی وقت خود را عموما به حل منازعات داخلی و کشورگشایی می گذراند، امام موسی بن جعفر علیه السلام در زمان او اندک فرصتی برای بیان حقایق شرع و مظلومیت اهل بیت علیهم السلام یافت.
البته مهدی برای در امان ماندن از خطر احتمالی از سوی امام، حضرت را مدتی زندانی کرد و چون تضمین گرفت که بر علیه او نشورد، حضرت را آزاد کرد. تفصیل واقعه به روایت فضل بن ربیع از پدرش چنین است: وقتی مهدی، حضرت موسی بن جعفر علیه السلام را زندانی کرد، یکی از شب ها حضرت امیرمؤمنان علی علیه السلام را در خواب دید که به او فرمود: «یا محمد فهل عسیتم ان تولیتم ان تفسدوا فی الارض وتقطعوا ارحامکم» آیا شما به این امید بودید که اگر ولایت یافتید، در زمین فساد کنید و قطع ارحام کنید! به دنبال این خواب، خلیفه ربیع را شبانه خواست و گفت: که موسی بن جعفر علیه السلام را نزدش حاضر کند.
مهدی (عج) تجسم امید و نجات
«مهدی(ع) تجسم امید و نجات» اثر عزیزالله حیدری، تلاشی است در جهت اثبات مهدویت و طرح مباحث غیبت، انتظار و ظهور ولیعصر(عج) که به زبان فارسی نوشته شده است.
جامعیت و گستردگی بحث پیرامون مباحث مهدویت کتاب را حائز اهمیت کرده است.
کتاب فاقد تبویب و فصل بندی است ولی می توان مطالب را در پنج بخش تقسیم بندی کرد که به تفصیل خواهد آمد.
مؤلف با طرح عقاید متفکرین معاصر جهان غرب درباره بن بست بشریت به طرح نظرات و آراء دانشمندان دیگر مذاهب و کتاب های آسمانی آنها درباره ظهور منجی در عصر حاضر پرداخته است. زندگی امام عصر، نایبان چهارگانه امام و برخی از توقیعات امام از دیگر مطالب کتاب است. در لابلای مطالب کتاب نیز برخی پرسش ها درباره فایده غیبت، انتظار، طول عمر امام(ع) و چگونگی قیام حضرت پاسخ داده شده است.
بخش اول کتاب به بیان چندین مبحث پرداخته است:
مهدی (عج) ده انقلاب در یک انقلاب
مهدی(عج)، ده انقلاب در یک انقلاب مجموعه ای از متن سخنرانی های دکتر حسن رحیم پور ازغدی در دانشکده های تهران و مشهد سال های 79 و 1380ش می باشد.
مجموعه نگاهی به حکومت جهانی امام مهدی(ع) و شاخص های انسانی جامعه مهدوی دارد.
اثر از سه بخش با عناوین دولت عاشقی و عدل جهانی، مهدی(عج)، نیمه شرقی، نیمه غربی و جهانی شدن، پایان تاریخ و مهدویت تشکیل یافته است.
بخش اول متن سخنرانی دکتر در تالار فردوسی، دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در 22 مهر 1380 می باشد. گوینده قیام مهدی را نقطه غلیان تاریخ و شوک بزرگ تاریخی می داند که علیه ستمگران جهان و برای گشودن راه تنفس بشریت محروم، صورت خواهد گرفت و بر اساس روایات، نه فقط راه تنفس، بلکه ایشان راه تعقل بشریت را نیز خواهند گشود. وقتی ایشان بیایند عقلانیت تازه فعلیت پیدا می کند. ایشان مخالفان عقل را بر سر جای خود خواهند نشاند. بازار عقلانیت و عدالت، هر دو را گسترش خواهند داد که به هم مربوط هستند. و نه عدالت را جدا از عقل می توان به درستی فهمید و معنا و اجرا کرد و نه عقل و عقلانیت اگر به عدالت، معطوف نباشد، عقل سالم و عقل به معنای واقعی کلمه است با آمدن ایشان نیز ریشه کینه در دنیا خشکانده می شود و در دوران حاکمیت او و در جامعه ای که او بنا خواهد نمود، کینه توزی و کینه ورزی نخواهد بود، زیرا ایشان عوامل کینه توزی؛ یعنی ظلم و جهل را بر خواهد انداخت و رسم برادری و دولت عاشقی را برقرار خواهد کرد. در حکومت و حرکت او، ریشه ستم نیز از جای کنده خواهد شد: گوینده با اشاره به روایات و فرازهایی از دعای ندبه، به بررسی موضوع پرداخته است و با طرح جهان وطنی و عدالت جهانی پس از ظهور اشاره می کند و می گوید، ایشان با نبردی فراگیر و جهانی به این جنگ همه علیه همه در تاریخ خاتمه خواهد داد و با استقرار دولت عدل جهانی، دیگر در دنیا جز شهروند جهانی نخواهیم داشت. و در جهان وطنی ایشان، دعوای نژادها، ملیت ها و قومیت ها پایان خواهد یافت. وی به نظریات نظریه پردازان غربی؛ از جمله محافظه کاران و لیبرال ها درباره پایان جهان اشاره می کند و به نقد و بررسی آن ها می پردازد و همه وعده های مهدویت را واقعی و راستین، توصیف می کند. به همین خاطر جامعه مهدی، نا کجا آباد نیست، همه جا آباد است. یک جزیره دور افتاده محصور در خود، شهرکی پشت ابرها و در ذهن شاعران نیست. جامعه مهدی(ع)، جامعه بسته نیست که پلیس های آن از شهروندهایش بیشتر باشد. بلکه شهری است که بر اساس آگاهی، آزادی و اخلاق بنا می شود و تمدنی است که برای نخستین بار در مقیاس جهانی، علم و عبودیت، قدرت و معنویت و دنیا و آخرت را با یکدیگر جمع می کند.
بخش دوم متن سخنرانی دکتر در تالار شهید چمران دانشکده فنی دانشگاه تهران در 29 مهر 1380ه‍ می باشد. گوینده شرق و غرب جهان را وطن و خانه امام مهدی(ع) می داند که هیچ چیزی مانع راه او نخواهد شد. وی پس از اشاره به شرقی بودن پدر امام مهدی(عج) و غربی بودن مادر ایشان، مخاطبان امام را شرقیان و غربیان می داند. و از پیامبر(ص) نقل می کنند که فرمود: «یبلغ سلطانه المشرق و المغرب»، سلطه مهدی(عج) و قدرت او سراسر شرق و غرب جهان را خواهد گرفت». هیچ کشور و سرزمینی خارج از اقتدار او نخواهد بود و هیچ مرزی و حتی جزیره ای خارج از اقتدار مهدی(عج) نخواهد بود. گوینده سپس به شاخص های انسانی جامعه مهدوی اشاره می کند که در آن روابط انسانی بر اساس مناسبات و معیارهای انسانی شکل می گیرد. شاخص های جامعه مهدوی، دوستی و برادری، رحمت، صلح، یگانگی و محبت می باشد. گوینده با نقل روایات متعدد به این نتیجه می رسد که در نظام مهدوی، فاصله های طبقاتی و حقوقی از بین خواهد رفت و به انقلاب امنیتی، عمرانی، فرهنگی و معرفتی، علمی، عقلی، اقتصادی، فناوری، حقوقی و انقلاب در مناسبات انسانی در عصر ظهور اشاره می کند. این انقلابات ده گانه در انقلاب مهدوی، از همه جهات،یک استثناء در تاریخ بشر است و تنها یک انقلاب سیاسی به شمار نمی رود، بلکه تحولی همه جانبه و عمیق در همه ابعاد مادی و معنوی بشر است که گوینده این انقلابات را با استناد به روایات از ائمه معصومین علیهم السلام مطرح می کند، آن گاه گوینده در باب یاران حضرت مهدی(ع) و ابزار و تسلیحات و فن آوری ارتباطی و تبلیغاتی آنان سخن می گوید و روش حکومت ایشان را با استفاده از روایات تبیین می کند. از جمله این روایات، روایتی از حضرت امیر(ع) است که فرمودند: «وقتی امام مهدی ما قیام کند، عهدنامه و پیمان نامه ای بین او و آن 313 نفر امضاء می شود و آنان تعهد می کنند که به این میثاق پای بند خواهند بود و تخلف نخواهند کرد. مهدی(عج) متقابلاً خود نیز تعهداتی می کند. همان گونه رفت و آمد کند که آنان می کنند. آن چنان لباس بپوشد که یارانش می پوشند. آن گونه سوار شود که آنان سوار می شوند. خلاصه همان گونه باشد که آنان هستند و در حکومت مهدی(عج) هیچ حجاب و بارگاه و فاصله ای با مردم و توده ها نخواهد بود.»
مهدی آل کاشف الغطاء
شیخ مهدی آل کاشف الغطاء، فرزند شیخ علی کاشف الغطاء و نوه شیخ جعفر کاشف الغطاء است. وی در سال ۱۲۲۶ هـ . ق. در نجف به دنیا آمد و تحصیلات خود را در همان جا به پایان رساند. شیخ مرتضی انصاری احترام فوق العاده ای برای او قائل بود؛ تا جایی که در بیشتر امور شرعی و عمومی، او را بر دیگران مقدم می داشت. وی پس از رحلت شیخ انصاری، مرکز حلّ و فصل امور گردید و عده زیادی از مسلمانان قفقاز، تهران، اصفهان، تبریز و عراق از وی تقلید کردند. وی ادیب، شاعر و سخنوری توانا بود. وی دو مدرسه علمیه برای طلاب علوم دینی در نجف و کربلا ساخت و آرامگاه جدّش، شیخ جعفر کاشف الغطاء را تعمیر کرد.
مهدی اعتماد مقدم
مهدی اعتماد مقدم از افراد سرشناس خاندان اعتماد مقدم و صاحب منصبان دوران قاجار بود.
مهدی اعتمادمقدم فرزند محمدباقرخان اعتمادالسلطنه در ۱۲۶۸ (ه. ش) در تهران متولد شد. پس از انجام تحصیلات ابتدائی و متوسطه وارد مدرسه علوم سیاسی گردید.
مشاغل وی
پس از طی کردن دوره ، در ۱۲۸۷ (ه. ق) به خدمت در وزارت امور خارجه درآمد و در طول خدمت خود در آن وزارتخانه بارها در استامبول، باطوم، تفلیس، آنقره و جده ماموریت داشته است. وی مدتی به عنوان کارگزار خوزستان مشغول بود. در ۱۳۰۶ به دادگستری انتقال یافت و مشاغل قضائی را طی کرده، به مستشاری و ریاست شعبه دیوان کشور رسید. چندی هم رئیس دفتر دیوان کشور و مدیرکل اداری وزارت دادگستری بود. او علاوه بر مشاغل سیاسی و قضائی، با مطبوعات همکاری داشته، در زمینه های ادبی و تاریخی مقاله می نوشت و آثار زیادی در زمینه های یاد شده از وی باقی مانده است. اعتماد مقدم در طول خدمتش موفق به دریافت نشان ها و جوایز زیادی گردید که از آن جمله می توان به نشان شیر و خورشید، نشان درجه دو علمی، نشان درجه سه عثمانی از دولت ترکیه عثمانی اشاره نمود.
مهدی الهی قمشه ای
حکیم الهی قمشه ای،نام او مهدی و لقبش محیی الدین است.
نیاکان حکیم قمشه ای از سادات بحرین بوده اند، و وی با آن که به تحقیق به سیادت خود یقین پیدا کرده، ولی از آن جا که احتمالا پس از سال ها در بر داشتن لباس روحانیت و بر سر داشتن عمامه سفید، به این حقیقت پی برده، شاید برای آن که حمل بر تظاهر نشود، عمامه خود را به سیاه که علامت سیادت است تغییر نداده است. نام و نسب او از این قرار است: میرزا مهدی بن حاج ملا ابو الحسن بن حاج عبد المجید بن حاج محمد رضا بن حاج عبد الملک بن حاج شیخ جعفر السید البحرینی . نام او مهدی و لقبش محیی الدین است. چنان که خود در منظومه مفصلی، هم به اصل و نسب خود و هم به نام و لقبش تصریح دارد: الهی طبع و مهدی نام و در عشق لقب گردید محیی الدین مقرر
تولد
تاریخ ولادت او در قمشه/ شهرضا ۱۳۱۹ ق است. (بعضی منابع تاریخ تولد او را ۱۳۱۸ ق دانسته اند ). در پنج سالگی به مکتب رفت و تا هفت سالگی مقدمات ادبیات فارسی و عربی آموخت. سپس نزد پدر دانشمند خود و استادان دیگر در همان شهر ادامه تحصیل داد. نشانه ای از استعداد زبانی- ادبی درخشان او این است که در پانزده سالگی در زبان و ادب عرب و دستور زبان و علوم بلاغی به پایه ای رسید که شرح نظام نیشابوری و مطول تفتازانی را تدریس می کرد.
استادان
استادان او در قمشه عبارت بوده اند از: ۱. ملا محمد مهدی فرزانه قمشه ای (۱۳۰۲- ۱۳۷۲ ق) (در رشته فقه، اصول و حکمت) ۲. حسین امین جعفری (۱۲۹۵- ۱۳۶۹ ق) سپس برای ادامه تحصیل در سطحی بالاتر به حوزه علمی اصفهان کوچید. استادان او در حوزه علمیه پیشرفته اصفهان عبارت بوده اند از: ۳. شیخ محمد حکیم خراسانی ۴. آیت الله شهید مدرس
هجرت به مشهد
...
مهدی الهی قمشه ای
محمدمهدی الهی قمشه ای (۱۲۸۰- ۱۳۵۲ش)، ملقّب به مُحیی الدین حکیم، عارف، شاعر و مترجم قرآن و صحیفه سجادیه و مفاتیح الجنان است. او را آغازگر عصر ترجمه روان و آزاد قرآن به فارسی خوانده اند. از ابتدای تأسیس دانشگاه تهران به مدت ۳۵ سال به تدریس علوم عقلی و ادبیات در این دانشگاه اشتغال داشت. تخلّص شعری وی الهی است. حسین و مهدیه الهی قمشه ای فرزندان او هستند.
محمدمهدی الهی در سال ۱۲۸۰ شمسی در قمشه (شهرضا) از توابع اصفهان متولد شد. نیاکان او از سادات بحرین بودند که در زمان نادر شاه افشار به ایران مهاجرت کردند و در قمشه ساکن شدند. از ۵ سالگی آموختن را آغاز کرد و تا ۷ سالگی مقدمات ادبیات فارسی و عربی را آموخت و سپس به فراگیری علوم دینی نزد پدرش ملا ابوالحسن که از علمای شهر بود پرداخت و مقدمات فقه و اصول و حکمت را نیز نزد ملا محمد هادی فرزانه قمشه ای آموخت.
مهدی بازرگان
بازرگان، مهدی، از رجال سیاسی و علمی ایران از دهه سی تا دهه هفتاد قرن حاضر بود.
در ۱۲۸۶ ش در تهران متولد شد. پدرش از بازرگانان خوشنام و متدین آذربایجانی مقیم تهران بود. بازرگان تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران به پایان رسانید. در دارالمعلمین، تحت تأثیر تعلیمات میرزاابوالحسن خان فروغی، که او را استاد ادبیات، تاریخ و فلسفه و پایه گذار تفسیر قرآن و نویسنده مبتکر به سبک علمی و جدید در مدارس معرفی می کند، قرار گرفت. جزو نخستین گروه محصلان اعزامی به اروپا، به فرانسه رفت. پس از چندی با موفقیت در دو مسابقه ورودی مدرسه مرکزی هنر و صنایع پاریس (مدرسه سانترال)، به عنوان اولین ایرانی پذیرفته شده در مسابقه یک مدرسه عالی فرانسوی، در این مدرسه مشغول تحصیل شد. بازرگان هنگام ترک ایران، جوانی معتقد به دیانت و علاقه مند به ملیت بود واین ویژگی ها را در سالهای تحصیل در اروپا همچنان حفظ کرد. او در هفت سال اقامت در فرانسه، تحت تأثیر بعضی از جنبه های تمدن غربی قرار گرفت و در بازگشت به میهن، اندیشه هایی را با خود به ارمغان آورد. پس از بازگشت به ایران در ۱۳۱۳ش و به پایان رساندن خدمت سربازی، در «شرکت ساختمان» که از طرف علی اکبر داور، وزیر دارایی وقت، تأسیس شده بود، استخدام شد و همزمان در دانشکده فنی دانشگاه تهران به تدریس پرداخت و اندکی بعد با چند نفر از دوستان از فرنگ برگشته خود، شرکتی به نام «اتحاد مهندسین ایران» (اما) تأسیس کرد. در ۱۳۱۹ش در اداره ساختمان بانک ملی ایران مدیریت دایره تاسیسات را برعهده گرفت. او از همان نخستین سالهای بازگشت به ایران، در پی رویارویی با اشکالات و مسایل دینیِ جوانان و دانشجویان و مصائب فکری و اجتماعیِ کشور، در صدد تبلیغ و گسترش اندیشه دینی برآمد. اندیشه دینی در نظر او «با توجه به افکار و نیازهای زمان معاصر، به معنای برداشت و نگرش و اعمال دین با دیده علمی و طرز تفکر جدید» بود. او دین را از دیدگاه تفکر علوم تحققی و تجربی مبتنی بر طبیعت مشهود می نگریست

خصوصیات اندیشه دینی در نظر بازرگان
خصوصیات اندیشه دینی در نظر او عبارت بود از: خالی بودن از تعصب و تظاهر و تملق و برخورداری از استقلال و آزادگی، وارستگی و استغنای از روحانیت، به معنی عدم تقید به تبعیت از روحانیت و عدم احتیاج به رهبری غیرخدا و رسول، بازنگری به خود و بازگشت به خویشتن خویش، بازگشت به قرآن، دین دنیائی.

آشنایی بازرگان با آیت الله سیدمحمود طالقانی
نخستین مقاله مذهبیِ بازرگان پس از بازگشت به کشور در ۱۳۱۹ش انتشار یافت. در همین سال، بازرگان با آیت الله سیدمحمود طالقانی آشنا شد و این آشنایی بعد ها به دوستی و همکاری صمیمانه ای بدل شد که تا هنگام درگذشت طالقانی در ۱۳۵۸ش ادامه داشت. شهریور ۱۳۲۰ در تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران نقطه عطف بود. حکومت خودکامه رضاشاه در پی هجوم ارتش متفقین به ایران فروپاشیده و خود او از ایران گریخته بود. شاه جدید، هنوز تجربه و توانایی تسلط بر کشور را نداشت. این تغییر و تحول ناگهانی، فرصت مغتنمی برای احزاب و گروههای سیاسی و فکری و مذهبی پدید آورد تا به سازماندهی هواداران و ترویج افکار خویش پردازند.

عمده حریان های فکری وسیاسی در دانشگاه ها بین سالهای ۱۳۲۰ - ۱۳۱۹
...
مهدی بامداد
بامداد، مهدی، از پیشگامان رجال نویسی دوره معاصر (۱۲۷۶ـ۱۳۵۲ ش)می باشد. فرزند رفیع الممالک خراسانی بود و در مشهد متولد شد.
تحصیلات قدیمی داشت و به زبان فرانسه مسلط بود. با رجال سیاسی نظیر تقی زاده، نجم الممالک و ابراهیم حکیمی (حکیم الملک) مناسبات دوستانه داشت. در مشاغل دولتی به مدارج عالی رسید، و در ۱۳۲۲، در دولت علی سهیلی، به همراه حسین مکی، به پیشنهاد نخست وزیر، به عضویت کمیسیون بازرسی انتخاب و مأمور بازرسی وزارت کشاورزی و پیشه و هنر شد. در دولت حکیمی از آبان تا بهمن ۱۳۲۴ معاون نخست وزیر بود. سالهای بعد نیز در کارها به حکیمی کمک می کرد.

علّت مشهور شدن بامداد
شهرت عمده بامداد، به سبب تألیف شرح حال رجال ایران در قرن ۱۲ و ۱۳ و ۱۴ هجری است. این کتاب دائرة المعارف تاریخ رجال ایران و یکی از مراجع مهم برای محققان و دانش پژوهان است و مؤلف با پشتکار، مطالعه و تحقیق چند ساله و بر اثر معاشرت طولانی با خانواده های رجال سیاسی موفق به تألیف آن شد. بعلاوه از منابعی چون خاطرات و خطرات اعتماد السلطنه، کتابهای خان ملک ساسانی، مجله های یادگار، یغما و کتاب ایران و قضیه ایران اثرِ لرد کُرزِن بهره برده است. بامداد ابتدا تصمیم داشت مجموعه یادداشتهای خود را در ده جلد انتشار دهد، لکن به سبب بیماری آن ها را طی سالهای ۱۳۴۷ـ۱۳۵۱ ش در شش مجلد منتشر کرد. او در تدوین مطالب کتاب، استقلال رأی و نظر داشت و از داوری های رجال نویسان پیشین تأثیر نگرفت.نثر این کتاب روان است و، چنانچه با معیار قزوینی، در ارزیابی لغت نامه دهخدا، آن را بسنجیم، تقریباً بدون غلط است. اما کاستی هایی نیز دارد؛ از جمله این که زندگینامه ها براساس نام اشخاص (نه شهرت آنان) تنظیم شده، در شرح احوال نظم تاریخی رعایت نشده، از ذکر منابع و مآخذ خودداری شده، شرح حال عده ای از مشاهیر نیامده، از رجال دوره افشاریه و زندیه ذکری نرفته، و در دوره قاجار نیز، بجز دوره سلطنت ناصرالدین شاه، به شرح حال شمار معدودی از رجال اکتفا شد، لکن هیچ یک از اینها از ارزش کتاب نمی کاهد.

دومین اثر بامداد
اثر دیگر بامداد آثار تاریخی کلات و سرخس است که انجمن آثار ملی ایران آن را در سالهای ۱۳۳۳ و ۱۳۴۴ ش چاپ کرده است. او در مقدمه کتاب، هدفش را از سفر چند ماهه به مشرق ایران، بررسی جوامع محلی در این نواحی و مقایسه نام جاهای موجود در شاهنامه و آثار جغرافیایی قدیم با شکلهای امروزی آن ذکر کرده است.

آثار دیگر بامداد
...
مهدی باکری
مهدی باکری (1333-1363) از فعالین قبل از انقلاب در عرصه سیاست و مبارزه علیه رژیم پهلوی بود در زمان بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و دوران هشت سال دفاع مقدس هم با فرماندهی عملیات های خیبر، مسلم بن عقیل و والفجر و... یاور امام و انقلاب بود و سر انجام به شهادت رسید.
مهدی باکری در سال 1333 در شهرستان میاندوآب در یک خانواده مذهبی به دنیا آمد. وی در دوران کودکی مادرش را از دست داد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در ارومیه به پایان رساند و در دوره دبیرستان (همزمان با شهادت برادرش علی باکری به دست دژخیمان ساواک) وارد جریانات سیاسی شد. پس از اخذ دیپلم با وجود آن که از شهادت برادرش بسیار متاثر و متالم بود، به دانشگاه راه یافت و در رشته مهندسی مکانیک مشغول تحصیل شد.
از ابتدای ورود به دانشگاه تبریز یکی از افراد مبارز این دانشگاه بود. او برادرش حمید را نیز به همراه خود به این شهر آورد. مهدی باکری در طول فعالیت های سیاسی خود (طبق اسناد محرمانه بدست آمده) از طرف سازمان امنیت آذربایجان شرقی (ساواک) تحت کنترل و مراقبت بود. پس از مدتی حمید را برای برقراری ارتباط با سایر مبارزان به خارج از کشور فرستاد تا در ارسال سلاح گرم برای مبارزین داخل کشور فعال شود. مهدی باکری در دوره سربازی با تبعیت از اعلامیه حضرت امام خمینی رحمت الله علیه - در حالی که در تهران افسر وظیفه بود - از پادگان فرار و به صورت مخفیانه زندگی کرد و فعالیت های گوناگونی را در جهت پیروزی انقلاب اسلامی نیز انجام داد.
پس از پیروزی انقلاب و به دنبال تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به عضویت این نهاد درآمد و در سازماندهی و استحکام سپاه ارومیه نقش فعالی را ایفا کرد. پس از آن بنا به ضرورت، دادستان دادگاه انقلاب ارومیه شد. همزمان با خدمت در سپاه، به مدت 9 ماه با عنوان شهردار ارومیه نیز خدمات ارزنده ای را از خود به یادگار گذاشت. ازدواج مهدی باکری مصادف با شروع جنگ تحمیلی بود.
مهریه همسرش اسلحه کلت او بود. دو روز بعد از عقد به جبهه رفت و پس از دو ماه به شهر برگشت و بنا به مصالح منطقه با مسئولیت جهاد سازندگی استان، خدمات ارزنده ای برای مردم انجام داد. مهدی باکری در مدت مسئولیتش به عنوان فرمانده عملیات سپاه ارومیه تلاش های گسترده ای را در برقراری امنیت و پاکسازی منطقه از لوث وجود وابستگاه و مزدوران شرق و غرب انجام داد و به رغم فعالیت های شبانه روزی در مسئولیت های مختلف، پس از شروع جنگ تحمیلی، تکلیف خویش را در جهاد با کفار بعثی و متجاوزین به میهن اسلامی دید و راهی جبهه ها شد.
مهدی باکری بااستعداد و دلسوزی فراوان خود توانست در عملیات فتح المبین با عنوان معاون تیپ نجف اشرف در کسب پیروزی ها موثر باشد. در این عملیات یکی از گردانها در محاصره قرار گرفته بود، که ایشان به همراه تعدادی نیرو با شجاعت و تدبیر بی نظیر آنان را از محاصره بیرون آورد. در همین عملیات در منطقه رقابیه از ناحیه چشم مجروح شد و به فاصله کمتر از یک ماه در عملیات بیت المقدس (با همان عنوان) شرکت کرد و شاهد پیروزی لشکریان اسلام بر متجاوزین بعثی بود.
در مرحله دوم عملیات بیت المقدس از ناحیه کمر زخمی شد و با وجود جراحت هایی که داشت در مرحله سوم عملیات، به قرارگاه فرماندهی رفت تا برادران بسیجی را از پشت بی سیم هدایت کند.
در عملیات رمضان با سمت فرماندهی تیپ عاشورا به نبرد بی امان در داخل خاک عراق پرداخت و این بار نیز مجروح شد اما با هر نوبت مجروحیت، وی مصممتر از پیش در جبهه ها حضور می یافت و بدون احساس خستگی برای تجهیز، سازماندهی، هدایت نیروها و طراحی عملیات، شبانه روز تلاش می کرد. در عملیات مسلم بن عقیل با فرماندهی او بر لشکر عاشورا و ایثار رزمندگان سلحشور، بخش عظیمی از خاک گلگون ایران اسلامی و چند منطقه استراتژیک آزاد شد.
مهدی بن برکه
بن بَرَکه، مهدی، مبارز انقلابی، سیاستمدار و رهبر حزب اتحاد ملی نیروهای مردمی (حزب الاتحاد الوطنی للقوّات الشعبیة) مراکش بود.
او در ۱۳۳۸/۱۹۲۰ به دنیا آمد. در دوران تحصیل خود بویژه در ریاضیات فرد مستعد و ممتازی بود و در ۱۳۲۰ ش /۱۹۴۱ در ۲۱ سالگی از دانشگاه الجزایر فارغ التحصیل شد و در رباط به تدریس ریاضیات پرداخت.

ورود به عرصه سیاست
بن برکه از اوایل نوجوانی وارد فعالیت های سیاسی شد و به سبب فعالیت های استقلال طلبانه، فرانسویان، او را همراه احمد بلافریج ، مبارز ملی گرای مراکش، زندانی کردند. در کسب استقلال مراکش تأثیر عمده ای داشت، به طوری که فرانسویان او را «دشمن شماره یک» می خواندند. پس از تأسیس حزب استقلال در ۱۳۲۲ ش/ ۱۹۴۴، بن برکه فعالیت هایش را در قالب حزب انجام داد و در ایّام انقلاب، رهبری حزب را برعهده گرفت.

شکاف در حزب استقلال
پس از استقلال مراکش (۱۳۳۵ ش /۱۹۵۶)، حزب استقلال که سهم مهمی در مبارزه با استعمار فرانسه داشت، به عنوان مهمترین و بزرگترین حزب در مجلس ملّی مراکش مطرح شد و بن برکه به مدت سه سال، ریاست مجلس مشورتی ملّی را برعهده گرفت. اما بر اثر رقابت علال الفاسی و مهدی بن برکه بر سر رهبری حزب و حمایت محمد پنجم، پادشاه مراکش (۱۲۸۵ـ۱۳۴۰ ش /۱۹۰۶ـ۱۹۶۱) از علال الفاسی، همچنین تأکید و فشار محمد پنجم دایر بر موافقت آن حزب با سیاست های وی، نخستین نشانه های شکاف در حزب استقلال نمودار شد، و شماری از رهبران آن از جمله مهدی بن برکه، بصری، بن صدیق و عبدالله ابراهیم که از پشتیبانی گروه هایی از مردم برخوردار بودند، به مخالفت با دستگاه رهبری برخاستند و انشعاب کردند،

تأسیس حزب اتحاد ملی
...
آذریزدی مهدی
مهدی آذریزدی، فرزند «علی اکبر رشید خرمشاهی»، در سال 1301ش در «خرمشاه یزد» به دنیا آمد.
پدرش شعر می سرود ولی مجموعه شعری از او باقی نمانده است.
مهدی تحصیلات مقدماتی فارسی، قرآن و عربی را نزد پدر، مادربزرگ و در «مدرسه خان» آموخت و همزمان با تحصیل، به زراعت و بنایی پرداخت. سپس در کارگاه جوراب فروشی مشغول به کار شد. آن گاه در «کتاب فروشی یزد» و «گلبهار» اشتغال یافت.
کار در کتاب فروشی، نقطه عطفی در زندگی آذر یزدی جوان بود. او از یک سو در میان دوستان خاموش، صبح را به شب می رساند و با آن ها به حشر و نشر می پرداخت و از سوی دیگر، چون کتابفروشی، یگانه مرکز و مرجع اهل کتاب و مطالعه شده بود، برای وی فرصتی بود تا با اهل علم، تحقیق و پژوهش آشنا شود. سال ها ممارست او با کتاب که بدان بسیار عشق می ورزید، از او فردی کتاب شناس و صاحب سبک و اندیشه ساخته بود.
پس از مدت وی به «تهران» مهاجرت کرد و در «چاپ خانه علمی» مشغول به کار شد. او سال ها به غلطگیری و تصحیح نمونه های چاپی اشتغال داشت. بسیاری از انتشاراتی ها و کتابفروشی های مهم تهران چون «ابن سینا»، «امیر کبیر»، «خاور»، «بنگاه ترجمه و نشر کتاب» و... شاهد زحمات توان فرسای او بوده اند. وی همواره با خواندن و آموختن، به عطش سیری ناپذیر درونی خود پاسخ می گفت.
نکته جالب در خصوص شان علمی و فرهنگی او، پیوند درون سالکی طالب علم با دنیای سرشار از پاکی و پرراز و رمز کودکان است. او که اوان جوانی را مصروف خواندن و آموختن و غنی ساختن درون اش کرده بود، در سن 35 سالگی به فکر احیای متون ادب فارسی برای کودکان به شیوه روایت گونه با نثری ساده و روان افتاد و با نوشتن مجموعه داستان «قصه های خوب برای بچه های خوب»، پای به عرصه بازنویسی قصه های کهن برای کودکان گذاشت و بدین وسیله چهره ای شد آشنا برای چندین نسل و تا آن جا پیش رفت که شد پایه گذار و پیشکسوت ادبیات کودکان ایران.
آیت اللهی مهدی
سید مهدی دادور فرزند مرحوم آیت الله سید فخر الدین دادور، در سال 1317ش، در شهر لار فارس متولد شد.
وی پس از تحصیلات مقدماتی، راهی جهرم شد و سپس به قم آمد و در آنجا پس از اتمام دوره سطح، درس خارج فقه و اصول و تفسیر و فلسفه را در محضر اساتید بزرگی همچون حضرات آیات عظام شیخ مرتضی حایری یزدی، مرحوم علامه طباطبایی، حضرت امام خمینی، محقق داماد و میرزا هاشم آملی به پایان رساند. در ضمن در کنار دروس حوزه به ادامه دروس جدید و دبیرستانی پرداخت و تا پایان مقطع دانشگاه در رشته زبان انگلیسی پیش رفت. وی پس از فارغ التحصیلی، سال ها در دبیرستان و حوزه و دانشگاه به تدریس اشتغال داشته است.
القرآن الکریم (ترجمه آیت اللهی)
نشانه های ظهور امام زمان(عج)
معصوم سوم حضرت فاطمه زهرا(س)
معصوم دوم امیر المومنین حضرت علی(ع)
ابراهیمی مهدی
«مهدی ابراهیمی» در سال 1342 در خانواده ای روحانی در مشهد مقدس متولد شد.
دوران تحصیل ابتدایی را در مدرسه جوادیه که یکی از مدارس حاج آقای عابدزاده بود گذراند و پس از تعطیلی آن مدارس توسط رژیم پهلوی به مدارس دولتی رفت و تا پایان دوره راهنمایی در آن جا تحصیل کرد. بعد از اتمام دوره راهنمایی که مصادف با سال 1357 و شروع انقلاب اسلامی بود، وارد حوزه علمیه مشهد شد و در مدرسه علمیه حاج آقای موسوی نژاد به تحصیل پرداخت و همزمان دروس دبیرستان را نیز تا مقطع دیپلم ادامه داد.
ایشان دروس سطح و عالی حوزه علمیه و 2 سال درس خارج را در مشهد گذراند و در حین تحصیل از تدریس نیز بهره برد و از سال سوم ورود به حوزه به تدریس ادبیات، منطق و معانی بیان و اصول نیز پرداخت.
وی در سال 1366 وارد حوزه علمیه قم شد و تا سال 1372 در درس های خارج فقه و اصول استادان بزرگوار و آیات عظام تبریزی، فاضل لنکرانی ، وحید خراسانی و ... شرکت کرد و درس های فلسفه را نیز در مشهد و قم نزد استاد آقای آشتیانی و آیت الله حسن زاده آملی گذراند.
ایشان در ایام تحصیل در قم در امتحانات مرکز تربیت مدرس دانشگاه قم شرکت کرد و در مقطع فوق لیسانس ادامه تحصیل داد. در سال 1372 موفق به اخذ فوق لیسانس شد و مجددا به مشهد مراجعت نموده و در گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم پزشکی و فردوسی مشهد مشغول به کار شد.
نامبرده در سال 1376 به استخدام دانشگاه علوم پزشکی مشهد درآمد و به عنوان عضو هیئت علمی و مدیر گروه فعالیت خود را ادامه دادند. در بهمن سال 1377 در گرایش علوم قرآن و حدیث در دانشگاه قم در مقطع دکتری پذیرفته شد و در سال 1382 فارغ التحصیل آن دانشگاه گردید و هم اکنون در رتبه استادیاری پایه در دانشگاه علوم پزشکی مشهد در گروه معارف اسلامی مشغول به کار است و بعضی از واحدهای درسی مرتبط با علوم انسانی مثل اصول و فلسفه تعلیم و تربیت را در این دانشگاه به امر تدریس مشغول می باشد.
ادعیه و زیارات مربوط به حضرت مهدی
در این مقاله برخی از دعاها و زیاراتی که درباره امام زمان علیه السلام می باشد، مورد بررسی قرار گرفته اند.
بی گمان شیعیان راستین، ائمه اطهار علیهم السّلام را به عنوان الگوی زندگی در تمامی ابعاد و شئون زندگی خود برگزیده اند. یکی از اموری که شیعه با توجه به سلوک ائمه اطهار علیهم السّلام در زندگی خود بدان توجه دارد، دعاها و زیارت نامه هایی است که از ایشان به یادگار مانده است. در این نوشتار کوتاه بر آن هستیم تا به معرفی هر چند کوتاه و اجمالی برخی آثار آخرین حجت الهی در این باره بپردازیم.به انتظار و امیدی نشسته ام که بیایی • بیایی و گره از کار بسته ام بگشاییدلم گرفته از این جمعه های خلوت و غمگین • دلم گرفته از این لحظه های تلخ جداییغبار آمدنت را ندیده قطره اشکی • اشاره ای به ظهورت نکرده دست دعاییبیا عصاره حیدر، بیا چکیده زهرا • بیا که بوی رسولی، بیا که نور خداییشب غریبی مان می شود به یاد تو روشن • تویی که در همه شبها چراغ خانه مایی (مجید افشاری)
دعای افتتاح
یکی از دعاهای مشهور شبهای ماه مبارک رمضان «دعای افتتاح» است. این دعای شریف به وسیله شیخ ابو جعفر محمد بن عثمان بن سعید عمری، نائب خاص حضرت مهدی علیه السّلام صادر شده است؛ چنان که علامه مجلسی گفته است: «و به سند معتبر از حضرت صاحب الامر - عجّل الله فرجه الشریف - منقول است که به شیعیان نوشتند: در هر شب ماه رمضان این دعا را بخوانید که دعای این ماه را ملائکه می شنوند و برای صاحبش استغفار می کنند....» نام این دعای شریف از جمله اول آن: «اللهم انی افتتح الثناء بحمدک...» گرفته شده است. مضامین عالی خداشناسی و حمد و ثنای الهی و بر شمردن صفات خداوند - به خصوص مهربانی کامل و بی نظیر هنگام عفو و گذشت، و شدت کیفر و عقوبت هنگام حساب رسی و نقمت - و بعضی از علل تاخیر استجابت دعا و بیان مهم ترین نعمتهای الهی، سرآغاز این دعای شریف است. پس درود و صلوات مخصوص بر پیامبر و آل او علیهم السّلام با ذکر نام و القاب ایشان بیان می شود و آن گاه دعا برای قیام حضرت مهدی علیه السّلام و اظهار اشتیاق برای برقراری دولت کریمه ای که اسلام و اهل اسلام در آن عزت یابند و نفاق و منافقان خوار و زبون گردند و اینکه ما از داعیان آن دولت باشیم که دیگران را به اطاعت الهی فرا خوانیم و به راه خداوند رهبری کنیم. پایان دعا شکوه ای به درگاه خداوند است که با فقدان پیامبر و غیبت امام و بسیاری دشمن و کمی تعداد و فتنه های شدید، فتح و گشایش از او درخواست می شود.
دعای عهد
از جمله دعاهای مشهور که خواندن آن در دوران غیبت حضرت مهدی علیه السّلام فراوان مورد سفارش قرار گرفته «دعای عهد» است. این دعای شریف مشتمل بر درود خاص از طرف خواننده دعا و نیز از سوی تمامی مردان و زنان مؤمن - در شرق و غرب جهان و خشکی و دریا، و از پدر و مادر و فرزند - به پیشگاه حضرت مهدی علیه السّلام است. خواننده در این دعا عهد و پیمان و بیعت خود را با آن حضرت تجدید می کند و پایداری بر این پیمان را تا روز قیامت اظهار می دارد.آن گاه از خداوند درخواست می کند که اگر مرگ من فرا برسد، در حالی که امام زمان علیه السّلام ظهور نکرده باشد، پس از ظهور او مرا از قبرم برآور و به یاری آن حضرت سعادتمند کن. بعد از این درخواست، دیدار امام با عبارت ظریفی بیان می شود و دعا برای تعجیل ظهور و فرج و برپایی حکومت حقه و سامان یافتن جهان و زنده شدن حقایق دین و اهل ایمان پایان بخش این دعای شریف است.یاد کرد این نکته شایسته است که امام صادق علیه السّلام درباره این دعا فرموده است: «من دعا الی الله اربعین صباحا بهذا العهد کان من انصار قائمنا وان مات اخرجه الله الیه من قبره واعطاه الله بکل کلمة الف حسنة ومحا عنه الف سیئة... ، هر کس با این (دعای) عهد چهل صبح به سوی خدا دعا کند، از یاوران قائم ما خواهد بود و اگر بمیرد، خداوند او را از قبرش به سوی حضرت قائم علیه السّلام خارج خواهد ساخت و در مقابل هر کلمه ای هزار حسنه به او می دهد و هزار گناه از او محو می کند.»
دعای فرج
...
اسامی و القاب امام مهدی
در احادیث رسول اکرم (صلی الله علیه و آله وسلّم) و ائمه معصومین (علیهم السّلام) القاب متعددی برای امام مهدی (عجّل الله فرجه الشریف) ذکر شده است در این میان، می توان به القابی مانند القائم، المنتظر، المهدی، الحجه، المنصور، الخلف الصالح، صاحب الزمان، بقیه الله، ... اشاره کرد.
علت نهی از ذکر اسم خاص امام مهدی (عجّل الله فرجه الشریف) چیست؟ روایاتی که درباره ی امام مهدی (عجّل الله فرجه الشریف) از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلّم) و ائمه اطهار (علیهم السّلام) نقل شده است، به دو دسته کلّی قابل تقسیم است:
← روایات اهل سنت و اصحاب ائمه
با توجّه به مطالب یاد شده و در جمع بندی آنها می توان گفت: اوّلا، در همه ی احادیث، تقیه و ترس از دشمن، علّت نهی از ذکر نبوده و حضرت علی (علیه السّلام) اسم خاص امام مهدی (علیه السّلام) را ودیعه ای الهی می دانند و می فرمایند: «پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) اجازه ی ذکر آن را نداده اند».ثانیاً، حمل تمام احادیث منع بر زمان تقیّه و ترس از دشمن، با توجه به تعداد زیاد آن احادیث، و نیز تصریح امام کاظم (علیه السّلام) به عدم ذکر نام خاص امام مهدی (عجّل الله فرجه الشریف) تا زمان ظهور، کمی مشکل می نماید. اگر این احادیث، حرمت ذکر اسم خاص امام مهدی (عجّل الله فرجه الشریف) را تا زمان ظهور ثابت نکنند، حدّاقل، کراهت شدید آن را اثبات می کنند.مرحوم آیه الله محسن امین، در جمع میان اخبار نهی و تسمیه می نویسد: «تصریح به اسم خاص، مطلقاً مکروه است، ولی ذکر نام خاص آن حضرت، صراحتاً یا با کنایه، در زمان خوف، حرام است.» . بنابراین، شایسته است که با توجّه به تصریح احادیث نهی، ما نیز از ذکر اسم خاص امام زمان (عجّل الله فرجه الشریف) پرهیز کنیم و از القاب آن حضرت، برای ذکر یاد و نام وی استفاده کنیم.
اصحاب امام مهدی
همراهان و یاران امام مهدی (عج) در زمان ظهور را اصحاب امام مهدی گویند.
تعداد اصحاب امام مهدی (علیه السلام)، چگونگی پیوستن آنان به حضرت، بیعت آنان با امام (علیه السلام)، مشخصات فردی و منطقه، ویژگی ها و اوصاف یاران مهدی (عج) و...از جمله موضوعاتی است که در مجامع روایی شیعی و برخی منابع حدیثی اهل سنت ، منعکس شده است.
← چگونگی پیوستن اصحاب به حضرت
حضرت مهدی (علیه السلام) با چنین اصحاب و یارانی، جهان را فتح و اسلام را در سراسر زمین حکم فرما می سازد.امام باقر (علیه السلام) می فرماید: گویا یاران مهدی را می بینم که سراسر زمین و آسمان را احاطه کرده و هیچ چیزی در جهان نیست که فرمان بردار و تسلیم محض آنان نباشد.آنان به قدری محبوبیت دارند که حتی درندگان و پرندگان نیز در پی جلب خشنودی آنان هستند، قطعه ای از زمین، از این که یکی از یاران مهدی (علیه السلام) بر آن گام نهاده است بر قطعه دیگر فخر و مباهات می کند.
افتخار مهدی
«مهدی افتخار» در سال 1345ش در شهر تهران به دنیا آمد. وی دارای فوق لیسانس تاریخ اسلام 1375، سطح سه حوزه علمیه قم 1373، دیپلم ریاضی شیراز 1362 و نیز دارای مجوز تدریس اخلاق و عرفان اسلامی و تاریخ اسلام و امامت از معاونت امور اساتید معارف مقام معظم رهبری قم می باشد. همچنین دارای مجوز تدریس اخلاق و عرفان اسلامی از معاونت امور اساتید مقام معظم رهبری قم است.
وی مربی پایه 9 گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم پزشکی شیراز بوده و به تدریس موارد زیر پرداخته است:
1. فقه و اصول فقه دانشکده تربیت معلم شیراز 1365 1364.
2. منطق، شرح نهج البلاغه، شرح الاسماء حاج ملا هادی سبزواری در حوزه علمیه شیراز 1378 1374.
3. اصول عقاید اسلامی دانشگاه شیراز 1369 1366.
4. اصول عقاید اسلامی، متون اسلامی، اخلاق اسلامی، تاریخ اسلام دانشگاه آزاد اسلامی شیراز و لامرد 1377 1375.
القاب حضرت مهدی
استفادۀ از لقب ، گاهی برای مدح و ستایش و گاهی برای طعن و ناسزاگویی است.
القاب ، جمع لقب است و لقب، نام دوم انسان است که با آن خوانده می شود و در آن، مراعات معنا ، لازم است به خلاف نام اول که شاید بدون مراعات معنا باشد؛ مانند امیرالمؤمنین که لقب علی علیه السّلام است.
القاب فراوان
حضرت مهدی علیه السّلام به ادله ای چند، از پیشوایانی است که دارای القاب فراوانی است. برخی از این لقب ها، بیانگر فضیلت های بی پایان آن امام و برخی دیگر پوششی است برای حفظ جان آن حضرت. بسیاری از این القاب توسط معصومان پیشین علیهم السّلام بر آن حضرت اطلاق شده و برخی، بر زبان یاران و اصحاب ایشان جاری شده است.در هرحال توجه به القاب آن حضرت و معانی آن، یکی از اموری است که می تواند معرفت و شناخت ما را به حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف افزایش دهد.برخی از دانشمندان شیعه در شماره این القاب گاهی افزون بر ده ها لقب نام برده اند. (البته برای برخی از این القاب، دلیل معتبری ارائه نشده است.) برخی از القاب آن حضرت بدین قرارند:بقیة الله ، حجت، خلف صالح، سید، شرید، صاحب، صاحب الدار، صاحب الزمان ، طرید، غریم، غلام، فرید، قائم ، مضطر، منتظر، منصور، مهدی، وحید، ولی الله ، و....
امامت امام مهدی
امام مهدی (علیه السلام)، دوازدهمین امام شیعیان است.
امام مهدی (علیه السلام)، دوازدهمین امام شیعیان، فرزند امام حسن عسکری (علیه السلام)، در صبح گاه جمعه، پانزدهم شعبان سال ۲۵۵هجری قمری، در شهر سامرا، چشم به جهان گشود.

تدابیر امام حسن عسگری در مورد حفظ جان امام مهدی
به دلیل احادیث رسیده از پیامبر درباره این که از صلب امام حسن عسکری (علیه السلام) فرزندی به دنیا خواهد آمد که برپا دارنده عدل و قسط و نابود کننده بساط ظلم و جور ستمکاران خواهند بود، دستگاه خلافت عباسی بر آن شدند تا با هدف جلوگیری از چنین رخدادی، امام عسکری (علیه السلام) و بیت ایشان را مدت ها تحت مراقبت شدید قرار دهد، تا در صورت آگاهی از تولد چنین فرزندی، او را بکشد، اما اراده حکیمانه الهی چنین بود که امام مهدی (علیه السلام) همانند حضرت موسی (علیه السلام) به طور معجزه آسا، دوران حملش نامحسوس و قضیه ولادتش از آگاهی و دید دشمنان، پنهان بماند.
در چنین شرایطی امام عسکری (علیه السلام) با تدبیر خاصی، تلاش مخالفان را بی نتیجه گذاشت و ضمن حفظ جان فرزندش، وی را به تعدادی از خواص شیعیان و یاران خود نشان داد و معرفی کرد تا شیعیان در مورد امام دوازدهم، دچار تردید و انحراف نشوند.

← معرفی امام مهدی به شیعیان خاص
موضوع ولادت حضرت مهدی (علیه السلام) نه تنها در میان شیعیان یک امر مسلم و قطعی است، بلکه بیش از یکصد و سی نفر از علمای تاریخ ، فقه ، حدیث ، انساب و برخی از علمای اهل سنت در کتاب های خود نیز به ولادت حضرت مهدی (علیه السلام) در سال ۲۵۵ اذعان و یا تصریح کرده اند.
و بیش از ۶۵نفر از آنان در خصوص زندگی حضرت مهدی (علیه السلام)، کتاب های مستقلی نگاشته اند.

نام حضرت مهدی
...
امامت حضرت مهدی
امامت ، به معنای پیشوایی، پیشروی و رهبری است. امام نیز به معنای پیشوا، پیشرو، مقتدا، قیم ، مصلح، الگو، راه اصلی و راهنما است. کسی یا چیزی که از آن پیروی شود، انسان باشد یا کتاب یا چیزی دیگر، به حق باشد یا بر باطل ، امام است.
ریشه این واژه «ام م» و به معنای قصد یا قصد با توجه خاص است. این معنا در همه مشتقات آن محفوظ است.امام نیز کسی است که همواره مقصود و هدف حرکت و تلاش دیگران قرار گیرد؛ گرچه با اختلاف موارد و قصدکنندگان و جهات و اعتبارات، گوناگون می شود؛ مانند امام جمعه و جماعت ، امام هدایت و امام ضلالت.بر این اساس، دیگر معانی این واژه و مشتقات آن، از لوازم معنای ریشه است. واژه امام بر زن و مرد اطلاق می شود و جمع آن « ائمه » و «ایمه» است.
معنای اصطلاحی
در اصطلاح کلامی معانی متعددی از این واژه ارائه شده که شایع ترین معنای آن، ریاست عمومی در امور دین و دنیا است و برخی جانشینی پیامبر صلی الله علیه و اله و سلم در حفظ دین و سیاست دنیا را در تعریف اصطلاحی آن آورده اند.برخی کامل ترین تعریف را ریاست بالاصاله عمومی در امر دین و دنیا در دار تکلیف می دانند که عموم مردم را به حفظ مصالح دین و دنیایشان ترغیب و از آنچه به حال آنان زیانبار است منع کنند.
دیدگاه شیخ طبرسی
طبرسی با ژرف نگری در عبارات لغت دانان کوشیده است دایرۀ معنای امام را گسترده تر تعریف کند. وی به جایگاه امام و پیروی مردم از امام توجه کرده و در این باره نوشته است:از لفظ امام دو چیز را می توان استفاده کرد:۱. امام کسی است که به کارها و گفته های وی اقتدا می شود.۲. امام کسی است که به اداره کردن و برنامه ریزی کار مردم اقدام می ورزد و دارای جایگاهی چون مجازات تجاوزکاران به حقوق دیگران، سرپرستی کارگزاران، اقامۀ حدود الهی ، جنگیدن با جنگ افروزان و اختلاف برانگیزان می باشد...بر پایۀ معنای نخست، هیچ پیامبری نیست، مگر آن که امام بوده است؛ اما بر اساس معنای دوم، هر پیامبری لازم نیست امام باشد؛ زیرا امکان دارد پیامبری از ناحیۀ خدای متعال ماموریت مجازات جنایت کاران و جنگیدن با دشمنان و دفاع از دین و مبارزه با کافران را نداشته باشد. از این عبارت مرحوم طبرسی و برداشت وی از لفظ امام به دست می آید که نوع ماموریت و جایگاه امام به دلیل آن که مردم لازم است از افعالش و گفتارش پیروی کنند، با نوع ماموریت نبی و رسول متفاوت است؛ زیرا لازمۀ اقتدا به امام، اطاعت از فرامین او در به اجرا درآوردن دستور العمل های اجرایی است. با این تعریف، امام به کسی گفته می شود که رهبری جامعه ای کوچک یا بزرگ را بر عهده دارد و به ادارۀ امور زندگی آن ها می پردازد و مردم از اقدامات و دستور العمل های وی پیروی می کنند.امروزه در حوزۀ علم کلام ، امام و امامت ، دارای بار معنایی خاصی است که تفسیرهای گوناگونی از آن ارائه شده است. متکلمان اسلامی- شیعه و اهل سنت - امام و به دنبال آن، خلیفه را دربارۀ کسی به کار می برند که از ناحیۀ پیامبر گرامی صلی الله علیه و اله و سلم نیابت و ریاست یافته است؛ تا امور دینی و دنیوی مردم را بر عهده گیرد و دین و دنیای آنان را سامان داده، آباد سازد؛ ازاین رو بر مردم است تا از دستورات وی پیروی کنند.
نظرات اهل سنت
...



مهدی در دانشنامه ویکی پدیا

مهدی
در دیدگاه آخرالزمانی مسلمانان، مهدی (در لغت به معنی «هدایت کننده») اعاده کنندهٔ دین و عدالت و منجی موعود است که (بنا بر تفاسیر مختلف) هفت، نه یا نوزده سال پیش از روز قیامت حکومت خواهد کرد و زمین را از ظلم و جور پاک خواهد کرد. مهدی در تشیع دوازده امامی اشاره به حجت بن حسن، امام دوازدهم شیعیان، فرزند حسن عسکری دارد. در میان اهل سنت محدثان مشهوری احادیثی در مورد بشارت مهدی از پیامبر اسلام نقل کرده اند، اما مفهوم مهدی از مفاهیم اصلی اعتقادی اهل سنت نیست. از محدثان و علمای اهل سنت دیدگاه ها و حدیث های مختلفی در مورد مهدی نقل شده است. در این روایات از عیسی مسیح، فرزندی از نسل حسن یا حسین، فرزند حسن عسکری امام یازده شیعه به عنوان مهدی یاد شده است. در بین فرق اسلامی در طول تاریخ اسلام همچنین از افرادی مانند محمد حنفیه، موسی بن جعفر، حسن عسکری، حجت بن حسن، عیسی مسیح و میرزا غلام احمد و محمد احمد در سودان به عنوان مهدی نام برده شده است.
مهدی (ابهام زدایی)
مهدی می تواند اشاره ای به یکی از موارد زیر باشد:
مهدی، منجی یا موعود آخرالزمان در دین اسلام.
حجت بن حسن، موعود آخرالزمان و دوازدهمین امام در شیعه دوازده امامی.
مهدی شهر یا سَنگسَر، یکی از شهرهای ایران در استان سمنان.
مهدی (بدافزار)، نام یک بدافزار کامپیوتری که در سال ۲۰۱۲ میلادی افشا شد. این بدافزار جاسوسی برخی کشورهای خاورمیانه، به ویژه ایران را هدف قرار داده بود.
مهدی، واژه ای عربی به معنی «هدایت شده» و از نام های پسرانه.
مهدی (بدافزار)
مهدی (ترانه)
«مهدی» ترانه ای در سبک رپ و با نقدی از اوضاع اجتماعی و سیاسی ایران، به ترانه سرایی و خوانندگی شاهین نجفی است. این ترانه در تاریخ ۲۷ دسامبر ۲۰۱۰ منتشر شد. نجفی در این ترانه، حجت بن حسن، امام دوازدهم شیعیان را مورد خطاب قرار می دهد و درضمن نگاه انتقادی خود از شرایط اجتماعی و سیاسی ایران، از او می خواهد که به کمک او آید. پس از انتشار ترانه و موزیک ویدئو در وب گاه یوتیوب، تاکنون تعداد نمایش های آن به نزدیک ۳۶۰ هزار نفر رسیده، و بیش از ۱،۵ هزار نفر آن را پسندیده اند.
مهدی (خلیفه)
ابوعبدالله محمد مهدی (نام کامل وی: أبو عبد الله محمد بن عبدالله المنصور بن محمد بن علی المهدی بالله) سومین خلیفه از خلفای عباسی بود که بعد از پدرش منصور بین سالهای ۱۵۸ تا ۱۶۹ خلافت و فرمانروایی مسلمانان را بر عهده داشت.
وی که در بین سال های ۷۷۵ تا ۷۸۵ میلادی، در بغداد فرمان راند؛ او پس از پدرش ابوجعفر منصور به خلافت رسید. لقب وی «مهدی» به معنی ره یافته و ره نمایی شده است. دوران خلافت وی، همراه با صلح و آرامش بود. در این دوره قدرت عباسیان در بغداد، تحکیم شد. در این دوره، تنها اندلس در فرمان عباسیان نبود؛ و دیگر سرزمین های اسلامی تحت تسلط خلافت عباسی بود. مدت خلافت او ده سال و یک ماه بود.
مهدی (نام)
مهدی ممکن است نام یکی از این افراد باشد:
مهدی حائری یزدی
مهدی باکری
مهدی الهی قمشه ای
مهدی بازرگان
مهدی آذر یزدی
مهدی آذر
مهدی بهادری نژاد
مهدی شجاعی
مهدی سمایی
مهدی موسوی
مهدی کامرانی
مهدی مهدوی
مهدی قربانی
مهدی کیانی
مهدی مرندی
مهدی حاجی زاده
مهدی سهرابی
مهدی مهدوی کیا
مهدی خدابخشی
مهدی موسوی (بازیکن کبدی)
مهدی مناجاتی
مهدی تقوی
مهدی واعظی
مهدی شیری
مهدی رجب زاده
مهدی هاشمی نسب
مهدی مهدی پور
مهدی امیرآبادی
مهدی بازارگرد
مهدی لواسانی
مهدی پاکدل
مهدی صبایی
مهدی فقیه
مهدی جمالی
مهدی آباد
مهدی آباد نام مکان های زیر است:
مهدی آباد (آزادشهر)
مهدی آباد (اسفراین)
مهدی آباد (اشکذر)
مهدی آباد (اصفهان)
مهدی آباد (اقلید)
مهدی آباد (ایلام)
مهدی آباد (بابل)
مهدی آباد (بردسیر)
مهدی آباد (بم)
مهدی آباد (بهشهر)
مهدی آباد (بوانات)
مهدی آباد (تاکستان)
مهدی آباد (تربت جام)
مهدی آباد (تفت)
مهدی آباد (تنکابن)
مهدی آباد (تیران و کرون)
مهدی آباد (جیرفت)
مهدی آباد (چالوس)
مهدی آباد (ختنه سوری)
مهدی آباد (خدابنده)
مهدی آباد (خرم آباد)
مهدی آباد (خلیل آباد)
مهدی آباد (خمین)
مهدی آباد (داراب)
مهدی آباد (دستگردان)
مهدی آباد (دلفان)
مهدی آباد (دلیجان)
مهدی آباد (رشتخوار)
مهدی آباد (رفسنجان)
مهدی آباد (ری)
مهدی آباد (زاهدان)
مهدی آباد (ساوجبلاغ)
مهدی آباد (سمیرم سفلی)
مهدی آباد (سمیرم)
مهدی آباد (سوادکوه شمالی)
مهدی آباد (سیرجان)
مهدی آباد (شهرضا)
مهدی آباد (شوشتر)
مهدی آباد (شیراز)
مهدی آباد (طبس)
مهدی آباد (علی آباد)
مهدی آباد (عنبرآباد)
مهدی آباد (فسا)
مهدی آباد (قائم شهر)
مهدی آباد (کاشمر)
مهدی آباد (کرج)
مهدی آباد (کرمان)
مهدی آباد (کرمانشاه)
مهدی آباد (کمیجان)
مهدی آباد (کوهرنگ)
مهدی آباد (آزادشهر)
مختصات: ۳۶°۵۶′۲۵″ شمالی ۵۵°۲۳′۲۵″ شرقی / ۳۶.۹۴۰۲۸° شمالی ۵۵.۳۹۰۲۸° شرقی / 36.94028; 55.39028
مهدی آباد، روستایی است از توابع بخش چشمه ساران شهرستان آزادشهر در استان گلستان ایران.
مهدی آباد (ارسک)
مهدی آباد روستایی در دهستان ارسک، بخش ارسک، شهرستان بشرویه در استان خراسان جنوبی است.
مهدی آباد (اسفراین)
مهدی آباد (اسفراین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اسفراین در استان خراسان شمالی ایران است.
مهدی آباد (اشکذر)
مهدی آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اشکذر در استان یزد ایران است.
مهدی آباد (اصفهان)
مهدی آباد (اصفهان)، روستایی از توابع بخش کوهپایه شهرستان اصفهان در استان اصفهان ایران است .
مهدی آباد (اقلید)
مهدی آباد (اقلید)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اقلید در استان فارس ایران است.
مهدی آباد (ایلام)
مختصات: ۳۳°۳۶′۳۳″ شمالی ۴۶°۲۱′۵۳″ شرقی / ۳۳.۶۰۹۱۵° شمالی ۴۶.۳۶۴۷° شرقی / 33.60915; 46.3647
مهدی آباد (ایلام)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ایلام در استان ایلام ایران است.
مهدی آباد (بابل)
مهدی آباد، روستایی است از توابع بخش لاله آباد شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
مهدی آباد (بردسیر)
مهدی آباد (بردسیر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بردسیر در استان کرمان ایران است.
مهدی آباد (بم)
مهدی آباد (بم)، روستایی از توابع بخش ریگان شهرستان بم در استان کرمان ایران است.
مهدی آباد (بهشهر)
مهدی آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
مهدی آباد (بوانات)
مهدی آباد (بوانات)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوانات در استان فارس ایران است.
مهدی آباد (تاکستان)
مهدی آباد (تاکستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
مهدی آباد (تربت جام)
مهدی آباد (تربت جام)، روستایی از توابع بخش صالح آباد شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی ایران است.
آب انبار میرزا مهدی
آب انبار میرزا مهدی مربوط به دوره افشار - دوره زند است و در شهرستان ساری، بخش مرکزی، روستای گلماء واقع شده و این اثر در تاریخ ۱ آبان ۱۳۵۳ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب انبار و حسینیه حاج مهدی
آب انبار و حسینیه حاج مهدی مربوط به دوره قاجار است و در نراق، خیابان فاضل شمالی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۶۰۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه امامزاده مهدی
بقعه امامزاده مهدی (ابوالعلی) مربوط به دوره صفوی است و در تفرش، مرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ ۴ بهمن ۱۳۵۶ با شمارهٔ ثبت ۱۳۴۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه سید مهدی
مقبره سید مهدی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در ایرانشهر، حد فاصل خیابان ولایت و فردوسی، بلوار معلم واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۷۰۵ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه میر مهدی
مقبره میر مهدی مربوط به سده های متاخر دوران های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زهک، بخش جزینک، دهستان جزینک، ۱۰۰ متری جنوب روستای ندام غربی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۶۵۰۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آق مهدی
مختصات: ۳۷°۱۸′۲۶″ شمالی ۴۹°۱۹′۵۷″ شرقی / ۳۷.۳۰۷۱۲۸۲° شمالی ۴۹.۳۳۲۵۱۸۶° شرقی / 37.3071282; 49.3325186
آق مهدی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است.
ابراهیم بن مهدی
ابراهیم بن مهدی ( ۲۲۴–۱۶۲ قمری، ۸۳۹–۷۷۹ میلادی ) امیر، رامشگر و شاعر عرب، فرزند ابوعبدالله محمد مهدی سومین خلیفه عباسی و شِکله کنیز دیلمی مهدی بود. برخی ابراهیم را به مادرش نسبت داده و او را ابن شکله خوانده اند. شهرت ابراهیم گذشته از وقایع سیاسی مهمی که در آن نقش داشت بیشتر مربوط به آوازخوانی و مهارت او در موسیقی است. ابراهیم در روزگار معتصم محبوب ترین موسیقی دان بارگاه خلافت به شمار می آمد.
ارتش شمالی مهدی
ارتش شمالی مهدی یا گروه سعید نام گروهی شیعه در جمهوری آذربایجان است. رهبر این گروه سعید داداش بیگی است.
این گروه از سوی دولت آذزبایجان متهم به جاسوسی برای ایران شده و بااینکه هیچ گاه اتهامشان به اثبات نشد، ۱۵ نفر از آنها به زندان بلند مدت محکوم شدند. وزارت امور خارجه ایران هرگونه رلبطه با این گروه را تکذیب کرده است.
امامزاده سلطان مهدی
امامزاده سلطان مهدی مربوط به دوران های تاریخی پس از اسلام است و در دهدشت، بعد از میدان مرکزی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۵۶۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باغ مهدی
باغ مهدی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تفت در استان یزد ایران است.
تپه بن عباس مهدی
تپه بن عباس مهدی مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان پل دختر، بخش معمولان، دهستان معمولان، ۵۰۰ متری غرب روستای بن عباس مهدی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۲۹ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چشمه مهدی
تپه چشمه مهدی مربوط به عصر مس - عصر آهن - دوره اشکانیان و دوره ایلخانی ی است و در شهرستان ازنا، بخش جاپلق، دهستان چاپلق غربی، ۱/۵ کیلومتری جنوب غربی روستای آقایی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۰۸۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ملا مهدی
تپه ملا مهدی مربوط به دوره اشکانیان - سده های اولیه دوران های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نیر، بخش مرکزی، دهستان دورسون خواجه، روستای وله زاقرد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۹۵۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مهدی
تپه مهدی در شهرستان ازنا، بخش مرکزی، دهستان سیلاخور شرقی، ۱/۴۰۰ کیلومتری جنوب روستای زرنان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۳۳۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کنی مهدی
تپه کنی مهدی مربوط به دوره نوسنگی - هزاره ۴ قم است و در شهرستان پل دختر، بخش مرکزی، دهستان ملاوی، روستای گل گل سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۲۳۷ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تنگ مهدی
تنگ مهدی، روستایی از توابع بخش کربال شهرستان شیراز در استان فارس ایران است.
جوکار مهدی
مختصات: ۲۹°۲۵′۵۷″ شمالی ۵۶°۲۴′۰۷″ شرقی / ۲۹.۴۳۲۵۰° شمالی ۵۶.۴۰۱۹۴° شرقی / 29.43250; 56.40194
جوکار مهدی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است.
چشمه مهدی
مختصات: ۳۴°۱۲′۵۸″ شمالی ۴۷°۳۱′۵۲″ شرقی / ۳۴.۲۱۶۱۱° شمالی ۴۷.۵۳۱۱۱° شرقی / 34.21611; 47.53111
چشمه مهدی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هرسین در استان کرمانشاه ایران است.
حاجی مهدی
حاج محمدی، روستایی است از توابع بخش بردخون در شهرستان دیر استان بوشهر ایران.
حمام حاج مهدی
مختصات: ۳۶°۱۱′۵۵″ شمالی ۵۸°۴۷′۵۷″ شرقی / ۳۶.۱۹۸۵۵۱۲° شمالی ۵۸.۷۹۹۰۳۷۳° شرقی / 36.1985512; 58.7990373
حمام حاج مهدی مربوط به دوره قاجار است و در نیشابور، خیابان امام، ابتدای کوچه حاج مهدی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۶۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.



چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

مهدی در جدول کلمات

آخرین فیلم اکران شده داریوش مهرجویی با حضور مهتاب کرامتی | همایون ارشادی | مهدی سلطانی | رابعه مدنی | حسن معجونی | پیمان معادی و امیرعلی دانایی
اشباح
آلبومی از مهدی مقدم
احتیاط
از فیلم های مهدی فخیم زاده
همسر
از فیلم های مهدی فخیم زاده در سال 70 با بازی خودش و زنده یاد هادی اسلامی
شتاب زده
از فیلم های فرزاد موتمن با بازی نیکی کریمی | فریبرز عرب نیا | مهدی احمدی و شاهد احمدلو
باج خور
از فیلم های مهدی فخیم زاده با بازی خودش و احمد نجفی
تاواریش
از لقب های حضرت مهدی (عج) که ریشه قرآنی دارد
نورالمحمد
البوم مهدی سعادتی
گریه نکن
بازیگر فیلم راه بهشت )روی پرده سینماها( به کارگردانی مهدی صبا غزاده
امین زندگانی
تخلص شعری مهدی اخوان ثالث
امید

پیشنهاد کاربران درباره معنی مهدی

مهدی ١٨:٠٠ - ١٣٩٥/١٢/٠١
آرامش دهنده . کسی که به شما آرامش میدهد.

روحائیل ١١:١٤ - ١٣٩٥/١٢/٠٨
یعنی مه است،ماه است،(آذری)

یاسمن ١٢:٢٣ - ١٣٩٦/٠١/٠٢
هدایت شده در کتاب ما ایین آمده

عبدالمناف ١٧:٢٩ - ١٣٩٦/٠١/١١
هدایت کننده.

مهدى ٠٦:٤٢ - ١٣٩٦/٠٤/١٢
هدایت شده ،رهنمودشده،ارشادشده

سحر ١٥:٢٣ - ١٣٩٦/٠٥/٠٦
هدایت کننده

مهدی ١٦:٥٧ - ١٣٩٦/٠٦/٢١
ماه دیدار-ماه دی

مبینا ١٣:٢٣ - ١٣٩٦/٠٧/٢٥
هدایت شده 😉

مرادی ٠٢:٥٤ - ١٣٩٦/٠٧/٢٨
هدایت شده وهدایت کننده

مهدی ١٢:١٩ - ١٣٩٦/٠٨/٠٦
هدایت شده ازسوی خدا برای هدایت مردم

مهدی ١٦:٣٩ - ١٣٩٦/٠٨/١٢
ارشاد شده،هدایت شده😉هرچی واقعا اسمه عالیه

مهدی ٠٠:٤٨ - ١٣٩٦/٠٩/٠٢
مهربان، آرامش دهنده ،کمک و یاور خوب

میثم ١٠:٢٩ - ١٣٩٦/٠٩/١١
یعنی آرامش دهنده و هدایت شده

نسترن ١٩:٣٧ - ١٣٩٦/٠٩/١٧
هدایت شده از سوی خدا

مهدی ١٤:٢٣ - ١٣٩٦/١٠/١٨
از اسمم بسیار راضی هستم بنابر اشاره به امام دوازدهم و همچنین هدایت شده البته در صدر انسان و انسانیت مهمه و هر مهدی،مهدی نیست

دینا ١٨:٣٣ - ١٣٩٦/١٠/٢٥
آرامش دهنده - هدایت شده
چون اسم عشق منه خیلی اسم مهدی رو دوس دارم😊

مهدی ١٩:٠٧ - ١٣٩٦/١١/١٨
مهدی از هدا نور وهمان واژه هدایت شده مناسبشه . ازنظر فقهیدینی هم که مهدی کلی معنا داره باید به درکش رسید ومعنایش موقعی شفافترمیشه تاازنزدیک ظهور آقاصاحب زمان رو ببینیم ان شاالله توکلت علی الله

ساینا ٢٢:٢١ - ١٣٩٦/١١/٢٢
مهدی به معنی آرامش درواقع تمام کسایی که اسمشون مهدی مثل عشق من واقعا آرامش دهنده هستن

مهسا ٠٩:٥٨ - ١٣٩٦/١١/٢٣
مهدی نامی بسیار زیباست و همانطور که از معنایش مشخص است هدایت شده و بسیار آرامبخش است نام عشق من هم مهدی است و واقعا در کنارش احساس آرامش دارم و از خدا ممنونم بخاطر عشقی که بهم داد

پیشنهاد شما درباره معنی مهدی



نام نویسی   |   ورود

توضیحات دیگر

معنی مهدی
کلمه : مهدی
اشتباه تایپی : lind
آوا : mahdi
نقش : اسم خاص اشخاص
عکس مهدی : در گوگل
جستجوی معنی عبارات مرتبط با مهدی در گوگل



آیا معنی مهدی مناسب بود ؟     بله - خیر     ( امتیاز : 95% )