انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

98 1082 100 1

نزول قرآن

نزول قرآن در دانشنامه اسلامی

نزول قرآن
یکی از مباحث مهم در حوزه قرآن شناسی، بحث از نزول قرآن و چگونگی آن است که از دیر زمان تاکنون مورد توجه دانشمندان، مفسران و پژوهشگران حوزه قرآن قرار داشته است
نزول و تنزیل قرآن از مبدأ ربوبی به معنی نزول معنوی است، یعنی از مقام بالا و مقام رب (خدا) به مقام پائین (محمد ص) و سپس به مرتبه پائین تر یعنی مردم، ابلاغ شده است، چنان که گوئی در ابلاغ دستورالعمل های اداری نیز که از مقامی برتر صادر می شود، هرچند در طبقه پائین ساختمان نیز مستقر باشد، باز نیز مقام عالی است. البته باید توجه داشت که قرآن هرچند نزول کرده است، لیکن در عین حال با حفظ مقام و منزلت بالای خود، می باشد که فرمود: «لدینا لعلی حکیم» . این بدان معنی است که اگر به رتبه پائین تر ، تنزل یافته، از منزلت آن کاسته نشده است و این تنزل و نزول، تنها برای حضور در میان مردم و فهم و تدبرشان است و لذا لباس عربیت بر آن پوشیده شد که فرمود: «انا انزلناه قرآنا عربیا لعلکم تعقلون» .نکته قابل توجه این که برای ظهور و حضور قرآن در میان انسان ها، یک سویه عمل نشد و تنها قرآن نزول نکرد، بلکه پیامبر(ص) نیز ارتقا یافت و به سوی بالا پرکشید و به مقام «دَنیٰ فَتَدلّیٰ• فکان قاب قوسین او ادنی• فاوحی الی عبده ما اوحی» ؛ و «ان یبعثک ربک مقاما محموداً» رسید تا توانست، قرآن را دریافت و به انسان برساند.
سیر نزول قرآن از مبدا تا مقصد
قرآن، در خلال آیات به این حقیقت اشارت دارد که قرآن از مبدا ربوبی نازل شده و به وسیله پیک وحی بر قلب پیامبر(ص) فرود آمده و آن حضرت، آن را بر مردم، ابلاغ نموده است. چرا که می فرماید: «تنزیل من رب العالمین» و نیز فرمود: «تنزیل من الله العزیز الحکیم» و در سوره غافر آیه ۲ تعبیر به «العزیز العلیم» دارد. و در سوره فصلت آیه ۲ تعبیر به «تنزیل من الرحمن الرحیم» دارد.تعبیر به «نزل به الروح الامین» بیانگر این است که قرآن به وسیله پیک وحی یعنی جبرئیل ، فرود آمده است و براساس «علی قلبک باذن الله» فرودگاه نخستین آیات، قلب پیامبر(ص) می باشد و بر پایه «لتبین للناس ما نزل الیهم» مقصد نهائی قرآن، مردم هستند که می بایست از هدایت آن، بهره مند شوند.جالب توجه این که، قرآن در مسیر نزول خود از مبدأ ربوبی تا حضور در میان مردم، در همه منازل و مراحل، توأم با کرامت است. چرا که درباره مبدأ نزول می فرماید: «ان ربی غنی کریم» و درباره پیک نزول می فرماید: «انه لقول رسول کریم» و درباره زمان نزول در ادعیه می خوانیم که: «هذا شهر عَظَّمته و کَرمَّته و فَضَّلته علی الشهور» و درباره مکان نزول می فرماید: «ولا تخلنی من تلک المواقف الکریمة» و درباره منزلگاه قرآن می فرماید: «انه لقول رسول کریم» و نسبت به نظام عمل کننده به قرآن در دعا می خوانیم که: «اللهم انا نرغب الیک فی دولة کریمة» و درباره انسان به عنوان مخاطب این قرآن ، می فرماید: «لقد کرمنا بنی آدم» و نسبت به اجر عامل به قرآن نیز می فرماید: «واعدلهم اجرا کریماً» .
زمان و مکان نزول
درباره زمان نزول قرآن باید گفت: براساس گواهی تاریخ ، مدت این نزول، بیست و سه سال از سال چهلم عام الفیل (۲۷ رجب) تا سال یازدهم پس از هجرت بوده است و تقسیم آیات و سوره ها به مکی و مدنی، مطابق ملاک زمانی بر همین اساس است. آری ، قرآن کریم، خود به حقیقت دیگر درباره زمان نزول اشارت دارد و می فرماید: «شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن» و نیز «انا انزلناه فی لیلة مبارکة» .از نظر مکان، نزول در شهرهای مکه و مدینه و اطراف آن دو صورت گرفته است و تقسیم آیات به مکی و مدنی با ملاک مکانی، اشارت به همین حقیقت دارد. و بسا بتوان به برخی از آیات نیز بر این تقسیم، استشهاد نمود؛ از جمله آیه شریفه «لا اقسم بهذا البلد و انت حلٌّ بهذا البلد» و آیه «و هذا البلد الامین» که اشارت به شهر مکه دارد و آیه «والذین فی قلوبهم مرض و المرجفون فی المدینه لَنُغْرِینَّک بهم ثم لایجاورونک فیها الاقلیلا» و آیه «یقولون لئن رجعنا الی المدینه» که درباره حضور منافقان و فعالیت آنان، در مدینه النبی است.
اولین سوره و آخرین سوره
...
نزول قرآن
دریافت آیات قرآن توسط پیامبر اکرم از طریق وحی الهی را نزول قران می گویند.
آیات شریف قرآن مجید را که از نزول قرآن سخن می گویند از این دیدگاه می توان در 3 دسته قرار داد:
جمع این آیات به این صورت است که فرشته های وحی، نازل کننده قرآن هستند و خداوند متعال فوق ایشان و در طول آن ها، منزل حقیقی انسان است و این وجه از آیات نزول نیز بخوبی استفاده می شود، تعابیری از قبیل «فانه نزله علی قلبک باذن الله» و «نزله روح القدس من امر ربک» خوبی دلالت بر این دارد که دو اسناد در طول یکدیگرند و فرشته وحی باذن و امر الهی قرآن را نازل می کند.
نظیر آن چه در نازل کننده قرآن مطرح بود در منزل علیه(کسی که قرآن بر او نازل شد) آن نیز مطرح است.
بر اساس آیات قرآن و واقعیات تاریخی قرآن کریم به دو گونه بر پیامبر اکرم نازل شده است
برخی از آیات قرآن بر این دلالت دارند که قرآن کریم پیش از نزول تدریجی به صورت یکجا در ماه مبارک رمضان بر قلب پیامبر نازل شده است. مانند:
قرآن در طیّ بیست و سه سال تدریجاً فرود آمده است، سیزده سال در مکه و ده سال در مدینه. علّامه طباطبائی (ره) در این باره می نویسد: «سور و آیات قرآن مجید یکجا نازل نشده است، این مطلب علاوه بر تاریخ قطعی که به نزول تدریجی قرآن مجید در امتداد بیست و سه سال مدت دعوت پیغمبر اکرم (ص) شهادت می دهد از مضامین خود آیات نیز روشن است
به کیفیت نزول قرآن بر پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم نزول قرآن گفته می شود و از مباحث تاریخ قرآن می باشد.
در آیات زیادی مساله نزول قرآن کریم مطرح شده است. از جمله در آیه ۱۸۵ سوره بقره می فرماید:«شهر رمضان الذی اُنزل فیه القرآن»؛ ماه رمضان، ماهی است که قرآن در آن نازل شده است.و در آیه اول سوره قدر می فرماید: «انا انزلناه فی لیلة القدر»؛ ما آن «قرآن» را در شب قدر نازل کردیم.ظاهر این دو آیه شریفه این است که تمام قرآن در ماه رمضان ، و در شب قدر نازل شده است.
دفعی یا تدریجی
در اینجا سؤالی مطرح است، و آن این که هم از نظر تاریخی، و هم از نظر ارتباط محتوای قرآن با حوادث زندگی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلّم مسلم است که این کتاب آسمانی به طور تدریجی، و در طیّ ۲۳ سال نازل گردید، این امر چگونه با دو آیه مذکور که می گوید: قرآن در ماه رمضان و شب قدر نازل شده است سازگار می باشد؟
← پاسخ
البته در قرآن شواهدی برخلاف این نظریه وجود دارد؛ مانند: «وَقَالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَیْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً...» که در این جا « تنزیل » به معنای نزول دفعی به کار رفته است.از طرفی بعضی از اهل لغت تصریح کرده اند. که «تنزیل» و «انزال» بر یک معنا دلالت دارند.
قرآن کریم در سب قدر بر پیامبراسلام صلی الله علیه وآله نازل شده است. در این مقاله آیات مرتبط با نزول قرآن معرفی می شوند.
نزول قرآن بر پیامبر صلی الله علیه وآله:۱. قُلْ مَنْ کانَ عَدُوًّا لِجِبْرِیلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلى قَلْبِکَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُؤْمِنِینَ.
بقره/سوره۲، آیه۹۷.    
نزول قرآن بر پیامبر صلی الله علیه وآله، در شب قدر:۱. إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَةٍ مُبارَکَةٍ إِنَّا کُنَّا مُنْذِرِینَ.
دخان/سوره۴۴، آیه۳.    
نزول قرآن بر پیامبر صلی الله علیه وآله، در ماه رمضان:شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ ....
بقره/سوره۲، آیه۱۸۵.    
...
نام کتاب نزول قرآن و رؤیای هفت حرف و مؤلف آن دکتر سید رضا مؤدب است. این اثر پیرامون یکی از مسائل مهم علوم قرآن ، یعنی موضوع حدیث سبعة احرف نوشته شده است.
نویسنده که از قرآن پژوهان معاصر می باشد و این کتاب رساله دکترای وی می باشد، مساله حدیث سبعة احرف را از زوایای مختلف مورد بحث قرار داده است. وی در فصل اول این کتاب مساله نزول قرآن و جمع آوری آن را بحث نموده و در فصل دوم به تحلیل حدیث سبعة احرف پرداخته، این حدیث را در جوامع روایی اهل سنت بررسی نموده و اسناد آن به پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم را پیگیری و به این نتیجه می رسند که این حدیث از پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم نیست و از زمان خلیفه دوم رواج پیدا کرده است و آن را از متفردات خلیفه دوم دانسته و علل پیدایش این حدیث در آن زمان را نیز بیان نموده است. وی در بخشی دیگر از کتاب دیدگاه امامیه را در خصوص مساله سبعة احرف ذکر و بر اساس روایتی که از امام باقر و امام صادق علیهما السلام نقل می کند که فرموده اند قرآن بر یک حرف نازل شده است نتیجه می گیرند که حدیث سبعة احرف باطل و بی اساس بوده و لذا قرآن دارای یک واقعیت بیشتر نمی باشد. با توجه به نکات فوق و ویژگیهای کتاب، این کتاب در نوع خود در خصوص مساله حدیث سبعة احرف کم نظیر می باشد.
ویژگی های کتاب
۱- فصل دوم: مهمترین فصل کتاب فصل دوم می باشد. وی در این فصل منابع حدیث سبعة احرف را در کتابهای اهل سنت بررسی نموده نتیجه می گیرند که این روایت در حد تواتر نمی باشد.۲- در همین فصل، پس از ذکر سند روایت ، از نظر محتوائی بررسی نموده و می گوید این روایت از این جهت دارای تناقض می باشند که متن برخی از آنها درباره بطن قرآن و برخی دیگر درباره لهجه ها می باشد و لذا مشخص نیست که این حدیث آیا مربوط به لفظ است یا معنی؟۳- فصل پنجم: در این فصل با ذکر کلامی از امام باقر علیه السّلام و امام صادق علیه السّلام پیرامون نزول قرآن، مبنی بر اینکه قرآن بر حرف واحد نازل شده سند این دو روایت را بررسی نموده و می گوید این دو روایت، صحیحه هستند و لذا دارای ارزش و اعتبار می باشند و در ادامه نتیجه می گیرد که حدیث سبعة احرف دروغ و جعلی است.۴- فصل سوم: دیدگاه علماء اهل سنت را در این فصل در خصوص حدیث سبعة احرف ذکر و در ادامه آن دیدگاه مستشرقانی همچون گلدزیر و نولدکه و دژی بلاشر را ذکر و آنها را نقد و بررسی قرار می دهد.۵- فصل دوم: در این فصل مساله گسترش قرائت ها را بررسی کرده ذکر می کند که با توجه به اینکه در زمان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم قرآن به قرائت واحدی خوانده می شد، اختلاف قرائت ها در زمان خلیفه دوم بوجود آمد، در ادامه عوامل اختلاف را بررسی کرده، گسترش اسلام در زمان عمر را عامل اساسی در این باره می داند و می گوید: عمر برای حل مشکلات بوجود آمده راه حل مناسب را نسبت دادن حدیث سبعة احرف به پیامبر می داند و این موضوع را از متفردات عمر می داند.۶- در همین فصل پیامدهای پذیرش حدیث سبعة احرف را ذکر نموده از جمله اینکه در نزد اهل سنت منکر آن کافر محسوب می شود.۷- فصل اول: در این فصل پس از ذکر افرادی که قرآن را جمع آوری کردند همچون حضرت علی علیه السّلام و ابوبکر و عمر و... نتیجه می گیرد که در تاریخ تدوین مصاحف فوق سخنی از حدیث سبعة احرف نیست در حالیکه اگر قرآن بر سبعة احرف نازل شده، چرا در این مصاحف خبری از آن نیست.
ساختار کتاب
کتاب دارای یک مقدمه و ۶ فصل می باشد که فهرست مطالب آن به شرح ذیل است:فصل اول: نزول قرآن و جمع آوری آن در زمان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلّم شامل: نزول قرآن بر حرف واحد و جمع آوری قرآن بر حرف واحد.فصل دوم: حدیث سبعة احرف و بررسی آن شامل: حدیث سبعة احرف در جوامع حدیثی اهل سنت، در جستجوی ریشه ها، پیامدهای حدیث سبعة احرف.فصل سوم: بررسی و نقد برخی از دیدگاههای اهل سنت و مستشرقان درباره حدیث سبعة احرف.فصل چهارم: قراآت و حروف سبعه.فصل پنجم: کلام نورانی امام صادق علیه السّلام.فصل ششم: منزلت سبعة احرف نزد علمای شیعه .
نسخه شناسی
...
نزول قرآن و رؤیای هفت حرف دکتر سید رضا مؤدّب
کتاب پیرامون یکی از مسائل مهم علوم قرآن،یعنی موضوع حدیث سبعة احرف نوشته شده است.نویسنده که از قرآن پژوهان معاصر می باشد و این کتاب رسالۀ دکترای وی می باشد، مسالۀ حدیث سبعة احرف را از زوایای مختلف مورد بحث قرار داده است.وی در فصل اول این کتاب مسالۀ نزول قرآن و جمع آوری آن را بحث نموده و در فصل دوم به تحلیل حدیث سبعة احرف پرداخته، این حدیث را در جوامع روایی اهل سنت بررسی نموده و اسناد آن به پیامبر(ص)را پی گیری و به این نتیجه می رسند که این حدیث از پیامبر(ص)نیست و از زمان خلیفۀ دوم رواج پیدا کرده است و آن را از متفردات خلیفۀ دوّم دانسته و علل پیدایش این حدیث در آن زمان را نیز بیان نموده است.
وی در بخشی دیگر از کتاب دیدگاه امامیه را در خصوص مسالۀ سبعة احرف ذکر و بر اساس روایتی که از امام باقر و امام صادق علیهما السلام نقل می کند که فرموده اند قرآن بر یک حرف نازل شده است نتیجه می گیرند که حدیث سبعة احرف باطل و بی اساس بوده و لذا قرآن دارای یک واقعیت بیشتر نمی باشد.
با توجه به نکات فوق و ویژگیهای کتاب، این کتاب در نوع خود در خصوص مسالۀ حدیث سبعة احرف کم نظیر می باشد.
کتاب دارای یک مقدمه و 6 فصل می باشد که فهرست مطالب آن به شرح ذیل است:
در میان متفکران مسلمان، درباره زمان نزول قرآن دیدگاه های مختلفی وجود دارد.
بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلّم در چهل سالگی (۶۱۰ یا ۶۱۱ م) و همراه بودن آغاز بعثت در غار حرا با نزول آیاتی از سوره مبارکه علق، مورد اتفاق مسلمانان است. اما در این که بعثت در چه زمانی رخ داده است، نظرها مختلف است و همین، باعث اختلاف در زمان نزول قرآن نیز گردیده است.
اقوال نزول قرآن
برخی اقوال در زمان نزول قرآن و بعثت به این شرح است: ۱. بیست و هفتم رجب؛ ۲. هفدهم رمضان؛ ۳. هیجدهم رمضان؛ ۴. بیست و چهارم رمضان؛ ۵. دوازدهم ربیع الاول؛ ۶. هشتم ربیع الاول؛ ۷. سوم ربیع الاول.
دیدگاه شیعه در نزول قرآن
شیعه - به استناد روایات متعددی که از عترت طاهره در این زمینه وجود دارد- معتقد است که بعثت در ۲۷ رجب اتفاق افتاده است، با توجه به این نکته که اهل بیت نبوت بهتر از هرکس از زمان نبوت باخبرند؛ و در تعیین زمان و مکان آن از همه شایسته تر هستند.
روایات نزول قرآن
...
روایات مربوط به کیفیت، زمان و مکان نزول آیات قرآن را احادیث نزول قرآن گویند.
منظور از "احادیث نزول قرآن"، احادیثی است که به گونه ای از نزول قرآن و کیفیت و یا تاریخ آن سخن می گویند.
منابع احادیث نزول قرآن
این گونه احادیث را در منابع زیر می توان یافت: ۱. الکافی ، محمد بن یعقوب کلینی؛ ۲. تفسیر منسوب به امام حسن عسکری (علیه السلام)؛ ۳. تهذیب الاحکام ، محمد بن حسن طوسی؛ ۴. بحار الانوار ، محمد باقر مجلسی؛ ۵. الجامع الصحیح ، بخاری ، باب بدءالوحی؛۶. المستدرک ، حاکم نیشابوری ، کتاب التفسیر، باب ما انزل القرآن جملة واحدة؛ ۷. فتح الباری بشرح صحیح البخاری ، ابن حجر عسقلانی ، کتاب فضائل القرآن، باب نزول وحی؛ ۸. البرهان فی علوم القرآن ، بدرالدین زرکشی؛ ۹. الاتقان فی علوم القرآن ، سیوطی؛ ۱۰. مناهل العرفان فی علوم القرآن ، محمد عبدالعظیم زرقانی؛ ۱۱. مروج الذهب ، علی بن حسین مسعودی؛ ۱۲. الطبقات الکبری ، محمد بن سعد بن منیع زهری.
آیـات نـازل شده در هر مناسبتی، به همان حادثه و مناسبت نظر داردآن حادثه و مناسبت را شأن نزول می نامند.
در اهمیت شناخت اسباب نزول یا شان نزول باید گفت : همان گونه که می دانیم قرآن، تدریجی و در مـنـاسـبت های مختلف نازل شده است بر حسب اقتضا اگرحادثه ای پیش می آمد یا مسلمانان دچار مشکلی می شدند، یک یا چند آیه و احیانایک سوره برای رفع مشکل نازل می گردید پر واضح اسـت کـه آیـات نـازل شده در هرمناسبتی، به همان حادثه و مناسبت نظر دارد پس اگر ابهام یا اشـکـالـی در لـفـظ یـامعنای آیه پدید آید، با شناخت آن حادثه یا پیش آمد، رفع اشکال می کرد در نـتـیـجـه برای دانستن معنا و تفسیر کامل هر آیه، باید به شان نزول آن رجوع کرد تا کاملاموضوع روشن شود پس شان نزول می تواند قرینه ای باشد تا دلالت آیه را تکمیل کند و بدون آن، دلالت آیه نـاقص می ماند.
بیان نمونه
مثلا در مورد آیه «ان الصفا والمروة من شعائر الله فمن حج البیت او اعتمر فلا جناح علیه ان یطوف بهما» اشکال شده است که سعی میان دو کوه صفا و مروه در حج و عمره از ] است، چرا به لفظ (لاجناح)جناح معرب گناه است. تعبیر شده است؟معنای ظاهری آیه چنین است : گناهی نیست که میان آن دو کوه سعی نمایید این عبارت جواز را می رساند نه وجوب را ولی با مراجعه به شان نزول آیه روشن می شود که این عبارت برای رفع توهم گـنـاه آمـده است، زیرا پس از صلح حدیبیه درسال ششم هجری مقرر شد که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله وسلّم) و صحابه سال بعد برای انجام مراسم عمره به مکه مشرف شوند و در این قرار داد چنین آمده بود که به مدت سه روز مشرکان بت های خود را از اطراف بیت و هم چنین از روی کوه صفا و مروه بردارند تـا مسلمانان آزادانه مراسم طواف و سعی را انجام دهند پس از گذشت سه روز بت ها برگردانده شـد بـرخـی از مـسـلمانان به عللی هنوز مراسم سعی را انجام نداده بودند و با بازگرداندن بت ها، چـنـیـن گمان بردند که با وجود بت ها، سعی میان صفا و مروه گناه است آیه مذکور نازل شد تا مـسلمانان از سعی خودداری نکنند، زیرا اساسا سعی از شعائر الهی است و وجود بت ها امر عارضی اسـت و بـه آن زیـان نـمـی رساند لذا مفهوم این آیه با مراجعه به شان نزول کاملا واضح و روشن می شود و مساله جواز یا وجوب سعی در کار نیست، بلکه صرفا (دفع توهم منع) است یعنی با وجود بت ها منعی از انجام سعی نیست پس شناخت اسباب نزول نقش اساسی در فهم و پی بردن به معانی بسیاری از آیات ایفا می کند.
دشواری شناخت اسباب نزول
راه شـناخت و پی بردن به اسباب نزول بسی دشوار است، زیرا پیشینیان در این زمینه مطلب قابل تـوجـهـی ثبت و ضبط نکرده اند، جز اندکی که کاملا چاره سازنیست شاید یکی از علل عدم ضبط دقیق این بود که خود به وضع آشنا بودند ودیگر نیازی نمی دیدند که معلومات و مشاهدات خود را بـه عنوان سند برای آینده ثبت کنند بعدها روایاتی در این زمینه فراهم شد که بیش تر دارای ضعف سند و غیرقابل اعتماد بوده و احیانا اعمال غرض در کار وجود داشته است به ویژه در دوران تاریک حکومت بنی امیه که از روی غرض ورزی، آیات بی شماری با تنظیم شان نزول های ساختگی، طبق دل خـواه تفسیر و تاویل شده است از امام احمدبن حنبل دراین باره نقل شده: (سه چیز اصل و پایه درسـتـی نـدارد: روایـاتی که درباره جنگ های صدر اسلام ثبت شده، روایاتی که درباره فتنه های آخرالزمان گفته شده و روایاتی که درباره تفسیر و تاویل قرآن آورده اند.) امام بدرالدین زرکشی از بـرخی محققین نقل می کند: (مقصود بیشترین روایات در این باره قابل اعتماد نیست، نه این که هـمـه آن هـا قـابـل اعتماد نباشند.)
پیشگامان جمع آوری اسباب النزول
...
قرآن کریم برای نزول خود اهدافی بیان فرموده که در سه دسته کلی جای می گیرند. بخشی از اهداف قرآن، به بینش و آگاهی بشر مرتبط است؛ مانند غفلت زدایی، بیان مسائل اختلافی، ارائه بینش های صحیح و استدلال بر آنها و ...؛ برخی دیگر از اهداف قرآن با گرایش های انسان ارتباط دارد؛ مانند پند دهی و پندپذیری، بیم و نوید دهی و ...؛ دسته سوم از اهداف قرآن، ناظرِ عمل و رفتار آدمی است؛ نظیر شکرگزاری، برپایی جامعه عادلانه و ... .
همه آیاتی که هدف بعثت پیامبران الاهی یا بعثت پیامبر اسلام (صلی الله علیه و اله وسلّم) را بیان می کنند، می توانند به عنوان هدف نزول قرآن مطرح شوند؛ زیرا هدف نهایی همه پیامبران الاهی، یکی بیش نیست و پیامبر اسلام (صلی الله علیه و اله وسلّم) نیز از راه آیات و بیانات قرآن به اهداف خود دست می یابد؛ برخی از این اهداف چنان وسعتی دارند که همه اهداف دیگر و مراتب قرب به خدا را در بر می گیرند؛ مانند «بیرون بردن از تاریکی ها به نور» و «هدایت» که درک حقایق، روشن شدن مسائل اختلافی، برپایی جامعه عادلانه، هدایت به راه های امن و صراط مستقیم، پندپذیری و ... را در بر می گیرد و اینها، خود مرتبه ای از هدایت و مرحله ای از بیرون رفتن از تاریکی به نور هستند؛ «یَهْدِی بِهِ اللّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلاَمِ وَیُخْرِجُهُم مِّنِ الظُّلُمَاتِ اِلَی النُّورِ بِاِذْنِهِ وَیَهْدِیهِمْ اِلَی صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ؛ خداوند با آن (قرآن) هرکس را که در پی خشنودی او باشد، به راه های سلامت راهنمایی می کند و آنان را از تاریکی ها به سوی نور بیرون می برد و به صراط مستقیم هدایت می کند».قرآن مجید برای نزول خود اهدافی را ذکر کرده است. این اهداف در سه مجموعه قرار می گیرند:۱- بخشی ناظر به بُعد بینش و فکر انسان است،۲- بخشی دیگر به گرایش های انسان توجه دارد،۳- بخش سوم، رفتار انسان را مدّ نظر قرار داده است.اهداف یاد شده، به طور غالب، مترتب بر یکدیگر است. برخی از آنها ابتدایی و برخی دیگر متوسط به شمار می آیند و تعدادی به هدف نهایی و اصیل اشاره دارند؛ بنابراین اهداف ابتدایی و متوسط، ارزش خود را از هدف نهایی کسب کرده و به اندازه ای که ما را به هدف نهایی برسانند، ارزش دارند؛ مثلا ارزش برپایی جامعه عادلانه، به نزدیک تر کردن انسان ها به خدا وابسته است. به همین دلیل برخی از این اهداف در آیات دیگر از شرایط دستیابی به برخی دیگر از اهداف قرآن به شمار آمده است؛ مانندتقوا که در آیه «هُدًی لِلمُتَّقِین» ؛ شرط هدایت است.
اهداف قرآن در بُعد بینش
قرآن کریم در بُعد بینش اهداف ذیل را مد نظر قرار داده است:
← غفلت زدایی
برخی دیگر از اهداف قرآن با گرایش های انسان ارتباط دارد؛ مانند پند دهی و پندپذیری، بیم و نوید دهی و...؛
← پند دادن
...
اولین روز نزول قرآن، زمان نزول اولین آیات قرآن را می گویند.
بعثت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلّم در چهل سالگی (۶۱۰ یا ۶۱۱ م) وهمراه بودن آغاز بعثت در غار حرا با نزول آیاتی از سوره مبارکه علق ، مورد اتفاق مسلمانان است. اما در این که بعثت در چه زمانی رخ داده است، نظرها مختلف است و همین، باعث اختلاف در زمان نزول قرآن نیز گردیده است.
اقوال درباره زمان نزول قرآن و بعثت
برخی اقوال در زمان نزول قرآن و بعثت به این شرح است: ۱. بیست و هفتم رجب ؛ ۲. هفدهم رمضان ؛ ۳. هیجدهم رمضان؛ ۴. بیست و چهارم رمضان؛ ۵. دوازدهم ربیع الاول ؛ ۶. هشتم ربیع الاول؛ ۷. سوم ربیع الاول.
← دیدگاه شیعه
...



ارتباط محتوایی با نزول قرآن

نزول قرآن در جدول کلمات

شب نزول قرآن مجید
لیله القدر

نزول قرآن را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی نزول قرآن   • مفهوم نزول قرآن   • تعریف نزول قرآن   • معرفی نزول قرآن   • نزول قرآن چیست   • نزول قرآن یعنی چی   • نزول قرآن یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی نزول قرآن
کلمه : نزول قرآن
اشتباه تایپی : kc,g rvHk
عکس نزول قرآن : در گوگل


آیا معنی نزول قرآن مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 98% )