انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

98 1077 100 1

نظریهٔ عدالت

نظریهٔ عدالت در دانشنامه اسلامی

نظریه عدالت اجتماعی در غرب
نظریه عدالت اجتماعی در غرب، دو اصل برای عدالت اجتماعی مطرح شده است: اصل اول، اصل آزادی است. یعنی در قانون اساسی جوامع غربی، گروهی از آزادی های بنیادین برای همه افراد، در نظر گرفته شده است و همه باید از این حق برخوردار باشند که بتوانند ازاین آزادی ها به طور برابر استفاده کنند. اصل دوم: نابرابری های اجتماعی و اقتصادی.
مبحث عدالت اجتماعی و جامعه مبتنی بر آن، یکی از مباحث اساسی دانش های مختلف از جمله علوم سیاسی، جامعه شناسی و فلسفه بوده است. برخلاف بسیاری از مباحث مطرح در فلسفه اخلاق، مسئله عدالت اجتماعی بیشتر در قلمرو فلسفه اجتماعی مطرح می شود و باید از فلسفه اجتماعی معیارها و ملاک های لازم را به دست آوریم، تا بتوانیم با تمسک به آن، عدالت را در جامعه بنا کنیم. عدالت اجتماعی معمولاً با مفاهیمی چون اعتدال، برابری حقوق افراد و همچنین برابری فرصت ها و امکانات همراه است.هر کدام از مکاتب و دیدگاه های سیاسی رایج در دنیا، تعبیر و تفسیر خاص از مفهوم عدالت اجتماعی دارد. مارکس و دیگر سوسیالیست های سده هجدهم و نوزدهم میلادی معتقد بودند که بنیادهای اجتماعی باید به گونه ای باشد که همه افراد بتوانند از آنها بهره و استفاده برابر و یکسان داشته باشند.دیدگاه دیگری نیز وجود دارد که مفهوم «استحقاق» ( Merit ) را به کار می برد. یعنی هر کس مطابق با حق خودش، می تواند از امکانات و مزایای جامعه استفاده نماید. یک دیدگاه به مسئله «برابری فرصت ها» ( Equal opportunities ) می پردازد، و اعتقاد دارد که تمامی افراد در جامعه باید از فرصت ها و امکانات یکسان برای حیات و رشد استعدادهای خود بهره مند باشند. دیدگاه دیگری نیز هست که «برابری حقوق افراد» ( Equal rights ) را به عنوان مبنای عدالت اجتماعی معرفی می کند. هر کدام از مکاتب و دیدگاه ها، مشکلات و انتقادات مخصوص به خود را دارند که با مطالعه رویکردهای نظریه پردازان آنها مشخص می شود. شاید بارزترین شخصی که در زمینه «حقوق برابر» کار می کند رونالد دورکین ( Ronald dworkin ) است. درباره نظریه «فرصت های برابر» می توان جان راولز ( John rawls ) را نام برد. نظریه «استحقاق» دیوید میلر ( David miller ) را به ذهن می آورد و درباره «برابر بودن شرایط زندگی افراد» که باز توزیع ثروت را می طلبد، در بسیاری از قلمروها، صحبت از نظریات سوسیالیستی و بویژه مارکسیستی است.
دیدگاه افلاطون
درباره عدالت اجتماعی می توان به تاریخ مدون فلسفه مراجعه نموده و نظریات سقراط یا افلاطون را بررسی کرد. در بسیاری از مکالمات سقراطی، مسئله ای که همواره ذهن را به خود مشغول می کند، مسئله عدالت است. به باور افلاطون، انسان ها باید دارای فضیلت ( Virtue ) باشند. در فرهنگ یونان و روم باستان در این که انسان ها باید فضیلت مند باشند بحثی نیست، بلکه بحث بر سر نوع فضایل بوده و اینکه چه فضیلتی برتر است، یا اینکه اصلاً چه چیز فضیلت است و چه چیز فضیلت نیست. مثلاً افلاطون چهار نوع فضیلت را برشمرده که یکی از این فضایل «خردمندی» است. انسان با فضیلت، انسانی است که خردمندتر باشد و از خرد و عقل و هوش خود، نهایت استفاده را ببرد. فضیلت دوم شجاعت است که معنای خاص خود را دارد که پس از قرون وسطی به تدریج از فرهنگ مغرب زمین خارج شد و پس از انقلاب فرانسه دیگر از این معیارها در مباحث علوم اجتماعی خبری نیست. فضیلت دیگری که باید انسان ها داشته باشند، اعتدال و میانه روی است. در فرهنگ یونان، انسان میانه رو، فردی است که نه به افراط گرایش داشته باشد و نه به تفریط. افلاطون، عدالت را نوعی ارتباط هماهنگ و شکل دهنده بین این فضیلت ها می داند. مثالی که خود افلاطون می زند روشن گر این مبحث است. او می گوید یک ساختمان را در نظر بگیرید که از فنون افراد مختلف در ساختن آن استفاده شده است. بنا دیوارها را می سازد، نجار درها و پنجره ها را و خلاصه هر کس مطابق با فنی که می داند، کار خاصی انجام می دهد. اما لازم است یک نفر بین آنها هماهنگی برقرار کند تا آن بنا، ساختمان شکیلی شود. این فرد درست مشابه کاری را انجام می دهد که فیلسوف یا فیلسوف شاه و یا شاه فیلسوف انجام می دهد تا جامعه آنها، جامعه عادل باشد. افلاطون عدالت را در برقراری هماهنگی می داند. پس از افلاطون، یکی از مباحث مهم در فلسفه سیاسی غرب، همواره مسئله عدالت بوده است و مجدداً عدالت، اصل و هدف مباحث نظری سیاست و یا از محورهای مهم آن شده است. اما مسئله اساسی این است که بعدها جهان بینی و معرفت شناسی انسان غربی تغییر کرد و انسان مدرن دیگر نمی توانست آن گونه به جهان پیرامون خود نگاه کند و جایگاه فضیلت را در چیز دیگری می داند. البته هم چنان دیدگاه ها و نظریات از مکتبی به مکتب دیگر و از جامعه ای به جامعه دیگر متفاوت بوده است.
دیدگاه جان راولز
در جوامع غربی، آثار زیادی در موضوع عدالت نگاشته شد. یکی از این کتاب ها که اثر کلاسیک قرن بیستم به شمار می رود، کتاب «نظریه ای در باب عدالت» نوشته جان راولز می باشد. او در این کتاب چنین بیان می کند که ما می توانیم دو اصل را به عنوان اصول عدالت اجتماعی مطرح کنیم: «اصل اول، هر کس باید از حقی برابر، متناسب با گسترده ترین نظام کلی آزادی های اساسی که با نظامی مشابه از آزادی ها برای همه سازگار باشد، برخوردار شود.» نام این اصل، اصل آزادی است. یعنی در قانون اساسی جوامع غربی، گروهی از آزادی های بنیادین برای همه افراد، در نظر گرفته شده است و همه باید از این حق برخوردار باشند که بتوانند ازاین آزادی ها به طور برابر استفاده کنند. اصل دوم می گوید: نابرابری های اجتماعی و اقتصادی باید به گونه ای تنظیم شوند که:الف: بیشترین منفعت را برای کم بهره ترین افراد در برداشته باشد؛ب: مناصب و مشاغل، تحت شرایط مناسب و متناسب با نظام فرصت های برابر در دسترس همگان باشد.در قسمت اول بحث بر سر تقسیم مساوی ثروت در میان همه افراد نیست و بند ب می گوید که در توزیع مناصب و مشاغل، تفاوت نژاد و دین یا جنسیتی دخیل نباشد. به نظر می رسد که مفهوم عدالت اجتماعی از مباحث چالش برانگیز تاریخ فلسفه سیاسی بوده است و عدم موفقیت در اجرای آن نشان می دهد که این امر با استفاده از قوانین بشری و توسط انسان های عادی قابل اجرا نیست، یعنی با توسل به قوانین الهی و احکام دینی که از طریق وحی به انسان ها رسیده و تحت رهبری فردی عادل، دین دار و عالم بتوان آن را در جامعه برقرار کرد وگرنه با تاکید صرف بر عقل آدمی و قوانین مطروح شده توسط وی نمی توان عدالت اجتماعی را در جامعه برقرار نمود.
منبع
...
پیامبر(ص):« مردانی از امتم آورده و به دوزخ برده می شوند؛ من می گویم: پروردگارا! اصحاب من اند؛ پس گفته می شود: تو نمی دانی که پس از تو چه کردند؛ پس من همان را می گویم که بنده نیکوکار گفت: «و تا وقتی در میانشان بودم بر آنان گواه بودم؛ پس چون روح مرا گرفتی، تو خود بر آنان نگهبان بودی، و تو بر هر چیز گواهی. اگر عذابشان کنی، آنان بندگان تواند و اگر بر ایشان ببخشایی تو خود، توانا و حکیمی.» (سوره مائده، آیات ۱۱۸-۱۱۷)؛ پس به من گفته می شود: از هنگامی که تو از آنها جدا شدی دائماً به عقب برگشتند.»
نظریه عدالت صحابه، دیدگاه اکثریت اهل سنت است که طبق آن همه صحابه پیامبر(ص) عادل و اهل بهشتند و از این رو، نباید هیچ یک از آنها را مورد انتقاد قرار داد. این دیدگاه از نظر شیعه، باطل است و صحابه پیامبر(ص) نیز از این حیث، مانند بقیه مسلمانانند.
نطریه عدالت صحابه از سوی اهل سنت مطرح شده است. آنان صحابی را فردی می دانند که با پیامبر اسلام(ص) ملاقات کرده و هنگامی که از دنیا رفته، همچنان بدو ایمان داشته و مسلمان بوده است. و معتقدند که وی عادل است یعنی مرتکب گناه نمی شود. این نظر به عنوان نظر مشهور و مقبول در میان اهل سنت مطرح است.

نظریهٔ عدالت در دانشنامه ویکی پدیا

نظریهٔ عدالت (به انگلیسی: A Theory of Justice) یا نظریه ای در باب عدالت، اثری در فلسفه سیاسی و اخلاق است که در سال ۱۹۷۱ توسط جان رالز نوشته شده است. نویسنده در این اثر به مسالهٔ عدالت توزیعی (توزیع عادلانه کالاها در جامعه) می پردازد. این نظریه، شکلی به روزشده از فلسفه کانتی و شکلی متفاوت از تئوری سنتی قرارداد اجتماعی را به کار می بندد.
حاصل این نظریه تا کنون چندین بار به چالش کشیده و تصحیح شده است. یک بازبینی چشمگیر این نظریه، در قالب مقالهٔ «عدالت به مثابهٔ انصاف» در سال ۱۹۸۵ منتشر شد و سپس در کتابی به همین نام به چاپ رسید که رالز در آن، دو اصل مرکزی مبحث عدالت را بیشتر بررسی کرد. این دو اصل، همراه با یکدیگر، مقرر می دارند که جامعه باید به نحوی ساختاربندی شود که بیشترین میزان ممکن از عدالت به اعضای جامعه داده شود، و تنها عامل محدودکننده آزادی هر فرد این است که ناقض آزادی هیچ یک از اعضای دیگر جامعه نباشد.
عکس نظریه عدالت


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

نظریهٔ عدالت در دانشنامه آزاد پارسی

نظریۀ عدالت (A Theory of Justice)
کتابی در اقتصاد سیاسی، از جان راولز، منتشر شده به انگلیسی در ۱۹۷۱. اساس نظریۀ راولز در این اثر عدالت به منزلۀ انصاف، در مقابل شهودباوری و سودگرایی، است. به عقیدۀ او نخستین مسئلۀ عدالت، ساختار بنیادی جامعه است، یعنی شیوه ای که سامان سیاسی و ساختارهای مهم اجتماعی اقتصادی را طبق آن تعیین می کنند. نظریۀ راولز مفهوم قرارداد اجتماعی را، با توافق اولیه ای بر پایۀ دو اصل آزادی و تفاوت، تعمیم می دهد و آن را به بالاترین حد انتزاع می کشاند. به زعم او تعیین مقررات تکمیلی تضمین کنندۀ اولویت اصل آزادی و عدالت بر رفاه است. راولز سپس به بررسی نهادهای بنیادی منطبق با اصول، به مثابۀ آموزۀ اقتصاد سیاسی، و اساساً نهادهای قانونی مردم سالارانه پرداخته است. اگرچه عدالت بر سرمایه تقدم دارد، راولز کوشیده تا هم سازی آن ها را از طریق سرمایه به منزلۀ عقلانیت، به اثبات برساند. او در نظریۀ عدالت با بیان این نکته که چگونه در جامعه ای سازمان یافته، طرح های عقلانی زندگی اشخاص درکِ آن ها را (که خود بخشی از سرمایۀ عقلانی آن هاست) از عدالت بازگو و تقویت می کند، سخن خود را به پایان رسانده است.

نظریهٔ عدالت را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی نظریهٔ عدالت   • مفهوم نظریهٔ عدالت   • تعریف نظریهٔ عدالت   • معرفی نظریهٔ عدالت   • نظریهٔ عدالت چیست   • نظریهٔ عدالت یعنی چی   • نظریهٔ عدالت یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی نظریهٔ عدالت
کلمه : نظریهٔ عدالت
اشتباه تایپی : kzvdiٔ unhgj
عکس نظریهٔ عدالت : در گوگل


آیا معنی نظریهٔ عدالت مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 98% )