انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

95 1059 100 1

واقعه حره

واقعه حره در دانشنامه اسلامی

واقعه حره
واقعه حَرّه، نام واقعه برخورد خشونت آمیز لشکر شام به فرماندهی مسلم بن عقبه با قیام مردم مدینه. در سال ۶۳ قمری مردم مدینه به رهبری عبدالله بن حَنظَلة بن ابی عامر علیه حکومت یزید بن معاویه قیام کردند. در این واقعه، بسیاری از مردم مدینه، از جمله ۸۰ تن از صحابه پیامبر(ص) و ۷۰۰ تن از حافظان قرآن کشته شدند و اموال و نوامیس مردم به غارت رفت.
امام سجاد(ع) در این قیام با مردم مدینه همراه نشد؛ ولی در خانه خود، به بسیاری از زنان و کودکان و حتی اهل و عیال و اطرافیان مروان بن حکم پناه داد.
به سنگستان سیاه رنگ، حرّه می گویند و چون این قیام از سنگستانی در شرق مدینه به نام «حرّه واقم» یا «حرّه زُهره» (منسوب به بنی زهره از اقوام یهود)؛ شروع شد، به این نام معروف گردید. غالب منابع تاریخی، واقعه حرّه را روز دوم ذیحجه یا دو سه روز مانده به آخر ذیحجه ۶۳ق ذکر کرده اند. برخی منابع نیز آن را در سال ۶۲ دانسته اند.
واقعه حره
کلید واژه ها:واقعه حره، قتل عام اهالی مدینه، عبدالله بن حنظله، بنی امیه، ابن زبیر، 28 ذی الحجه، یزید بن معاویه
از وحشتناکترین جنایات امویان پس از به شهادت رساندن امام حسین علیه السلام، واقعه ای است که در تاریخ اسلام به نام واقعه حرة شهرت دارد. این واقعه مربوط به شورش مردم مدینه در بیست و شش یا بیست و هفت ذی الحجه سال شصت و سه است
یزید بن معاویه برای سرکوبی مردم حجاز، مسلم بن عقبه را که به خونریزی و جنایت کاری معروف بود با سپاهی عظیم به سوی آنان گسیل داشت و این سپاه از راهنمایی های عبدالملک بن مروان که از فراریان مدینه بود اطلاعات لازم را بدست آورد و سرانجام در 28 ذی الحجه، سال 63 قمری به شهر مدینه منوره هجوم آوردند و با انقلابیون و مخالفان بنی امیه به نبرد پرداختند.
مورخین درباره علل این شورش سه روایت نقل کرده اند:
الف: بلاذری می نویسد: هنگامی که عبدالله برادرش عمرو را کشت مردم را به خلع طاعت یزید و جهاد با او فراخواند. از مردم مدینه نیز در این باره دعوت شد و به دنبال آن اهل حجاز اطاعت او را برگردن نهادند. عبدالله بن مطیع از طرف پسر زبیر از مردم مدینه برای او بیعت گرفت. یزید از جریان باخبر شد و از حاکم خود خواست تا گروهی از بزرگان مدینه را برای دلجویی نزد او بفرستد.
در این روایت، عمده مطلب این است که مدینه به دلیل بیعت با ابن زبیر در برابر یزید ایستادگی کرده است. شاهد آن این است که ابن زبیر بعد از واقعه حره به یارانش گفت: دوستان شما در این واقعه کشته شده اند. در این که مردم مدینه پس از آغاز شورش، یزید را از خلافت خلع کرده و با ابن زبیر بیعت کردند، ابوالفرج نیز توضیحاتی آورده است.
ب: یعقوبی می نویسد: زمانی که عثمان بن محمد والی مدینه گردید، ابن مینا طبق معمول برای بردن «صوافی» - که عبارت از اشیای برگزیده بیت المال و مختص خلیفه بود - به مدینه آمد. گروهی از مردم از بردن آن اموال که حق خویش می دانستند، جلوگیری کردند. در این میان نزاعی لفظی بین والی و مردم رخ داد که منجر به شورش مردم و اخراج امویان از شهر گردید. ابن قتیبه نیز شبیه این روایت را نقل کرده است.
ج: روایت طبری آن است که پس از نصب عثمان بن محمد، او گروهی از بزرگان مدینه را نزد یزید فرستاد تا از آن ها استمالت و دلجویی کند و باب بذل و بخشش به روی آن ها باز شود. اینان به شام رفته و زمانی که بازگشتند، عوض تمجید شروع به بدگویی از یزید کردند که: «لیس له دین، یشرب الخمر، یغرف بالطنابیر و یضرب عنده القیان و یلعب بالکلاب». او دین ندارد، مشروب می خورد بر طنبور می کوبد و بردگان نزد او می نوازند و با سگان بازی می کند. لذا گفتند که حاضر به اطاعت او و پذیرش امامتش نمی باشند.
واقعه حَرّه، قیام مردم مدینه به سرکردگی عبداللّه فرزند حَنظَلةبن ابی عامر (غسیل الملائکه) بر ضد حکومت یزید در سال ۶۳ است که در این مختصر به واقعه حره از نگاه امام سجاد (علیه السّلام) پرداخته می شود.
عصر امامت امام زین العابدین (علیه السّلام)، یکی از ترسناک ترین دوره های تاریخ اسلام برای شیعیان به شمار می آید، یکی از اقدامات مهم امام سجاد (علیه السّلام) در راستای رهبری هدایت شیعه موضع گیری های بجا و به موقع آن حضرت در برابر قیام ها و شورش ها و نیز مواضع آن بزرگوار در مقابل عملکرد حکام اموی عصر خویش بود. یزید بیش از سه سال و اندی حکومت کرد و در این مدت کوتاه هولناک ترین فجایع را انجام داد که رخداد کربلا و عاشورا اولین آن ها و فاجعه حره گسترده ترین آن ها بود. او به عنوان دومین خلیفه اموی، صحت پیش بینی علی بن ابی طالب (علیه السّلام) در مورد ظلم امویان را آشکارتر ساخت، علی (علیه السّلام) سال ها قبل فرموده بود: «الا! ان اخوف الفتن عندی بنی امیه، فانها قتله عمیاء عظیمة...» «آگاه باشید! ترسناک ترین فتنه و آشوب در نظر من، فتنۀ بنی امیه است؛ فتنه ای کور و بس تاریک» همان گونه که اشاره شد، یکی از جنایات یزید در عصر امام سجاد (علیه السّلام) ، که به دست حاکمان جنایتکار اموی در مدینه صورت گرفت، واقعه حره است. این حادثه به قیام مردم مدینه در ۲۵ یا ۲۷ ذی الحجه ۶۳ هجری مربوط است.
علت وقوع حادثه
عبدا... بن زبیر، برادرش عمرو بن زبیر را کشت. در خطبه ای به یزید ناسزا گفت و مردم را به فرمانی از یزید و جهاد با او فرا خواند. عبدا... بن مطیع از طرف زبیر از مردم مدینه بیعت گرفت. یزید از جریان این ناآرامی در مدینه باخبر شد و از عثمان بن محمد که کارگزار خود در مدینه بود، خواست که گروهی از بزرگان مدینه را راهی دمشق کند تا از عطا و بخشش های او برخوردار شوند و دست از ناآرامی بردارند. گروهی از بزرگان شهر از فرزندان انصار و مهاجر به دمشق وارد شدند و در مدت اقامت علاوه بر دست و دلبازی های او، سبکسری ها و کارهای زشت او را از نزدیک مشاهده کردند. زمانی که این گروه بازگشتند به جای تعریف و تمجید از یزید از وی بدگویی کردند و گفتند: «ما از نزد مردی فاسق آمدیم که دین ندارد، شراب می خورد، طنبور می نوازد، بردگان نزد او می خوانند و با سگان بازی می کند». در پی این گزارش، مردم مدینه با عبدا... بن حنظله بیعت کردند و بنی امیه را که در خانه مروان حکم جمع شده بودند، به محاصره در آوردند. و خلع یزید را اعلام کردند. جمعی از بنی امیه نامه ای به یزید نوشتند، به این مضمون؛ «بنام خدای رحمان رحیم، و اما بعد، ما را در خانه مروان حکم محاصره کرده اند و آب را از ما برداشته اند، کمک، کمک!. » یزید که انتظار این کار را نداشت، بسیار خشمگین شد و مسلم بن عقبه بن ریاح را که در سنگدلی و قساوت مشهور بود، را انتخاب کرد و راهی مدینه کرد. این سپاه به فرماندهی مسلم بن عقبه، از جانب یزید حرکت کرد و یزید به او گفت اگر حادثه ای برای تو رخ داد، حصین بن نمیر را جانشین کن و به او گفت: مردم را تا سه روز دعوت کن، اگر پذیرفتند که بهتر و گرنه با آن ها بجنگ و چون غلبه پیدا کردی مدینه را سه روز به سپاهیان واگذار و هر مال و برده، سلاح، خوردنی که در آن هست از آن سپاه باشد و چون سه روز تمام شد از مردم دست بردار، علی بن الحسین (علیه السّلام) را ببین و دست از او بردار و با وی نیکی کن و تقرب ده که در کار دخالت نکرده نامه او نیز به ما رسیده» سپاه مسلم بن عقبه که دوازده هزار نفر بود، نخست شهر مدینه را محاصره کردند و پیام داد تا سه روز مهت دارید با یزید بیعت کنید و برده او شوید. مردم مدینه تسلیم نشدند و جنگ صورت گرفت. سرانجام لشکریان یزید بر آنان برتری یافتند. فرمانده سپاه از سپاهیان خواست در این سه روز هر کاری که می خواهند در اموال و امکانات مردم شهر انجام دهند، کشتار زیادی صورت گرفت. جان و مال و ناموس مردم مدینه در چنگال لشکریان شام قرار گرفت. این کشتار وسیع سبب گردید که از آن پس مسلم بن عقبه را «مسرف بن عقبه» نامیدند. کشته شدگان واقعه حره سه هزار و سیصد نفر دانسته اند.
عدم تعرض به امام سجاد
عوامل عدم تعرض سپاه اموی نسبت به امام سجاد (علیه السّلام) را می توان این چند مورد ذکر کرد: الف) موضع گیری امام سجاد (علیه السّلام) و عدم شرکت در این قیام؛ ب) اجرای سیاست تقیه از جانب امام: اجرای این سیاست از سوی امام سجاد (علیه السّلام) موجب شد یزید سفارش کند که متعرض امام سجاد (علیه السّلام) نشوند و این گونه شد که در جریان واقعه حره تنها کسی که بدون قید و شرط از گزنه سپاه اموی در امان ماندند و اقرار به بردگی نکردند. علی بن الحسین (علیه السّلام) و علی بن عبدا... بن عباس بودند. مسلم با مردم مدینه بدین شرط بیعت کرد که بنده یزید باشند و کسی که نمی پذیرفت گردن می زند و تنها علی بن الحسین (علیه السّلام) و علی بن عبدا... را معاف کرد. خط مشی حضرت سجاد (علیه السّلام) پس از رخداد عاشورا باعث شد که جاسوسان و گزارشگران اموی که در مدینه تعدادشان بی شمار بود و روابط و مسایل زندگی حضرت را زیرنظر گرفته بودند، نتوانند کوچکترین حرکتی از ایشان برخلاف حکومت یزید گزارش دهند و به همین جهت حضرت و پیروان ایشان از این وقایع در امان ماندند و اهل بیت را که در جریان کربلا به شدت مورد آزار قرار گرفته بودند، در واقعه حره مصون ماندند.ج) مشیت الهی: امام حجت خدا بر روی زمین است و خداوند وجود حجتش را از بلا حفظ می کند. در جریان واقعه حره، امام از ابتدا در قیام شرکت نکرد و همراه خانواه خود از شهر خارج شد و در ینبوع اقامت نمود و چهارصد نفر از مردم مدینه را در میان خانه و خاندانش پناه داد و تا زمان بازگشت سپاه و خروج آن از مدینه پذیرای آن ها بود.
کلیدواژه: بنی امیه، واقعه حره، امام سجاد علیه السلام، مسلم بن عقبه
از داستان های ننگین دوران یزید و بنی امیه جریان آمدن مسرف بن عقبه به مدینه است، و نام این مرد جنایت پیشه مسلم بن عقبه بوده و به واسطه اسراف در خونریزی و جنایتی که در مدینه کرد او را مسرف بن عقبة نامیدند، و ملخص داستان این بود که پس از شهادت حضرت سیدالشهداء علیه السلام مردم مدینه به سرکردگی عبداللَه بن حنظلة به بنی امیه شوریدند و فرماندار بنی امیه را از مدینه بیرون کردند.
یزید که از جریان مطلع شد لشکری به سرکردگی مسلم بن عقبه برای سرکوبی مردم مدینه فرستاد و چند تن از خونخواران نامی، چون حجاج بن یوسف را نیز همراه او کرد و این جریان در سال 63 هجری یعنی دو سال پس از شهادت امام حسین علیه السلام بود، پس مسلم بن عقبه آمد و در بیرون مدینه در جایی به نام حره واقم با مردم مدینه جنگ کرد، و در آغاز مسلم بن عقبة و لشکرش شکست خوردند.
و رو به هزیمت نهادند، ولی با سرزنش هائی که مسلم از آنان کرده و نوید و تهدید بازشان گردانده این بار مردم مدینه را شکست داده به شهر درآمدند و در فاصله چند روز که در مدینه بودند چنان جنایاتی کردند که پس از شهادت سیدالشهداء علیه السلام شنیع ترین کردار بنی امیه بود و شهر مدینه را به لشگر خود مباح کرده، کوچکترین کارشان این بود که سیصد زن پستان بریدند، به زنان و دختران تجاوز کردند تا جایی که هشتصد دختر باکره از آنان باردار شد و چون بزائیدند نام آن کودکان را فرزندان حره نامیدند، و از آن پس هر دختری را به شوهر می دادند شرط بکارت نمی کردند.
هزار و چهار صد تن از انصار و هزار و سیصد تن از مهاجر (که در زمره اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله بودند) بکشتند و روی هم جز انصار و مهاجر عدد کشتگان بده هزار نفر رسید، مسجد رسول خدا صلی الله علیه و آله را برای اسبان و شتران خود اصطبل کرده بودند، مردم را نزد مسلم می آوردند و او از ایشان بیعت می گرفت که همگی بنده یزید هستند و یزید صاحب اختیار مال و جان و ناموس و دین ایشان است، پس هر که زیر بار چنین بیعتی می رفت رهایش می کردند.
و هر کس کوچکترین کندی و تأملی در بیعت نشان میداد بی درنگ گردنش را می زدند، تنها در میان همه این گیرودار، حضرت امام زین العابدین علیه السلام و خاندانش از این جنایات آسوده ماندند، و اساسا هر کس در خانه آن حضرت بود به دستور مسلم در امان بود.
و کسی به خانه آن حضرت کاری نداشت از این رو بسیاری از زنان و کودکان به خانه آن جناب پناهنده گشتند و شماره آنان چنان چه از کتاب ربیع الابرار نقل شده به چهار صد نفر رسید که همگی را در آن مدت که مسلم بن عقبة در مدینه بود سرپرستی کرده خورش و خوردنی و نفقه ایشان بداد، و گویند: یکی از آن زنان گفت: به خدا من در کنار پدر و مادرم چنین زندگانی به خوشی و آسودگی نکرده بودم.

واقعه حره را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

F > little
T_T > collect
A.M.R > School Things
فهیمه > لنیا
pardis choopani > eaten alive
مینا > it has always been you
آوین > آرن
فهیمه > لنا

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی واقعه حره   • مفهوم واقعه حره   • تعریف واقعه حره   • معرفی واقعه حره   • واقعه حره چیست   • واقعه حره یعنی چی   • واقعه حره یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی واقعه حره
کلمه : واقعه حره
اشتباه تایپی : ,hrui pvi
عکس واقعه حره : در گوگل


آیا معنی واقعه حره مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 95% )