انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

98 1097 100 1

واقعیت

/vAqe'iyyat/

مترادف واقعیت: حقیقت، صحت، ماهیت، واقع

برابر پارسی: راستینه، راستینگی

معنی واقعیت در لغت نامه دهخدا

واقعیت. [ ق ِ عی ی َ ] (ع مص جعلی ، اِمص ، اِ) حقیقت. || وجود. هستی. (ناظم الاطباء).

معنی واقعیت به فارسی

واقعیت
۱ -( مصدر ) واقع بودن حقیقت داشتن . ۲ - وجود خارجی داشتن . ۳ - ( اسم ) حقیقت جمع ( عربی ) واقعیات .
حقیقت یا وجود هستی
[augmented reality, enhanced reality] [رایانه و فنّاوری اطلاعات] نوعی فنّاوری که به وسیلۀ آن دیدگاه کاربر را از جهان واقعی با اطلاعات نگاشتاری، مانند اشیا و نورهای مجازی و متن های توضیحی که رایانه ایجاد می کند، گسترش می دهند یا غنی می سازند اختـ . واب AR
[reality tourism] [گردشگری و جهانگردی] سفر به مناطق کمترتوسعه یافته و ناپایدار سیاسی برای آشنایی مستقیم با شیوۀ زندگی در آن مناطق
[virtual reality, VR, real-life simulation] [سینما و تلویزیون] تصویری که با استفاده از فنّاوری تعاملی سه بعدی چنان خلق می شود که بیننده یا مخاطب احساس می کند در آن مکانِ بازسازی شده یا تخیلی واقعاً حضور دارد

معنی واقعیت در فرهنگ معین

واقعیت
(قِ یَّ) (مص جع .) حقیقت ، حقیقت داشتن .

واقعیت در دانشنامه اسلامی

واقعیت
واقعیت در فارسی به معنای اصالت داشتن واقع و عبارتست از آنچه حصول دارد. معادل این واژه در زبان فرانسوی ؛ Realisme در زبان انگلیسی ؛ Realism است و معادل لاتین ان نیز عبارتست ازRealismus. واقعی منسوب به واقع و مترادف امر وجودی، حقیقی، بالفعل و در مقابل امور خیالی و وهمی است. این واژه، عموما صفت اشیای واقعی قرار می گیرد؛ مثلا می گویند واقعیت تفکر ، یعنی مطابقت آن با واقع.
واقعیت مترادف یکی از معانی حقیقت و واقعی مترادف حقیقی می باشد. حقیقی که در فلسفه به چند معنا به کار می رود در اصلی ترین و پرکاربردترین معنایش عبارتست از شی ء واقعی و موجود بالفعل. طبق این اصطلاح واقعی در مقابل اعتباری قرار دارد که دارای تحقق نیست. مثلا می گوییم این دوست حقیقی است و می گوییم: چشم خود را گشودم و نوری را دیدم که گوئی فجر حقیقی است. اصطلاح واقعیت (Realite) به مجموع اشیاء بالفعل اطلاق می شود. چنانکه گفته می شود: کاش مردگان به سوی ما بازمی گشتند و از واقعیت هایی که در آخرت دیده اند، ما را آگاه می کردند.
سوفیست ها
آنچه در جهان خارجی دیده می شود و فعلیت دارد، واقعیت دارد و انسان می تواند به آنها علم پیدا بکند. اما افرادی که به نام سوفیست مشهور شده اند می گویند که ما نمی توانیم به اشیاء و اموری که اتفاق می افتند علم پیدا بکنیم. این واژه که کلمه ای یونانی است در اصل به معنای حکیم بوده است اما از آنجا که گروهی از دانشمندان معاصر سقراط که به حقایق ثابت اعتقاد نداشته اند و هیچ چیزی را قابل شناخت قطعی و جزمی نمی دانستند، به نام "سوفیست" خوانده می شدند، کم کم این واژه معنای اصلی خود را از دست داد. این افراد برخلاف نظر عوام و خواص، منکر هر نوع واقعیتی بوده اند و ادعا داشته اند که امری به عنوان واقعی خارجی وجود ندارد و همه اینها نتیجه اوهام ماست. این ادعا، خودش مستلزم علم داشتن به واقعیت و واقعیت داشتن علم است. لذا سوفیست ها از این نظر افراطی دست برداشته و گفتند همه چیز مشکوک است و علم به هیچ واقعیتی امکان پذیر نیست. این افراد بر اساس نظریاتی که در مورد واقعیت و علم به آن دارند به چند دسته تقسیم می شوند که بحث با هرکدام از آنها راه حل خودش را دارد.
← اقسام نظریات سوفیستها
 ۱. ↑ صلیبا، جمیل، فرهنگ فلسفی، ص۶۵۷، ترجمه منوچهر صانعی دره بیدی، تهران، انتشارات حکمت، ۱۳۶۶ه. ش، چاپ اول.۲. ↑ طباطبایی، محمدحسین، نهایه الحکمه، ص۳۱۴، قم، نشر اسلامی، ۱۴۲۲ق، چاپ شانزدهم.۳. ↑ صلیبا، جمیل، فرهنگ فلسفی، ج۱، ص۳۱۹.۴. ↑ صلیبا، جمیل، فرهنگ فلسفی، ص۶۵۷.۵. ↑ علامه طباطبایی، نهایه الحکمه، ص۱۲۵.۶. ↑ مصباح یزدی، محمد تقی، آموزش فلسفه، ج۱، ص۲۵_ ۲۶، تهران، نشر امیر کبیر، ۱۳۸۲ه. ش، چاپ سوم.۷. ↑ شیروانی، علی، ترجمه و شرح نهایه الحکمه، ج۳، ص۱۳۵، قم، نشر بوستان کتاب، ۱۳۸۶ش، چ هفتم.۸. ↑ علامه طباطبایی، نهایه الحکمه، ص۳۱۲_ ۳۱۳.۹. ↑ علی شیروانی، ترجمه و شرح نهایه الحکمه، ج۳، ص۱۲۵_ ۱۳۴.۱۰. ↑ مصباح یزدی، آموزش فلسفه، ج۱، ص۴۰.۱۱. ↑ علامه طباطبایی، نهایه الحکمه، ص۳۱۳.۱۲. ↑ صدر المتالهین، صدر الدین محمد، المظاهر الالهیة فی اسرار العلوم الکمالیة، ص۱۱۵، با مقدمه و تصحیح و تعلیق از سید محمد خامنه ای، تهران، نشر بیناد حکمت صدرا، ۱۳۸۷ ه. ش، چاپ اول.
منبع
...
واقعیت عینی که همان وجود است، هم از نظر مفهوم و هم از نظر تحقق خارجی، مانند علم است و همچنان که مفهوم آن نیازی به تعریف ندارد، تحقق عینی آن هم بدیهی و بی نیاز از اثبات است.
هیچ انسان عاقلی چنین توهمی نمی کند که جهان هستی هیچ در هیچ است، و نه انسانی وجود دارد و نه موجود دیگری. حتی سوفیست هایی که مقیاس همه چیز را انسان می دانند، دست کم وجود خود انسان را قبول دارند. تنها یک جمله از گرگیاس که افراطی ترین سوفیست ها به شمار می رود نقل شده که ظاهر آن، انکار مطلق هر وجودی است، چنان که در مبحث شناخت شناسی گذشت. ولی گمان نمی رود که مراد وی ـ به فرض صحت نقل ـ همین ظاهر کلام باشد، به طوری که شامل وجود خودش و سخن خودش هم بشود، مگر اینکه به بیماری روانی سختی مبتلا شده بوده یا در اظهار این کلام غرضی داشته باشد.در درس دوازدهم دربارهٔ شبهه نفی علم گفتیم که خود آن متضمن چندین علم است، در اینجا اضافه می کنیم که همان شبهه، مستلزم پذیرفتن موجوداتی است که متعلق علم های یادشده می باشند. اما اگر کسی وجود خودش و وجود انکارش را هم انکار کند، مانند کسی است که در مسئله گذشته، وجود شکش را هم انکار نماید و باید او را عملاً وادار به پذیرفتن واقعیت کرد.به هر حال انسان عاقلی که ذهنش با شبهات سوفیست ها و شکاکان و ایدئالیست ها آلوده نشده باشد، نه تنها وجود خودش و وجود قوای ادراکی و صورت ها و مفاهیم ذهنی و افعال و انفعالات روانی خودش را می پذیرد، بلکه به وجود انسان های دیگر و جهان خارجی هم اعتقاد یقینی دارد. از این رو هنگامی که گرسنه می شود، به خوردن غذای خارجی می پردازد و وقتی احساس گرما یا سرما می کند، در مقام استفاده از اشیاء خارجی برمی آید، و موقعی که با دشمنی روبه رو شود یا خطر دیگری را احساس کند، به فکر دفاع و چاره جویی می افتد و اگر بتواند به مبارزه برمی خیزد، وگرنه فرار را بر قرار ترجیح می دهد، و نیز هنگامی که احساس دوستی می کند، درصدد انس گرفتن با دوست خارجی برمی آید و با او روابط دوستانه برقرار می نماید، و همچنین در سایر امور زندگی؛ و گمان نمی رود که سوفیست ها و ایدئالیست ها هم جز این رفتاری داشته بودند، وگرنه زندگی آنان دیری نمی پایید و یا از گرسنگی و تشنگی می مردند و یا دچار آفت و سانحهٔ دیگری می شدند.از این رو گفته می شود که اعتقاد به وجود عینی، بدیهی و فطری است، ولی این سخن نیاز به بسط و تفصیلی دارد که در حدود گنجایش این مبحث به آن می پردازیم. اما قبل از پرداختن به این مطلب، خوب است گونه های مختلف انکار واقعیت را برشمریم تا در برابر هریک از آنها موضع مناسبی اتخاذ نماییم.
گونه های انکار واقعیت
انکار واقعیت عینی به شکل های مختلفی ظاهر می شود که می توان آنها را در پنج گروه دسته بندی کرد:
← انکار مطلق هستی
چنان که در آغاز این درس اشاره کردیم، انکار مطلق واقعیت و هیچ انگاری جهان، سخنی نیست که هیچ عاقلی آگاهانه و بی غرضانه بر زبان بیاورد، همان گونه که انکار مطلق علم و اظهار شک در همه چیز حتی در وجود خود شک و شک کننده چنین است، و به فرض اینکه کسی چنین اظهاری کند، نمی توان او را با استدلال منطقی محکوم کرد، بلکه باید به او پاسخ عملی داد.از سوی دیگر وجود همه واقعیت های خاص هم بدیهی نیست و اثبات بسیاری از آنها نیاز به دلیل و برهان دارد و چنان که اشاره شد، یکی از بزرگ ترین وظایف فلسفه اثبات انواع واقعیت های خاص است.اکنون این سؤال مطرح می شود که راز بداهت اصل واقعیت چیست؟ممکن است پاسخ داده شود که تصدیق به وجود واقعیت عینی به طور اجمال و سربسته، و تصدیق به واقعیت مادی به طور متعین و مشخص، مقتضای فطرت عقل است و شاهد آن وجود چنین اعتقادهایی در همه انسان هاست، چنان که رفتار عملی ایشان نیز آن را تایید می کند. بدین ترتیب چهار گونه از گونه های انکار واقعیت (غیر از گونهٔ پنجم) ابطال می شود.ولی این سخن از ارزش منطقی کافی برخوردار نیست؛ زیرا همان گونه که در درس هفدهم و نوزدهم گفته شد، چنین مطلبی نمی تواند صحت این اعتقادها را تضمین کند و جای این سؤال باقی می ماند که از کجا اگر عقل ما طور دیگری آفریده شده بود به گونهٔ دیگری درک نمی کرد؟ افزون بر این، استناد به نظر و رفتار انسان ها در واقع، استدلال به استقراء ناقص است که ارزش منطقی صددرصد ندارد.ممکن است گفته شود که این تصدیقات از بدیهیات اولیه است که صِرف تصور موضوع و محمول آنها برای تصدیق کفایت می کند.ولی این ادعا هم نادرست است؛ زیرا اگر قضیه را به صورت «حمل اولی» فرض کنیم، روشن است که مفاد آن چیزی جز وحدت مفهومی موضوع و محمول نخواهد بود، و اگر آن را به صورت «حمل شایع» فرض کنیم و موضوع آن را ناظر به مصادیق خارجی بگیریم و به اصطلاح منطقی از قبیل «ضروریات ذاتیه» به حساب آوریم، صدق چنین قضایایی مشروط به وجود خارجی موضوع است، در صورتی که منظور این است که وجود خارجی آن با همین قضیه اثبات شود. به دیگر سخن، قضایای حقیقیه در حکم قضایای شرطیه اند و مفاد آنها این است که هرگاه مصداق موضوع در خارج تحقق یافت، محمول قضیه برای آن ثابت خواهد بود؛ مثلاً قضیهٔ بدیهی معروف «هر کلی از جزء خودش بزرگ تر است»، نمی تواند وجود کل و جزء را در خارج اثبات کند، بلکه معنایش این است که هرگاه «کل» ی در خارج تحقق یافت، از جزء خودش بزرگ تر خواهد بود.بطلان این ادعا نسبت به واقعیت های مادی روشن تر است؛ زیرا فرض نفی وجود از جهان مادی امتناعی ندارد، و اگر اراده الهی تعلق نگرفته بود، چنین جهانی به وجود نمی آمد، چنان که بعد از آفریدن آن هم هر وقت اراده کند آن را نابود خواهد کرد.حقیقت این است که بداهت واقعیت، نخست در مورد وجدانیات و اموری که با علم حضوری خطاناپذیر درک می شوند، شکل می گیرد و سپس با انتزاع مفهوم «موجود» و «واقعیت» از موضوعات آنها به صورت «قضیه مهمله» که دلالت بر اصل واقعیت دارد، درمی آید و بدین ترتیب اصل واقعیت عینی به طور اجمال و سربسته به صورت یک قضیهٔ بدیهی نمودار می گردد.
منشا اعتقاد به واقعیت مادی
...

واقعیت در دانشنامه ویکی پدیا

واقعیت
واقعیت مجموع یا جمیع همه آن چیزی است که واقعی است یا هستی مند است؛ بر خلاف آنچه که صرفا موهومی (ابژهٰ ذهن) است. این عبارت همچنین برای اشاره به شأن هستی شناختی چیزها استفاده می شود که نشان گر موجودیتشان است. در اصطلاح فیزیکی واقعیت کلیت جهان است؛ چه شناخته شده و چه ناشناخته باشد.
فرضیه "مغز در خمره"
"برهان رویا" (Dream argument)
شیطان فریبکار دکارت
فرضیه "پنج دقیقه" (Five minute hypothesis)
فرضیه ماتریکس (Matrix) یا واقعیت شبیه سازی شده
اگر بگوییم آنچه در جهان هستی به صورت عینی دیده می شود؛ واقعیت نام دارد. در این نام گذاری؛ در حالی که جهان و همه چیز در آن واقعی هستند، همه چیزهایی که وجود ندارد خارج از دایرهٔ واقعیت در نظر گرفته شده و ناموجود محسوب می شوند. برای مثال: اینکه درخت از جملهٔ گیاهان است، برگ درخت مو در تابستان سبز است یا تنهٔ درخت سرو به رنگ قهوه ای است به مواردی واقعی اشاره دارند و ما با گفتن این جملات واقعیت هایی را بیان می کنیم. اما این جملات که انسان خواهان دستیابی به سعادت و خوشبختی است یا تحصیل دانش باعث تکامل انسان می گردد؛ اشاره به حقیقت هایی دارند؛ نه واقعیات. واقعیت می تواند شامل اشکال شناختی (افکار) هم باشد، زیرا آن ها در سیستم فیزیکی ذهن انسان رمزگشایی می شوند.
ریشهٔ کلمهٔ واقعیت از «وَقَعَ» به معنای رویدادن یا اتفاق افتادن است. واقعیت اشاره به امور عینی یا اموری که اتفاق می افتند دارد؛ همچنین این واژه به معنای واقع شدن، فرود آمده، قرار گرفته، برقرار و نیز به معنی حقیقت امر اعمال شده؛ است.
حتی در هنر نیز واقع گرایان (رئالیست ها) کسانی هستند که به دقت واقعیت های عینی را ترسیم می کنند. وابستگی علوم به طبیعت باعث شده است که ارتباط مشخصی بین علم و واقعیت وجود داشته باشد اما در برابر آن فلسفه یا مکاتب؛ بیش از آن که به واقعیات توجه کنند؛ در پی اثبات یا همگانی ساختن حقایق هستند.
همهٔ ترانه ها توسط دیوید بویی, غیر از آنهایی که به آن اشاره شده، نوشته شده است.
ISO
کلمبیا رکوردز
واقعیت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
واقعیت (فیلم ۲۰۱۲)
واقعیت (فیلم ۲۰۱۴)
واقعیت (به هندی: Vaastav: The Reality) فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی ماهش مانجرکار است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجی دات، نامراتا شیرودکار، موهنیش باهل، شیواجی ساتام، ریما لاگو، پارش راوال، دیپاک تیجوری، اشیش ویدیارتی، هیمانی شیوپوری، کاشمیرا شاه، ماهش مانجرکار ایفای نقش کرده اند.
۱۵ اکتبر ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-10-۱۵)
واقعیت (انگلیسی: Reality) فیلمی به کارگردانی ماتئو گارونه است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
۱۸ مه ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-05-۱۸) (جشنواره فیلم کن ۲۰۱۲)
واقعیت (فرانسوی: Réalité) فیلمی به کارگردانی مستر اوزو است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.
۲۸ اوت ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-08-۲۸) (هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز)
۱۸ فوریه ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-02-۱۸) (France)
واقعیت افزوده (به انگلیسی: Augmented Reality) یک نمای فیزیکی زنده، مستقیم یا غیرمستقیم (و معمولاً در تعامل با کاربر) است، که عناصری را پیرامون دنیای واقعی افراد اضافه می کند. این عناصر بر اساس تولیدات کامپیوتری که از طریق دریافت و پردازش اطلاعات کاربر توسط سنسورهای ورودی مانند صدا، ویدئو، تصاویر گرافیکی یا داده های GPS می باشد ایجاد می شود. واقعیت رایانه ای مفهوم کلی واقعیت افزوده است. در واقعیت افزوده معمولاً چیزی کم نمی شود بلکه فقط اضافه می شود. همچنین واقعیت افزوده تا حدودی شبیه به واقعیت مجازی است که توسط یک شبیه ساز، دنیای واقعی را کاملاً شبیه سازی می کند. در واقع وجه تمایز بین واقعیت مجازی و واقعیت افزوده این است که در واقعیت مجازی کلیهٔ عناصر درک شده توسط کاربر، ساخته شده توسط کامپیوتر هستند. اما در واقعیت افزوده بخشی از اطلاعاتی را که کاربر درک می کند، در دنیای واقعی وجود دارند و بخشی توسط کامپیوتر ساخته شده اند.
۱۹۵۷–۶۲: مورتون هیلینگ، یک فیلمبردار، شبیه سازی با نام سنسوراما همراه با سیستم صوتی، تصویری، بویایی و لرزه اختراع کرد.
۱۹۶۶: ایوان سوزرلند با اختراع نمایشگر سربند (head-mounted display) دریچه ای را به دنیای مجازی باز کرد.
۱۹۷۵: مایرون راجر، Videoplace را اختراع کرد که برای اولین بار به کاربران اجازه تعامل با اشیای مجازی را می داد.
۱۹۸۹: جارون لانیر اصطلاح واقعیت مجازی را ابداع کرد و اولین شرکت تجاری در حیطه دنیای مجازی را تأسیس کرد.
۱۹۹۰: توماس کادل زمانی که در بوئینگ به کارکنان، برای سرهم کردن کابل ها در هواپیما کمک می کرد، مفهوم واقعیت افزوده را ابداع کرد.
۱۹۹۲: ال. بی روزنبرگ برای اولین بار یک سیستم واقعیت مجازی قابل استفاده، به نام تجهیزات مجازی را در آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی هوایی آمریکا ایجاد کرد.
۱۹۹۲: استیون فینر، بلیر مکلنتایر و دری سلایمن اولین نسخه از سندی را در یک نمونه اولیه سیستم واقعیت افزوده ارائه کرد. KARMA در کنفرانس رابط گرافیکی. نسخه کاغذی از یک سند را به طور گسترده در نمایشگاه ارتباطات ACM در سال ۱۹۹۳ منتشر شد.
۱۹۹۳: لورا دابلیو. دی. ال با پذیرش مسئولیت STRICOM اولین نمایش ترکیبی به همراه وسیله نقلیه مجهز به واقعیت افزوده و سرنشین شبیه سازی شده را به صورت زنده اجرا کرد.
۱۹۹۴: مارتین جولی برای اولین بار تئاتری با فناوری واقعیت افزوده طراحی کرد، رقص در فضای سایبری، با سرمایه گذاری انجمن هنر استرالیا، خصوصیت رقاصان و بندبازان تغییر اندازه بدنشان در لحظه اجرا، پرتاب شدن به فضای فیزیکی اطراف و زمین اجرا بود. آکروبات بازان به صورت معلق در اطراف ظاهر می شدند. در این تئاتر از سیستم های کامپیوتری سیلیکون گرافیک و سیستم حسگر Polhemus استفاده شد.
۱۹۹۸: معرفی فضای واقعیت افزوده توسط راسکار، ولش و فاشز در دانشگاه کارولینای شمالی در تپه کلیسا
۱۹۹۹: هیروزاکو کاتو ARToolKit را در HITLab ایجاد کرد، جایی که قبلاً واقعیت افزوده بوسیله سایر متخصصان HITLab توسعه داده می شد.
۲۰۰۰: بروس اچ. توماس توسعه دهنده ARQuake، اولین بازی واقعیت افزوده در محیط باز را برای موبایل در گردهمایی بین المللی کامپیوترهای پوشیدنی معرفی کرد.
۲۰۰۸: اپلیکیشن واقعیت افزوده ویکی تود به عنوان راهنمای مسافرت در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۸ با تلفن آندرویدی G1 منتشر شد.
۲۰۰۹: ARToolkit توسط Saqoosha به ادوبی فلش (FLARToolkit) آورده شد، با این کار واقعیت افزوده به مرورگر وب هم رسید.
۲۰۰۹: پروژه SixthSense از دانشگاه MIT طرحی از یک دستگاه مستقل را به نمایش گذاشتند که براساس واقعیت مجازی پوشیدنی کار می کرد.
۲۰۱۱: لستر تکنولوژیز، یک شرکت تازه تأسیس فرانسوی از دانشگاه جنوب پاریس (Orsay)، اولین عینک اسکی واقعیت افزوده را برای فروش عرضه کرد.
۲۰۱۲: شرکت گوگل با معرفی پروژه «عینک گوگل» یا «پروژه عینک» (Project Glass) گام بزرگی در فراگیر کردن و جنبه عام بخشیدن به واقعیت افزوده برداشت.
در واقعیت افزوده، عناصر معمولاً به صورت بی درنگ نگاشته شده و به طور هوشمند مرتبط با عناصر محیطی می باشند، مانند نمایش امتیاز مسابقات ورزشی در زمان پخش از تلویزیون. با کمک تکنولوژی پیشرفتهٔ واقعیت افزوده (برای مثال افزودن قابلیت بینایی کامپیوتری و تشخیص اشیاء) می توان اطلاعات مرتبط با دنیای واقعی پیرامون کاربر را به صورت تعاملی و دیجیتالی به او ارائه کرد. همچنین می توان اطلاعات مرتبط با محیط و اشیاء اطراف را بر روی دنیای واقعی نگاشت. ایده اولیه واقعیت افزوده اولین بار در سال ۱۹۹۰ توسط توماس کادل کارمند بوئینگ مطرح شد.
ساده ترین نمونه واقعیت افزوده را می توان در برنامه های ورزشی تلویزیونی مشاهده نمود. برای مثال، نمایش نتیجه مسابقات فوتبال در دایره مرکز زمین، یا در زمان پخش مسابقات شنا در تلویزیون، نمایش شماره خط هر شناگر و نمایش رکورد در پشت هر شناگر (که امکان مقایسه شناگران را به بینندگان مسابقه می دهد) نمونه هایی عادی از کاربرد این سیستم است.
بوسیله «کارت واقعیت افزوده» برای نینتندو ۳دی اس و پلی استیشن ویتا با استفاده از دوربین مخصوص، می توان بازی کرد.
مفهوم فراواقعیت یا واقعیت حاد و یا ابر واقعیت (به انگلیسی: Hyperreality) در نشانه شناسی و فلسفه پست مدرن استفاده می شود تا عدم توانایی انسان را در افتراق واقعیت از خیال توضیح دهد، خصوصاً در فرهنگ های پست مدرن با تکنولوژی های در سطح پیشرفته. فراواقعیت مفهومی است برای توصیف راهی که آگاهی انسانی، واقعیت را در دنیایی که انبوه رسانه ها قادرند به هر اتفاق یا تجربه اصیل شکل دهند یا آن را فیلتر کنند، درک می کند. برخی از مشهورترین نظریه پردازان فراواقعیت ژان بودریار، آلبرت بورگمان، دانیل بورستین و اومبرتو اکو هستند.
یک عکس مجله که بوسیله کامپیوتر روتوش شده است.
فیلم هایی که بوسیله تکنولوژی دیجیتالی ساخته شده است (مثل فیلم ۳۰۰)
یک باغ مانیکور شده (آرایش یافته) که نمونه ای از طبیعت فراواقع است.
ورزشکاران حرفه ای که به عنوان سوپرمدل و نمونه برتر انسان معرفی می شوند.
ژان بودریار به عنوان یکی از شخصیت های پست مدرنیسم، با مارکسیسم شروع کرد. تجربه وی از شورش ماه مه ۱۹۶۸ فرانسه زمینه خوبی برای احساس نیاز به تجدید نظر در دستاوردهای مارکسیسم برایش فراهم ساخت. هرچند در آن دوره، آغاز با مارکس، انتقاد از مارکس و عبور از او به یک مد تبدیل شده بود. همچون همان مراسم آیینی بلوغ برای نوجوانان برخی قبایل که اینک افراد اندیشمند برای اثبات توانایی علمی خود، باید عبور از مارکس را به دیگران نشان دهند. اندیشه ها و نوشته های بودریار حتی در آخرین آثارش نیز به نوعی متأثر از مارکسیسم باقی ماند؛ بدین گونه که مفاهیمی ضد مارکسیستی ارائه کرد. توجه به شیوه مصرف (نشانه ها) به جای شیوه تولید، عرضه تصویری جدید از توده، جدایی توده از روشنفکران و عدم امکان نفوذ در توده ها و مهیاسازی آن ها برای انقلاب و…، از جمله توجهات ضد مارکسیستی وی می باشد. دیدگاه های بودریار را می توان خوانشی مارکسیستی مربوط به ما بعد دوران صنعتی و عصر اطلاعات به حساب آورد. بودریار برای این خوانش جدید از ساختارگرایی و نشانه شناسی و همچنین دیدگاه های مک لوهان استفاده کرد. سلطه رمزگان بر زندگی بشر، از کلیدی ترین ابزارهای مفهومی مورد توجه بودریار است. شاید روشن ترین شاخصه دوران پست مدرن از منظر بودریار را باید همین ویژگی رمز گونگی آن قلمداد کرد. البته بودریار از واژه پست مدرن کمتر استفاده کرده است.
حادّ واقعیت از سوی بودریار به کار رفته است. این اصطلاح را به چند گونه به فارسی ترجمه کرده اند. فرا واقعیت، فزون واقعیت و حاد واقعیت از نمونه ترجمه های آن است. در این میان، احتمالاً حاد واقعیت یا واقعیت تشدید یافته با مراد بودریار سازگاری بیشتری داشته باشد. با توجه به عبارت های مختلف بودریار می توان گفت: او حاد واقعیت را امری به غایت شبیه امر واقعی، بلکه عین امر واقعی و تسخیرکننده جایگاه آن می داند. به طوری که حاد واقعیت غیاب و نبود امر واقعی را پنهان می سازد. کسی متوجه این جا به جایی و این پنهان کاری نیست. در این حالت، حاد واقعیت، واقعی تر از امر واقعی می شود. به بیان دیگر، چنان ماهرانه جایش را اشغال می کند که واقعی تر از خود آن جلوه گری می نماید. البته حاد واقعیت، نه تنها جای امر واقعی را می گیرد، بلکه هیچ ربطی هم بدان ندارد؛ یعنی رونوشتی از امر واقعی نیست. بدل ظریف و واقع نمای آن نمی باشد. حاد واقعیت به چیزی ورای خود ارجاع نمی یابد و امری خود بنیان است. نکته اساسی در طرح مفهوم حاد واقعی از سوی بودریار، رابطه و نسبتی است که وی میان واقعیت و بدل های آن، که به وسیله بشر و به مدد تکنولوژی ساخته شده است، برقرار می سازد. در واقع، بودریار در این جا نیز به نوعی به تبارشناسی در خصوص بدل های امر واقعی دست می زند. وی در ابتدا متأثر از فوکو بود. در همین تبارشناسی وقتی به مرحله حاد واقعی پا می گذارد، همان طور که پیش از آن از مارکس جدا شده بود. وی در یک تقسیم بندی، سه نوع بدل یا وانموده از واقعیت را، که به تدریج ارتباط خود را با واقعیت منقطع می سازند، مطرح می کند. به طوری که در مرحله پایانی به کلی از واقعیت جدا می شود و راهی جداگانه و مستقل می پیماید. وی در «مبادله نمادین و مرگ» و در ذیل عنوان نظم وانموده ها، سه نوع یا سه سطح نظم برای وانموده ها برمی شمارد. الف. جعل: که مربوط به دوره رنسانس و آغاز انقلاب صنعتی است. این نظم در سطح قانون طبیعی ارزش یا همان ارزش مصرفی عمل می کند. ب. تولید: این نظم در دوران صنعتی سلطه داشت و در سطح قانون بازاری ارزش عمل می کند. ج) وانمایی: این نظم مربوط به دوران کنونی است و در سطح قانون ساختاری ارزش، که رمزها سلطه می رانند، عمل می کند. در سطح اول، به راحتی می توان نسخه بدلی را از واقعیت تشخیص داد. در سطح دوم، هرچند مرزهای بین بدل و واقعیت محو می شوند، اما هنوز واقعیت وجود دارد. در سطح سوم، که مختص جهان پست مدرن است، دیگر تقابلی بین بدل و واقعیت وجود ندارد. در چنین حالتی، بدل جایگزین واقعیت می شود. به عبارت دیگر، فقط فرا واقعیت وجود دارد… فرا واقعیت نتیجه کاربرد تکنولوژی های پیشرفته و رمزگذاری هاست. رمزها امکان باز تولید پدیده ها را هم زمان با نادیده گرفتن واقعیت فراهم می کنند. بودریار در وانموده ها شمایل و بت را مثالی برای وانموده می آورد که جای خدای واقعی را می گیرند و گویی همین ها اصلند و خدایی وجود ندارد. وی خروش شمایل شکنان برای از میان بردن تصاویر را ناشی از درکشان از قدرت متعالی وانموده ها می داند که چنین قدرتی می تواند خداوند را از آگاهی انسان ها پاک نماید.
وی در ادامه همین نوشتار، مراحل زنجیرواری را که تصویر پشت سر می گذارد تا به حاد واقعی برسد این گونه برمی شمارد: الف. تصویر بازتابی از واقعیتی ابتدایی است. ب. تصویر واقعیتی ابتدایی را می پوشاند و تحریف می کند. ج. تصویر غیاب واقعیتی ابتدایی را می پوشاند. د. تصویر هیچ گونه مناسبتی با هیچ واقعیتی ندارد و وانموده ای ناب از خودش است. در مرحله اول، تصویر جلوه ای نیک است و بازنمایی در اینجا متعلق به نظام عشا ربانی است. در مرحله دوم، تصویر جلوه ای است اهریمنی و متعلق به نظام پلیدی؛ و در مرحله سوم، تصویر خود را به منزله یک جلوه می نمایاند و متعلق به نظام جادوگری است. اما در مرحله پایانی، تصویر دیگر به هیچ رو از آن نظام جلوه ها نیست، بلکه به نظام وانمودن تعلق دارد. ورود به عرصه ای که گستره نشانه ها به جای آن که چیزی را پنهان کند. هیچ را پنهان می کند. در واقع ورود به عصر وانموده ها است؛ عصری که در آن درست را از نادرست و امر واقعی را از احیاء مصنوعی آن نمی توان باز شناخت و این به دلیل جدایی رمزگان و دال ها از واقعیت ها و مدلول های خود است. رمزگان می توانند مستقل از واقعیات و با تکیه بر یکدیگر به حیات خود ادامه دهند و به بازتولید دست بزنند، بدون آنکه نیازی به امر واقعی داشته باشند. رمزگان به شبیه سازی واقعیت رو می آورند و در مراحلی بر واقعیت نیز پیشی می گیرند و با حضور همه جایی و با وجود واقعیت گون خود، عرصه را بر امر واقعی تنگ می سازند. سر انجام، این حاد واقعی است که وجود و حضور دارد و نه امر واقعی.
واقعیت در نقاشی نام کتابی فلسفی از ژاک دریدا است.
زیبایی شناسی
ژاک دریدا
دریدا در این کتاب پرسش های فلسفی متنوعی مطرح کرده و پاسخ هایی به این پرسش ها داده است. این پرسش ها درباره زیبایی شناسی در اثر هنر، نظم، مبنای اثر هنری، رجوع به نظریه کانت درباره کادر و... است.
دریدا در این کتاب می نویسد که هنرمند مبنای هنر است و هنر و هنرمند بدون یکدیگر معنا ندارد.
دریدا آثار هنری را به دو دسته تقسیم می کند:
فناوری واقعیّت رایانه ای (به انگلیسی: Computer-mediated reality) اشاره به توانایی برای اضافه کردن یا کم کردن اطلاعات یا در غیر این صورت دست کاری ادراک فرد از واقعیت از طریق استفاده از رایانه های پوشیدنی یا دستگاه دستی دارد. به عنوان مثالی از این فناوری می توان به EyeTap، (دوربینی به شکل عینک که می تواند تصاویری مجاری را به تصاویر واقعی قابل مشاهده اضافه کند یا فیلم برداری کند.) اشاره کرد که مانند یک فیلتر بین واقعیّت و ادراک کاربر از واقعیّت استفاده می کند.
واقعیت رایانه برای کمک به افزایش درک تصویری افراد کم بینا استفاده شده است. این کار با تغییر جریان نور ورودی تصاویر به داخل چشم کاربر, به یک شکل متناسب تر صورت می گیرد.
همچنین برای واسط کامپیوتر عکس العملی (به انگلیسی: interactive computer interface) به کار می رود.
استفاده از واقعیت رایانه ای برای فهم سریع تر, با پاک کردن و کاهش داده های تصویری, برای برنامه های معماری استفاده شده است و در حال توسعه است.
واقعیت گریزی (به انگلیسی: dereism) در روانشناسی به معنای زیر بکار میرود: فعالیت روانی که از سیستم منطق غیرعادی و فرد ویژه (ایدیوسنکراتیک) پیروی می کند و واقعیت یا تجربه را در نظر نمی گیرد. ویژگی مشخص بیماری اسکیزوفرنی است .
اسکیزوفرنی
توهم
ویستا
آر اس ایکس ترکیب کننده واقعیت (به انگلیسی: RSX Reality Synthesizer) نام نوعی پردازنده گرافیکی ۳ بعدی است که در کنسول پلی استیشن ۳ استفاده شده است . این پردازنده توسط شرکت ان ویدیا ساخته شده است.
ایران؛ افسانه و واقعیت (به انگلیسی: Persia: Romance and reality) خاطرات مریت هاکس از سفر به ایران است.
وی معتقد است که گذاشتن کلاه پهلوی را برای کاستن از اهمیت مذهب اجباری کردند.
نویسنده معتقد است نخستین مرکز درمانی ایران را در شهر قم عبدالکریم حائری تأسیس کرده است.
وی می نویسد:در ایران پدیده عجیب اسلامی دولتی دیده می شود به طوری که دولت به ظاهر در فکر تعدیل و شاید اصلاح دین و در واقع در فکر تباه ساختن دین از درون است. شماری از تحصیل کرده ها معتقدند که باید دین را دولتی کرد، هر چند مورد قبول اندکی از مردم باشد.
مریت هاکس متولد ۱۸۸۷ در شهر نیویورک است. وی از دانشگاه لندن لیسانس علوم و از دانشگاه بیرمنگام فوق لیسانس علوم گرفت. از سال ۱۹۳۰ به روزنامه نگاری روی آورد و به تمام اروپا، شوروی، ایران و آمریکا سفر کرد و خاطرات خود را انتشار داد. هاکس در اواخر زمستان سال ۱۹۳۳ میلادی (۱۳۱۱ ه. ش) از شهر منچستر با کشتی باری که او تنها مسافر زن آن بود، به طرف ایران حرکت می کند و در ایران از شهرهای بوشهر، شیراز، اصفهان، یزد، کرمان، قم، تهران و شمال ایران بازدید می کند.
در این کتاب به موضوعاتی از قبیل جامعه ایرانی در زمان رضاشاه و سیاست های رضاخانی اشاره شده است.
این کتاب توسط محمدحسین نظری نژاد و محمدتقی اکبری به زبان فارسی در سال ۱۳۶۸ ترجمه شده است. این کتاب در سال ۱۳۷۱ تجدید چاپ شده است.
تلخی های واقعیت (انگلیسی: Reality Bites) فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک و درام به کارگردانی بن استیلر است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد.
وینونا رایدر
ایثن هاک
بن استیلر
جنین گرافلو
سوزی کرتز
جو دان بیکر
جانی ماهونی
رقصِ واقعیت (به اسپانیایی: La danza de la realidad) یک فیلم درام به کارگردانی آلخاندرو خودوروفسکی محصول شیلی و فرانسه است. این فیلم هشتمین فیلم کارگردانی شده توسط خودوروفسکی و اولین فیلم بعد از ۲۳ سال از آخرین فیلم او می باشد. سه پسر خودو رفسکی یعنی برونتیس، ادن و کریستوبل در این فیلم به ایفای نقش پرداختند. موسیقی فیلم نیز توسط ادن خودورفسکی ساخته شده است. همسر خودورفسکی نیز عهده دار طراحی صحنه بوده است.
آلخاندرو خودوروفسکی
مایکل سیدوکس
این فیلم روایتگر دوران کودکی آلخاندرو خودوروفسکی است که حول محور پدر کمونیست، مادر دلسوز٫ فقر مردم شیلی و استبداد حاکم بر حکومت شکل گرفته است.
موارد متعددی وجود دارد که توسط آن واقعیت مجازی (VR) قابل درک است.
شبیه سازی واقعیت
اولین روش، مجازی سازی واقعیت مبتنی بر شبیه سازی است. شبیه سازی رانندگی، به عنوان مثال، راننده را بر روی جایگاه مؤثر قرار می دهد که در واقع رانندگی واقعیت مجازی مبتنی برحرکت است. یک وسیله نقلیه واقعی با پیش بینی حرکت خودروی ناشی از جایگاه راننده و بازخورد تصویری، حرکت، نشانه های صوتی و حرفه ای برای راننده است. این سیستم به طور معمول شامل سیستم های محدود به شرح زیر است: یک سیستم زمان واقعی ترافیک وسایل نقلیه، بارگیری واقعی از دینامیک خودرو؛ حرکت، سیستم های صوتی تصویری، بازسازی وسایل نقلیه، رانندگی محیط زیست و سر و صدا رانندگی توسط راننده؛ سیستم کنترل نیروی عمل جاده به عنوان رابط بین راننده و شبیه ساز؛ یک مانیتور صفحه فرمان برای نظارت بر عملیات سیستم و مدیریت یکپارچهٔ سیستم اطلاعات و انتقال داده ها بین سیستم ها و هماهنگ سازی. شبیه سازهای رانندگی برای توسعه سیستم های خودرو، بهبود ایمنی و مطالعه عوامل فاکتور استفاده شده اند.
افراد می توانند درمحیط مجازی به شکل ویدئوی واقعی و همچنین یک تصویر نمایان شوند. سیستم VR می تواند تصویر پیشنهادی دو نوع از کاربران را مدیریت کند. عکاس معمولی یا یک ویدیو در محیط3D محیطی مجازی به صورت یک واقعیت مجازی مبتنی برتجسم تصویر می تواند شرکت کند. . پس زمینه ویدئو به طور مؤثر برای افزایش حس واقعیت است. کاربر می تواند نوع خود را از مشارکت بر اساس توانایی سیستم انتخاب کند. کاربران با پانل ضبط و دوربین ممکن است یک عکاس ویدیویی را انتخاب کنند، در حالی که عکاسان مبتنی برنقاشی های گرافیکی بر اساس آن هستند. واقعیت مجازی مبتنی بر تصویر در حال حاضر محیط تعامل بسیار خوب فراهم می کند بین کامپیوتر و کامپیوتر که به مراتب فراتر از سیستم رایانه های سنتی است. شبکه های پیشرفته با پیشرفت تکنولوژی های شبکه در دسترس می باشند.
در واقعیت مجازی بر اساسپروژکتور مدل سازی محیط واقعی، نقش حیاتی را در انواع واقعیت مجازی مانند ناوبری ربات، مدل سازی ساخت و ساز و برنامه ریزی هواپیما، ایفا می کند. سیستم واقعیت مجازی مبتنی بر تصویر، محبوبیت را در رایانه و همچنین بینایی کامپیوتری را به دست آورده است. دلیل این است که آن را با استفاده از عکس های واقعی فیزیکی فراهم می کند و روش های مدل سازی ساده است. در تولید مدل های واقعی، ضروری است که به طور دقیق داده های 3D را ثبت کنیم. واقعیت مجازی مبتنی بر پروژکتور معمولاً، دوربین برای مدل سازی قطعات کوچک در یک فاصله کوتاه استفاده می شود.
ساخت اجتماعی واقعیت کتابی است دربارهٔ جامعه شناسی معرفت نوشتهٔ پیتر برگر و توماس لاکمن که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد. این اثر عبارت ساخت اجتماعی را در علوم اجتماعی مرسوم کرد و بیشتر از کار آلفرد شوتس متأثر است.
ب‍رگ‍ر، پ‍ی‍ت‍ر، لوکمان، توماس. س‍اخ‍ت اج‍ت‍م‍اع‍ی واق‍ع‍ی‍ت: (رس‍ال‍ه ای در ج‍ام‍ع‍ه‍. ش‍ن‍اس‍ی ش‍ن‍اخ‍ت)، ت‍رج‍م‍ه فریبرز مجیدی، ت‍ه‍ران: ش‍رک‍ت ان‍ت‍ش‍ارات ع‍ل‍م‍ی و ف‍ره‍ن‍گ‍ی، چاپ یکم: ۱۳۷۵، چاپ دوم: ۱۳۸۷، چاپ سوم: ۱۳۹۴.
کتاب ساخت اجتماعی واقعیت با مشخصات زیر به زبان فارسی ترجمه شده است:
فراری از واقعیت (انگلیسی: The Escapist) فیلمی در ژانر جنایی است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد.
۲۰ ژوئن ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-06-۲۰) (بریتانیا)
مسخ واقعیت (به انگلیسی: derealization) احساس تغییر واقعیت یا اینکه محیط شخص تغییر کرده است. معمولاً در اسکیزوفرنی، حملات پانیک و اختلالات تجزیه ای مشاهده می شود. گاه فرد احساس می کند جهان خارج غیرواقعی است. در بعضی موارد در مصرف بعضی مواد روانگردان مانند حشیش و ماری جوانا و ال اس دی ممکن است رخ دهد. در مواردی مانند میگرن و صرع نیز ممکن مشاهده شود.
واقعیت گریزی
اختلال تجزیه هویت
یک سطر واقعیت عنوان سومین فیلم بلند سینمایی علی وزیریان است که در سی امین جشنواره فیلم فجر در بخش مسابقهٔ سودای سیمرغ حضور داشت. این فیلم با بازی حسین یاری و مهراوه شریفی نیا در نقش های اصلی روایتی از زندگی زوجی مطبوعاتی است که به واسطه مواجهه با پیشنهادی و مشکلاتی که در مسیر کاری خود دارند به فکر مهاجرت می افتند. «یک سطر واقعیت» در بخش مسابقه سینمای ایران جشنواره فیلم فجر با ۳۱ فیلم سینمایی دیگر رقابت داشت و حسین یاری برای بازی در آن یکی از نامزدهای دریافت سیمرغ بلورین از جشنواره بود.
پایگاه اینترنتی جشنواره فیلم فجر
پایگاه خبرگزاری تحلیلی خبرآنلاین
خبرگزاری مهر
خبرگزاری فارس
روزنامه ایران
برخی از منتقدین اعتقاد داشتند که فیلم «یک سطر واقعیت» به فرضیه ای پرداخته که نسبت به عالم روشنفکران و قشر فرهنگی در کشور وجود دارد و آن حمایت های مالی پنهان و آشکار عوامل بیگانه تحت عناوین بشردوستانه است. همین موضوع موجب شد تا بسیاری از منتقدین علیه این فیلم موضع گیری کنند . انتشار مطلبی با عنوان روشنفکر نمایان رسانه ای در روزنامه ایران نمونه ای از این نوع نگرش بود.
همچنین برخی از منتقدان معتقد بودند که این فیلم می توانست ابعاد گسترده تری نسبت به مشکلات اجتماعی و حتی سیاسی داشته باشد. این فیلم حواشی زیادی داشت که مهمترین آنها افشاگری کارگردان دربارهٔ پشت پرده فیلم بود.
برنامه تلویزیونی «هفت» در جمعه چهارم اسفند ماه ۱۳۹۰ قرار بود به نقد و بررسی فیلم «یک سطر واقعیت» بپردازد، اما وزیریان مطالبی در خصوص پشت پرده ساخت فیلمش در حوزه هنری بیان کرد. او با حضور در این برنامه تلویزیونی فاش کرد که حوزه هنری بعد از خواندن فیلمنامه «یک سطر واقعیت» گفته اگر موضوع فیلم را به فتنه ۸۸ بچسباند از او و فیلم اش حمایت می کنند.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

نقل قول های واقعیت

واقعیت آنچه در جهان به صورت عینی دیده می شود، واقعیت نام دارد.
• «واقعیت همیشه بزرگ تر از آن چیزی است که می پنداریم.» -> چاک کلاسترمن

ارتباط محتوایی با واقعیت

واقعیت در جدول کلمات

به دست آمدن یا واقعیت یافتن
تحقق

معنی واقعیت به انگلیسی

fact (اسم)
عمل ، حقیقت ، واقعیت ، وجود مسلم
reality (اسم)
معنی ، حقیقت ، واقعیت ، هستی ، اصلیت ، اصالت وجود
verity (اسم)
صحت ، حقیقت ، واقعیت ، راستی ، صدق ، سخن راست ، چیز واقعی
actuality (اسم)
امر مسلم ، فعالیت ، واقعیت
objectivity (اسم)
واقعیت ، هستی ، مادیت ، عینی بودن ، بیطرفی و بی نظری

معنی کلمه واقعیت به عربی

واقعیت
حقيقة , موضوعية
انجز , تحقيق , حقق
تزييف الواقع

واقعیت را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

بهرام س ٠٢:٤١ - ١٣٩٧/٠٢/٢٩
هستینگی
|

مهدی مطهرنیا ٢٢:٣٥ - ١٣٩٨/٠٥/١٦
اَستینگی به معنای واقعیت و هَستینگی به معنای حقیقت
|

مهدی مطهرنیا ٢٢:٤٤ - ١٣٩٨/٠٥/١٦
اَستینگی
|

جمشید احمدی ١١:٣٦ - ١٣٩٨/٠٥/٣١
درستش
|

بهرام س ٢٢:٥٢ - ١٣٩٨/٠٦/٠٢
هستینگی، فربود
|

هومن دبیر ١١:٢٨ - ١٣٩٨/٠٧/٢٥
هستار، راستار
|

غفار ٠٠:٥٢ - ١٣٩٨/٠٨/٢٤
پدیدار،هستی،نمود،پیدایش
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• واقعیت چیست   • معنی واقعیت   • واقعیت زندگی   • واقعیت و حقیقت   • واقعیت تلخ   • قیمت هدست واقعیت مجازی   • تعریف واقعیت   • هدست واقعیت مجازی چیست   • مفهوم واقعیت   • معرفی واقعیت   • واقعیت یعنی چی   • واقعیت یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی واقعیت
کلمه : واقعیت
اشتباه تایپی : ,hrudj
آوا : vAqe'iyyat
نقش : اسم
عکس واقعیت : در گوگل


آیا معنی واقعیت مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 98% )