انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 1072 100 1

کفش

/kafS/

مترادف کفش: ارسی، پاافزار، پاچپله، پای افزار، پای پوش، پوتین، چکمه، دمپایی، گیوه، ملکی، موزه، نعلین

برابر پارسی: پاپوش

معنی کفش در لغت نامه دهخدا

کفش. [ ک َ ] (اِ) معروف است که پای افزار باشد و معرب آن کوث است. (برهان ). پاپوش و افصح کوش به «واو» است و معرب آن کوث است و در قدیم بزرگان کفش زرینه پوشیده اند وحکیم فردوسی مکرر با درفش قافیه کرده. عرب آن را معرب کرده قفش گویند. (از آنندراج ) (انجمن آرا). پای افزار و پاپوش و چمشاک و چمناک و چیدار و نعلین و ارسی و پاافزار پاشنه بلند. (ناظم الاطباء). چرمین که بپا کنند. پاپوش. پای افزار. (فرهنگ فارسی معین ). قفش. کوث. (منتهی الارب ) (دهار). نعل. صلة. (منتهی الارب ). چاموش. چمتاک. چمتک. وشمک. لالک. لالکا. پالنگ. بالیک.چمشاک. چشمک. چست. شلم. شمل. سر. هملخت. (ناظم الاطباء). پاپوش. پاافزار. عامیانه ٔ آن (پوزار). پاچپله. موزه. اورسی. تسخن. تسخان. مسحی. چارق. چاروق. خف . آنچه برپای پوشند از چرم یا پوست یا جیر یا انواع پلاستیک. (یادداشت مؤلف ). پهلوی «کفش » ، طبری «کوش » به اظهار «واو»، اشکاشمی «کوش »، گیلکی «کفش » ، فریزندی ، یرنی «کوش » ، نطنزی «کوش » ، شهمیرزادی «کوش » ، سنگسری «کفش » ، در بشرویه خراسان «کوش » . (از حاشیه ٔ برهان چ معین ) :
همیشه کفش و پلش را کفیده بینم من
بجای کفش و پلش دل کفیده بایستی.
معروفی.
پا به کفش اندر بکفت و آبله شد کابلیج
از پس غمهای تو تا تو مگرکی آئیا.
عسجدی.
پیراهن لؤلؤئی برنگ کامه
و ان کفش دریده و بسر برلامه.
مرواریدی.
از این پسش تو ببینی دوان دوان در دشت
به کفش و موزه برافکنده صدهزار سیان.
عمعق.
در کفش پاسبانش هر سنگ ریزه ای
چون گوهری در افسر سلطان نو نشست.
خاقانی (دیوان چ سجادی ص 756).
چونکه کلیم حق بشد سوی درخت آتشین
گفت من آب کوثرم کفش برون کن و بیا.
مولوی.
غیر نعلین و گیوه و موزه
غیر مسحی و کفش و پای افزار.
نظام قاری (دیوان ص 23).
قلمی فوطه و کرباس و ندافی و قدک
یقلق و طاقیه و موزه و کفش و دستار.
(ایضاً ص 15).
تنگدستان را زقید جسم بیرون آمدن
راه رو را کفش تنگ از پای بیرون کردن است.
صائب (از آنندراج ).
هرکه ترک تن نکرداز زندگانی برنخورد
راحتی گر هست کفش تنگ را در کندن است.
صائب (از آنندراج ).
- بی کفشی ؛ کفش نداشتن ، پابرهنگی : هرگز از دور زمان ننالیده بودم... مگر وقتی که پایم برهنه مانده بود... یکی را دیدم که پای نداشت سپاس نعمت حق بجای آوردم و بر بی کفشی صبر کردم. (گلستان ).
- پا در کفش کسی کردن ؛ موجب اذیت و آزار کسی شدن. (فرهنگ فارسی معین )
- پا را به یک کفش کردن یا دوپا را در یک کفش کردن یا پاها را در یک کفش کردن ؛ کنایه از لجاج کردن. ستیهیدن. اصرار ورزیدن. مصر و مبرم بودن دیگری وتغییر رای ندادن. (یادداشت مؤلف ).
- دست برکفش نهادن ؛ کنایه از احترام کردن :
بخدمت منه دست برکفش من
مرا نان ده و کفش بر سربزن.
(بوستان ).
- سنگ در کفش بودن ؛ کنایه از در تنگنا بودن و گرفتار مزاحم بودن است :
کله آنگه نهی که بر فتدت
سنگ در کفش و کیک در شلوار.
سنائی.
و رجوع به کفشدوز، کفشدوزک ، کفشدوزی ،کفشک ، کفش کن ، کفش ونوس ، کفشگر، کفشگری و زرینه کفش شود.
- کفش آوردن ؛ کنایه از کفش حرکت در پا کردن و عازم شدن یا آماده ٔ حرکت شدن و مهیای راهی گشتن :
گر نفسی نفس به فرمان تست
کفش بیاور که بهشت آن تست.
نظامی (مخزن الاسرار چ وحید ص 108).
- کفش آهو ؛ کنایه از سم آهو. (آنندراج ) :
کشد زحمت چو آید در تکاپو
در این ره سنگ دارد کفش آهو.
محمدقلی سلیم (از آنندراج ).
- کفش از آهن ساختن ؛ کنایه از آماده شدن برای سفری طولانی :
کفش از آهن ساخت تیرت و زپی بدخواه رفت.
کاتبی (از امثال و حکم دهخدا ج 3 ص 1221).
- کفش از دستار ندانستن ؛ پای از سر ندانستن (نشناختن ) سخت حیران بودن بسببی. (فرهنگ فارسی معین ) :
بی تابش روی تو دل ما همی از رنج
نی پای ز سر داند نی کفش ز دستار.
سنایی.
چو آسمان و زمین رابانبیا بنواخت
یکی از این دو ندانست کفش از دستار.
ظهیر (از امثال و حکم دهخدا ج 3 ص 1221).
- کفش بان ؛ آنکه کفشهای خداوندش را نگهبانی کرده باشد. (از آنندراج ). کفشدار. باشماقچی و کسی که کفشها را نگهداری می کند. (ناظم الاطباء) :
جنت نقشی ز آستان نجف است
رضوان بهشت کفش بان نجف است...
زکی ندیم (آنندراج ).
- کفش بایستن کسی را ؛ ضرور شدن سفر او را. مهیای سفر بودن. چنانکه گویند، کفش که را می باید یعنی چه کسی باید عزیمت کند :
ای صبر بگفتی که چوغم پیش آید
خوش باش که کار تو زمن بگشاید
رفتی چو کلاه گوشه ٔ غم دیدی
ای صبر کنون کفش کرا می باید.
مجیر بیلقانی (از امثال و حکم دهخدا ج 3 ص 1221).
- کفش بردار ؛ کفش دار. کفش بان. خدمتکار :
ای سکندرطالعی کز راه عدل
کفش بردارت شود نوشیروان.
طالب آملی (از آنندراج ).
- کفش برداشتن ؛عمل کفش بردار. کنایه از فرمانبرداری و فروتنی :
شاهی که به رزم کاویان داشت درفش
گر زنده شود پیش تو بردارد کفش
ای کرده دل خصم خلاف تو بنفش
مشت است دل خصم و خلاف تو درفش.
معزی.
- کفش بر سر کسی زدن ؛ ظاهراً در بیت زیر کنایه از خوار و خفیف داشتن اوست :
به خدمت منه دست بر کفش من
مرا نان ده وکفش بر سر بزن.
سعدی (بوستان ).
- کفش پوش ؛ پوشنده ٔ کفش.
- || کنایه از شاطر و عیار. در قصه ٔ حمزه در تعریف عمرو عیار آمده : سرخیل بساط کفش پوشان جهان. (آنندراج ).
- || پوشش کفش.
- کفش پیش پای او نمی تواند گذاشت ؛ رتبه اش چندان پست است که این کار را نمی شاید. لایق خدمتگزاری وی نیست. (آنندراج ) (فرهنگ فارسی معین ) :
چون به قصد جلوه آید قامت رعنای تو
سرو نتواند گذارد کفش پیش پای تو.
محسن تأثیر(از آنندراج ).
- کفش پیش پای کسی گذاشتن ؛ کفش پیش پای کسی نهادن. کفش پیش آوردن. رسم بود که خدمتکاران بهنگام برخاستن مخدومان کفشهای آنان را پیش پایشان می گذاشتند. (آنندراج ) (از فرهنگ فارسی معین ). کنایه از فروتنی کردن و اظهار بندگی نمودن :
چو مقبل کمربسته پیش آر کفش
نشاید طپانچه زدن بر درفش.
نظامی.
شخص دانش اعتمادالدوله کز لطف کلام
می نهد دست کلیمش کفش پیش پای نطق.
طالب آملی (از آنندراج ).
کفشی که پیش پای گدایان شهان نهند
فردا چو سر ز خاک برآرند افسر است.
ملاقاسم مشهدی (از آنندراج ).
- || کنایه از رخصت و وداع. (آنندراج ) :
بر دل زتو داغ بیقراری ننهم
بر لب قدح امیدواری ننهم
از گفت رقیب پابزن بر عشقم
تا کفش به پیش پای یاری ننهم.
حکیم شفایی (از آنندراج ).
- کفش تابتا کردن ؛ کفشهای دوپا عوضی بپاشدن. (از آنندراج ) (از فرهنگ فارسی معین ). کنایه از عملی کودکانه انجام دادن :
زاهل هوش و بصیرت کمال مسخرگیست
بمجمع شعرا کفش تابتا کردن.
محمد سعید اشرف (از آنندراج ).
- کفش تنگ ؛ کفشی که به اندازه ٔ پا نباشد و از آن کوچکتر باشد و پوشنده را زحمت دارد :
پا تهی گشتن به است از کفش تنگ
رنج غربت به که اندر خانه جنگ.
مولوی.
تهی پای رفتن به از کفش تنگ
بلای سفر به که در خانه جنگ.
سعدی.
- || کنایه از مزاحم وآزار دهنده :
مگو کفشدوز آن نگار فرنگ
کزو خانه برمن بود کفش تنگ.
میرزا طاهر وحید(از آنندراج ).
- کفش جامگی ؛ گیوه. (یادداشت مؤلف ).
- کفش جَسته ؛ کفش نعلدار که پاشنه اش بلند باشد. (آنندراج ) :
سلیم ایام را از عیب پوشی نیست تقصیری
برای هر که کوتاه است کفش جسته می آرد.
سلیم (از آنندراج ).
غزالان را سم از شوخی شکسته
ندارد تاب جستن کفش جسته.
سلیم (از آنندراج ).
- کفش جفت شدن (پیش پای کسی ) ؛کنایه از داشتن کرامت و علو مقام و درجه در نزد خداوند است و مردان خدا را بدین صفت می شناسند: مرحوم میرزای شیرازی کفش پیش پایش جفت می شد. (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمالزاده ).
- کفش جفت کردن کسی را؛ کنایه از بیرون کردن مستخدم یا کارگر و خاتمه دادن به خدمت ایشان است : دیروز کفش های نوکرمان را جفت کردم چون از زیر کار در می رفت. (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمالزاده ).
- کفش جفت کن ؛ کنایه از آدم متملق و چاپلوس است که برای حصول مقصود خود به هر خواری تن در می دهد. (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمال زاده ).
- کفش چوبی ؛ پای افزاری از چوب مسطح و تقریباً بیضی شکل که بر قسمت پیشین آن تسمه ای از چرم یا جز آن نصب کنند تا پنجه ٔ پادر آن رود و غالباً قسمت زیرین این چوب دو برجستگی دارد تاگل و خاک برپای ننشیند و این کفش در گیلان و مازندران بیشتر مورد استفاده است زنان را و در نقاط دیگر غالباً در حمام استفاده کنند.
- کفش خواستن ؛ طلب کردن کفش. (فرهنگ فارسی معین ).
- || کنایه از تهیه ٔ سفر کردن و بسفر رفتن. (از برهان ) (آنندراج ) (فرهنگ فارسی معین ). مقابل کفش نهادن. (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کفش نهادن در همین ترکیبات شود.
- کفشدار ؛ کسی که در اماکن مقدس یا منزل بزرگان مواظبت کفشها کند. (فرهنگ فارسی معین ). آنکه در مشاهد متبرکه یا در دربار محافظت کفش کند. باشماقچی. باشمقچی. باشمقدار. (یادداشت مؤلف ).
- کفشداری ؛ عمل و شغل کفشدار. (فرهنگ فارسی معین ).
- || مزدی که به کفشدار دهند. (فرهنگ فارسی معین ). اجرت کفشدار. (یادداشت مؤلف ).
- کفش در طلب کسی دریدن ؛ نهایت سعی و کوشش کردن در طلب او :
صد کفش و گیوه در طلبش بیش می درم
چون آرزوی میوه ٔ بلغار می کنم.
نظام قاری (دیوان ص 26).
- کفش دریدن ؛ پاره کردن کفش. (فرهنگ فارسی معین ).
- || کنایه از تکاپوی بسیار کردن. سعی بلیغ نمودن. (از آنندراج ) (از فرهنگ فارسی معین ) :
بجستجوی دریدند کفشها تا شد
لری براه تمنا به این گروه دوچار.
شفایی (در هجو فکری از آنندراج ).
- کفش دریده ؛ که کفش پاره و دریده و کهنه پوشیده باشد :
صاحبدل نیک سیرت و علامه
گو کفش دریده باش و خلقان جامه.
سعدی
- کفش دوختن ؛ ساختن کفش. مهیاکردن کفش. (فرهنگ فارسی معین ).
- کفش دوزی . رجوع به همین کلمه شود.
- کفش را از پای به پای (پایی ) کردن ؛ یعنی کفش این پای را در پای دیگر پوشیدن. (از آنندراج ) (فرهنگ فارسی معین ) :
هر عضو را صلای بلای دگر دهم
چون کفش را ز پای به پای دگر دهم.
حکیم رکنای کاشی (از آنندراج ).
- کفش ربا ؛ کفش رباینده. کفش دزد. (از آنندراج ) (از فرهنگ فارسی معین ) :
پای من چون کتل از مشت خسی یافته کفش
نعل واژون چه زند کفش ربا در کشمیر؟
ملاطغرا (از آنندراج ).
- کفش زرین ؛ کفشی که پاره ای از اجزای آن طلا باشد یا با طلا تزیین یافته باشد :
به پیکر یکی کفش زرین بپای
ز خوشاب زر آستین قبای.
فردوسی.
- کفش گوهرنگار ؛ کفشی که گوهر در آن نشانده باشندزینت را :
ز زر افسران بر سر میگسار
به پای اندرون کفش گوهرنگار.
فردوسی.
- کفش سرپایی ؛ کفش راحتی. (فرهنگ فارسی معین ).
- کفش نهادن ؛ کنایه از اقامت کردن واز سفر بازآمدن است. (از برهان ) (از آنندراج ) (فرهنگ فارسی معین ). مقابل کفش خواستن. (فرهنگ فارسی معین ) :
گفت بختم خنکا کفش بنه موزه مخواه .
انوری.
- امثال :
کفش آهنی و عصای پولادی . (امثال و حکم دهخدا ج 3 ص 1221). رجوع به کفش و عصای آهنین... در همین امثال شود.
کفش پا را می شناسد ؛ چرا کفش دیگران را می پوشد. (ایضاً ص 1221).
کفش تنگ دارد پای را لنگ
(برون کش پا از این گهواره ٔ تنگ ، که...).
نظامی (ایضاً ص 1221).
کفش تو شود پاره بر من چه حرج داره. (ایضاً ص 1221).
کفش زان پا، کلاه آن ِ سر است
(روز عدل و عدل و داد اندر خور است...)
مولوی.
نظیر: کله بر فرق زیبد کفش در پای. (ایضاً ص 1221).
کفش مهمان چون بخواهی برد مهمانی چه سود
(بی غرض کس را نخواهی داد نانی در جهان ).
اوحدی (ایضاً ص 1221).
کفشهات جفت حرفهات مفت ؛ بمزاح و عتاب ، گفته های تو ننیوشم و حضور تو را نیز نخواهم. (ایضاً ص 1221). و رجوع به ترکیب کفش جفت کردن شود.
کفشها را هم امام جعفر صادق فرموده خودت نگاهداری . (ایضاً ص 1221). و نیز رجوع به همان کتاب امثال و حکم شود.
کفشها را می جوری . (ایضاً ص 1221).
با کفش و کلاه ! تعبیری مثلی است. کنایه از اینکه به هر قیمتی این کار را انجام می دهم. حریفان نرد و شطرنج گویند و مراد اینکه نشستن این مهره در این خانه برای من نهایت مضر است و اگر با مهره های خود نیز آن را نتوانم زد با کفش و کلاه خود بزنم. (امثال و حکم دهخدا ج 1 ص 367).

معنی کفش به فارسی

کفش
آنچه که ازچرم میدوزندوبپامیکنند، پاپوش، پاافزار، لالکاولکاولخاهم گفته اند
( اسم ) آلتی چرمین که بپا کنند پاپوش پای افزار : ( چونک کلیم حق بشد سوی درخت آتشین گفت : من آب کوثرم کفش برون کن و بیا ) . یا ترکیبات اسمی : کفش آهو . سم آهو : ( کشد زحمت چو آید در تکاپو درین ره سنگ دارد کفش آهو ) . ( محمد قلی سلیم ) یا کفش سر پایی . یا کفش و نوس . گیاهی است از تیر. ثعلب ها که در حدود ۲٠ گونه از آن شناخته شده و در نواحی گرم و معتدل نیمکر. شمالی میروید . گلها یش نسبه بزرگ و زیبا هستند و از اینجهت جزو گیاهان زینتی بشمار میایند . وجه تسمی. این گیاه بمناسبت شباهت شکل گلها ی آن است به نعلین . یا ترکیبات فعلی : پا در کفش کسی کردن . موجب اذیت و آزار کسی شدن : ( همان نا کسی است که نا جوانمردانه پا در کفش من کرد و دکان را از راضیه گرفت ... ) . یا پا در یک کفش کردن . در عقید. خود پافشاری کردن از گفتار خود عدول نکردن : ( اما مادر او پا هایش را در یک کفش کرده بود که برای سر شب خیمه شب بازی لازم است ) . یا تابتا شدن ( کردن ) کفش . کفشها ی دو پا عوضی بپا شدن ( کردن ) : ( ز اهل هوش و بصیرت کمال مسخر گیست بمجمع شعرا کفش تابتا کردن ) . ( محمد سعید اشرف ) یا کفش از پا ( ی ) افکندن . کفش از پای کندن : ( تنگدستان را ز قید جسم بیرون آمدن راهرو را کفش تنگ از پای بیرون کردنست ) . ( صائب ) یا کفش از پا ( ی ) کندن . در آوردن کفش از پا . یا کفش از دستار ندانستن . پای از سر ندانستن ( نشناختن ) . یا کفش پیش پای کسی جفت کردن . عذر کسی را خواستن رفع مزاحمت کسی را از خود کردن . یا کفش پیش پای کسی گذاشتن ( نهادن پیش آوردن ) . رسم بود که خدمتکار ان بهنکام بر خاستن مخدومان کفشها ی آنانرا پیش پایشان میگذاشتند : ( شخص دانش اعتماد الدوله کز لطف کلام می نهد دست کلیمش کفش پیش پای نطق ) . ( طالب آملی ) یا کفش پیش پای او نمی تواند گذاشت . رتبه اش چندان پست است که این کار را نمی شاید لایق خدمتگزار ی وی نیست : ( چون بقصد جلوه آید قامت رعنای تو سرو نتواند گذارد کفش پیش پای تو ) . ( محسن تاثیر ) یا کفش را از پای بپای ( پایی ) دیگر دادن . کفش یک پای را بپای دیگر پوشیدن : ( هر عضو را صلای بلای دگر دهم چون کفش را ز پای بپای دگر دهم ) . ( رکنای کاشی )
[car stop, wheel stop] [حمل ونقل ریلی] 1. افزاره ای که برای جلوگیری از حرکت قطار در جلوی چرخ های آن گذاشته می شود 2. بخشی از خط در قطارهای شهری برای سوار و پیاده کردن مسافران
[scotch block] [حمل ونقل ریلی] قطعه ای چوبی که روی تکۀ مرکزی سوزن یا روی ریل در زیر چرخ قرار می گیرد تا از حرکت خط نورد جلوگیری کند
[track skate, skate] [حمل ونقل ریلی] قطعه ای فلزی با بخشی گوِه ای شکل که روی ریل قرار می گیرد تا از حرکت خط نورد جلوگیری کند
۱ - طلب کردن کفش . ۲ - سفر کردن بمسافرت رفتن : مقابل کفش نهادن .
( مصدر ) ۱ - پاره کردن کفش . ۲ - تکاپوی بسیار کردن سعی بلیع نمودن : ( بجستجوی دریدند کفشها تاشد لری براه تمنا باین گروه دو چار ) . ( شفائی در هجو فکری )
( مصدر ) ساختن کفش مهیا کردن کفش .
( صفت ) آنکه کفش دزدد کفش دزد : ( پای من چون کتل از مشت خسی یافته کفش نعل واژون چه زند کفش ربا در کشمیر ? ) ( ملاطغرا )
[cast shoe] [ارتاپزشکی] پوششی کفش مانند بر روی گچ که امکان راه رفتن را، بی آسیب، فراهم می کند
( مصدر ) از سفر باز آمدن و اقامت کردن مقابل . کفش خواستن . یا کفش نه و موزه مخواه . رخت اقامت بیفکن و ترک سفر کن : ( گفت بختم خنکا کفش بنه موزه مخواه ) . ( انوری )
گیاهی است از تیره ثعلبها که در حدود ۲٠ گونه از آن شناخته شده و در نواحی گرم و معتدل نیمکره شمالی می روید گلهایش نسبه بزرگ و زیبا هستند و از این جهت جزو گیاهان زینتی بشمار می آیند. وجه تسمیه این گیاه بمناسبت شباهت شکل گلهای آن است به نعلین
( اسم ) جایی که در آن کفشها را از پا در آورند و آنجا گذارند : ( در کفش کن اطاق بزرگ آهو خانم وزن چادر سفید با شرم حضور و نزاکت دو نا شناس تازه بهم رسیده با هم سلام و علیک و احوالپرسی کردند ) .
نوعی از کفش زرنگار
گلیکه از ابریشم و گلابتون و مانند آن بر تیماج و سقلاب کفش دوزند و هم از چوب سازند و در پاشنه کفش تعبیه کنند و گلهای عاج در آن پر چین نمایند و آنرا کوکب کفش نیز گویند .
آن مقدار از بند کفش یا جز آن که بر پا قرار گیرد و بر زمین ساید .
یکی از دو تای کفش

معنی کفش در فرهنگ معین

کفش
(کَ) [ په . ] (اِ.) پاپوش ، نوعی پوشش که پا را محافظت می کند و معمولاً از جنس چرم است . ، پا در ~ کسی کردن موجب اذیت و آزار کسی شدن . ، پا در یک ~کردن در عقیدة خود پافشاری کردن . ، ~پیش پای کسی جفت کردن عذر کسی را خواستن ، رفع مزاحمت کسی را از خود
( ~ .) (ص فا.) ۱ - کسی که کفش می دوزد. ۲ - نام حشرة کوچک سرخ رنگی است که دارای چهار بال می باشد و غالباً روی درختان یافت می شود و از شته ها تغذیه می کند.
( ~ . زَ) (اِ.) نک کفش دوز.

معنی کفش در فرهنگ فارسی عمید

کفش
پوششی برای محافظت از پا، پاپوش، پاافزار.
کسی که در زیارتگاه ها یا مجالس عمومی کفش های مردم را نگه داری می کند.
۱. کسی که کفش می دوزد، کفش گر.
۲. (اسم) ‹کفشدوزک› (زیست شناسی) حشرۀ کوچک سرخ رنگی که چهار بال دارد و دو بال ضخیم آن روی دو بال نازک قرار گرفته و از شته های درختان تغذیه می کند.
= کفش دوز
کفش دوز، کسی که کفش می دوزد.
جایی که در آن کفش ها را از پا درآورند.

کفش در دانشنامه ویکی پدیا

کفش
کَفش یا موزه(رایج در فارسی افغانستان) پاافزاری است برای محافظت و راحتی پای آدم به هنگام انجام کارهای گوناگون.
رویه
تخت بیرونی
کف های داخلی قابل تعویض
مغزی: باریکهٔ چرمی نوارمانند که میان زیره و رویهٔ کفش دوخته می شود.
توکاری: کاغذ یا مقواهایی که برای کلفت نشان دادن زیره، میان کف و زیره کفش چسبانده می شود.
پاشنه
زیرپاشنه ها
زیرپاشنه های گتر
ساق پوش
پای آدم دارای استخوان های بیشتری نسبت به هر اندام دیگری از بدن می باشد و در برابر خطرهای محیطی همچون سنگ های تیز و زمین داغ آسیب پذیر است که کفش در برابر این آسیب ها از پا محافظت می کند. طراحی کفش ها در ازای زمان و از فرهنگ به فرهنگ تفاوت بسیاری داشته، که ظاهر آن در اصل با کارکرد آن بستگی داشته است. کفش های امروزی در شیوه، پیچیدگی و هزینه تفاوت گسترده ای دارند. امروزه در طراحی کفش ها جنبهٔ آراستگی آن نیز در نظر گرفته می شود.
کفش واژه ای پارسی است که در پارسی میانه نیز به همین صورت «کفش» بوده است. به سازنده و تعمیرکنندهٔ کفش، کفش گر یا کَفّاش گفته می شود. کفاش به قیاس کلمه های عربی ساخته شده است و در منابع کهن تر فارسی نظیر شاهنامه لفظ کفش گر به کار رفته است.
کفش ها دارای اجزای گوناگونی هستند از جمله:
عکس کفش
کفش، پاافزاری است که برای محافظت و راحتی پای آدم استفاده می شود.
کفش (داستان)
کفش (فیلم ۱۹۱۶)
کفش (فیلم ۲۰۱۲)
کفش ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کفش داستان علمی-تخیلی کوتاهی به نوشته رابرت شکلی است. داستان در مورد فردی است که در یک مغازه دست دوم فروشی یک جفت کفش هوشمند پیدا می کند. کفش قابلیت سخن گفتن از طریق ارتشاعات ایجاد شده در کف پا را با او دارد و با به مدارهای الکترونیکی همدردی که دارد سعی می کند زندگی او را بهبود ببخشد.
داستان کفش در آکادمی فانتزی
«کفش» (انگلیسی: Shoes (1916 film)) یک فیلم به کارگردانی لوئیس وبر است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد.
«کفش» (انگلیسی: Shoes (2012 film)) یک فیلم است.
کفش آرنی-۱ یک کفش ۵۵۰۰ ساله چرمی است که در سال ۲۰۰۸ میلادی در شرایط عالی در مجموعه غار آرنی-۱ واقع در در استان وایوتس جور ارمنستان کشف شد. این کفش یک کفش چرمی یک تکه است که قدمت آن چند صد سال بیشتر از کفشی است که به همراه اوتسی مرد یخی یافت شده بود و در نتیجه به قدیمی ترین پاپوش چرمی شناخته شده جهان تبدیل شد.
http://www.bbc.com/persian/science/2010/06/100610_l05_oldest_shoe_armenia.shtml
http://www.hoosk.net/fa/subjects-archive/armenia/item/522-ده-آثار-باستانی-مکشوفه-در-ارمنستان-قدیمی-ترین-از-نوع-خود-در-جهان.html
یک پاپوش خیلی قدیمی تر، یک کفش راحتی ۱۰۰۰۰ ساله است که از الیاف درمنه بزرگ ساخته شده و در غار Fort Rock در ایالت اورگن ایالات متحده آمریکا کشف شد.
کفش آرواره ها (نام علمی: Solegnathus) نام یک سرده از زیرخانواده لوله ماهی است.
کفش ایمنی یا کفش کار نوعی کفش است که برای استفاده در محیط های کار طراحی و ساخته می شود. پرکاربردترین آن مجهز به زرهی فولادی در جلو کفش است که از آسیب دیدگی و قطع احتمالی انگشتان پا در موقع افتادن اجسام سنگین جلوگیری می کند. کفش کار یکی از اولین ضروریات برای رعایت ایمنی کار است.
پا، این قلب عصبی انسان در انتخاب پوشش آن باید دقت بیشتری داشت. مسائل بهداشتی و ارگونومیکی کفش حائز اهمیت است. طرز قرار گرفتن پا در کفش ارتباط مستقیمی با طرز فرم گرفتن اسکلت بدن و بخصوص ستون فقرات دارد. استفاده از کفش ناایمن و نامناسب فقط شامل عوارض و خطرات فیزیکی ظاهری نیست. بلکه گرفتاری های مزمن ستون فقرات، چشم درد و سردردهای مزمن نیز از عوارض استفاده از کفش نا ایمن و غیر ارگونومیک باشد. به لحاظ بهداشتی نیز در صورت استفاده از کفش های با آستری غیر بهداشتی باعث به وجود آمدن میخچه و ایجاد باکتری و قارچو و بوی نا مطبوع پا می شود. در نهایت زیبایی و ظاهر کفش ایمنی به شکلی باشد که کاربر با رغبت و بدون اجبار از کفش ایمنی استفاده کند.
در محیط های کاری افتادن اشیاء امری عادی تلقی می شود. وظیفهٔ کفش ایمنی محافظت از پا در مقابل خطر سقوط اشیاد، محافظت در مقابل خطر سر خوردن، لغزش پا است. افتادن مختص به مکان خاصی نیست اما کف محیط های که مواد روغنی آغشته می شود رایج تر است، از وظایف کفش ایمن محافظت در برابر جریان الکتریکی، مواظبت از پا در برابر خستگی و جلوگیری از سوختگی پا است.
-در ساخت زیر کفش ایمنی از پلیمری به نام پلی یورتان استفاده می شود که به طور مخفف به آن RU می گویند.
کفش باز (انگلیسی: Shoe Dog) یا خاطرات بنیانگذار نایکی، عنوان کتابی است از فیل نایت بنیانگذار و مؤسس شرکت نایکی که در آن به خاطرات خود از تاریخچه شکل گیری این شرکت مشهور پرده برمی دارد و بیانگر تلاش بنیانگذار آن در چگونگی تبدیل نمودن این برند، به مؤسسه و شرکتی سودآور و جهانی است
این کتاب در ایران توسط ناشران مختلف و با عنوان های مختلف ترجمه گردیده که برخی از آنها عبارت هستند از کفش فروش پیر و یا سمفونی کفش ها. مهمترین این ترجمه ها عبارت هستند از ترجمه سعید کلاتی از نشر هیرمند و همین طور شورش بشیری از نشر میلکان.
کفش پاشنه بلند کفشی است که پاشنه ای بلندتر از دیگر انواع کفش ها دارد. از این گونه کفش در مهمانی ها به دلیل زیبایی بیشتر استفاده می شود. در اغلب کفش های پاشنه بلند، پاشنه کفش را به صورت باریک و بلند می سازند که خود انواع مختلفی دارد.
کفش پاشنه بلند مردان ایرانی، ذائقه جهان را عوض کرد
براساس وبگاه مد جیمی چو و شرکت گوچی، پاشنه در حدود ۶ سانتی متر را پاشنه کوتاه و پاشنه ۸٫۵ سانتی متر را پاشنه متوسط بیش از این را پاشنه بلند تعیین کردند. گرچه کفش پاشنه بلند امروزه به صورت انحصاری توسط زنان و دختران استفاده می شود اما در سده های گذشته مردان از طبقات مختلف اجتماع، از کفش ها و چکمه هایی با پاشنهٔ بلند استفاده می کردند.
تاریخ استفاده از کفش های پاشنه بلندِ زینتی، قدمت شان به قرن ۱۶ میلادی در شهرهای بزرگ عصر رنسانس، ونیز و فلورانس برمی گردد که گاهی به ارتفاع ۷۵ سانتیمتر هم می رسید. جالب اینکه کلیسای وقت، موافق پوشیدن این کفشهای تجملی برای نجیب زادگان ثروتمند بود چون رقصیدن و تحرک معمولی و در نتیجه ارتکاب اعمال گناهکارانه را برای زنها ناممکن می ساخت.
کفش پاشنه بلند ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کفش پاشنه بلند (فیلم)
کفش پاشنه بلند (فیلم ۱۹۱۸)
بند کفش بندی است که معمولاً برای بستن کفش، چکمه یا دیگر پاافزارها استفاده می شود. آن ها معمولاً یک جفت رشته ای برای یک جفت کفش هستند. در پایان هر دو سر بند کفش بخش برجسته و سفتی وجو دارد. هر بند کفش معمولاً از طریق سوراخ هایی که بر دو لبه بالایی کفش واقع شده به کفش قلاب می شود. شل کردن بند موجب درآمدن کفش از پا و سفت کردن آن موجب ماندن کفش در پا می شود.
تپه قلعه زرین کفش در شهرستان دلیجان، دهستان جوشق، روستای بهار اردهال واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۶۱۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
لنگه کفش نام سومین آلبوم غیر رسمی محسن چاوشی است . پس از انتشار آلبوم "خودکشی ممنوع" چندین کار به شکل غیر رسمی و ترک به ترک منتشر شد. همین قطعات در زمستان سال ۱۳۸۴ تبدیل به آلبوم سوم محسن چاوشی شدند و به نوعی باعث به وجود آمدن آلبومی ناخواسته شدند. آهنگ سازی و تنظیم این آلبوم را خود محسن چاوشی انجام داده است. ترانه سرایان: حسین صفا، و امیر ارجینی.
لنگه کفش
ترانه سرا:حسین صفا
ترانه سرا:امیر ارجینی


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

کفش در دانشنامه آزاد پارسی

کَفش
چاروق تمام چرم
چاروق تمام چرم
چاروق تمام چرم
چاروق تمام چرم
چاروق تمام چرم
پوشش پا. کفش هایی بدون رویه، چرمی و بنددار تا زیر زانو، مثل چارق های روستاییان امروزی، و نیز کفش های ساده و بدون بند که در دورۀ مادها و هخامنشیان پوشیده می شد. کفش ها در دورۀ اشکانیان و ساسانیان ساق بلند، ساده، بنددار و ساق کوتاه، مثل گالش های امروزی روستاییان بود. کفش های شاهان تزییناتی از سنگ های قیمتی داشت. کفش های زنان اموی، عباسی، و فاطمی آراسته به انواع جواهرات بود. خلفای اموی کفش هایی از چرم و جلو نوک دار، خلفای عباسی کفش هایی ساده مرصع به سگک، مردم عادی دورۀ سامانی کفش هایی پاشنه کوتاه، نوک تیز و برگشته به عقب، زنان دوره های طاهریان، صفاریان، و سامانیان از نمد نقش دار زردوزی، و سپاهیان آل بویه کفش هایی ساق بلند می پوشیدند. در دوره های غزنویان، سلجوقیان، و خوارزمشاهیان کفش هایی چرمی، چوبی، پاشنه دار، ساده، گالش مانند و از نمد پوشیده می شد. در روزگار ایلخانان کفش های رویه کوتاه و کفش هایی از پارچه های گلدار و رنگی رایج بود. زنانشان کفش هایی ساده، بدون پاشنه و گاه ساق بلند می پوشیدند. کفش در دورۀ صفویه، با پاشنه، بی پاشنه، غالباً رویه کوتاه و تخت چرمی بود. پاپوش دیگر این دوره پاتابه یا مچ پیچ یا ساق پیچ بود. کفش زنان این دوره با پاشنه یا ساغری های نوک برگشتۀ بدون پاشنه بود. کفش های زنان دورۀ افشاریه و زندیه از پارچۀ مخمل گلدوزی مزین به یراق و ابریشم، ساغری نوک برگشته و پاشنه دار بود. کفش ها در دورۀ اول حکومت قاجار پشت باز بود و پاشنۀ پا از کفۀ کفش بیرون می زد. در دورۀ دوم حکومت قاجار، به دلیل ارتباط با اروپاییان، کفش های روباز اروپایی با چرم سیاه مُد شد. در اندرونی شاه زنان از کفش های مخملی زردوزی به نام پاپوش استفاده می کردند. رفته رفته کفش های اروپایی و غربی در میان درباریان و اشراف و سپس مردم رایج شد.

نقل قول های کفش

کَفش پاافزاری است برای محافظت و راحتی پای آدم به هنگام انجام کارهای گوناگون.
• «از اینکه کفش نداشتم خیلی ناراحت بودم و غصه می خوردم تا اینکه یکی را دیدم که پا نداشت، و الان احساس بهتری دارم.» جورج کارلین، عیسی کی گوشت خوک را خواهد آورد؟ (‏۰۰۴‏۲).
• «کفشی که مناسب یکی است، دیگری را اذیت می کند.» کارل گوستاو یونگ، انسان مدرن در جستجوی یک روح (۱۹۳۳).
• «پا تهی گشتن به است از کفش تنگ// رنج غربت به که اندر خانه جنگ» مولوی
• «با پا راه بری کفش پاره می شه، با سر کلاه.» ضرب المثل فارسی
• «پا تو یک کفش کردن» ضرب المثل فارسی
• «ریگی تو کفش داشتن» ضرب المثل فارسی

کفش در جدول کلمات

کفش
پاافزار
کفش اســب
نعل
کفش پاشنه دار
ارسی
کفش روستایی
لکا, لالکا
کفش زمستانی
پاتن
کفش سربازی
پوتین
کفش لاستیکی
گالش
بر بند کفش میزنند
گره
برجستگی زیر کفش فوتبال
استیک
به کفش بعضی ها دیده می شود
ریگ

معنی کفش به انگلیسی

brogan (اسم)
پوتین ، چکمه ، کفش ، چکمه سنگین پاشنهدار ، لهجه محلی ، کفش خشن و سنگین
brogue (اسم)
فریب ، پوتین ، چکمه ، کفش ، چکمه سنگین پاشنهدار ، لهجه محلی ، کفش خشن و سنگین
footwear (اسم)
کفش ، پاپوش
shoe (اسم)
کفش ، نعل اسب ، کفش پوشیدن
sneakers (اسم)
کفش ، کفش ورزشی
footgear (اسم)
کفش ، پاپوش

معنی کلمه کفش به عربی

کفش
احذية , حذاء
صندل
حصيرة
فرشاة
خف
حذاء
زلاجة
صانع الاحذية
صندل , نعال
جورب
ماسح الاحذية
غرفة الانتظار
زلاجة
رباط الحذاء
نعل
لوحة

کفش را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

شیما دلفیه ٢١:٥١ - ١٣٩٧/٠٦/١٢
لکا
|

محمد خضری ٠٢:١٢ - ١٣٩٧/١٢/٠٢
لکا
|

The one ٢٢:٠٠ - ١٣٩٨/٠٢/٢٤
واژه کفش عربی نیست! اعراب واژه ی �حذاء� را به‌کار می‌گیرند. فارسی زبانان به روش عربی واژگان کفاش و کفاشی ساخته اند. پس باید بگوییم: کفشگر (مانند رفتگر) و کفشگری! دیگر همتای پارسی پاپوش است، پس از آن نیز می‌توانیم واژگان پاپوشکار و پاپوشکاری را بسازیم.

بن مایه (منبع): فرهنگ برابرهای پارسی واژگان بیگانه، ابوالقاسم پرتو
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

Erfan_Z_A_D > اغما
افشین اشکبوسی > قد و قامت
امل .ب.خ > course
محمدحسین اجارودی از گرمی.اردبیل > issar
اثر ناپذیر > passive
exo.pcy😍 > exo
مهران > فابریک
مهبد > مهبد

نگارش واژه نو   |   پیشنهادهای امروز

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• کفش مردانه اسپرت   • خرید اینترنتی کفش مردانه   • معنی کفش   • خرید کفش ارزان   • خرید کفش زنانه   • کفش پسرانه   • کفش مردانه چرم   • خرید اینترنتی کفش اسپرت   • مفهوم کفش   • تعریف کفش   • معرفی کفش   • کفش چیست   • کفش یعنی چی   • کفش یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی کفش
کلمه : کفش
اشتباه تایپی : ;ta
آوا : kafS
نقش : اسم
عکس کفش : در گوگل


آیا معنی کفش مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )