انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

96 1096 100 1

کمونیسم

/komonism/

معنی کمونیسم در لغت نامه دهخدا

کمونیسم. [ک ُ مو / م ُ ] (فرانسوی ، اِ) رجوع به کمونیزم شود.

معنی کمونیسم به فارسی

کمونیسم
آیین اشتراکی، مسلک اشتراکی، مرام ومسلکی که هدف آن الغائ مالکیت شخصی وازبین بردن اصول سرمایه داری است
[communism] [باستان شناسی، جامعه شناسی، علوم سیاسی و روابط بین الملل] نظامی سیاسی ـ اقتصادی که مالکیت ابزار تولید در آن عمومی است
[containment of communism] [علوم سیاسی و روابط بین الملل] راهکاری برای جلوگیری از گسترش نفوذ سیاسی کمونیسم یا آرمان های کمونیستی از راه ایجاد پیمان های راهبردی
نظام و مکتبی اجتماعی و مخالف رژیم سرمایه داری است . این مسلک بر مالکیت اجتماعی وسایل و ابزار تولید همکاری و کمک متقابل رنجبران استوار است . نخستین مرحله کمونیسم جامعه سوسیالیسم است که زمینه اقتصادی صنعتی اجتماعی و اخلاقی ورود به مرحله کمونیسم را آماده میسازد . کمونیسم بشکل آرزو و آرمان از دوره های باستان ایجاد شده و نظام جامعه نخستین انسانی بشکل کمونیسم ابتدایی که آنرا [ اجتماع ابتدایی بشر ] مینامند اداره میشد . در اجتماع ابتدایی ابزار ساده در مالکیت خصوصی نبوده و بهره کشی انسان از انسان پیدا نشده بود . در آن اجتماع گروههای چند تنی بطور دسته جمعی و مشترک با هم شکار می کردند و بجمع - آوری خوراک میپرداختند و در یک جا میزیستند . این اجتماع جای خود را به جامعه بردگی داد . تئوری کمونیسم از کتاب [ جمهوریت ] افلاطون [ اوتوپی ] توماس مورو [ سرزمین خورشید ] کامپانلا [ مجموعه قوانین طبیعت ] مورلی و کتاب [ انقلاب ] با بوف منشا گرفت . در قرن ۱۹ م . [ رابرت آون ] شکل کمونیستی بخصوصی در محیط کار خود بین کارگران بر قرار کرد . در تاریخ نیز کم و بیش پیشوایانی با نظریه کمابیش کمونیستی پیدا شده و خواسته اند تحول کمونیستی را حتی در اجتماع ملوک الطوایفی بوجود آورند که نمونه بارز آنرا بعنوان [ جنبش مزدک ] میتوان در دوره ساسانی دید . در دوران پیشرفت صنعت کمونیسم از شکل آرزو و آرمان بشکل علمی در آمد . کمونیسم علمی بعنوان نظریه وایدئولوژی آزادی طبقه کارگر و رنجبر از نظام اجتماعی سرمایه داری و ایجاد و استوار کردن اجتماع کمونیستی از سال ۴٠ قرن ۱۹ م . هنگامی که مبارزات طبقاتی بین کارگران و سرمایه داران در کشورهای اروپا در گرفت - بمیان آمد . مارکس وانگلز دو بنیانگذار نخستین سوسیالیسم و کمونیسم علمی هستند . آنان بهمکاری هم [ بیانیه حزب کمونیست ] را نشر دادند . کارل - مارکس در کتاب سرمایه وانگلز در کتابهای [ آنتی دورینگ ] [ سوسیالیسم آرمانی و سوسیالیسم علمی ] و دیگر کتابها و نوشته هایشان پایه های سوسیالیسم و کمونیسم علمی را ریختند . بنابراین مارکس وانگلز پایه گذاران و لنین تکامل دهنده آن در شرایط دوران امپریالیسم میباشند . سه رکن اساسی کمونیسم عبارتند از : ۱ - فلسفه ماتریالیسم . ۲ - اقتصاد . ۳ - جامعه شناسی . در فلسفه ماتریالیسم تکامل ماده و جهان مادی بحث میشود و تکامل آن مورد تحقیق قرار میگیرد. این قسمت از فلسفه ماتریالیسم به [ ماتریالیسم فلسفی ] موسوم است . تطبیق ماتریالیسم فلسفی را در جامعه [ ماتریالیسم تاریخی ] مینامند و هر دو را باهم [ ماتریالیسم دیالکتیک و ماتریالیسم تاریخی ] مخوانند زیرا منطق فلسفه ماتریالیستی مبتنی بر اصول دیالکتیک میباشد . مارکس در کتاب [ سرمایه ] کمونیسم را [ فرمانروایی حقیقی آزادی ] نامیده . شعار اساسی جامعه کمونیستی [ از هر کس باندازه استعدادش و بهر کس به اندازه احتیاجش ] میباشد . کمونیستها معتقدند که نظام سرمایه داری و امپریالیسم تغییر پیدا میکند و در مرحله اول جای آن را سوسیالیسم و در مرحله بعدی کمونیسم میگیرد. همگانی شدن کار تمرکز و مالکیت مشترک وسایل و ابزار تولید پایه های مادی و ضرری برقراری سوسیالیسم است و از لحاظ اداره امور دولتی دیکتاتوری پرولتاریا را در این مرحله ضروری و اجباری میدانند . پیروان این مسلک بر آنند که در مرحله کمونیسم همه گونه فرق و امتیازات طبقاتی افراد انسان از یکدیگر از جمله امتیاز در دانش امتیاز بین شهر و ده و یا دهقانان و کارگران و روشنفکران جامعه سوسیالیستی هم از بین می رود .

معنی کمونیسم در فرهنگ معین

کمونیسم
(کُ مُ) [ فر. ] (اِ.) مکتبی است که از نظر فلسفی و اقتصادی بر مالکیت عمومی وسایل تولید تکیه می کند و معتقد به حذف فعالیت بخش خصوصی است ، مکتب اشتراکی .

معنی کمونیسم در فرهنگ فارسی عمید

کمونیسم
مکتبی که نظریۀ محوری آن حذف مالکیت خصوصی، تکیه بر مالکیت عمومی، و ایجاد جامعه ای بی طبقه است.

کمونیسم در دانشنامه اسلامی

کمونیسم
کمونیست Communist به فرد یا حزبِ ط رفدار مرام اشتراکی و معتقد و وفادار به مکتب کمونیسم اطلاق می شود.
«کمونیسم» از ریشه لاتینی «کمونیس communis» به معنی اشتراکی گرفته شده است و دسته ای از ایده های اجتماعی و یک سنت ایدئولوژیک (نک ایدئولوژی) را در بر می گیرد که غایت آن اشتراک دارایی هاست.
کاربرد اصطلاح کمونیسم
کاربرد کلی این اصطلاح موارد و انواع بسیاری از نظام های اجتماعی را در بر می گیرد، مانند جامعه اسپارت باستان، جامعه های کمونیست مسیحی که در قرن شانزدهم و در قرن های بعدی در قاره جدید ایجاد شد و نیز طرح های نظری برای جامعه های آرمانی مانند جمهوری افلاطون، آرمانشهر تامس مور، جامعه های اشتراکی پیشنهادی فوریه، رابرت آون و غیر آن.کمونیسم جدید بویژه با ایده های کارل مارکس (مارکسیسم) و مفهوم جامعه بی طبقه که بر اساس مالکیت اشتراکی قرار دارد.عنوان کمونیسم و کمونیست امروزه برای ایدئولوژی رسمی، فعالیت ها و سیاست های شوروی، جمهوری خلق چین، و کشورهای عضو پیمان ورشو و دولت های متحد آنها و همچنین سازمان های هوادار ایدئولوژی و سیاست های این دولت ها در کشورهای غیر کمونیست بکار می رود.
اصول مکتب مارکسیسم
مکتب مارکسیسم در سه اصل زیر خلاصه می شود: به صورت یک دیدگاه کلی درباره تاریخ بشر. (فلسفه مارکسیسم)به صورت یک کاربرد خاص این دیدگاه کلی، در مورد رژیم سرمایه داری. (اقتصاد مارکسیسم)به صورت پیش بینی در مورد وقوع اجتناب ناپذیر تغییرات اجتماعی، با تکیه بر تضادهای این نظام. (انقلاب مارکس)استاد شهید مطهری (رحمة الله علیه) نیز فرموده اند: مارکسیسم با سه اصل مشخص می شود:نظریه منطقی که روش تفکر آن هاست و مبتنی بر دیالکتیک است.تفسیر تاریخ بر اساس اقتصاد، یعنی اینکه زیر بنا اقتصاد است و اقتصاد تعیین کننده همه اوضاع و احوال دیگر است. این همان ماتریالیسم تاریخی است. (فلسفه مارکس)نظریه اقتصادی که عبارت است از سوسیالیسم و اشتراکیت. (اقتصاد مارکس)ماتریالیسم را می توان به عنوان اصل چهارم ذکر کرد ولی جزء جوهر مارکسیسم نیست.امروزه ماتریالیسم را برای مارکسیسم ضروری نمی دانند، در اروپا بسیاری افراد پیدا شده اند که مارکسیسم هستند ولی ماتریالیسم (ضد خدا و ضد دین) نیستند.
کمونیسم از دیدگاه مارکس و انگلس
...

کمونیسم در دانشنامه ویکی پدیا

کمونیسم
کمونیسم (از واژه لاتینی Communis به معنی مشترک) به جنبشی سیاسی-علمی-اقتصادی گفته می شود که از قرن نوزدهم میلادی، بیشتر بر پایه اندیشه های کارل مارکس و مانیفست کمونیسم، مطرح است. مارکس برای تعریف فاصله و اختلاف خود با سوسیالیسم غیر کارگری قرن نوزدهم عنوانی را که جنبش سوسیالیستی کارگری به خود داه بود، یعنی کمونیسم برگزیدند. هدف این جنبش سیاسی حذف مالکیت خصوصی بر ابزار کار و لغو کارمزدی و برچیدن طبقات اجتماعی از طریق انقلاب کارگری است. با عنوان مالکیت عمومی بر ابزار کار، می کوشد تا با مالکیت مشترک و در غیاب مالکیت خصوصی یا مالکیت دولتی یک سازمان اجتماعی فاقد طبقه های اجتماعی را ترسیم کند.
دولت کمونیستی
ضد کمونیسم
نقد کمونیسم
پساکمونیسم
آنارشیسم
اشتراکی کردن
بیانیه کمونیست
سرود انترناسیونال
کمونیسم، شامل انواع مکاتب فکری می شود که شامل مارکسیسم، آنارشیسم (کمونیسم آنارشیست) و دیگر ایدئولوژی های سیاسی ای است که در کنار هم، قرار دارند. همه این ها تجزیه و تحلیل و گفتمان انتقادی را به اشتراک می گذارند که نظم فعلی جامعه از نظام اقتصادی آن یعنی سرمایه داری حاصل می شود؛ که در این نظام دو طبقه اجتماعی بزرگ وجود دارد: طبقه کارگر - که باید برای زنده ماندن تلاش کند و اکثریت جامعه را تشکیل دهند - و طبقه سرمایه دار - اقلیتی که بر ابزار تولید مالکیت خصوصی دارد و به استخدام طبقه کارگر اقدام می کند - و این درگیری میان این دو طبقه ریشه همه مشکلات جامعه است و در نهایت از طریق یک انقلاب کارگری حل خواهد شد. انقلاب طبقه کارگر را در قدرت قرار داده و به نوبهٔ خود، مالکیت اجتماعی وسیعی از تولید را ایجاد می کند که بر اساس این تحلیل، عنصر اصلی در تحول جامعه به سوی کمونیسم است.
کارل مارکس، معتقد است که برای تبدیل یک جامعه از وضعیت تولید سرمایه داری به حالت تولید کمونیسم، می بایست دوران گذاری را طی کرد و این امر به یکباره امکان پذیر نیست، مارکس این دوران گذار را تحقق دیکتاتوری پرولتاریا با انقلاب کارگری می نامد. محمدرضا نیکفر فیلسوف سیاسی چپگرا معتقد است که اساساً معنی دیکتاتوری پرولتاریا در ادبیات مارکس، به هژمونی طبقه کارگر دلالت دارد و نه مفهوم دیکتاتوری در ادبیات سیاسی امروزی.
فدریش انگلس اصول اولیه و مبانی کمونیسم و همچنین مفاهیمی مانند جامعه، تاریخ و نظام های اقتصادی را از منظری مارکسیستی و با استفاده از نظریه ماتریالیسم تاریخی در کتابی با عنوان اصول کمونیسم شرح می دهد. از این کتاب به عنوان پایه ای برای نوشتن مانیفست دیگری برای حزب کمونیست بهره گرفته شده است.
عکس کمونیسم
کمونیسم جهانی (انگلیسی: World communism)یا کمونیسم بین الملل یا انترناسیونال کمونیسم نوعی از کمونیسم است که در حوزهٔ بین المللی فعال است. هدف بلند مدت کمونیسم جهانی رسیدن به یک جامعه کمونیستی در سطح جهان است که بی دولت است (فاقد هر گونه دولت است), که ممکن است از طریق یک هدف میان مدت پیوند داوطلبانهٔ کشور مستقل (یک ائتلاف جهانی) یا یک حکومت جهانی (یک دولت واحد در سطح جهان) تحقق یابد. مجموعه ای از انترناسیونال ها در جهت کمونیسم جهانی فعالیت کرده اند؛ از جمله بین الملل اول، بین الملل دوم، بین الملل سوم (کمینترن یا کمینترن), بین الملل چهارم، جنبش انقلابی انترناسیونالیستی، جنبش جهانی سوسیالیستی، و گونه های دیگر. این گروه با وجود هدف غایی یک جامعهٔ کمونیستی جهانی و بی دولت کاملاً ناهمگونند.
پایان جنگ سرد، که باعث انقلاب های ۱۹۸۹ و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی شد، غالباً به سقوط کمونیسم مشهور است، و اجماع گسترده ای از آن زمان این است که کمونیسم بین الملل نامحتمل است. به هر روی، کمونیست های انترناسیونال همچنان در دسته های مائوئیسم، کمونیست های چپ، برخی کمونیست های روسیهٔ امروزی و غیره باقی مانده اند.
نهضت کمونیستی ایران توسط کارگران مهاجر ایرانی شاغل در میدانهای نفتی باکو متولد شد. برخی از آنها بین ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۷ فرقه اجتماعیون عامیون را تأسیس کردند. طی جنگ جهانی اول اعضای رادیکالتر حزب سازمانی مخفی با عنوان فرقه عدالت را شکل دادند که تلاشهایش وقف مبارزه علیه جنگ امپریالیستی بود. پس از سقوط تزار عدالت به سازمانهای بلشویک قفقاز پیوست، کارگران و دیگر مهاجران ایرانی را جذب کرد تا در جنگ علیه روسهای سفید به خدمت درآیند. برنامه آن شامل مبارزه با تزاریسم دشمن اصلی خلق ایران، و بسط نهضت انقلابی به ایران و انتقام گرفتن از غصب مشروطه توسط طبقه حاکم ایران بود.
کمونیسم و تاریخ معاصر ایران موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی
با اشغال ایران توسط روسیه و بریتانیا و خلع رضاشاه در ۲۵ شهریور ۱۳۲۰، فضای سیاسی به شدت بهبود یافت. زندانیان سیاسی شامل گروه مارکسیست لنینیست تحت رهبری تقی ارانی بین دو جنگ جهانی عفو و آزاد شدند. در ۷ مهر ۱۳۲۰ شماری از پیروان ارانی با گروهی از سیاسیون در خانه سلیمان میرزا اسکندری یک شاهزاده مسن قاجار و پیشکسوتی از جنبش سوسیالیستی اولیه ایران برای تشکیل یک حزب معتدل سوسیالیست دیدار کردند. در انتهای جلسه تشکیل حزب توده ایران اعلام شد. حزب توده به عنوان نماینده ایران در کمینفرم شرکت کرد.
بعد از کودتای ۳۲ کمونیسم ایران که قبلاً عمدتاً در حزب توده متبلور بود، از لحاظ سیاسی متکثر بود.
کمونیسم کارگری جنبشی است سیاسی که به این نام در دهه های هشتاد و نود میلادی توسط منصور حکمت، تئوریسین و مبارز کمونیست ایرانی مطرح شد.
منصور حکمت
حزب کمونیست کارگری ایران
حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست
حمید تقوایی
کورش مدرسی
حکمت، این جنبش را مکتبی جدید نمی دانست، بلکه آن را همان مکتب کارل مارکس، فردریک انگلس و ولادیمیر لنین می پنداشت. منتها از جهت که در قرن بیستم جنبش های به زعم او بورژوایی و غیرکارگری به نام کمونیست معروف شده بودند او نام «کارگری» را در تمایز جنبش خود از این جنبش ها انتخاب کرد.
او بر این اساس «کانون کمونیسم کارگری» و سپس «فراکسیون کمونیسم کارگری» را در حزب کمونیست ایران که خود از بنیان گذارانش بود تشکیل داد و پس از مدتی به همراه بسیاری از کادرها و فعالین حکا از این حزب جدا شد و حزب کمونیست کارگری ایران را بنیان گذاشت.
پس از فوت او حزب کمونیست کارگری ایران به حیات خود ادامه داد اما از همان ابتدای فوت او اختلافاتی در رهبری آن شکل گرفت.
اصول کمونیسم (انگلیسی: Principles of Communism) کتابی نوشته فردریش انگلس است که در سال ۱۸۴۷ نوشته شده است. کتاب به صورت پرسش و پاسخ (کتکیزم) نوشته شده و شامل ۲۵ پرسش دربارهٔ کمونیسم است که انگلس به آن ها پاسخ داده است. انگلس اصول اولیه و مبانی کمونیسم و همچنین مفاهیمی مانند جامعه، تاریخ و نظام های اقتصادی را از منظری مارکسیستی و با استفاده از نظریه ماتریالیسم تاریخی شرح می دهد. از این کتاب به عنوان پایه ای برای نوشتن مانیفست دیگری برای حزب کمونیست بهره گرفته شده است.
انگلس در این کتاب به موضوعاتی همچون کمونیسم، پرولتاریا و منشأ آن، کار مزدی، نتایج انقلاب صنعتی، بحران، نظم جدید کمونیستی، امکان لغو مالکیت خصوصی قبل از انقلاب صنعتی، نتایج الغای مالکیت خصوصی، انقلاب، تأثیر جامعه کمونیستی بر خانواده، ملیت و مذاهب، و همچنین تفاوت کمونیست ها با دیگر گروه های سوسیالیستی، احزاب کمونیستی و مقایسه میان پرولتاریا، برده، رعیت، و پیشه وران و کارگران صنایع دستی پرداخته است.
انگلس در این کتاب کمونیسم را «اطلاع از علم شرایط رهایی پرولتاریا» تعریف می کند و مرحله اول انقلاب پرولتری و برقراری کمونیسم را برقراری و استقرار یک نظام دموکراتیک می داند.
انگلس پرولتاریا را طبقه ای می داند که هزینه زندگی خود را بطور انحصاری از فروش نیروی کار خود بدست می آورد. طبقه پرولتاریا حاصل و نتیجه انقلاب صنعتی است که برای اولین بار در انگلستان شکل گرفته است. در نتیجه انقلاب صنعتی توسعه صنایع و ماشینی شدن تولید، طبقات پیشاسرمایه داری از بین می روند و کم کم تنها دو طبقه بزرگ باقی خواهد ماند: طبقه سرمایه دار صاحب ابزار تولید، و طبقه پرولتاریایی که جز نیروی کارش چیزی برای عرضه ندارد.
بنای یادبود قربانیان کمونیسم یادوارهی در واشینگتن، دی.سی. واقع در تقاطع خیابان های ماساچوست و نیوجرزی و خیابان جی، در شمال غربی، در فاصلهٔ دو بلوکی از یونیون استیشن و در فضای دید کاخ کنگره آمریکا است.
جنگ سرد
کمونیسم
یک گام بزرگ به جلو
پاکسازی بزرگ
گولاگ
تاریخ کمونیسم
کشتارهای جمعی در حکومت های کمونیستی
وحشت سرخ
این بنای یادبود وقف «بیش از صد میلیون قربانی کمونیسم» شده است. بنیاد یادبود قربانیان کمونیسم هدف از آن را تضمین «آموزش تاریخ استبداد کمونیستی به نسل های آینده» ذکر می کند.
این بنای یادبود توسط جرج دبلیو بوش رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷، بیستمین سالگرد سخنرانی "این دیوار را در هم بشکن!" رونالد ریگان رئیس جمهور در برابر دیوار برلین اهدا شد.
تاریخ کمونیسم : تاریخ و پیشینه کمونیسم را می توان از چند نقطه و جهت بررسی و تحلیل کرد.
مفهوم کمونیسم تاریخچه ای بسیار طولانی دارد که به قبل از دوران کارل مارکس و فردریش انگلس بر می گردد. در یونان باستان، مفهوم کمونیسم با افسانه ای راجع به « عصر طلایی» زندگی انسان ها همراه بود که در این عصر افراد جامعه با هماهنگی و آرامش کامل زندگی می کردند و مفهوم مالکیت خصوصی وجود نداشت. برخی استدلال می کنند که کتاب جمهوریت افلاطون و برخی اعتقادات نظریه پردازان یونان باستان زندگی اشتراکی در راستای حمایت از کمونیسم قرار دارند و همچنین شعب اولیه مسیحیت و به خصوص کلیسای کاتولیک روم اولیه مطابق آنچه در مورد اعمال حواریون و قبائل آمریکای بومی ایالت متحده در آمریکای قبل از کلمبیا نوشته شده، عقاید کمونیستی را به صورت زندگی اشتراکی و مالکیت مشترک تجربه می کردند.
توماس مور، در رساله خود با نام آرمان شهر که در سال ۱۵۱۶ تهیه شد، جامعه ای را به تصویر کشید که بر اساس مالکیت مشترک اداره می شد و حاکمان آن بر اساس منطق این رویه را انتخاب کرده بودند. همچنین فرانسیس رابلیاس جامعه آرمان شهر را در کتاب افسانه ای ابی تولئم به همین شکل توصیف نموده است. در قرن ۱۷ میلادی، مجدداً عقاید کمونیستی در انگلستان فراگیر شد. ادوارد برنشتاین در مقاله سال ۱۸۹۵ خود با نام «کرامول و کمونیسم» استدلال می کند که چندین گروه در جنگ داخلی انگلستان، مخصوصاً دیگرز (یا «سرکوبگران حقیقی» مشخصاً دارای عقاید کمونیستی بودند و رفتار اولیور کرامول در برابر این گروه ها اغلب خصمانه و در بهترین حالت بی طرفانه بود. انتقاد نسبت به مضمون مالکیت خصوصی تا دوران روشنفکری قرن ۱۸ ادامه یافت و متفکرانی مانند روسه در رأس این منتقدان قرار داشتند. کلمه « کمونیست» در سال ۱۸۴۰ توسط گودوین بارمبی و با توجه به کلمه فرانسوی "Commuisme" اختراع شده که بارمبی این کلمه را در هنگام مطرح کردن بحث مکتب مساوات منسوب به گراشوس بابف، از رادیکال های شرکت کننده در انقلاب فرانسه و ابه کنستانت معرفی کرد. بارمبی مشخصاً جامعه تبلیغ کمونیسم لندن را در سال ۱۸۴۱ پایه ریزی کرد. « سوسیالیسم آرمان شهر» (کلمه ای که توسط انگلز اختراع شد)، بر اساس نوشته های رابرت اوون، دچار فوریه و کلاود هنری دووری همه نوشته های مربوط به آرمان شهر را جمع آوری کرد.
کارل مارکس کمون اولیه را نشأت گرفته از وضعیت شکارچی گری انسان می داند. وقتی انسان ها قادر به ساختن شدند، مالکیت خصوصی مطرح شد، برابری های جامعه به نابرابری تبدیل شد، طبقات/ اجتماعی شکل گرفتند، سپس وضعیت تولیدی فئودالیسم شکل گرفت و در نهایت با جمع آوری اولیه سرمایه مفهوم کاپیتالیسم شکل گرفت که به نحوی به مرچانتیالیسم وابسته است. مارکس معتقد است گام بعدی در تکامل اجتماعی بازگشت به کمونیسم نیست بلکه هدف انسان دستیابی به وضعیتی فراتر از آنچه در کمون اولیه تجربه می شده است (مارکس این نظریه را با تأثیرپذیری از ادبیات هگل مطرح کرده است).
کتاب سیاه کمونیسم:جنایات، وحشت، سرکوب کتابی است نوشتهٔ چندین تن از دانشگاهیان اروپایی به ویراستاری استفان کورتوآ (رئیس مرکز ملی پژوهش های علمی فرانسه) که تاریخ سرکوبها، چه سیاسی و چه غیرنظامی، از سوی دولت های کمونیستی را از جمله نسل کشیها، اعدام های فراقضایی، نفی بلدها، قحطی های مصنوعی را مستندسازی می کند. این کتاب در اصل در سال ۱۹۹۷ در فرانسه با عنوان Le Livre noir du communisme: Crimes, terreur, répression از سوی انتشارات روبر لافون منتشر شد. در آمریکا از سوی انتشارات دانشگاه هاروارد منتشر شد. نسخهٔ آلمانی کتاب شامل فصلی نوشتهٔ یوآخیم گاوک است، که بعد رئیس جمهور آلمان شد.
۶۵ میلیون در جمهوری خلق چین
۲۰ میلیون در اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
۲ میلیون در کامبوج
۲ میلیون در کره شمالی
۱٫۷ میلیون در اتیوپی
۱٫۵ میلیون در افغانستان
۱ میلیون در بلوک شرق
۱ میلیون در ویتنام
۱۵۰٬۰۰۰ در آمریکای لاتین اکثراً کوبا
۱۰٬۰۰۰ مرگ «ناشی از اقدامات جنبش بین المللی کمونیستی و احزاب کمونیستی که در قدرت نبودند.»
استفان کورتوآ ویراستار کتاب در مقدمه، می گوید که «رژیم های کمونیستی… جنایات دسته جمعی را بدل به نظام تمام عیار حکومتی تبدیل کردند.» او مدعیست تعداد کل تلفات ۹۴ میلیون بوده است.
شمار تفکیک شدهٔ تلفات به نوشتهٔ کورتوآ عبارتست از»
کورتوآ معتقد است که رژیم های کمونیستی از هر ایده آل یا جنبش سیاسی دیگری منجمله نازیسم مسبب مرگ های بیشتری شده اند. آمار قربانیان شامل اعدام ها، قحطی، مرگ های ناشی از نفی بلد، حصر فیزیکی یا از طریق بیگاری است.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

کمونیسم در دانشنامه آزاد پارسی

کُمونیسم (communism)
کُمونیسم
کُمونیسم
کُمونیسم
کُمونیسم
کُمونیسم
سوسیالیسم انقلابی بر مبنای نظریه های کارل مارکس و فریدریش انگلس، فیلسوفان سیاسی، که بر مالکیت اشتراکیِ ابزارهای تولید و اقتصاد برنامه ریزی شده تأکید دارد. اصل سیاسی این است که هر کسی باید در حد توانش کار و بر مبنای نیازش مزد دریافت کند. از نظر کمونیسم به دنبال انقلاب کارگری براندازی نظام سرمایه داری است. نخستین کشور کمونیست اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، پس از انقلاب ۱۹۱۷، بود. پس از جنگ جهانی دوم کمونیسم به کشورهایی تحمیل شد که به اشغال شوروی درآمدند. کمونیسم به منزلۀ ایدئولوژی دولتی در آغاز قرن ۲۱ فقط در تعداد کمی از کشورها، ازجمله در چین، کوبا، کرۀ شمالی، لائوس و ویتنام، باقی مانده است. پس از ۱۹۶۱ چین به منزلۀ رقیب شوروی در رهبری کمونیسم جهانی ظاهر شد و دیگر کشورها درصدد برآمدند کمونیسم را با نیازهای خود منطبق کنند. اواخر دهۀ ۱۹۸۰ جنبش هایی در بسیاری از کشورهای کمونیستی برای کسب آزادی های فردی رخ داد که به براندازی یا سرنگونی حکومت کمونیستی در کشورهای اروپای شرقی و مغولستان انجامید و دولت چین بر شدت سرکوب مردم افزود. کودتای نافرجام تندروها در شوروی علیه رئیس جمهور گورباچف در ۱۹۹۱ نیز منجربه کنارگذاشتن کمونیسم در آن کشور شد. با این حال، در دسامبر ۱۹۹۵ کمونیست ها در انتخابات پارلمانی شوروی آرای زیادی کسب کردند و گِنادی زیوگانف، رهبر حزب، در نظرسنجی عمومی بالاترین جایگاه را به خود اختصاص داد. احزاب اصلاح طلب کمونیست نیز در دیگر کشورهای اروپای شرقی و مرکزی تا حدودی قدرت خود را بازیافتند. مارکس و انگلس در بیانیۀ کمونیسم که در ۱۸۴۸ انتشار یافت، این نظریه را مطرح کردند که جامعۀ بشری، با گذر از مراحل متوالی بردگی، فئودالیسم و سرمایه داری باید به مرحلۀ کمونیسم برسد. این نظریه با اعتقاد به جبر اقتصادی تلفیق می شود تا مفهومِ اساسیِ کمونیستیِ ماتریالیسم دیالکتیک را شکل دهد. مارکس معتقد بود که سرمایه داری به مانعی برای پیشرفت تبدیل شده و باید دیکتاتوری پرولتاریا (طبقۀ کارگر) که جامعۀ سوسیالیستی را پی ریزی کند، جانشین آن شود. حزب کارگر سوسیال دموکرات روسیه، به رهبری ولادیمیرلنین، مارکسیست باقی ماند و پس از انقلاب نوامبر ۱۹۱۷ نام خود را به حزب کمونیست تغییر داد. مبنای اجتماعی فئودالیسم همچنان در روسیه پابرجا بود و لنین و یوسیف استالین قادر به تحمیل نظام کمونیستی بودند. انقلاب کمونیستی چین در ۱۹۴۹ با رهبری مائوتسه تونگ به پیروزی رسید.چین و روسیه. چین و شوروی برای حفظ یا تثبیت کمونیسم «متعارف» خود در کشورهای هم مرزشان اقدامات زیادی صورت دادند. در مناطق دورتر و در کشورهای تازه تأسیس افریقایی، این عقاید متعارف به منزله منشأ تعالیم و اعطای دانش فنی تثبیت شدند. در ۱۹۵۶ نیکیتا خروشچف، نخست وزیر شوروی، استالین گرایی (استالینیسم) را محکوم کرد و در مجارستان و لهستان شورش هایی به وقوع پیوست. طی دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بر سر دو نوع دیدگاه بحث می شد: آیا پس از پیروزی انقلاب در جبهۀ اقتصادی لازم است که کشور به صورت «دیکتاتوری پرولتاریا» باقی بماند یا این که باید به کشوری برای همۀ مردم تبدیل شود: انگلس، لنین، خروشچف و لیوشائوچی دیدگاه دوم و استالین و مائوتسه تونگ دیدگاه اول را داشتند. پس از دهۀ ۱۹۶۰ احزاب کمونیست در بسیاری از کشورهای سرمایه داری سلطۀ شوروی را نپذیرفتند. در دهۀ ۱۹۸۰ آزادی سیاسی و اقتصادی در اروپای شرقی افزایش یافت، اما با کاهش متعارف سختگیری حزب و اتخاذ سیاست «بازسازی»، شوروی کشوری تک حزبی باقی ماند. این در حالی بود که دیگر کشورهای پیمان ورشو برای پایان دادن به حکومت کمونیستی و انتخاب جانشینی برای آن به وسیلۀ انتخابات آزاد در درون نظام های سیاسی دموکرات تر گام برداشتند. اما، انتخابات پارلمانی ۱۹۹۵ و ریاست جمهوری ۱۹۹۶ نشان داد که کمونیست ها هنوز از حمایت عمومی قابل توجهی برخوردارند. دیگر نمودهای کمونیسم عبارت اند از تلاش لیبی برای تلفیق سوسیالیسم انقلابی با اسلام و ویرانی کامبوج به دست کمونیست های افراطی خمرهای سرخ (۱۹۷۵ـ۱۹۷۸). هراس امریکا از کمونیسم صدماتی به امریکای لاتین وارد کرد، به طوری که رژیم مارکسیست شیلی که آزادانه به قدرت رسیده بود در ۱۹۷۳ با خشونت سرنگون شد و دولت سوسیالیست نیکاراگوئه، تا زمان سقوط در ۱۹۹۰، درگیر جنگ داخلی طولانی با چریک های مورد حمایت امریکا (کنتراها) شد. در ۱۹۹۱، حزب کمونیست انگلیس، با داشتن ۶۳۰۰ عضو رسمی، نام خود را به چپ دموکراتیک تغییر داد. آرم قرمز (سنتی)، بنفش (حق رأی زنان) و سبز (محیط زیست) جانشین آرم قرمز و سیاه شد. در دوران های باستان، فرقه های مذهبی همواره شکلی از کمونیسم را به کار گرفته اند. جمهوری افلاطون و آرمان شهر تامس مور حامی سازمان های اجتماعی است که دارای بسیاری از مبانی کمونیستی اند. سن سیمون و شارل فوریه نیز عموماً کمونیست محسوب می شوند اگرچه نظام های آنان مستلزم تساوی مطلق نیست. از لحاظ نظری کمونیسم بر از بین رفتن طبقات اجتماعی و تضعیف حکومت، به منزلۀ نهادی ظالمانه در شکل گیری برتری طبقاتی، تأکید دارد.
کمونیسم در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی. تمرکز کمونیسم شوروی بیش از سوسیالیستی کردنِ ثروت، متوجه دولت بود که ابزارهای تولید ثروت را در اختیار داشت. لنین معتقد بود که انقلاب باید از نظام اجتماعی مطلوب جلوتر باشد و برای دستیابی به مساوات عمومی، دیکتاتوری ضروری است. عقاید میانه روتر برای تغییر و تحول تدریجی بی اعتبار می شدند و ویرانی نهادهای موجود، صرف نظر از هزینۀ بسیار زیادشان، پیش از این که نهادهای جدیدی را بتوان طرح ریزی کرد، مشخص می شد. کمونیسم روسیه که در تمام مراحل انقلاب و در پایه گذاری یک دیکتاتوری موفق بود، به منظور تضمین آینده اش در دو مسیر مشخص یعنی آموزش و تبلیغ پیش می رفت؛ اما حتی برای اجرای کامل این روش ها نیز از نیاز آشکار به قدرت های روبه افزایش دیکتاتوری کم نکرد. حزب کمونیست این «دیکتاتوری پرولتاریا» را از طریق شوراها و اتحادیه های کارگری اعمال کرد. قانون اساسی ۱۹۳۶، شوروی را «کشور سوسیالیستی» کارگران و کشاورزان، و حزب کمونیست را «طلایه دار کارگران» توصیف می کرد. چنین ادعا می شد که سوسیالیسم، مرحلۀ گذر در مسیر کمونیسم، بنابه ضرورت ایجاد شده است. اما، طی دوران بعدی نیز، یعنی دوره تکمیلِ «ایجاد سوسیالیسم» و شروع «ایجاد کمونیسم»، قدرت دولت همچنان دیکتاتوری پرولتاریا نامیده می شد. این اصطلاح سرانجام در ۱۹۶۱ فراموش شد، زیرا در برنامۀ جدید حزب، خروشچف اعلام کرد اکنون دیگر هماهنگی طبقاتی ایجاد شده، و دیکتاتوری جای خود را به دموکراسی و «حکومت همۀ مردم» داده است. این تحول با دو رویداد مقارن بود: ۱. تبدیل حزب به «طلایه دار مردم شوروی، که حزبی برای همۀ مردم» بود؛ ۲. پذیرش نهایی «طبقۀ روشنفکر» به منزلۀ طبقۀ سوم متخاصم، که از نظر موقعیت با کارگران و کشاورزان یکسان بود. طبق برنامه ۱۹۶۱ حزب، از لحاظ نظری، «مبنای مادی ـ تکنیکی کمونیسم» باید تا ۱۹۸۰ ایجاد می شد تا نسل امروز شوروی طبق کمونیسم تمام عیار زندگی کند.
'کمونیسم 'در ایران: اگر از آیین و اندیشه های مساوات جویانۀ مزدک در زمان قباد ساسانی و تنی چند پس از او بگذریم، ورود افکار کمونیستی به ایران را باید از اوایل قرن بیستم، با فراهم آمدن زمینۀ سوسیال دموکراسی، رهاورد ایرانیان مشغول به کار در ماوراء قفقاز و آسیای میانه، به ویژه در صنایع نفت باکو، مرتبط دانست. انقلاب نافرجام روسیه (۱۹۰۵) از عوامل مؤثر در جنبش های مردم ایران بود. در انقلاب مشروطه عده ای از بلشویک های قفقاز به ایران آمدند و در کنار مبارزان ایرانی قرار گرفتند. جمعیت «همت» واسطۀ کارگران ایرانی در قفقاز و بلشویک ها (تأسیس ۱۹۰۴م) شالودۀ سازمان «اجتماعیون عامیون» را ریخت و حیدرعمو اوغلی گروه سوسیال دموکرات را در تهران تشکیل داد. در ۱۲۹۹ش/۱۹۲۰ نخستین کنگرۀ «حزب کمونیست ایران» برگزار شد و در ۱۳۰۰ش روزنامۀ «حقیقت» به مدیریت سید محمد دهقان انتشار خود را آغاز کرد. کنگرۀ دوم (۱۳۰۶) کمیتۀ مرکزی نوینی برگزید که پیشه وری ازجمله اعضای آن بود. حزب کمونیست ایران در خرداد ۱۳۱۰ با تصویب مجلس غیر قانونی اعلام شد. در ۱۳۱۳ سازمان نوینی مخفیانه به وجود آمد که در ۱۳۱۶ کشف شد و اعضای آن به رهبری دکتر ارانی دستگیر و زندانی شدند این عده در تاریخ معاصر ایران به ۵۳ نفر معروف اند. با سقوط رضاشاه در جنگ جهانی دوم، کمونیست های آزادشده و جمعی از آزادی خواهان غیر کمونیست در ۷ مهر ۱۳۲۰ هیئت مؤسساتی تشکیل دادند و کمیتۀ موقتی پانزده نفره به ریاست سلیمان محسن اسکندری (سلیمان میرزا) به وجود آوردند و بدین ترتیب حزب تودۀ ایران در عرصۀ سیاست کشور پدید آمد. که منظم ترین و قوی ترین حزب سیاسی ایران شمرده می شد. این حزب توانست عدۀ زیادی از روشنفکران، هنرمندان و کارگران را به خود جلب کند و با نفوذ در ارتش سازمان نظامی حزب را نیز به وجود آورد. با ترور شاه در بهمن ماه ۱۳۲۷، حزب توده منحله اعلام شد. سران آن یا دستگیر و زندانی شدند و یا به شوروی و دیگر کشورهای کمونیستی گریختند. حزب توده از خط مشی حزب کمونیست شوروی پیروی می کرد و به همین علت جمعی از نخستین اعضای حزب در مراحل مختلف از آن جدا شدند. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران حزب توده کوشید خود را احیا کند، اما سرانجام با دستگیری رهبرانش ازجمله نورالدین کیانوری و احسان طبری ازهم پاشید. بعد از وقایع ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، افکار تندروتر چپ در ایران پیدا شد و احزابی با مرام کمونیستی مانند فدائیان خلق، حزب رنجبران و حزب طوفان که بعضاً مائوئیست یا طرفدار انور خوجه بودند، مدتی در صحنه های سیاسی قبل و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی فعال بودند، اما سرانجام همۀ آن ها فروپاشی و اضمحلال بود. در حال حاضر عده ای از کمونیست های ایرانی در طیف های گوناگون در خارج از کشور تحرکاتی دارند که از جنبۀ تبلیغاتی فراتر نمی رود.

نقل قول های کمونیسم

کمونیسم
• «کمونیسم یعنی قدرت شوراها به اضافهٔ به لرزه درآوردن برق آسای سرتاسر کشور.» -> ولادیمیر لنین
• «ما کمونیست ها مردمانی از سرشت ویژه هستیم - ما از مصالح خاصی برش یافته ایم. ما کسانی هستیم که ارتش استراتژ بزرگ پرولتاریا، ارتش رفیق لنین را تشکیل می دهیم. هیچ افتخاری بالاتر از متعلق بودن به این ارتش نیست، هیچ افتخاری بالاتر از دارا بودن عضویت حزبی که مؤسس و رهبر آن رفیق لنین می باشد نیست...» سخنرانی در جلسه دوم کنگره شوراهای اتحاد شوروی/ ۲۱ ژانویه ۱۹۲۴ -> ژوزف استالین
• «کمونیسم هم یک آرمان دور است. تا به قول معروف یک انسان طراز نوین ساخته نشود که هر کس به اندازه کارش بخواهد و بهره مند شود، کمونیسم قابل تحقق نیست.» گفتگو با مجله مهرنامه - مهر ۱۳۹۲ -> هوشنگ ابتهاج
• «بیست و پنج سال تحت کمونیسم زندگی کردم و می دانم که عضو اتحادیه اروپا نبودن یعنی چه. می دانم تنها بودن یعنی چه یا این که تحت تسلط قدرت جهانی مثل اتحاد جماهیر شوروی بودن یعنی چه. نمی خواهم این وضعیت دوباره رخ دهد.» -> روسن پلونلیف

ارتباط محتوایی با کمونیسم

کمونیسم در جدول کلمات

واضع آلمانی کمونیسم جدید
کارل مارکس

معنی کمونیسم به انگلیسی

communalism (اسم)
سیستم اشتراکی ، کمونیسم
communism (اسم)
کمونیسم ، اصول اشتراکی ، مرام اشتراکی

معنی کلمه کمونیسم به عربی

کمونیسم
شيوعية
الشيوعية
شيوعي

کمونیسم را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• کمونیسم و خدا   • کشورهای کمونیستی   • کمونیسم به زبان ساده   • کمونیست کارگری   • کمونیست ایران   • کمونیست های ایران   • کمونیست کیست   • سوسیالیسم چیست   • معنی کمونیسم   • مفهوم کمونیسم   • تعریف کمونیسم   • معرفی کمونیسم   • کمونیسم چیست   • کمونیسم یعنی چی   • کمونیسم یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی کمونیسم
کلمه : کمونیسم
اشتباه تایپی : ;l,kdsl
آوا : komonism
نقش : اسم
عکس کمونیسم : در گوگل


آیا معنی کمونیسم مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 96% )