بی شبان

لغت نامه دهخدا

بی شبان. [ ش َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + شبان ) بی چوپان. بدون نگهبان گله. بی پاسبان رمه :
مرو از پس این رمه بی شبان
ز هرهایهایی چو اشتر مرم.
ناصرخسرو.
رجوع به شبان شود.

فرهنگ فارسی

بی چوپان ٠ بدون نگهبان گله ٠ بی پاسبان رمه ٠

پیشنهاد کاربران

بپرس