خوش نسیم

لغت نامه دهخدا

خوش نسیم. [ خوَش ْ / خُش ْ ن َ ] ( ص مرکب ) خوش باد. خوش رایحه. با نسیم فرح بخش. با رایحه نیکو :
اگرچه مشک اذفر خوش نسیم است
دم جان بخش چون بویت ندارد.
خواجه عبداﷲ انصاری.
ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز
کز سر صدق می کند شب همه شب دعای تو.
حافظ.
شیراز و آب رکنی و این باد خوش نسیم
عیبش مکن که خال رخ هفت کشور است.
حافظ.

فرهنگ فارسی

خوش باد خوش رایحه

پیشنهاد کاربران

بپرس