نعمت پرست

لغت نامه دهخدا

نعمت پرست. [ ن ِ م َ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) آنکه قدر نعمت و نیکوئی کسی را می داند. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

آنکه قدر نعمت و نیکوئی کسی را می داند.

پیشنهاد کاربران

بپرس