ابن لبودی

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] اِبْن ِ لُبودی ، ابوالعبّاس شهاب الدین احمد بن خلل بن احمد بن ابراهیم لبودی (۸۳۴ -۸۹۶ق /۱۴۳۱-۱۴۹۱م )، مورخ ، ادیب و محدّث شافعی مذهب که به ابن عُرعُر نیز معروف بود.
وی در صالحیه دمشق که در آن روزگار مرکز تجمع دانشمندان و فقیهان و محدثان بود، به دنیا آمد.
خاندان
خاندان او همه محدثانی اهل علم و دانش بودند، اما از راه پیشه وری روزگار می گذرانیدند. پدرش از محدثان صالحیه به شمار می رفت و نیای مادری او جمال الدین یوسف بن محمد حَجینی (ح ۷۷۳-۸۴۹ق ) نیز که محدثی حنفی مذهب و صاحب اِسناد بود و شاگردانی هم تربیت کرد، از راه خرید و فروش پنبه در بازار صالحیه روزگار می گذرانید.
شهرت
اشتهار او و پدرش به ابن عرعر احتمالاً بر اعتبار و سرشناسی آنان در صالحیه دلالت داشته است .
مشایخ
...

دانشنامه آزاد فارسی

ابن لَبّودی
نام دو تن از دانشمندان روزگار ایوبیان و ممالیک که در پزشکی، حکمت و ریاضی در سوریه مشهور بودند: ۱. شمس الدین ابوعبدالله محمد بن عبدان بن عبدالواحد بن لبودی (۵۷۰ ـ دمشق ۶۲۱ق). شمس الدین برای فراگیری علوم به ایران رفت و به تحصیل حکمت و طب پرداخت و پس از بازگشت به دمشق، به طبابت و تدریس مشغول شد. وی همچنین تا ۶۱۳ق پزشک مخصوص الملک الظاهر غیاث الدین، امیر ایوبی حلب، بود. ازجمله آثار منسوب به اوست: شرح فصول بقراط در طب؛ شرح کتاب المسائل حنین بن اسحاق؛ الرّأی المعتبر فی معرفةالقضاء و القدر؛ و رسالاتی در پزشکی. ۲. نجم الدین ابوزکریا یحیی بن محمد بن عبدان عبدالواحد بن لبودی (حلب ۶۰۷ـ دمشق ۶۷۰ق). به همراه پدرش شمس الدین ابوعبدالله محمد به دمشق رفت و نزد مهذب الدین عبدالرحیم بن علی دخوار به فراگیری طب پرداخت. او در مقام پزشک مخصوص به خدمت الملک المنصور ابراهیم، امیر ایّوبی حمص، درآمد. از آن پس رفته رفته وارد امور سیاسی شد و سرانجام به وزارت رسید. پس از مرگ امیر، به خدمت الملک الصالح نجم الدین ایوب درآمد و به نظارت دیوان اسکندریه گماشته شد. سپس منصب نظارت بر دیوان مالیات شام را به او سپردند و تا ۶۶۶ق در همین منصب بود تا این که بدرالدین جعفر بن محمد آمِدی، امیر دمشق، منصب او را به کارگزار سادۀ دیوان تبدیل و سپس اموالش را مصادره کرد. در ۶۶۴ق مدرسه ای در حومۀ دمشق ساخت و در آن جا به تدریس و تألیف پرداخت و پس از مرگ هم همان جا دفن شد. شاید بستان لبودی کنونی در دمشق از آثار همان مدرسه باشد. ازجمله آثار منسوب به او در زمینۀ نجوم، طب، حکمت و ریاضی است: آفاق الاشراق (در حکمت)؛ الرسالة الکاملة فی علم الجبر و المقابلة؛ الزیج المقرب المبنی علی الرصد المجرب؛ الرسالة المنصوریة فی الاعداد الوفقیة دربارۀ مربع های وفقی؛ الزاهی فی اختصار الزیج الشاهی.

پیشنهاد کاربران

بپرس