تانتال


معنی انگلیسی:
tantalum

لغت نامه دهخدا

تانتال. ( فرانسوی ، اِ ) نوعی از مرغان بلندپای برنگهای سفید و گلی دارای خالهای سیاه از جانوران نواحی استوائی آمریکا است.

تانتال. ( اِخ ) پادشاه افسانه ای و اساطیری «لیدی » است. وی به سفره خدایان پذیرفته شد ومقداری شراب و مائده آنان را برای چشاندن به مخلوق فانی بدزدید. آنگاه برای آزمایش معرفت غیب خدایان فرزند خود «په لوپس » را بکشت و در ضیافتی به محضر خدایان برد و گرفتار دوزخ گشت. تانتال در دوزخ بر درخت پرمیوه ای که در میان برکه ٔآب شفافی قرار داشت ، جای گرفت و به عذاب تشنگی و گرسنگی گرفتار گشت چه آب تا نزدیک لبش می رسید و قادر بنوشیدن نبود، و چون برای چیدن میوه دست بسوی شاخه های درخت دراز میکرد شاخه ها بطرف دیگر متمایل میشدند.

فرهنگ فارسی

پادشاه افسانه اساطیری است وی به سفره خدایان پذیرفته شد و مقداری شراب و مائده آنان را برای چشاندن به مخلوق فانی بدزدید .

فرهنگ عمید

عنصر فلزی نقره فام، قابل تورق، و مفتول شدن که به دلیل مقاومت زیادش در برابر اسیدها جهت ساخت لوازم آزمایشگاه و آلات جراحی به کار می رود.

پیشنهاد کاربران

بپرس