تحریک الکتریکی مغز

دانشنامه عمومی

تحریک الکتریکی مغزElectroEncephaloGram ( E. E. G ) همچنین تحت عنوان تحریک مغزی فوکال شکلی از الکتروتراپی است و تکنیکی است که در تحقیقات و نوروبیولوژی بالینی برای تحریک یک نورون یا شبکه عصبی در مغز از طریق تحریک مستقیم یا غیر مستقیم غشای خود سلول با استفاده از جریان الکتریکی استفاده می شود. فعالیت الکتریکی مغز اولین بار در قرن نوزدهم توسط محققان پیشکسوتی همچون لوئیجی رونالد و پیر فلورنس با مطالعه لوکالیزه کردن عملکرد مغزی بدنبال کشف پزشک ایتالیایی لوئیجی گالوانی مبنی بر اینکه اعصاب و عضلات به طور الکتریکی قابل تحریک اند استفاده شد. تحریک سطحی کورتکس مغزی با استفاده از تحریک مغزی برای بررسی کورتکس حرکتی در حیوانات توسط محققانی همچون ادوارد هیتزیگ، گوستاو فریتش، دیوید فریر و فردریش گلدتز استفاده شد. کورتکس انسانی همچنین توسط جراحان اعصاب و متخصصان مغز ئ اعصاب مثل روبرت بارتولو وفدور کراس تحریک الکتریکی شد. در قرن پیش با اختراع روش استرئوتاکسی توسط جراح اعصاب انگلیسی پیشکسوت ویکتور هورسلی وبا تکامل ایمپلنت های الکترود طولانی مدت توسط نوروفیزیولوژیست سوئیسی والتر رادولف هس، جوز دلگادو و دیگران، با استفاده از الکترودهای تولید شده توسط سیم عایق مستقیم که به طور عمیق در مغز حیواناتی که حرکت آزادانه دارند مثل گربه ها و میمونها کار گذاشته شد، ارتقاء یافت. این روش توسط دکتر جیمز اولدز و همکاران برای کشف پاداش تحریک مغزی استفاده شد. [ ۱]
عکس تحریک الکتریکی مغز
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلف

پیشنهاد کاربران

بپرس