جنگ ائتلاف ششم

دانشنامه عمومی

جنگ ائتلاف ششم ( انگلیسی: War of the Sixth Coalition ) ، مجموعه ای از درگیری ها بود که بین سال های ۱۸۱۲ و ۱۸۱۴ انجام شد. ائتلافی از قدرت های اروپایی به رهبری بریتانیا، روسیه، پروس و اتریش، امپراتوری فرانسه را به رهبری ناپلئون بناپارت شکست دادند.
جنگ در سال ۱۸۱۲ پس از حمله ناپلئون به روسیه با ارتش بزرگی متشکل از ۶۰۰ هزار سرباز آغاز شد. با این حال، این کارزار یک شکست فاجعه بار بود، زیرا زمستان سخت روسیه و تاکتیک های نظامی روسیه، نیروهای فرانسوی را از بین برد و منجر به عقب نشینی و در نهایت شکست آنها شد. این شکست امپراتوری فرانسه را تضعیف کرد و راه را برای لشکرکشی های بعدی ائتلاف هموار کرد.
در سال ۱۸۱۳، ائتلاف مجموعه ای از حملات را علیه فرانسوی ها آغاز کرد که در نتیجه یک سری پیروزی ها، از جمله نبرد لایپزیک در اکتبر، که به «نبرد ملل» نیز معروف است، به دست آمد. این نبرد نقطه عطفی در جنگ بود، زیرا ناپلئون را مجبور به کناره گیری و تبعید به جزیره البا کرد.
با این حال، ناپلئون در سال ۱۸۱۵ از تبعید فرار کرد و به فرانسه بازگشت که منجر به کارزار صد روزه شد. نیروهای ائتلاف دوباره گرد هم آمدند و ناپلئون را یک بار برای همیشه در نبرد واترلو در ژوئن ۱۸۱۵ شکست دادند.
جنگ ائتلاف ششم به طور قابل توجهی اروپا را تحت تأثیر قرار داد، زیرا منجر به پایان دوره ناپلئونی و احیای سلطنت بوربون در فرانسه شد. همچنین به تغییرات قابل توجهی در مرزهای سیاسی اروپا منجر شد، زیرا کنگره وین نقشه این قاره را دوباره ترسیم کرد و توازن قدرت جدیدی را در میان کشورهای اروپایی ایجاد کرد.
عکس جنگ ائتلاف ششم
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلف

پیشنهاد کاربران

بپرس