مترجم

دیکشنری
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی فارسی به انگلیسی انگلیسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات کلمات اختصاری لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

فرهنگ معین

برای استفاده از فرهنگ آنلاین معین واژه خود را در بخش بالا بنویسید.
فرهنگ معین
فرهنگ معین یکی از فرهنگ‌های مهم واژگان فارسی است. نویسنده این فرهنگ دکتر محمد معین بوده و ناشر آن انتشارات امیرکبیر است. این فرهنگنامه اولین بار در سال ۱۳۵۰ پس از فوت دکتر محمد معین با همت مرحوم دکتر جعفر شهیدی چاپ گردید. فرهنگ معین در شش جلد تدوین شده و بارها در ایران به چاپ رسیده‌است.
فرهنگ (متوسط) معین شامل ۳ بخش لغات، ترکیبات خارجی و اعلام آن است که هرکدام از این ۳ بخش دارای مشخصاتی است که فهرست‌وار به شرح زیر می‌باشد:
– بخش لغات شامل (مواد، املاء، تلفظ، اصل و ریشه، دستور، معانی و مفاهیم، شواهد و امثله، مترادف و متضاد، توضیح، لغات مصوب فرهنگستان)
– بخش ترکیبات خارجی شامل (مواد املاء، تلفظ، اصل و ریشه، دستور، معانی و شرح اعلام، شواهد، توضیح، تواریخ، نامهای مصوب فرهنگستان) است. به‌طور کلی با استفاده از فرهنگ معین می‌توان اطلاعاتی از واژگان و اصطلاحات فارسی (ایرانی، عربی، ترکی، مغولی، هندی و واژگان زبان‌های اروپایی مستعمل در فارسی) اعم از فصیح و عامیانه پی برد، و از تلفظ، معرفت بر ریشه و وجه اشتقاق و ترکیبات و ترکیبات کلمات آگاهی یافت.

محمد معین مولف فرهنگ لغت معین
محمد معین
محمد معین در روز ۹ اردیبهشت ۱۲۹۷ در محله زرجوب رشت به دنیا آمد. پدرش شیخ ابوالقاسم از روحانیان شهر رشت بود. بر طبق صفحهٔ اول دستخطی که وی دربارهٔ زندگی خود نوشته، تاریخ تولد وی ۱۷ رجب سال ۱۳۳۲ (قمری) برابر با ۲۱ جوزای سال ۱۲۹۳ است. در متن دانشنامهٔ دکتری سال تولَد وی ۱۲۹۱ ذکر شده‌است؛ ولی در نوشتهٔ قاب‌شده‌ای که در خانهٔ وی و در اتاق کارش به دیوار آویخته‌است تاریخ تولد او دوشنبه ۹ اردیبهشت ۱۲۹۷ نوشته شده‌است.
او که اولین فرزند خانواده بود، در سن شش سالگی مادرش را بر اثر بیماری حصبه از دست داد و پنج روز بعد از فوت مادر، پدرش نیز به سبب همین بیماری درگذشت. بیماری حصبه در رشت شیوع یافته و در آن سال ۲۸ هزارنفر را از بین برده بود. جد پدری او شیخ محمدتقی معین‌العلما که در سلک علمای روحانی بود، به تربیت وی همت گذاشت. محمد معین ترقیات علمی و معنوی خود را مدیون او می‌دانست. جد مادری او شیخ محمد سعیر نیز از علما و مدرسان علوم قدیمه بود.

فهرست واژگان در فرهنگ معین


آ   |   آئورت   |   آب   |   آب آوردن   |   آب اماله   |   آب انبار   |   آب انداختن   |   آب انداز   |   آب اندام   |   آب انگور   |   آب اکسیژنه   |   آب باختن   |   آب باریک   |   آب باز   |   آب بازی   |   آب برداشتن   |   آب بسته   |   آب بقا   |   آب بند   |   آب بندی   |   آب بها   |   آب پا   |   آب پاش   |   آب پاشان   |   آب پز   |   آب پشت   |   آب پیکر   |   آب تاخت   |   آب تاختن   |   آب تلخ   |   آب تنی   |   آب جر   |   آب جگر   |   آب جو   |   آب چرا   |   آب چشم   |   آب چشی   |   آب چلو   |   آب چیلک   |   آب حسرت   |   آب حوضی   |   آب حیات   |   آب حیوان   |   آب خشک   |   آب خضر   |   آب خنک خوردن   |   آب خوردن   |   آب خوره   |   آب دادن   |   آب داده   |   آب دانه   |   آب درمانی   |   آب دزد   |   آب دزدک   |   آب دست   |   آب دهان   |   آب دوغ   |   آب رز دادن   |   آب رفتن   |   آب رنگ   |   آب رو   |   آب ریختن   |   آب ریخته   |   آب زر   |   آب زرفت   |   آب زندگانی   |   آب زندگی   |   آب زیپو   |   آب زیر کاه   |   آب ژاول   |   آب سبز   |   آب سپید   |   آب سرخ   |   آب سردکن   |   آب سکندر   |   آب سیاه   |   آب شدن   |   آب شناس   |   آب شنگرفی   |   آب طراز   |