انتخاب دیکشنری مترجم لغت نامه
جستجو در دیکشنری
دیکشنری مترجم تغییر دیکشنری یا مترجم
برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
انگلیسی به فارسی انگلیسی به انگلیسی کلمات اختصاری فارسی به انگلیسی فارسی به عربی عربی به فارسی جدول کلمات لغت نامه دهخدا فرهنگ فارسی فرهنگ فارسی معین فرهنگ فارسی عمید اسم پسرانه و دخترانه دانشنامه عمومی دانشنامه اسلامی کامپیوتر برق و الکترونیک عمران و معماری حقوق سینما صنعت علوم دامی حسابداری ریاضیات آمار خودرو صنایع غذایی نساجی پلیمر معدن شیمی نفت مهندسی گاز خاک شناسی زمین شناسی آب و خاک بهداشت دندانپزشکی روانپزشکی فوتبال کاراته یوگا کوه نوردی

97 1079 100 1

رنگ

/rang/

مترادف رنگ: صبغه، فام، گون، لون، حیله، مکر، طرح، نقش، نقشه

معنی رنگ در لغت نامه دهخدا

رنگ. [ رَ ] (اِ) لون. (برهان قاطع). اثر نور که بر ظاهر اجسام نمایشهای مختلف می دهد، بعربی لون گویند. (فرهنگ نظام ). لون یعنی اثر مخصوصی که در چشم از انعکاس اشعه ٔ نور در روی اجسام پدید آید. (ناظم الاطباء). آرنگ. گون. گونه. (برهان قاطع). صِبْغ. (مهذب الاسماء). صِباغ. صِبْغة. (از منتهی الارب ). فام. (آنندراج ) (برهان قاطع). دیز. آزَرْد. (برهان قاطع).
رنگ از نظر فیزیکی : اثری است که در روی چشم از انوار منعکس بوسیله ٔ اجسام احساس می شود.
رنگ اجسام : بغیر از منابع نور، رنگ هر جسم بستگی به نوری دارد که آن جسم منعکس میکند و یا از خود عبور می دهد. مثلاً اگر نور سفید به یک برگ گل سرخ بتابد این برگ تمام رنگها بجز رنگ قرمز را جذب می کند و فقط رنگ قرمز را منعکس می سازد و از همین سبب قرمز بنظر می آید وهمچنین سبزی برگ درختان و غیره... رنگهای اصلی که به وسیله ٔ منشور ظاهر می گردد هفت رنگ است : قرمز، نارنجی ، زرد، سبز، آبی ، نیلی ، بنفش. نیوتن دانشمند معروف قرن هیجدهم نخستین بار حدس زد که باید نور سفید مجموعه ٔ این رنگها باشد و این امر را بوسیله ٔ گردش صفحه ٔ معروف خودش آزمود و ثابت کرد مجموعه ٔ این رنگها باهم اثر نور سفید بر چشم می گذارند، زیرا تأثیر هر رنگ در حدود یک بیستم ثانیه بر چشم باقی می ماند، به عبارت دیگر اگر سرعت صفحه ٔ نیوتن مثلاً 20 دور در ثانیه باشد هر دور آن یک بیستم ثانیه بطول می انجامد. و در این مدت باید تمام رنگهای طیف یک بار از جلو چشم عبور کند و هنوز تأثیر رنگ اول برطرف نشده رنگ دیگر می رسد، در نتیجه چشم ترکیبی از رنگها را احساس می کند. در بین رنگهای اولیه ٔ طیف نور سفید، سه رنگ وجود دارد که از ترکیب آنها به نسبتهای مناسب نه تنها رنگ سفید بلکه تمام رنگهای طیف را می توان بدست آورد و آنهاعبارتند از: سرخ ، بنفش مایل به آبی ، سبز که برنگهای اصلی موسومند. نیوتن عقیده داشت که رنگهای دیگر تجزیه نمی گردند. لیکن بموجب نظریه ٔ موجی نور، رنگهای مختلف نورهایی هستند که طول موجشان با هم اختلاف دارند،مثلاً طول موج نور قرمز تیره در حدود 0/8 میکرون و نور بنفش 0/4 میکرون است و سایر رنگهای طیف دارای طول موجهایی هستند که بین این مقدار قرار گرفته اند چنانکه طول موج :
قرمز سیر 0/80 میکرون
قرمز 0/65 میکرون
نارنجی 0/60 میکرون
زرد 0/58 میکرون
سبز 0/55 میکرون
آبی 0/48 میکرون
نیلی 0/42میکرون
بنفش 0/40 میکرون
است و چنانکه ملاحظه می شود هرچه از رنگ قرمز بطرف بنفش پیش می رویم طول موج نور کم می شود. ضمناً هر یک از رنگهای طیف مثلاً نور قرمز دارای طول موج معینی نیست ، بدین معنی که انواع مختلف رنگ قرمز دارای طول موجهایی هستند که ازقرمز سیر با طول موج 0/80 میکرون شروع می شود و به قرمز روشن با طول موج 0/65 خاتمه می یابد. این رنگها بطور اتصالی تغییر میکنند و حد فاصلی بین آنها نمی توان تشخیص داد، یعنی معلوم نیست کجا رنگ قرمز پایان می یابد و رنگ نارنجی آغاز می گردد :
پوپک دیدم به حوالی سرخس
بانگک بربرده به ابر اندرا
چادرکی دیدم رنگین بر او
رنگ بسی گونه بر آن چادرا.
رودکی.
از کوهسار دوش برنگ می
هین آمد ای نگار می آور هین.
دقیقی.
لب بیجاده رنگ و ناله ٔ چنگ
می خون رنگ و دین زردهشتی.
دقیقی.
پیراهن لؤلؤی برنگ کامه
و آن کفش دریده و به سر بر لامه.
مرواریدی (از لغت فرس اسدی ).
برنگ شبه روی و چون شیر موی
جهان پر ز بالای و پهنای او.
فردوسی.
تا خوید نباشد برنگ لاله
تا خار نباشد ببوی خیرو.
فرخی.
همه عالم ز فتوح تو نگارین گشته
همچو آکنده بصد رنگ نگارین سیرنگ.
فرخی.
بگرفت سر زلف تو رنگ از دل تو
نزدود وفا و مهر زنگ از دل تو.
عنصری.
رخ ز دیده نگاشته به سرشک
و آن سرشکش برنگ تازه زرشک.
عنصری.
همچو یاقوت کش نباشد رنگ
پس چه یاقوت باشد و چه حجر.
عنصری.
گفتم که مشک ناب است آن جعد زلف تو
گفتا به بوی و رنگ عزیز است مشک ناب.
عنصری.
که را رنگ چهره سیه تر ز سنگ
بدو کی پدید آید از شرب رنگ.
اسدی.
نگویی بیضه یک رنگ است و مرغان هر یکی رنگی
نوای هر یکی رنگی دگرسان بال و پر دارد.
ناصرخسرو.
دل ز رنگ سیه چه غم دارد
زآنکه شب روز در میان آرد.
سنایی.
عیسیم رنگ بمعجزسازم
بقم و نیل بدکان چه کنم.
خاقانی.
رنگ آهن محو رنگ آتش است
ز آتشی می لافد و خامش وش است.
مولوی.
رنگ زر قلب ده تو می شود
پیش آتش چون سیه رو می شود.
مولوی.
رنگ لاله گشته رنگ زعفران
زور شیرش گشته چون زهره ٔ زنان.
مولوی.
ساقی بچند رنگ می اندر پیاله ریخت
این نقشها نگر که چه خوش در کدو ببست.
حافظ.
اگر برنگ عقیقی شد اشک من چه عجب
که مهر خاتم لعل تو هست همچو عقیق.
حافظ.
این کلمه مانند گون و گونه و فام با کلمات دیگر ترکیب می یابد و معانی گوناگونی از ترکیب آنها پیدا می شود، مانند سفیدرنگ ، سیاه رنگ ، زردرنگ ، لعل رنگ ، خوش رنگ ، پررنگ ، کم رنگ و غیره.
- آب و رنگ ؛ اصطلاحی است در نقاشی. رجوع به آب و رنگی شود.
- || زیبایی چهره. وجاهت.
- باده رنگ ؛ به رنگ می. سرخ رنگ همچون باده :
همه جامه ها کرده پیروزه رنگ
دو چشمان پر از خون و رخ باده رنگ.
فردوسی.
- به رنگ ؛ از حیث رنگ. لوناً :
همه راغها شد چو پشت پلنگ
زمین همچو دیبای رومی به رنگ.
فردوسی.
- بیجاده رنگ ؛ به رنگ بیجاده. کهربائی رنگ :
چو بینم رخ سیب بیجاده رنگ
شود آسمان همچو پشت پلنگ.
فردوسی.
- بی رنگ ؛ رنگ پریده :
ز بیماری شه غمی شد سپاه
که بی رنگ دیدند رخسار شاه.
فردوسی.
- پیروزه رنگ ؛ برنگ پیروزه. فیروزه رنگ. برنگ آبی پیروزه ای :
چو شد چادر چرخ پیروزه رنگ
سپاه تباک اندرآمد به جنگ.
فردوسی.
همه جامه ها کرده پیروزه رنگ
دو چشمان پر از خون و رخ باده رنگ.
فردوسی.
- پیل رنگ ؛ برنگ پیل. پیلگون. اسبی همرنگ پیل :
سواره فرودآمد از پیل رنگ
پیاده گرفتش به آغوش تنگ.
فردوسی.
- تیره رنگ ؛ سیاه رنگ. تیره گون :
که این مرده ری ببر و خفتان جنگ
بینداز و این مغفر تیره رنگ.
فردوسی.
- حبری رنگ ؛ برنگ حبر : حسنک جبه ای داشت حبری رنگ با سیاه میزد. (تاریخ بیهقی ).
- خوب رنگ ؛ خوش رنگ :
ببردند آن چرمه ٔ خوب رنگ
بنزدیک سهراب یل بی درنگ.
فردوسی.
- دودرنگ ؛ آنکه یا آنچه برنگ دود باشد :
بدو گفت کین دودرنگ دراز
نشسته بر آن ابلق سرفراز.
فردوسی.
- دورنگ ؛ آنکه یا آنچه دارای دو رنگ است :
چه گویم که این بچه ٔ دیو چیست
پلنگ دورنگ است یا خود پری است.
فردوسی.
- || مرائی. ریاکار. محیل. آنکه ظاهر و باطنش یکی نباشد. رجوع به رنگ در معنای حیله و تزویر شود.
- رنگارنگ ؛ رنگ برنگ. برنگهای گوناگون. به الوان مختلف. رجوع به رنگارنگ شود.
- رنگ برنگ . رجوع به رنگ برنگ شود.
- رنگ رنگ . رجوع به رنگارنگ و رنگ رنگ شود:
همان خیمه و دیبه ٔ رنگ رنگ
همه تخت پرمایه زرین پلنگ.
فردوسی.
بهنگامه ٔ بازگشتن ز جنگ
که روی زمین کرده بد رنگ رنگ.
فردوسی.
- زردرنگ ؛ به رنگ زرد. دارای رنگ زرد :
چوپیدا شد آن دیبه ٔ زردرنگ
از او کوه شد همچو پشت پلنگ.
فردوسی.
- شبرنگ ؛ هرچه سیاه باشد برنگ شب بخصوص اسب شبرنگ. (از فرهنگ نظام ). رجوع به شبرنگ شود :
برانگیخت از جای شبرنگ را
بیفشرد بر نیزه بر چنگ را.
فردوسی.
بیاورد شبرنگ بهزاد را
که دریافتی روز کین باد را.
فردوسی.
نهاده نام آن شبرنگ شبدیز
بدو عاشقتر از مرغ شباویز.
نظامی.
- طاوس رنگ ؛ به رنگ طاوس. آنچه هم رنگ پرهای طاوس باشد :
ز پستان آن گاو طاوس رنگ
برافروختی چون دلاور نهنگ.
فردوسی.
- گلرنگ ؛ برنگ گل. گلی رنگ. فردوسی این ترکیب را در مورد رنگ اسب بکار برده است و گاهی بعنوان صفت برای اسب بکار می برد و گاهی خود این ترکیب بجای موصوف می نشیند و معنی اسب مطلق از آن اراده می شود :
ببینی که در جنگ من چون شوم
که با بور گلرنگ در خون شوم.
فردوسی.
چو دیدش درآمد ز گلرنگ زیر [ فریبرز ]
هم از پشت شبرنگ شاه دلیر.
فردوسی.
و حافظ این ترکیب را بعنوان صفت برای باده آورده است :
باده ٔ گل رنگ تلخ تیز خوشخوار سبک
نقلش از لعل نگار و نقلش از یاقوت خام.
حافظ.
بیار زآن می گلرنگ مشکبو جامی
شرار رشک و حسد در دل گلاب انداز.
حافظ.
- لاله رنگ ؛ به رنگ لاله. همرنگ لاله. در سرخی مانند لاله :
فرامرز را دید همچون نهنگ
سر و دستش از خون شده لاله رنگ.
فردوسی.
- مشک رنگ ؛ برنگ مشک. هم رنگ مشک. در سیاهی مانند مشک :
چوخورشید برداشت از چرخ رنگ
بدرید پیراهن مشک رنگ.
فردوسی.
- نکورنگ ؛ خوش رنگ. خوب رنگ. رجوع به خوب رنگ شود :
نکورنگ اسپان با سیم و زر
به استامها در نشانده گهر.
فردوسی.
- نیل رنگ ؛ به رنگ نیل. نیلی رنگ. نیلگون. فردوسی این ترکیب را در مورد رنگ اسب بکار برده است :
بپوشید سهراب خفتان جنگ
نشست از بر چرمه ٔ نیل رنگ.
فردوسی.
سیاوش فرودآمد از نیل رنگ
پیاده گرفتش به آغوش تنگ.
فردوسی.
- همرنگ ؛ دو چیز که در رنگی واحد مشترک باشند :
یکی ابر دارم به چنگ اندرون
که همرنگ آب است و بارانش خون.
فردوسی.
- یک رنگ ؛ یک رو. بی نفاق. رجوع به یک رنگ و یکرنگی شود :
بر در میخانه رفتن کار یک رنگان بود
خودفروشان را به کوی میفروشان راه نیست.
حافظ.
علاوه بر ترکیبات مذکور رنگ با کلمات ذیل نیز ترکیب می شود و معانی مختلفی به دست می آید:
آبنوس. آبی. آتش. آذر. آسمان. آفتاب. ارزیز. افسرده. انگشت (زغال ). بسد. بلور. بلوط. بنفش. بوریا. بوقلمون. پژمرده. پسته. پیاز. تیره. ثابت. جیوه. چمن. خاک. خاکستری. خرمایی. خورشید. خون. دریا. روی. زاغ. زبرجد. زشت. زعفران. زغال. زمرد. زنگار. ساغری. سبز. سپهر. سحاب. سرب. سرخ. سرمه. سنجاب. سیم. سیماب. شبه. غالیه. غراب. فیروزه. قرمز. قهوه. قیر. کافور. کبود. کوه. کهربا. گندم. گوگرد. لیمو. ماغ. مس. مهتاب. نار. نارنج. نقره. یاقوت و جز اینها.
- از رنگ شدن ؛ از ترس رنگ چهره را باختن. ترسیدن. رجوع به رنگ باختن شود :
دلاور نشد هیچگونه ز رنگ
میان دلیران درآمد به جنگ.
فردوسی.
- چهره بی رنگ داشتن کسی را ؛ به درد و اندوه گرفتار ساختن. ترسانیدن :
تو با دشمنت رخ پرآژنگ دار
بداندیش را چهره بی رنگ دار.
فردوسی.
- رنگ از آسمان تراشیدن ؛ طلب محال کردن. (ناظم الاطباء).
- رنگ از دیوار تراشیدن ؛ گستاخی و شوخی کردن و ظریفی و بیحیایی نمودن. (ناظم الاطباء).
- رنگ از رخ هندو به آب بردن ؛ کنایه از کار محال کردن باشد :
عشق از دل سعدی به ملامت بتوان برد
گر رنگ توان برد به آب از رخ هندوی.
سعدی.
- رنگ از روی بردن ؛ ترسانیدن. باعث بیم و هراس شدن :
بدان خنده اندر بیفشرد چنگ
ببردش رگ از دست و از روی رنگ.
فردوسی.
- رنگ از روی بگشتن ؛ رنگ باختن. ترسیدن و رنگ چهره را از دست دادن. رجوع به از رنگ شدن و رنگ باختن شود : اسکدار رسید حلقه برافکنده و بر در زده ، استادم بگشاد و رنگ از رویش بگشت. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 349).
- رنگ انداختن ؛ در تداول عامه ، رنگ گرفتن. رجوع به رنگ گرفتن شود.
- رنگ رخ ناپدید شدن ؛ رنگ باختن از خشم یا بیم. رجوع به رنگ باختن شود :
سپهدار چین کآن سخنها شنید
شد از خشم رنگ رخش ناپدید.
فردوسی.
- زرد شدن رنگ رخ ؛ از درد و اندوه و ترس چهره بیرنگ و دژم گشتن. رنگ چهره را از بیم و اندوه باختن :
دل شاه کاوس پردرد شد
نهان داشت رنگ رخش زرد شد.
فردوسی.
- امثال :
بالای سیاهی رنگ نیست ؛ بدتر از این ممکن نیست. نظیر:
غایت رنگهاست رنگ سیاه
که سیه کی شود به دیگر رنگ.
ناصرخسرو.
برای نظایر و شواهد دیگر رجوع به امثال و حکم شود.
به هر کجا که روی آسمان همین رنگ است (مرو به هند و برو با خدای خویش بساز...)؛ سرنوشت تو همین است و این قضای آسمانی است. تغییر مکان و سیر و سفر اوضاع را دگرگون نخواهد کرد.
رنگ رخسار خبر می دهد از سِرّ ضمیر
(گر بگویم که مرا بی تو پریشانی نیست...).
سعدی.
ظاهر نماینده ٔ باطن است. نظیر :
رنگ رویم را نمی بینی چو زر
ز اندرون خود می دهد رنگم خبر.
مولوی.
رجوع به مثل اخیر و مثل بعدی شود.
رنگ زردم را ببین احوال زارم را بپرس .
رجوع به دو مثل بالا شود.
|| برگ نیل که نام دیگرش وسمه است. (فرهنگ نظام ). ورق النیل. ماده ای است که با حنا به موهای سر و ریش می مالند سیاه کردن آن ها را. خضاب.
- رنگ و بوی . رجوع به رنگ و بوی شود.
|| خون را گویند. (فرهنگ جهانگیری ) (برهان قاطع) (آنندراج ) :
گلنارچو مریخ و گل زرد چو ماه
شمشاد چو زنگار و می لعل چو رنگ.
منوچهری.
شبی دراز می سرخ من گرفته به چنگ
میی بسان عقیق و گداخته چون رنگ.
منوچهری.
خوش بود بر هر سماعی می ولیکن مهرگان
بر سماع چنگ خوشترباده ٔ روشن چو رنگ.
منوچهری.
به کامش اندر بزم و به بزمش اندر جام
به جامش اندر گلگون میی بگونه ٔ رنگ.
فرخی.
همیشه همچو کنون شاد باد و گلگون باد
دل تو از طرب و دو کف از نبید چو رنگ.
فرخی.
می چون رنگ بزداید ز دل زنگ
می رنگین به رخ بازآورد رنگ.
(ویس و رامین ).
میل طبع ملکان سوی نشاط است و طرب
اندر این فصل و سوی خوردن بگماز چو رنگ.
مسعودسعد.
عیشی در انده تیره چو گل
طبعی از دانش روشن چو رنگ.
مسعودسعد.
دهان لاله تو گویی همی که نوش کند
بروی سبزه ٔ زنگارگون نبید چو رنگ.
ازرقی.
تا تیره شده ست آبم از سر
اشکم بخلاف آن چو رنگ است.
انوری.
شاهان که به کینه در ستیزند
شمشیر کشند و رنگ ریزند.
امیرخسرو (از آنندراج ).
|| رونق کار. (جهانگیری ).رواج و رونق کار. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). رونق ، چه گویند کار فلان رنگی دارد یا ندارد. (از آنندراج ). رنگ و بوی. رجوع به رنگ و بوی شود :
شعر بی رنگ ولیکن شعرا رنگ برنگ
همه چون دیو دوان و همه شنگند و مشنگ.
قریعالدهر.
ای به آرام تو زمین را سنگ
وی به اقبال تو زمان را رنگ.
سنایی.
چون کم نشود سنگت چو بد نشود رنگت
بازار مرا دیدی بازار دگر رفتی.
مولوی (از فرهنگ نظام ).
- بی رنگ شدن ؛ بی رونق شدن :
به خانه درآی ار جهان تنگ شد
همه کار بی برگ و بی رنگ شد.
فردوسی.
- رنگ و آب بر روی کار افتادن ؛ رونق دادن. (آنندراج ).
|| مکر. حیله. (فرهنگ جهانگیری ) (برهان قاطع) (آنندراج ). حیلت و دستان باشد. (فرهنگ اسدی ). دغا. (برهان قاطع). نیرنگ. افسون. جادویی. فریب :
همه به تنبل و رنگ است بازگشتن او
شرنگ نوش آمیغ است و روی زراندود.
رودکی.
چو گودرز و پیران و هومان و طوس
نبد هیچ بیداد و رنگ و فسوس.
فردوسی.
بنزدیک تو رنگ و بند و دروغ
سخنهای پیران نگیرد فروغ.
فردوسی.
زنی بود با او [ سودابه ] به پرده درون
پر از چاره و بند و رنگ و فسون.
فردوسی.
تا کی بود این شوخی تا کی بود این رنگ
زین شوخی و زین رنگ نگردد دل من تنگ.
فرخی.
یکی شاه بد نام او بخسلوس
که باحیله و رنگ بود و فسوس.
عنصری.
جهان را رنگ و تنبل بیشمار است
خرد را بآفرینش کارزار است.
(ویس و رامین ).
نگهدار این دو جادو را در آن دز
ز رنگ و چاره ٔ رامین گربز.
(ویس و رامین ).
جهان را چند گونه رنگ وبند است
که داند باز کو را چند بند است.
(ویس و رامین ).
نهان با تو صد گونه رنگ آورد
زبون گیردت گر به چنگ آورد.
(گرشاسب نامه ).
آمد آن ماه دوهفته با قبای هفت رنگ
زلف پر بند و شکنج و چشم پر نیرنگ و رنگ.
معزی.
ز باد فقه و باد فقر، دین را هیچ نگشاید
میان دربند کاری را که این رنگ است و آن آوا.
سنایی.
صد حیله و صد رنگ برآمیخته ای
و آنگه ز میان کار بگریخته ای.
؟ (از کلیله و دمنه ).
در بحر مدحت تو چو زورق روان کنم
در نظم شعر من نبود هیچ ریو و رنگ.
سوزنی.
هفتادساله گشتی توحید و زهد گوی
مفروش دین به چربک و سالوس و ریو و رنگ.
سوزنی.
رنگ و بازیچه ست کار گنبد نارنگ رنگ
چند کوشم کز بروتم نگذرد صفرای من.
خاقانی.
برنگ عارض و دستان زلف بردی دل
که هست مایه ٔ جادو دو چیز حیلت و رنگ.
رفیعالدین لنبانی (از جهانگیری ).
- رنگ بکار آوردن ؛ نیرنگ ساختن. مکر و حیله کردن :
چو داند که تنگ اندرآمد نشیب
بکار آورد رنگ و بند و فریب.
فردوسی.
سوی سیستان رفت باید کنون
بکار آوری جنگ ورنگ و فسون.
فردوسی.
|| ناراستی.خیانت. (برهان قاطع). خیانت. (جهانگیری ). || رستن. (فرهنگ جهانگیری ) (برهان قاطع). روییدن باشد، چه خود رنگ بمعنی خودرو و رنگیدن بمعنی روییدن بود. (برهان قاطع). روییدن و رستن بود چنانکه رنگیده بمعنی رسته و روییده است و خودرنگ یعنی خودرو. (آنندراج ) :
رنگ چو خوردن گرفت لاله ٔ خودرنگ
شش مه تنبول کرده دارد دندان.
عثمان مختاری (از جهانگیری ).
|| عیب. (جهانگیری ) (برهان قاطع) (غیاث اللغات ). عار. (برهان قاطع) (غیاث اللغات ). صاحب آنندراج آرد: فرهنگ جهانگیری یکی از معانی رنگ را عیب معنی کرده است و بیت سنائی را مؤید معنی کرده است و می تواند شد که این رنگ بمعنی لون و صورت باشد. (از آنندراج ) :
نفس تست آنکه کفر و دین دارد
لاجرم چشم رنگ بین دارد.
سنائی (از جهانگیری ).
|| ژنده را گویند که درویشان پوشند. (جهانگیری ). ژنده که درویشان پوشند. (برهان قاطع).خرقه ٔ درویشان و آن را ژنده نیز گویند یعنی کهنه زیرا که پاره های رنگارنگ کهنه بر یکدیگر وصله کرده می پوشیده اند. (از آنندراج ). ژنده و دلق. (غیاث اللغات ).جبه ای که درویشان پوشند. درویشان ایران سابقاً لباس کبودی می پوشیدند و درویشان هند لباس زرد می پوشند. دیگر اینکه جبه ٔ درویشان از تکه های پارچه دوخته می شد که دارای رنگهای متعدد است پس مجازاً رنگ نامیده شد.(از فرهنگ نظام ) :
از آن پوشی تو رنگ ای از خدا دور
که تا گویندت این مرد خدایی است.
اثیرالدین اخسیکتی (از جهانگیری ).
رنگ پوشیدم همرنگ نمی شد با من
هم بینداختمش کی منم اکنون بی رنگ.
نزاری (از فرهنگ رشیدی ).
اگر با رنگ پوشان صفا یک رنگ شد مردی
چنان باید که از خاطر دورنگی را برون آرد.
امیرخسرو(از جهانگیری ).
|| طرز. روش. (جهانگیری ) (برهان قاطع). خصلت. شیوه. صفت. رسم و آیین :
بریخت برگ گل مشکبوی پروین رنگ
چو شکل پروین بر آسمان کشید اشکال.
ازرقی (از جهانگیری ).
نبود نقش دو عالم که رنگ الفت بود
زمانه طرح محبت نه این زمان انداخت.
حافظ.
ندانم از چه سبب رنگ آشنایی نیست
سهی قدان سیه چشم ماه سیما را.
حافظ.
غلام همت آنم که زیر چرخ کبود
ز هرچه رنگ تعلق پذیرد آزاد است.
حافظ.
|| مِثل. (برهان قاطع) (غیاث اللغات ) (ناظم الاطباء). مانند. نظیر. شبه. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). || اشتران باشند که از بهربچه کردن دارند. (فرهنگ اسدی ). شتر قوی که از بهر نتاج نگاه دارند. (از فرهنگ جهانگیری ) (از برهان قاطع). شتر قوی. شتری که برای نتاج نگاه دارند. (آنندراج ) :
گرفتم رگ اوداج و گرفتمش بدو چنگ
بیامد عزرائیل نشست از بر من تنگ
چنان منکر لفجی که برون آید از رنگ
بیاوردش جانم بر زانو ز شتالنگ.
حکاک مرغزی.
کاروانی بیسراکم داد جمله بارکش
کاروانی دیگرم بخشید بختی جمله رنگ.
فرخی (از فرهنگ اسدی ).
لشکر خوارزم در ولایت ابهر و قزوین بی رسمی بسیار کردند و فرزندان مسلمانان به غارت و بردگی ببردند و قرب دو هزار اشتر رنگ از در قزوین براندند. (راحة الصدور راوندی ).
|| گوسپند و بز کوهی باشد. (فرهنگ اسدی ). بز کوهی. (نسخه ای از فرهنگ اسدی ) (جهانگیری ). نخجیر و بز کوهی و گاو دشتی. (برهان قاطع) :
یوزجست و رنگ خیز وگرگ پوی و غرم تک
ببرجه ، آهودو و روباه حیله ، گوردن.
منوچهری.
ز سر ببرد شاخ و ز تن بدرد پوست
به صیدگاه ز بهر زه و کمان تو رنگ.
فرخی (از فرهنگ اسدی ).
به تیر کرد چو پشت پلنگ و پهلوی یوز
پر از نشان سیه پشت یوز و پهلوی رنگ.
فرخی.
همیشه تا خورش و صید باز باشد کبک
چنان کجا خورش و صید یوز باشد رنگ.
فرخی.
پلنگ و شیر، در وی مردم جنگ
بتان نغز، گور و آهو و رنگ.
(ویس و رامین ).
همه دشت با شیر و یوز و پلنگ
بد از گرد او غرم و آهو و رنگ.
(گرشاسبنامه ).
چون برآشفته گشت یک چندی
دور دار از پلنگ بدخو رنگ.
ناصرخسرو.
بخت چون با گله ٔ رنگ بیاشوبد
سرنگون پیش پلنگ افتد رنگ از شخ.
ناصرخسرو.
شیر بینم شده متابع رنگ
باز بینم شده مسخر خاد.
مسعودسعد.
ز عدل تو بکند رنگ ناخنان هزبر
ز امن تو بکند کبک دیده های عقاب.
مسعودسعد.
وآن ابر اگر به دشت ببارد عجب مدار
گر شاخ رنگ و آهو از آن بارور شود.
مسعودسعد.
راه بر دشمن چو شیر نر ببست
تا ز کوهش همچو رنگ اندرکشید.
مسعودسعد.
رنگیم و با پلنگ اجل کارزار ما
آخر چه کارزار کند با پلنگ رنگ.
سوزنی.
در دشت و کوه و بیشه به همشیرگی چرند
شیر و پلنگ و سرحان گور و گوزن و رنگ.
سوزنی.
به نقاشی نوک تیر خدنگ
تهی کرده صحرای چین را ز رنگ.
نظامی.
لطف باری این پلنگ و رنگ را
الف داد و برد از ایشان جنگ را.
مولوی.
|| حصه. نصیب. (فرهنگ جهانگیری ) (برهان قاطع). قسمت. (برهان قاطع). بهره. (آنندراج ) :
انده خال و غم عم بگذار
تا شوی شادخوار و برخوردار
چون زرت باشد از تو جوید رنگ
چون بوی مفلس از تو دارد ننگ.
سنائی (از جهانگیری ).
بانگ برزد به من که خامش باش
رنگ خویش از خدنگ خویش تراش.
نظامی.
|| نفع. (فرهنگ جهانگیری ) (برهان قاطع). منفعت. (لغت فرس ). فایده. (برهان قاطع) :
از جان و روان خویش رنگت کردم
ما را ز لبان خویش رنگی نکنی.
کیاحسینی قزوینی (از لغت فرس ).
به هیچ ره نروی تا در او نبینی سود
به هیچ کس نروی تا در او نبینی رنگ.
عنصری.
مگر چو پرده ٔ شرم از میانه بردارد
مرا از آن لب یاقوت رنگ باشد رنگ.
معزی (از لغت فرس ).
به بویی از تو شدم قانع و همی دانم
که هیچ رنگ مرا از تو جز که بوی تو نیست.
خاقانی (از جهانگیری ).
|| زر. (فرهنگ جهانگیری ). زر و مال و اسباب. (برهان قاطع) :
یکی آنکه سیران نکوشند سخت
که ترسند از ایشان بگیرند رخت
دگر آنکه ناسیری آید به جنگ
دودستی زند تیغ بر بوی رنگ.
نظامی (از جهانگیری نسخه ٔ خطی ).
|| زر و سیم دزدی. || قوت. (جهانگیری ) (برهان قاطع). زور. توانایی. (برهان قاطع) :
مبارزی که به مردی و چیره دستی و رنگ
چنو یکی نبود در میان بیست هزار.
فرخی (از جهانگیری ).
به عذرا همان جامه ٔ جنگ داد
پلنگ دژآگاه را رنگ داد.
عنصری (از جهانگیری ).
چراگاه این گاو کمتر نبود
هم آبشخورش نیز بدتر نبود
به پستان چرا خشک شد شیر اوی
دگرگونه شد رنگ و آژیر اوی .
(گرشاسب نامه ).
فروکوفتند آن بتان را به گرز
نه شان رنگ ماند و نه فر و نه برز.
؟
|| جان. (جهانگیری ) (برهان قاطع) (غیاث اللغات ). روح. (برهان قاطع) :
چو آمد گه زادن زن فراز
به کشکینه ٔ گرمش آمد نیاز
من و زن در آن خانه تنها و بس
مرا گفت کای مرد فریاد رس
اگر شوربایی به چنگ آوری
من مرده را بازرنگ آوری.
عسجدی (از جهانگیری ).
|| شیرینکاری. (جهانگیری ) (ناظم الاطباء). شیرینکاری یعنی منشاء کار خوب شدن. (از برهان قاطع). || جلاجل. (جهانگیری ). جلاجل دایره.(برهان قاطع) . || محنت. آزار. رنج. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). مبدل رنج است. (فرهنگ نظام ). رجوع به رنج شود :
آنکه بی رنگ زد ترا بی رنگ
هم تواند که داردت بی رنگ.
سنائی (از فرهنگ نظام ).
|| خوبی و لطافت. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) :
بسی برنیامد بر این روزگار
که رنگ اندرآمد به خرم بهار.
فردوسی.
|| خوشی. (جهانگیری ) (برهان قاطع). خوشحالی و تندرستی. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) :
رنگ آن روز غمی گردد و بی رنگ شود
که بر آرامگه شیر بگرد آید رنگ.
فرخی (از جهانگیری ).
|| خجلت. (فرهنگ جهانگیری ). خجالت. (برهان قاطع) (آنندراج ). شرمندگی. شرم. حیا. (برهان قاطع). رجوع به رنگ آوردن و رنگ دادن شود :
در ثنای منت از آن رنگ است
کز تو بوی کرم نمی آید .
رضی الدین نیشابوری (از آنندراج ).
ز نازکی ، رخ معنیت آن چنان روشن
که رنگ آرد از آن لاله های نعمانی.
امیرخسرو (از آنندراج ).
|| خشم با خجالت آمیخته. (برهان قاطع). رجوع به رنگ آوردن شود. || مایه ٔ اندک و قلیل. (از جهانگیری ) (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). || قمار. (جهانگیری ). قمار و حاصل قمار. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). || خداوند و والی. (جهانگیری )(برهان قاطع). صاحب. (برهان قاطع). صاحب آنندراج آرد: بمعنی حاکم نیز آمده و در ترکیب «کنارنگ »، کنا بمعنی حاکم ، لهذا کنارنگ حاکم و والی را گویند، و در شاهنامه بسیار مذکور شده است - انتهی. و رجوع به کنارنگ شود. || بد را گویند که نقیض خوب است. || شخص احول را گویند. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء). || کنایه از اخذ و جر باشد چنانکه کسی از کسی طمعی و توقعی دارد گویند: «رنگی بر اونداری »؛ یعنی اخذ و جری نمی توانی کرد. (برهان قاطع). اخذ و دریافت. (ناظم الاطباء). || خال و نقطه ٔ سیاهی که بر جایی گذارند. (برهان قاطع). خال. (جهانگیری ) :
آب گویی که آینه ٔ رومی است
بر سرش برگ چون بر آینه رنگ .
فرخی.

رنگ. [ رِ ] (اِ) آهنگ مخصوص رقص. آهنگی که بتوان با آن رقصید .
- یک رِنگی ؛ آوازی که تابع یک مقام باشد مثل شهرآشوب. (فرهنگ نظام ).

معنی رنگ به فارسی

رنگ
( اسم ) گوسفند و بز کوهی .
آهنگ مخصوص رقص آهنگی که بتوان با آن رقصید
[colour/ color] [شیمی، مهندسی بسپار ـ علوم و فنّاورى رنگ] جنبه ای از ادراک بصری که سه بُعد فام و خلوص و روشنی را در بر می گیرد
[ گویش مازنی ] /rang/ شکل و قیافه – ریخت – سیما
کنایه از طرز و روش و سیرت جوانمردان باشد
رنگی سفید مایل بزردی مثل آفتاب
رنگی که زردیش کم و قدری مایل به سرخی بود رنگ شکری
آمیختن رنگهای گوناگون بهم حیله کردن
( صفت ) ۱ - رنگ آمیخته . ۲ - نقش شده .
[tint] [شیمی، مهندسی بسپار ـ علوم و فنّاورى رنگ] رنگ حاصل از اختلاط رنگ دانه یا پوش رنگ سفید با رنگ دانه ها یا پوش رنگ های غیرسفید؛ رنگ به دست آمده روشن تر و ناخالص تر از رنگ اولیه است متـ . سفیدآمیخت
۱ - اختلاط رنگها . ۲ - نقاشی .
[staining] [علوم پایۀ پزشکی، علوم تشریحی] به کار بردن مواد رنگی در بررسی بافت
[tinting] [شیمی، مهندسی بسپار ـ علوم و فنّاورى رنگ] آمیختن مواد رنگی با پوش رنگ برای انطباق نهایی رنگ پوش رنگ با رنگ مورد نظر
[acid-fast stain] [زیست شناسی-میکرب شناسی] نوعی رنگ آمیزی افتراقی برای شناسایی اندامگان های اسیدپای که به روش های مختلف انجام پذیر است
[Gram stain] [زیست شناسی-میکرب شناسی] نوعی رنگ آمیزی در باکتری شناسی که براساس آن دسته ای از باکتری ها به رنگ قرمز (گِرَم منفی) و دسته ای دیگر به رنگ بنفش (گِرَم مثبت) دیده می شوند؛ نام این شیوه برگرفته از نام دانشمند دانمارکی، کریستین گِرَم، است
( مصدر ) ۱ - خجل شدن شرمگین گشتن . ۲ - خشمگین گشتن .
رنگ دادن رنگ کشیدن
رنگ باخته بودن
رنگ پریدگی پریدگی رنگ
( مصدر ) کمرنگ شدن پریدگی رنگ ( صورت و غیره ) .
( صفت ) کمرنگ شده پریده رنگ ( صورت و غیره ) .
[ گویش مازنی ] /rang baardeniyan/ رنگ عوض کردن
بازنده رنگ در لهجه مردم خراسان بپارچه و یا جامه گویند که رنگش برود
[colourant] [شیمی، مهندسی بسپار ـ علوم و فنّاورى رنگ] ماده ای که به جسم رنگ می بخشد
[colouration , colourization, colouring] [شیمی، مهندسی بسپار ـ علوم و فنّاورى رنگ] عمل یا فرایند رنگ بخشیدن متـ . رنگش
[mass colouring techniques] [شیمی، مهندسی بسپار ـ علوم و فنّاورى رنگ] رنگی کردن بسپارها با افزودن رنگ بخش ها و پراکندن آنها در بسپار متـ . رنگش توده ای

معنی رنگ در فرهنگ معین

رنگ
برآمیختن ( ~. بَ. تَ) (مص ل .) فتنه کردن .
( ~.) (اِ.) ۱ - شُتر قوی که برای بچه زادن نگه می دارند. ۲ - بز کوهی .
( ~.) [ په . ] (اِ.) ۱ - ماده ای که از معدن یا گیاه یا با عمل شیمیایی به صورت پودر یا مایع تهیه کنند و برای نقاشی به کار برند. ۲ - صورت ظاهر هر چیزی که دیده شود مانند: سفیدی و سبزی و سرخی و غیره .
(رَ) (اِ.) از ادات تشبیه که معنای مثل و مانند می دهد: گلرنگ .
(رِ) (اِ.) آهنگ ضربی و نشاط آور.
( ~.) (اِ.) ۱ - رنج ، محنت . ۲ - عیب . ۳ - حیله ، مکر. ۴ - سود، بهره .
( ~.)(ص فا.) ۱ - نقاش . ۲ - حیله گر، مکار.
( ~. وَ) (ص مر.) فریبنده ، حیله گر.
( ~. وَ یا وُ دَ)(مص ل .) ۱ - خجل شدن . ۲ - خشمگین شدن .
( ~. تَ)(مص ل .) بی رنگ شدن .
( . ب ِ .~)(ص مر.) رنگارنگ .
( ~.پَ دِ) (ص مف .) کمرنگ شده .
( ~. ~) (ص مر.) رنگارنگ ، جورواجور.
( ~. شُ دَ) (مص ل .) (عا.) فریب خوردن .
( ~. ~.) (ص مر.) (عا.) رنگا - رنگ .
( ~. کَ دَ) (مص م .) (عا.) فریب دادن ، گول زدن .
(رَ) (اِمر.) ۱ - رنگ های فشرده یا خمیری شکل که در نقاشی مورد استفاده قرار می گیرد. ۲ - تابلویی که با آب رنگ نقاشی شده باشد. ۳ - کنایه از: خنجر تیز، شمشیر تیز.
(بُ رَ) ۱ - (اِمر.) پرده ای که با آب و رنگ نقاشی شده باشد. ۲ - (ص مر.) (کن .) شادابی چهره .
( ~ُ رَ) (ص مر.) ۱ - گلگون . ۲ - زیبا و قشنگ .
(رَ) (ص مر.) ۱ - بدون رنگ . ۲ - عالم وحدت . ۳ - کنایه از: ساده و بی آلایش .
(تَ. رَ) (اِمر.) آستر، رنگی که ابتدا به روی تابلو می زنند و بعد رنگ اصلی را به کار می برند.
( . ب ِ .~)(ص مر.) رنگارنگ .
( ~. ~) (ص مر.) رنگارنگ ، جورواجور.
(رَ) (ص مر.) هر چیز سیاه .
( ~. رَ) (ص مر.) کنایه از: موافق ، مناسب .

معنی رنگ در فرهنگ فارسی عمید

رنگ
۱. نمود اشیا بر اثر بازتاب نور از آن ها.
۲. ماده ای تهیه شده از مواد معدنی، گیاهی، یا روغنی که برای رنگ آمیزی یا نقاشی به کار می رود.
۳. [مجاز] رواج، رونق: به خان اندر آی ار جهان تنگ شد / همه کار بی برگ و بی رنگ شد (فردوسی: ۶/۴۳۱).
۴. [مجاز] مکر، حیله، فریب، فسون: آمد آن ماه دوهفته با قبای هفت رنگ / زلف پربند و شکنج و چشم پرنیرنگ و «رنگ» (معزی: ۳۸۹).
۵. [قدیمی] سود، بهره.
* رنگ باختن: (مصدر لازم) [مجاز]
۱. از دست دادن رنگ چهره از ترس یا علت دیگر.
۲. کم رنگ شدن.
* رنگ به رنگ:
۱. رنگارنگ.
۲. گوناگون، جوراجور.
* رنگ رنگ:
۱. رنگ به رنگ، رنگارنگ.
۲. گوناگون: هم از آشتی راندم و هم ز جنگ / سخن گفتم از هر یکی رنگ رنگ (فردوسی: ۳/۲۲۴).
* رنگ روغن:
۱. رنگی که با روغن مخلوط کنند و به کار ببرند.
۲. تصویری که با رنگ آمیخته به روغن کشیده شده باشد.
* رنگ وبو: ‹رنگ وبوی› [مجاز]
۱. زیبایی و خوش بویی: رنگ و بوی گل.
۲. رونق و رواج.
۳. [قدیمی] جمال و جلال، فروشکوه: ای گل تو نیز خاطر بلبل نگاه دار / کآنجا که رنگ وبوی بود گفتگو بُوَد (حافظ: لغت نامه: رنگ وبوی).
* رنگ ورو: ‹رنگ وروی، رنگ رو› [عامیانه، مجاز]
۱. رنگ و ظاهر چیزی.
۲. زیبایی و درخشندگی.
* رنگ وروغن: = * رنگ روغن
* رنگ ووارنگ: ‹رنگ وارنگ›
۱. رنگارنگ، رنگ به رنگ، رنگ دررنگ، به رنگ های مختلف.
۲. گوناگون.
جامۀ ژنده و رنگین که درویشان بر تن می کردند، جبۀ درویشان به رنگ کبود یا دوخته شده از تکه های رنگارنگ، خرقه: از آن پوشی تو رنگ ای از خدا دور / که تا گویندت این مرد خدایی ست (اثیرالدین اخسیکتی: مجمع الفرس: رنگ).
شتر قوی که برای جفت گیری نگه می دارند: کاروانی بی سرا کم داد جمله بارکش / کاروانی دیگرم بخشید بختی جمله رنگ (فرخی: ۴۵۳).
بز کوهی: شیر بینم شده متابع رنگ / باز بینم شده مسخر خاد (مسعودسعد: ۱۱۰)، رنگیم و با پلنگ اجل کارزار ما / آخر چه کارزار کند با پلنگ رنگ (سوزنی: ۲۳۲).
پرتو آفتاب و ماه.
از فرم های موسیقی با آهنگ طرب انگیز که با آن بتوان رقصید.
۱. کسی که رنگ ها را به هم مخلوط کند، نقاش: از پی نقش های جان آویز / اختران نقش بند و رنگ آمیز (سنائی: ۲۱۸).
۲. [قدیمی، مجاز] حیله گر، نیرنگ باز، مکار: دلم ربودۀ لولی وشی ست شورانگیز / دروغ وعده و قّتال وضع و رنگ آمیز (حافظ: ۵۳۶).
۳. (صفت مفعولی) [قدیمی، مجاز] آمیخته با ریا، ریایی.
۱. ترکیب کردن رنگ های مختلف.
۲. رنگ زدن به چیزی.
۳. [قدیمی، مجاز] ریا، نیرنگ بازی.
۱. ویژگی کسی که رنگ چهره اش از ترس، بیماری، یا علت دیگر پریده باشد.
۲. پریده رنگ، کم رنگ شده، کهنه.
۱. رنگ باختگی.
۲. بی رنگی یا زردی رنگ چهره از ترس، بیماری، یا علت دیگر.
۱. ویژگی کسی که رنگ چهره اش از ترس، بیماری، علت دیگر پریده باشد.
۲. آنچه رنگ طبیعی خود را از دست داده، رنگ رفته، کم رنگ شده.
۱. رنگرز، صباغ.
۲. [مجاز] حیله گر، نیرنگ باز.
۱. زرد بودن رنگ چهره.
۲. [مجاز] شرمندگی: طمع آرد به مردان رنگ زردی / طمع را سر ببر گر مرد مردی (ناصرخسرو: لغت نامه: رنگ زردی).
۳. (پزشکی) یرقان، زردی.
دارای رنگ، رنگین.
۱. آنچه رنگ و نمای آن از حالت اصلی برگشته و کم رنگ یا بی رنگ شده است، رنگ رفته، رنگ پریده.
۲. کهنه.
۱. کسی که اتومبیل، صنایع چوبی، و امثال آن را رنگ می کند.
۲. (صفت) [قدیمی، مجاز] حیله گر، مکار، نیرنگ ساز، فریب دهنده: نگه کرد گرسیوز رنگ کار / ز گفت سیاوخش با شهریار (فردوسی۲: ۶۷۱).
شغل و عمل رنگ کار، رنگ کردن در و دیوار یا چیز دیگر.
۱. در نقاشی، مادۀ رنگی جامدی که قلم موی مرطوب را به آن آغشته می کنند.
۲. (صفت) ویژگی نوعی نقاشی که با این ماده کشیده شده است.
قرمزرنگ: تو دهیّ و تو آری از دل سنگ / آتش لعل و لعل آتش رنگ (نظامی۴: ۵۳۸).
گل سرخ.
۱. آنچه رنگ نداشته باشد.
۲. [مجاز] ساده و بی آلایش.
۳. (اسم) طرح ساده که نقاش بر روی پارچه یا کاغذ می کشد و بعد آن را رنگ آمیزی می کند.
۱. نخستین رنگ که نقاش به در و پنجره یا دیوار می زند، آستر.
۲. (نقاشی) رنگی که ابتدا بر روی تابلو می زنند و سپس رنگ های اصلی را به کار می برند.
۳. [مجاز] اثری خفیف و اندک از هرچیزی.
سیاه رنگ.
دارای رنگ خوب.
به رنگ زاغ، هرچیز سیاه که به سیاهی پر زاغ باشد: چو روز سپید از شب زاغ رنگ / برآمد چو کافور از اقصای زنگ (نظامی۵: ۹۰۵).

رنگ در دانشنامه اسلامی

رنگ
رنگ مادّه رنگی و جامد آمیخته با روغن است. از آن به مناسبت در بابهای طهارت، صلات، حج، طلاق و دیات سخن گفته اند.
رنگ نمودی از اشیا، حاصل بازتاب نور تابیده شده بر سطح آنها یا گسیل شده از سطح آنها؛ مادّه رنگی و جامد آمیخته با روغن و مانند آن برای رنگ آمیزی اشیاء استفاده می شود.
احکام رنگ در طهارت
تغّیر رنگ آب کثیر به سبب ملاقات با نجاست موجب نجس شدن آن است. در تطهیر اشیای نجس، زدوده شدن رنگ عین نجس لازم نیست. بنابر این، بعد از زوال اجزای عین نجس با شستن، اگر رنگ آن، مانند قرمزی خون باقی بماند، ضرری به تطهیر نمی رساند. اگر لباس رنگی نجس شده را در آب کثیر فرو برند و آب پیش از آنکه بر اثر رنگ لباس مضاف شود به همه قسمتهای آن برسد، پاک می گردد، هرچند در موقع فشار دادن، آب رنگین از آن بیرون آید. خون حیض غالباً تیره و خون استحاضه غالباً زرد رنگ است. کفن کردن میت با پارچه سفید، مستحب است و با پارچه سیاه، بلکه هر رنگی جز سفید بنابر قول منسوب به مشهور کراهت دارد؛ چنان که نوشتن روی کفن با رنگ مشکی و نیز تزیین تابوت با پارچه های زرد و سرخ مکروه است. مستحب است میت علاوه بر پارچه سرتاسری، در پارچه ای دیگر از برد یمانی سرخ رنگ کفن شود. رنگ روی پوست در صورتی که جرم نداشته باشد، حائل به شمار نمی رود و وضو و غسل صحیح است.
احکام رنگ در صلات
در صحت نماز با لباس رنگ آمیزی شده با رنگ غصبی اختلاف است. مستحب است لباس نماز گزار سفید باشد. نماز گزاردن با لباس مشکی جز کفش، عمامه و عبا کراهت دارد. بنابر تصریح برخی در لباس رنگ آمیزی شده با رنگ زعفرانی، زرد و سرخ نیز مکروه است. بسیاری، حکم یاد شده را به مردان اختصاص داده اند. برخی زن را نیز مشمول آن دانسته اند.
احکام رنگ در حج
...
وجود رنگ های مختلف در طبیعت و محیط زندگی انسان دارای تأثیرات زیادی در فرد و زندگی فردی و حتی اجتماعی می باشد و در قرآن کریم و روایات اهل بیت نیز به این قضیه توجه شده است.
طبق تحقیقات جامعه شناسی، رنگ ها، نه تنها افراد را تحت تاثیر خود قرار می دهند بلکه منجر به پیشرفت و یا رکود یک جامعه نیز می شوند. با عدم جای گزینی صحیح رنگ در مکان خاص خود و به کارگیری نادرست آن در محیط های انسانی، صدمات روحی شدیدی بر انسان وارد خواهد آمد. «اصلاح املای کودک با خط قرمز توسط معلم» یا «چراغ قرمز هشدار دهنده، برای رانندگان» یا «سفید بودن پاکت شیر»، «رنگ آبی یا سبز روشن دیوارهای کلاس درس یا کتاب خانه برای مطالعه بهتر» و «استفاده از پوشش سفید درعالم پزشکی و سبز برای بیماران» همه و همه مؤید این مطلب است که یک ارتباط تنگاتنگ بین نظام خلقت انسان و طبیعت وجود دارد.
ولی در ماورای این طبیعت «حقیقت» چیز دیگری است در این میان می خواهیم به کاربرد رنگ ها در قرآن کریم و ارتباط آن با زبان قرآن بپردازیم و از ژرفای قرآن کریم در این باره سخن به میان آوریم.

رنگ در قرآن
در ژرفای اسرار قرآنی می توان از رموز و هر آنچه سبز و زرد، سیاه و سفید، سرخ و کبود در دل دارند و با ما می گویند نام برد. «...ولا رطب ولا یابس إلا فی کتب مبین»؛ هیچ تر و خشکی در جهان نیست مگر آنکه در کتاب مبین مستور است و گنجانده شده است.

← رنگ در فصول سال
امام علی (ع) رنگارنگی پرهای طاووس را سبب بروز احساسی همچون «تکبر» در وی می داند. ایشان در خطبه ۱۶۴ نهج البلاغه می فرمایند: «...کأنه قلع داری عنجه نوتیه، یختال بألوانه...» گویا آن دم مانند بادبان کشتی است که کشتی بان آن را از جانبی به جانب دیگر می گرداند و او به رنگ هایش تکبر نموده به خود می نازد.

رنگ در روان شناسی
...



رنگ در دانشنامه ویکی پدیا

رنگ
رَنگ عدم برابری شدت نور دریافتی در سه نوع سلول دریافت کننده نور رنگی قرمز، سبز و آبی در چشم باعث به وجود آمدن مفهوم رنگ در مغز می شود. اگر یک یا چند ناحیه از طول موجهای نور مرئی توسط ماده جذب یا عبور داده شود ماده رنگی خوانده می شود.
نقاط قوت: این رنگ ها القاءکننده گرمی و راحتی هستند.
نقاط ضعف: رنگ های گرم زیادی در تصویر باعث تضعیف برجستگی که باید در تصویر وجود داشته باشد می شود.
رنگ به هر مایع، شبهه مایع یا هر ترکیب صمغ مانندی که موقع اعمال شدن، لایه نازکی را جهت پوشاندن جسمی جامد ایجاد کند، گویند.
از رنگ برای محافظت از خوردگی، نگهداری، دکوراسیون یا جهت اضافه کردن هرگونه قابلیت بر روی یک سطح که توسط رنگدانه پوشانده می گردد، استفاده می شود. مثال هایی از محافظت عبارتند از: پوشاندن سطح فلزات برای کند کردن خوردگی، یا رنگ کردن خانه جهت محافظت از آن در برابر عناصر خارجی (آب، خاک و…).
مثالی از دکوراسیون داخلی، رنگ کردن اتاقی برای آماده سازی آن، جهت جشن می باشد. استفاده های دیگری که از رنگ می شود، شامل برگرداندن رنگی خاص از روی سطح یا استفاده بر روی سطوح علیه حرارت یا موازات با استفادهٔ حرارتی از آن سطح در کاربردهای مختلف است. مثال کاربردی دیگری در این زمینه، برای تشخیص دادن علایم صنعتی یا هشدارها، یا علامت گذاری لوله ها در صنعت یا در زمینهٔ کاربردهای نظامی می باشد. رنگ را برای هر جسمی می توان استفاده کرد، برای مثال در هنر، پوشش های صنعتی، علایم جاده ای یا در لنگرگاه ها جهت جلوگیری از خوردگی توسط آبها.
عکس رنگ
رنگ نام هریک از بخش های طیف نور مرئی است.
رنگ مایع یا خمیری است که در نقاشی و رنگ زدن به اشیا به کار می رود.
رنگ صوتی
رنگ (موسیقی)
شاخص رنگ
رنگ های بنیادین
رنگدانه
تئوری رنگ
رنگ، طنین یا تِمبِر (به انگلیسی: timbre، به ایتالیایی: timbro) در موسیقی، عبارتی است برای توصیف کیفیت صدایی که از ساز موسیقی مخصوصی، به وجود می آید. به عبارت ساده تر، کیفیت احساس شنوایی تولیدشده توسط تُن یک موج صوتی. همان طور که محال است صدایی را که طنین ندارد، بشنویم، موسیقی نیز، باید طنین (تیمبر) یا آهنگ مخصوصی داشته باشد تا شنیدنی باشد. به همین جهت، گاهی از آن با عنوان «رنگ آمیزی» یا «آرایش» در یک اثر نیز یاد می شود. طنین در موسیقی مثل رنگ در نقاشی است و یکی از ارکان جالب موسیقی است. اهمیت آن نه از جهت پیشرفت هایی است که تاکنون در آن حاصل شده، بلکه به جهت ترقیات احتمالی ای است که در آینده صورت خواهد گرفت.
محدودهٔ صدای طنین (تیمبر)، بسته به شکل موج صداهای با بسامد (فرکانس) بالا و هارمونیک، متفاوت است. بسامد این موج و شدت نسبی آن از یک تُن خالص با دامنهٔ بسامد ۱۰۰–۳۰۰ و ۵۰۰ هرتز (سیکل در ثانیه) و دامنهٔ نسبی ۵–۱۰ و ۲٫۵ به یک تُن پیچیده متغیر است. این محدوده حاصل سه منحنی سینوسی است که مختصات آن ها نقطه به نقطه و در امتداد مقیاس زمانی اضافه می شوند.
همان طور که همهٔ مردم تفاوت بین رنگ سبز و سفید را می دانند، قدرت تشخیص اصوات مختلف نیز یک امر داخلی و خصوصی است و هر کس این قوه را از بدو تولد با خود دارد. محال است در جهان کسی پیدا شود که قوهٔ شنوایی داشته باشد و صدای بَم را از صدای زیر یا صدای کلارینت را از صدای ویولنسل تشخیص ندهد. اختلافات بسیار دقیقی بین اصوات هست که فقط غریزه می تواند صداها را از یکدیگر تمیز بدهد. یک شنوندهٔ دقیق و باهوش باید از رنگ آمیزی در موسیقی دو مقصود و دو نتیجه انتظار داشته باشد: اول اینکه تفاوت بین سازها و کیفیت صداهای مختلف آن ها را بشناسد، و دوم اینکه به قدرت توصیفیِ صدای هر ساز آگاه گردد و منظور مصنّف را از به کاربردن صدای یک یا ترکیب چند ساز درک کند. مصنّف موسیقی ممکن است تِمی داشته باشد که نواختن آن با ویلن، کلارینت، فلوت و ترومپت خوش صدا باشد، منتهی یک چیز مصنّف را وادار می کند که یک ساز را انتخاب نماید تا از لحاظ وصفی بهتر از سازهای دیگر منظور و مفهوم آن قطعه را ادا کند؛ به عبارت دیگر، ترجیح دادن یک ساز بر ساز دیگر فقط بنا بر شدت و ضعف قوه و قدرت وصفیِ ساز است. این موضوع، هم در مورد صدای یک ساز و هم در مورد ترکیب صدای چند ساز صدق می کند. البته هر سازی هر اندازه هم کامل باشد، باز محدود است؛ یعنی دامنهٔ اوج و حضیض آن، شدت و ضعف و طرز اجرای آن، همه محدود است. مثال بارز و جالبِ طنین، سمفونی ششم از بتهوون به ویژه موومان چهارم آن در فُرم آلگرو می باشد که در نجوای بین سازهای بادی برنجی کاملاً مشهود و قابل تفکیک است.
رِنگ فرمی در ردیف است که معمولا برای شادی و رقص نواخته می شده و معمولا دارای وزن ۸/۶ است. رنگ مخصوص نواختن ساز است و آواز در آن نقشی ندارد. معمولا مضرابهای رنگ را به صورت های مختلف می توان نواخت اما گاه با توجه به اینکه نوازنده تسلط کافی بر آن ندارد قطعه مضراب گذاری شده است. از رنگهای معروف قدیمی می توان رنگ شهرآشوب را ذکر کرد.
رِنگ فُرمی در ردیف موسیقی ایرانی است که معمولاً برای شادی و رقص نواخته می شده و معمولاً دارای ضرب آهنگ شش هشت (68) به ویژه الگوی ضربی «شیرِ مادر» است. رنگ نوعی موسیقی سازی است و آواز در آن نقشی ندارد. رنگ معمولاً در انتهای اجرای دستگاه نواخته می شود.
دستگاه راست پنج گاه: شهرآشوب، حربی
دستگاه چهارگاه: شهرآشوب، حاشیه، متن، لزگی
دستگاه سه گاه: شهرآشوب، حاشیه، متن، لزگی، دلگشا
دستگاه همایون: شهرآشوب، نستوری (نستاری)، فرح
دستگاه نوا: شهرآشوب، حربی، نستوری
دستگاه ماهور: شهرآشوب، خفی جلی، حربی
دستگاه شور: شهرآشوب، ضرب اصول
ابداع فرم رنگ به شکل امروزی اش به درویش خان نسبت داده می شود. وی رنگ هایی در وزن سه چهارم و شش هشتم ساخت که کم نظیر دانسته می شوند.
رنگ یک فرم (یا به عقیدهٔ برخی یک گونهٔ) سازی (بدون آواز)، متریک و معمولاً از پیش ساخته است که در پایان برنامهٔ اجرای موسیقی نواخته می شود و معمولاً دارای الگوی ریتمیک خاصی به نام «شیر مادر» است. رنگ ها معمولاً تندای میانه دارند به شکلی که همراهشان رقص شادی اجرا بشود. غالبا در رنگ ها دو مد مختلف موسیقی اجرا می شود.
در ردیف موسیقی ایرانی همهٔ رنگ ها در فرمِ بلندی به نام «شهرآشوب» گردآوری شده اند. شهرآشوب ها با فرم رقص کلاسیک که در دوران قاجاریه رایج بوده هماهنگ هستند. شهرآشوب ها معمولاً با ضرب آهنگ آهسته تری شروع می شوند و تدریجاً سرعت می گیرند و رقص همراه آن نیز همراه با حرکاتی مثل معلق زدن، چرخ زدن یا گذاشتن استکان روی پیشانی انجام می شده که در دوران معاصر هنوز در رقص مردم تبریز و مناطق حاشیه کویر در ایران موجود است. احتمالاً حفظ این سنت در تبریز به خاطر آن است که این شهر از قدیم ولیعهدنشین بوده و این سنت در آن شهر نفوذ بیشتری داشته است.
رِنگ فرمی در ردیف است که معمولا برای شادی و رقص نواخته می شده و معمولا دارای وزن ۸/۶ است. رنگ مخصوص نواختن ساز است و آواز در آن نقشی ندارد. معمولا مضرابهای رنگ را به صورت های مختلف می توان نواخت اما گاه با توجه به اینکه نوازنده تسلط کافی بر آن ندارد قطعه مضراب گذاری شده است. از رنگهای معروف قدیمی می توان رنگ شهرآشوب را ذکر کرد.
رنگ یک واژه هندی به معنی رقص است.
منظور از رنگ در نشان شناسی، محدوده ای از رنگ ها و الگوهایی است که برای توصیف، تعریف و نویسار درست جنبه های مختلف یک نشان یا پرچم یا نماد از آن استفاده می شود.
قرمز (Gules)، که در انگلیسی به آن گیولز گفته می شود و احتمال می رود این واژه از گل در فارسی آمده باشد.
سیاه (Sable)، که نام لاتین آن از نام یک گونه سمور سیبری گرفته شده که برای خز تیره اش معروف است.
لاجوردی (Azure)، که نامش از واژهٔ فارسی لاژورد گرفته شده.
سبز (Sinople)، که نام آن از سینوپ که برای رنگ دانه هایش شناخته می شود، گرفته شده.
ارغوانی شاهی
قوانین و روش های اجرای رنگ ها برای نشان ها به دوران نخست ایجاد این هنر، پایان سدهٔ دوازده و آغاز سدهٔ سیزده میلادی بازمی گردد. در این دوران کاربرد پنج رنگ اولیه، دو گونه فلز و دو گونه خَز در کارها به چشم می خورد. این رنگ ها و مواد اولیه، استاندارد ساخت نشان و پرچم را تعیین کرد و پس از آن هرچه ساخته می شد ترکیب این ۹ ماده بود.
ترکیب رنگ ها در نشان های فرانسوی بیشتر دارای رنگ طلایی و لاجوردی بود در حالی که نشان های بریتانیایی به شدت از نقره و قرمز استفاده می کردند و برخلاف نشان های فرانسه معمولاً کمی سبز داشتند. نشان های آلمانی مقدار زیادی از رنگ سیاه استفاده می کردند و کمتر از خز و رنگ ارغوانی شاهی بهره می بردند.
پنج رنگ اصلی عبارتند از:
قدرت:
رنگ در هنرهای تجسمی دارای بیان های متفاوتی می باشد و ترکیب رنگ می تواند خیره کننده، آرام بخش، یا فریبنده باشد.
رنگ ها با توجه به موقعیت، مکان و جنس مورد استفاده، بیان های متفاوتی دارند و از محیط اطراف بسیار تأثیر می پذیرند.
رنگ ها دارای شیواترین بیان ها هستند؛ بیان هایی که دریافت کننده آن ها مستقیماً روح و روان انسان هاست.
الگوریتم رنگ آمیزی آزمند (حریصانه) (به انگلیسی: Greedy coloring) در میان مسائل گوناگون رنگ آمیزی گراف، یک الگوریتم آزمند برای رنگ آمیزی رئوس یک گراف می باشد. این روش رئوس گراف را بر اساس ترتیب مشخصی انتخاب کرده و تلاش می کند با رنگ هایی که در رنگ آمیزی رئوس قبلی به کار رفته آن را به گونه ای رنگ کند که هیچ دو راس مجاوری دارای رنگ یکسان نباشند. در صورتی که امکان استفاده از رنگ های پیشین نباشد یک رنگ جدید به مجموعه رنگ ها اضافه می شود. اگرچه با استفاده از این الگوریتم در همه حالات جواب بهینه برای مسائل رنگ آمیزی بدست نخواهد آمد اما به طور کلی از آن برای کمینه کردن تعداد رنگ های لازم برای رنگ آمیزی گراف استفاده می شود. این الگوریتم از دو قسمت اصلی تشکیل شده است: مرتب سازی رئوس و مرتب سازی رنگ ها
پیاده سازی با جاوا
معمولاً الگوریتم رنگ آمیزی آزمند، بدترین عملکرد خود را بر روی گراف های کامل دوبخشی k n,n دارد که یال نظیر رئوس xi و xj که i=j حذف شده اند.
در صورتی که پس از شماره گذاری رئوس، دو راسی که در یک یال حذف شده قرار دارند به صورت متوالی شماره گذاری شوند، چنین گرافی با n رنگ، رنگ آمیزی می شود درحالیکه یک گراف ۲-رنگ پذیر است؛ بنابراین ترتیب رئوس در الگوریتم آزمند اهمیت فراوانی دارد.
یکی از روش های معمول شماره گذاری رئوس، انتساب کمترین اولویت به راس با کمترین درجه و مرتب سازی بقیه رئوس به همین شکل است. اگر هر زیرگراف یک گراف دارای بیشینه درجه d باشد الگوریتم حریصانه حداکثر از d+۱ رنگ استفاده می کند.
اسید فاست به باکتری هایی گفته می شود که در برابر رنگ آمیزی گرم، رنگ خود را تغییر نمی دهند.
رنگ آمیزی گرم
اکثر دانشمندان بر این عقیده هستند که اسید فاست بودن این ارگانیسم ها به خاطر نفوذ پذیری انتخابی دیواره سلول باکتری است. دیواره آن ها دارای مقداری موم است و این دیواره سلولی مومی آن ها را در برابر اسید الکل مورد استفاده در رنگ آمیزی مقاوم می سازد. برای مثال می توان mycobactriaها و nocardiaها را نام برد.
تجربه نشان می دهد اگر دیواره سلولی آن ها آسیب ببیند خاصیت اسید فاست بودن خود را از دست می دهند.
باکتری های اسید فاست به باکتریهایی می گویند که حتی بعد از بی رنگ کردن توسط ترکیب اسید هیدروکلریک در الکل، کربول فوچسین (محلول فوچسین در مخلوط فنل-الکل-آّب)را نگه می دارد. ابتدا اسمیر سلول ها را توسط کربول فوچسین پوشانده و با حمام بخار حرارت می دهند. به دنبال آن بیرنگ کردن توسط اسید - الکل انجام شده و سپس رنگ متضاد (سبز یا آبی) اضافه می شود. باکتری های اسید فاست (مایکوباکتریوم ها و برخی از اکتینومایسس های وابسته) به صورت قرمز در می آیند و بقیه رنگ متضاد را می گیرند.
روش رنگ آمیزی جدول روشی است که با آن می توان برخی مسائل در رابطه با صفحات m ∗ n {\displaystyle m*n} را حل نمود .
ابتدا به توضیح این روش می پردازیم :
1- ابتدا بک الگوریتم ارائه می کنیم که خانه های جدول 2 یا چند رنگ، رنگ آمیزی کند .
2- سپس با استفاده از این رنگ آمیزی، حکم را ثابت می کنیم .
آتریکالاریا سه رنگ (نام علمی: Utricularia tricolor) نام یک گونه از سرده علف انبانی است.
در عکاسی، یک آرایه فیلتر رنگ یا به اختصار CFA به انگلیسی Color Filter Array یا موزاییک فیلتر رنگ، موزاییکی از فیلترهای رنگی است که بر روی سنسورهای پیکسل از یک سنسور تصویری قرار داده می شود. تا اطلاعات رنگ را ثبت کند.
فیلترهای رنگی مورد نیاز هستند. زیرا فوتوسنسورهای معمولی شدت نور کم یا طول موج خاص را تشخیص می دهد و در نتیجه نمی تواند اطلاعات رنگ ها را مجزا کند. . زیرا سنسورها از مواد نیمه هادی ساخته شده اند.
آقای هفت رنگ فیلمی ساخته امین امینی - ۱۳۴۲
آقای هفت رنگ فیلمی ساخته شهرام شاه حسینی - ۱۳۸۷
آکاکیا آبی رنگ (نام علمی: Acacia caerulescens) نام یک گونه از سرده آکاسیا است.
آکاکیا آبی رنگ (نام علمی: Acacia caerulescens) نام یک گونه از سرده آکاسیا است.
ابیای تیره رنگ (نام علمی: Scolopax saturata) نام یک گونه از سرده ابیا است.
تفاوت یا فاصله بین دو رنگ یک معیار متمایز در علم رنگ است. اینگونه می توانیم کمیتی که قبلاً فقط باید توصیف میشد را اندازه گیری کنیم. اندازه گیری این خواص اهمیت زیادی برای کسانی است که در این حوزه کار می کنند، دارد. تعاریف رایج، استفاده از فاصله اقلیدس در یک فضای رنگی مستقل از دستگاه را می دهد.
CIELAB
ارکیده ریشوی کم رنگ (نام علمی: Calochilus herbaceus) نام یک گونه از سرده ارکیده های ریشو است.
انگشت دراز نواری کم رنگ (نام علمی: Bavayia septuiclavis) نام یک گونه از سرده گکوهای کالدونیای جدید است.
در فیزیک ذرات، بار رنگ یک خصوصیت کوارک ها و گلوئون هاست که مرتبط با نیروی هسته ای قوی در کرومودینامیک کوانتومی (QCD) است. بار رنگ مشابه بار الکتریکی است و از قانون پایستگی پیروی می کند ولی به علت پیچیدگی های ریاضی کرومودینامیک کوانتمی مباحث زیادی برای آن وجود دارد.
بار رنگ در میان گلوئون ها و کوارک کاملاً با مفهوم رنگ متفاوت است، برای اینکه در ابعاد کوچکتر از هسته اتم مفهوم رنگ کاملاً بی معنی است. انتخاب کلمه رنگ برای آن به این دلیل بود که با مفهوم رنگ های بنیادین در نور مشابه درآید: قرمز، سبز و آبی گونه دیگر آن نیز به صورت «قرمز، زرد و آبی» است
تمام رنگ ها می توانند با یکدیگر یا رنگ مکمل آنها ترکیب شوند. در صورتی که هر سه رنگ در یک ذره وجود داشته باشند آن ذره بی رنگ یا سفید نامیده می شود (مشابه آنکه اگر در یک ذره به یک اندازه بار مثبت و منفی وجود داشته باشد آن ذره خنثی تلقی می شود). ذرات برای خود پادذره دارند و بنابرین ذراتی که رنگ قرمز، سبز یا آبی دارند پادذره آنها رنگی (به ترتیب) پادقرمز، پادسبز یا پادآبی خواهد داشت.
همه باریون ها بی رنگ (یا سفید) هستند بدین گونه که سه کوارک تشکیل دهنده هر کدام یک رنگ دارد. مزون ها که شامل یک کوارک و یک پادکوارک هستند نیز بی رنگند بدین گونه رنگ کوارک و پادکوارک یکی است و این دو همدیگر را خنثی می کنند.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

رنگ در دانشنامه آزاد پارسی

رِنْگ
نام یکی از فرم های موزون موسیقی ایران. رنگ از فرم های موسیقی ایران، اغلب بی کلام، در وزن۸/۶ و مخصوص رقص است. برخلاف چهارمضراب که دارای پایه (فیگور ریتمیک) است، رنگ پایه ندارد. اغلب در اجرا پس از تصنیف و ترانه و در انتهای کار برای ایجاد وجد و نشاط، رِنگ می نوازند. هرچند که رِنگ اصولاً بی کلام است، ولی روی برخی رنگ ها، شاعران کلام طنز یا انتقادی یا حتی اجتماعی و عاشقانه سروده اند؛ مانند رِنگِ ناز اثر وزیری یا رِنگ ماهور از نی داود که بعدها به مرغ سحر با کلام ملک الشعرا بهار معروف شد، همچنین ترانه یار مبارک باد در چهارگاه که نوعی رنگ محسوب می شود. در ردیف موسیقی کنونی ایران رنگ های چندی وجود دارد، مانند رِنگ اصول در شور، رنگ حربی در ماهور، رنگ نستاری در نوا، رنگ دلگشا در سه گاه، رنگ فرح در همایون، رنگ شهرآشوب در شور و چهارگاه و رنگ یکچوبه و شَلَخو در ماهور.

رنگ در جدول کلمات

رنگ
فام, لون
رنگ آبی سیر
نیلی
رنگ آخر
مشکی
رنگ آرامش
ابی
رنگ آسمان
نیلی, ابی
رنگ آسمان و دریا
ابی
رنگ آمیزی شده
منقش
رنگ احتیاط
زرد
رنگ استقلال
ابی
رنگ استقلالی
ابی

معنی رنگ به انگلیسی

indigo (اسم)
نیل ، رنگ ، وسمه ، نیل پر طاوس
tune (اسم)
اواز ، اهنگ ، رنگ ، نغمه ، لحن ، خنیا ، اهنگ صدا ، نوا ، لحن تلفظ
grain (اسم)
ذره ، جو ، خرده ، شاخه ، حالت ، دانه ، حبوبات ، حبه ، حب ، غله ، چنگال ، رنگ ، رگه ، مشرب ، دان ، تفاله حبوبات ، یک گندم معادل 0/0648 گرم
hue (اسم)
نما ، صورت ، هیئت ، فریاد ، رنگ ، چرده ، شکل ، تصویر
paint (اسم)
رنگ ، راز ، رنگ نقاشی ، سرخاب
color (اسم)
رنگ ، فام ، بشره
dye (اسم)
رنگ ، رنگ زنی
tint (اسم)
سیری ، رنگ ، ته رنگ ، رنگ مختصر ، سایهءرنگ
pigmentation (اسم)
رنگ ، رنگی شدن ، تجمع رنگدانه ها در بافتها
complexion (اسم)
رنگ ، بشره ، رنگ چهره ، رنگ زدن ، چرده
tincture (اسم)
رنگ ، خیسانده ، تنتور ، طعم جزیی ، اثر جزیی ، رنگ جزیی ، ته رنگ
tinct (اسم)
رنگی ، رنگ ، خیسانده ، دارای تهرنگ ، اثر یا رنگ جزیی
speckle (اسم)
نقطه ، قسم ، خال ، نوع ، رنگ ، لکه کوچک

معنی کلمه رنگ به عربی

رنگ
حبوب , رقطة , شکل , صبغ , صبغة , طبيعة , طلاء , لون
رخام
حجر ثمين
ارجوان , بنفسجي
تلوين
بنفسجي
بنفسجي
تناسق الانغام
بشع , فظيع , وتد
وتد
لطخة
شاي
طبيعة
شاحب
مفرقعات
معدن الکروم
ذرة صفراء
تغيير اللون
وتد
وتد

رنگ را به اشتراک بگذارید

Telegram Facebook Twitter LinkedIn

پیشنهاد کاربران

سبحان ١٧:١٨ - ١٣٩٥/١٢/٢٨
رَنگ بازتابی از نور است که به شکل های متفاوتی در می آید و این بازتاب مجموعهٔ وسیعی را شامل می شود.
اگر یک ناحیه باریک از طول موج های نور مرئی توسط ماده جذب شود رنگ بوجود می آید.
نور سفید از طیف کاملی از رنگ ها تشکیل یافته است. اگر یک ناحیه باریک از طول موج های نور سفید توسط ماده جذب شود بقیه طول موج ها از ماده عبور کرده و چشم انسان طول موج های ترکیبی که از ماده عبور کرده را می بیند.
رنگ به هر مایع، شبهه مایع یا هر ترکیب صمغ مانندی که موقع اعمال شدن، لایه نازکی را جهت پوشاندن جسمی جامد ایجاد کند، گویند.
محتویات [نهفتن]
۱ دید کلی
۲ تاریخچه
۳ ترکیبات
۴ دمای رنگ
۵ انواع رنگ ها
۵.۱ رنگ های گرم
۵.۲ رنگ های سرد
۶ گام رنگ ها
۷ جستارهای وابسته
۸ پیوند به بیرون
۹ منابع
دید کلی [ویرایش]
از رنگ برای محافظت، نگهداری، دکوراسیون یا جهت اضافه کردن هرگونه قابلیت بر روی یک سطح که توسط رنگدانه پوشانده می گردد، استفاده می شود.مثال هایی از محافظت عبارتند از: پوشاندن سطح فلزات برای کند کردن خوردگی، یا رنگ کردن خانه جهت محافظت ۱ از آن در برابر عناصر خارجی(آب، خاک و...).
مثالی از دکوراسیون، رنگ کردن اتاقی برای آماده سازی آن جهت جشن می باشد.استفاده های دیگری که از رنگ می شود، شامل برگرداندن رنگی خاص از روی سطح و یا استفاده بر روی سطوح بر علیه حرارت یا موازات با استفادهٔ حرارتی از آن سطح در کاربردهای مختلف است. مثال کاربردی دیگری در این زمینه، برای تشخیص دادن علامات صنعتی یا هشدارها، یا علامت گذاری لوله ها در صنعت یا در زمینهٔ کاربردهای نظامی می باشد. رنگ را برای هر جسمی می توان استفاده کرد، برای مثال در هنر، پوششهای صنعتی، علامات جاده ای یا در لنگرگاه ها جهت جلوگیری از خوردگی توسط آبها. رنگ یک محصول نیمه تمام شده است، بدین معنی که بعد از استفاده توسط کاربر است که به مرحله پایانی خود می رسد. از رنگ همچنین همراه با مخلوط کردن لعاب، برای پوششهای پیشرفته و صیقلی سازی سطوح نیز می توان استفاده کرد.
تاریخچه [ویرایش]
نقاشی های پیدا شده در غارها که توسط رنگهای بدست آمده از اُخرا، و اکسیدهای هماتیت و مگنتیت کشیده شده اند به ۴۰۰۰۰ سال قبل و به دوران انسانهای هموساپینس باز می گردد. نقاشی های کهن در درنادای مصر که برای سالیان متمادی بدون حفاظ و در معرض هوا بوده است، یک پدیده درخشان اثر برلینسی می باشد که هنوز هم به همان روشنی ۲۰۰۰ سال قبل است.مصری ها رنگهایشان را با ماده ای صمغ مانند، ترکیب می کردند و هر یک را به صورت جداگانه بر روی سطح اعمال می کردند بدون اینکه ذره ای با هم مخلوط گردند.آنها از ۶ رنگ استفاده می کردند: سفید، سیاه، قرمز، آبی، زرد و سبز. مابقی بحث راجع به تاریخ رنگ، از حوصله این مقاله خارج است.
ترکیبات [ویرایش]
رنگدانه:دانه های جامد ریزی هستند که در رنگ جهت توزیع رنگ، زبری، غلظت رنگ و... با یکدیگر متحد می گردند.ولی بعضی از رنگها یه جای ترکیبات معمول رنگدانه، از رنگ های دانه ای میکرونیزه استفاده می کنند. رنگدانه ها به دو دسته طبیعی و شیمیایی تقسیم بندی می گردند.رنگدانه های طبیعی شامل خاک رس، کلسیم کربنات، سیلیکا، تالک و میکا می باشد.رنگدانه های شیمیایی حاوی مولکولهای مهندسی یعنی خاک رس تکلیس شده، رسوب های شیمیایی کلسیم کربنات و سیلیکاهای مصنوعی می باشد. رنگدانه های مخفی، در کدر سازی رنگ و محافظت از لایه رنگ از اشعه ماورابنفش به کار می آید.انواع رنگدانه های مخفی از این قرار است:تیتانیوم دی اکسید، فتالوی آبی، و اکسید آهن قرمز. پرکننده ها نوعی مخصوص از رنگدانه ها هستند که برای حجم دادن به لایه رنگ، پشتیبانی از ساختار رنگ و حجم دادن به خود رنگ، مورد مصرف قرار می گیرند. پر کننده ها معمولاً حاوی مواد بی اثر ارزان قیمتی مانند آرد کوهی، تالک، آهک، باریت، خاک رس و....می باشند. بعضی از رنگدانه ها سمی می باشند مانند سرب که در رنگ های سربی به کار رفته است.
صنعت رنگسازی، شروع به جایگزینی رنگدانه های سرب با رنگدانه های کم خطر تر تیتانیوم دی اکسید، از سال ۱۹۷۸ نموده است.تیتانیوم دی اکسیدی که امروزه در رنگسازی استفاده می گردد، به دلایل مختلفی توسط سیلیکن یا آلومینیوم اکسید پوشانده می گردد.
چسب یا ناقل:چسب معمولاً به ناقلی اطلاق می گردد که ترکیب شکل دهنده اصلی فیلم(لایه نازک رنگ) می باشد.تنها ماده ای که حتماً باید در رنگ حاضر باشد، همین ماده است.حضور سایر ترکیبات در رنگ، اختیاری است. چسب ها حاوی زرین های طبیعی یا شیمیایی اند مانند اکریلیک، پلی اورتان، پلی استر، ررزین های ملامین، اپوکسی ها و روغن ها. رنگ لاتکس، محلولی کلوئیدی بر پایه آب است که از ذرات پلیمری میکرونیزه تشکیل شده است.معنی کلمه لاتکس، یعنی حلّال در آب.
این روزها که بحث حفاظت از محیط زیست نیز مطرح است، شرکتهای تولید کننده رنگ، از استفاده از مواد آلی فّرار در تولیداتشان، محدود شده اند.دلیل این امر، که توسط سازمان محیط زیست اعلام گشته است، صدمه زدن احتمالی بعضی از این ترکیبات به لایه ازون و در نتیجه، افزایش میزان پرتو فرابنفش می باشد.حلال هایی که در مرحله اول از رنگ تبخیر می گردد، باعث تخریب لایه ازون می گردد. بحث حلال ها در رنگ، جداگانه مطرح می گردد: حلال ها:هدف اصلی از استفاده از حلالها، تنظیم کردن رقّت و فرارّیت و وسیکوزیته رنگ است.حلال، فّرار است و در فیلم(لایه نازک رنگ) باقی نمی ماند.حلال، همچنین نرخ جریان تابع لزجت و کاربرد سایر ترکیبات و نیز پایداری رنگ را در حالت سیال، کنترل می کند.
آب، بهترین نوع حلال برای رنگ های آب-محور می باشد.رنگهای حلال-محور، که گاهی نیز رنگ های روغنی نامیده می شوند، می توانند تعداد کثیری از حلال ها را در خود جای دهند که شامل ترکیبات آروماتیک، آلیفاتیک، الکلها وکتونها و رزین های سبک رقیق کننده خواهند بود.چنین حلالهایی در مواقعی ...
|

محسن مرادنوری ٠٠:٠٤ - ١٣٩٧/١٢/٠٢
لون
|

محمد ١٢:٤٦ - ١٣٩٨/٠٦/٢١
رنگ و روي ديني،زشت روبي
|

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• انواع رنگ   • رنگ های گرم   • معنی رنگ   • رنگ چیست   • رنگ ساختمانی   • رنگ صنعتی   • رنگ در جدول   • تک رنگ   • مفهوم رنگ   • تعریف رنگ   • معرفی رنگ   • رنگ یعنی چی   • رنگ یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی رنگ
کلمه : رنگ
اشتباه تایپی : vk'
آوا : rang
نقش : اسم
عکس رنگ : در گوگل


آیا معنی رنگ مناسب بود ؟     امتیاز مثبت به دیکشنری   امتیاز منفی به دیکشنری     ( امتیاز : 97% )